Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022

Ο κύβος (της Ακροδεξιάς) ερρίφθη! Για άλλη μια φορά…

Του ΕΛΙΣΑΙΟΥ ΒΑΓΕΝΑ



Τα αποτελέσματα των πρόσφατων ιταλικών εκλογών έδωσαν την ευκαιρία να διαβάσουμε νέες δακρύβρεχτες αναλύσεις για την άνοδο της Ακροδεξιάς. Είχαν, βέβαια, προηγηθεί ανάλογα εκλογικά αποτελέσματα στη Σουηδία και πιο πριν στη Γαλλία. Σε όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού «τόξου», από τη ΝΔ έως τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25, εκφράστηκαν ποικιλότροπες «ανησυχίες» για την άνοδο της Ακροδεξιάς, των εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων. 

Ως διά μαγείας, από τις τοποθετήσεις όλων των παραπάνω πολιτικών κομμάτων διέφυγαν οι βαριές ευθύνες που έχουν τόσο οι φιλελεύθερες όσο και οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, οι οποίες κυβέρνησαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Τα κούφια λόγια και οι χωρίς αντίκρισμα υποσχέσεις τους για μια ζωή με ευημερία, ειρήνη και ασφάλεια εκτοπίζονται από την αντιλαϊκή πολιτική δεξιών, κεντρώων και «αριστερών» κυβερνήσεων, «στοιχισμένων και ζυγισμένων» στα συμφέροντα της κερδοφορίας του κεφαλαίου και στις δεσμεύσεις της ΕΕ. Αυτά τα κέρδη είναι που «γεννούν» την ανεργία, την ακρίβεια, τη σκληρή εκμετάλλευση, τη βαριά φορολογία του λαού, τα χαμηλά μεροκάματα, τη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, την «πράσινη μετάβαση», τις οικονομικές κρίσεις και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όλα για «του αφέντη το φαΐ». 

Την απογοήτευση που σπέρνουν οι πολιτικές φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων έδειξε στην Ιταλία τόσο το ρεκόρ αποχής από τις εκλογές όσο και η ανάδειξη της Ακροδεξιάς σε πρώτη δύναμη.

 Όλα τα χρόνια «οργώνουν» τα μυαλά των λαϊκών ανθρώπων υποσχόμενοι πως μέσα σε αυτό το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και χωρίς να κλονιστούν οι «ακρογωνιαίοι λίθοι» του, είναι δυνατόν να υπάρξει μια καλύτερη διαχείριση ή, έστω, να αναδειχτεί μια κυβέρνηση του «μικρότερου κακού». 

Και αυτή η χρεοκοπημένη λογική είναι που αποτέλεσε το καλύτερο «λίπασμα» στον ακροδεξιό λαϊκισμό και άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για την ενίσχυση της Ακροδεξιάς και στην Ιταλία. Εκείνοι που τώρα από τα «σεντούκια» τους ξαναβγάζουν τις σκοροφαγωμένες σημαίες των «αντιφασιστικών και προοδευτικών μετώπων» ξεχνούν πως η Ακροδεξιά στην Ιταλία, και παντού, παρά τις ανέξοδες «αντισυστημικές» κορόνες, όπως αυτές της Μελόνι, δίνει διαβεβαιώσεις νομιμοφροσύνης σε ΕΕ και ΝΑΤΟ και ευθυγραμμίζεται με τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια στον πόλεμο της Ουκρανίας. Σε αυτήν τη «γραμμή» δεν κινείται μήπως και η κυβερνώσα «Ευρωπαϊκή Αριστερά», τα άλλα κόμματα, που πίνουν νερό στο όνομα του Ευρωατλαντισμού; 

Τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής οξύνονται παντού. Νέα οικονομική κρίση ζυγώνει και οι αστικές τάξεις, για άλλη μια φορά, εκεί που κρίνουν αναγκαίο «αμολούν την αλυσίδα του μαντρόσκυλού τους», των φασιστικών, εθνικιστικών δυνάμεων, που τις αξιοποιούν και ως αιχμή του δόρατος κατά του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος, της αμφισβήτησης του συστήματός τους. Όχι τυχαία, αυτές οι δυνάμεις, που είναι «σάρκα από τη σάρκα» του συστήματος, προβάλλουν δήθεν ως «αντισυστημικές». 

Η πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδος για τους λαούς, όμως, βρίσκεται στο να δυναμώσει παντού ο αγώνας ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα, στα μονοπώλια και στις αστικές τάξεις, που κάνουν το κουμάντο. Είναι η πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και σε κάθε είδους αντιλαϊκούς κυβερνητικούς διαχειριστές του συστήματος. 

Και αν διδάσκει κάτι η Ιταλία, είναι πως χωρίς ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα, που θα συγκρούεται με το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους κάθε λογής διαχειριστές του, δεν μπορούν να δεχτούν αποφασιστικό χτύπημα οι αντιδραστικές δυνάμεις, η αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, και να αλλάξουν οι συσχετισμοί προς όφελος του λαού. Έντυπη έκδοση ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Του ΕΛΙΣΑΙΟΥ ΒΑΓΕΝΑ Μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, Υπευθύνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ

Πηγή:paron.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου