Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026

Μετρημένα...κουκιά



Με το φάρμακο «διά πάσαν νόσον» προσπαθούν στελέχη του κόμματος Τσίπρα να δικαιολογήσουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για την ανάπτυξη στρατηγικών σχέσεων με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ. Γράφει για παράδειγμα ο Τεμπονέρας: «Προφανώς η περίοδος 2015 - 2019 επαναξιολογείται στο σήμερα (π.χ. στρατιωτική συνεργασία κ.λπ.), αλλά ας αναρωτηθούμε αν ήταν πράγματι μια ομαλή περίοδος εκείνη σε εξωτερικό και εσωτερικό». Το ίδιο και ο Μπαλατσούκας, αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του νέου κόμματος, ο οποίος είπε ότι δεν έχει αλλάξει η θέση για την εμβάθυνση της συνεργασίας με το Ισραήλ. Το ζήτημα δεν είναι τι λένε τα στελέχη του κόμματος Τσίπρα, αλλά τι δεν λένε. Και εδώ τα πράγματα είναι μετρημένα κουκιά...

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Ισραήλ έγινε στο πλαίσιο του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού για τη δημιουργία πολυμερών σχημάτων που προωθούν τα ευρωατλαντικά σχέδια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, με έμφαση στην Ενέργεια. Με αυτόν τον σχεδιασμό «κουμπώνουν» τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο στην εκμετάλλευση και μεταφορά της Ενέργειας προς την Ευρώπη. Αυτόν τον ρόλο ήρθε να υπηρετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή, με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων κομμάτων, αφού υλοποιούσε μια στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης και των ΝΑΤΟικών συμμάχων της (όπως έκανε άλλωστε και με τη Συμφωνία των Πρεσπών). Καμία «ανώμαλη περίοδος» δεν τους φταίει. Οσες φορές κι αν χρειαστεί, το ίδιο θα κάνουν ο Τσίπρας και τα άλλα κόμματα, που κατά τ' άλλα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από τους δολοφονημένους και ξεριζωμένους Παλαιστίνιους.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μαργαριτάρια



Μαργαριτάρια έβγαλε ξανά η σύναξη των εφοπλιστών στα «Posidonia». 
Σε ένα από τα πάνελ με τα βαρύτερα «χαρτιά» του κλάδου, κυριάρχησαν - όπως ήταν αναμενόμενο - η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, οι προοπτικές στην αγορά Ενέργειας και οι ευκαιρίες για την ελληνική ναυτιλία στο φόντο των γεωπολιτικών εξελίξεων. 
Τι μάθαμε; 
Οτι το ...ρίσκο είναι καθοριστικό στη ναυσιπλοΐα, ειδικά σήμερα που οι παγκόσμιες κρίσεις είναι απανωτές. 
Ειπώθηκε για παράδειγμα ότι τα ελληνόκτητα πλοία ήταν από τα πρώτα που αγνόησαν τους κινδύνους του πολέμου και διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ, χωρίς να δίνουν δεκάρα για την ασφάλεια των πληρωμάτων. 
Μάθαμε επίσης ότι οι Ελληνες εφοπλιστές ένιωσαν ανακούφιση όταν οι Patriot που βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία άνοιξαν πυρ για να αναχαιτίσουν την επίθεση σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις απ' όπου φορτώνουν τα πλοία τους. 
Ακούσαμε τέλος ότι οι Ελληνες εφοπλιστές είναι μαθημένοι στο να σπάνε αποκλεισμούς και ότι αυτός είναι ...«τρόπος ύπαρξης» γι' αυτούς από τους Ναπολεόντειους Πολέμους! 
Ολα πάνε πρίμα λοιπόν για τους εφοπλιστές. Οσο γενικεύονται οι πόλεμοι, τόσο τους ανοίγει η όρεξη για νέα κέρδη. 
Και όσο βαθαίνει η εμπλοκή της χώρας σ' αυτούς, τόσο νιώθουν ασφάλεια και βλέπουν μπροστά τους νέες ευκαιρίες να ανοίγονται. 
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την ώρα που ο λαός σφίγγει το ζωνάρι και βλέπει ανήσυχος τις εξελίξεις, αυτοί δίνουν παραγγελίες για εκατοντάδες ναυπηγήσεις, προβλέποντας μια νέα χρυσή εποχή στις θαλάσσιες μεταφορές.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τι είναι προοδευτική πολιτική;;

Γιώργος Γκράτσας


Πήρε μπροστά για τα καλά η προπαγανδιστική μηχανή των συγκροτημάτων των εφοπλιστών, και πασχίζει να μας μάθει ποια είναι η προοδευτική πολιτική χωρίς "αριστερόμετρο" στοχεύοντας βασικά τους ψηφοφόρους του ΚΚΕ...

-Προοδευτική πολιτική πάνω απ' όλα κύριοι παπαγάλοι προπαγανδιστές, είναι να μην λέει ΨΈΜΑΤΑ ο πολιτικός αρχηγός που προωθείτε.

Προοδευτική πολιτική, είναι να μπορεί να ζήσει ο εργαζόμενος αξιοπρεπώς απ' την δουλειά του, και όχι να πεθαίνει σε εξαντλητικά ωράρια.

-Προοδευτική πολιτική είναι να αποκατασταθούν οι συντάξεις στο επίπεδο προ των μνημονίων.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να προστατευτεί η πρώτη κατοικία απ'τα κοράκια των παρασιτικών Φαντς, με το σταμάτημα των πλειστηριασμών.

-Προοδευτική πολιτική είναι να μην πληρώνουν οι εργαζόμενοι το 60 τοίς εκατό του μισθού τους για ενοίκιο και το υπόλοιπο σε νερό και ρεύμα.

-Προοδευτική πολιτική είναι να ΜΗΝ πληρώνουμε 6 στα 10 ευρώ φόρο στα καύσιμα
Οι εφοπλιστές να το παίρνουν αφορολόγητο, να μην πληρώνουν ούτε φόρους και να επιδοτούνται κι από πάνω απ' τους φόρους που πληρώνουμε όλοι εμείς.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να μπορούν οι νέοι φοιτητές να σπουδάσουν και να στεγάζονται σε εστίες ή να έχουν επίδομα ενοικίου.

-Προοδευτική πολιτική είναι, το κράτος να βοηθάει ουσιαστικά τους νέους με φροντίδα για την δημιουργία οικογένειας, και την προστασία των παιδιών.

-Προοδευτική πολιτική είναι, όλοι οι εργαζόμενοι να έχουν κατοχυρωμένες Συλλογικές συμβάσεις με ουσιαστικά δικαιώματα. Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί μνημονιακοί νόμοι.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να σταματήσει η ενέργεια να είναι τζόγος του χρηματιστηρίου.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να σταματήσει η επιδότηση και η επιχορήγηση εργολάβων και επιχειρηματιών.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να μην πεθαίνει ο κόσμος στα ράντζα και στις καρότσες των αγροτικών ή από έλλειψη γιατρών. Να αμοίβονται ικανοποιητικά οι γιατροί και οι νοσηλευτές.

-Προοδευτική πολιτική είναι, η εξασφάλιση του εισοδήματος των αγροτών. Να μην πουλάνε τζάμπα το βιος τους και να θησαυρίζουν οι έμποροι.

-Προοδευτική πολιτική είναι, να ζωντανέψει η ύπαιθρος, να σταματήσει η πώληση παραδοσιακών και ιστορικών τόπων σε ξένα και ντόπια κοράκια.

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες...

Πρέπει να καταλάβετε αγαπητοί μου παπαγάλοι, ότι οι παρασυρόμενοι λιγόστεψαν.
Οι ακροδεξιοί μαζεύονται σε δύο μπλοκ...
Η Καρυστιανού που κανακεύατε σας κάνει ζημιές...
Οι άλλοι διασπαζόμενοι δεν θα φέρουν νέο αίμα, μια θεσούλα ψάχνουν...
Οπότε βλέπω οι κόποι σας και τα πακέτα των αφεντικών σας να μην πιάνουν τόπο με το παλιό αναπαλαιωμένο σκηνικό.
Έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι...
Το αριστερόμετρο το βάζει ο λαός, και δεν λαθεύει! 



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Επικίνδυνη συμφωνία



Τον Νοέμβρη του 2022 υπογράφτηκε η συμφωνία παράδοσης των Ναυπηγείων Ελευσίνας στην αμερικανική ΟΝΕΧ. Είχε προηγηθεί το 2018 ανάλογη τροχιοδεικτική συμφωνία για τα ναυπηγεία της Σύρου, που είχαν επίσης απαξιωθεί, με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας. Τη μέρα εκείνη, περίσσεψαν οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών και εκπροσώπων της αμερικανικής πολυεθνικής για την «ιστορική συμφωνία».

Πέρα από τη συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων στα δυο ναυπηγεία, αυτό που φάνηκε από την πρώτη στιγμή ήταν ο σχεδιασμός να ενταχθούν στα στρατιωτικά - πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, παίρνοντας γενναίο μερίδιο από την πίτα της πολεμικής οικονομίας. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που στη συνέχεια εκδήλωσε ενδιαφέρον να επενδύσει και η αμερικανική αναπτυξιακή τράπεζα DFC.

Τα σχέδια αυτά «ωρίμασαν» και άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά με το νομοσχέδιο για τη μετατροπή της Ελευσίνας σε εμπορικό και στρατιωτικό κόμβο των Αμερικανών, ανταγωνιστικά προς το λιμάνι του Πειραιά, που η λειτουργία του ελέγχεται από την κινέζικη COSCO. Η εμπλοκή των Ναυπηγείων σε αυτά τα σχέδια είναι καθοριστική. Η ιδιοκτήτρια ΟΝΕΧ απέκτησε το δικαίωμα να αναπτύξει λιμενικές και εμπορευματικές υποδομές, μπαίνοντας σφήνα στα κινέζικα συμφέροντα για λογαριασμό των Αμερικανών.

Τώρα, ξανά με τις «ευλογίες» της κυβέρνησης και τη συνένοχη σιωπή όλων των συστημικών κομμάτων, η ΟΝΕΧ αναβαθμίζεται σε πάροχο ...υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης του 6ου Στόλου, ενσωματώνοντας ακόμα περισσότερο τα Ναυπηγεία στα πολεμικά σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών. Με τη συμφωνία που υπογράφτηκε την Παρασκευή, οι δυο ναυπηγικές εγκαταστάσεις αναλαμβάνουν μεταξύ άλλων να κρατούν σε πλήρη λειτουργικότητα τις αμερικανικές αρμάδες που επιχειρούν για την ιμπεριαλιστική «ασφάλεια» σε Μεσόγειο και Αφρική.

Σημειωτέον ότι μιλάμε για τον στόλο που είναι επιφορτισμένος με την προώθηση της «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, με την ασφάλεια δηλαδή των αμερικανικών επενδύσεων στην εξόρυξη και μεταφορά Ενέργειας σε όλη τη Μεσόγειο, στην οποία ποντάρει για την αναβάθμισή της και η αστική τάξη στην Ελλάδα.

Να πώς διαπλέκονται τα οικονομικά - ενεργειακά συμφέροντα με τους στρατιωτικούς σχεδιασμούς, με τον λογαριασμό να καταλήγει πάντα στους εργαζόμενους και τον λαό, που τον πληρώνουν με τσάκισμα των δικαιωμάτων τους σε καιρούς ιμπεριαλιστικής ειρήνης, αλλά και με το ίδιο το αίμα τους όταν οι ανταγωνισμοί αγγίξουν το σημείο του πολεμικού βρασμού.

Η μετατροπή των ναυπηγείων σε στρατιωτικές - επί της ουσίας - υποδομές αποτελεί έναν ακόμα κρίκο που δένει τη χώρα και τον λαό με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τους πολέμους. Από μόνη της αυτή η εξέλιξη μετατρέπει ακόμα περισσότερο τις ναυπηγικές υποδομές σε στόχο στρατιωτικών αντιποίνων από τα αντίπαλα στο ΝΑΤΟ ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Η χώρα μας, πέρα από ορμητήριο των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, γίνεται τώρα και επισκευαστική βάση για τα πολεμικά τους πλοία, μεγαλώνοντας τους κινδύνους για τον λαό.

Είναι αποκαλυπτική η σιωπή όλων των κομμάτων του ευρωατλαντισμού σ' αυτήν την επικίνδυνη συμφωνία. Για ψύλλου πήδημα στήνουν κάλπικο καβγά, αλλά μπροστά στα μεγάλα για την αστική τάξη και τους συμμάχους της ομονοούν και συμπράττουν.

Άλλωστε, στην περίπτωση των Ναυπηγείων Ελευσίνας έχει αποδειχτεί η συνενοχή όλων για την πορεία απαξίωσης, πριν η αμερικανική πολυεθνική «φορεθεί» ως σωτήρας, ενώ η συμφωνία για τη «διάσωση» των Ναυπηγείων Σύρου έχει την υπογραφή της τότε κυβέρνησης Τσίπρα, που άνοιξε τον δρόμο και διαμόρφωσε πρότυπο για τη συνέχεια. Με άλλα λόγια, Τσίπρας και αμερικανική ΟΝΕΧ είναι γνωστοί από παλιά...

Ο λαός μπορεί τώρα να δει καλύτερα ότι οι αναπτυξιακοί σχεδιασμοί τους πάνε χέρι - χέρι με την ενεργότερη εμπλοκή της χώρας σε σχέδια και ανταγωνισμούς που μυρίζουν μπαρούτι. Κι αυτό συμβαίνει επειδή η ανάπτυξή τους έχει για κριτήριο τα κέρδη του κεφαλαίου. Εκεί βρίσκεται η πραγματική αιτία και για τους πολέμους τους. Μέσα σ' αυτές τις ζοφερές συνθήκες, αποκτά ακόμα μεγαλύτερο νόημα το σύνθημα - κάλεσμα αντεπίθεσης «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους».

Η εξέλιξη με τα Ναυπηγεία αποκαλύπτει από τη μια τις τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες και από την άλλη τον καταστροφικό χαρακτήρα της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και της λειτουργίας τους με κριτήριο τα συμφέροντα, τους ανταγωνισμούς και τα κέρδη μιας χούφτας ομίλων. Από αυτήν πρέπει να απαλλαγεί ο λαός, παλεύοντας για ναυπηγεία - κοινωνική ιδιοκτησία, στην υπηρεσία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών! 


 Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τα φαντάσματα παλιών εμπειριών

Ευάγγελος Ορφανιδης


Πριν από αρκετά χρόνια βρέθηκα σε ένα σχολείο της Λευκωσίας με παιδιά από χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Παιδιά που είχαν περάσει σύνορα, πολέμους, βία, απώλειες. Κάποια είχαν δει ανθρώπους να ακρωτηριάζονται και να πεθαίνουν μπροστά στα μάτια τους. Κάποια είχαν ακούσει εκρήξεις πριν μάθουν καλά καλά να γράφουν το όνομά τους. Κάποια δεν γνώρισαν ποτέ γονείς. Αυτο που με συγκλόνισε περισσότερο δεν ήταν ότι ήταν «δύσκολα» παιδιά. Ήταν ότι το σώμα τους βρισκόταν στην τάξη, αλλά το νευρικό τους σύστημα ακόμα ζούσε στον πόλεμο.

Κάποιοι τα χαρακτήριζαν ατίθασα . Άλλοι επιθετικά. Άλλοι τα έβλεπαν αποσυρμένα, από συνδεδεμένα . Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ήταν ετοιμοπόλεμα. Σαν οργανισμοί που είχαν μάθει πως ο κόσμος μπορεί να γίνει επικίνδυνος ανά πάσα στιγμή. Κοίταζαν γύρω τους σαν να έπρεπε συνεχώς να υπολογίζουν από πού θα έρθει η επόμενη απειλή. Άλλα πάγωναν, άλλα θύμωναν εύκολα, άλλα δεν μπορούσαν να συγκεντρωθούν ούτε για λίγα λεπτά. Όχι επειδή «δεν ήθελαν». Αλλά γιατί ο εγκέφαλος ενός παιδιού που έχει ζήσει τρόμο δεν οργανώνεται γύρω από τη μάθηση. Οργανώνεται γύρω από την επιβίωση.

Η ψυχολογία του τραύματος μάς δείχνει οτι το τραύμα δεν μένει στο παρελθόν σαν ανάμνηση. Εγγράφεται στο σώμα, στο νευρικό σύστημα, στον τρόπο που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στο χάος συχνά δυσκολεύεται να πιστέψει στην ασφάλεια ακόμα κι όταν αυτή υπάρχει. Γιατί το σώμα του έχει μάθει ότι η ηρεμία μπορεί να διακοπεί απότομα. Και όταν κουβαλάς μέσα σου πόλεμο, πολλές φορές αρχίζεις άθελά σου να τον αναπαράγεις προς τα έξω. Και κάπου εκεί κατάλαβα πόσο βαθιά ανθρώπινο και καθολικό είναι αυτό. Γιατί το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στις ενήλικες σχέσεις μας. Άνθρωποι που κουβαλούν μέσα τους παλιό χάος συχνά δημιουργούν χάος και στις σχέσεις τους. Όχι πάντα επειδή θέλουν να πληγώσουν. Αλλά γιατί το τραύμα ψάχνει μορφή. Ψάχνει τρόπο να εκφραστεί. Ένας άνθρωπος που έζησε συναισθηματική αστάθεια μπορεί να αισθάνεται παράξενα άβολα μέσα στην ηρεμία. Η ένταση του φαίνεται πιο γνώριμη από την ασφάλεια. Έτσι αρχίζει να σκανάρει, να αμφιβάλλει, να απομακρύνεται, να εκρήγνυται, να δοκιμάζει αν ο άλλος θα μείνει ή θα φύγει.

Πολλές φορές δεν μαλώνουμε μόνο με τον σύντροφό μας. Μαλώνουμε με φαντάσματα παλιών εμπειριών που ενεργοποιούνται μέσα μας. Με γονείς που δεν ήταν διαθέσιμοι. Με σπίτια που μύριζαν φόβο. Με στιγμές όπου κάποτε νιώσαμε αβοήθητοι. Και τότε το παρόν γεμίζει αντιδράσεις που μοιάζουν δυσανάλογες, αλλά στην πραγματικότητα είναι ηχώ ενός παλιού πολέμου που συνεχίζεται μέσα μας. Γι’ αυτό και η θεραπεία δεν είναι απλώς «να μάθεις να συμπεριφέρεσαι καλύτερα». Είναι να βοηθήσεις το νευρικό σου σύστημα να καταλάβει ότι ο πόλεμος τελείωσε. Ότι δεν χρειάζεται να ζεις συνέχεια σε επιφυλακή. Ότι η αγάπη δεν είναι μάχη, ούτε πεδίο επιβίωσης.

Ο άνθρωπος που κουβαλά μέσα του χάος δεν χρειάζεται κριτική. Χρειάζεται ασφάλεια. Χρειάζεται αγκαλιά. Χρειάζεται έναν χώρο όπου το τραύμα δεν θα χρειάζεται πια να φωνάζει για να γίνει αντιληπτό.


Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος 



Πηγή: facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

2 ΙΟΥΝΙΟΥ: Διεθνής ημέρα των ιερόδουλων



Εγινε τρεις φορές άγαλμα από τον Πραξιτέλη και ζωγραφιά από τον Απελλή. Για χάρη της κονταροχτυπήθηκαν δεινοί Αθηναίοι ρήτορες στα δικαστήρια. Η Μνησαρέτη από τη Βοιωτία, η πιο διάσημη εταίρα της αρχαιότητας, έμεινε στην Ιστορία ως Φρύνη. Επέλεξε αυτό το ψευδώνυμο λόγω του λευκού και διάφανου δερματός της, όπως έχουν τα μικρά βατράχια. Απέκτησε τόσα πλούτη που ήταν διατεθειμένη να αναλάβει τα έξοδα για να ξαναχτιστούν τα τείχη της Θήβας .

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ωστόσο έχουν οι κατηγορίες των γυναικών που πρόσφεραν τις ερωτικές τους υπηρεσίες. Οι ιερόδουλες ήταν ιέρειες αφιερωμένες σε κάποιο ναό (συνήθως της Αφροδίτης) και συνευρίσκονταν με τους άνδρες σε παραπλήσια κτίσματα.
 
Οι απλές πόρνες, δούλες αιχμάλωτες πολέμου ή αγορασμένες, δούλευαν υπό τον πλήρη έλεγχο των πορνοβοσκών – προαγωγών. Άλλωστε η λέξη πόρνη προερχεται ετυμολογικά από το πέρνημι= πουλώ.
 
Οι χαμαιτύπες ψάρευαν πελάτες από το δρόμο και έκαναν σεξ ξαπλώνοντας χάμω. (εξού και το χαμαιτυπείο)
 
Οι λεωφόροι, φορούσαν ειδικά σανδάλια με καρφιά στις σόλες που χάραζαν στο έδαφος καθώς περπατούσαν τη λέξη «ακολούθει» .

Οι εταίρες ήταν οι πιο καλλιεργημένες, είχαν υψηλή μόρφωση, χόρευαν και τραγουδούσαν, κρατούσαν συντροφιά στους άνδρες στη διάρκεια των συμποσίων, χωρίς να είναι απαραίτητη η ερωτική συνεύρευση.
 
Τα περισσότερα πορνεία που ιδρύθηκαν επισήμως επί Σόλωνα βρίσκονταν στον Κεραμεικό και στον Πειραιά λόγω του πλήθους εμπόρων και ναυτικών που σύχναζαν στο λιμανι. Στην Κόρινθο, όταν επρόκειτο να προσευχηθεί η πόλη στην Αφροδίτη για ζητήματα υψίστης σημασίας, προσκαλούσαν όσο το δυνατόν περισσότερες εταίρες για να συνενώσουν την φωνή τους και να θυσιάσουν μαζί.

Τα χρόνια πέρασαν. Η Νανά συναντήθηκε με την Γαβριέλα, η Λόλα με τη Λολίτα, οι κοπέλες από τα Κόκκινα Φανάρια με την Ευδοκία, η Ωραία της Ημερας με την Pretty woman, η China Blue με την Kουκλίτσα της Νεας Ορλεάνης.
 
Μα το πιο ωραίο συναπάντημα ήταν αυτό που δεν εγινε ποτέ . Όταν ο Γ. Γ. Μάρκες αναπολούσε τις θλιμμένες πουτάνες της ζωής του, ο Λειβαδίτης του απαντούσε με ένα ποίημα :

"Ενας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια»,
πῆρε μιὰ γυναῖκα,
μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο,
ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση,
γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσει
νὰ κλάψει στὰ πόδια της"

Φωτό: Αντιγραφο από την Αφροδίτη της Κνίδου του Πραξιτέλη. Ο γλύπτης απεικόνισε την ομορφιά της θεάς, εμπνευσμένος από τη Φρύνη.
 
Σ.Σ.:  Η Διεθνής Ημέρα Ιερόδουλων γιορτάζεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα ως φόρος τιμής στις ιερόδουλες όλου του κόσμου και για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, σ’ ένα χώρο, όπου βασιλεύει η εκμετάλλευση.

. Όλα ξεκίνησαν στις 2 Ιουνίου 1976, όταν περισσότερες από 100 ιερόδουλες κατέλαβαν την εκκλησία του Αγίου Νικητίου (Saint Nizier) στην πόλη Λιόν της Γαλλίας για να προσελκύσουν την προσοχή της τοπικής κοινωνίας για τις απάνθρωπες συνθήκες του επαγγέλματός τους, την εις βάρος τους αστυνομική βία και την απροθυμία της γαλλικής κυβέρνησης να επιλύσει τα χρονίζοντα προβλήματά τους. 
Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμα σπίτια με κόκκινα φανάρια, γιατί η πορνεία έχει αλλάξει πίστα. Γνωριμίες , ραντεβού και πληρωμές γίνονται μέσω διαδικτυου . Αλλαξε και η ονομασία λόγω πολιτικής ορθότητας και λέγονται εργάτριες του σεξ. Αρκετά χλιδάτα ξενοδοχεία περιλαμβάνουν και μια κοπέλα στις υπηρεσίες τους, αν τους ζητηθεί από τους πελάτες . Στην Βαρκελώνη και την Ιμπιζα οι σεξεργάτριες εχουν ιδρύσει δυναμικά σωματεία για τις διεκδικήσεις τους.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός
 

Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παιδική μου ηλικία: η αρχή της τραγωδίας

Salah Musa

Δεν εκθέτω μπροστά σας την παιδική μου ηλικία επειδή ανήκω σε εκείνους που νοσταλγούν τη «χαμένη αθωότητα», ούτε επειδή θεωρώ την παιδική ηλικία το καθοριστικό στοιχείο που χαράζει την πορεία του ανθρώπου. Όμως η παιδική ηλικία, όπως και η δική μας περίπτωση, απέκτησε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που μας βοήθησε —έστω και λίγο— να κατανοήσουμε την πρώιμη, αυθόρμητη σχέση ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό.

Η παιδική μου ηλικία ήταν η αρχή της δικής μου προσωπικής τραγωδίας, που γεννήθηκε μαζί με την αρχή της τραγωδίας ενός ολόκληρου λαού. Αυτή η παιδική ηλικία ρίχτηκε στη φωτιά, στη σκηνή της προσφυγιάς, στην εξορία, ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, προτού καν μπορέσει να το συνειδητοποιήσει. Βρέθηκε ξαφνικά να αντιμετωπίζεται όπως οι ενήλικες, άνθρωποι αναγκασμένοι να αντέχουν, χωρίς να εξαιρείται από τη μοίρα τους.

Η σφαίρα που ξεκίνησε εκείνη τη νύχτα του καλοκαιριού του 1948, στον ήσυχο ουρανό του χωριού μου, δεν έκανε διακρίσεις ανάμεσα σε κανέναν. Θυμάμαι τον εαυτό μου μετα, ενώ ήμουν τότε μικρο παιδι, να τρέχω προς τα μαύρα ελαιόδεντρα, στα δύσβατα βουνά… περπατώντας άλλοτε ξυπόλητος και άλλοτε έρποντας πάνω στην κοιλιά μας για να επιβιώσουμε. Και ύστερα από μια αιματοβαμμένο χρονο γεμάτο τρόμο και δίψα, βρεθήκαμε σε έναν τόπο . Και όταν ξύπνησε εκείνο το παιδί, κουρελιασμένο από τα ρούχα του…

Η κούραση και ο τρόμος είχαν γεμίσει το κεφάλι του με ερωτήματα που τον πολιορκούσαν όλα μαζί, χωρίς διακοπή. Από εκείνη τη νύχτα ανατράπηκε η ιδιαίτερη παιδική του εικόνα για τον κόσμο, και το παιδί αυτό στερήθηκε τα πράγματα και τη γλώσσα που το ξεχώριζαν από τους μεγάλους. Το παράξενο είναι πως εκείνη η νύχτα του δημιούργησε ένα αόριστο αίσθημα ότι από τώρα και στο εξής διαφέρει από τους ενήλικες. Το μυαλό και το συναίσθημά του προσκολλήθηκαν σε καινούριες λέξεις, που πλέον ήξερε πως ήταν αιγυπτιακές: σύνορα, πρόσφυγες, κατοχή, πρακτορείο ειδήσεων «UNRWA», Ερυθρός Σταυρός, εφημερίδα, ραδιόφωνο, επιστροφή και Παλαιστίνη… αν και δεν υπήρχε ανάγκη γι’ αυτό, αφού ήξερε ότι ήταν Παλαιστίνιος πολύ πριν από τώρα. Από εδώ παρατηρώ ότι η πρώτη μου σύνδεση με την υπόθεση άρχισε ξαφνικά, μέσα από λέξεις. Και όταν ρωτούσα την οικογένειά μου για τη σημασία αυτών των λέξεων, έμπαινα σε έναν κόσμο νέων ζητημάτων και προσκολλιόμουν σ’ αυτά παρά τη θέλησή μου, απομακρυνόμενος γρήγορα από τον κόσμο της παιδικής ηλικίας — αν αυτός σήμαινε όσα απολάμβανε το παιδί από υπεροχή και διάκριση.

Άρχισα επίσης να πλησιάζω γρήγορα έναν άλλο κόσμο της παιδικής ηλικίας, που είχε γίνει ο τόπος στον οποίο θα αναζητούσα επιστροφή μέσα από αυτές τις καινούριες λέξεις: «πρόσφυγας». Έτσι, τα συναισθήματά μου έγιναν αιχμάλωτα της λέξης «επιστροφή», που σήμαινε συμφιλίωση και λύτρωση από την ντροπή. Άρχισα να περιμένω, καθώς το αίσθημα του τρόμου από τη στέρηση, την αδικία και τη διασπορά κυριαρχούσε στη μικρή μου ψυχή. Και όλα όσα κληρονόμησα από την αγάπη του πατέρα μου για τη ζωή, τα αντικαθιστούσε η φλογερή επιθυμία του να μοιάσω σε εκείνον… Και γι’ αυτό — θυμάμαι — παρέμεινε…

Το παιχνίδι, το σκαρφάλωμα στα δέντρα, το κόψιμο λουλουδιών και το κυνήγι πεταλούδων, κληρονόμησα από την οικογένειά μου τη συνήθεια της σιωπής και του στοχασμού. Τώρα μπορώ, εκ των υστέρων, να προσδιορίσω ότι το πρώτο χάρισμα που με οδήγησε στην ποίηση ήταν το χάρισμα του στοχασμού, με την έννοια ότι με οδήγησε σε μια επίπονη σύνδεση με το βάρος των νέων λέξεων, μέσα σε μια πυκνή ατμόσφαιρα αποξένωσης, και έτσι βάθυνε το αίσθημά μου για την αιτία και το παράπονο. Από εδώ μπορώ επίσης να κατανοήσω την έντονη ευαισθησία μου απέναντι στην επιθετικότητα. Γιατί η παιδική μου ηλικία υπήρξε θύμα επιθετικότητας. Και τώρα διαπιστώνω, μέσα από αυτή την αναδρομή, ότι η παιδική ηλικία δεν αποτελούσε απλώς μια φάση της ζωής μου, αλλά ήταν μια πατρίδα. Και στην πατρίδα της παιδικής ηλικίας ένιωθα τα στάδια: τη στέρηση, τον φόβο, τη διατύπωση ερωτημάτων, τη μοναξιά, τον στοχασμό, και ύστερα την οργή για δύο πράγματα: για τη νέα πραγματικότητα και για εκείνους που κατέλαβαν την παιδική μου ηλικία – την πατρίδα μου – και με οδήγησαν σε αυτή την πραγματικότητα . Αυτή είναι η εμπειρία της «εξόριστης παιδικής ηλικίας». Και ακολούθησε μια άλλη εμπειρία «Την Επανασταση »


*Ο Salah Musa είναι γιατρός, πρώην επιτετραμμένος της Παλαιστίνης στην Ελλάδα



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Στημένο παιχνίδι



Παρακολούθησα χθες τη δημοσκόπηση της Opinion . Θα σταθώ σε δυο σημεία .

Ερώτηση : Θα ψηφίσετε για σταθερότητα ή για διαμαρτυρία. 
Προσέξτε . Παραλείπεται το τρίτο και σημαντικότερο σκέλος «ή θα ψηφίσετε για τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων» . Δεν μιλάμε για την παγίδα του Θουκυδίδη αλλά για την παγίδα της γλώσσας

Ερώτηση:
Πόσο σημαντικό είναι για σας ποιος πρωθυπουργός θα σηκώσει το τηλέφωνο σε μια κρίση; 
Εδώ δηλαδή παίρνουν στα μουλωχτά τη φραση του Μητσοτάκη του οποίου το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές και την θέτουν στην κρίση των πολιτών. Γιατί δεν έκαναν ερωτημα φράσεις και άλλων πολιτικών αρχηγών ;
 
Υ/Γ: Η χειραγώγηση δεν είναι επαρκής λέξη για το στημένο παιχνίδι. 
Λάθος ερωτήσεις, βγάζουν και λάθος συμπερασματα

Σ.Σ.:   Επειδή κάποιοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, διευκρινίζω ότι οι παρατηρήσεις μου είναι φιλολογικού τ΄ύπου και το πώς παγιδεύονται οι ερωτώμενοι από τον τρόπο διατύπωσης . 
Το πιο σημαντικό εύρημα, (αν υπάρχει αξιοπιστία) είναι ότι οι αναποφάσιστοι είναι 2ο κόμμα
Με τη γλώσσα των αριθμών να θυμίσω το μεγάλο φιάσκο στο δημοφήφισμα του 15 που όλες οι εταιρείες έβλεπαν ντέρμπι μεταξύ του ΟΧΙ και του ΝΑΙ με ελαφρό προβάδισμα στο ΝΑΙ. 
Δεν φοβάμαι, τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα είμαι ελεύθερη.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Με μεγάλη αποδοχή από διερχόμενους οδηγούς ολοκληρώθηκε η συμβολική κινητοποίηση του ΚΚΕ στα διόδια σε Αφίδνες και Ελευσίνα

Ελλάδα


Σε κλίμα μεγάλης αποδοχής από οδηγούς πραγματοποιήθηκε σήμερα συμβολική κινητοποίηση του ΚΚΕ, στην οποία συμμετείχαν δεκάδες μέλη του που βγήκαν μπροστά και άνοιξαν τα διόδια, αφήνοντας τα εργατικά λαϊκά στρώματα που επιστρέφουν στην Αθήνα να διέρχονται ελεύθερα.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν και οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Τσοκάνης και Βιβή Δάγκα.

Μέσα από τη σημερινή κινητοποίηση διατρανώθηκε δυναμικά μήνυμα ενάντια στην επίθεση που δέχεται το λαϊκό εισόδημα με τη φορολεηλασία, τη ληστεία των διοδίων, το ενεργειακό κόστος και την ακρίβεια, ενώ σε κλίμα ενθουσιασμού και αλληλεγγύης μοιράστηκε μαζικά η ανακοίνωση του ΚΚΕ για την ακρίβεια. Πολλά ήταν, μάλιστα, τα αμάξια που σταμάτησαν για να προμηθευτούν το υλικό του ΚΚΕ και να ευχηθούν «καλή δύναμη».

Με συνεχόμενα κορναρίσματα, οι διερχόμενοι οδηγοί επικρότησαν την πρωτοβουλία του ΚΚΕ, με έναν μάλιστα να δηλώνει χαρακτηριστικά: «Καλά κάνετε η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο».

 

Πηγή: 902



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«Φάτε» ήλιο στο Φάληρο! – «Κερνάει» ο Άδωνις Γεωργιάδης του Μητσοτάκη – «Βρε, άντε…»



Είναι ο υπουργός Υγείας του Μητσοτάκη. Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος, βεβαίως, δεν είναι ακροδεξιός και δεν είναι γελοίος. Είναι, σίγουρα, αυτός που είχε πει ότι δεν είμαστε φτωχοί αλλά νομίζουμε ότι είμαστε φτωχοί!

Ο τύπος αυτός πήγε ακόμα παραπέρα αυτή την «ανάλυση» του, με προκλητικό τρόπο, όπως συνηθίζει. Προσέξτε τι είπε σε συνέντευξη του σε podcast με τον Μάνο Πίντζη. Το σχετικό απόσπασμα παρουσίασε το Mega (βίντεο παρακάτω).

Ο τιτάνας αυτός της πολιτικής σκέψης ισχυρίστηκε: «Πρέπει να μας κάνει μήνυση η ανθρωπότητα, γιατί δεν μας αξίζει αυτή η χώρα. Δεν μπορεί είσαι στην Ελλάδα και να είσαι δυστυχισμένος. Δεν γίνεται».

Ο εκλεκτός υπουργός του Μητσοτάκη συνέκρινε τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα με εκείνες άλλων χωρών στην Ευρώπη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Στη Σουηδία, μια πανέμορφη χώρα, έχει καταχνιά, βροχή, κρύο. Τι να τα κάνουν τα λεφτά; Ας τα έχουν. Να τα βράσουν. Και είσαι στην Ελλάδα εδώ και βρίσκεις ήλιο. Πάμφτωχος να είσαι, ανοίγεις το παράθυρο στην Ελλάδα και είναι χαρά Θεού».

Και δεν έμεινε εκεί αυτό το «στολίδι» της πολιτικής ζωής της χώρας: «Εμείς έχουμε τη φοβερή τύχη να βλέπουμε και να αντικρίζουμε αυτό το στολίδι (…) Και αρχίζουμε και κλαιγόμαστε: ”Δεν μου αρέσει το ένα, δε μου αρέσει το άλλο”. Βρε, αντε…».

Μεταξύ άλλων είπε και αυτές τις «ομορφιές»: «Είσαι στην Ελλάδα, είσαι σε αυτή τη χώρα. Εγώ σου λέω είσαι πάμφτωχος. Είσαι αυτό που λες στα όρια της φτώχειας στην Ελλάδα. Και είσαι στην Αθήνα και έχεις δίπλα σου το Φάληρο να πας να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα τζάμπα. Να μπεις στο νοσοκομείο τσάμπα και άλλα. Και είσαι όλη την ημέρα και λες ”Πόσο δυστυχισμένος είμαι;’ Πόσο χάλια είναι η Ελλάδα. Πόσο δε μου αρέσει το ΕΣΥ. Πόσο χάλια είναι το άλλο”».

Συμπέρασμα: Μην σας προβληματίζει πώς θα ζήσετε. «Φάτε» ήλιο στο Φάληρο! «Κερνάει» ο Άδωνις Γεωργιάδης του Μητσοτάκη!

Υ.Γ: «Βρε αντε…», όπως θα έλεγε και ο υπουργός Γεωργιάδης…



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »