Η Αμερική της οργής, του Φλόιντ και του Τραμπ

Νικόλ Λειβαδάρη

Έξι  νεκροί στις διαδηλώσεις κατά της ρατσιστικής βίας, πάνω από  4.000 συλληφθέντες, 40 πόλεις σε καθεστώς απαγόρευσης κυκλοφορίας –ανάμεσά τους και η Νέα Υόρκη-, 104.000 θάνατοι από τον κορονοϊό, 40 εκατομμύρια άνεργοι και 53 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμέτωποι με άμεση απειλή πείνας: Είναι η Αμερική της οργής, του Τζορτζ Φλόιντ και του μεγάλου διχασμού, η Αμερική της τριπλής κρίσης – φυλετικής, οικονομικής και υγειονομικής.

Στην κραυγή αυτής της Αμερικής, ο Ντόναλντ Τραμπ απαντά κατεβάζοντας τον στρατό στους δρόμους και απειλώντας με πόλεμο την ίδια του την χώρα. Τα ξημερώματα, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την ενεργοποίηση ενός νόμου του 1807, του Νόμου κατά των Εξεγέρσεων (Insurrection Act), που αναθέτει στον στρατό την ευθύνη της εσωτερικής ασφάλειας και της τήρησης της τάξης – ενός νόμου, που είχε ενεργοποιηθεί για τελευταία φορά στις μεγάλες ταραχές του Λος Αντζελες το 1992. Λίγη ώρα αργότερα το Associated Press μετέδωσε πως κινείτο προς την Ουάσικγτον αερομεταφερόμενη μεραρχία για να αναλάβει την καταστολή των διαδηλώσεων που ξέσπασαν μετά την δολοφονία του αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ, ενώ στρατιωτικά ελικόπτερα πετούσαν ήδη πάνω από την αμερικανική πρωτεύουσα.

Είχε προηγηθεί μια εκρηκτική τηλεδιάσκεψη Τραμπ με τους κυβερνήτες των Ηνωμένων Πολιτειών και μια ακόμη προεδρική παράσταση στον Κήπο των Ρόδων στον Λευκό Οίκο. Εκεί, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακήρυξε εαυτόν «Πρόεδρο του Νόμου και της Τάξης», διαμήνυσε ότι «θα κυριαρχήσουμε στους δρόμους», και δήλωσε ότι στις Πολιτείες όπου «οι κυβερνήτες θα αρνηθούν να ενεργοποιήσουν την εθνοφυλακή, θα ενεργοποιήσω εγώ τον στρατό και θα λύσω το πρόβλημα για λογαριασμό τους».

«Κινητοποιώ», είπε, «όλους τους διαθέσιμους ομοσπονδιακούς πόρους, πολιτικούς και στρατιωτικούς, για να σταματήσω τις ταραχές και τις λεηλασίες, για να σταματήσω την καταστροφή και τον εμπρησμό, και για να προστατέψω τα δικαιώματα των νόμιμων Αμερικανών».

Την ίδια ώρα, δυνάμεις της εθνοφρουράς εκκαθάριζαν με χημικά και δακρυγόνα τους διαδηλωτές στην λεωφόρο Πενσυλβάνια, για να βγει αμέσως μετά… περίπατο ο Αμερικανός πρόεδρος και να φωτογραφηθεί κραδαίνοντας την Βίβλο μπροστά από εκκλησία που βρίσκεται απέναντι από τον Λευκό Οίκο και είχε γίνει στόχος διαδηλωτών την νύχτα της Κυριακής.

Θα μπορούσαν να είναι και εικόνες πολιτικού σουρεαλισμού την ώρα που η Αμερική φλέγεται. Στην πραγματικότητα, δεν είναι παρά η εικόνα του απόλυτου πολιτικού αμοραλισμού – με προεκλογικό φόντο για τον Τραμπ είτε τα θύματα της ρατσιστικής αστυνομικής βίας, είτε τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς από τον κορονοϊό.

«Καταδυόμαστε σε κάτι που δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής» είπε ο Τζιμ Ακόστα στο CNN, ενώ ο Αντερσον Κούπερ άνοιξε την εκπομπή τους στο ίδιο τηλεοπτικό δίκτυο λέγοντας ότι «γινόμαστε μάρτυρες της πλήρους αποτυχίας της προεδρικής ηγεσίας την ώρα που αυτή η χώρα και ο λαός της την έχουν περισσότερο ανάγκη από ποτέ άλλοτε».

Στους New York Times ο Πολ Κρούγκμαν γράφει ότι «ο Ντόναλντ Τραμπ, αντί να προσπαθεί να κατευνάσει το έθνος, ρίχνει βενζίνη στην φωτιά – φλερτάρει πια με την πυροδότηση εμφυλίου πολέμου». Και απαντώντας στο ερώτημα «πώς φθάσαμε έως εδώ», προσθέτει: «Η βασική ιστορία της αμερικανικής πολιτικής τις τελευταίες 4 δεκαετίες μας λέει ότι οι πλούσιες ελίτ όπλισαν το χέρι του ρατσισμού των λευκών για να κερδίσουν πολιτική ισχύ. Αυτή την ισχύ την χρησιμοποίησαν για να εφαρμόσουν πολιτικές που έκαναν ακόμη πιο πλούσιους του πλούσιους σε βάρος των εργαζομένων.

Μέχρι την άνοδο του Τραμπ οι άνθρωποι είχαν την δυνατότητα –έστω και μετά βίας– να αρνούνται να δουν κατάματα αυτή την πραγματικότητα. Τώρα όμως, πρέπει να είσαι εμμονικά τυφλός για να μην βλέπεις αυτό που συμβαίνει… Διότι ο Τραμπ παρείχε την απόλυτη επιβεβαίωση και κάλυψη της ρατσιστικής εχθρότητας».

Ακόμη πιο συνοπτικά το περιγράφει η Washington Post. Εξηγώντας πως ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να μην «γέννησε» το προπατορικό, και υπαρξιακό, αμάρτημα της Αμερικής αλλά το απογείωσε: «Η Αμερική», γράφει, «είναι σε χαμηλή πτήση. Ο πόνος και η καταστροφή πνίγουν ελπίδες και όνειρα σε όλη την χώρα. Οι άνθρωποι πεθαίνουν – είτε μόνοι από έναν φρικτό ιό, είτε από ένα γόνατο που τους πατάει στον λαιμό σε δημόσια θέα. Πόλεις καίγονται, επιχειρήσεις καταστρέφονται, κι οι ανισότητες γιγαντώνονται. Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι. Κι ο πρόεδρος απλώς τα κάνει όλα αυτά χειρότερα»…

Πηγή: tvxs.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Δόγμα του σοκ στα εργασιακά

Νικόλ Λειβαδάρη

Σύμφωνα με τον υφυπουργό Ανάπτυξης Νίκο Παπαθανάση από τη Δευτέρα 4 Μαϊου θα μπει σε λειτουργία μόνον το 10% των επιχειρήσεων που έκλεισαν αναγκαστικά λόγω της πανδημίας. Θα επιστρέψουν, δηλαδή, στη δουλειά τους μόνον 68.528 εργαζόμενοι από τους συνολικά 690.000 που τέθηκαν σε αναστολή σύμβασης και θα λειτουργήσουν 26.167 επιχειρήσεις από τις 260.000 που έκλεισαν. Στις 11 Μαΐου θα επαναλειτουργήσουν και οι υπόλοιπες επιχειρήσεις μόνον του λιανεμπορίου, η εστίαση παραπέμπεται στον Ιούνιο και ο τουρισμός, ουσιαστικά, στον Ιούλιο.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΓΕΣΕΒΕ Γιώργο Καβαθά, τα μηνύματα και τα στοιχεία που υπάρχουν αυτή την στιγμή δείχνουν ότι 1 στις 7 επιχειρήσεις που έκλεισαν αναγκαστικά τον Μάρτιο –τόσο από τον χώρο του λιανικού εμπορίου όσο και από τον χώρο της εστίασης– δεν θα καταφέρει να ξανανοίξει.

Και σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας της Metron Analysis που έγινε για λογαριασμό της «διαΝΕΟσις», αυτή την στιγμή μόνον ένας στους 4 εργαζομένους εργάζεται κανονικά. Συγκεκριμένα, σε κανονική εργασία παραμένει το 25,4%, ένα 26,2% εργάζεται με τηλεεργασία, και οι υπόλοιποι είτε εργάζονται με μειωμένο ωράριο, είτε βρίσκονται σε αναστολή σύμβασης, είτε δεν εργάζονται καθόλου. Το 41% επίσης δηλώνει ότι το εισόδημά του έχει μειωθεί με την έναρξη των μέτρων, και το 11,4% δηλώνει ότι έχασε οριστικά την δουλειά του μέσα στον Μάρτιο.

Γι αυτή την εικόνα κατάρρευσης στην αγορά εργασίας ο πρωθυπουργός δεν είχε τίποτα να πει στο χθεσινό του διάγγελμα για την «κήρυξη» της επανεκκίνησης μετά το lockdown. Ο υπουργός Εργασίας επίσης Γιάννης Βρούτσης αγνοείται μετά το φιάσκο με τα vouchers, και ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας απλώς επιβεβαιώνει ότι τα… χειρότερα έπονται και παραπέμπει σε «συγκεκριμένες ανακοινώσεις» που θα γίνουν άγνωστο πότε.

Στην πραγματικότητα, εκείνο που προκύπτει από τα στοιχεία των επαγγελματικών και συνδικαλιστικών φορέων είναι πως έως και το 30% όσων βρέθηκαν εκτός αγοράς εργασίας κινδυνεύουν να μην έχουν δουλειά να επιστρέψουν όταν επανεκκινήσει το σύνολο της δραστηριότητας. Κι εκείνο που δεν ανακοινώνεται ακόμη αλλά δρομολογείται από την κυβέρνηση είναι πως ακόμη και όσοι επιστρέψουν θα βρεθούν –στην μεγάλη πλειοψηφία τους– με… μισές δουλειές και μισούς μισθούς.

Το σχέδιο που έχει ήδη έτοιμο το υπουργείο Εργασίας είναι, επί της ουσίας, η υιοθέτηση της γνωστής πρότασης του ΣΕΒ για γερμανικό μοντέλο με εκ περιτροπής εργασία και αντίστοιχη καταβολή του μισού μισθού από τους εργοδότες. Η σχετική απόφαση περιλαμβάνεται ήδη στην ΠΝΠ Βρούτση, οι πληροφορίες λένε ότι θα επεκταθεί και πέραν του έκτακτου διαστήματος της πανδημίας, και το γενικό του πλαίσιο επιβεβαίωσε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών λέγοντας ότι το κράτος θα καλύπτει ένα μέρος – από 40% έως 60% - στη διαφορά του μισθού που θα δίνει ο εργοδότης στον εργαζόμενο για το διάστημα που αυτός δε θα εργάζεται. Για παράδειγμα, εάν ένας εργαζόμενος δουλεύει 15 ημέρες το μήνα και παίρνει το μισό του μισθού που έπαιρνε προ κρίσης, το κράτος θα καλύπτει το 40% με 60% του υπόλοιπου μισθού.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως ένας εργαζόμενος που προ κρίσης έπαιρνε π.χ. 800 ευρώ θα παίρνει τώρα συνολικά 667 ευρώ, από τα οποία τα 400 θα καλύπτει ο εργοδότης και τα υπόλοιπα το κράτος.

Στόχος της κυβέρνησης είναι να εντάξει την κρατική χρηματοδότηση της εργασίας στα κονδύλια που θα έρθουν από το πρόγραμμα SURE της Κομισιόν για την αντιμετώπιση της ανεργίας μετά την υγειονομική κρίση.

Είναι ανοιχτό όμως το ερώτημα σε ποιο βάθος χρόνου μπορεί να φθάσει ακόμη κι αυτή η μερική κάλυψη, καθώς η χώρα μας εκτιμάται ότι δεν μπορεί να αντλήσει πάνω από 1,4 δις από τα συνολικά 100 δις του προγράμματος. Και από αυτά τα χρήματα πρέπει να στηριχθούν και οι νέοι άνεργοι.

Επίσης ανοιχτό ζήτημα είναι το για πόσο διάστημα τελικά θα διατηρηθεί εν ισχύ το καθεστώς της εκ περιτροπής εργασίας και των μισθών πείνας. Το υπουργείο Εργασίας μετά την θύελλα που προκάλεσε η ΠΝΠ είχε δεσμευτεί να ισχύσει για τρίμηνο αντί για εξάμηνο που προβλεπόταν αρχικά. Οι τελευταίες πληροφορίες όμως λένε ότι υπάρχει δέσμευση προς τον ΣΕΒ ότι το τρίμηνο αυτό θα παραταθεί εκ νέου τον Σεπτέμβριο με την επίκληση της απειλής του νέου κύματος πανδημίας που προβλέπουν οι επιστήμονες, και με πρόσθετο επιχείρημα την οικονομική ύφεση που προκάλεσε η υγειονομική κρίση.

Εν ολίγοις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη οδεύει ακάθεκτη με δόγμα του σοκ στα εργασιακά και με άλλοθι την πανδημία. Και ο Αρμαγεδδών που δεν ήρθε από τον κορονοϊό έρχεται ολοταχώς στην αγορά εργασίας.

Πηγή: tvxs.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι η δημοκρατία, ηλίθιε!

Νικόλ Λειβαδάρη

Ήταν το 1933 όταν ο Χίτλερ πέρασε την περίφημη Enabling Act ή άλλως, και κατά τον επίσημο τίτλο της, την «Νομοθετική Πράξη για την Θεραπεία της Δυσχέρειας του Λαού και του Ράιχ». Ηταν η τροπολογία στο σύνταγμα τη Βαϊμάρης που του έδωσε την δυνατότητα διακυβέρνησης δια προσωπικών διαταγμάτων και δια της παράκαμψης της Ράιχσταγκ, της γερμανικής Βουλής. Το επόμενο βήμα ήταν το διάταγμα οριστικής διάλυσης της Ράιχσταγκ και η μεταβίβαση όλων των νομοθετικών και εκτελεστικών εξουσιών στην Καγκελαρία – το βήμα που μετέτρεψε την κυβέρνηση Χίτλερ σε «νόμιμη» δικτατορία.

Σχεδόν 90 χρόνια μετά, εάν η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα μπορεί να επαναληφθεί ως τραγωδία. Και θα είναι η τραγωδία της Ευρώπης και της δυτικής δημοκρατίας. Διότι η σύγχρονη Enabling Act μπορεί να βρίσκεται ήδη εν ισχύ σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να φέρει την υπογραφή του Βίκτορ Ορμπαν.

Η Ουγγαρία του Ορμπαν είναι από χθες η πρώτη χώρα στην ιστορία της ενωμένης Ευρώπης που αναστέλλει επ’ αόριστον την λειτουργία του κοινοβουλίου της. Και ο Βίκτορ Ορμπαν είναι ο πρώτος εκλεγμένος ηγέτης εντός Ε.Ε. που στο όνομα της… «θεραπείας» του ουγγρικού λαού από τον κορωνοϊό - και, προφανώς και από πάσα άλλη, παράπλευρη και δημοκρατική νόσο - κυβερνά με προσωπικά διατάγματα, εκχωρεί σε εαυτόν το δικαίωμα να μην κάνει εκλογές «για όσο διάστημα διαρκέσει η κρίση», και μπορεί να στέλνει στην φυλακή με συνοπτικές διαδικασίες όποιους θεωρεί ότι παραπληροφορούν την κοινή γνώμη και διασπείρουν «ψεύτικες» και επικίνδυνες ειδήσεις, μηδέ των δημοσιογράφων εξαιρουμένων.

Ο νόμος για την «Προστασία έναντι του κορονοϊού» πέρασε χθες από το ουγγρικό κοινοβούλιο, όπου το κόμμα Fidesz του Ορμπαν έχει την απόλυτη πλειοψηφία, με 138 ψήφους υπέρ και 53 κατά. Κατά τον Guardian, μετά από χρόνια σταθερής παράκαμψης των δημοκρατικών αξιών και αποδυνάμωσης όλων των ανεξάρτητων θεσμών - από την δικαιοσύνη έως τα μέσα ενημέρωσης - είναι ο νόμος που δίνει πλέον στον Ορμπαν «εξουσίες δικτάτορα».

Του επιτρέπει να κυβερνά με διατάγματα, με προσωπικές αποφάσεις και χωρίς κανέναν έλεγχο. Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρία μπορεί να παρακάμπτει στο εξής από το πρώτο έως το τελευταίο άρθρο της υφιστάμενης νομοθεσίας. Εκλογές δεν μπορούν να γίνουν. Η μόνη υποχρέωσή του είναι να παρέχει, εάν, όταν και εφόσον το κρίνει αναγκαίο ενημέρωση για τις κυβερνητικές ενέργειες στον πρόεδρο της Βουλής και τους επικεφαλής των κοινοβουλευτικών ομάδων.

Του δίνει επίσης την δυνατότητα να ποινικοποιήσει κάθε δημόσια κριτική στις κυβερνητικές αποφάσεις: Ο νόμος προβλέπει ότι η διασπορά «ψευδών» πληροφοριών «που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κοινωνική αναταραχή» και «να απειλήσουν την προστασία του κοινού» θα αποτελεί ποινικό αδίκημα και θα τιμωρείται με φυλάκιση έως και πέντε ετών.

Οι cheerleaders – όπως του χαρακτηρίζει ο Guardian - του Ορμπαν στα κυβερνητικά media έσπευσαν ήδη να προαναγγείλουν ότι το εν λόγω άρθρο θα οδηγήσει στην φυλακή συγκεκριμένους δημοσιογράφους που έχουν ασκήσει κριτική στην κυβερνητική πολιτική. Ο επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ουγγαρία Νταβιντ Βιγκ προειδοποίησε πως ο νόμος «εγκαθιδρύει επ’ αόριστον ένα ανεξέλεγκτο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης που δίνει στον Ορμπαν και στην κυβέρνησή του «λευκή κάρτα» για τον περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών». Η -φοβισμένη- ουγγρική αντιπολίτευση ρωτά τι και πότε θα αναγκάσει τον Ορμπαν να άρει το καθεστώς αυτό, και ποιος εγγυάται ότι δεν θα το παρατείνει και μετά την λήξη της πανδημίας. Και οι πλέον προβληματισμένοι θυμίζουν ότι και τα «προσωρινά, έκτακτα μέτρα» που επέβαλε ο Ούγγρος πρωθυπουργός το 2016 για να κλείσει τα (ευρωπαϊκά) σύνορά του στους πρόσφυγες παραμένουν ακόμη σε ισχύ.

Η μόνη που δεν μιλά επί του παρόντος είναι η επίσημη ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σιωπηλή και μοιραία, παρακολουθεί μια «νόμιμη» δικτατορία να γεννιέται στην επικράτειά της. Κι αφήνει την υπεράσπιση της δημοκρατικής της τιμής στα χέρια μόνον ενός «πρώην» - του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι. Ο οποίος έγραψε στο twitter: «Επί χρόνια ονειρευόμουν τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης». Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, έχω το δικαίωμα, και την υποχρέωση, να πω ότι μετά από αυτό που έκανε σήμερα ο Ορμπαν, η Ευρωπαϊκή Ένωση ΠΡΕΠΕΙ να δράσει. Και να τον κάνει να αλλάξει στάση. Ή απλά, να διώξει την Ουγγαρία από την Ένωση».

Θα μπορούσε να το πει ακόμη πιο απλά, εδώ που έφθασε η Ευρώπη, κι εδώ που άφησε τον Ορμπαν να φθάσει: Είναι η δημοκρατία, ηλίθιοι…

Πηγή: tvxs.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ζητείται «δόγμα πυγμής» προς την Ευρώπη

Νικόλ Λειβαδάρη

Σύμφωνα με την Deutsche Welle 120.000 πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται ήδη κοντά στα τουρκικά παράλια για να μετακινηθούν προς την Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον Ταγίπ Ερντογάν μέχρι χθες το πρωί 18.000 άτομα κινήθηκαν για να περάσουν τα σύνορα και σήμερα ο αριθμός αυτός μπορεί να φτάσει σε 25.000 με 30.000. Διότι, κατά την κατακλείδα του τούρκου προέδρου «δεν θα κλείσουμε τα σύνορα στο μέλλον».

Και σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέλιο Πέτσα «η Ελλάδα δέχθηκε μία οργανωμένη, μαζική, παράνομη απόπειρα παραβίασης των συνόρων της. Και άντεξε: Απετράπησαν περισσότερες από 4000 παράνομες είσοδοι».

Εάν αφήσουμε στην άκρη την ρητορική και κρατήσουμε μόνον αριθμούς και  γεγονότα είναι καθαρό πως η νέα «Ειδομένη» βρίσκεται ήδη εδώ. Είναι η «Ειδομένη» που στήνει, είτε στον Εβρο είτε στα περάσματα του Αιγαίου, ο Ερντογάν για να εκβιάσει την Δύση και να απεμπλακεί από το αδιέξοδο του στρατηγικού του Βατερλώ στην Συρία.

Το πρόβλημα για την Αθήνα είναι πως ο εκβιασμός, μέχρι στιγμής, πιάνει  - ή τουλάχιστον, δείχνει να πιάνει όσο η Ελλάδα παραμένει δεδομένη και προβλέψιμη. Ουδείς στο Βερολίνο συγκινήθηκε και ουδείς στην Ουάσιγκτον ανατρίχιασε όταν άκουσε χθες τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου να παραδίδει μαθήματα ανθρωπισμού για τους εκπατρισμένους που η ίδια η Τουρκία δημιούργησε. Και ουδείς στις Βρυξέλλες συγκλονίστηκε όταν άκουσε επίσης τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών να ομολογεί κυνικά ότι η Αγκυρα έχει ντε φάκτο και μονομερώς εγκαταλείψει την ευρωτουρκική συμφωνία του 2016 για το προσφυγικό: «Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να σταματούμε όσους εγκαταλείπουν τη χώρα μας, αλλά είναι καθήκον της Ελλάδας να τους συμπεριφέρεται όπως αρμόζει σε ανθρώπους» διαμήνυσε ο Τσαβούσογλου, για να εισπράξει για μια ακόμη φορά την σιωπηρή ανοχή των δυτικών συμμάχων.

Ο λόγος αυτής της ανοχής είναι εξίσου κυνικός, και προ πολλού δεδηλωμένος: Για την μεν Ευρώπη καμία Ειδομένη και καμία Μόρια δεν αποτελεί πραγματική ντροπή, αρκεί να βρίσκεται μακριά από την πόρτα της. Kαι ο Ερντογάν είναι σύμμαχός της στο μέτωπο κατά του Ασαντ. Για τις δε Ηνωμένες Πολιτείες, το αδιέξοδο του Ερντογάν στην Συρία αποτελεί, πάνω από όλα, μια ευκαιρία για τον επαναπατρισμό της Τουρκίας στο «μαντρί» των νατοϊκών συμμάχων. Και δεν σκοπεύουν να ρισκάρουν αυτή την ευκαιρία κάνοντας σταυροφορία υπέρ του διεθνούς δικαίου – πόσο μάλλον υπέρ των δικαίων της Ελλάδας.

Εξ ου και αξιωματούχος του Στέητ Ντηπάρτμεντ διαμήνυσε χθες πως καμία «επίσημη πηγή της Τουρκίας» δεν έχει επιβεβαιώσει ότι σκοπεύει να ανοίξει τα σύνορά της για τους πρόσφυγες – εξ ου και η πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Κέι Μπέιλι Χάτσινσον ήταν αφοπλιστικά εύγλωττη για το δίδαγμα της Ιντλίμπ: «Οι Τούρκοι», είπε, «τώρα βλέπουν πως είναι η Ρωσία στ’ αλήθεια…. Οι ΗΠΑ είναι ο σύμμαχος του παρελθόντος και του μέλλοντος για την Τουρκία».

Εξίσου εύγλωττη ήταν και η επίτροπος Μετανάστευσης Βίβα Γιόχανσον, η οποία μετά από δύο 24ωρα μεταφοράς προσφύγων στα ελληνοτουρκικά σύνορα, με δωρεάν λεωφορεία και σε απ’ αυθείας τηλεοπτική σύνδεση, περιορίστηκε να πει πως βρίσκεται σε «συνεχή επαφή με τους υπουργούς Εσωτερικών της Ελλάδας και της Βουλγαρίας για την έκτακτη κατάσταση στα σύνορα της ΕΕ».

Ενώπιον αυτών των δεδομένων η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει μέχρι στιγμής δύο κινήσεις. Η πρώτη είναι το αίτημα για σύγκλιση του Συμβουλίου των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ και το δεύτερο η εφαρμογή του δόγματος της αποτροπής και της απώθησης στα σύνορα.

Το πρώτο είναι ορθό αλλά δεν αρκεί. Όπως λένε έμπειροι διπλωμάτες «η Ευρώπη παίζει απλώς κατενάτσιο κι εμείς την διευκολύνουμε». Και επαναλαμβάνουν πως η Αθήνα έπρεπε να έχει απαιτήσει έκτακτη σύνοδο κορυφής από την Παρασκευή κιόλας.

Το δεύτερο έχει αμφίβολο αποτέλεσμα. Και γίνεται επικίνδυνο όταν συνοδεύεται από την καλλιέργεια πολεμικού κλίματος είτε δια των social media, είτε δια της προαναγγελίας push backs στο Αιγαίο από κυβερνητικά στελέχη. Διότι ο Ερντογάν, για κάθε βάρκα που θα «διώχνει» η Ελλάδα, μπορεί να στέλνει άλλες δέκα. Και διότι, κυρίως, πολύ θα ήθελε μια εμπλοκή του στρατού στον Εβρο, όπως θα ήθελε και μερικούς πνιγμένους πρόσφυγες στο Αιγαίο,  για να χρεώσει την ευθύνη στην Αθήνα. Αρα, όπως λένε οι ίδιες διπλωματικές πηγές, η ελληνική πυγμή πρέπει να έχει ως πρώτο αποδέκτη την Ευρώπη. Με την επίγνωση ότι αυτή η πυγμή δεν εξαντλείται στην άσκηση του όποιου πιθανού βέτο…

Πηγή: tvxs.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »