Της Λίλα Μήτσουρα
Όταν ήμουνα παιδί, και κατέβαινα κάτω για να παίξω, έτσι έλεγα τότε, γιατί έμενα σε πολυκατοικία, πήγαινα κάτω από τα παράθυρα των φίλων μου και φώναζα με όλη την δύναμη της φωνής μου: "Μάνοοο!!!! Αντωνίααααα!!! Μαρίααααα!!!! Γιώργοοοοοοο!!! ελάτε να παίξουμε!!!! "Άλλες φορές έρχονταν εκείνοι κάτω από το μπαλκόνι μου και φώναζαν: "Άντε κατέβα να παίξουμε!!!! τι περιμένεις?" " Μαμά με αφήνεις να πάω με τα παιδιά? "Άντε τρέχα! και φρόνιμα!" Και τότε γέμιζε η γειτονιά παιχνίδι και φωνές και γέλια και τρεχαλητά και ακουγόταν σε όλη την Αθήνα το "ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ!!!!"
Σε ποιο μπαλκόνι να έρθω να σε φωνάξω άγνωστε φίλε μου? Πώς σε λένε?
Να φωνάξω δυνατά το όνομα σου για να κατέβεις και συ μαζί μου να κραυγάσουμε μαζί το φτου ξελεφτερία? Η φωνή μου δεν είναι τόσο δυνατή για να το πω μονάχη μου. Σε χρειάζομαι. Και δεν με νοιάζει ποιος είσαι, ούτε που μένεις, ούτε πως έζησες μέχρι τώρα, ούτε σε ποιο θεό πιστεύεις, απλά θέλω να είσαι άνθρωπος.
Θα έρθεις να παίξουμε? Είναι το παιχνίδι της ανατροπής, το ξέρεις?
Θα παίξουμε φρόνιμα. Να σου πω τους κανόνες του παιχνιδιού? Θα πιάσουμε τα χέρια μας δυνατά σφιχτά και θα βγούμε στις γειτονιές να φωνάξουμε και άλλα παιδιά για να γίνουμε πολλοί και θα παλέψουμε να πάρουμε τις ζωές μας πίσω. Απλό δεν είναι?
Χέρια χρειάζονται μόνο και δυνατές ψυχές. Για να ακουστεί η φωνή μας.
Και μη φοβάσαι τη γριά στο απέναντι μπαλκόνι τη Κα Σοφία, που φωνάζει, έτσι κάνει πάντα γιατί θέλει την ησυχία της. Αλλά εμείς κάνουμε πως δεν την ακούμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι το παιχνίδι μας. Και κείνη το παίρνει απόφαση πως τίποτα δεν γίνεται και ησυχάζει. Να σου πω την αλήθεια, έβγαιναν τότε οι μπαμπάδες όλων μας και την μάλωναν, "άστα τα παιδιά να παίξουνε"!
Μπαμπά δεν έχω πια και λέω να τα καταφέρουμε μονάχοι μας τι λες?
Θα βάλεις την ψυχή σου δίπλα στη δική μου να βγει κραυγή μεγάλη?
Θα μου δώσεις το χέρι σου να πιαστούμε και να πάμε για την ανατροπή? Έλα μη φοβάσαι....Αν είμαστε πολλοί θα είμαστε δυνατοί. Πάμε ρε!!! Μη ακούς την Κα Σοφία που θυμώνει. Να μας τρομάξει θέλει αλλά τίποτα δεν μπορεί να κάνει αλήθεια σου λέω. Έτσι δυνατά που φωνάζουμε όλοι μαζί δεν την ακούμε.
Μη τρομάζεις στην ιδέα ότι μπορεί να αποτύχει, ότι μπορεί να μη τα καταφέρουμε. Θα δοκιμάσουμε γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή. Γιατί αν δεν δοκιμάσουμε πανικοβάλλομαι στην ιδέα τι μπορούν να κάνουν αυτοί που μας κλείδωσαν μέσα και δεν μας αφήνουν να κατέβουμε κάτω να παίξουμε.
"ΕΕΕΕΕΕΕ φίλεεεεεεεεεεεεε θα έρθεις κάτω να πάμε να ψηφίσουμε? Πάμε να πάρουμε και τους άλλους και να βγούμε να φωνάξουμε όλοι μαζί, γιατί το κρυφτό τελείωσε, ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ!!!!!!!!!!!"
ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΓΑΜΩΤΟ!
ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ..............
Όταν ήμουνα παιδί, και κατέβαινα κάτω για να παίξω, έτσι έλεγα τότε, γιατί έμενα σε πολυκατοικία, πήγαινα κάτω από τα παράθυρα των φίλων μου και φώναζα με όλη την δύναμη της φωνής μου: "Μάνοοο!!!! Αντωνίααααα!!! Μαρίααααα!!!! Γιώργοοοοοοο!!! ελάτε να παίξουμε!!!! "Άλλες φορές έρχονταν εκείνοι κάτω από το μπαλκόνι μου και φώναζαν: "Άντε κατέβα να παίξουμε!!!! τι περιμένεις?" " Μαμά με αφήνεις να πάω με τα παιδιά? "Άντε τρέχα! και φρόνιμα!" Και τότε γέμιζε η γειτονιά παιχνίδι και φωνές και γέλια και τρεχαλητά και ακουγόταν σε όλη την Αθήνα το "ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ!!!!"
Σε ποιο μπαλκόνι να έρθω να σε φωνάξω άγνωστε φίλε μου? Πώς σε λένε?
Να φωνάξω δυνατά το όνομα σου για να κατέβεις και συ μαζί μου να κραυγάσουμε μαζί το φτου ξελεφτερία? Η φωνή μου δεν είναι τόσο δυνατή για να το πω μονάχη μου. Σε χρειάζομαι. Και δεν με νοιάζει ποιος είσαι, ούτε που μένεις, ούτε πως έζησες μέχρι τώρα, ούτε σε ποιο θεό πιστεύεις, απλά θέλω να είσαι άνθρωπος.
Θα έρθεις να παίξουμε? Είναι το παιχνίδι της ανατροπής, το ξέρεις?
Θα παίξουμε φρόνιμα. Να σου πω τους κανόνες του παιχνιδιού? Θα πιάσουμε τα χέρια μας δυνατά σφιχτά και θα βγούμε στις γειτονιές να φωνάξουμε και άλλα παιδιά για να γίνουμε πολλοί και θα παλέψουμε να πάρουμε τις ζωές μας πίσω. Απλό δεν είναι?
Χέρια χρειάζονται μόνο και δυνατές ψυχές. Για να ακουστεί η φωνή μας.
Και μη φοβάσαι τη γριά στο απέναντι μπαλκόνι τη Κα Σοφία, που φωνάζει, έτσι κάνει πάντα γιατί θέλει την ησυχία της. Αλλά εμείς κάνουμε πως δεν την ακούμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι το παιχνίδι μας. Και κείνη το παίρνει απόφαση πως τίποτα δεν γίνεται και ησυχάζει. Να σου πω την αλήθεια, έβγαιναν τότε οι μπαμπάδες όλων μας και την μάλωναν, "άστα τα παιδιά να παίξουνε"!
Μπαμπά δεν έχω πια και λέω να τα καταφέρουμε μονάχοι μας τι λες?
Θα βάλεις την ψυχή σου δίπλα στη δική μου να βγει κραυγή μεγάλη?
Θα μου δώσεις το χέρι σου να πιαστούμε και να πάμε για την ανατροπή? Έλα μη φοβάσαι....Αν είμαστε πολλοί θα είμαστε δυνατοί. Πάμε ρε!!! Μη ακούς την Κα Σοφία που θυμώνει. Να μας τρομάξει θέλει αλλά τίποτα δεν μπορεί να κάνει αλήθεια σου λέω. Έτσι δυνατά που φωνάζουμε όλοι μαζί δεν την ακούμε.
Μη τρομάζεις στην ιδέα ότι μπορεί να αποτύχει, ότι μπορεί να μη τα καταφέρουμε. Θα δοκιμάσουμε γιατί δεν έχουμε άλλη επιλογή. Γιατί αν δεν δοκιμάσουμε πανικοβάλλομαι στην ιδέα τι μπορούν να κάνουν αυτοί που μας κλείδωσαν μέσα και δεν μας αφήνουν να κατέβουμε κάτω να παίξουμε.
"ΕΕΕΕΕΕΕ φίλεεεεεεεεεεεεε θα έρθεις κάτω να πάμε να ψηφίσουμε? Πάμε να πάρουμε και τους άλλους και να βγούμε να φωνάξουμε όλοι μαζί, γιατί το κρυφτό τελείωσε, ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ!!!!!!!!!!!"
ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΓΑΜΩΤΟ!
ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΩ..............
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου