Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022

Βολτέρος - Είστε ελεύθερος να κάνετε κάτι όταν έχετε τη δυνατότητα να το κάνετε.

Επιμελείται η Καλλιόπη Παπαμιχαήλ




Α. -Να μια πυροβολαρχία που ρίχνει κανονιές στ’ αυτιά μας· έχετε την ελευθερία επιλογής να την ακούτε ή να μην την ακούτε;

Β. -Χωρίς αμφιβολία, δεν μπορώ να εμποδίσω τον εαυτό μου να την ακούει.

Α. -Μήπως θα θέλατε αυτή η κανονιά να πάρει το δικό σας το κεφάλι, το κεφάλι της γυναίκας σας και της κόρης σας, που κάνουν περίπατο μαζί σας;

Β. -Μα τι είναι αυτό που μου προτείνετε; Όσο θα έχω τα μυαλά μου, δεν μπορώ να θέλω κάτι τέτοιο· μου είναι αδύνατο.

Α. -Ωραία. Τότε αυτό το κανόνι το ακούτε αναγκαστικά και αναγκαστικά δεν θέλετε να πεθάνετε την ώρα του περιπάτου από μια βολή κανονιού, ούτε εσείς ούτε η οικογένειά σας· δεν έχετε ούτε τη δυνατότητα να μην ακούτε μήτε τη δυνατότητα να θέλετε να μείνετε εδώ.

Β. -Αυτό είναι σαφές.

Α. -Επομένως, προχωρήσατε καμιά τριανταριά βήματα για να προφυλαχτείτε από το κανόνι, είχατε λοιπόν τη δύναμη να κάνετε μαζί μου αυτά τα λίγα βήματα;

Β. -Αυτό είναι ακόμα πιο σαφές.

Α. -Δεν είναι αλήθεια ότι εάν ήσαστε παράλυτος, δεν θα είχατε αποφύγει να εκτεθείτε σ’ αυτήν την πυροβολαρχία; Ότι δεν θα είχατε τη δύναμη να παραμείνετε εκεί που είστε; Ότι θα είχατε αναγκαστικά ακούσει και δεχθεί τη βολή του κανονιού και θα είχατε αναγκαστικά πεθάνει;

Β. -Τίποτα δεν είναι περισσότερο αληθές.

Α. -Σε τι ακριβώς συνίσταται η ελευθερία σας, αν όχι στη δύναμη που έχει το άτομο σας, να πράξει αυτό που απαιτούσε η βούλησή σας, με μια απόλυτη αναγκαιότητα;

Β. -Με βάζετε σε δύσκολη θέση. Ελευθερία συνεπώς δεν είναι τίποτε άλλο από τη δύναμη να κάνω αυτό που θέλω;

Α. -Σκεφτείτε το και δείτε μήπως η ελευθερία μπορεί να έχει άλλο νόημα.

Β. Σ’ αυτήν την περίπτωση, το κυνηγόσκυλό μου είναι το ίδιο ελεύθερο όπως κι εγώ. Έχει κατ’ ανάγκην την επιθυμία να τρέξει όταν βλέπει ένα λαγό και τη δύναμη να τρέξει εάν δεν του πονούν τα πόδια. Άρα, δεν έχω τίποτα παραπάνω από το σκύλο μου, με υποβιβάζετε στην κατάσταση του ζώου.

Α. -Ιδού τα ευτελή σοφίσματα των ευτελών σοφιστών που σας μόρφωσαν. Ορίστε, αρρωστήσατε επειδή είστε ελεύθερος όπως και ο σκύλος σας! Ε, και λοιπόν! Μήπως δεν μοιάζετε σε χίλια δυο πράγματα με το σκύλο σας; Η πείνα, η δίψα, η αγρυπνία, ο ύπνος, οι πέντε αισθήσεις δεν είναι κοινές σ’ εσάς και στο σκύλο; Θα θέλατε μήπως να οσφραίνεσθε με διαφορετικό τρόπο και όχι από τη μύτη; Γιατί θέλετε, λοιπόν, να είστε ελεύθερος με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι ο σκύλος;

Β. -Όμως εγώ έχω ψυχή που συλλογίζεται πολύ, ενώ ο σκύλος μου δεν σκέφτεται καθόλου. Δεν έχει παρά απλές ιδέες, ενώ εγώ έχω χίλιες δυο μεταφυσικές ιδέες.

A. -Ε, και λοιπόν! Είστε χίλιες φορές πιο ελεύθερος από κείνον: δηλαδή έχετε χίλιες φορές μεγαλύτερη ικανότητα να σκέφτεστε απ’ ότι εκείνος· αλλά δεν είστε με διαφορετικό τρόπο ελεύθερος από κείνον.

Β. -Πώς! Δεν είμαι ελεύθερος να θέλω αυτό που θέλω;

Α. -Τι ακριβώς εννοείτε;

Β. -Εννοώ αυτό που όλος ο κόσμος εννοεί. Δεν λέμε κάθε ημέρα: «Η βούληση είναι ελεύθερη»;

Α. -Μια παροιμία δεν είναι λόγος· εξηγηθείτε καλύτερα.

Β. -Εννοώ ότι είμαι ελεύθερος να θέλω ότι μου αρέσει.

Α. -Εάν μου επιτρέπετε, αυτό δεν έχει νόημα· δεν βλέπετε ότι είναι γελοίο να λέτε: «Θέλω ότι θέλω»; Κατ’ ανάγκην θέλετε, συνεπώς έχετε ιδέες που σας έρχονται. Θέλετε να παντρευτείτε, ναι ή όχι;

Β. -Εάν όμως σας έλεγα ότι δεν θέλω ούτε το ένα ούτε το άλλο;

Α. -Θα απαντούσατε όπως αυτός που έλεγε: «Οι μεν νομίζουν ότι ο καρδινάλιος Μαζαρίνος είναι νεκρός, οι δε πως είναι ζωντανός κι εγώ δεν νομίζω ούτε το ένα ούτε το άλλο».

Β. -Καλά λοιπόν! Θέλω να παντρευτώ.

Α. -Αυτό κι αν είναι απάντηση. Γιατί θέλετε να παντρευτείτε;

Β. -Επειδή είμαι ερωτευμένος με μια νέα κοπέλα, όμορφη, γλυκιά, με καλή ανατροφή, αρκετά πλούσια, που τραγουδάει πολύ ωραία, που οι γονείς της είναι πολύ καθωσπρέπει άνθρωποι, και επειδή με κολακεύει η ιδέα πω: κι εκείνη μ’ αγαπάει και πως είμαι καλοδεχούμενος στην οικογένειά της.

Α. -Αυτός είναι ένας λόγος. Βλέπετε πως δεν μπορείτε να θέλετε χωρίς κάποιο λόγο. Σας δηλώνω, ότι είστε ελεύθερος να παντρευτείτε· δηλαδή ότι έχετε τη δυνατότητα να υπογράψετε το συμβόλαιο.

Β. -Πώς! Δεν μπορώ να θέλω χωρίς λόγο; Και τι θ’ απογίνει αυτή η παροιμία: Sit pro ratione voluntas: η βούλησή μου είναι ο λόγος μου, αιτία μου, θέλω επειδή θέλω;

Α. -Τούτο είναι παράλογο, καλέ μου φίλε, τότε θα υπήρχε σε σας ένα αποτέλεσμα χωρίς αιτία.

Β. -Πως! Όταν παίζω μονά ζυγά, έχω κάποιο λόγο για να διαλέξω τα ζυγά αντί τα μονά;

Α. -Ναι, χωρίς καμιά αμφιβολία.

Β. -Και ποιος είναι αυτός ο λόγος, παρακαλώ;

Α. -Είναι ότι στο μυαλό σας παρουσιάστηκε η ιδέα του ζυγού αριθμού και όχι η αντίθετη ιδέα. Θα ήταν αστείο να υπάρχουν περιπτώσεις όπου θέλετε κάτι επειδή υπάρχει κάποια αιτία γι’ αυτό και να υπάρχουν μερικές περιπτώσεις όπου θα θέλατε κάτι χωρίς αιτία. Όταν θέλετε να παντρευτείτε, αισθάνεστε προφανώς τον κυρίαρχο λόγο· δεν τον αισθάνεστε όταν παίζετε μονά ζυγά, παρ’ όλ’ αυτά πρέπει να υπάρχουν κάποιοι λόγοι.

Β. -Αλλά, για μια ακόμη φορά, δεν είμαι, λοιπόν, ελεύθερος;

Α. -Η βούλησή σας δεν είναι ελεύθερη, αλλά οι πράξεις σας είναι. Είστε ελεύθερος να κάνετε κάτι όταν έχετε τη δυνατότητα να το κάνετε.

Β. -Αλλά όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει σχετικά με την απροσδιόριστη ελευθερία...

Α. -Είναι βλακείες: δεν υπάρχει απροσδιόριστη ελευθερία· είναι μια λέξη απογυμνωμένη από κάθε νόημα. Την επινόησαν άνθρωποι που διόλου δεν την είχαν.


α. Ένας πτωχός τω πνεύματι, σ’ ένα μικρό, έντιμο ευγενικό και κυρίως λογικό γραπτό, παρατηρεί ότι εάν ο ηγεμόνας διατάξει τον Β να εκθέσει τον εαυτό του στο κανόνι, ο Β θα το κάνει. Ναι, βεβαίως, εάν έχει περισσότερο θάρρος ή εάν, κυρίως, όπως πολύ συχνά συμβαίνει, ο φόβος του μήπως ντροπιαστεί είναι πιο ισχυρός από την αγάπη του για τη ζωή. Πρώτον, εδώ πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Δεύτερον, όταν το ένστικτο του φόβου της ντροπής υπερισχύει του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, τότε ο άνθρωπος βρίσκεται τόσο κάτω υπό την επήρεια της ανάγκης να παραμένει εκτεθειμένος στο κανόνι, όσο και να τραπεί σε φυγή, όταν δεν ντρέπεται να το βάλει στα πόδια. Και ο φτωχός τω πνεύματι είναι αναγκασμένος να κάνει γελοίες παρατηρήσεις και να πει και μερικές βρισιές και οι φιλόσοφοι αναγκασμένοι να τον κοροϊδέψουν λιγάκι και να τον συγχωρέσουν. (Πρόσθετη σημείωση του Βολταίρου για την έκδοση Varbeg 1761).

***

Βολταίρος - Φιλοσοφικό λεξικό

Πηγή:o-klooun.com



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ: «Έρχεται η Αστυνομία Ανέργων»



Η εφαρμογή του νόμου «Δουλειές ξανά», που μόνο δουλειές δεν προσφέρει, προσφέρει αθρόες διαγραφές ανέργων μέχρι και 2 χρόνια από τα μητρώα του ΟΑΕΔ, μετατρέποντας μια ευαίσθητη δημόσια υπηρεσία σε «αστυνομία ανέργων».
 
Σε εφαρμογή πρόκειται να τεθεί το σχέδιο της κυβέρνησης για την «εξαφάνιση» των ανέργων, ο μεγάλος αριθμός των οποίων καταστρέφει το πολιτικό αφήγημα περί μείωσης της ανεργίας. Έτσι η γαλάζια κυβέρνηση βρήκε έναν πιο… ευφάνταστο τρόπο να τους μειώσει.

Με το νομοσχέδιο Δουλειές Ξανά, ο ΟΑΕΔ θα διαγράφει ανέργους μέχρι και 2 χρόνια από τα μητρώα του, μετατρέποντας μια ευαίσθητη δημόσια υπηρεσία σε «αστυνομία ανέργων», όπως σημειώνει ο σύλλογος Υπαλλήλων του ΟΑΕΔ, που αντιτίθεται στην εφαρμογή του ποινολογίου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Έρχεται η Αστυνομία Ανέργων»

Η αστυνομοκρατική αντίληψη της Διοίκησης του ΟΑΕΔ ξεδιπλώνεται μέρα με τη μέρα. Από την τοποθέτηση νέων συστημάτων εισόδου των εργαζομένων στις υπηρεσίες με μπάρες…..στην αστυνομία ανέργων. Έτσι αντιλαμβάνονται οι διοικούντες τη σχέση του κράτους με τους εργαζόμενους και τους ανέργους.

Χθες, Τρίτη, 27/9/2022, ο Διοικητής του ΟΑΕΔ, κ. Πρωτοψάλτης, εισηγήθηκε στο ΔΣ του ΟΑΕΔ, την εφαρμογή του ποινολογίου των ανέργων, εκμεταλλευόμενος την απουσία εκπροσώπων εργαζομένων, που με απόλυτο σχεδιασμό αλλά παράνομα έχει φροντίσει να μην εκπροσωπούνται οι εργαζόμενοι, παρά τη γραπτή, πρωτοκολλημένη και υπογεγραμμένη πρόσκληση του Υπουργού Εργασίας. Δεν είχε, μάλιστα, την ευθιξία ο κ. Διοικητής να καλέσει τους εκπροσώπους των εργαζομένων, έστω για διατύπωση γνώμης, για ένα τέτοιο σοβαρό θέμα.

Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Διοικητής είχε φέρει το θέμα στο ΔΣ του ΟΑΕΔ με την προηγούμενη σύνθεση, το απέσυρε όμως άρον-άρον μετά τις αντιδράσεις.

Η εφαρμογή του νόμου «Δουλειές ξανά», που μόνο δουλειές δεν προσφέρει, προσφέρει αθρόες διαγραφές ανέργων μέχρι και 2 χρόνια από τα μητρώα του ΟΑΕΔ, μετατρέποντας μια ευαίσθητη δημόσια υπηρεσία σε “αστυνομία ανέργων”.

Είναι καθαρό πως η Ομοσπονδία θα αντιδράσει με κάθε τρόπο, συνδικαλιστικά (απεργία-αποχή) και δικαστικά (ακύρωση της απόφασης, κακή σύνθεση του ΔΣ), στην εφαρμογή αυτού του παράλογου ποινολογίου.


Για το ΔΣ


ο Πρόεδρος ο Γ.Γραμματέας


Μακράκης Γ. Τηλιγάδας Κ. 

Πηγή:rosa.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

"Σαν να μην υπήρχε ποτέ η Ανατολική Γερμανία"

Ειρήνη Αναστασοπούλου


Ημέρα γιορτής αλλά και αναστοχασμού: 32 χρόνια από την γερμανική Επανένωση


Η γερμανική επέτειος 32 χρόνων από την Επανένωση των δύο γερμανικών κρατών
δίνει τροφή για σκέψεις για ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που άλλαξε τον γεωγραφικό χάρτη και προκάλεσε γεωστρατηγικές τεκτονικές δονήσεις με συνέπειες που βιώνει ακόμη και μέχρι σήμερα ο κόσμος. Ο αρθρογράφος της διαδικτυακής Tagesschau ωστόσο προτιμά να κάνει μια ενδοσκόπηση στη Γερμανία και τους ανθρώπους της στο δυτικό και ανατολικό της τμήμα. Και παρατηρεί:

"Στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στην ετήσια έκθεση του εντεταλμένου για τα ανατολικογερμανικά κρατίδια επιβεβαιώνουν την έλλειψη εμπιστοσύνης των κατοίκων εκεί στην πολιτική" σημειώνει ο αρθρογράφος. "Μόνο το 39% των Ανατολικογερμανών είναι ικανοποιημένο με την δημοκρατία, όπως λειτουργεί στη Γερμανία. Στο δυτικό τμήμα είναι το 59% …Υπάρχει και μια έννοια που είναι μάλλον συναίσθημα και ακούει στην λέξη αυτο-αποτελεσματικότητα. Στην ψυχολογία σημαίνει η πεποίθηση ενός ανθρώπου, ότι μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις με τις δικές του δυνάμεις. Γι αυτό όμως χρειάζονται θετικές εμπειρίες. Αλλά αυτές οι εμπειρίες δεν δόθηκαν σε πολλούς, γιατί η ζωή στην πρώην Ανατολική Γερμανία κυλούσε σε στενά δομικά πλαίσια που έκανε τους ανθρώπους να βιώνουν τον εαυτό τους ως αυτο-αποτελεσματικό. Για να τους αποζημιώσει το κράτος, τους είχε απαλλάξει από κάθε υπαρξιακή ανησυχία. Και μετά ήρθε η αλλαγή. Ο ασφαλής κρατικός εφοδιασμός έφυγε, αντ΄αυτού ήρθε η ανεργία, σπίτια ιδιωτικοποιήθηκαν, εταιρείες εκκαθαρίστηκαν. Η ελευθερία φάνταζε απειλητική. Με την νομισματική ένωση οι άνθρωποι βρέθηκαν μπροστά σε γεμάτα ράφια, αλλά δεν είχαν χρήματα στην τσέπη. Σήμερα, όταν κοιτούν γύρω τους, συνειδητοποιούν ότι οι δικοί τους άνθρωποι δύσκολα παίζουν ρόλο στα δημόσια και στην κοινωνία. Επιπλέον, όταν πρόκειται για επετείους ή ιστορικά γεγονότα, το κάπως διαφορετικό παρελθόν της πρώην Ανατολικής Γερμανίας αναφέρεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως η εισαγωγή του αντισυλληπτικού χαπιού. Σαν μην υπήρξαν ποτέ η Ανατολική Γερμανία και όσοι ζούσαν σε αυτήν. Όποιος έτυχε να νιώσει ότι αγνοήθηκε, ξέρει ότι αυτό διαβρώνει την αυτοπεποίθηση".

Πηγή:dw.com



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Αλέξανδρος Παπάγος – Ο “στρατάρχης” που εκτέλεσε τον Πλουμπίδη.

Σαν σήμερα



Με την ψήφο σας κάντε την ερχοµένη Κυριακή, 16 Νοεµβρίου 1952, µια ηµέρα ιστορική, µια ηµέρα νίκης των Εθνικών δυνάµεων. Μια ηµέρα νίκης του Στρατάρχου. Να γιατί πρέπει να ψηφίσοµεν Παπάγον…». Αυτό ακούγεται να λέγεται από τα μεγάφωνου ενός τρίκυκλου με καρότσα σε μια σκηνή από το “Θίασο” του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, αποτυπώνοντας πιστά το κλίμα της εποχής. Μολονότι η πρωθυπουργία του στρατάρχη αποδείχτηκε σύντομη, έθεσε τα θεμέλια για την κυριαρχία της δεξιάς παράταξης για μία και πλέον δεκαετία, ενώ επί θητείας του λήφθηκαν και σημαντικές αποφάσεις σε εσωτερικά και εξωτερικά ζητήματα, που καθόρισαν τη φυσιογνωμία της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Γεννήθηκε στις 9 Δεκέμβρη 1883 σε μεγαλοαστική οικογένεια με στρατιωτική παράδοση, καθώς ο πατέρας του ήταν αντιστράτηγος και η μητέρα του ανιψιά του “εθνικού ευεργέτη” Γεωργίου Αβέρωφ.

Γράφτηκε στη Νομική σχολή, την οποία σύντομα εγκατέλειψε για να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία. Φοίτησε σε στρατιωτικές σχολές των Βρυξελλών και της Υπρ, καθώς λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας δε γινόταν να εισαχθεί στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1906 ξεκίνησε να υπηρετεί στον Ελληνικό Στρατό ως ανθυπίλαρχος και συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Λόγω των φιλοβασιλικών του φρονημάτων αποστρατεύτηκε και στη συνέχεια εξορίστηκε από τους Βενιζελικούς στις Κυκλάδες και την Κρήτη. Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920 ανακλήθηκε ως αντισυνταγματάρχης και συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Αποστρατεύτηκε εκ νέου μετά το κίνημα του Πλαστήρα το 1922 την επαύριο της Μικρασιατικής Καταστροφής, για να επανέλθει τελικά το 1926, φτάνοντας ως το 1935 το βαθμό του αντιστράτηγου.

Πρωταγωνίστησε στο κίνημα του Κονδύλη την ίδια χρονιά αναλαμβάνοντας υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνησή του και μεταφέροντας προσωπικά στο βασιλιά Γεώργιο Β’ την πρόσκληση της επιστροφής του μετά το νόθο δημοψήφισμα υπέρ της παλινόρθωσης. Εξίσου ενεργός ήταν ο ρόλος του και στην επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, κι ως αντάλλαγμα ανέλαβε την αρχηγία του στρατεύματος. Ως αρχιστράτηγος του στρατηγού ξηράς διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο του ’40, παραμένοντας στη θέση του ως τις 23 Απρίλη 1941, όταν και παραιτήθηκε, αρνούμενος να ακολουθήσει την πολιτική συνθηκολόγησης του στρατηγού Τσολάκογλου με τους Γερμανούς. Ηγήθηκε συνωμοτικής οργάνωσης με τον τίτλο Στρατιωτική Ιεραρχία, λόγος για τον οποίο συνελήφθη από του κατακτητές και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο του Σάξενχάουζεν. Εκεί ανήκε στους “επίτιμους κρατούμενους του Φύρερ”, μαζί με πολλά άλλα πρόσωπα, όπως το βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδο, διάφορους ευγενείς και μεγαλοβιομηχάνους, αλλά και το Γάλλο σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργό Λεόν Μπλούμ, οι οποίοι είχαν συγκριτικά καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. λόγω της προσδοκίας των ναζί πως θα μπορούσαν να τους αξιοποιήσουν ως ομήρους για απόσπαση ανταλλαγών με δικούς τους αιχμαλώτους.

Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου κι αρχικά αποστρατεύτηκε. Το κύρος του στο αστικό στρατόπεδο και η πολεμική του εμπειρία είχαν ως αποτέλεσμα να του ανατεθεί από τον κεντρώο πρωθυπουργό Σοφούλη η αρχιστρατηγία του Εθνικού Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας με πρακτικά δικτατορικές εξουσίας στις αρχές του 1949. Παρότι ήδη η πλάστιγγα είχε γείρει σε βάρος του ΔΣΕ κι ενώ η αμερικανική βοήθεια έρρεε αμείωτη, η παρέμβαση του Παπάγου στο στράτευμα πράγματι συνέβαλε στην επιτάχυνση της επικράτησης του ΕΣ, λόγος για τον οποίο του απονεμήθηκε -για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία- ο τίτλο του “στρατάρχη” από το βασιλιά Παύλο.

Αμέσως μετά τον εμφύλιο, ο Παπάγος συνέχισε να ασχολείται με το στράτευμα, συμβάλλοντας στη δημιουργία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, πρώτος αρχηγός του οποίου υπήρξε. Οι φιλοδοξίες του στρατάρχη όμως δεν περιορίστηκαν εκεί. Έχοντας στο πλευρό του ισχυρό τμήμα της εγχώριας αστικής τάξης, όπως εκφραζόταν κι από τις εκδοτικές ναυαρχίδες της ¨Καθημερινής”, της “Εστίας” και του “Βήματος”, αλλά κυρίως τον Αμερικανικό παράγοντα, ο Παπάγος ήταν έτοιμος να κατέλθει πλέον στον κεντρικό πολιτικό στίβο. Οι ΗΠΑ, που στο μεγαλύτερο μέρος του εμφυλίου, αλλά και τα αμέσως επόμενα χρόνια μετά τη λήξη του, ενθάρρυναν ή ανέχονταν κεντρώες κυβερνήσεις, θέλοντας να δώσουν ένα “δημοκρατικότερο” προσωπείο στο τσάκισμα του ΔΣΕ και του κομμουνιστικού κινήματος συνολικά, δεν εμπιστεύονταν πλέον τον κατακερματισμένο κομματικά και ασταθή κατά τη γνώμη τους κεντρώο χώρο, κρίνοντας πως είχε έρθει η ώρα για ένα ισχυρό, ενιαίο δεξιό πολιτικό σχήμα, που θα αναπαρήγαγε χωρίς καμία ταλάντευση το κράτος των νικητών.

Μοναδικό αγκάθι ήταν η κάθετη εναντίωση των ανακτόρων στα σχέδια του Παπάγου, λόγω του φόβου πως έτσι υποβαθμίζονταν ο ρόλος τους στη νομή της εξουσίας και η θέησ τους ως προνομιακού συνομιλητή των Αμερικανών στη χώρα. Όταν ο Παπάγος υπέβαλε την παραίτησή του το Μάη του 1951 στο Σοφούλη, ο βασιλιάς Παύλος έδωσε εντολή στον στρατηγό Τσακαλώτο να τον συλλάβει, κάτι που εκείνος αρνήθηκε να κάνει. Την ίδια μέρα σημειώθηκε η απόπειρα πραξικοπήματος του ΙΔΕΑ, οργάνωσης που ελεγχόταν από τον Παπάγο. Εκείνος “νουθέτησε” τους επίδοξους κινηματίες, κάνοντας επίδειξη δύναμης, φροντίζοντας μετέπειτα ουδείς τους να λογοδοτήσει για την πράξη τους.

Το νέο πολιτικό κόμμα ονομάστηκε Ελληνικός Συναγερμός, στα πρότυπα του αντίστοιχου γκωλικού κόμματος στη Γαλλία, και στις εκλογές του 1951 ήλθε πρώτο κόμμα με 36,53%, δίχως όμως να συγκεντρώσει την πλειοψηφία που χρειαζόταν για να γίνει κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Πλαστήρα, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη των Αμερικανών παρά τον φιλοατλαντικό προσανατολισμό της, κάτι που γινόταν σαφές κι από τις διαρκείς απροκάλυπτες δημόσιες παρεμβάσεις του πρέσβη Πιουριφόι, και με σοβαρούς εσωτερικούς κλυδωνισμούς μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του, προκήρυξε εκλογές για τις 16 Νοέμβρη 1952, με το πλειοψηφικό σύστημα, κατ’απαίτηση των ΗΠΑ. Ο Ελληνικός Συναγερμός συγκέντρωσε το θριαμβευτικό 49,22% των ψήφων κι απέσπασε τα 5/6 των εδρών περίπου.

Η διακυβέρνηση Παπάγου όπως αναμενόταν είχε έντονα αντικομμουνιστικά και αντιλαϊκά χαρακτηριστικά. Παρά τις προεκλογικές διακηρύξεις για “λήθη”, χιλιάδες κομμουνιστές παρέμειναν εξόριστοι ή φυλακισμένοι ενώ εξαπολύονταν και νέες διώξεις. Αποκορύφωμα ήταν φυσικά η εκτέλεση του Νίκου Πλουμπίδη το 1954. Η δημιουργία της ΚΥΠ, που ακόμα και στο όνομα αντέγραψε τη CIA, είχε επίσης ως βασική αποστολή την παρακολούθηση και καταστολή του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος. Πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ, ο Παπάγος κι η κυβέρνησή του προχώρησαν στη συμφωνία εγκατάστασεων των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα. Σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής το βασικότερο γεγονός της θητείας του υπήρξε η υποτίμηση της δραχμής από τον τότε υπουργό οικονομικών Σπύρο Μαρκεζίνη, που τσάκισε τα λαϊκά εισοδήματα και τους μικροαποταμιευτές, δίνοντας όμως σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας και το λεγόμενο “ελληνικό θαύμα”. Την ίδια περίοδο εξάλλου τέθηκαν οι βάσεις για τα πρώτα έργα αστικού εκσυγχρονισμού και προσέλκυσης ξένου κεφαλαίου με ευνοϊκούς όρους που θα γινόταν σήμα κατατεθέν της κυβέρνησης του διαδόχου του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Έφυγε από τη ζωή μετά από σύντομη ασθένεια σαν σήμερα το 1955, με ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα όπως το Κυπριακό και νωπά τα γεγονότα των Σεπτεμβριανών στην Κωνσταντινούπολη. Η κρίση διαδοχής στο κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού, λύθηκε με αιφνιδιαστικό τρόπο από το βασιλιά Παύλο, που, παραγκωνίζοντας τους δελφίνους Κανελλόπουλο και Στεφανόπουλο, έδωσε το πρωθυπουργικό χρίσμα στον υπουργό υποδομών ως τότε Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ένα νέο κεφάλαιο άνοιγε για τη χώρα και τη δεξιά παράταξη, που πατούσε όμως στα χνάρια που είχε αφήσει ο στρατάρχης.

Δύσκολες Νύχτες 

Πηγή:katiousa.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ο κύβος (της Ακροδεξιάς) ερρίφθη! Για άλλη μια φορά…

Του ΕΛΙΣΑΙΟΥ ΒΑΓΕΝΑ



Τα αποτελέσματα των πρόσφατων ιταλικών εκλογών έδωσαν την ευκαιρία να διαβάσουμε νέες δακρύβρεχτες αναλύσεις για την άνοδο της Ακροδεξιάς. Είχαν, βέβαια, προηγηθεί ανάλογα εκλογικά αποτελέσματα στη Σουηδία και πιο πριν στη Γαλλία. Σε όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού «τόξου», από τη ΝΔ έως τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25, εκφράστηκαν ποικιλότροπες «ανησυχίες» για την άνοδο της Ακροδεξιάς, των εθνικιστικών και φασιστικών δυνάμεων. 

Ως διά μαγείας, από τις τοποθετήσεις όλων των παραπάνω πολιτικών κομμάτων διέφυγαν οι βαριές ευθύνες που έχουν τόσο οι φιλελεύθερες όσο και οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, οι οποίες κυβέρνησαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Τα κούφια λόγια και οι χωρίς αντίκρισμα υποσχέσεις τους για μια ζωή με ευημερία, ειρήνη και ασφάλεια εκτοπίζονται από την αντιλαϊκή πολιτική δεξιών, κεντρώων και «αριστερών» κυβερνήσεων, «στοιχισμένων και ζυγισμένων» στα συμφέροντα της κερδοφορίας του κεφαλαίου και στις δεσμεύσεις της ΕΕ. Αυτά τα κέρδη είναι που «γεννούν» την ανεργία, την ακρίβεια, τη σκληρή εκμετάλλευση, τη βαριά φορολογία του λαού, τα χαμηλά μεροκάματα, τη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, την «πράσινη μετάβαση», τις οικονομικές κρίσεις και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όλα για «του αφέντη το φαΐ». 

Την απογοήτευση που σπέρνουν οι πολιτικές φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων έδειξε στην Ιταλία τόσο το ρεκόρ αποχής από τις εκλογές όσο και η ανάδειξη της Ακροδεξιάς σε πρώτη δύναμη.

 Όλα τα χρόνια «οργώνουν» τα μυαλά των λαϊκών ανθρώπων υποσχόμενοι πως μέσα σε αυτό το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα και χωρίς να κλονιστούν οι «ακρογωνιαίοι λίθοι» του, είναι δυνατόν να υπάρξει μια καλύτερη διαχείριση ή, έστω, να αναδειχτεί μια κυβέρνηση του «μικρότερου κακού». 

Και αυτή η χρεοκοπημένη λογική είναι που αποτέλεσε το καλύτερο «λίπασμα» στον ακροδεξιό λαϊκισμό και άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για την ενίσχυση της Ακροδεξιάς και στην Ιταλία. Εκείνοι που τώρα από τα «σεντούκια» τους ξαναβγάζουν τις σκοροφαγωμένες σημαίες των «αντιφασιστικών και προοδευτικών μετώπων» ξεχνούν πως η Ακροδεξιά στην Ιταλία, και παντού, παρά τις ανέξοδες «αντισυστημικές» κορόνες, όπως αυτές της Μελόνι, δίνει διαβεβαιώσεις νομιμοφροσύνης σε ΕΕ και ΝΑΤΟ και ευθυγραμμίζεται με τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια στον πόλεμο της Ουκρανίας. Σε αυτήν τη «γραμμή» δεν κινείται μήπως και η κυβερνώσα «Ευρωπαϊκή Αριστερά», τα άλλα κόμματα, που πίνουν νερό στο όνομα του Ευρωατλαντισμού; 

Τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής οξύνονται παντού. Νέα οικονομική κρίση ζυγώνει και οι αστικές τάξεις, για άλλη μια φορά, εκεί που κρίνουν αναγκαίο «αμολούν την αλυσίδα του μαντρόσκυλού τους», των φασιστικών, εθνικιστικών δυνάμεων, που τις αξιοποιούν και ως αιχμή του δόρατος κατά του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος, της αμφισβήτησης του συστήματός τους. Όχι τυχαία, αυτές οι δυνάμεις, που είναι «σάρκα από τη σάρκα» του συστήματος, προβάλλουν δήθεν ως «αντισυστημικές». 

Η πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδος για τους λαούς, όμως, βρίσκεται στο να δυναμώσει παντού ο αγώνας ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα, στα μονοπώλια και στις αστικές τάξεις, που κάνουν το κουμάντο. Είναι η πάλη ενάντια στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και σε κάθε είδους αντιλαϊκούς κυβερνητικούς διαχειριστές του συστήματος. 

Και αν διδάσκει κάτι η Ιταλία, είναι πως χωρίς ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα, που θα συγκρούεται με το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους κάθε λογής διαχειριστές του, δεν μπορούν να δεχτούν αποφασιστικό χτύπημα οι αντιδραστικές δυνάμεις, η αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, και να αλλάξουν οι συσχετισμοί προς όφελος του λαού. Έντυπη έκδοση ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Του ΕΛΙΣΑΙΟΥ ΒΑΓΕΝΑ Μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, Υπευθύνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ

Πηγή:paron.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022

Υποκλέψτε – κουκουλώστε – τελειώσατε

Του Γιώργου ΠΑΝΑΓΗ


Οι τρεις παραπάνω λέξεις – παραλλαγή του παλιού γνωστού διαφημιστικού σλόγκαν – συμπυκνώνουν όλη τη διαχείριση του «σκανδάλου» των υποκλοπών, που έσκασε βγάζοντας στη φόρα τα άπλυτα του αστικού κράτους, του αστικού πολιτικού συστήματος με τα κόμματά του, τους κάθε είδους κατασταλτικούς και πρακτορικούς μηχανισμούς του, τις φανερές και κρυφές υπηρεσίες του, διεθνείς και εγχώριες, κρατικές και ιδιωτικές (παρακρατικές), νόμιμες ή παράνομες με βάση πάντα τους νόμους και το δίκαιο του κράτους των εκμεταλλευτών του λαού.

Φανερώθηκε και με αυτόν τον τρόπο ένα μέρος της λειτουργίας, της δράσης ενός πολυπλόκαμου δικτύου που νυχθημερόν «εργάζεται» σε βάρος των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, σε τελική ανάλυση για να βάζει εμπόδια στους εργαζόμενους, στη νεολαία, σε όλο τον λαό να παλεύει για το δίκιο του, να αγωνίζεται για να βελτιώσει τη ζωή του. Πάνω απ’ όλα να μην τολμήσει να σκεφτεί ότι για να μπορέσει να ζήσει τελικά σαν άνθρωπος απολαμβάνοντας όλα τα αγαθά της εργασίας του, όλες τις τεράστιες δυνατότητες και τα επιτεύγματα της εποχής μας, πρέπει να απαλλαγεί από το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα με την ανατροπή του, με την εργατική εξουσία, τον Σοσιαλισμό!

Πρωτίστως ενάντια σε αυτή την προοπτική το σύστημα επιστρατεύει τις υποκλοπές – παρακολουθήσεις ενταγμένες μέσα στο συνολικό κατασταλτικό του σχέδιο και μηχανισμό. Βέβαια, όπως έχει αποδειχθεί κατά καιρούς, αυτές οι απαράδεκτες και καταδικαστέες πρακτικές αξιοποιούνται ακόμα και μεταξύ δυνάμεων του αστικού πολιτικού συστήματος, επιχειρηματιών κ.ά. Αυτό σε τίποτα δεν αλλάζει την ουσία ούτε την πρώτιστη στόχευση αυτών των μηχανισμών.«Λερωμένη» η φωλιά τους

Αλλωστε έχουν όλοι «λερωμένη τη φωλιά τους». Ολα τα κόμματα, Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση διατήρησαν ή και εμπλούτισαν το τερατώδες νομικό πλαίσιο που νομιμοποιεί τις υποκλοπές. Οταν βρίσκονταν αντίστοιχα στην αντιπολίτευση, το ίδιο έκαναν. Χαρακτηριστική η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ που υπερψήφισε τον Μάρτη του 2021 την τροπολογία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που προβλέπει ότι ο παρακολουθούμενος από την ΕΥΠ δεν το μαθαίνει ποτέ. Επίσης σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης κανείς τους δεν έχει καταγγείλει, αντίθετα έχουν στηρίξει το νομοθετικό θεσμικό πλαίσιο και τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές Οδηγίες.

Εκεί όμως που πραγματικά ξεσκεπάζονται είναι στη στάση τους απέναντι στις επί 6 χρόνια (2016-2021) επανειλημμένες υποκλοπές – συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Εχουν όλοι τους τεράστιες ευθύνες! Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ως κυβέρνηση ο καθένας τους επεδίωξε το «θάψιμο» της συγκεκριμένης πολύ σοβαρής υπόθεσης. Η Εξεταστική Επιτροπή δεν κάλεσε κανέναν από τους μάρτυρες που πρότεινε το ΚΚΕ. Κάλεσαν τους πρώην και νυν διοικητές της ΕΥΠ, για να απαντήσουν «δεν ξέρω, δεν θυμάμαι, δεν μπορώ, δεν απαντώ…». Ακόμη και ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ απάντησε «δεν ξέρω», ενώ προΐσταται της Αρχής που υποτίθεται ότι είχε και έχει την άμεση ευθύνη για να διαλευκανθεί η υπόθεση του ΚΚΕ. Οπου τους βόλευε οι λίγοι εξεταζόμενοι είτε επικαλούνταν το απόρρητο, είτε παρέπεμπαν σε άλλους για να απαντήσουν ως αρμόδιοι (εταιρείες παροχής τηλεπικοινωνιών, πρώην πρόεδρο ΑΔΑΕ, τεχνικούς ΑΔΑΕ). Μάρτυρες που, ενώ το ΚΚΕ είχε ζητήσει να εξεταστούν, η επιτροπή τους έχει απορρίψει. Κάπως έτσι εξελίχθηκε ένα άθλιο και αποκρουστικό παιχνίδι συγκάλυψης τόσο για την υπόθεση του ΚΚΕ όσο και για τις υπόλοιπες υποθέσεις υποκλοπών.

Είναι εκτεθειμένοι! Τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, που επί διακυβερνήσεώς του έγιναν τρεις καταγγελίες για υποκλοπές σε βάρος του ΚΚΕ και δεν έκανε τίποτε! Αποδείχτηκαν κούφια λόγια οι δηλώσεις εκπροσώπων του, όταν το 2016 μετά το πρώτο κρούσμα υποκλοπών – συνακροάσεων σε βάρος του ΚΚΕ δεσμεύονταν ότι θα εξαντληθούν όλα τα επιχειρησιακά, νομικά και θεσμικά περιθώρια για άμεση διαλεύκανση – όπως έλεγαν – της υπόθεσης. Τι ακολούθησε; Εναν χρόνο μετά και χωρίς να έχουν δοθεί συγκεκριμένες και επαρκείς απαντήσεις, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μέσω της Εισαγγελίας επιχείρησε να θέσει τη δικογραφία στο αρχείο, να κλείσει δηλαδή την υπόθεση, εξέλιξη που θα είχε προχωρήσει εάν το ΚΚΕ δεν παρενέβαινε τότε δημόσια και αποφασιστικά για να την αποτρέψει. Από την έρευνα που συνεχίστηκε προέκυψαν και νέα σοβαρά στοιχεία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η έρευνα επικεντρώνεται μεταξύ άλλων σε πάνω από 80 κλήσεις που έγιναν από 14 ξένες χώρες και σε ένα email που στάλθηκε από τις ΗΠΑ… Ολα τα παραπάνω o αρμόδιος εισαγγελέας τα χαρακτήρισε «…επαρκείς ενδείξεις για την άσκηση ποινικής δίωξης για κακούργημα». Παρ’ όλα αυτά λοιπόν ο κύριος Κατρούγκαλος δήλωνε πρόσφατα ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν διερεύνησε τις υποθέσεις γιατί δεν υπήρχαν αδιάσειστα στοιχεία. Κάπου εδώ οι λέξεις χάνουν το νόημά τους…Κερασάκι στην τούρτα της συγκάλυψης

Επίσης πολύ χαρακτηριστικό των ευθυνών του ΣΥΡΙΖΑ είναι το γεγονός ότι η κυβέρνησή του, 26 μόλις μέρες πριν τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών του 2019, με τον νόμο 4619/2019 μετέτρεψε το αδίκημα του άρθρου 370 Α του ποινικού κώδικα περί παραβίασης του απορρήτου των επικοινωνιών, από κακούργημα που ήταν, σε πλημμέλημα. Αυτή είναι η αλήθεια και η διπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για την υπεράσπιση του απορρήτου των επικοινωνιών.

Σε ό,τι αφορά λοιπόν στην υπόθεση του ΚΚΕ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Εξεταστική Επιτροπή αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα, την κορύφωση σε ένα σίριαλ συγκάλυψης με σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές όλες τις κυβερνήσεις, σήμερα της Νέας Δημοκρατίας, προηγούμενα του ΣΥΡΙΖΑ. Οσα κι αν σκαρφιστούν όλα τα αστικά κόμματα, όσα και να μεθοδεύσουν για τη δήθεν «διαφάνεια στη λογοδοσία», τους «δημοκρατικούς και ανεξάρτητους ελέγχους» μέσω των αντίστοιχων Αρχών και με τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές που όλοι ανεξαιρέτως ευαγγελίζονται, έχουν πλέον αποκαλυφθεί.

Τελικά αν έχει μία αξία να θυμάται κάτι ο ελληνικός λαός, αν έμαθε κάτι από τη συγκεκριμένη Εξεταστική Επιτροπή, είναι ότι τα αστικά κόμματα και οι κρατικοί θεσμοί όχι μόνο δεν λειτουργούν στην κατεύθυνση της αποκάλυψης της αλήθειας, αλλά δεν διστάζουν να αξιοποιούν ακόμα και τα «σκάνδαλά» τους προκειμένου να θωρακίζουν τις σκοτεινές λειτουργίες ενός εχθρικού προς τον λαό κράτους.Στο απυρόβλητο το επικίνδυνο νομικό πλαίσιο

Η συγκάλυψη των υποκλοπών γενικότερα πήγε μαζί με την επιδίωξη να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια για την υπόθεση του ΚΚΕ. Αφησε στο απυρόβλητο το επικίνδυνο και αντιδραστικό νομικό πλαίσιο που τσακίζει τα λαϊκά δικαιώματα και καθιστά τους πάντες δυνάμει υπόπτους και υποψήφιους για παρακολούθηση. Το «λίφτινγκ» που επιχείρησε στην ΕΥΠ η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έδεσε με την προσπάθεια για ωραιοποίηση του ρόλου και του χαρακτήρα της. Γενικότερα, «βγάζει μάτι» η αγωνιώδης προσπάθεια για να κατοχυρωθούν οι λεγόμενες «Ανεξάρτητες Αρχές» Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών και Διαφάνειας ως θεματοφύλακες των λαϊκών δικαιωμάτων, ενώ στην ουσία αποτελούν το πλυντήριο της δράσης των μυστικών υπηρεσιών. Ολοι αυτοί υπηρετούν τη δικτατορία του κεφαλαίου, που με το κράτος της στρέφεται ενάντια στον λαό.

Το ΚΚΕ έχει μακρά Ιστορία. Κλείνει 104 χρόνια αδιάκοπης ζωής και δράσης, αγώνων και θυσιών για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον λαό και τη νεολαία της πατρίδας μας. Εχει μεγάλη πείρα από τους μηχανισμούς, τα μέσα και τις μεθόδους του κράτους και των κυβερνήσεων. Με όλα αυτά έχει αναμετρηθεί και αναμετριέται αδιάκοπα στην Ιστορία του και αυτό θα συνεχίσει να κάνει, γιατί αυτή είναι η μόνη επιλογή για τον λαό. Οσα μέτρα και να πάρουν για να προλάβουν και να εμποδίσουν τους αγώνες του λαού, έχουμε τη δύναμη να τους ανατρέψουμε! Ο λαός δεν πρόκειται να φοβηθεί!

Με το Κόμμα του, το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή, μπορεί να συντρίψει το εκμεταλλευτικό σύστημα και τους μηχανισμούς του που παρακολουθούν και καταστέλλουν τον λαό. Με τη δική του, την εργατική εξουσία, τον σοσιαλισμό, να ξεμπερδέψει ολότελα με τη δικτατορία του κεφαλαίου, το κράτος της και τους αποκρουστικούς, αντιδραστικούς μηχανισμούς του.

Του Γιώργου ΠΑΝΑΓΗ, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ

Πηγή:alt.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »