Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Η οικτρή αποτυχία της κυβέρνησης ολάντ

Παναγιώτα Μπλέτα 


Και πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές και στην Γαλλία.


Η επικράτηση του Φρανσουά Φιγιόν, ενός ακραίου φιλελεύθερου, στις 27 Νοεμβρίου στις εκλογές της κεντροδεξιάς στη Γαλλία θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος για την ηγέτιδα της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν στις προεδρικές εκλογές του 2017.

Στη συντριπτική πλειοψηφία των εκλογικών τμημάτων, ο Φιγιόν, που ήταν το φαβορί αυτής της εκλογικής διαδικασίας, εξασφάλισε περίπου το 66,5% των ψήφων έναντι του αντιπάλου του Αλέν Ζιπέ.

Η οικτρή αποτυχία της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης Ολάντ με τα σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα που εφάρμοσε και αυτό αποτελεί άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, ότι στις εποχές μας ο νεοφιλελευθερισμός διαδέχτηκε τον φιλελευθερισμό, προκειμένου να υλοποιείται από σοσιαλιστικές ή αριστερές κυβερνήσεις, όπως πολλές φορές έχω αναφέρει σε βιβλία και άρθρα μου, κατάφερε να φέρει τη Μαρί Λεπέν στο πολιτικό προσκήνιο ως ηγέτιδα δύναμη για την προεδρία της Γαλλίας.

Κι όμως, όταν ανέλαβε την εξουσία είχε δεσμευτεί πως θα εργαζόταν, ώστε αυτή η μεταρρυθμιστική Αριστερά να πραγματοποιήσει τις αλλαγές που ήταν απαραίτητες για να ορθοποδήσει όχι μόνο η οικονομία αλλά και η κοινωνία. Αυτό θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον δυο ολοκληρωμένες αξιοπρεπείς θητείες στο θώκο του προέδρου της Γαλλίας.

Αντί αυτού όμως, άφησε τη χώρα ανοχύρωτη από παντού. Επέτρεψε τα τρομοκρατικά χτυπήματα που στόχο είχαν να κάμψουν την αντίσταση του γαλλικού λαού απέναντι στα αυστηρά εργασιακά μέτρα λιτότητας που τον ανάγκαζε η Ευρωπαϊκή Ένωση να νομοθετήσει.

Έφθασε στο έσχατο σημείο πολιτικής δικτατορίας, λόγω την σθεναρής αντίδρασης του γαλλικού λαού, να περάσει την εργασιακή μεταρρύθμιση με προεδρικό διάταγμα, παρακάμπτοντας τη Βουλή!!!

Δεν υπάρχει παρόμοιο παράδειγμα έργου σοσιαλιστικής κυβέρνησης στην ιστορία…

Η πενταετής διακυβέρνηση της χώρας από τον Φρανσουά Ολάντ θα καταγραφεί ιστορικά ως μια άνευ προηγουμένου πολιτική διαστροφή, καθώς εξαπάτησε το λαό του με τον χειρότερο τρόπο, γινόμενος ο σοσιαλιστής δήμιος που αποκεφάλισε τη δημοκρατία…

Γνωρίζοντας πολύ καλά την καταστροφή που δημιούργησε και θέλοντας να σώσει το τομάρι του ακόμη και από τις ευθύνες των λαθών του, δεν επιδιώκει καν να θέσει υποψηφιότητα. Αυτό καταδεικνύει όλους τους λόγους για τους οποίους ήρθε στην εξουσία και που δεν υπηρέτησαν τίποτε άλλο παρά μόνο την προσωπική του ανέλιξη.

Έμμεση παραίτηση λοιπόν όπως και του Ρέντσι στην Ιταλία, όπου διψά ο λαός για τολμηρούς ηγέτες που θα αλλάξουν την ιστορία.

Δυστυχώς στους καιρούς μας ο σοσιαλισμός και η αριστερά αποτέλεσαν θερμοκήπια της καινούργιας γενιάς πολιτικής εντροπίας, αφήνοντας τα περιθώρια στην ακροδεξιά να υπερασπίζεται το λαό.

Ιδεολογική στάση δεν αποτελεί η θεωρητική προσέγγιση των πολιτικών πραγμάτων και προβλημάτων, παρά η ζύμωση με τον λαό και τις ανάγκες του, ο σχεδιασμός πολιτικών που στόχο έχουν την ευημερία και ανάπτυξη των πολιτών μιας χώρας και όχι των διεθνών αγορών.

Εποχές φτωχές ιδεολογικά, μόνο πολιτικά τερατουργήματα μπορούν να δημιουργήσουν.

Οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι ούτε ο Ολάντ ούτε κάποιος άλλος υποψήφιος της Αριστεράς θα καταφέρουν να περάσουν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών τον Μάιο του 2017, με αποτέλεσμα να θεωρείται βέβαιη η μονομαχία του Φιγιόν με την Μαρίν Λεπέν.

Η εκλογή Φιγιόν όμως έχει βαθύτερο στόχο να μπει στα χωράφια της ακροδεξιάς, έτσι ώστε να πλαγιοκοπήσει την Μαρίν Λεπέν και να αντλήσει ψηφοφόρους από την εκλογική της δεξαμενή.

Για αυτό και το σύστημα υπερθεμάτισε στην εκλογή Φιγιόν, έναντι του μετριοπαθή Ζιπέ και έπεισε ακόμη και τον Ολάντ να αποτραβηχτεί από το παιχνίδι, προκειμένου να μετατοπισθούν ψηφοφόροι για να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενο Λεπέν. Μάλλον προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κατακραυγή και τη οργή του κόσμου, που θα την εκδηλώσει ψηφίζοντας Λεπέν.

Γιατί αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Ένας λαός που βιάστηκε από την ίδια του την πολιτική οικογένεια, για να συνεχίσουν τα εκτροφεία του συστήματος να παράγουν φιλελεύθερους και νεοφιλελεύθερους πολιτικούς κλώνους.

Ένα σύστημα, που ασκεί εκτελεστική εξουσία μέσα από αυτόν τον κατάπτυστο θεσμό που έχει γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βλέπεις έρχονται εκλογές και για την Γερμανία, που πρέπει να αποδείξει ότι συνεχίζεται η πολιτική που δίδαξε, προκειμένου να διατηρηθεί το πολιτικό κατεστημένο με διάδοχη κατάσταση τον Σόιμπλε εκεί.

Πόση απέχθεια μπορεί να νιώσει κανείς, όχι μόνο για την βρωμιά στην οποία έχουν περιέλθει οι δημοκρατικοί μας θεσμοί, οι χώρες, οι οργανισμοί, οι κρατικές ενώσεις, αλλά κυρίως για την πολιτική ανωνυμία πλέον των ιδεολογικών μας καταβολών, που μας κάνουν να βλέπουμε το ίδιο χρώμα με διαφορετικές αποχρώσεις…

Έτσι τώρα ο Φιγιόν, πρέπει να πείσει ολόκληρη τη χώρα ότι το σχέδιο του είναι μοναδικό για την πρόοδο της χώρας, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, προκειμένου να συνεχιστεί η ίδια και απαράλλαχτη πολιτική, που δεν γνωρίζει από ιδεολογία και δεν υπηρέτησε ποτέ τον άνθρωπο.

Το συμπέρασμα είναι, ότι ισοπέδωση θέλουν όλα για να υπάρξει τελικά πραγματική αναγέννηση…



Παναγιώτα Μπλέτα: Σχετικά με τον συντάκτη




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...