Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύρα Αδάμ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κύρα Αδάμ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Αυγούστου 2020

Η τουρκοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας! Αποκαλυπτικός χάρτης

Κύρα Αδάμ


Κ. Μητσοτάκης και Τ. Ερντογάν, ο καθείς με τον τρόπο του καλούν σε διμερή διάλογο για την επίλυση της κρίσης. Την ίδια εκκωφαντική προτροπή σε διμερή διάλογο απευθύνει και ο διεθνής παράγων, ( ΗΠΑ,Μέρκελ, ΕΕ κα).

Ο διμερής διάλογος Ελλάδας /Τουρκίας, που είναι προ των πυλών, είναι με τα σημερινά δεδομένα σε βάρος της χώρας και οδηγεί σε τουρκοποίηση ελληνικής κυριαρχίας.

Τα δεδομένα είναι τα εξής:

Η μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδας- Αιγύπτου από το σημείο Α μέχρι το σημείο Ε, 28ος και 26ος μεσημβρινός αντίστοιχα, θα αποτελέσει κακό νομικό δεδομένο σε βάρος της χώρας και υπέρ της Τουρκίας. Και τούτο διότι η μέση γραμμή , όπως αυτή απεικονίζεται στη ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία, βασίζεται στις γραμμές βάσης που έχει ορίσει η Αίγυπτος από τις οποίες μετράται η ΑΟΖ.

(σ.σ. Η μεθοδολογία αυτή συνιστά πιστή αντιγραφή της τουρκικής μεθοδολογίας από το καλοκαίρι του 1975 όταν με τις τουρκικές γραμμές βάσης, η τότε τουρκική υφαλοκρηπίδα θα έφτανε μέχρι τον 25ο μεσημβρινό , δηλαδή στο μέσο του Αιγαίου. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ο Κ Καραμανλής απέρριψε μια τέτοια συμφωνία και ζήτησε προσφυγή στη Χάγη).

Στην παρούσα περίπτωση, για να προκύψει η μέση γραμμή, όπως αυτή απεικονίζεται με συντεταγμένες στην ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία, σημείο Α έως Ε, η Αίγυπτος καθόρισε γραμμές βάσης ενώνοντας με ευθεία γραμμή την πόλη ΣΑΡΟΥΜ, που βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Αιγύπτου (10νμ από τα σύνορα της Λιβύης, με την πόλη ΠΟΡΤΣΑΪΝΤ ( 20νμ ανατολικά των εκβολών του Νείλου). Η απόσταση της ευθείας γραμμής είναι περίπου 150νμ και αποτελεί επικράτηση των αιγυπτιακών συμφερόντων σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.

Και τούτο διότι δεν κλείνει με ευθεία γραμμή τους κόλπους, όπως προβλέπει η Σύμβαση της Θάλασσας, με αποτέλεσμα η μέση γραμμή να μετακινείται από 10νμ έως 40νμ βορειότερα και να δίνει το δικαίωμα στην Αίγυπτο να έχει λόγο σε μελλοντική οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας/Κύπρου/Τουρκίας/Λιβύης. Άλλωστε ο όρος της Συμφωνίας (άρθρο1 παρ. ε) ότι «τυχόν αναθεώρηση των σημείων Α και Ε ανατολικά και δυτικά αντίστοιχα σε τυχόν μελλοντική οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας με άλλα γειτονικά κράτη (σ.σ. Κύπρος, Τουρκία, Λιβύη) πρέπει να έχει και την έγκριση της Αιγύπτου..» ήταν απαίτηση του Καϊρου. Δηλαδή κάναμε την Αίγυπτο συνέταιρο στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα επι της ΑΟΖ , επιτρέποντας στο Κάιρο να μας «χορεύει» ανάλογα με τις πολιτικές και θρησκευτικές εξελίξεις του.

Όπως φαίνεται στο χάρτη, με μπλε χρώμα είναι η μέση γραμμή της ελληνο/αιγυπτιακής συμφωνίας, ενώ οι προβλεπόμενες γραμμές βάσης θα έπρεπε να είναι αυτές με πράσινο χρώμα. Με την επισήμανση ότι η Ελλάδα δεν έχει χαράξει-ορίσει γραμμές βάσης, με αποτέλεσμα όλες οι μετρήσεις να γίνονται στην τύχη.


Αλλά με μια τέτοια «προσφορά» της Ελλάδας στην Αίγυπτο θα έπρεπε, τουλάχιστον η Ελλάδα να πείσει την Αίγυπτο να αναγραφεί στη συμφωνία ότι « η Ελλάδα ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ (CLAIM ) ΑΟΖ από το σημείο Α της μέσης γραμμής της ΑΟΖ Ελλάδας/Αιγύπτου, στο σημείο Ζ ( συντεταγμένες 33 45Ν-30 00Ε) και από το σημείο Ζ στο σημείο Η ( συντ. 36 05Ν- 30 00Ε) και από τα σημείο Η στο σημείο Θ ( συν. 36 30Ν- 28 00Ε) ( πράσινο χρώμα στο χάρτη).

Και τούτο διότι η απόσταση Κάρπαθος /Κύπρος είναι 240 νμ και η μέση γραμμή είναι 120νμ εκατέρωθεν και βρίσκεται στον 30ο μεσημβρινό. Η απόσταση Ρόδος /Κύπρος είναι 220νμ και η μέση γραμμή 110νμ εκατέρωθεν που συμπίπτει με τον 30ο μεσημβρινό. Το Καστελόριζο θεωρείται προς ανατολάς ότι είναι παράκτιο της Τουρκίας. Η ΑΟΖ του προς ανατολάς εκτείνεται 40νμ διότι συνορεύει με την ηπειρωτική Τουρκία. Η μέση γραμμή 20νμ εκατέρωθεν συμπίπτει με τον 30ο μεσημβρινό

Σημειώνεται ότι ο όρος «κηρύσσεται ΑΟΖ» που αποτελεί πολιτική εφεύρεση και υιοθετήθηκε και από μερικούς καθηγητές είναι ανύπαρκτος, δεν υπάρχει στο Δίκαιο της Θάλασσας και είναι επικίνδυνος, Αντίθετα ο όρος CLΑΙΜ- διεκδίκηση είναι νόμιμος και σύμφωνος με τον ΟΗΕ και δεν ενοχλεί ούτε βλάπτει τις γειτνιάζουσες χώρες.

Ο καθορισμός της μέσης γραμμής ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου από τον 26ο έως τον 28ο μεσημβρινό, χωρίς ελληνική διεκδίκησή-CLAIΜ από τον 28ο έως τον 30ο μεσημβρινό αφήνει ακάλυπτη την περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού και επιτρέπει την τουρκοποίηση της ελληνικής κυριαρχίας. Επιτρέποντας στον Τσαβούσογλου να δηλώνει διεθνώς ότι το Όρους Ρέις επιχειρεί ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, γι’ αυτό και δεν θίγει την ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία, η οποία είναι στα μέτρα της Τουρκίας.

Έτσι το Καστελόριζο θα βρεθεί πάνω στην ηπειρωτική ΑΟΖ της Τουρκίας και θα μεταβληθεί σε κλειστό έδαφος ( περικυκλωμένο) υπο τουρκική δικαιοδοσία και θα περιέλθει υπο ασφυκτικό τουρκικό έλεγχο, θα εξαρτάται αποκλειστικά από αυτήν καθ΄ όσον θα μαραζώσει οικονομικά.

Και μόνον η ενημέρωση του πρωθυπουργού στον Γ Βαρουφάκη ότι το Ορους Ρέις δεν εισήλθε στην περιοχή της ελληνο/αιγυπτιακής Συμφωνίας, εντός του 28ου μεσημβρινού, αυτομάτως τουρκοποιεί την ελληνική κυριαρχία ανατολικά του 28ου μέχρι του 30ου μεσημβρινού. Δηλαδή , νομικά και ουσιαστικά επιτρέψαμε στο Ορους Ρεις να κάνει εφαρμογή της ελληνο/αιγυπτιακής Συμφωνίας..

Η ΑΟΖ κάθε χώρας είναι μια θαλάσσια περιοχή, η οποία ορίζεται με τουλάχιστον τρία σημεία. Στην ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία υπάρχει ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ, που είναι η μέση γραμμή Ελλάδας/Αιγύπτου. Η γραμμή αυτή δεν ορίζει περιοχή ΑΟΖ αλλά είναι έωλη. Ωστόσο, όλα σχεδόν τα ΜΜΕ παρουσίασαν χάρτη, στον οποίο με βάση τη μέση γραμμή χαράχθηκαν δύο γραμμές βόρεια στον 26ο και 28ο μεσημβρινό- δίκην παιδί του σωλήνα- και τον σωλήνα αυτόν τον παρουσίασαν ως ελληνική, έστω και μερική ΑΟΖ , χωρίς όμως να ορίσουν την περιοχή με συντεταγμένες- προφανώς για να δείξουν ότι η ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία κόβει στη μέση την ΑΟΖ Τουρκίας/Λιβύης, γεγονός που ταυτίζεται με τις δηλώσεις Δένδια, πλην όμως αποτελεί επικίνδυνη προχειρότητα

Ο ΥΠΕΞ δήλωσε ότι με την ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία, η τουρκο/λιβυκή ΑΟΖ πάει εκεί που πρέπει, δηλαδή στα άχρηστα. Ωστόσο , η Ελλάδα χωρίς να δηλώσει διεκδίκηση-CLΑΙΜ στην περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού ( NATIONAL CLAIM TO MARITIME JURIDICTION) στον ΟΗΕ (OFFICE FOR OCEAN AFFAIRS AND THE LAW OF THE SEA) αφήνει ένα τμήμα της ΑΟΖ στην τουρκική δικαιοδοσία ( στον χάρτη περιοχή Ρόδου –Μεγίστης) έτσι ώστε η Τουρκία να ισχυρίζεται και αυτή ότι το τμήμα αυτό αποτελεί μερική οριοθέτηση με τη Λιβύη. Πέραν αυτού και μολονότι δεν προβλέπεται στη Σύμβαση μερική οριοθέτηση, εν τούτοις όταν η ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία υποβληθεί στον ΟΗΕ, με έωλη και τη μέση γραμμή και χωρίς περιοχή ΑΟΖ τότε θα πρέπει ο ΟΗΕ να..μετακομίσει στο Μαντείο των Δελφών για να ορίσει την ελληνική περιοχή ΑΟΖ.

Δηλαδή το πιο πιθανό είναι ο ΟΗΕ να επιστρέψει τη Συμφωνία πίσω στις χώρες για επανακαθορισμό της ΑΟΖ. Στην περίπτωση που ο ΟΗΕ κάνει αποδεκτή την ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν επικαλυπτόμενες ΑΟΖ Ελλάδας /Αιγύπτου με αυτήν της Τουρκίας/Λιβύης και θα συστήσει στις 4 χώρες διαπραγματεύσεις οριοθέτησης με αποτέλεσμα η Τουρκία να θέσει απαιτήσεις και να βάλει πόδι και δυτικά του 28ου μεσημβρινού.

Αποτελεί εθνικό διασυρμό το γεγονός ότι η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως το Ορους Ρέις παραβιάζει την ελληνική κυριαρχία, την στιγμή που η Αθήνα δεν την προασπίζει. Τα στρατιωτικά μέσα είναι η τελευταία επιλογή. Παρά ταύτα η κυβέρνηση όφειλε να καταγγείλει την Τουρκία στον ΟΗΕ, αλλά ούτε αυτό έχει πράξει ποτέ. Την πρώτη φορά η κυβέρνηση υποστήριξε ότι το BARBAROS το πήρε ο άνεμος, τη δεύτερη ότι κάνουν θόρυβο τα παραπλέοντα πολεμικά πλοία και την τρίτη ενδεχομένως να υποστηρίξει ότι το Ορους Ρεις σέρνει καλώδια της ΔΕΗ ..

Πηγή: militaire.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2020

Η Τουρκία “έσπασε” για πρώτη φορά τον 25ο μεσημβρινό και καταπατά ελληνική κυριαρχία!

Κύρα Αδάμ


Επί 42 ημέρες, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, η Τουρκία εκτελεί αεροναυτικές συνδυασμένες επιχειρήσεις ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΑ του 25ου μεσημβρινού, σπάζοντας για πρώτη φορά και για τόσο μεγάλο διάστημα το «φράγμα του 25ου μεσημβρινού» στο Αιγαίο.

Παράλληλα για πρώτη φορά η Τουρκία εκτελεί εντατικές και παρατεταμένες επιχειρήσεις σε βάρος της Ελλάδας με εναέριο ανεφοδιασμό των F-16 της άσκησης, τετραπλασιάζοντας την αεροπορική ισχύ τους.

Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε καμμια απολύτως ενέργεια για την κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και δεν έφερε το θέμα ούτε και στο χθεσινό ΚΥΣΕΑ.

Αναλυτικότερα:


Με βάση τα διαθέσιμα, έγκυρα και επίσημα ελληνοτουρκικά και διεθνή στοιχεία, η Άγκυρα σε διπλωματικό επίπεδο ζήτησε από την Ελλάδα να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες προκειμένου η Τουρκία να εκτελέσει αεροναυτικές συνδυασμένες επιχειρήσεις (ASFAO) με πυρά στο Κεντρικό Αιγαίο από τις 20 Ιουλίου εως τις 31 Αυγούστου 2020. Επειδή η Αθήνα δεν ανταποκρίθηκε στο τουρκικό αίτημα, η Τουρκία ενημέρωσε τον ΟΗΕ τον ICAO τον ΙΜΟ, το ΝΑΤΟ, το ΕUROCONTRΟL, και τις πρεσβείες ΗΠΑ, Γαλλίας, Γερμανίας, Ρωσίας, Ην. Βασιλείου κλπ. ότι η Τουρκία θα εκτελέσει το επιχειρησιακό πρόγραμμα της στο Κεντρικό Αιγαίο και υπεύθυνη είναι η Ελλάδα, η οποία αρνήθηκε να κάνει τις απαιτούμενες ενέργειες για διασφάλιση των αεροναυτιλομένων.

Η Αθήνα αντέδρασε και ενημέρωσε επίσης τη διεθνή κοινότητα ότι αυτή η ενέργεια της Τουρκίας είναι παράνομη, με αποτέλεσμα να επανέλθει και πάλι η Τουρκία στη διεθνή κοινότητα για να την ενημερώσει ότι οι τουρκικές επιχειρήσεις ASFAO με ΑΑR θα γίνουν κανονικά και δεν θα ασχοληθεί πλέον με τις όποιες επόμενες ελληνικές αιτιάσεις.

Για την περιοχή των τουρκικών επιχειρήσεων (ASFAO) στο Κεντρικό Αιγαίο και για την περιοχή AAR εντός της τουρκικής επικράτειας που φαίνονται στο χάρτη σημειώνονται τα ακόλουθα όπως αυτά τεκμαίρονται από τα διαθέσιμα και έγκυρα στοιχεία:


Τουρκική περιοχή στο κεντρικό αιγαίο


  • Η περιοχή καταλαμβάνει για 42 ημέρες ελληνική κυριαρχία ( Νational Sovereignty of Greece) στα Αντίψαρα, Σκύρο, και στην βραχονησίδα Καλόγεροι, στην οποία περιοχή, η Ελλάδα ασκεί πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία. Με την ενέργεια της αυτή η Τουρκία παραβιάζει σε βάρος της Ελλάδας το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας και συνιστά εχθρική ενέργεια. Και τούτο γιατί παραβιάζει το άρθρο 2.4 του Καταστατικού του ΟΗΕ και το άρθρο 3 της Σύμβασης του Σικάγο του ICAO, που απαγορεύουν σε μια χώρα να προβαίνει σε ενέργειες κατά της κυριαρχίας άλλης χώρας. Παραβιάζει ακόμα τη Συνθήκη της Λωζάννης ( άρθρα 12 και16) που ορίζουν ότι η Τουρκία αποδέχεται ότι δεν έχει κανένα κυριαρχικό δικαίωμα πέρα και εξω από τα 3νμ από τις τουρκικές ακτές.
  • Μολονότι η Τουρκία αμφισβητεί στην πράξη και μάλιστα με πυρά την ελληνική κυριαρχία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επέλεξε να αποκρύψει το θέμα αυτό από τη δημοσιότητα και κυρίως να μην το συμπεριλάβει στο ΚΥΣΕΑ. Ενώ όφειλε να ενημερώσει την ελληνική κοινή γνώμη και να προασπίσει την ελληνική κυριαρχία και να στείλει την Τουρκία «στον εισαγγελέα», δηλαδή να την καταγγείλει στον ΟΗΕ και τον ΙCΑΟ. Ωστόσο ουδέν έπραξε με αποτέλεσμα τα νόμιμα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα να τείνουν να μετατραπούν σε τουρκικά κεκτημένα. Επισημαίνεται ότι για πρώτη φορά οι τουρκικές επιχειρήσεις ASFAO λαμβάνουν χώρα 8νμ δυτικά του 25ου μεσημβρινού (μέση του Αιγαίου) όπως φαίνεται η περιοχή στο χάρτη με κόκκινο χρώμα.
  • Οι τουρκικές επιχειρήσεις ΑSFΑΟ εκτελούνται Ιούλιο και Αύγουστο και μάλιστα ανήμερα του 15Αύγουστου. Τα ΜΟU Παπούλια- Γιλμάζ και Μπακογιάννη- Γκιούλ απαγορεύουν τέτοιας μορφής στρατιωτικές επιχειρήσεις ( ΑSFΑΟ) από 15 Ιουνίου έως 15 Σεπτεμβρίου και τις κύριες θρησκευτικές και εθνικές εορτές με σεβασμό της κυριαρχίας αμφοτέρων.
  • Με την ενέργεια της αυτή η Τουρκία παραβιάζει κατάφορα το ΜΟU σε βάρος της Ελλάδας με την κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνον να μην καταγγέλλει το ΜΟU, αλλά ούτε καν να προβαίνει σε διαμαρτυρία ή διάβημα προς την Τουρκία με αποτελεσμα η ελληνική κυριαρχία να πηγαίνει στα άχρηστα.

Για την περιοχή AAR στην τουρκική επικράτεια, η Τουρκία έχει εκδώσει ΝΟΤΑΜ για τις ίδιες ημερομηνίες και ώρες που εκτελούνται οι τουρκικές επιχειρήσεις ΑSFΑΟ με πυρά στο Κεντρικό Αιγαίο. Αυτό συνεπάγεται ότι η Τουρκία μπορεί να εκτελεί εντατικές και παρατεταμένες επιχειρήσεις σε βάρος της Ελλάδας, διότι ουσιαστικά και επιχειρησιακά τετραπλασιάζει την αεροπορική ισχύ των τουρκικών F-16. Kαι τούτο διότι τα F-16 από τα αεροδρόμια BALIKESHIR και BADIRMA θα μπορούν να επιχειρούν στο Αιγαίο είτε σε ρόλο αναχαίτησης είτε βομβαρδισμού και να πηγαίνουν στη συνέχεια στην περιοχή AAR που θα τα περιμένουν τα αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC- 135 για να τα ανεφοδιάζουν και να ξαναπηγαίνουν στο Αιγαίο.

Μια λεπτομέρεια στρατηγικής και επικίνδυνης σημασίας είναι ότι οι ημερομηνίες της ΝΑVΤΕΧ που είχε εκδώσει η Τουρκία για έρευνες στην Αν. Μεσόγειο από το Ορούτς Ρεϊς, δηλαδή μέχρι τις 2 Αυγούστου εμπεριέχονται στις ημερομηνίες των τουρκικών επιχειρήσεων ΑSFΑΟ στο Κεντρικό Αιγαίο, που είναι από τις 20 Ιουλίου εως τις 31 Αυγούστου.

Το γεγονός αυτό οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η Τουρκία έχει μεθοδεύσει να παρασύρει την ισχύ των ΕΔ ( ΠΝ και ΠΑ) στην Αν. Μεσόγειο για το Όρους Ρέις και σε περίπτωση θερμού επεισοδίου να αρχίσει επιθετικές ενέργειες στο Κεντρικό Αιγαίο (περιοχή ΑSFΑΟ) για προσπάθεια κατάληψης νήσου ή βραχονησίδας.

Δηλαδή προσπαθεί να πετύχει τη διάσπαση των ελληνικών ΕΔ.

Πηγή: militaire.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή 9 Αυγούστου 2020

Η πλασματική ελληνο/αιγυπτιακή Συμφωνία οδηγεί σε συρρίκνωση την Ελλάδα και την Κύπρο στην καταστροφή

Κύρα Αδάμ


Η Συμφωνία Ελλάδας/Αιγύπτου «ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ» μεταξύ των δύο κρατών, όπως δηλώνει και ο επίσημος τίτλος του εγγράφου, δεν συνιστά συμφωνημένη, πλήρη οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών. Αποτελεί απλώς ένα έγγραφο ΠΡΟΘΕΣΗΣ των δύο πλευρών για να οριοθετήσουν μελλοντικά την μεταξύ τους ΑΟΖ, σιγουρεύοντας μόνον «τη μερική θαλάσσια οριοθετική γραμμή μεταξύ των Μερών..».

Ως εκ τούτου, εμφανής πλέον στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν ήταν να «οριοθετήσει πλήρως την ΑΟΖ και να κλείσει την εκκρεμότητα με την Αίγυπτο, αλλά να σιγουρέψει το ..μέτωπο με την Τουρκία, παραχωρώντας στην Άγκυρα -μέσω της συμφωνίας με την Αίγυπτο- την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά. Σημειώνεται ακόμα ότι οι συντεταγμένες που αναφέρονται στο ελληνο/αιγυπτιακό έγγραφο δεν ακουμπούν καν τον 28ο μεσημβρινό, αλλά …φρενάρουν στον 27ο μεσημβρινό, (027-59-02.00Ε και 027-30-42.47 Ε είναι οι συντεταγμένες), αφήνοντας έτσι και.. ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας μέχρι το 28ο μεσημβρινό, που ορίζει η Τουρκία για την ΥΦ/ΑΟΖ της και ανατολικά.

Έτσι, σύμφωνα με την Πρόθεση Συμφωνίας ΓΙΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ της ΑΟΖ, η Ελλάδα:

  • Αποδίδει στην Τουρκία όλη την ΥΦ/ΑΟΖ στην Αν Μεσόγειο ανατολικά του 28ου μεσημβρινού
  • Καταργεί την ΑΟΖ του Καστελόριζου και των ανατολικών ακτών της Ρόδου
  • Παραδίδει την Κύπρο στην Τουρκία διότι, αφήνοντας ελεύθερο τον χώρο από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά, υποχρεώνεται η Λευκωσία να διαπραγματευθεί μόνη της με την Τουρκία την μεταξύ τους ΑΟΖ, η οποία θα κατασπαραχτεί από την Άγκυρα
  • Αποδίδει στην Κρήτη ΑΟΖ μόνον 80νμ έναντι των 200νμ της πλήρους ΑΟΖ, ήτοι η Κρήτη έχει ΑΟΖ μόνον 40% Αυτό ισοδυναμεί με παραχώρηση κυριαρχίας επί της ΑΟΖ 120νμ στην Τουρκία
  • *Αποδίδει στην Κάρπαθο ΑΟΖ μόνον 40νμ έναντι των 200νμ της πλήρους ΑΟΖ ήτοι η Κάρπαθος έχει ΑΟΖ μόνον 20%. (σσ Υπενθυμίζεται ότι το militaire είχε κατάγραψει επακριβώς τις απαιτήσεις της Αιγύπτου για την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών στο άρθρο της)

Αναλυτικότερα

Η απόσταση των ανατολικών ακτών της Κρήτης μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, που είναι πλασματικά το ανατολικό άκρο της ελληνο/αιγυπτιακής ΑΟΖ, είναι μόνον 80νμ, ενώ η πλήρης ΑΟΖ της Κρήτης είναι 200νμ. Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδέχεται ως ΑΟΖ της Κρήτης μόνον κάτι λιγότερο από το 40%, (τα 80νμ της συμφωνηθείσας ελληνικής ΑΟΖ αποτελούν το 40% της πλήρους ΑΟΖ των 200νμ σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας.)

  • Οι ανατολικές ακτές της Καρπάθου απέχουν από τον 28ο μεσημβρινό μόνον 40νμ ενώ η πλήρης ΑΟΖ της Καρπάθου είναι 200νμ όπως ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δέχθηκε στην Κάρπαθο ΑΟΖ κάτι λιγότερο από το 20%
  • ΟΙ ανατολικές ακτές της Ρόδου και ολόκληρο το Καστελόριζο έχουν ΑΟΖ 0% διότι ο 28ος μεσημβρινός-πλασματικό ανατολικό όριο της Συμφωνίας ΑΟΖ Ελλάδας/Αιγύπτου- περνά 15 νμ ανατολικά πάνω από τη Ρόδο, επομένως το σύμπλεγμα των νήσων Καστελόριζου έχουν ΑΟΖ Ο%.

Τα στοιχεία αυτά, με βάση τις επίσημες συντεταγμένες της διμερούς Συμφωνίας, τεκμαίρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση απεμπόλησε χωρίς την έγκριση των Ελλήνων πολιτών τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα επί της ΑΟΖ, υπέρ της Τουρκίας και τούτο διότι η τουρκική δηλωμένη ΑΟΖ στον ΟΗΕ είναι ο 28ος μεσημβρινός και ανατολικά.

Με την εκκωφαντική ελληνική παραχώρηση στην Τουρκία της ΥΦ/ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, η Αθήνα υποχρεώνει πλέον την Κύπρο να οριοθετήσει μόνη της την ΥΦ/ΑΟΖ με την Τουρκία. Δηλαδή να κατασπαραχτεί η Κύπρος από τον Ερντογάν και η δίκαιη λύση το Κυπριακού να μπει σε φέρετρο.

Για την ακρίβεια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε ήδη ενημερώσει εμμέσως τη Λευκωσία γα την εξέλιξη αυτή μέσω του Αλ Διακόπουλου, Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, ό οποίος διαχώρισε πλήρως τις τουρκικές προκλήσεις απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, η οποία, όπως είπε, είναι άλλο ανεξάρτητο κράτος και δεν αντιμετωπίζει τουρκικές προκλήσεις για πρώτη φορά…

  • Το επίσημο έγγραφο της Συμφωνίας Ελλάδας/Αιγύπτου ΔΕΝ είναι επίσημη Συμφωνία Οριοθέτησης της μεταξύ τους ΑΟΖ, αλλά διμερής συμφωνία ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ της ΑΟΖ.

Αυτό τεκμαίρεται από το κείμενο της Συμφωνίας που αναφέρεται μόνον σε «μερική θαλάσσια οριοθετική γραμμή μεταξύ των δύο Μερών «και όχι στο σύνολο της οριοθετημένης ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών, γεγονός που απαιτεί κατάθεση πλήρων συντεταγμένων.

Όμως το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ και ως εκ τούτο ο ΟΗΕ είναι πολύ πιθανόν να μην καταχωρήσει στον πίνακα οριοθετήσεων των ΑΟΖ την επιμέρους ημιτελή συμφωνία Ελλάδας–Αιγύπτου, αλλά να την λάβει απλώς υπόψη του ως ΝΟΙ (NOTICE of Intention), δηλαδή ως ενημέρωση της πρόθεσης Ελλάδας Αιγύπτου για να οριοθετήσουν την μεταξύ τους ΑΟΖ.

Σε μια τέτοια περίπτωση η τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι δυνατόν να αποδειχθεί ένα πελώριο φιάσκο -ενδεχομένως και με την αποδοχή του Ερντογάν- ο οποίος όμως έχει κατοχυρώσει με ελληνική άδεια την τουρκική υφαλοκρηπίδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Με αμφίβολο αντάλλαγμα, να δώσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη τον πολύτιμο χρόνο που έχει ανάγκη για να μην αντιμετωπίσει τώρα τις επώδυνες λύσεις που απεργάζεται η Άγκυρα.

Πηγή: militaire.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2020

Η κυβέρνηση έτοιμη να παραχωρήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία

Κείμενα: Κύρα Αδάμ


Η επιζήμια συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία, το φιάσκο στην Αίγυπτο και οι «εκκλήσεις» προς την Άγκυρα

Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη:

  • Αφού αρχικώς υποτίμησε την τουρκολυβική συμφωνία για την ΑΟΖ, (σ.σ. αν και είχε πλαγίως ενημερωθεί πέρσι από τον ίδιο τον Ερντογάν),
  • επένδυσε διπλωματικώς σε λάθος άλογο (τον στρατηγό Χαφτάρ) και
  • δεν τόλμησε, ενώ είχε το νόμιμο δικαίωμα για 40 ημέρες, να καταγγείλει τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας στον ΟΗΕ ως παράνομη (αφού προηγουμένως όμως η Αθήνα θα είχε επισήμως καταθέσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ, πράγμα που δεν έχει κάνει με αποτέλεσμα να μιλάμε για μια ελληνική ΑΟΖ- φάντασμα),

επέλεξε «να κυκλώσει» την Τουρκία οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία και προσπαθώντας να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Και στις δύο περιπτώσεις η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη παραχωρεί τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ, δηλαδή παραχωρεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στους συνομιλητές της, ευελπιστώντας ανοιχτά και φωναχτά σχεδόν ότι είναι πρόθυμη να πράξει το ίδιο και με την Τουρκία, δηλαδή παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αν η Άγκυρα το θελήσει.

Αναλυτικότερα: Η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. πανηγύρισε την «ιστορική συμφωνία» που υπέγραψε με την Ιταλία, για να οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών στο Ιόνιο Πέλαγος. Έκτοτε καλεί ευκρινώς την Τουρκία να ακολουθήσει και αυτή τον «πολιτισμένο δρόμο διαπραγμάτευσης συμβιβασμών» για τη λύση των ανοιχτών προβλημάτων με την Ελλάδα, αντί να θέλει να οδηγήσει τα πράγματα σε θερμό επεισόδιο ή σε σύρραξη.

Η κυβέρνηση επιμένει με νόημα ότι η τωρινή συμφωνία έχει βασιστεί στη Συμφωνία του 1977 μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας για τον καθορισμό (τότε) της υφαλοκρηπίδας.

Αυτό που επιμελώς αποκρύπτει η τωρινή κυβέρνηση της Ν.Δ. είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. υπό το Κ. Καραμανλή απέρριψε τελικώς την ελληνο-ιταλική Συμφωνία του 1977 και αυτή δεν κατατέθηκε στον ΟΗΕ όπως προβλέπεται, και γι’ αυτό δεν είχε αποτελέσει επίσημη διεθνή Συμφωνία σε ισχύ.

Με απλά λόγια αυτό που έφτυσε τελικώς ο Κ. Καραμανλής ως απολύτως επιζήμιο για τη χώρα, το υιοθέτησε τώρα ο Κ Μητσοτάκης.

Τι έγινε το 1977


Αλλά ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που ενόχλησε τόσο πολύ τον Κ. Καραμανλή το 1977 και απέρριψε τη συμφωνία, ενώ το ίδιο στοιχείο το αποδέχθηκε με πανηγυρισμούς ο Κ. Μητσοτάκης το 2020;

Είναι η σταθερή απαίτηση της Ιταλίας, ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας (σ.σ. και κατ’ επέκταση σήμερα και της ΑΟΖ) να γίνει με βάση το Άρθρο 15 του Δικαίου της Θάλασσας. Το άρθρο 15 αναφέρει ότι το Δίκαιο της Θάλασσας εφαρμόζεται κανονικά και υποχρεωτικά, εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες υπάρχουν «ιστορικοί τίτλοι» και «ειδικές περιπτώσεις» και οι οριοθετήσεις γίνονται «κατά διαφορετικό τρόπο». Δηλαδή το άρθρο 15 επιτρέπει στους συμβαλλόμενους –όταν το αποδεχθούν– να μην εφαρμόζουν κανονικά και υποχρεωτικά τις διατάξεις της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και να ακολουθούν «διαφορετικούς τρόπους» δηλαδή διμερείς πολιτικές συμφωνίες –κοινώς παζάρι– για να οριοθετήσουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Στην περίπτωση της Ελλάδας η αποδοχή «ιστορικών τίτλων και ειδικών περιπτώσεων» με βάση το άρθρο 15, σημαίνει εκ προοιμίου την κατάργηση της Σύμβασης σε βάρος της Ελλάδας και αναγκαστική παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας της υπέρ της άλλης πλευράς που θα επικαλεστεί «ιστορικούς τίτλους» δηλαδή κατοχή εδαφών και περιοχών που αποδόθηκαν μεταγενέστερα στην Ελλάδα (ιταλική κατοχή στο Ιόνιο – Οθωμανική Αυτοκρατορία στα νησιά του Αιγαίου).

Παγίως η Ιταλία ζητούσε την εφαρμογή της διατάξεως περί «Ιστορικού τίτλου» προκειμένου να γίνει η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με «διαφορετικό τρόπο», τουτέστιν με πολιτική διμερή συμφωνία, για το ποσοστό υφαλοκρηπίδας (και ΑΟΖ) που θα παραχωρήσει η Ελλάδα στην Ιταλία, η οποία επικαλείται τους «ιστορικούς λόγους» της ιταλικής κατοχής των Επτανήσων, προτού αυτά αποδοθούν στην Ελλάδα.

Με άλλα λόγια, η Ιταλία συζητούσε το ποσοστό παραχώρησης ελληνικής κυριαρχίας της που θα συμφωνούσε η Ελλάδα, αν αποδεχόταν τη ρήτρα περί «ιστορικών λόγων» στη διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση ΑΟΖ –υφαλοκρηπίδας κατά τη διμερή πολιτική διαπραγμάτευση, σύμφωνα με το άρθρο 15 της Σύμβασης.

Αυτή τη ρήτρα απέρριψε το 1977 ο Κ. Καραμανλής. Δεν ολοκλήρωσε τη συμφωνία με την Ιταλία και έτσι δεν πετσόκοψε την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Ιόνιο.

Οι «ιστορικοί τίτλοι» του 2020


Αυτά μέχρι σήμερα. Διότι η κυβέρνηση Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη διέγραψε την κυβέρνηση της Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή, αφού σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η σημερινή ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε με τη Ρώμη ότι οι θαλάσσιες ζώνες θα οριοθετηθούν με βάση το άρθρο 15 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η αποδοχή του άρθρου 15 της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας ως βάση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στην πράξη ισοδυναμεί με κατάργηση της υπόλοιπης Σύμβασης σε βάρος της Ελλάδας και υπέρ της άλλης χώρας είτε Ιταλία λέγεται αυτή είτε Τουρκία.

Η τωρινή κυβέρνηση της Ν.Δ., καλεί μάλιστα την Τουρκία να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιταλίας και να επιδιώξει τον ίδιο «ευρωπαϊκό» και «πολιτισμένο» τρόπο επίλυσης των διαφορών με συμβιβασμούς σε βάρος της Ελλάδας.

Τουτέστιν η Αθήνα ωθεί την Άγκυρα να επικαλεστεί και αυτή τους «ιστορικούς λόγους» της (δηλαδή την 500χρονη οθωμανική κατοχή στα νησιά του Αν. Αιγαίου) σε μια πιθανή διμερή πολιτική διαπραγμάτευση για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ μέσω του άρθρου 15 της Σύμβασης για τη Θάλασσα.

Στην περίπτωση που η τωρινή κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει αποδεχθεί και συμφωνήσει οι ελληνικές ΑΟΖ (με την Ιταλία, τώρα και με την Τουρκία στο μέλλον) να οριοθετηθούν με την επίκληση των «ιστορικών τίτλων», αυτό οδηγεί σε πολιτική διμερή διαπραγμάτευση της ΑΟΖ, δηλαδή τα ποσοστά ελληνικών παραχωρήσεων στην ΑΟΖ/Υφαλ. και όχι μόνον των ελληνικών νήσων του Αν Αιγαίου, που βολεύουν και ικανοποιούν την Άγκυρα.

Με δεδομένο μάλιστα ότι η κυβέρνηση Ερντογάν μετ’ επιτάσεως εφαρμόζει τώρα στην πράξη, (με αφορμή το τουρκολυβικό μνημόνιο) τη θέση του ότι τα ελληνικά νησιά έχουν μόνον χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, το πολιτικό ελληνο-τουρκικό παζάρι κινδυνεύει να εξελιχθεί σε sold-out υπέρ της Τουρκίας σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι προτού στεγνώσει το μελάνι της ελληνο-ιταλικής συμφωνίας, πολιτικοί και επιστημονικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης κυριολεκτικώς «αμολήθηκαν» στα ΜΜΕ προαναγγέλλοντας συμφωνία οριοθέτησης Ελλάδας-Αιγύπτου, εισάγοντας βιαίως αλλά ευκρινώς την ιδέα του πολιτικού παζαριού σε βάρος του Καστελόριζου. Για ορισμένους, η λύση περνά αναγκαστικώς μέσα από την αποδοχή της καινοφανούς έκφρασης της «περιορισμένης επήρειας» (!) της ΑΟΖ του Καστελόριζου – δηλαδή της παραχώρησης από την Ελλάδα μέρους της πολύ σημαντικής και κρίσιμης ΑΟΖ της νήσου, προκειμένου να μην εξαγριωθεί η Τουρκία και φοβηθεί η Αίγυπτος. Για τους άλλους, η λύση περνά μέσα από μια «περιορισμένη»(;) συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, που «θα αφήνει απ’ έξω» το Καστελόριζο, δηλαδή θα αναγνωριστεί η νήσος ως «ειδική περίπτωση» που θα χρήσει πολιτικής συμφωνίας.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση επιμένει ότι το Καστελόριζο θα παραμείνει ελληνικό, αλλά… τα πετρέλαια της περιοχής θα τα νέμεται και αυτά η Τουρκία… Όσο για τη Γαύδο, νότια της Κρήτης, αυτή θα πάει περίπατο στο Λιβυκό Πέλαγος

Καστελόριζο: «περιορισμένη επήρεια στην ΑΟΖ»


Οι επιστημονικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης επιμένουν ότι το Καστελόριζο έχει μόνον περιορισμένη και κουτσουρεμένη ΑΟΖ –κάτι που υποστηρίζει πεισματικά η Τουρκία– παραβιάζοντας κατάφορα το Δίκαιο της Θάλασσας, (που αποδίδει πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα σε κατοικημένα νησιά με οικονομική ζωή), κυρίως όμως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην περιοχή.

Το σκεπτικό, που χαμηλόφωνα παρουσιάζεται, είναι ότι το Δικαστήριο της Χάγης, αν εξετάσει την περίπτωση του Καστελόριζου θα εφαρμόσει την προηγούμενη απόφαση του για το νησί των Φιδιών στη Μαύρη Θάλασσα (σ.σ. νησί ακατοίκητο, που ανήκει στην Ουκρανία, αλλά βρίσκεται δίπλα στη Ρουμανία, σε αποστάσεις 170 ν.μ. και 15 ν.μ. αντιστοίχως για το οποίο τα Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν έχει καθόλου ΑΟΖ).

Σκοπίμως λοιπόν –ίσως και εκβιαστικά– οι επιστημονικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας τον όρο «περιορισμένη επήρεια στην ΑΟΖ» (σ.σ. όρος που δεν υπάρχει στο Δίκαιο της Θάλασσας), μπερδεύουν γλυκά και πονηρά την περίπτωση του ακατοίκητου νησιού των Φιδιών χωρίς οικονομική ζωή, (όπου έχει εγκατασταθεί ουκρανικό ραντάρ) με την περίπτωση του Καστελόριζου, νησιού κατοικημένου, με οικονομική ζωή, που καλύπτεται πλήρως από το Δίκαιο της Θάλασσας για πλήρη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Στην πραγματικότητα, αυτό που «χτίζει τώρα» η κυβέρνηση είναι μια πρόταση-κάλεσμα προς την Τουρκία να τα βρουν συμβιβαστικά οι δύο χώρες στην περιοχή του Καστελόριζου, δεδομένου ότι η Αθήνα είναι πρόθυμη να αποδώσει μόνη της «περιορισμένη επήρεια» στην ΑΟΖ του Καστελορίζου – δηλαδή να κουτσουρέψει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ικανοποιώντας εν μέρει τις επιδιώξεις της Τουρκίας, ώστε να μειώσει την ένταση.

Αποτυχία στο Κάιρο


Τα ΜΜΕ έσπευσαν να παρουσιάσουν με τυμπανοκρουσίες την επίσκεψη Δένδια στο Κάιρο για την πολυπόθητη οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας Ελλάδας-Αιγύπτου, που θα έμπαινε σφήνα στην τουρκολυβική ΑΟΖ.

Το εγχείρημα απέτυχε, η ελληνική κυβέρνηση αναδιπλώθηκε και μουρμουράει επανάληψη των συνομιλιών το φθινόπωρο. Όμως προτού πάει η ελληνική αντιπροσωπεία στο Κάιρο η Αθήνα προσπάθησε να ενημερώσει και να μην «εξαγριώσει» την Αγκυρα.

Σύμφωνα με τις ασφαλείς πληροφορίες, η ελληνική κυβέρνηση παρακάλεσε τον Ιταλό ΥΠΕΞ κ. Ντι Μάγιο, (κατά την υπογραφή της ελληνο-ιταλικής Συμφωνίας για την ΑΟΖ ) να μεταβεί στην Άγκυρα ως απεσταλμένος/μεσολαβητής προκειμένου να γνωστοποιήσει στην τουρκική κυβέρνηση ότι η Αθήνα «βλέπει θετικά» τη μείωση της ΑΟΖ του Καστελόριζου, δηλαδή την παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μ. Τσαβούσογλου, φυσικά δεν έχασε την ευκαιρία και… το ξεφώνισε: «Στο φίλο μου Λουίτζι, ανέφερα πως στα ζητήματα αυτά είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με όλους κυρίως με την Ελλάδα..Διαπιστώσαμε πως η Ιταλία επιθυμεί έναν δημιουργικό ρόλο. Εμείς το αποδεχόμαστε. Η Ιταλία είναι δίκαιη, αντικειμενική και κάνει διαμεσολάβηση πολλές φορές», είπε κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου.

Η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο σκόνταψε σοβαρά πάνω στην απαίτηση του αλ-Σίσι να μην υπολογιστει καθολου ΑΟΖ στο Καστελόριζο.

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ προσήλθε στις διαπραγματεύσεις στο Κάιρο με τη θέση ότι η Αθήνα βλέπει θετικά την «περιορισμένη επήρεια» της ΑΟΖ στο Καστελόριζο, αλλά και στη Ρόδο, την Κάρπαθο και την Κρήτη, σε ποσοστό έως 50% ώστε να ξεπεραστεί ο αιγυπτιακός σκόπελος.

Δασκαλεμένος ή όχι, με «άνωθεν εντολή» ή όχι, ο κ. Σίσι αντέτεινε:

  • Καστελόριζο: 0% ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα
  • Ρόδος: 1% ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα
  • Κάρπαθος: 10% ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα
  • Κρήτη: 20% ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα

Επιπροσθέτως, η αιγυπτιακή κυβέρνηση σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες πρότεινε στην περίπτωση που η Αθήνα αποδεχθεί ελάχιστη ή καθόλου ΑΟΖ στο Καστελόριζο, τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα στη συμμετοχή και της Τουρκίας στις διαπραγματεύσεις για τη οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου, Τουρκίας στην περιοχή. Την ευκαιρία αυτή άρπαξε και πάλι ο κ Τσαβούσογλου δηλώνοντας έτοιμος να τα συζητήσει όλα με διάλογο και διπλωματία.

Σημειώνεται ότι ουδείς αναφέρεται πλέον στα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας επί της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου-Κρήτης, δεδομένου ότι η πάγια θέση της Τουρκίας είναι ότι ποτέ δεν θα οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία την οποία δεν αναγνωρίζει.

Το σίγουρο είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν απέρριψε καμία από τις αιγυπτιακές απαιτήσεις. Το επόμενο ραντεβού έχει προσδιοριστεί για τις 15 Σεπτεμβρίου. Μεσολαβεί επομένως αρκετός χρόνος για να προσπαθήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη να πείσει την ελληνική κοινή γνώμη ότι μπορεί να παραχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Οι Ζώνες Αλιείας


Η ελληνο-ιταλική Συμφωνία για την ΑΟΖ του 2020 δίνει ιδιαίτερη σημασία στις Ζώνες Αλιείας στο Ιόνιο Πέλαγος, με την Ιταλία να εξασφαλίζει τη μερίδα του λέοντος σε βάρος της ελληνικής αλιείας και των Ελλήνων ψαράδων στην περιοχή του Ιονίου.

Η ετεροβαρής για τα ελληνικά αλιευτικά συμφέροντα και δικαιώματα Συμφωνία του 1977 ήταν ένας ακόμα λόγος που οδήγησε τότε τη Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή να την απορρίψει τελικώς, αφού δεν την κατάθεσε στον ΟΗΕ, όπως προβλέπεται, και γι’ αυτό δεν αποτέλεσε επίσημη διεθνή Συμφωνία σε ισχύ.

Από την παρούσα ελληνο-ιταλική Συμφωνία τεκμαίρεται ότι η ελληνική κυβέρνηση παραχώρησε κυριαρχία επί της ελληνικής ΑΟΖ στην Ιταλία, δεδομένου ότι η κυβέρνηση αποδέχεται ότι οι Ιταλοί ψαράδες μπορούν να αλιεύουν και στην ιταλική ΑΟΖ αλλά και στην ελληνική ΑΟΖ, μέχρι 6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές, ενώ η Ελλάδα μπορεί να ψαρεύει μόνον μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.

Ιδού η ακριβής περιγραφή του ΥΠΕΞ κ Δένδια σε τηλεοπτική συνέντευξή του: «σε απόσταση από την ακτή 6 έως 12 μίλια, αυτή τη στιγμή, οι Ιταλοί ψαρεύουν με όσα σκάφη θέλουν, ό,τι θέλουν. Αυτά τα δύο δεν θα είναι έτσι. Οι Ιταλοί θα ψαρεύουν με συγκεκριμένο αριθμό σκαφών –ανώτατο όριο 68 σκάφη– και θα ψαρεύουν 4 κατηγορίες ειδών: η κατηγορία ειδών μικροπελαγικά τα οποία αφορούν τους Έλληνες ψαράδες, δεν θα αλιεύονται από τους Ιταλούς.»

Επιπροσθέτως, ο Κανονισμός της Ε.Ε. για την Αλιεία είναι βασισμένος αυστηρά στο Δίκαιο της Θάλασσας, που προβλέπει ότι κάθε χώρα έχει δικαίωμα αλιείας στην ΑΟΖ που της ανήκει, αφού αυτή οριοθετηθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως με την ελληνο-ιταλική Συμφωνία, υπάρχει εμφανής διαφοροποίηση από το Δίκαιο της Θάλασσας, δεδομένου ότι η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί την ελληνική Ζώνη Αλιείας στην Ιταλία.

Για το λόγο αυτό θα γίνει προσφυγή στην Ε.Ε. για να τροποποιηθεί ο ισχύον και εφαρμοστέος (όπως αναφέρεται στη Συμφωνία) Κανονισμός, λόγω παραχώρησης ελληνικής Ζώνης Αλιείας στην Ιταλία.
Συγκεκριμένα, το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει σε κάθε χώρα το αποκλειστικό δικαίωμα να ψαρεύει στην ΑΟΖ που της ανήκει, αφού αυτή έχει οριοθετηθεί. Το ίδιο ακριβώς προβλέπει και ο Κανονισμός Αλιείας της ΕΕ. Επομένως, με την διαφοροποίηση της ελληνο-ιταλικής Συμφωνίας, πρέπει να τροποποιηθεί ο Κανονισμός της Ε.Ε., ώστε να μπορεί η Ιταλία να ψαρεύει μέχρι τα 6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές με βάση την διμερή Συμφωνία.

Επομένως, η ελληνο-ιταλική Συμφωνία θα πρέπει να κατατεθεί στον ΟΗΕ μέσω της Ε.Ε., λόγω της διαφοροποίησης που περιλαμβάνει, καθόσον παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας σε βάρος της Ελλάδας.
Αν αυτή η Συμφωνία, που είναι σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων, «μεταφερθεί» στην περίπτωση της Τουρκίας, τότε η κατάσταση γίνεται δραματική έως τραγική σε βάρος της χώρας.

Η Ελλάδα αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ανοησίας, διότι έχει ορίσει με νόμο Ζώνη Αλιείας τα 6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές και αυτός έχει κατατεθεί και έχει εγκριθεί από τον ΟΗΕ.

Δηλαδή, με νόμο δηλώνουμε διεθνώς ότι οι Έλληνες ψαράδες μπορούν να αλιεύουν μόνον μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 ν.μ., που αποτελεί αποκλειστικώς ελληνική κυριαρχία/ιδιοκτησία. Με άλλα λόγια είναι σαν να δηλώνουμε διεθνώς και ζητάμε την έγκριση του ΟΗΕ να μπορούμε να χρησιμοποιούμε το μπαλκόνι του ιδιόκτητου διαμερίσματος μας.

Στα νησιά του Αν. Αιγαίου και στην περιοχή Καβάλας-Αλεξανδρούπολης, αφού μέχρι σήμερα δεν έχει οριοθετηθεί ΑΟΖ Ελλάδας/Τουρκίας, οι Έλληνες ψαράδες μπορούν να ψαρεύουν μόνον μέχρι τα 6 ν.μ. Και γι’ αυτό όποιος… ξεμυτάει συλλαμβάνεται από τους Τούρκους… που εφαρμόζουν τον ελληνικό νόμο για τη Ζώνη Αλιείας. Η Τουρκία έχει από το 1964 (!) εφαρμόσει με νόμο τουρκική Ζώνη Αλιείας στα 12 ν.μ. και την έχει καταθέσει στον ΟΗΕ.

Η εφαρμογή της ελληνο-ιταλικής Συμφωνίας στην περίπτωση της Τουρκίας ρίχνει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε θανατηφόρο vertigo διότι «μπερδεύονται» μεταξύ τους τα ελληνο/τουρκικά θαλάσσια σύνορα, η Ζώνη Αλιείας, η ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα και η περιοχή Θαλάσσιας Έρευνας και Διάσωσης (SAR), τα οποία παραχωρούνται στην Τουρκία, προς ηρεμία του Ερντογάν.

Πηγή: edromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2019

Ελληνοτουρκικές σχέσεις: Η κατάσταση πραγμάτων

Της Κύρας Αδάμ


Η πρόσφατη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και η σχεδόν ταυτόχρονη επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα για την άρον-άρον συμφωνία για νέα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) φέρνουν στο προσκήνιο για αλληλοσυνδεόμενους λόγους την αγριότητα και επικινδυνότητα στην κατάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και στις σχέσεις Ελλάδας-ΝΑΤΟ λόγω της Τουρκίας.

Σε ότι αφορά στην έγκριση από την Ελληνική Βουλή της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα έχασε την μοναδική ευκαιρία που είχε, να ξεκαθαρίσει τις εκκρεμότητες της με την ίδια τη Συμμαχία, προτού αποφανθεί για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

Πιο συγκεκριμένα οι 300 της Βουλής είχαν την ευκαιρία –και ουδείς απολύτως αναφέρθηκε σ’ αυτήν– να θέσουν στο ΝΑΤΟ ως προϋπόθεση για την ένταξη των Σκοπίων, την ικανοποίηση εθνικών απαιτήσεων, προκειμένου να σταματήσει η –από το 1980– νατοϊκή πολιτική κατακερματισμού της κυριαρχίας των ελληνικών νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, προκειμένου να ικανοποιήσει τις εδαφικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της χώρας.

Στην πραγματικότητα, η ικανοποίηση των εθνικών προϋποθέσεων από το ΝΑΤΟ για την προοπτική ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δεν είναι ένα εξόχως περίπλοκο θέμα. Πρόκειται για την άρση διαταγών των γενικών γραμματέων του ΝΑΤΟ, που καθιστούν, σταδιακά αλλά σταθερά από το 1980, την ελληνική κυριαρχία 19 νήσων του Αν. Αιγαίου ανύπαρκτη, τα νησιά αδέσποτα και ξένο προς την Ελλάδα κράτος, προκειμένου να ικανοποιηθεί η Άγκυρα. Στην περίπτωση που η Ελλάδα έθετε ως προϋπόθεση την άρση αυτών των διαταγών του ΝΑΤΟ (δηλαδή βέτο) για την προοπτική κύρωσης της ένταξης των Σκοπίων στη Συμμαχία, ο νυν γ.γ. ήταν υποχρεωμένος να αποσύρει αυτές τις διαταγές για να επανεξεταστούν κάποια στιγμή στο μέλλον, (δηλαδή σχεδόν ποτέ), προκαλώντας βεβαίως τη μήνιν και πιθανές άγριες αντιδράσεις της Τουρκίας μέσα στο ΝΑΤΟ. ΟΙ διαταγές αυτές, όλες αυθαίρετες και εν πολλοίς παράνομες προσωπικές διαταγές των γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν απαιτούν σύγκλιση των οργάνων της Συμμαχίας (Σύνοδοι Κορυφής, Σύνοδοι ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ) και επομένως δεν αντιμετωπίζουν θέματα ομοφωνίας, βέτο κ.λπ.

Τίποτα απολύτως δεν έγινε. Έτσι τα Σκόπια, πλήρες μέλος πλέον του ΝΑΤΟ είναι υποχρεωμένα να τηρούν στο ακέραιο όλες τις αποφάσεις και διαταγές του ΝΑΤΟ, που στρέφονται εναντίον της Ελλάδας και υπέρ της Τουρκίας.

Τις ίδιες ακριβώς ημέρες ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας επισκέφθηκε βεβιασμένα και χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν στην Άγκυρα, που συμπεριφέρθηκε ως ο ατζέντης του Αιγαίου.

Ο κ. Τσίπρας αναζήτησε στην Άγκυρα μέτρα για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο, την οποία δημιουργεί, συντηρεί και επαυξάνει η Άγκυρα όλες τις τελευταίες δεκαετίες, με βάση τις επεκτατικές εχθρικές ενέργειές της σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, με την σταθερή συνδρομή του ΝΑΤΟ και κυρίως με την πλήρη αδράνεια μέχρι σημείου ανικανότητας και αδιαφορίας της Αθήνας.

Έτσι ο κ Τσίπρας μετέβη στην Άγκυρα για να συμφωνήσει τη δημιουργία ΜΟΕ, την στιγμή που η Άγκυρα έχει ανακοινώσει διεθνώς μέσω των σχετικών ΝΟΤΑΜ και υλοποιεί σταθερά «το ετήσιο πρόγραμμα ασκήσεων της στο Αιγαίο», παραβιάζοντας το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας, με μόνιμες παραβιάσεις και παρανομίες σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας. Για παράδειγμα, σε τρείς μόνιμες περιοχές τουρκικών ασκήσεων, στο Βόρειο, Κεντρικό και Νότιο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, η Άγκυρα παραβιάζει συστηματικά ακόμα και τα 6 ν.μ. των ελληνικών χωρικών υδάτων. Επικαλείται ακόμα ως περιοχή «τουρκικής κυριαρχίας» την βραχονησίδα Τζουράφα, στο Β. Αιγαίο, το ίδιο πράττει στην περιοχή Ρόδου-Καστελόριζου, αλλά και στο Κεντρικό Αιγαίο, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή μέχρι 6 ν.μ. από τις ακτές του Αη Στράτη είναι τουρκική κυριαρχία. Παραλλήλως …κηρύσσει διεθνώς παράνομες και …καταργεί ελληνικές ασκήσεις σε 10 περιοχές του Αιγαίου κ.λπ.

Εν ολίγοις, ο κόμπος στα εθνικά θέματα έχει φτάσει στο χτένι, ή αλλιώς όλα τα προβλήματα έχουν φρακάρει στο στόμιο της μποτίλιας.

Η επεκτατική και εχθρική πολιτική της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών και άλλων συμφερόντων της Ελλάδας στο Αιγαίο έχει χτιστεί σε βάθος δεκαετιών. Βασίστηκε στην αδράνεια, αδιαφορία, ίσως και ανικανότητα διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων να ανακόψουν, διορθώσουν και εξαλείψουν κινήσεις, πρακτικές και αποφάσεις που συνεχώς επιδείνωναν τη θέση της χώρας, προς όφελος και τέρψη της Αγκύρας, ύστερα από την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ το 1974 και την επανένταξη της το 1980, χωρίς την πλήρη επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος, που ουδέποτε μέχρι το 1974 είχε αμφισβητηθεί από την Άγκυρα.

45 χρόνια αμφισβητήσεων


Η Ελλάδα επανήλθε στο ΝΑΤΟ «κουτσή» και έκτοτε άρχισαν τα άλυτα προβλήματα που συνοδεύουν τη χώρα μέχρι σήμερα.

Με την επανένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, ο τότε γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Λούνς εξέδωσε εντελώς αναρμοδίως, παράνομη και αυθαίρετη διαταγή με την οποία απαγόρευε σε 19 ελληνικά νησιά, ως αποστρατιωτικοποιημένα, τη συμμετοχή τους σε νατοϊκές ασκήσεις και χρηματοδότηση υποδομών τους. Ο κ. Λούνς υιοθέτησε πλήρως το αυθαίρετο τουρκικό αιτιολογικό ότι τα νησιά αυτά τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης και Παρισίων αλλά και της Σύμβασης της Λωζάννης για τα Στενά. Η διαταγή Λούνς βρίσκεται ακόμα εν ισχύ διότι η Ελλάδα έθεσε απλώς επιφύλαξη –reservation– και δεν απαίτησε με την κατάλληλη ευκαιρία την απόσυρση της παράνομης διαταγής. Με άλλα λόγια η Ελλάδα …εξαίρεσε τον εαυτόν της από την εφαρμογή της διαταγής Λούνς την οποία όμως τηρούν τα άλλα μέλη της Συμμαχίας και πρωτίστως η Τουρκία που την προκάλεσε.

Την επόμενη δεκαετία, το 1995 ο τότε γ.γ., φίλος και σοσιαλιστής Ισπανός, Ξαβιέ Σολάνα εξέδωσε και αυτός παράνομη και αυθαίρετη διαταγή με την οποία έθετε 20 ελληνικά νησιά σε καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης, επικαλούμενος παρανόμως και ψευδώς τις Συνθήκες. Προς στιγμήν η Αθήνα πέτυχε την ανάκληση της διαταγής Σολάνα, η οποία όμως επανήλθε το 2004 για την αποστρατιωτικοποίηση των έξι νησιών που κατονομάζονται στη Συνθήκη της Λωζάννης.


Την επόμενη δεκαετία, το 2006 το Στρατηγείο του ΝΑΤΟ (SHAPE) εξέδωσε προς όλες τις μονάδες του την διαταγή του Αυγούστου 2006 με την οποία απαγορεύει σε όλα τα στρατιωτικά αεροσκάφη να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τα 20 προαναφερθέντα νησιά, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών αεροσκαφών. Δι’ αυτού του τρόπου, προς όφελος της Τουρκίας, το ΝΑΤΟ και γραπτώς έκανε τον ελληνικό εναέριο χώρο 6 ν.μ. από 10 ν.μ. , ενώ επι της ουσίας τα 20 ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου έγιναν ξαφνικά αδιευκρίνιστης κυριαρχίας, δηλαδή …αδέσποτα και ξένο κράτος.

Τρεις ολόκληρες δεκαετίες, με πενήντα περίπου Συνόδους Κορυφής, άλλες τόσες Συνόδους υπουργών ΥΠΕΞ και ΥΕΘΑ για σοβαρά θέματα, που απαιτούσαν ομοφωνία, όπως Νέες Δομές ΝΑΤΟ, Νέο Δόγμα, εντάξεις νέων χωρών κ.λπ. καμιά ελληνική κυβέρνηση, πρωθυπουργός, ή υπουργός δεν έθεσαν καμιά προϋπόθεση, δηλαδή βέτο προκειμένου να συμφωνήσουν, την άρση των διαταγών των γ.γ. του ΝΑΤΟ. Μια πρακτική που είναι συνηθισμένη ανάμεσα στα κράτη μέλη και την έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές, όπως π.χ. η Τουρκία, η Ισπανία η Πορτογαλία κ.ά.

Αλλά κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, η Τουρκία προχώρησε σε δικές της κινήσεις που δεν αντιμετωπίστηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Το 1992, στη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, με θέμα τη Νέα Δομή του ΝΑΤΟ η Ελλάδα δέχθηκε να ιδρυθούν πρώτα τα αεροπορικά στρατηγεία Ελλάδας και Τουρκίας και μετά να καθοριστεί η περιοχή ευθύνης του κάθε Στρατηγείου. Μέχρι τότε, η περιοχή ευθύνης του Στρατηγείου Λάρισας ήταν το FIR Αθηνών και για την Τουρκία το FIR KΚωνσταντινούπολης. Με τη νέα συμφωνία , οι περιοχές ευθύνης δεν καθορίστηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα το Αιγαίο να είναι ακόμα και σήμερα ένα ξέφραγο αμπέλι στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ (σ.σ.: οι επιπτώσεις αυτής της ολέθριας συμφωνίας θα φανεί στα κυοφορούμενα ΜΟΕ Τσίπρα-Ερντογάν για τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο).

Το 1999 η Άγκυρα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ προσπάθησε να θέσει το μισό Αιγαίο υπό τον έλεγχό της ως περιοχή Αεροπορικής Αστυνόμευσης.

Το μεγάλο βήμα όμως το έκανε το 2001 όταν εξέδωσε τον τουρκικό νόμο 24611/Δεκεμβρίου 2001, με τον οποίο έθεσε το μισό Αιγαίο από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά υπό τον έλεγχο της για σκοπούς θαλάσσιας έρευνας και διάσωσης (SAR). Η Τουρκία πέτυχε να γίνει αποδεκτός ο νόμος της από τον ΙΜΟ (Διεθνής Οργανισμό Ναυσιπλοΐας) χωρίς η Ελλάδα να κουνήσει ούτε το δακτυλάκι της…, αλλά ούτε και να εκδώσει η ίδια δικό της σχετικό νόμο.

Στόχος η αναθεώρηση των συνθηκών


Η Τουρκία παραλλήλως έχει στήσει μια ολόκληρη βιομηχανία έκδοσης διεθνών αγγελιών ΝΟΤΑΜ για στρατιωτικές αεροναυτικές ασκήσεις της στο Αιγαίο, παραβαίνοντας όλους τους διεθνείς κανονισμούς και παραβιάζοντας κατά κόρον ελληνική εθνική κυριαρχία σε όλο το μήκος και πλάτος του Αν. Αιγαίου. Στόχος των ΝΟΤΑΜ αυτών είναι να ενημερώνει ψευδώς τη διεθνή κοινότητα ότι η Ελλάδα παραβιάζει τις Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων που αποστρατιωτικοποιούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου, διότι εκτελεί ασκήσεις σε αποστρατιωτικοποιημένα νησιά. Μόνον τα τελευταία τρία χρόνια η τουρκική ΥΠΑ έχει εκδώσει περίπου 1.500 τέτοιες ΝΟΤΑΜ που αφορούν σε Συνθήκες και αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νήσων.

Στόχος αυτής της τουρκικής «βιομηχανικής παραγωγής» ΝΟΤΑΜ είναι να στοιχειοθετήσει νομικά –με σύμμαχο το ΝΑΤΟ και χρήση όλων των προαναφερθέντων αποφάσεων του ΝΑΤO αλλά και του ICAO– ότι η Ελλάδα παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάννης. Αυτό είναι το κλειδί για να μπει σε εφαρμογή το τελικό στάδιο της τουρκικής επεκτατικής και εχθρικής πολιτικής σε βάρος της Ελλάδας, που είναι η «επικαιροποίηση» των Συνθηκών, δηλαδή η αναθεώρησή τους όπως ξεκάθαρα και σταθερά λέει ο Ερντογάν από πέρσι τον Δεκέμβριο όταν ήρθε στην Αθήνα.

Δεν είναι τυχαίο παραλλήλως ότι η Άγκυρα με τις πολλαπλές, μόνιμες και πολύχρονες τουρκικές ασκήσεις στο σύνολο του Αν. Αιγαίου, κάνει πρακτική εφαρμογή του επιθετικού σχεδίου της σε βάρος της Ελλάδας. Σε καθημερινή βάση η Άγκυρα μετρά τα ανακλαστικά της ελληνικής αντίδρασης, που με τον καιρό έχουν μετεξελιχθεί σε μια σταθερή αναποτελεσματική «ρουτίνα», αφήνοντας το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού στην τουρκική πλευρά για τη δημιουργία τυχόν επεισοδίου κάποιας κλίμακας.

Ο Τούρκος πρόεδρος είναι και σ’ αυτό το σημείο σαφής. Η Ελλάδα θα εξαναγκαστεί να συμφωνήσει με την Τουρκία για την προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης για το σύνολο των προβλημάτων. Προβλημάτων, που δημιουργεί κατά κόρον η Τουρκία, αλλά χρεώνει τον λογαριασμό στην Αθήνα, όσο καιρό οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κάνουν τις μόνες αποτελεσματικές κινήσεις για τη μείωση της έντασης, που είναι η προσφυγή της Ελλάδας σε όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς ΟΗΕ, ICΑO, IMO κ.λπ. εναντίον της Τουρκίας.

Υπάρχει βεβαίως και ένα ρητορικό ερώτημα. Γιατί η κυβέρνηση «της πρώτης φοράς αριστερά», δεν έκοψε τον ομφάλιο λώρο με το αδρανοποιημένο και επικίνδυνο παλαιό σύστημα στα εθνικά θέματα.

Η απάντηση δυστυχώς είναι ομοίως απλή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (της μεταλλαγμένης αριστεράς) έμαθε πολύ καλά το μάθημά της από την «σύγκρουση» με την Ε.Ε. Και γι’ αυτό μια ενδεχόμενη «αντιπαράθεση» με το ΝΑΤΟ και επομένως και με την Ουάσιγκτων για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων είναι εκ των προτέρων εκτός πραγματικότητας. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο χειρισμό των εθνικών θεμάτων ακολουθεί κατά πόδας την κυβέρνηση Σημίτη στα εθνικά θεμάτων (π.χ. μερική επέκταση χωρικών υδάτων, αποτυχημένα ΜΟΕ στο Αιγαίο της ίδιας περιόδου κ.λπ.).

Πηγή: e-dromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »