Ένα κράτος που παραβιάζει συστηματικά το διεθνές δίκαιο, τους νόμους, τα πρωτόκολλα και την ασφάλεια που δε δείχνει ίχνος ηθικής κι ανθρωπιάς γεμίζοντας τη θάλασσα με πτώματα μεταναστών.
Οι θεσμοί που συγκαλύπτουν, ψεύδονται, κλείνουν κάμερες, καταστρέφουν συνομιλίες και στοιχεία, απειλούν πίσω από κλειστές πόρτες, φορτώνουν κατηγορίες σε αθώους, παίζουν επικοινωνιακά παιχνίδια με μαζικούς θανάτους φτωχών ανθρώπων.
Εκείνοι οι πολίτες που δεν έχουν ίχνος καλλιέργειας, λογικής σκέψης, ενσυναίσθησης κι ενημέρωσης, που πανηγυρίζουν χαιρέκακα, με ανείπωτο μίσος και παθολογική οργή θανάτους παιδιών, βρεφών, εγκύων, νέων ανθρώπων.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ:
• Μπαζωμένους νεκρούς στα τρένα
• 100% ποσοστά νεκρών στα περιφερειακά του νοσοκομεία σε υγειονομικές κρίσεις
• Πνιγμένους όταν βρέχει
• Καμένους όταν έχει καύσωνα κι αέρα
• Αυτιστικούς δολοφονημένους στα λιμάνια για ένα εισιτήριο
• Κονιορτοποιημένους, κομμένους, ανατιναγμένους στα εργοστάσια, στα λιμάνια στους δρόμους και στους χώρους εργασίας
• Άοπλους νεκρούς σε καταδιώξεις και τυπικούς ελέγχους, βασανιστήρια σε ΑΤ, δολοφονικές επιθέσεις σε διαδηλώσεις, ακόμα και παιδιά να τραυματίζονται και να τρώνε χημικά. Κάποιες φορές να τρώνε και σφαίρες στο κεφάλι
• Νοικοκυραίους να σκοτώνουν με κλωτσιές ανθρώπους που περνάνε κρίση πανικού
• Δολοφονημένους από εγκληματικές οργανώσεις που κάνουν πογκρόμ στους δρόμους της πόλης μας και καθαρίζουν όποιον δεν τους αρέσει
• Παιδιά να σκοτώνονται στα σχολεία από ελλιπή συντήρηση κι έλλειψη βασικών μέτρων ασφαλείας
• Φοιτητές να σκοτώνονται στις αίθουσες τους γιατί ελλείψει χώρου αναγκάζονται να κάτσουν στα παράθυρα
• Λεωφορεία να φλέγονται κι ηλεκτρικούς να ανοίγουν ξαφνικά οι πόρτες τους
• Επιβάτες του μετρό να το πηγαίνουν περπατώντας μέσα στις σήραγγες
• FIR εκτός λειτουργίας και προσγειώσεις με την βοήθεια του Θεού σε αεροδρόμια καρμανιόλα
• Δρόμους - φονικές παγίδες ακόμα και στα κέντρα των πόλεων
• Δολοφονημένες έξω από τα ΑΤ γιατί τα περιπολικά δεν είναι ταξί
• Αυτοκτονημένους από bullying λεβέντηδων
• Ανθρώπους που πεθαίνουν σπίτι τους γιατί δεν έρχεται ποτέ το ασθενοφόρο
• Δολοφονημένους από πυρά μεταξύ μαφιών ή βεντετών μέρα μεσημέρι
• Καρκινοπαθείς να περιμένουν μάταια τη σειρά τους ελπίζοντας η εγχείριση να γίνει πριν τη μετάσταση
• Οπαδικές δολοφονίες αν πεις την λάθος ομάδα στους νταήδες
• Παιδιά να γίνονται θύματα τράφικινγκ κι ύστερα να τα κυνηγάνε με μαχαίρια για να τους κλείσουν το στόμα
• Παιδιά να αλληλοσφάζονται, να αλληλοκλέβονται και να αλληλοαπειλούνται στα σχολεία, στους δρόμους και στα φροντιστήρια
• Ανάπηρους να είναι κλειδωμένοι σπίτια τους γιατί δεν υπάρχουν υποδομές και σεβασμός
• Ανθρώπους να σφάζονται και να βγάζουν πιστόλι για μια θέση πάρκινγκ ή για μια προσπέραση
Όταν καταστρέφεις το ανθρώπινο από την κοινωνία νομίζοντας πως εσύ θα κρατάς πάντα το πιστόλι που καπνίζει και το αίμα στο πουκάμισό σου θα είναι πάντα των άλλων, τότε αυτό που δεν ξέρεις ή δε μπορείς να καταλάβεις είναι ότι την ίδια στιγμή έχεις υπογράψει το συμβόλαιο θανάτου το δικό σου ή των παιδιών σου.
Δε νομίζω να μην βρήκες πουθενά τον εαυτό σου σε κάποιες από τις παραπάνω κατηγορίες.
Ο ανθρωπισμός δεν είναι αλά καρτ, δε μπαίνει και βγαίνει από το συρτάρι ανάλογα τη συνθήκη και το συμφέρον. Όλα είναι μια δυναμική, περπατάμε πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί, τώρα είσαι ο δυνατός, στην αμέσως επόμενη συνθήκη, στην επόμενη σύγκριση, είσαι ο αδύναμος. Αν ξεκινήσεις τη ρώσικη ρουλέτα, μπορεί η επόμενη σφαίρα να είναι για το κεφάλι σου.
Διάλεξε τον κόσμο που θες να ζήσεις –ή να πεθάνεις- λοιπόν.
