Οι ζωές μας δεν κοστολογούνται!

Λίλα Μήτσουρα

Έβγαλαν σε πλειστηριασμό τις ζωές μας αυτοί που τις λιάνισαν και μεις τους παρακολουθούμε.

Μας δίνει ο ένας 920 ευρώ μισθό, 1000 ο άλλος.

Και αυτά μικτά.

Για τόσα μας έχουν.

Για τόσο έχουν τα παιδιά μας.

Σκλαβάκια που τους δίνουν και ένα χαρτζιλίκι γιατί είναι κουβαρντάδες.

Και μεις τους κοιτάμε ψάχνοντας να βρούμε ποιος θα μας κοστολογήσει λίγο καλύτερα.

Σοβαρά τώρα;

Πόση εξαθλίωση μπορούμε να ανεχτούμε πια;

Που είναι η περηφάνια μας;

Που είναι η οργή μας;

Πώς συνηθίσαμε πως δεν έχουμε καμία αξία;

Πώς ανεχόμαστε την αξία που αυτοί μας δίνουν;

Και φοβόμαστε μην έρθει το ΚΚΕ και μας πάρει τα σπίτια;

Αλήθεια;

Μα δεν έχουμε ούτε σπίτι ούτε ελπίδα.

Δεν έχουμε τίποτα!

Και φοβόμαστε να αλλάξουμε ρότα, για ποιο λόγο αλήθεια;

Για πείτε...

Εναλλάσσονται στο βήμα όλοι αυτοί που μας έφτασαν εδώ που βλέπουμε το πάτο του πηγαδιού και μεις εκεί.

Αμετακίνητοι στο βούρκο.

Βγάζουν οικονομικά προγράμματα και αλληλοκοστολογούνται μη τυχόν και τους ξέφυγε κάποιο λεπτό του ευρώ.

Τα λεπτά του ευρώ για τον λαό.

Τα πολλά ευρώ για τους λίγους.

Και τους γενοκτόνους.

Γιατί σε αυτούς κανείς από τους πρώην πρωθυπουργούς δεν τολμά να αρθρώσει κουβέντα.

Και μας κάνουν και συνένοχους.

“Πάρε 1000 και βγάλε το σκασμό”

“Όχι εγώ του δίνω 1001 για να βγάλει το σκασμό”

“Εγώ θα του δώσω και επίδομα αντί 13ου μισθού”

Και καθόμαστε και τους ακούμε ρε φίλε!

Και μπαίνουμε στη διαδικασία να τα κρίνουμε κιόλας!

Σοβαρά τώρα;

Αξιοπρέπεια δεν έχουμε;

Όνειρα;

Τα παιδιά μας μάς ενδιαφέρουν; ή θέλουμε να ζήσουν ό,τι και μεις και ακόμα χειρότερα;

Μα τι λέω;

Όταν μετράμε τον εαυτό μας με τα λεπτά του ευρώ θα έχουμε κοστολογήσει περισσότερο τα παιδιά μας;

ΝΤΡΟΠΗ!

Ρε ούτε για φέρετρο,ούτε για καύση δεν φτάνουν τα “μισθά μας “

Και καθόμαστε και τους ακούμε;

Αυτούς που μας ποδοπατούν και μας πετούν ψίχουλα;

Είμαστε καθόλου με τα σωστά μας;

---

Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη

---