Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2024

Είναι η «Συγγνώμη» μια Δύσκολη Λέξη;

ΜΑΡΙΑ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗ


«Sorry seems to be the hardest word», τραγουδά ο Elton John στην ομώνυμη, σπαρακτική μπαλάντα του και, ως γνωστόν, τα τραγούδια είναι βγαλμένα από τη ζωή.



Από πολύ μικρή, είχα μάθει πως το «συγγνώμη» είναι μία από τις τρεις σημαντικές «μαγικές» λεξούλες –μαζί με το «ευχαριστώ» και το «παρακαλώ»– που μας κάνουν ευγενικούς ανθρώπους.

Πιστεύω στην αξία της ευγένειας, ωστόσο το νόημα της συγγνώμης θα ήταν μεγάλο κρίμα να περιορίζεται μόνο σε όρους «καλών τρόπων». Πρόκειται για κάτι πολύ ουσιαστικότερο και πολυδιάστατο. Εκφράζει ευαισθησία, ενσυναίσθηση, σεβασμό. Προϋποθέτει απλότητα, ταπεινότητα και μια εσωτερική διαδικασία αυτογνωσίας.

Πιθανόν γι’ αυτό δυσκολεύει πολλούς από εμάς: επειδή, όχι μόνο «τσαλακώνει» την εικόνα μας και δείχνει ευαλωτότητα, αλλά παράλληλα μας θυμίζει μια αλήθεια που συχνά αρνούμαστε να αποδεχθούμε: πως δεν είμαστε τέλειοι και αλάνθαστοι.

Συχνά συνηθίζουμε να επικαλούμαστε τις συνθήκες, να βρίσκουμε δικαιολογίες, ακόμη και να μετατοπίζουμε τις ευθύνες. Το να παραδεχτούμε όμως με ειλικρίνεια τα λάθη και τις αδυναμίες μας στην πραγματικότητα είναι μια πράξη θάρρους, γενναιότητας και αποτελεί βήμα ωριμότητας.

Να τις τιμούμε τις συγγνώμες μας. «Αν δεν μπορείς να πεις τη συγγνώμη σου όπως της αξίζει, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις», θα έλεγε ο ποιητής.

Μια συγγνώμη δεν είναι ούτε διεκπεραίωση ούτε υποχρέωση. Πρόκειται για προσωπική υπέρβαση, πράξη σεβασμού, εκτίμησης και αγάπης. Όχι μόνο προς τον άλλο. Ίσως περισσότερο προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η συγγνώμη λειτουργεί συμφιλιωτικά και ωφελεί και τα δύο μέρη. Όμως, δεν είναι όλες οι συγγνώμες ίδιες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, για να είναι πραγματικά αποτελεσματική μια εκδήλωση μεταμέλειας, θα πρέπει να επικεντρώνεται στα συναισθήματα και στις ανάγκες του άλλου ατόμου και όχι στις δικές μας.

Ακριβώς γι’ αυτό, προτείνουν και κάποιες βασικές συμβουλές ώστε η συγγνώμη μας να «πιάνει τόπο».

Καταρχάς, οφείλουμε να έχουμε επίγνωση του λάθους μας. Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσουμε τον πόνο ή τη λύπη που προκαλέσαμε, να αναλάβουμε την ευθύνη και να θέλουμε αληθινά να επανορθώσουμε. Τότε, το να ζητήσουμε συγγνώμη έρχεται αυθόρμητα.

Ωστόσο, ακόμη και οι λέξεις που χρησιμοποιούμε έχουν σημασία. Το να ονοματίσουμε ξεκάθαρα τη λανθασμένη συμπεριφορά μας είναι κομβικό, όπως και το να χρησιμοποιούμε πρώτο πρόσωπο για να το κάνουμε, π.χ. «λυπάμαι για το φέρσιμό μου».

Επίσης, φράσεις όπως: «θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη» ή «αυτό δεν έπρεπε να συμβεί» είναι μάλλον ομιχλώδεις αοριστολογίες και όχι σταράτες εκφράσεις παραδοχής.

Το νόημα της συγγνώμης δεν είναι να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα ή να υπερασπιστούμε τις πράξεις μας. Έχω επίγνωση του λάθους σημαίνει πως λυπάμαι για την πράξη μου, όχι για τις συνέπειες που θα ακολουθήσουν.

Τα «λυπάμαι, αλλά…», «λυπάμαι αν…», «δεν είχα σκοπό να…» μοιάζουν περισσότερο με δικαιολογίες που υπονοούν πως δεν είναι όλη η ευθύνη δική μας και σίγουρα αποδυναμώνουν την αξία της συγγνώμης.

Ιδανικό θα ήταν να προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε το λάθος, πρακτικά και συναισθηματικά. Τίμια και καλοπροαίρετα, να δηλώσουμε πως θα βάλουμε τα δυνατά μας να μην το επαναλάβουμε κάτι που –προφανώς– πρέπει να τηρήσουμε. Μόνο έτσι χτίζονται αληθινές σχέσεις εμπιστοσύνης.

Στην ειλικρινή συγγνώμη δεν χωρά ανταγωνισμός. Δεν υπάρχουν «νικητές» και «ηττημένοι». Τόσο η πλευρά που ζητά συγχώρεση όσο και η πλευρά που θα αποφασίσει να τη δεχτεί, θα πρέπει να εκτιμούν τη σχέση τους, να θέλουν να «δουλέψουν» την επικοινωνία τους και να παραγκωνίζουν τον εγωισμό τους.

Όταν μετανιώνουμε βαθιά για το λάθος μας, ελπίζουμε δυνατά στη συγχώρεση του άλλου και στην αποκατάσταση της σχέσης μας. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα δεν εξαρτάται από εμάς.

Το δικό μας μήνυμα πρέπει να είναι σαφές και ξεκάθαρο, αλλά χωρίς η προσδοκία μας για συγχώρεση να καταπιέζει τον άλλον. Εμείς κάναμε το πρώτο βήμα που μας αναλογεί. Από εκεί και πέρα, οφείλουμε να δώσουμε στον άλλο χώρο και χρόνο να μας συγχωρέσει, αν τελικά θελήσει να το κάνει.

Βέβαια, ας είμαστε προσεκτικοί, ώστε να μη φτάνουμε στο άλλο άκρο. Οι συγγνώμες δεν είναι… για χόρταση. Κάποιοι από εμάς ζητούν συγγνώμη για το παραμικρό ή απολογούνται συνέχεια. Ναι, αυτό είναι αρκετά βολικό επιφανειακά, αφού ίσως αποτρέπει τις άμεσες συγκρούσεις. Όμως, πόσο βοηθάει τελικά την αυτοεκτίμησή μας ή την αυθεντική σχέση μας με τους άλλους;

Θα κλείσω το άρθρο μουσικά, όπως το ξεκίνησα. Είπαμε. Τα τραγούδια είναι βγαλμένα από τη ζωή. Ναι, το να παραδεχόμαστε και να μετανιώνουμε για τα λάθη μας είναι μια δύσκολη διαδικασία, αλλά είναι ένα σημαντικό βήμα προσωπικής εξέλιξης, μία «συγγνώμη» δρόμος.




Πηγή: a8inea.com



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Pablo Neruda - «Είμαστε Πολλοί»

Pablo Neruda 


Από τα πολλά άτομα τα οποία είμαι, από τα οποία είμαστε,

Δεν μπορώ να κατασταλάξω σε ένα μόνο.

Έχουν χαθεί για μένα υπό την κάλυψη της ένδυσης

Έχουν αναχωρήσει για μια άλλη πόλη.

Όταν τα πάντα φαίνεται να έχουν καθοριστεί

για να με αναδείξουν ως νοήμων άνθρωπο,

ο ανόητος που κρατώ μέσα μου κρυμμένο

αναλαμβάνει να μιλήσει για εμένα.

Σε άλλες περιπτώσεις, λαγοκοιμάμαι ανάμεσα

σε ανθρώπους με κάποια διάκριση,

και όταν καλώ τον θαρραλέο εαυτό μου,

ένας δειλός εντελώς άγνωστος σε μένα

τρέχει να καλύψει τον σκελετό μου

με χίλιες καλές δικαιολογίες.

Όταν ένα αξιοπρεπές σπίτι τυλιχτεί στις φλόγες,

αντί να καλέσω τον πυροσβέστη,

ένας εμπρηστής εμφανίζεται στη σκηνή,

και αυτός είναι εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω.

Τι πρέπει να κάνω για να ξεχωρίσω τον εαυτό μου;

Πώς μπορώ να συμμαζέψω τον εαυτό μου;

Όλα τα βιβλία που διάβασα

είναι γεμάτα εκθαμβωτικές ηρωικές μορφές,

γεμάτες αυτοπεποίθηση.

Πεθάνω με φθόνο για αυτές·

και, σε ταινίες όπου σφαίρες πετούν στον άνεμο,

Ζηλεύω τους καουμπόηδες,

θαυμάζοντας ακόμη και τα άλογα.

Αλλά όταν καλώ το τολμηρό μου είναι,

έρχεται ο παλιός τεμπέλης εαυτός,

και έτσι ποτέ δεν ξέρω ποιος είμαι ακριβώς,

ούτε πόσοι είμαι, ούτε πόσοι θα είμαστε.

Θα ήθελα να είμαι σε θέση να αγγίξω ένα κουδούνι

και να προσκαλέσω τον πραγματικό εαυτό μου,

γιατί αν χρειάζομαι τον πραγματικό εαυτό μου,

δεν πρέπει να εξαφανιστώ.

Ενώ γράφω, βρίσκομαι μακριά·

και όταν γυρίσω, έχω ήδη φύγει.

Θα ήθελα να δω αν το ίδιο συμβαίνει και

σε άλλους ανθρώπους όσο και σε μένα,

για να δούμε αν υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι όσοι εγώ είμαι,

και αν μοιάζουν στον εαυτό τους με τον ίδιο τρόπο.

Και όταν σιγουρευτώ,

μαθαίνω τόσο ωραία πράγματα

που, όταν προσπαθώ να εξηγήσω τα προβλήματα μου,

θα μιλάω για γεωγραφία.


P. Neruda, «Είμαστε Πολλοί» 


Επιμέλεια: Ελένη Λαυρεντάκη

Πηγή: o-klooun



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σούπερ υπέρ



Λένε πως τα ζώα, άγρια και κατοικίδια, μυρίζουν τον φόβο μας αλλά και την αγάπη μας. Δεν είναι θέμα επιλογής για τα ζώα. Είναι ένστικτο επιβίωσης. Το άγριο θα σου επιτεθεί. Το του σπιτιού το πιθανότερο είναι να ρθει να σου χαϊδευτεί, το γατί ή το σκυλί, επενεργώντας καθησυχαστικά. Παράξενο, τα ζώα συντροφιάς δεν ευτελίζουν τη λέξη.

Όποιος δεν πάσχει από κοινωνική ανοσμία οσφραίνεται γύρω του και φόβο και αρρώστια, κι αν δεν εθελοτυφλεί, βλέπει και την ασχήμια σ’ όλο της το μεγαλείο και προσδιορισμένη με οποιαδήποτε κριτήρια. Στη θάλασσα της υπερβολής και της ευκολίας πρόσβασης σε χύδην πληροφορίες, σ’ ένα θερμοκήπιο ταχέως καλλιεργούμενων ψευδαισθήσεων που είναι γόνιμο έδαφος για τα συμφέροντα του καπιταλισμού, η χειραγώγηση των μαζών εμφανίζεται ως πρόταση αγοράς μιας λέξης. Μην παραξενεύεστε. Ένα από τα κλειδιά για να διαλύσουμε και φόβους και ψευδαισθήσεις είναι να ξαναβρούμε το νόημα των λέξεων και να τις εντάξουμε στις δικές μας καλοφτιαγμένες και με κόπο προτάσεις.

Η λέξη είναι το υπέρ. `Η αλλιώς πώς, σούπερ. Σούπερ φουντς, υπέρ ήρωες, μέχρι και σούπερ Κατερίνα, σούπερ μάρκετ, σούπερ λιγκ, σούπερ σταρ, σούπερ μπλου, σούπερ μαν. Αντε να πείσεις μετά ότι το μόνο υπέρ στη ζωή σου είναι η υπερφορολόγηση και η υπέρταση. Και πληρώνεις και για τα δύο. Για να γλιτώσεις. Ε, αυτό το υπέρ ζέχνει. Έρχεται σαν αποσμητικό σε αξιακό βόθρο. Βοηθάει τις πωλήσεις παγκοσμίως και είναι και ελληνική …πατέντα. Γιατί εδώ που γεννήθηκε η έννοια της αρμονίας, η ποιητική του μέτρου, που χωρίς αυτήν και τη βιωματική της συναίσθηση είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς το γλίστρημα στην ύβρη, τείνουμε να εξαφανίσουμε τον άνθρωπο με τις αδυναμίες, τις δυνατότητες, τα λάθη, τα κατορθώματα, μικρά και μεγάλα, τα πάθη και τα παθήματά του, τα μικρά και συνάμα τεράστια θαύματα και τραύματα της ζωής του καθενός και της καθεμιάς. Με το υπέρ να στροβιλίζεται ως υπερφωτισμένος δοτός στόχος από παραφουσκωμένα εγώ πάνω από τα κεφάλια μας, ο σημερινός άνθρωπος της καπιταλιστικής κοινωνίας συνθλίβεται στην ασχήμια. Συκοφαντείται ως μετριότητα, ευτελίζεται ως αδύναμος, κάτι σαν τα εκατοντάδες εκατομμύρια ακάθαρτους της Ινδίας, κι εκβιάζεται ώστε να τείνει κομματιασμένος προς μία αριστεία που πλέον σημαίνει αρεστός – αρεστή στην εξουσία.

Δεν μπορεί να απαιτείται υπερπροσπάθεια για να χαρείς. Δεν μπορεί ο χρόνος σου να είναι μια αναγκαστική υπερωρία όσο απαιτείται για δουλική εργασία, ίσα για να γεμίσεις το στομάχι σου και να ζεις με τα στοιχειώδη. Κάποια στιγμή πρέπει να επαναστατήσουμε σ’ αυτό το υπέρ. Η κρίση μας χρειάζεται ολική επαναφορά. Αλλιώς μεγάλες μάζες θα ζούνε κυνηγώντας κουπόνια υπερεκπτώσεων, και τ’ αφεντικά θα γεμίζουν τις τσέπες τους από τα υπερόπλα, που κατασκευάζουν σε όλους τους τομείς.

Δεν υπεραναλύω, ούτε καν υπερβάλλω. Δεν έχασα ευτυχώς την όσφρησή μου. Μυρίζω τον φόβο που έχει ας πούμε ένας λεφτάς όταν τσιμεντώνει την παραλία ως το κύμα, και τρέμει μήπως χίλιοι καθόλου υπερήρωες αποφασίσουμε ότι θέλουμε να πάμε για μπάνιο εκεί. Άσε που μπορούμε να φωνάξουμε ενισχύσεις κι απ’ τη θάλασσα και πλακώσουν εκείνα τα ωραία πλάσματα που οι λάτρεις του υπέρ θα τα θεωρούσαν ανάπηρα προς κοστολόγηση κι εμείς γοργόνες που σώζουν τον πνιγμένο ακόμα κι αν δεν είναι ο Μεγαλέξανδρος. Για να εξηγούμαστε. Υπερκέρδη υπάρχουν. Υπερφτώχεια δεν υπάρχει. Άλλωστε τα φτωχά ή τα πλούσια αισθήματα δεν είχαν ποτέ σχέση με την τσέπη. Κι επειδή η μουσική όταν παίζεται στο υπέρ γίνεται θόρυβος, στη ζωγραφική μουτζούρα, στην ποίηση μπουρδολογία και στη φωτιά, πάνω απ’ όλα, αντί για θαλπωρή έγκαυμα, ας κρατήσουμε αποστάσεις από τα υπέρ για να ξαναβρούμε και τη δύναμη και το ωραίο που δικαιούται ο άνθρωπος μαζί με τους άλλους ανθρώπους μαζί του. 


Πηγή: katiousa



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τέμπη: Ο Μητροπολίτης Λάρισας ζήτησε τα θύματα να τιμώνται με... σιωπή



Αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις του Μητροπολίτη Λάρισας Ιερώνυμου, ο οποίος μετά το πέρας του μνημόσυνου για τα 57 θύματα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη, ζήτησε από τους συγγενείς των θυμάτων - που δίνουν αγώνα για τη δικαίωση - να σιωπήσουν γιατί «δεν τιμάς τους νεκρούς με θόρυβο, αλλά με σιωπή και προσευχή».

«Δεν τον τιμάς με τον θόρυβο»

«Να ξέρετε ότι έναν κεκοιμημένο τον τιμάς πολύ με τη σιωπή και την προσευχή, δεν τον τιμάς με τον θόρυβο», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε «ακούγονται πολλά λόγια που απλά κουράζουν. Το πολλά λόγια είναι φτώχεια. Τόσα πολλά που δεν νομίζω ότι δικαιώνουν τις ψυχές που έφυγαν», συμπλήρωσε στη συνέχεια ζητώντας από συγγενείς και ακτιβιστές να σταματήσουν τον αγώνα τους.

«Να μην βιαζόμαστε»

Στη συνέχεια ρωτήθηκε για το εάν θεωρεί ότι υπάρχει δικαίωση μέχρι τώρα καθώς δεν έχει γίνει τίποτα προς το παρόν και ο Μητροπολίτης Λάρισας απάντησε:

«Δεν είμαι αρμόδιος επί θεμάτων δικαιοσύνης και κοινοβουλευτικών θεμάτων. Ακούγονται πολλά λόγια και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Άρα το σπουδαίο είναι να αφήσουμε αυτούς που έχουν την ευθύνη και την αρμοδιότητα να μιλήσουν, να κάνουν τη δουλειά τους, να μην βιαζόμαστε».




Πηγή: ethnos.gr


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Συνέδριο πολιτικής κατάντιας του ΣΥΡΙΖΑ – Παρωδία με τις εκλογές για νέο πρόεδρο που δεν θα γίνουν τελικά



«Παιδιά αρκετά, έπεσαν οι μάσκες. Δεν πάμε σε εκλογές, πάμε μπροστά» τόνισε πριν από λίγο ο Στέφανος Κασσελάκης. Και κάπως έτσι έληξε το θέμα για την εκλογή προέδρου καθώς «κέρδισε» ο Σωκράτης Φάμελλος και επικράτησε η πρότασή του να μην γίνουν εκλογές νέου προέδρου. Η πρόταση εγκρίθηκε δια ανατάσεως της χειρός.

Στην πραγματικότητα με αφόρητους θεατρινισμούς και μοναδικά σουρρεαλιστικές καταστάσεις οι μόνες μάσκες που έπεσαν είναι αυτές του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτοντας την πολιτική κατάντια στην οποία έχει περιέλθει.

Μετά την ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη τον λόγο πήρε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, καταθέτοντας κοινή πρόταση με τους Ν. Παππά και Γ. Τσίπρα για μη εκλογή νέου προέδρου και επιβεβαίωση από το συνέδριο της εμπιστοσύνης του στον πρόεδρο κόμματος, ώστε «να πάμε ενωμένοι στις επόμενες πολιτικές και εκλογικές μάχες με πρώτη αυτή των ευρωεκλογών».

Να ανακαλέσει την πρόκλησή του προκειμένου να σταματήσει η διαδικασία εκλογής προέδρου ζήτησε από τον Στέφανο Κασσελάκη η Όλγα Γεροβασίλη, η οποία είχε ανακοινώσει την υποψηφιότητά της.

Και εδώ ακριβώς εκτυλίχθηκε ο απίθανος διάλογος!

«Αγαπητέ Στέφανε, στην εναρκτήρια ομιλία σου είπες ‘βρείτε μου αντίπαλο και πάμε’. Εάν το ανακαλέσεις σταματάμε εδώ. Αλλιώς εγώ δεν θα παραβιάσω ποτέ το καταστατικό του κόμματος. Περιμένω», είπε η Όλγα Γεροβασίλη μιλώντας στο συνέδριο.

«Στην αριστερά λευκές επιταγές δεν υπάρχουν. Όποιος νόμιζε ότι μπορεί να το έχει αυτό, κάτι δεν καταλαβαίνει. Αγαπητέ Στέφανε, εγώ σήκωσα το γάντι που πέταξες, εσύ το πέταξες», πρόσθεσε. Εν συνεχεία, σχολίασε: «Τώρα αν θες εκλογές σε 10 μέρες αντιλαμβάνεσαι τι έχεις πει, ε καν’ τις μόνος σου να δεις τι θα πάρεις. Μένω σε αυτό που είπα».

«Δεν είστε σκάκι», απάντησε ο Στ. Κασσελάκης.

«Όλγα αν αποσύρεις την υποψηφιότητά σου δεν έχω ανάγκη να πάω σε εκλογές» συνέχισε τον διάλογο…

Η κ. Γεροβασίλη παίρνοντας εκ νέου το λόγο, είπε μεταξύ άλλων ότι το συνέδριο είναι κυρίαρχο όργανο και πως δεν είναι εκείνη που έβαλε την πρόταση για εκλογές.

Αδιανόητος εκφυλισμός, ωστόσο απόλυτα συνεπής και αναμενόμενος μετά την πολιτική χρεωκοπία του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μάσκες, όντως, πέφτουν και αποκαλύπτουν το αποκρουστικό πρόσωπο της σοσιαλδημοκρατίας




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Το βρώμικο παιχνίδι πίσω από την ανάποδη ορφάνια των Τεμπών



Εκείνα τα 57+1 τεράστια καρφιά που στήθηκαν στο σημείο του προδιαγεγραμμένου εγκλήματος στα Τέμπη - 57 στη μνήμη των δολοφονημένων παιδιών και 1 για τους αγνοούμενους και τους τραυματίες - δεν είναι βαθιά μπηγμένα μόνο στη γη, είναι καρφωμένα και στις καρδιές των συγγενών των θυμάτων. Και όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη, θα ματώνουν τις καρδιές όλων μας!

Τα καρφιά στέκονται εκεί, στα 500 μέτρα από το σημείο της τραγωδίας, υπενθυμίζοντας κάτι ακόμα. Πίσω απ' αυτήν την άγρια τραγωδία των εκτελεσμένων παιδιών, ζει (;) ένας ολόκληρος μαυροφορεμένος κόσμος, που ψάχνει απεγνωσμένα την αλήθεια, την ευθύνη, το δίκιο, τη νέμεση.

Ενας κόσμος που έχασε από τη μια στιγμή στην άλλη τα παιδιά του - τι παραπάνω μπορεί να χάσει κανείς; - και βιώνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο μια ανάποδη ορφάνια!

Ενας κόσμος πρωταγωνιστής σε μια αρχαία τραγωδία, που διαρκεί έναν χρόνο τώρα, με την κάθαρση να αργεί ξεδιάντροπα, πίσω από συνεχή εμπόδια, φερετζέδες «ασυλίας» και αλλεπάλληλα πέπλα ομίχλης.

Και πίσω απ' όλους αυτούς τους ανθρώπους υπάρχει ακόμα ένας ολόκληρος λαός, που είναι υποψήφιο θύμα κάθε στιγμή μιας νέας τραγωδίας, σε κάποιο τρένο, πλοίο, λεωφορείο, που είναι μελλοθάνατος μέσα σε πολλά σάπια μέσα μεταφοράς, σε κάποια νέα Τέμπη που είναι γύρω μας, όπως τονίζει και η ΚΝΕ σε ανακοίνωσή της: Στα γκρεμισμένα ταβάνια των σχολείων και στα πλημμυρισμένα προαύλια, στα μέσα μαζικής μεταφοράς με τα καθημερινά δυστυχήματα, στα νοσοκομεία με τις ελλείψεις γιατρών και υποδομών, στους χώρους εργασίας, παντού.

Δαμόκλειος σπάθη η σιωπή

Οταν λοιπόν οι δολοφόνοι αυτών των παιδιών κυκλοφορούν ακόμη ατιμώρητοι, η επιλογή της σιωπής γι' αυτό το αδιανόητο πολύνεκρο έγκλημα, με υπαίτιους πρόσωπα σε σημαντικές θέσεις, θα παραμένει δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των ασφαλών - όπως νομίζουμε - παιδιών μας. Ολων μας. Οταν δεν αντιδρούμε στην προσπάθεια συγκάλυψης και κουκουλώματος, αυτών που σπεύδουν να κλείσουν άρον άρον ακόμα και την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ή φορτώνουν τις ευθύνες των διεφθαρμένων κυβερνήσεων και των υπουργείων μόνο στην ατομική ευθύνη ενός - δύο ανθρώπων για να γλιτώσουν, τότε τα χειρότερα θα είναι μπροστά μας. Θα είναι έγκλημα χωρίς τιμωρία.

Παρακολουθώντας το τελευταίο διάστημα τις εργασίες στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, δεν φεύγει απ' το μυαλό μου ο σπαραγμός μιας μάνας που μετά από πολύ αγώνα κατάφερε να βρει ένα πολύ μικρό κομματάκι του παιδιού της. Ενα τόσο δα κομματάκι, που ταυτοποιήθηκε, από την κόρη της! Ηταν η καρδιά της! Ο,τι απέμεινε από το κορίτσι της.

Και αμέσως μετά είδα τον αρμόδιο υπουργό σε ένα κρεσέντο κυνισμού και χυδαιότητας. Αντί να έχει εξαφανιστεί με τύψεις από προσώπου γης, ήταν εκεί, αλαζόνας, προκλητικός, επιθετικός, αμετανόητος, με μια θρασύτατη σιγουριά για το ακαταδίωκτο.

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Σύλλογο συγγενών των θυμάτων στο δυστύχημα στα Τέμπη, που καταγγέλλει την «απροκάλυπτη και συστηματική προσπάθεια να εμφανιστεί ως απόλυτα καθοριστικός ο ρόλος της ατομικής ευθύνης, ενώ παράλληλα υποβαθμίζεται η σημασία των βασικών για μια ανεπτυγμένη χώρα συστημάτων ασφαλείας».

Που δεν σταματάει να τονίζει ότι «είναι φανερή η προσπάθεια να διώξει από πάνω του ο κάθε υπουργός, και όχι μόνο, την ευθύνη της εν τέλει μη λειτουργίας κανενός εκ των συστημάτων ασφαλείας και των αλλεπάλληλων καθυστερήσεων στην υλοποίηση των συμβάσεων». Που λέει ότι «πρόκειται για θλιβερή και θρασεία επιχειρηματολογία, που στοχεύει στην υποβάθμιση της αξίας των συστημάτων ασφαλείας και των κυβερνητικών ευθυνών. Με απροκάλυπτο τρόπο εξελίσσεται μια συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης της σημασίας των βασικών για μια ανεπτυγμένη χώρα συστημάτων ασφαλείας».

16 ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις

Η αλήθεια είναι πως είναι πολλά και ακόμη αναπάντητα πολύ σοβαρά ερωτήματα:

  • Είναι δυνατόν, εν έτει 2023, δύο τρένα να κινούνται επί 12 λεπτά αντίθετα στην ίδια γραμμή, στον κεντρικό άξονα της χώρας και να μη λειτουργεί κανένα από τα συστήματα ασφαλείας για να αποτραπεί η μετωπική σύγκρουση; Η προσπάθεια μεταφοράς των ευθυνών στο ανθρώπινο λάθος δεν είναι τουλάχιστον εγκληματική;
  • Γιατί όταν η ΔΕΣΚ Σιδηροδρομικών προανήγγειλε σοβαρό δυστύχημα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, αγνοήθηκε; Γιατί κάθε «αρμόδιος» κώφευε για τη μη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας, τη μεγάλη έλλειψη προσωπικού, την κακή εκπαίδευση και την εντατικοποίηση, δηλαδή για όλα αυτά που διαμόρφωναν τις εκρηκτικές συνθήκες που οδήγησαν στο έγκλημα στα Τέμπη;
  • Ισχύει αυτό που καταγγέλλουν στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, οι συγγενείς των θυμάτων, ότι δηλαδή «έγινε μία πρωτοφανής προσπάθεια εξαφάνισης και αλλοίωσης στοιχείων και συγκάλυψης ευθυνών, και οι δικαστικοί λειτουργοί δεν πράττουν με επάρκεια το καθήκον τους»;
  • Γιατί, πριν συμπληρωθεί μία βδομάδα μετά το συμβάν, βαριά μηχανήματα έργου ανέλαβαν μια άνευ προηγουμένου αλλοίωση του εδάφους, μετακινώντας όγκους χώματος, ενώ υπήρξε εκτεταμένη ασφαλτόστρωση εκεί που υπήρχαν απλώς άγρια βλάστηση και καλλιέργειες; Αυτό λέγεται «αποκατάσταση» ή πρόκειται για ξεκάθαρη και αδικαιολόγητη μεταβολή και εξαφάνιση ενδεχομένως πολύτιμων για την εξέλιξη της έρευνας στοιχείων, δίχως να εξηγηθεί ποιος και γιατί ανέλαβε τη σχετική δαπάνη και εποπτεία, όπως και αν έλαβε οποιαδήποτε άδεια από την αστυνομία, τις δικαστικές αρχές ή οποιονδήποτε άλλο φορέα ή αρχή;
  • Ποιος έδωσε την εντολή στην Περιφέρεια για την αλλοίωση του χώρου, την εκτέλεση του μπαζώματος;
  • Πού μεταφέρθηκε το πλήθος των αποδεικτικών στοιχείων μαζί με το φυσικό έδαφος, αλλά και τα ανθρώπινα κατάλοιπα που ανήκαν στους νεκρούς;
  • Για ποιον λόγο ο περιφερειάρχης δεν ζήτησε τη συναίνεση των αρμόδιων δικαστικών αρχών πριν προχωρήσει στην καταστροφή που προκάλεσε; Και για ποιον λόγο δεν ενημερώθηκαν οι δικαστικές αρχές για τις ενέργειές του επί ένα εξάμηνο;
  • Σε όσα συνέβησαν στον χώρο του εγκλήματος μετείχε η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών; Και αν ναι, έχει υποβληθεί σχετική αναφορά;
  • Γιατί οι δικαστικές αρχές, αντί να περιφρουρήσουν τον χώρο του εγκλήματος, επέτρεψαν την εισβολή συνεργείων που με εντολή του τότε περιφερειάρχη Θεσσαλίας κατέσκαψαν το πεδίο;
  • Φωτογραφήθηκαν ή μαγνητοσκοπήθηκαν τα στοιχεία στην αρχική τους θέση; Και ποιοι μετείχαν στην μετακίνηση και καταστροφή πολλών κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων;
Ο Καραμανλής και η πρόδηλη συγκάλυψη της αλήθειας
  • Ο υπουργός Υποδομών Κώστας Καραμανλής γνώριζε από τον Σεπτέμβριο του 2021, ενάμιση χρόνο πριν το δυστύχημα των Τεμπών, τα τεράστια κενά ασφάλειας που είχε ο σιδηρόδρομος και τους ορατούς κινδύνους πρόκλησης πολύ σοβαρού ατυχήματος. Τι - δεν - έκανε; (Παραδέχθηκε τουλάχιστον πως η πολιτική της ΕΕ, στην οποία ομνύουν η κυβέρνησή του και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια των σιδηροδρόμων).
  • Γιατί οι ανακριτικές αρχές στο πρώτο δεκαήμερο μετά το συμβάν δεν έλαβαν τα κατάλληλα μέτρα ώστε να συλλέξουν στοιχεία σε σχέση με το τι προκάλεσε τη φωτιά, αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί ότι αυτό έγινε «κατά πάσα πιθανότητα από σκοπιμότητα»;
  • Ποιοι και πώς «αξιοποίησαν» τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ενωση; Ποιοι καρπώθηκαν τα χρήματα, μείωσαν το προσωπικό, αγνοώντας την ασφάλεια, τις αναφορές των μηχανοδηγών για την επικινδυνότητα των τρένων, και δεν φρόντισαν καν να συντηρούν τα ήδη ταλαιπωρημένα και πεπαλαιωμένα συστήματα λειτουργίας των τρένων; Γιατί δεν είναι ήδη προφυλακιστέοι;
  • Είναι δυνατόν να μην υπάρχει κανένα σύστημα ασφαλείας σε λειτουργία στο κύριο μέσο μαζικής μετακίνησης της χώρας; Το υπουργείο Μεταφορών να το γνωρίζει και παρ' όλα αυτά να επιτρέπει τη λειτουργία;
  • Ποια είναι η εξήγηση για τόσες καθυστερήσεις στην άσκηση ποινικών διώξεων για τα πρόδηλα κακουργήματα που διαπράχθηκαν, κυρίως κατά των νόμιμων εκπροσώπων και στελεχών των εμπλεκόμενων εταιρειών, που θα αναδείκνυαν τις αντίστοιχες ευθύνες κυβερνητικών παραγόντων;
  • Ποια ακριβώς είναι τα διλήμματα και δεν ολοκληρώνεται η συγκέντρωση στοιχείων ώστε να υπάρξει εισήγηση στην αρμόδια εισαγγελέα Εφετών Λάρισας για άσκηση διώξεων κακουργηματικής βαρύτητας;
Πρωτοπορούμε στα θανατηφόρα δυστυχήματα

«Η Ελλάδα, που έχει ένα μικρό και περιορισμένο σιδηροδρομικό δίκτυο, κατατάσσεται στις τελευταίες χώρες στην ΕΕ στην ανάπτυξη βασικών συστημάτων ασφαλείας στο σιδηροδρομικό δίκτυο και αναπόφευκτα πρωτοπορεί στα θανατηφόρα δυστυχήματα ανά χιλιόμετρο σιδηροδρομικού δικτύου» (έκθεση της ΕΕ για την Ασφάλεια και Διαλειτουργικότητα, 2022).

Πριν μέρες οι συγγενείς των θυμάτων - που δεν πιστεύουν πως υπάρχει πρόθεση πραγματικής διαλεύκανσης - κατηγορούσαν ευθέως τον πρωθυπουργό ότι «οργάνωνε μαζί με συνεργάτες και συνεργούς του μία άνευ προηγουμένου διαδικασία συγκάλυψης» και έβαζαν στο «κάδρο» τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστο Τριαντόπουλο, εικάζοντας ότι «εστάλη για να συντονίσει το έργο συγκάλυψης».

Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος της προσωρινής διοίκησης του Συλλόγου που έχουν συστήσει οι οικογένειες των θυμάτων, έχει πει: «Πριν από έναν χρόνο συνέβη ένα από τα χειρότερα κρατικά εγκλήματα στην Ιστορία της Ελλάδας και έφερε μαζί του μια απίστευτη αποκάλυψη οικονομικής διαφθοράς, ασυδοσίας και πλήρους ακαταλληλότητας και εγκατάλειψης των σιδηροδρόμων. Το έγκλημα στα Τέμπη είναι το αποτέλεσμα μιας ασυνείδητης διαχρονικής οικονομικής απιστίας, που κατάφερναν να τη συντηρούν επειδή ακριβώς ελέγχουν και τη Δικαιοσύνη και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, και έτσι μας κρατούν σε πλάνη».

Για το μπάζωμα στον χώρο της τραγωδίας έχει επισημάνει ότι «πρέπει να είναι η ταχύτερη κρατική δράση που έγινε ποτέ στην Ελλάδα, μέσα σε τρεις μέρες βρέθηκαν τα χρήματα (650.000 ευρώ), ο εξοπλισμός, τα εργατικά χέρια, και συνέβη το θαύμα. Και μόνο σαν θαύμα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, δεδομένης της απίστευτης καθυστέρησης σε όλες τις άλλες διαδικασίες που αφορούσαν τον σιδηρόδρομο και όχι μόνο».

Το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί!

28/2/2023. Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από εκείνο το μαύρο πρωινό, που γέννησε το σύνθημα «Ολων των νεκρών είμαστε η φωνή, το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί».

  • Εναν χρόνο μετά, το σύνθημα αυτό πρέπει να ακουστεί ξανά και δυνατά!
  • Εναν χρόνο μετά, που τα τρένα λειτουργούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, χωρίς να έχουν παρθεί μέτρα για την ασφάλειά μας.
  • Που το «πάμε κι όπου βγει» είναι ακόμα εδώ για να κάνει δυσοίωνη την καθημερινότητά μας, επικίνδυνο το κάθε βήμα μας.
  • Που οι ένοχοι κυκλοφορούν ελεύθεροι μέσα σε ένα πολιτικά εκμαυλισμένο σκηνικό και - σε απευθείας μετάδοση - κουνούν το δάχτυλο στα θύματα.
  • Που έκλεισε εσπευσμένα η Εξεταστική, ενώ υπήρχε μια σειρά σοβαρών ζητημάτων και μαρτύρων ακόμα να εξεταστούν.
  • Που η κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε την πρόταση του ΚΚΕ να έρθουν η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων την οποία διόρισε το δικαστήριο της Λάρισας, η Επιτροπή που όρισαν οι συγγενείς των θυμάτων, ο Χρ. Τριαντόπουλος ως αρμόδιος υπουργός, καθώς και συνδικαλιστές που είχαν προειδοποιήσει για επερχόμενο ατύχημα.
  • Που η Εξεταστική Επιτροπή πολεμήθηκε από την κυβέρνηση και από τα άλλα κόμματα, με στόχο να μείνουν στο σκοτάδι οι ευθύνες των κυβερνήσεων.
  • Που οι φαύλοι υπουργοί δεν δικάζονται, όπως δικάζονται όλοι οι πολίτες.

Η 28η του Φλεβάρη είναι μέρα μνήμης για τους 57 δολοφονημένους στα Τέμπη, όμως είναι και μέρα αγώνα για να μην υπάρξουν νέα θύματα, γιατί αυτός που αδιαφορεί για το έγκλημα γίνεται συνένοχος.




Της Σεμίνας ΔΙΓΕΝΗ


Πηγή: rizospastis.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2024

Το απίστευτο ποσό που κέρδισαν οι αεροπορικές το 2023 από χειραποσκευές και βαλίτσες



Οι 20 κορυφαίες διεθνείς αεροπορικές εταιρείες συγκέντρωσαν έσοδα 33,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων από έναν συνδυασμό τελών για χειραποσκευές, αυξήσεις τιμών για παραδοτέες αποσκευές και πρόστιμα για υπέρβαρες βαλίτσες, σύμφωνα με μια νέα έκθεση.

Το δυσθεώρητο ποσό προδίδει μία αύξηση της τάξης του 15%, από τα 29 δισεκατομμύρια σε κέρδη το 2022, και αντιπροσωπεύει περίπου το 4,1% των παγκόσμιων εσόδων των εταιρειών αυτών για το 2023, σύμφωνα με μελέτη της συμβουλευτικής φίρμας IdeaWorksCompany και της υπηρεσίας ενοικίασης αυτοκινήτων CarTrawler που μοιράστηκε η NY Post.

Το «ποτάμι» κερδών προέρχεται απευθείας από πελάτες αεροπορικών εταιρειών μέσω τριών βασικών οδών -χρεώσεων για παραδοτέες αποσκευές, συμπληρωματικές χρεώσεις για χειραποσκευές που υπερβαίνουν όρια βάρους και διαστάσεων, και χρεώσεις κατά τον έλεγχο αποσκευών.

Η αισχροκέρδεια των αεροπορικών

Οι εποχές που το αεροπορικό εισιτήριο περιλάμβανε μια δωρεάν βαλίτσα ή ακόμα και μια δωρεάν χειραποσκευή σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν περάσει προ πολλού. Ορισμένα εισιτήρια economy επιτρέπουν πλέον μόνο ένα δωρεάν προσωπικό αντικείμενο, όπως πορτοφόλι ή μικρό σακίδιο.

Η εξαίρεση παρατηρείται στην Ασία, όπου αεροπορικές εταιρείες όπως η Air China, η Korean Air και η Qantas εξακολουθούν να περιλαμβάνουν αποσκευές με αγορά εισιτηρίου, ανεξάρτητα από τον ναύλο ή την απόσταση.

Οι αεροπορικοί κολοσσοί εφάρμοσαν για πρώτη φορά τα τέλη αποσκευών ως «οικονομική αναγκαιότητα» κατά τη διάρκεια της πετρελαϊκής κρίσης του 2007 και του 2008 που προκάλεσε δραματική άνοδο στις τιμές των καυσίμων, σύμφωνα με τη μελέτη.

Από εκεί και πέρα, τα ποσά των τελών και η διάδοσή τους δεν δείχνουν να υποχωρούν, ενώ συνιστούν μόνο ένα μικρό μέρος των περίπου 118 δισεκατομμυρίων που αποσπούν από τους επιβάτες τους οι αεροπορικές κάθε χρόνο, με περιττά τέλη για επιλογή θέσεων, παιδικά καθίσματα και άλλα.


Πηγή: reader.gr


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τέμπη: Οι εκρηκτικές ουσίες και οι καταγγελίες για παρεμβάσεις στο σημείο του δυστυχήματος

Ελλάδα


«Η νομοθεσία μας είναι πλήρης. Προβλέπει με ακρίβεια σε κάθε περίπτωση τί πρέπει να κάνουμε και τι δεν πρέπει. Εδώ κάναμε ό,τι δεν έπρεπε να κάνουμε». Αυτό επισημαίνει στο ethnos.gr ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ο ειδικός πραγματογνώμονας σε θέματα πυρκαγιών, ο οποίος ορίστηκε ως Τεχνικός Σύμβουλος του Συλλόγου Οικογενειών Θυμάτων δυστυχήματος Τεμπών και είναι ο άνθρωπος, ο οποίος συνέταξε την έκθεση που ανέφερε την ύπαρξη εκρηκτικών ουσιών που προέκυψε από την ανάλυση από το Γενικό Χημείο του Κράτους σε προσωπικά αντικείμενα ορισμένων θυμάτων.

Ατάκτως εριμμένα τα υπολείμματα 3 κοντέινερ της εμπορικής αμαξοστοιχίας - Δεν μπορούν να αντιστοιχιστούν

Με την τελική τεχνική έκθεσή του, η οποία παραδόθηκε την Πέμπτη στις ανακριτικές αρχές της Λάρισας, προκειμένου να αξιοποιηθεί αλλά και να ενσωματωθεί στη σχετική δικογραφία, έρχεται να επιβεβαιώσει για ακόμα μία φορά ότι η αλλοίωση του χώρου με το «μπάζωμα» και την άτακτη μεταφορά υλικών από το χώρο της τραγωδίας, ίσως και να έχει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα για τη διακρίβωση της αλήθειας. Από την έκθεση προκύπτει μεταξύ άλλων πως ό,τι απέμεινε από τα τρία βαγόνια – κοντέινερ της εμπορευματικής αμαξοστοιχίας, τα οποία βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα της «πυρόσφαιρας», που αναλυτικά περιγράφει και θα μπορούσαν να δώσουν σημαντικά στοιχεία, δε σημάνθηκαν ποτέ και δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν. «Στο Κουλούρι βρίσκονται όσα απέμειναν ατάκτως εριμμένα, εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες, στις πλημμύρες του Ντάνιελ», λέει ο κ. Κοκοτσάκης προσθέτοντας ότι ουδείς φρόντισε να σημανθούν. Αποτέλεσμα ήταν οι λαμαρίνες που στοιβάχτηκαν η μία πάνω στην άλλη να μην μπορούν να αντιστοιχιστούν με βαγόνια.

Ο ίδιος προσπαθεί μέσω της τεχνικής του έκθεσης να ρίξει φως και στο τί δεν έγινε: «Βασικό στοιχείο της έρευνας είναι και η παρεμπόδισή της. Η μη τήρηση των απαραίτητων μέτρων για να διαφυλαχθεί η έρευνα, η οποία κανονικά ξεκινά από τη στιγμή του συμβάντος μέχρι την ώρα που ολοκληρώνεται. Αν βαθμομετρούσαμε σε κλίμακα από το 1 έως το 10, θα λέγαμε ότι βρισκόμαστε ήδη στο 11. Εχουμε πλέον ελάχιστη αν όχι μηδενική πιθανότητα να πάρουμε αξιόπιστα δείγματα από τους χώρους. Γι΄αυτό είναι κρίσιμο να αναλυθούν περαιτέρω τα προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων, τα οποία διατηρήθηκαν όπως θα έπρεπε από την Τροχαία».

Ο κ. Κοκοτσάκης προσθέτει ότι στο εξωτερικό υπάρχουν εργαστήρια που μπορούν να προσομοιώσουν και να αναλύσουν τα δείγματα, δεδομένου πως εκεί θεωρούν αυτονόητο σε μία τραγωδία με 57 θύματα να τηρούν απαρέγκλιτα το πρωτόκολλο.

Οσο για το μπάζωμα του χώρου, η τεχνική έκθεση είναι καταπέλτης: «Ο χώρος “μολύνθηκε” γιατί πέραν των απολύτως απαραίτητων εργασιών διευθέτησης για επιχειρησιακούς λόγους που αναγκαστικά έγιναν, αλλοιώθηκε κιόλας αφού ικανή έκταση περίπου 2 στρεμμάτων μπαζώθηκε με φερτά υλικά όπως χαλίκια και μπετόν.

Κυρίως όμως το σημείο στο οποίο είχαν καταπέσει τμήματα (συντρίμμια) της επιβατικής αμαξοστοιχίας, αλλά και απόβλητα ή κατάλοιπα καύσης παρασυρμένα από τα νερά πυρόσβεσης, ίσως όμως και βιολογικό υλικό ανθρώπων, μπαζώθηκε με επιμελή και μόνιμο τρόπο, δηλαδή αφαίρεση του χώματος σε ικανό βάθος, πάχτωση του με χοντρά εμποτισμένα χαλίκια λατομείου και κάλυψη με σκυρόδεμα επίσης ικανού πάχους.

Η ενέργεια αυτή δυσχεραίνει αν δεν αποκλείει κιόλας την έρευνα στο σημείο εκείνο και κυρίως τη λήψη δειγμάτων που ίσως βοηθούσαν στην διαφώτιση αρκετών από τα ερωτήματα της έρευνας»
, αναφέρει η έκθεση.
Οι δυσχέρειες στην έρευνα

Μεγάλο μέρος της τεχνικής έκθεσης καλύπτουν οι δυσχέρειες που αντιμετωπίστηκαν κυρίως από το μπάζωμα του χώρου. Αναφέρεται συγκεκριμένα πως είναι κρίσιμη η διατήρηση του χώρου αναλλοίωτου όπως ακριβώς διαμορφώθηκε από το συμβάν, αφού όλα τα ευρισκόμενα στον χώρο αυτόν υλικά (οργανικά και ανόργανα) θεωρούνται πειστήρια.

Ακόμα και οι παρεμβάσεις λόγω ανωτέρας βίας πρέπει να ακολουθούν συγκεκριμένο πρωτόκολλο. Δηλαδή να χαρτογραφείται ο χώρος, τα μετακινούμενα υλικά να σημαίνονται να φωτογραφίζονται και να καταγράφονται και ενέργειες αυτές να βιντεοσκοπούνται.

Ωστόσο στην περίπτωση των Τεμπών πέραν της «μόλυνσης του χώρου», διαπιστώθηκε ότι:

  • Τα αντικείμενα - πειστήρια (συντρίμμια, χώματα) που μετακινήθηκαν από τον τόπο του συμβάντος έπρεπε να διαφυλαχτούν και προστατευτούν τόσο από τις καιρικές συνθήκες, όσο και από τυχόν απόπειρά αλλοίωσης ή αφαίρεσης, μέτρα που δεν λήφθηκαν στον βαθμό που θα εξασφάλιζε την έγκαιρη - ασφαλή και αδιαμφισβήτητη έρευνα επ’ αυτών και την διατήρηση τυχόν υπολειμμάτων - στοιχείων που θα βοηθούσαν προς τούτο.
  • Ο τρόπος και η επιλογή των χώρων από τους οποίους ελήφθησαν τα δείγματα για χημική ανάλυση, είναι μεθοδολογικά μη ορθός, γιατί τα περισσότερα δείγματα έχουν ληφθεί από το βόρειο τοιχίο αντιστήριξης και όχι από τον χώρο που έγινε η καύση - έκρηξη. (πιθανότατα δεν ελήφθησαν, γιατί ο χώρος είχε διαμορφωθεί και αλλοιωθεί και υπήρχε και χρονική καθυστέρηση λήψης δειγμάτων, γεγονός που καθιστούσε πλέον, τα δείγματα επισφαλή και όχι αντιπροσωπευτικά.
  • Δεν ελήφθησαν έγκαιρα δείγματα λαμαρινών με αιθάλες από τα κοντέινερ εμπορικής, κυλικείο επιβατικής που αποδεδειγμένα συμμετείχαν στο φαινόμενο της πυρόσφαιρας, για ανάλυση και διαπίστωση υλικών καύσης.
Οι προτάσεις του εμπειρογνώμονα

Με στόχο τη διαπίστωση της αιτίας της έκρηξης – φωτο'ας και την ενεχόμενη συμμετοχή της στο θάνατο κάποιων θυμάτων, η τεχνική έκθεση κλείνει με συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες είναι οι εξής:

1. Περαιτέρω διερεύνηση - ανάλυση από τους διορισθέντες πραγματογνώμονες και απόδειξη με πραγματικά τεχνικά στοιχεία της συμμετοχής του ελαίου σιλικόνης, στην δημιουργηθείσα “έκρηξη”, οι οποίοι αναφέρονται στο θέμα αυτό, εντελώς αποσπασματικά χωρίς καμία ερμηνεία ή ουσιαστική εξήγηση. Προτείνονται προσομοιώσεις αναφλέξεως ελαίου σιλικόνης σε συνδυασμό με κινηματογράφηση με απλές θερμικές κάμερες, ενέργεια η οποία θα επιτρέψει να διαπιστωθούν τα παραγόμενα αέρια από την καύση του ελαίου και έτσι να εξακριβωθεί κατά πόσο είναι συμβατή η κατά τους διορισθέντες πραγματογνώμονες θεωρία ότι το έλαιο σιλικόνης είχε παρουσία ως μοναδικό καύσιμο στην περιοχή του δυστυχήματος.

Επί πλέον εάν στο παραπάνω πείραμα χρησιμοποιηθούν ίδιες κάμερες ασφαλείας με αυτές που κατέγραψαν το δυστύχημα, θα καταστεί δυνατή η σύγκριση των χρωμάτων που κατέγραψαν οι κάμερες με αυτά που παράγονται κατά την καύση ελαίου σιλικόνης.

Παράλληλα το ίδιο πείραμα πρέπει να γίνει και με τα άλλα καύσιμά και εκρηκτικά μείγματα που ανιχνευθήκαν για να συγκριθεί το οπτικό αποτέλεσμα των καταγραφών των πειραματικών εκρήξεων.


  • Λήψη περισσότερων δειγμάτων προς εξέταση τόσο από το έδαφος και κυρίως κάτω από το μπαζωμένο τμήμα ή τα αφαιρεθέντα χώματα (εάν υπάρχουν), όσο και από τα βαγόνια της εμπορικής αμαξοστοιχίας που αποδεδειγμένα ανεφλέγησαν.Λήψη δειγμάτων και ανάλυση, από τα τοιχώματα του βαγονιού του κυλικείου γιατί τόσο σε αυτό όσο και στην εμπορική αμαξοστοιχία (πλατφόρμες κοντέινερ) πιθανόν να υπάρχουν αιθάλες, που η ανάλυση τους μέσω φασματογραφίας μάζας, πιθανόν να μας δώσει εικόνα, υλικά και τρόπο με τον οποίο κάηκαν.
  • Λήψη δειγμάτων από τις λαμαρίνες των κοντέινερ που ήταν φορτωμένα στα τρία πρώτα βαγόνια της εμπορικής και ανάλυση στις αιθάλες που βρίσκεται σε αυτά (αν βρίσκεται ακόμη)
  • Αναζήτηση στο εμπόριο ενδυμάτων – υποδημάτων όμοιων με αυτά που καταγράφηκαν ως προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων, αποστολή σε ειδικά εργαστήρια. Εκει αφού αναχθούν σε παρόμοιες συνθήκες, να ερευνηθεί εάν απελευθερώνουν βενζόλιο, ξυλόλιο, τουλουόλιο και άλλους διαλύτες σαν αυτούς που βρέθηκαν στις αναλύσεις του Χημείου του Κράτους.
  • Για τις παραπάνω μετρήσεις το αυθεντικό βίντεο ή κάθε βιντεοσκοπημένο υλικό, ως και τα λοιπά πειστήρια να αποσταλούν σε εξειδικευμένο εργαστήριο ημεδαπό ή αλλοδαπό, το οποίο μπορεί να κάνει αναλύσεις υλικών, πιστοποιήσεις για πυρίμαχα, προσομοιώσεις με πειραματικές καύσεις - εκρήξεις κλπ και το οποίο αδιαμφισβήτητα μπορεί να δώσει απάντηση στο υλικό και τις συνθήκες δημιουργίας του φαινομένου bleve (πυρόσφαιρα).
  • Προς τούτο καλό είναι να ληφθεί δείγμα από την κάμερα ασφαλείας (που μαγνητοσκόπησε το περιστατικό) σε συνθήκες μέρας, για να δούμε πως θα φαίνονταν τα βαγόνια στο φυσικό φως.
Οι εκρηκτικές ουσίες και τα εγκαύματα των πυροσβεστών

Σε άλλο σημείο της έκθεσης, ο κ. Κοκοτσάκης επανέρχεται στο ζήτημα των εκρηκτικών ουσιών που εντοπίστηκαν. Επισημαίνει ότι η θερμοκρασία στην περίπτωση των Τεμπών ξεπέρασε τους 600 βαθμούς. Αναφέρει τα υλικά ουσίες, ενώσεις κ. λ. π. τα οποία έχουν εκρηκτική συμπεριφορά αναμειγνυόμενα με τον αέρα και μεταξύ άλλων είναι:

  • Οργανικοί διαλύτες και καύσιμα (Βενζόλιο, Ξυλόλιο, Τολουόλιο, εξάνιο, πεντάνιο, επτάνιο κλπ.)
  • Υγραέρια (Βουτάνιο, προπάνιο, αιθάνιο κ. λπ.)

«Όλα τα παραπάνω καύσιμα υλικά και οργανικοί διαλύτες χημικές ενώσεις και πολλά περισσότερα, βρέθηκαν και αναλύθηκαν στα περισσότερα των δειγμάτων του Γενικού Χημείου του Κράτους και των οποίων αρκεί η παρουσία μικρής σχετικά “καθαρής” ποσότητας και κατάλληλων συνθηκών (όπως στην περίπτωση Τεμπών) για να έχουν εκρηκτική συμπεριφορά».

Στην έκθεση υπογραμμίζεται για ακόμα μία φορά ότι «κατ’ ουδένα τρόπο (το έλαιο σιλικόνης σε κάθε του μορφή) δεν εκδηλώνει τέτοιες συμπεριφορές, ούτε αναμειγνυόμενο με τον αέρα, μπορεί να δημιουργήσει εκρηκτικό μίγμα με τέτοια ορμή και ταχύτητα».

Γίνεται μάλιστα συσχετισμός με τον αποδεδειγμένο τραυματισμό 4 πυροσβεστών της ομάδας πυρόσβεσης, των οποίων η ιατρική γνωμάτευση αναφέρει ότι υπέστησαν «χημικά εγκαύματα» διαφόρων βαθμών χωρίς οι πυροσβέστες να έρθουν σε επαφή με άμεσες φλόγες, αλλά πιθανόν με τα κατάλοιπα κατάσβεσης (νερά με φερτά από αυτά υλικά) και τα οποία διαπέρασαν την στολή τους και τους προκάλεσαν τέτοιου είδους τραυματισμό.

«Τα χημικά εγκαύματα δεν συνάδουν σε επαφή με έλαιο σιλικόνης σε οποιαδήποτε μορφή του ,διότι ούτε αυτή ούτε τα παράγωγα της έχουν αρνητικές επιδράσεις στο δέρμα των ανθρώπων (δεν έχει αναφερθεί παγκοσμίως τέτοιο περιστατικό), αντίθετα τα χημικά αυτά εγκαύματα συνάδουν με την επαφή με ουσίες όπως Οργανικοί διαλύτες που είναι ισχυρά τοξικοί. Τέτοιοι διαλύτες έχουν ανιχνευτεί στα ληφθεντα δείγματα, (Βενζόλιο, Ξυλόλιο, Τολουόλιο κ.λ.π)».

Πηγή: ethnos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Στα σκαριά η εκχώρηση της διαχείρισης των υδάτων και των δασών σε ιδιωτικά συμφέροντα



Σχέδιο με το οποίο ουσιαστικά ανατίθεται η διαχείριση των υδάτων και των δασών της χώρας σε ιδιωτικά εταιρικά σχήματα και μεμονωμένους ιδιώτες επεξεργάζεται η κυβέρνηση και ετοιμάζεται να φέρει άμεσα στη Βουλή, όπως αποκαλύπτει σήμερα ο «Ριζοσπάστης»!

Σύμφωνα με πληροφορίες, λοιπόν, το νομοσχέδιο που επίκειται να κατατεθεί, με πρόσχημα «την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής» και το γεγονός ότι πρέπει να παρθούν μέτρα μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία και τις καταστροφικές πυρκαγιές σε πολλές περιοχές, παραδίδει τη διαχείριση του φυσικού πλούτου της χώρας και του νερού σε επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η δημιουργία του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Ανώνυμη Εταιρεία (ΟΔΥΘ ΑΕ) έρχεται να θωρακίσει την προδιαγεγραμμένη πορεία εισόδου ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στη διαχείριση των υδατικών πόρων, καθώς και να συγκεντρώσει σε μια Ανώνυμη Εταιρεία τις ευθύνες και τις αρμοδιότητες που μέχρι σήμερα ασκούσαν κρατικοί φορείς, τοπική και περιφερειακή διοίκηση και κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται προϋποθέσεις για ένταση της λογικής «διαχείριση των υδατικών πόρων με κύριο το κριτήριο κόστος - όφελος».

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αρμοδιότητες που πρόκειται να παραχωρηθούν - θεσμοθετηθούν σε αυτήν την ΑΕ είναι: «Η εκπόνηση της στρατηγικής για την προστασία και διαχείριση των υδάτων του Υδατικού Διαμερίσματος της Θεσσαλίας, η εποπτεία και υλοποίηση των στρατηγικών σχεδίων, ο συντονισμός και η συνεχής επίβλεψη της εφαρμογής των μέτρων προστασίας και διαχείρισης».

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι αυτή η ΑΕ θα αναθέτει μελέτες και έργα σε ομίλους με κριτήριο την κερδοφορία τους και κατά συνέπεια δεν θα υπάρχει καμία ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτων με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και της πρωτογενούς παραγωγής.

Για παράδειγμα, μερικά από αυτά τα έργα που θα παραπεμφθούν οριστικά στις ελληνικές καλένδες είναι τα αντιπλημμυρικά έργα από τις πηγές των ρεμάτων στο σύνολο της υδρολογικής λεκάνης, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης των υδάτων με κριτήριο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών και της πρωτογενούς παραγωγής πρέπει να περιλαμβάνει τη διευθέτηση χειμάρρων, να εμπλουτίζει τον υδροφόρο ορίζοντα, να αυξάνει τη δασοκάλυψη, να βελτιώνει τα υπάρχοντα δάση, να δημιουργεί αποθηκευτικούς χώρους για πότισμα και αντιπυρική χρήση, να αξιοποιεί τη δύναμη του νερού για παραγωγή Ενέργειας από υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

Είναι προφανές ότι το κριτήριο των ...δημοσιονομικών δυνατοτήτων που η κυβέρνηση επικαλείται κάθε φορά που καλείται να αντιμετωπίσει ζητήματα κάλυψης λαϊκών αναγκών δεν θα επιτρέψει να υλοποιηθούν μεγάλα έργα με ολοκληρωμένες συνοδευτικές παρεμβάσεις αντιπλημμυρικής θωράκισης. Το μόνο που «εξασφαλίζει» είναι η συγκέντρωση και ο καλύτερος έλεγχος, που θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής παροχής νερού για άρδευση (με τεράστιες επιπτώσεις στο κόστος παραγωγής για τους αγρότες), στη διαιώνιση της πλημμυρικής τρωτότητας και επικινδυνότητας.

Βασική επιδίωξη είναι η σύνδεση αυτού του νέου φορέα με το Ταμείο Ανάκαμψης. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι πλέον μετατοπίζεται η ευθύνη εκπόνησης των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής και Σχεδίων Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας από την κεντρική Γενική Γραμματεία Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων (που ανήκει στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας) στον νέο αυτόν φορέα.

Είχαν προειδοποιήσει για τις καταστροφικές παρεμβάσεις


Ολα τα παραπάνω έρχονται να «κουμπώσουν» με τα συμπεράσματα και τις διαπιστώσεις των Ολλανδών πραγματογνωμόνων, στους οποίους η κυβέρνηση είχε αναθέσει την αποτίμηση των αιτιών και του αντίκτυπου των φονικών - καταστροφικών πλημμυρών του Σεπτέμβρη στη Θεσσαλία, καθώς και η δημιουργία ενός «Master Plan για αρδευτικά και αντιπλημμυρικά έργα». Θυμίζουμε ότι αυτό το Master Plan είχε ανακοινωθεί πως θα ολοκληρωθεί και παρουσιαστεί στα τέλη Φλεβάρη 2024...

Θυμίζουμε ότι οι Ολλανδοί στα συμπεράσματά τους ανέφεραν πως στο πλαίσιο κοινοτικής Οδηγίας, η λύση των μεγάλων φραγμάτων (άνω των 20 μ., έτσι όπως ορίζονται διεθνώς) είναι οικονομικά ασύμφορη και θεωρείται μη επιλέξιμη. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η συγκράτηση των υδάτων με φράγματα και ταμιευτήρες είναι καθοριστική για τον έλεγχο του όγκου και του ρου των υδάτων, και ενώ μπορούν παράλληλα να αποτελέσουν έργα πολλαπλού σκοπού (ύδρευσης και άρδευσης, παραγωγής Ενέργειας).

Ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Οι προοπτικές συγκράτησης υδάτων από δεξαμενές και μεγάλα φράγματα είναι περιορισμένες. Τα μεγάλα φράγματα είναι ακριβά, απαιτούν συγκεκριμένες συνθήκες και συχνά εξυπηρετούν πολλαπλές χρήσεις (παραγωγή Ενέργειας, άρδευση) που πιθανώς συγκρούονται με τη διαχείριση των πλημμυρών».

Σε άλλο σημείο της έκθεσής τους ζυγίζεται το κόστος των αντιπλημμυρικών έργων για το κράτος και το κεφάλαιο σε σχέση με το «κόστος» των επιπτώσεων που θα έχουν στις ζωές και στις περιουσίες του λαού. Αν «συμφέρει» να πνιγεί μια περιοχή αντί να κατασκευαστεί κάποιο αντιπλημμυρικό έργο (αν δηλαδή το κόστος αποζημιώσεων για τις ανθρώπινες απώλειες και για την καταστροφή υποδομών είναι μικρότερο από το κόστος κατασκευής), τότε επιλέγεται η πλημμύρα.

Σημείωναν χαρακτηριστικά: «Συγκεκριμένες περιοχές θα πρέπει επίσης πιθανώς να καθοριστούν για προσωρινή ελεγχόμενη πλημμύριση (...) Οι περιοχές θα επιλεγούν με βάση τεχνικά και οικονομικά κριτήρια. Οι παραγωγοί θα πρέπει να αποζημιωθούν για την προσαρμογή της χρήσης γης σε λιγότερο εντατική παραγωγή και να λάβουν περαιτέρω αποζημίωση σε περίπτωση που η ιδιοκτησία τους χρειαστεί να πλημμυριστεί. Πρέπει να αναπτύξουμε μακροχρόνιες συμφωνίες με παραγωγούς και ιδιοκτήτες γης σχετικά με αυτό».

Στους ξυλοβιομήχανους και εμπόρους η διαχείριση των δασών!

Με το ίδιο νομοσχέδιο η κυβέρνηση εκχωρεί τη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων στους ξυλοβιομήχανους και ξυλέμπορους και μάλιστα με ...επιδότηση. Το «νέο φρούτο» λοιπόν που φέρνει, το ονομάζει υβριδικά σχήματα. Αυτά τα σχήματα κυριολεκτικά θα λυμαίνονται το σύνολο των κρατικών δασών και όχι μόνο την απόληψη της βιομάζας (που κι αυτό είναι καταστροφικό), όπως έλεγε πρόσφατα σε δηλώσεις του ο υπουργός ΥΠΕΝ, Θ. Σκυλακάκης. Μάλιστα, αυτό θα το κάνουν και με κρατική επιδότηση.

Παράλληλα απαξιώνει και μετατρέπει σε πρωτοκολλητές των επιχειρηματιών το σύνολο των εργαζομένων στα δάση και διαλύει ουσιαστικά την ήδη υποβαθμισμένη Δασική Υπηρεσία.

Το σχέδιο της κυβέρνησης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η ανάθεση της υλοποίησης της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης δημοσίων δασών ή διαχειριστικών μονάδων δύναται να γίνεται κατόπιν δημόσιας πρόσκλησης του υπουργού Ενέργειας και Περιβάλλοντος».

«...Δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία ανάθεσης της υλοποίησης της διαχείρισης και εκμετάλλευσης δημοσίων δασών ή διαχειριστικών μονάδων έχουν οι Δασικοί Συνεταιρισμοί Εργασίας (ΔΑ.Σ.Ε.) και τα Υβριδικά Συνεταιριστικά Σχήματα...».

Αυθαίρετη δόμηση

Ομως, και για τα «αυθαίρετα» κτίσματα, το σχέδιο της κυβέρνησης φέρνει ιδιαίτερα αρνητικές προβλέψεις. Συγκεκριμένα, επιτρέπει σε ιδιώτες μηχανικούς ελεγκτές δόμησης να διενεργούν ελέγχους και για τα αυθαίρετα. Ιδιωτικοποιεί έτσι έναν τομέα που ανήκε μέχρι σήμερα στον έλεγχο του κράτους μέσα από τις Πολεοδομίες που υποβαθμίζονται ακόμη περισσότερο. Παράλληλα, εκχωρεί αρμοδιότητα στο Τεχνικό Επιμελητήριο ώστε να αναλάβει εξολοκλήρου τον ρόλο του αποδέκτη και συντονιστή των καταγγελιών.

Στην εκτός σχεδίου δόμηση προσπαθεί να ξεμπλοκάρει τους περιορισμούς που έθετε η υποχρέωση να υπάρχει πρόσωπο σε αναγνωρισμένο ή χαρακτηρισμένο δρόμο για να μπορούν να δομηθούν οικόπεδα 4 στρεμμάτων και άνω. Ομως, η ομηρία για τις μικρές ιδιοκτησίες διατηρείται.

Επιπλέον, δημιουργείται διαδικτυακή πλατφόρμα για τον εντοπισμό αυθαιρέτων με χρήση δορυφορικών εικόνων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ενώ το ΤΕΕ εμβαθύνει την εμπλοκή του μέσω της δημιουργίας χαρτογραφικής πλατφόρμας στο πληροφοριακό σύστημα που την ονομάζει ΕΗΣΥΚΑ. Για τον εντοπισμό λοιπόν της αυθαίρετης δόμησης θα χρησιμοποιούνται drones. Και εύλογα τίθεται το ερώτημα, ποιος θα συλλέγει και θα διαχειρίζεται την κάθε πληροφορία;

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο νομοσχέδιο ορίζονται έννοιες όπως «αστική πολιτική», «αστική ανθεκτικότητα» και «σχέδια αστικής ανθεκτικότητας», ως εργαλεία υλοποίησης της ευρωενωσιακής στρατηγικής για έργα «πράσινης μετάβασης» και ψηφιακού μετασχηματισμού με fast track διαδικασίες.

Είναι, τέλος, άκρως αποκαλυπτικό το γεγονός ότι το νομοσχέδιο προβλέπει πως οι αυθαίρετες κατασκευές και εγκαταστάσεις ακινήτων στρατηγικών επενδύσεων θα μπορούν να νομιμοποιούνται... 

 Πηγή: rizospastis.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024

Ξεσάλωμα των σούπερ μάρκετ!



Δεν φτάνει που οι εργαζόμενοι στο εμπόριο και ειδικά στα μεγάλα σούπερ μάρκετ ζουν κάθε μέρα την εξοντωτική εντατικοποίηση, τα διαλυμένα ωράρια, τις απολύσεις, το καθεστώς «τα κάνω όλα και συμφέρω». Τώρα βλέπουν κατάματα και το θράσος των εργοδοτών, που παραμονές της πανεργατικής απεργίας είπαν να διατυπώσουν τα δικά τους ...αιτήματα προς την υπουργό Εργασίας. 

Τι ζητούν λοιπόν οι εργοδότες ενός κλάδου με 15 δισ. ευρώ ετήσιο τζίρο, που απογειώνεται διαρκώς, αφού η ακρίβεια τσακίζει τα λαϊκά νοικοκυριά; Απαιτούν μεγαλύτερη ευελιξία στη χρήση της «ψηφιακής κάρτας», ώστε να δικαιολογείται το «σλάλομ» των εργαζομένων από πόστο σε πόστο. 

Ζητούν επίσης να μην υπολογίζεται ως εργάσιμος «ο χρόνος που μεσολαβεί από την είσοδο του εργαζόμενου στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης μέχρι την ανάληψη της εργασίας του και από τη λήξη της εργασίας ως την αποχώρησή του»! 

Ετσι όπως πάνε, σε λίγο θα θεωρούνται «μη εργάσιμος χρόνος» ακόμα και τα λεπτά που μεσολαβούν μέχρι ο ταμίας να εξυπηρετήσει τον επόμενο πελάτη. 

Ζητούν ακόμα να αρθεί η απαγόρευση για εργασία τη Μ. Παρασκευή μέχρι τη 1 μ.μ. και να αυξηθεί ο επιτρεπόμενος ετήσιος αριθμός υπερωριών! 

Με λίγα λόγια, ζητούν ακόμα μεγαλύτερη διάλυση της ζωής των εργαζομένων, για να αυξάνονται ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους, ενώ την ίδια στιγμή παραμένουν άφαντοι σε κάθε κάλεσμα των εργαζομένων για υπογραφή ΣΣΕ. 

Γι' αυτό και η απεργία στις 28 Φλεβάρη πρέπει να αποτελέσει μια καλή απάντηση στο εργοδοτικό ξεσάλωμα. Να μην ανοίξει ούτε ένα σούπερ μάρκετ, να δείξουν οι εργαζόμενοι τη δύναμή τους!

Πηγή: rizospastis.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »