Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Βασίλης Ραφαηλίδης ο Αιρετικός ..

Έλενα Χαντζή


Σαν σήμερα, στις 8 Σεπτεμβρίου του 2000, έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Ραφαηλίδης. Δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου.

Ένα φωτεινό μυαλό, ιδεολόγος της αριστεράς, ένας διανοητής, υπέρμαχος του ζην επικινδύνως και του αγωνίζεσθε ακατάπαυστα.

Υπήρξε αναμφισβήτητα ένας άνθρωπος με βαθειά καλλιέργεια, οξύτητα σκέψης, χειμαρρώδη λόγο, που αγαπούσε την καυστική κριτική. Ο διανοητής Βασίλης Ραφαηλίδης, μια αιρετική μορφή της σύγχρονης ιστορίας του τόπου, δεν μασούσε τα λόγια του, δεν δίσταζε να συγκρουστεί και να διατυπώνει με ειλικρίνεια τις απόψεις του, ακόμη κι αν αφορούσαν σε θέματα ταμπού της εποχής.

Και είναι καιρός πια να αναγνωρίσουμε ότι ο θάνατος του Βασίλη Ραφαηλίδη (1934-2000) ήταν και το τέλος των Ελλήνων διανοούμενων. Ένα ζήτημα που τον απασχόλησε σε μεγάλο βαθμό υπήρξε ο φασισμός.

Στο δημοφιλέστερο βιβλίο του «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους», έγραφε σχετικά:

«Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και οι Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ' ουσίαν».

«Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους Ο χάλιας μικροαστός πάντα έχει ανάγκη από έναν σούπερ πατέρα του έθνους, που να τον προστατεύει απ' τους παμφάγους καπιταλιστές, αλλά και από τους κομμουνιστές που απειλούν το όνειρό του για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη"».

Και βέβαια η Εκκλησία, απέναντι στην οποία τηρούσε μια ιδιαιτέρως κριτική στάση. Όπως δήλωνε:

«η δικτατορία της εκκλησίας είναι απόλυτη, διαρκής και σιωπηλή. Δεν θα απαλλαγούμε ποτέ από αυτήν, παρά να αλλάξει μια νοοτροπία σιγά σιγά ύστερα από 5, 6,10 αιώνες. Η εκκλησία ως ίδρυμα, ποτέ μα ποτέ δεν έπαιξε σοβαρό ρόλο στο έθνος των Ελλήνων. Η εκκλησία, η πίστη του ανθρώπου στον εαυτό του έπαιξε έναν κολοσσιαίο ρόλο. Όταν μιλούμε λοιπόν για τον ρόλο της εκκλησίας στην Ελλάδα, εννοούμε πάντα αυτό τον δεύτερο. Εθνικοποιήσατε τον Θεό... λέτε ο Θεός των Ελλήνων, αν είναι δυνατόν»

Ενδεικτικά κάποια βιβλία από την πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα:

12 μαθήματα για τον κινηματογράφο (1982, Αιγόκερως) Λεξικό ταινιών (1982, Αιγόκερως) Κείμενα για τον Μαρξ (1983) Φιλμοκατασκευή (1984, Αιγόκερως) Κινηματογραφικά Θέματα (6 τόμοι, 1985, Αιγόκερως) Έλληνες και Νεοέλληνες (1988) Τα μαλλιά του φαλακρού δολοφόνου (1989, Αιγόκερως) Το ομιχλώδες τοπίο της ιστορίας (1990, Αιγόκερως) Καπιταλισμός, Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας (1991, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο (αυτοβιογραφικό, 1992, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Στοιχειώδης αισθητική (1992, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974 (1993, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Οι λαοί των Βαλκανίων (1994, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) 20 κείμενα για 127 αιρέσεις (1995, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Ελληνικός κινηματογράφος, κριτική (1995) Μυθ-ιστορία των βάρβαρων προγόνων των σημερινών Ευρωπαίων (1995, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)

Θερμοί και ψυχροί πόλεμοι (1996, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Λαοί της Ευρώπης (1996, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Το βλέμμα του ποιητή (1996, Αιγόκερως) Επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα (1997, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) 21 κείμενα για τη Μαλβίνα (1998, Ποντίκι) Λαοί της Μέσης Ανατολής (1998, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Η μεγάλη περιπέτεια του Μαρξισμού (1999, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Πέρα από τον κινηματογράφο (Α΄ τόμος, 1999, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Πέρα από τον κινηματογράφο (Β΄ τόμος, 2003, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Άραβες (2003, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Ταξίδι στο μύθο δια της ιστορίας (2003, Αιγόκερως) Η μυθική ιστορία των Εβραίων (2005, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) Νεοελληνική Ιστορία της αρχαίας Ελλάδας (2010, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, πρώτη δημοσίευση ως σειρά άρθρων στο "Έθνος της Κυριακής" το 1989)

Ατάκες του Βασίλη Ραφαηλίδη που έμειναν στην ιστορία.










Έλενα Χαντζή (fb)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...