Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Μου λένε πια να μη μεθώ γιατί δεν επιτρέπεται

Του Γ.Α.Λυγκουνάκη


Αυτές τις γραμμές τις έγραψα γυρνώντας από ξενύχτι, οπότε με το συμπάθιο.

Με την εμπλοκή με την πολιτική-η οποία ό,τι κι αν σας πουν είναι μικρόβιο σα τη δημοσιογραφία ή και χειρότερα-συνήθισα πια να βλέπω τους πάντες και τα πάντα αλλιώς.

Στο μάτι των ανθρώπων που καίνε τα τελευταία ψιλά που τους έμειναν τώρα που υπάρχουν ακόμη, βλέπω κάτι που δεν έβλεπα παλιά. Βλέπω τη συνειδητοποίηση.

Τη συνειδητοποίηση πως κανείς δεν είναι εδώ για σένα, κανείς δε πρόκειται να σε σώσει.

Όλα τελείωσαν.

Και τώρα τι κάνουμε; Όταν τελειώσουν κι αυτά τα λίγα τότε τι;

Ίσως, λέω ίσως, να έρθει η ώρα της συνειδητοποίησης της δύναμης μας. Πως δε μας λείπει κάτι που οι άλλοι το έχουν.

Όταν θα μας έχουν απαγορευτεί πλέον όλα.

Άλλωστε μία είναι η ουσία.

Ο λαός στην εξουσία.

Καλημέρα σας.




Γ.Α.Λυγκουνάκης: Σχετικά με τον συντάκτη




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...