Για μία επίσκεψη του Ρούμπιο, ούτε καν του Τραμπ, η Αθήνα έχει γίνει μία πόλη φρούριο μη φιλική, σε ντόπιους, σε τούριστες, σε ανθρώπους, σκύλους, σε ότι κινείται και αναπνέει.
Κλεισμένοι δρόμοι, ακυρωμένα δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς, κλειστοί σταθμοί του Μετρό, φυσικά απαγόρευση συναθροίσεων κλπ κλπ.
Δεν φερόμαστε ως ιθαγενείς που τους μοιράζουν αναπτήρες, είμαστε ιθαγενείς.
Όχι μόνο ξεπουλάμε γη και ύδωρ αλλά ακυρώνουμε τη λειτουργία της πρωτεύουσας μία ολόκληρης χώρας για να περάσει η πομπή ενός μόνο ανθρώπου.
Και αυτή η εικόνα είναι βαθιά προσβλητική τελικά για πολλούς λόγους σε πολλά επίπεδα.
Δεν δείχνουμε κανένα ίχνος αξιοπρέπειας ως λαός από τους εκπροσώπους μας.
Και τέλος πάντων αν η Ελλάδα είναι μία χώρα τόσο επικίνδυνη για έναν αμερικανό υπουργό εξωτερικών που να χρειάζονται μέτρα ανάλογα επίσκεψης στο ΙΡΑΚ και τη ΣΥΡΙΑ τότε τι σημαίνει αυτό για τους πολίτες εδώ όλο το υπόλοιπο διάστημα;
Ποια είναι η ασφάλεια που έχουμε, η ασφάλεια που μας παρέχει αυτό το κράτος όταν υπάρχει η αντίληψη ότι αν δεν μετατρέψουμε σε φυλακή μία πόλη κινδυνεύει (απο ποιον) η ζωή και η σωματική ακεραιότητα ενός αξιωματούχου των ΗΠΑ;
Δηλαδή για τρεις μέρες η Αθήνα θα είναι ασφαλής για τον Ρούμπιο και μετά θα επιστρέψει στο χάος της ανασφάλειας και της εγκληματικότητας που αξίζουν και έχουν συνηθίσει να ζουν οι πολίτες της Αθήνας;
Αυτό είναι το δίδαγμα;
Αθήνα πόλη φυλακή, ασφαλής για έναν μόνο άνθρωπο για τρεις μέρες; Και μετά το χάος;
Γιατί όταν διαλύεις τη ζωή της πόλης και τη μετατρέπεις σε φρούριο για τον ίδιο και φυλακή για όλους τους άλλους αυτό δηλώνεις.
Ότι είσαι ένα ανίκανο κράτος να κρατήσει ταυτόχρονα ζωντανή μία πόλη και να παρέχει ασφάλεια στους καλεσμένους του όπως και στους πολίτες της πόλης αυτής.
Αυτό είναι κατάντια. Ντροπή και κατάντια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου