Σε μια παράλληλη ιστορία. Είσαι στενεμένος οικονομικά. Δεν πολυβγαίνεις. Νοσοκομεία, ξαφνικά έξοδα, ανεργίες. Έρχεται ξανά ο ίδιος τύπος. Κρατάει μια βαλίτσα είναι γεμάτη 100ευρα. Σου λέει «Μέτρησε τα, είναι 70 εκατομμύρια». Αν κόψεις το δάκτυλό σου η βαλίτσα γίνεται δική σου.
Στη μια περίπτωση είναι βία, κακοποίηση, απειλή. Πραξικόπημα. Στην άλλη περίπτωση είναι ελεύθερη βούληση, ευκαιρία, άνοιγμα επιλογών. Δημοκρατία.
Δεν είναι έτσι; Μα δεν τα λέω εγώ. Η σύγχρονη αστική δημοκρατία τα λέει κι όποιος διαφωνεί με αυτό λαϊκίζει οικτρά.
Ακόμα ένα τεράστιο σκάνδαλο βγαίνει από τους βόθρους της ελληνικής κοινωνίας, από τα φρεάτια της κυρίαρχης πολιτικής σκηνής. Ακόμα ένα σκάνδαλο γεμάτο γαλάζιους βουλευτές κι υπουργούς. Μετά από μια τεράστια κρίση με πρωτόγνωρη έλλειψη ρευστότητας όσες ενέσεις έγιναν από την Ευρώπη επί καθεστώτος Μητσοτάκη για να συνέλθει κάπως η οικονομία και να καμουφλαριστεί κάπως η Γκέρνικα που έστησαν την προηγούμενη δεκαετία, έγιναν ρουσφέτια, βύσματα, παραχωρήσεις, Πόρσε, Φεράρι, απευθείας αναθέσεις, ξεχασμένα κερδισμένα Τζόκερ.
Έχουν γίνει τόσα σκάνδαλα με αποκορύφωμα την υπόθεση Predator, ο πληθωρισμός στα ύψη, η ακρίβεια έχει διαλύσει τα νοικοκυριά, τα ενοίκια υπερδιπλασιάστηκαν, η φτώχεια ξεφεύγει κι απλώνεται, ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων, εργατικά νομοσχέδια που μας πάνε 2 αιώνες πίσω, τα Τέμπη στάζουν αίμα και ντροπή, τα ψέματα, οι συγκαλύψεις, οι χυδαιότητες τους, οι τράπεζες κλέβουν ανοιχτά τους πελάτες τους με το κράτος να σφυρίζει αδιάφορα, αισχροκέρδεια στα πάντα, τα φαντς παίρνουν τα σπίτια, η δικαιοσύνη πιο ξεφτιλισμένη από ποτέ, η παιδεία παρατημένη, ελπίζεις αν έχεις λεφτά για κάτι μέτριο ιδιωτικό, οι έφηβοι κακοποιημένοι ή/και κακοποιητές, τα νοσοκομεία διαλυμένα, υποστελεχωμένα, οι δρόμοι γέμισαν, ΜΜΜ δεν υπάρχουν, κάθε μέρα πεθαίνει η ελπίδα στον Κηφισό, στην Μεσογείων, η διαφθορά έχει πιάσει πρωτόγνωρα επίπεδα, όλα ξεπουλημένα σα νεοφιλελεύθερη ονείρωξη μα οι φόροι στον Θεό, υψηλότεροι από παντού, το χειμώνα πνιγόμαστε, το καλοκαίρι καιγόμαστε, η μαφία πληρώνει τους λογαριασμούς της με σφαίρες μέρα μεσημέρι σε κεντρικούς δρόμους και καφετέριες, γεωπολιτικοί ακροβατισμοί που μας χώνουν μέσα σε πολέμους που δεν έχουμε καμία δουλειά, πάντα με την χυδαία πλευρά της ιστορίας, υποτελείς ραγιάδες, μας ζητάνε να δώσουμε σώμα και χρήμα για να προστατέψουμε την περιουσία των εφοπλιστών στη Σαουδική Αραβία και να γίνει το Ισραήλ μεγάλο. Την ίδια ώρα Ισραηλινοί τουρίστες μας φέρονται σα μπέηδες στα σπίτια και στις γειτονιές μας.
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ενώ το 41 τα κατό έχει μειωθεί οριστικά κι αμετάκλητα, η ΝΔ έχει πιάσει ένα ποσοστό γύρω στο 30% -λιγότερο από 20% του πραγματικού εκλογικού σώματος- που δεν πέφτει με τίποτα. Το βλέπετε. Ό,τι κι αν γίνει δεν κουνιέται. Μασίφ. 300% να ανέβουν οι φόροι, 50 νησιά να πουλήσει, να καταργήσει το σουβλάκι, αυτοί δεν φεύγουν, δεν πάνε πουθενά, δεν απογοητεύονται καθόλου. Φιλάνε τα χέρια του Καραμανλή, φυλάνε τα κάστρα που δεν πέφτουν. Δεν εμφανίζεται καν το φαινόμενο της «φυσικής» φθοράς που έχει ακόμα και μια πετυχημένη κυβέρνηση σε περιόδους μεγάλης ανάπτυξης. Αλήθεια, επιστημονικά πώς εξηγείται αυτό το παράδοξο;
Όποιος γυρίζει στην κοινωνία, γνωρίζει. Ξέρω μπορεί να φανεί γενίκευση, υπερβολή, -κλασικά- λαϊκισμός, αλλά όποιος έχει μάτια βλέπει. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ δεν είναι ψηφοφόροι. Είναι οι αντίστοιχοι «φρουροί της επανάστασης» αυτού του καθεστώτος.
Κάθε μήνα με το που μπαίνει ο μισθός μου πάνω από 500-600 ευρώ φεύγουν με τη μια στα ταμεία του κράτους, στο χρηματοκιβώτιο με τα λάφυρα της ΝΔ. Χώρια όσα πληρώνουμε στην εφορία στο τέλος της σεζόν. Παράλληλα, έχουμε τον ανώτατο ΦΠΑ που μπορεί να έχει μια χώρα της ΕΕ ακόμα και σε βασικά αγαθά αδιαφορώντας για τον πληθωρισμό και την ενεργειακή κρίση. Αντιστεκόμαστε σθεναρά να μην πέσει κανένας φόρος ούτε έμμεσος ούτε άμεσος. Αθροιστικά φεύγει πάνω από το 50%-60% των εσόδων μας σε φόρους. Ναι, ξέρω ένα μέρος από αυτά ρίχνεται στη μαύρη τρύπα του χρέους, ένα άλλο μέρος, όμως, πηγαίνει ξεκάθαρα για να χορηγεί το καθεστώς τους δικούς του φρουρούς της επανάστασης.
Είτε μιλάμε για το όργιο των διορισμών σε θέσεις φαντάσματα σε τομείς αστείους είτε μιλάμε για ενίσχυση σε ιδιώτες τύπου Βιολάντα που προσλαμβάνουν προσωπικό μόνο με μπιλιετάκι υπουργού είτε μιλάμε για φωτογραφικές μεταθέσεις (γεια σου σταθμάρχη των Τεμπών) είτε μιλάμε για ανειδίκευτους τύπους, συχνά λούμπεν ποινικά στοιχεία, που βαφτίζονται σε μια μέρα αστυνομικοί και κουβαλάνε όπλα και μας πουλάνε εξουσία, είτε μιλάμε για σκανδαλώδεις χάρες και γιγαντιαίες αναθέσεις σε εφοπλιστές κι εργολάβους που ελέγχουν τα media, που ελέγχουν οπαδικούς στρατούς, που έχουν το μονοπώλιο της αγοράς σε ολόκληρους νομούς ή και περιοχές της Αθήνας είτε μιλάμε ακόμα και για μικρές χάρες, ένα βύσμα στο στρατό, έναν διακανονισμό με τις τράπεζες, μια συμφέρουσα απαλλοτρίωση, για μια ρύθμιση, μια νομιμοποίηση.
Το λένε πια ξεκάθαρα, το είπε γελώντας ο Άδωνις, το είπε κι η πρώτη σειρά κατηγορούμενων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το λέει κι η επόμενη που εμφανίζεται τώρα. «Βουλευτικές εξυπηρετήσεις», του έδωσαν κι όνομα. Ένα 20% πληρωμένο και διεφθαρμένο, κάποιες φορές με όπλο στην τσέπη, ορίζει τη βούληση, τη μοίρα, την καθημερινότητα και το μέλλον του άλλου 80% που είναι διασπασμένο, εξαθλιωμένο, απομονωμένο, απαξιωμένο. Πολίτες δεύτερης κατηγορίας που η μόνη διέξοδος που έχουν είναι να προσκυνήσουν το καθεστώς. Ένα 80% που δουλεύει σε συνθήκες σκλαβιάς για να ταΐζει το 20% των κηφήνων και των ευνοημένων μαζί με το σκυλολόι τους, τις «νέες θέσεις εργασίας», τις «καλοπληρωμένες». Κι όλα αυτά με δημοκρατικό μανδύα.
Χάσαμε πολλά στα μνημόνια, κάποια από αυτά ανεπιστρεπτί. Ένα από αυτά, ίσως από τα πιο σημαντικά, ήταν και τα υπολείμματα δημοκρατίας που μας είχαν αναπτυχθεί στη Μεταπολίτευση. Το είχε πει κι ο Μπάμπης Παπαδημητρίου πριν γίνει βουλευτής της ΝΔ, θέλουμε μια σοβαρή Χρυσή Αυγή. Αυτή μας κυβερνά πλέον. Με την ηθική, την αισθητική και τις πρακτικές της. Κουστουμαρισμένη και θεσμική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου