Η εξοικείωση με το παράλογο, επιτομή του οποίου ήταν μια εν τη αγνοία του χρυσή παπάρα του Τσίπρα, ο.... «διαβολικά καλός Τραμπ», παίρνει καταστροφικές διαστάσεις εδώ και παντού, παραλύοντας μάζες. Αν είναι για παράδειγμα, τεχνικά, νομικά και πραγματικά, σχεδόν ακατόρθωτο για μια γυναίκα να αποσύρει από το διαδίκτυο τις παράνομα τραβηγμένες εικόνες μιας σεξουαλικής της επαφής, πόσο ακατόρθωτο θα είναι να απαλειφθεί η διεστραμμένη ονοματοδοσία της τραμπικής πολιτικής άνοιας, που θέλει τον Κόλπο του Μεξικού να λέγεται Κόλπος της Αμερικής, η Λίμνη Οντάριο κι αυτή Λίμνη Αμερικής, κι όπου να 'ναι κι ο Ατλαντικός, ως ωκεανός της Αμερικής επειδή αρχίζει από Αλφα. Μια δυο γενιές μετά, κανείς δεν ξέρει σε ποια λεξικά, ποια άυλη ορολογία της ισχύος θα έχει επικρατήσει σε γενιές ασύνδετες με τις προηγούμενες.
Η εξοικείωση με τη βαρβαρότητα έχει ρηγματώδη επίπτωση στο δίλημμα βαρβαρότητα ή σοσιαλισμός. Το πρώτο μισό του διλήμματος το νιώθεις στο πετσί σου και το δεύτερο δεν προλαβαίνεις όχι να το επεξεργαστείς, ούτε καν να το σκεφτείς. Αυτή είναι η καλοστημένη Ακροδεξιά ναζιστική παγίδα, κι όταν λέμε ακροδεξιά, είναι σαν να αναφερόμαστε σε λεπτομέρεια του μακιγιάζ του Ναζισμού.
Ποιο πιτσιρίκι σήμερα δεκαεφτάρικο που θα πάει να ψηφίσει, θα βάλει γεγονότα και ονόματα δίπλα από τον Κασιδιάρη, ισχυρότερα από το τωρινό του Μασκ. Δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ο διάολος με μαχαιρώματα, μπουνοκλωτσιές και αγέλες ανηλίκων στα σχολεία, στις πλατείες, στις αποδομημένες συνοικίες, σαν κι αυτές που ραγίζει και γκρεμίζει ο χθόνιος μετροπόντικας της ανάπτυξης, που δεν σώζεται απ' τα εκθεσιακά πανηγυριώτικα ταξίματα της Θεσσαλονίκης. Ασε που έχω και μια διαβολική απορία, φέτος που η έκθεση είναι αφιερωμένη στην Ιαπωνία, αν θα υπάρχει και περίπτερο για το χαρακίρι, που θα δείχνει σε επίπεδο υψηλής καπιταλιστικής κουλτούρας πώς μαθαίνεις να αυτοξεκοιλιάζεσαι. Δηλαδή να είσαι σε άξονα μ' αυτούς που σου ρίξανε τη βόμβα στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, τον επονομαζόμενο και άγρια δύση στις χώρες του ανατέλλοντος ηλίου.
Η υποχώρηση όχι της φυσικής αλλά της κοινής νοημοσύνης μπροστά στην τεχνητή ενέχει κι έναν μείζονα κίνδυνο, που για την ώρα μοιάζει λεπτομέρεια, που δεν την προσέχει κανείς. Να απολέσουμε την ικανότητα να διαχωρίζουμε το κοινώς παραδεκτό όμορφο, ωραίο, από το άσχημο, το απωθητικό, το απεχθές. Μοιάζει ανούσιο στο επίπεδο της επιβίωσης, αλλά κρύβει όλο το μεδούλι, όλη την ουσία της ζωής. Η παραπλανητική προτροπή γεμίστε τα μπαλκόνια σας με φωτοβολταϊκά για οικονομία 30% στο ηλεκτρικό, ψεύδος που έχει αξία μόνον στο χρηματιστήριο ενέργειας, ουαί κι αλίμονο αν δεν αντιπαρατεθεί με την προτροπή, γεμίστε τα μπαλκόνια σας πράσινο για αύξηση 30% του οξυγόνου που αναπνέετε. Κάτω από αυτές τις λεπτομέρειες κρύβεται ή ο διάολος του κόστους ή η συναίσθηση του ζωτικού αγαθού, που 'ναι το νερό, το οξυγόνο και η νομή του οίκου που κρύβεται στην οικονομία. Καλό Φθινόπωρο!
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου