Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2023

Ρενέ Μαγκρίτ: Η γραμμή της ζωής

Ρενέ Μαγκρίτ


Κυρίες, Κύριοι, Σύντροφοι, εκείνη η παλιά ερώτηση «Ποιοι είμαστε;» βρίσκει απογοητευτική απάντηση σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο όπου αναγκαστικά ζούμε. Πράγματι, δεν είμαστε παρά οι υπήκοοι αυτού του κόσμου, του τάχα πολιτισμένου, όπου η ευφυΐα και η χαμέρπεια, ο ηρωισμός και η βλακεία, βολεύοντάς τα μια χαρά μεταξύ τους, βρίσκονται εναλλάξ στο προσκήνιο.

Είμαστε οι υπήκοοι αυτού του ασυνάρτητου και παράλογου κόσμου, που κατασκευάζει όπλα για να εμποδίσει τον πόλεμο, όπου η επιστήμη χρησιμοποιείται για να καταστρέφει και για να οικοδομεί, για να σκοτώνει και για να παρατείνει τη ζωή των μελλοθάνατων, όπου η πιο παρανοϊκή δραστηριότητα έχει τα πιο αντίθετα αποτελέσματα -ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου παντρεύονται για τα λεφτά, όπου χτίζουν παλάτια που σαπίζουν εγκαταλειμμένα στις ακτές. Αυτός ο κόσμος στέκεται ακόμα κακήν κακώς όρθιος, αλλά ήδη βλέπουμε να λάμπουν μες στη νύχτα τα σημάδια της επερχόμενης καταστροφής.

Το ότι ξαναλέω όλα αυτά τα προφανή θα φανεί σίγουρα αφελές και άχρηστο σ’ εκείνους που δεν τους ενοχλούν και που ήρεμα επωφελούνται από αυτήν την κατάσταση των πραγμάτων.
Όσοι ζουν από αυτήν την απραξία, ποθούν να τη σταθεροποιήσουν και, καθώς τα μόνα κατάλληλα γι’ αυτό μέσα είναι κάποιες νέες αταξίες, ξανασοβατίζουν, με το «ρεαλιστικό» λεγόμενο τρόπο τους, το παλιό οικοδόμημα, επιταχύνοντας έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουν, την επικείμενη πτώση του. Άλλοι άνθρωποι, που ανάμεσά τους με υπερηφάνεια βάζω τον εαυτό μου, παρά για την ανεδαφικότητα για την οποία τους κατηγορούν, επιθυμούν ασυνείδητα την προλεταριακή επανάσταση που θα μεταμορφώσει τον κόσμο -και πολεμούν γι’ αυτό το σκοπό, καθένας με τα μέσα που διαθέτει.

Πρέπει, ωστόσο, να αμυνθούμε ενάντια σ’ αυτήν τη μέτρια πραγματικότητα, που την έχουν διαμορφώσει αιώνες ολόκληροι ειδωλολατρείας για το χρήμα,
για τις φυλές, για τις πατρίδες, για τους θεούς και, θα πρόσθετα, ειδωλολατρείας για την τέχνη.

Η φύση, που η αστική κοινωνία δεν έχει καταφέρει να εκμηδενίσει τελείως, μας προσφέρει τη δυνατότητα του ονείρου, το οποίο χαρίζει στο σώμα μας και στο πνεύμα μας την ελευθερία που τόσο έχουμε ανάγκη. Η φύση, σαν από υπέρμετρη γενναιοδωρία, δημιούργησε, για τα υπερβολικά ανυπόμονα ή υπερβολικά αδύναμα άτομα, το καταφύγιο της τρέλας, που τα προστατεύει από την αποπνικτική ατμόσφαιρα του σύγχρονου κόσμου.

Η μεγάλη όμως δύναμη είναι ο έρωτας, που μεταφέρει τους ερωτευμένους σ’ έναν κόσμο μαγικό, φτιαγμένο μόνο γι’ αυτούς, τέλεια απομονωμένο και προφυλαγμένο.

Τέλος, ο Σουρεαλισμός προσφέρει στην ανθρωπότητα μια μέθοδο κι έναν πνευματικό προσανατολισμό, οι οποίοι οδηγούν στην εξερεύνηση πεδίων ως τώρα αγνοημένων ή περιφρονημένων, που -ωστόσο- ενδιαφέρουν άμεσα τον άνθρωπο. Ο Σουρεαλισμός διεκδικεί για την καθημερινή ζωή μια ελευθερία παρόμοια μ’ εκείνη του ονείρου.

Αυτήν την ελευθερία, το πνεύμα την κατέχει εν δυνάμει και, ουσιαστικά, αρκεί οι νέοι τεχνικοί να προσπαθήσουν να παραμερίσουν κάποιο σύμπλεγμα -ίσως το σύμπλεγμα του γελοίου- και να ψάξουν να βρουν εκείνες τις ανεπαίσθητες αλλαγές που θα έπρεπε να επιφέρουμε στις συνήθειές μας,
έτσι ώστε αυτή η ιδιότητα που έχουμε να μην κοιτάζουμε παρά μόνο αυτό που μας δείχνει το βλέμμα μας, να γίνει ικανότητα τού να ανακαλύπτουμε αμέσως τα αντικείμενα των πόθων μας. Στην καθημερινή εμπειρία, έστω και στριμωγμένη ανάμεσα στις διάφορες θρησκευτικές, πολτικές ή στρατιωτικές ηθικές, βλέπουμε να υλοποιούνται ήδη, σε κάποιο βαθμό, αυτές οι δυνατότητες. Όπως και να ‘χει, οι σουρεαλιστές ξέρουν να είναι ελεύθεροι. «Ελευθερία, χρώμα του ανθρώπου» φωνάζει ο Αντρέ Μπρετόν.



Απόσπασμα από το βιβλίο του Ρενέ Μαγκρίτ "Τα Κείμενα"

Ρενέ Μαγκρίτ* ζωγράφος.

Πίνακας: Rene Magritte - The Lovers (1928)

Ο Ρενέ Μαγκρίτ (René François Ghislain Magritte, 21 Νοεμβρίου, 1898 – 15 Αυγούστου, 1967) ήταν σουρρεαλιστής καλλιτέχνης με επιρροές από το καλλιτεχνικό κίνημα του ντανταϊσμού, που γεννήθηκε στην πόλη Λεσσίν του Βελγίου.

Πηγή:o-klooun.com



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ταϋγέτη: αγωνίσθηκε για τις ιδέες και την τέχνη

Ελλάδα

Ταϋγέτη Μπασούρη: βασανίστηκε και εξορίστηκε για να αρνηθεί την ιδεολογία της για έναν καλύτερο κόσμο.

Η άγνωστη πλευρά της αγωνίστριας που δεν έμεινε σπίτι, αλλά αγωνίσθηκε για τις ιδέες και την τέχνη και δεν το μετάνιωσε ποτέ.


Η Ταϋγέτη ήταν μια γυναίκα καλόψυχη, γελαστή, τρυφερή, πληθωρική και μαχητική, γεμάτη αισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης για τον πάσχοντα άνθρωπο. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Σχολή του Εθνικού Ωδείου, με δάσκαλο στο τραγούδι τον Μ. Κουνελάκη και κατόπιν στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Οι πρώτες εμφανίσεις χρονολογούνται στην αρχή της Κατοχής, ενώ μέλος του ΣΕΗ έγινε το 1943. Στα χρόνια της Κατοχής συμμετείχε δραστήρια στο ΕΑΜ Θεάτρου, ενώ παράλληλα εντάχθηκε στο ΚΚΕ, με το οποίο επανασυνδέθηκε μετά τη μεταπολίτευση. Από το 1944 μέχρι το 1948 έπαιξε με το ΕΑΜικό «Θέατρο του Λαού», στο θεατρικό χρονικό «'41-'44», με το θίασο του ΕΑΜίτη Αλκη Προβελέγγιου, με τους ΕΑΜικούς «Ενωμένους Καλλιτέχνες», με το θίασο των ΕΑΜιτών πρωταγωνιστών Δήμου Σταρένιου-Αλέκας Παΐζη-Τίτου Βανδή, το θίασο Γιώννη Ιατρού-Ζωζώς Νταλμάς και το «Θυμελικό Θίασο» του Λίνου Καρζή.

Η Ταϋγέτη Μπασούρη, η «Μπεμπέκα» που μεγάλη φόραγε φιογκάκια, η ξερακιανή γυναίκα που οι άντρες τρέπονταν σε φυγή μόλις τους ζητούσε ένα φιλί, η κωμικός, που μαζί με την Γεωργία Βασιλειάδου και την Αθηνά Μερτύρη, ήταν οι πιο αγαπημένες, αυτοσαρκαστικές, γοητευτικές, λατρεμένες «άσχημες» του ελληνικού κινηματογράφου της αθωότητας, της αφέλειας, της αισιοδοξίας, της εφηβικής εθνικής μας ηλικίας.

Και αν ακόμα θα μπορούσε να είναι όμορφη, δεν την ένοιαζε, αλλά αντίθετα τόνιζε στοιχεία αντί να τα κρύψει που δεν την κολάκευαν, αφ’ ενός γιατί δεν την ένοιαζε και αφ εταίρου, γιατί ήθελε το συγκεκριμένο τύπο στους ρόλους της, που δεν την άφηναν να πεινάσει.

Το συνεργείο καθαριότητας στην εξορία. Πρώτη, όρθια, αριστερά η Ταϋγέτη


Στις περισσότερες ταινίες ήταν στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, όχι μόνο γιατί εκείνος ξεχώριζε τον επαγγελματισμό της, αλλά γιατί ένιωθε σύντροφος στην ιδεολογία που είχε πληρώσει με αίμα η περήφανη, ατρόμητη, ιδεολόγος Ταϋγέτη. Πείνα, πόλεμοι, κατοχές και η Ταϋγέτη πρέπει να είναι η ισχυρή, δυνατή, να φέρνει λεφτά στο σπίτι, να γεμίζει το τραπέζι φαγητό. Χωρίς να θυμάται πατέρα, έχασε και τη μάνα της, όταν ήταν ακόμα παιδάκι.

Εκείνη έπρεπε να φροντίσει μια μικρότερη αδελφής της, ασθενική, ανίκανη για εργασία, που η ζωή της κρέμονταν πάντα από μια αόρατη κλωστή. Η Ταϋγέτη αφοσιώθηκε στην αδελφή της και όλη της η έγνοια ήταν αυτήν και μόνο. Δεν προλάβαινε να ζήσει! Ποτέ της γάμος ή σχέση σοβαρή, με απαιτήσεις για αφοσίωση! Δούλευε στο θέατρο αλλά ποτέ της δεν ακολούθησε τους συναδέλφους της για φαγητό η για παρέα, όπως όλοι έκαναν, μετά τις παραστάσεις.

Ετρεχε πάντα σπίτι, στην αδελφή που την περίμενε κοιτώντας την πόρτα. Και όταν εκείνη, μεγάλη πια, με το βάρος της ηλικίας ασήκωτο, έφυγε πριν την Ταϋγέτη, η ηθοποιός, έσπασε σε κομματάκια, αρνούμενη να συνεχίσει μόνη της να ζει τη κάθε μέρα. Άλλωστε είχε πάρει όρκο να μην ξαναζήσει ποτέ χωρίς εκείνη την αδελφή, που της στέρησε ο θάνατος, μετά έναν μεγάλο, αθέλητο χωρισμό.

Η νεαρή Ταϋγέτη, ονειρευόταν έναν πιο δίκαιο κόσμο, με παιδιά που δεν θα μοχθούν να ζουν τα αδέλφια τους και τα ορφανά δε θα είναι παρατημένα στο έλεος της κάθε μέρας. Ονειρεύονταν ένα κόσμο με παιδεία για όλους, ψωμί, δουλειά και τέχνη. Διατράνωνε τα πιστεύω της άφοβα και δυναμικά. Την συνέλαβαν. Της ζήτησαν να αποποιηθεί τη κομμουνιστική της ιδεολογία. Εκείνη, προτίμησε την τιμωρία. Τρίκερι. Γυάρος. Μακρόνησος.

Ξύλο άγριο με κλωτσιές στην κοιλιά και στο κεφάλι. Κατάβρεγμα με παγωμένο νερό μέσα στο χειμώνα. Βασανιστήρια, από κείνα τα εμπνευσμένα από το σαδισμό της κόλασης, να δένουν σε ένα σακί την γυναίκα μαζί με γάτες και να την πετάνε στη θάλασσα. Και μετά πάλι ξύλο. Κάθε μέρα. Μια υπογραφή και όλα θα τέλειωναν. Θα κλείνανε οι πληγές. Θα πέρναγε ο πόνος. Οχι. Δεν υπέγραψε την δήλωση μετάνοιας.

«Ημουνα κομμουνίστρια. Δεν μετάνιωσα για ό,τι πέρασα», έλεγε κατανοώντας, όμως, τις σκέψεις και τα συναισθήματα χιλιάδων αριστερών που ναι, υπέγραψαν ή μίλαγαν για τον βασανισμό τους. Μετά την εξορία, έτρεξε να βρει την αδελφή της.

To 1983 η ηλικιωμένη και πολύ καταβεβλημένη Ταϋγέτη, ζήτησε σύνταξη, χωρίς να ξέρει ποτέ γεννήθηκε και να χει μαζεμένα ένσημα. Το 1984 προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο όπου παρέμεινε μέχρι το 1992, οπότε συμπληρώνοντας το μίνιμουμ όριο των ενσήμων μπόρεσε να συνταξιοδοτηθεί. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στο Εθνικό Θέατρο, στο διασκευασμένο για παιδιά, από τον Αλέξη Σολωμό, έργο του Μπέρναρντ Σο «Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι».

Κάποια στιγμή η άνοια, στέρησε σ αυτό το λαμπρό πνεύμα, τη μνήμη. Και εκείνη η περήφανη αγωνίστρια στις αναλαμπές της, ζητούσε από έναν αόρατο βασανιστή να σταματήσει το ξύλο, να ξεκουραστεί το κορμί της για λίγο. Πέθανε 28 Ιανουαρίου του 2003 από εγκεφαλικό.

Πηγή:ethniki-antistasi-dse.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Το ρεπερτόριο της σαπίλας




Το σόου είχε ξεκινήσει στα κανάλια πολύ πριν από την πρόταση μομφής. Ούτε συνεννοημένοι να ήταν... Δεν ξέρουμε αν έχει πέσει «σύρμα» να το κάνουν Κούγκι σε όποιο κανάλι πάνε, αλλά δίδυμα όπως Τζανακόπουλος - Κουμουτσάκος, Γεωργιάδης - Ζαχαριάδης, χαρίζουν στο κοινό σκηνές προεκλογικού ριάλιτι.

* * *

Πάντως, έχει κι αυτό τη χρησιμότητά του. Γιατί παρακολουθούμε σε ζωντανή μετάδοση τον έναν να βγάζει στη φόρα τα άπλυτα του άλλου. Οπως δηλαδή και στη συζήτηση στη Βουλή. Τι λένε; Η ΝΔ κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι έπαιρνε τις βαλίτσες του Καλογρίτσα και ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τη ΝΔ ότι έχει «μιζώσει» όλο τον κόσμο.

«Novartis» ο ένας, προστατευόμενοι μάρτυρες που συνελήφθησαν ο άλλος... Καλογρίτσα ο ένας, Καϊλή ο άλλος. Πάτση ο ένας, Παππά στο ειδικό δικαστήριο ο άλλος. Και πάει λέγοντας...

* * *

Εδώ που τα λέμε, έχουν τα ζόρια τους. Σε τι να διαφωνήσουν και να αντιπαρατεθούν επί της ουσίας; Στα ΝΑΤΟικά; Στην Ενέργεια; Στην ακρίβεια; Στην Υγεία; Στο θεσμικό πλαίσιο των παρακολουθήσεων;

Αφού πίσω από όλα αυτά τα προβλήματα που βασανίζουν τον λαό βρίσκεται ο ίδιος παρονομαστής, που είναι το κοινό πρόγραμμα ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ. Η στρατηγική της ΕΕ για την «πράσινη μετάβαση», οι δεσμεύσεις στο ΝΑΤΟ, τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης, τα πρωτογενή πλεονάσματα, τα «πακέτα» στους επιχειρηματικούς ομίλους. Βρίσκονται τα αφεντικά που βαράνε τα νταούλια για να χορεύουν οι κυβερνήσεις τους....

Πώς το είπε εκείνο το ωραίο τις προάλλες η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πόπη Τσαπανίδου;«Εδώ δεν μιλάμε να συγκρίνουμε δύο κόμματα, γιατί δεν έχουμε καμία διαφορά μεταξύ μας, κυρίως σε τέτοια σοβαρά ζητήματα, όπως τα θέματα δημοκρατίας»...

Η δήλωσή της πάντως «έγραψε» στο Twitter. Και το ...γλέντι κρατάει ακόμα. Η αμηχανία των ΣΥΡΙΖΑίων ήταν εκκωφαντική.

Θα δούμε κι άλλα λοιπόν μέχρι τις εκλογές... Γιατί είναι πλούσιο το ρεπερτόριο της σαπίλας. Και αποκαλύπτει το ποιοι πραγματικά είναι.

* * *

Παρεμπιπτόντως, τι είναι κι αυτό το πράγμα, να ξεφυτρώνουν σκάνδαλα κάθε που πάμε για εκλογές. Με Τσοχατζόπουλο στήθηκαν κάλπες, με «Siemens», με «Novartis» και τώρα με υποκλοπές. Μη ρωτήσει βέβαια κανείς τι απέγιναν όλες οι προηγούμενες υποθέσεις... Αλλοι αθωώθηκαν, άλλοι απαλλάχτηκαν και όλα ξεχάστηκαν.

Πάμε γι' άλλα τώρα. Σε δουλειά να βρίσκονται οι «υπηρεσίες», εγχώριες, διατλαντικές και υπερατλαντικές, που έχουν στα συρτάρια τους υλικά για σκάνδαλα κάθε γούστου και κάθε εποχής.

* * *

Μέσα σ' αυτόν τον ορυμαγδό «μυγιάστηκε» το διαδικτυακό «Documento» από μια φράση της Αλέκας Παπαρήγα στη Βουλή, όπου σχολίασε τις διαρροές απόρρητων εγγράφων από την ΕΥΠ: «Εχουμε δικαίωμα εμείς, ως ΚΚΕ, θύμα παρακολούθησης από πάντα, να σκεφτούμε ότι μέσα στην ΕΥΠ υπάρχουν θύλακες, διαπλεκόμενοι, άλλοτε με οικονομικά ή με πολιτικά συμφέροντα, ή κι αν δεν είναι ταυτισμένοι με κόμματα - δεν έχουμε τέτοιες αποδείξεις - υπηρετούν ή βοηθάνε, εξυπηρετούν διάφορα σενάρια;».


Αυτονόητο, θα σκεφτεί κανείς... Οχι όμως και για το «Documento»! Που κατηγορεί το ΚΚΕ ότι «επέλεξε να συμβαδίσει σχεδόν με το κυβερνητικό αφήγημα» και ότι «έχει τρόπον τινά τα ίδια άγχη με τον πρωθυπουργό»!

* * *

Παραθέτει μάλιστα και ένα απόσπασμα από άρθρο του Καραγιώργη το 1947, όπου γράφει σκωπτικά για το πώς ο «Ριζοσπάστης» αποκάλυπτε απόρρητα στοιχεία:

«Τέλος, η τέταρτη πηγή. Αυτή είναι διασκεδαστική. Είναι η λεγόμενη του ''αλληλοφαγώματος''. Οταν αποφασίσει ένας γνήσιος ''εθνικόφρων'' παράγων να καταβροχθίσει έναν ομόφρονά του ανταγωνιστή, γίνεται περίφημος συνεργάτης του "Ριζοσπάστη". Και τι δουλεμένα τα στέλνει τα στοιχεία! Και πώς μας διευκολύνει να τα επαληθεύσουμε!».

* * *

Μα το ίδιο δεν περιέγραψε και η Αλέκα Παπαρήγα στη Βουλή;;;!!! Με αυτόν τον τρόπο βρήκαν να της «απαντήσουν» εκεί στο «Documento»; Τι έπαθαν άραγε; Bέρτιγκο; Tρικυμία εν κρανίω; 'Η απλά ...ξεγυμνώθηκαν (για να μην πούμε τίποτα άλλο) για την άθλια συκοφαντία, γνωστή κι από τα χρόνια του «κραταιού ΠΑΣΟΚ», ότι όποιος δεν είναι με εμάς (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ) είναι με τους άλλους (βλέπε ΝΔ);

Διαλέγετε (την τρίτη εκδοχή) και παίρνετε...

* * *

Και μιας και μιλάμε για υποκλοπές, τι μας ήρθε στον νου; 10 Αυγούστου 2022. Δηλώνει σε κανάλι ο Γ. Κατρούγκαλος για τις υποκλοπές στο ΚΚΕ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ: «Επί κυβερνήσεώς μας δεν είχαμε αδιάσειστα στοιχεία για υποκλοπές». Και έτσι έκλεισε την υπόθεση... Τότε, που ένα ολόκληρο κόμμα παρακολουθούνταν και υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία για εμπλοκή 14 ευρωπαϊκών χωρών και των ΗΠΑ, για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρχε «δημοκρατική εκτροπή». Ηταν απλά ...Παρασκευή.

* * *

Ελα όμως που 5 μήνες μετά έρχεται ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ Γ. Ρουμπάτης και λέει ότι η υπόθεση του ΚΚΕ είναι πολύ σοβαρή, ότι μπορεί να υπάρχει εμπλοκή υπηρεσιών «εκτός ελληνικής επικράτειας»...

Ελα που βγαίνει κι ο Γιώργος Νούλης, εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών, να πει στην Επιτροπή Θεσμών: «Φυτεύτηκε κάτι με κάποιο τρόπο, κατέστη τεχνικά εφικτό, στο ξεκίνημα τουλάχιστον, αλλά αυτό επιβεβαιώνουν και οι συνάδελφοι που το χειρίστηκαν στην πορεία, ότι κάποιος ακούει. Συζητάμε για παγίδευση»...

Ετσι εξηγείται λοιπόν ότι επί τριήμερο στη Βουλή οι κατά τ' άλλα λαλίστατοι ρήτορες του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπαν ούτε μια λέξη για τις υποκλοπές στο ΚΚΕ. Ούτε μια... (ΥΓ: Τι έχει άραγε να σχολιάσει γι' αυτό η Ραλλία Χρηστίδου; Της μάγκωσαν τα κουμπιά στο πληκτρολόγιο;).

* * *

Ανοιξη θα γίνουν οι εκλογές, αλλά τα πουλάκια έχουν ήδη αρχίσει να κελαηδάνε...

Οπως ο βουλευτής του ΜέΡΑ25 Γ. Λογιάδης. Δεν άντεξε ο άνθρωπος και το είπε φόρα παρτίδα: «Ο Γ. Βαρουφάκης από την αρχή, από το βήμα της Βουλής στην Ολομέλεια, είχε πει ότι είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε με οποιονδήποτε προεκλογικά αλλά και μέχρι την ημέρα που θα προκηρυχτούν οι εκλογές για το θέμα αυτό (σ.σ. εννοεί τις συνεργασίες). Μέχρι τότε θα δούμε πού μπορούμε να συγκλίνουμε».

«Αρα με τον ΣΥΡΙΖΑ;», ρωτάει ο δημοσιογράφος.

«Με οποιονδήποτε πλην νεοφασιστών. Με οποιονδήποτε... ή και τη ΝΔ. Πρέπει να συζητάμε με όλους, να δούμε πού μπορούμε να συγκλίνουμε», απαντάει ο βουλευτής του ΜέΡΑ25.

Εμφανώς απορημένος, ο δημοσιογράφος ξαναρωτά: «Δηλαδή και με τη ΝΔ συζητάτε;».

«Οταν λες με όλους, με όλους», ξαναλέει αυτός. Τέλεια και παύλα. Μη μας πουν και αποσυνάγωγους...

* * *

Και πού το παράλογο άλλωστε; Εδώ ο Βαρουφάκης το 2015, ως υπουργός Οικονομικών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, συμφωνούσε με το 75% του μνημονίου της ΝΔΠΑΣΟΚ κυβέρνησης! Τώρα θα «κολλήσει» να συγκλίνει και να συνεργαστεί με τη ΝΔ;

Καλά τα «αντιολιγαρχικά» παραμύθια που ακούμε στη Βουλή, αλλά ο δράκος μάς ψόφησε...

* * *

Τούς είπαμε ...«Κινέζους» και φρόντισαν να το επιβεβαιώσουν. Από εκεί που προβαλλόταν ως «βόμβα» η καταγγελία του Γ. Ραγκούση για τον πολίτη που έλαβε SMS από το «Predator», με «καμουφλάζ» την υπενθύμιση για το εμβόλιο του κορονοϊού, το σπουδαίο νέο εξαφανίστηκε...

Οπως και η απάντηση του Κυρ. Πιερρακάκη της ΝΔ, ο οποίος είπε ότι αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει, με ...εκατοντάδες τρόπους.

Μάλλον η αποκάλυψή μας, ότι και ο Ραγκούσης και ο Πιερρακάκης στις 26 Αυγούστου 2019 ψήφισαν παρεΐτσα στη Βουλή ότι τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών μπορούν να γίνουν φέιγ βολάν σε όποιον θέλει, έπαιξε τον ρόλο της...

* * *

Θυμίζουμε λοιπόν ότι εκείνη τη μέρα ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25 ψήφισαν νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα προσωπικά δεδομένα με τη μορφή του κατεπείγοντος. Τι προέβλεπε;

Το γενικευμένο φακέλωμα των πάντων. Με την ενσωμάτωση Οδηγίας της ΕΕ.

Την επεξεργασία ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, για διαφορετικό σκοπό από αυτόν για τον οποίο έχουν συλλεχθεί!

Ποια προσωπικά δεδομένα είναι αυτά; Αυτά που αφορούν τη φυλετική και εθνική καταγωγή, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε συνδικαλιστική οργάνωση, τα γενετικά και βιομετρικά δεδομένα, την υγεία, τη σεξουαλική ζωή και τον γενετήσιο προσανατολισμό, τις ποινικές καταδίκες.

Κατά τ' άλλα «σταθερότητα» ο ένας, «δημοκρατική εκτροπή» ο άλλος...

* * *

Αφήσαμε για το τέλος μια αποστροφή του πρωθυπουργού στη Βουλή. Υπενθύμισε στον ΣΥΡΙΖΑ τη δήλωση Καλογρίτσα, ότι «με τα λεφτά μου είσαστε όλοι βουλευτές». Αυτό δηλαδή που είχε κάνει και ο Αδ. Γεωργιάδης...

«Ξέχασε» όμως μία άλλη δήλωση, τον Μάη του 2021, του εφοπλιστή Λασκαρίδη:«Η ναυτιλία δεν χρειάζεται την κυβέρνηση, το υπουργείο και τον πρωθυπουργό. Εχουν χεσμένο τον πρωθυπουργό»...

Τότε η κυβέρνηση έκανε την πάπια. Και όχι μόνο αυτό... Με δήλωσή του ο υπουργός Ναυτιλίας Γ. Πλακιωτάκης έστειλε «τα σέβη του» στον εφοπλιστή την ώρα της ...ανάγκης, διαβεβαιώνοντας ότι «η ελληνική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο για την ελληνική ναυτιλία, ώστε να έχει τόσο μεγάλη πρόοδο την τελευταία δεκαετία».

Είτε με ΝΔ είτε με ΣΥΡΙΖΑ, άλλος είναι το αφεντικό. Και το υπενθυμίζει με κάθε ευκαιρία...


Πηγή:rizospastis.gr


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2023

Αποσπάσματα από την Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα


Από το μυθιστόρημα «Χαμένη Άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα (1911-1980), που αναφέρεται στην Αποστασία, την κυβερνητική αστάθεια, τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα και γενικώς στο πολιτικό και κοινωνικό κλίμα λίγο πριν την Χούντα του 1967. Το απόσπασμα αναφέρεται στους ξένους και στις επιδιώξεις τους στην Αθήνα, μέσω των πρακτόρων τους εγχώριων και μη:


[…] Θέλουν τη Ελλάδα πόρνη να τους ανοίγει τα σκέλια στην ποδιά της Ακρόπολης να προμηθεύει μισοτιμής το ρίγος της αμαρτίας στις μαραγκιασμένες από τον πουριτανισμό ψυχές τους.
Μας θέλουν γκαρσόνια ταβερνιάρηδες μαστροπούς βαρκάρηδες επιβήτορες καμπαρετζήδες μπουζουξήδες χασισέμπορους αχ αμαν αμαν και συρτάκι αμε και Ζόρμπα δη Γκρηκ κι αυτοί ν’αρμέγουν τον τόπο το κρασί το λάδι τα πορτοκάλια τις ντομάτες τα ροδάκινα το βαμπάκι τα μάρμαρα το βωξίτη το λιγνίτη τα μεταλλεύματα και τον ιδρώτα του κόσμου.

Κοίτα που καταντήσαμε κάθε πολιτικός και κόκκινο φαναράκι στην πόρτα του και τ’όνομά του φωτισμένο σε ταμπελίτσα πλάι στο κουδούνι. Λουιζ Κλάρα Ρόζα Ντολόρες.

[…] Παραμερίστε διαφορές με Παπατζήδες ή Σβωλοτσιριμώκους, παράπονα και μνησικακίες για Λίβανους και Δεκέμβρηδες και λοιπά. Όλοι μαζί, όλοι μαζί, να σώσουμε τον τόπο, γιατί η Γερμανίδα λύσσαξε και θα τον ξεπατώσει….

[…] Σε άλλες χώρες που οι πολίτες ξέρουν τα δικαιώματά τους θα είχε αλλάξει από καιρό τέτοια κατάσταση. εδώ τα εδραιωμένα συμφέροντα, η μονοωλιακή εκμετάλλευση, τα «κλειστά επαγγέλματα» , το συνάλλαγμα που σπαταλιέται σε πολυτέλειες και αργομισθίες… Τετρακόσια χρόνια σκύβαμε το κεφάλι όταν σήκωνε τη φωνή κι ο τελευταίος αγάς. Ενάμιση αιώνα τώρα ελεύθερο κράτος κι ακόμη μας δυναστεύουν αγάδες κάθε λογής, από τον εισπράχτορα του λεωφορείου ως το διοοικητή της Εθνικής, απ’ τον Βαν Φλητ ως τους εξοχότατους της Πιουριφάι και Λαμπουίς, τους ανθύπατους της νέας Ρώμης στο κρατίδιο των Γραικύλων…

[…]Φοβάμαι πως δε θα την αποφύγουμε τη δικτατορία.
_ Γιατί τώρα τι έχουμε; ρώτησε ο Βάρναλης. Έχουμε δικτατορία των δωσίλογων με φερετζέ. Την παρουσιάζουμε για «αληθινή δημοκρατία». Και η δουλειά τους – δηλαδή η προδοσία του λαού – γίνεται. Καμαρώστε καθεστώς: πατημένο σύνταγμα, κυβέρνηση της μειοψηφίας, χιτλερική νομοθεσία, αστυνομοκρατία, παρακρατικοί δολοφόνοι, γερμανοντυμένοι «πατριώτες» και τα λοιπά…


Διαβάστε Περισσότερα »

Γκαζοζέν -Αυτό ήταν το φθηνό «καύσιμο» των Ελλήνων στα χρόνια της κατοχής




Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής και όσα ακολούθησαν μετά την απελευθέρωση η αυτοκίνηση αποτέλεσε πολυτέλεια όχι μόνον εξαιτίας της γενικότερης ένδειας αλλά και της έλλειψης υγρών καυσίμων, αναγκάζοντας όσους διέθεταν κάποιο τετράτροχο να καταφύγουν στη λύση του περίφημου γκαζοζέν.

Η αναζήτηση μιας φθηνής καύσιμης ύλης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση, καθώς ακόμα και εκείνοι που διέθεταν κάποιο λειτουργικό τετράτροχο με κινητήρα εσωτερικής καύσης δεν είχαν τη δυνατότητα να προμηθευτούν καύσιμα ώστε να το θέσουν σε λειτουργία.

Μία από τις λύσεις που εφαρμόστηκαν ακόμα και μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος, ήταν το περίφημο γκαζοζέν. Ένα σύστημα πυρόλυσης το οποίο βρισκόταν τοποθετημένο στο πίσω τμήμα του οχήματος και φρόντιζε για την παραγωγή ενός αέριου καυσίμου καίγοντας επί της ουσίας ξύλο.

Το γκαζοζέν αποτελούταν από ένα μεταλλικό καζάνι μέσα στο οποίο τοποθετούνταν τα ξύλα. Το καζάνι αυτό θερμαινόταν με την καύση άλλων ξύλων και από αυτή τη διαδικασία της πυρόλυσης, δηλαδή της χημικής διάσπασης του οργανικού υλικού απουσία οξυγόνου, παραγόταν το αέριο καύσιμο το οποίο συγκεντρωνόταν σε μια δεύτερη δεξαμενή πριν καταλήξει στον κινητήρα εσωτερικής καύσης.



Η απόδοση του τελευταίου περιοριζόταν και μάλιστα σημαντικά, ωστόσο, χωρίς σημαντικές μετατροπές τα οχήματα της εποχής είχα την ικανότητα να παραμείνουν σε κίνηση παρά τη δραματική έλλειψη των υγρών καυσίμων.

Πέρα από τη μειωμένη απόδοση, ανάμεσα στα μειονεκτήματα του γκαζοζέν ήταν ο χρόνος που απαιτούνταν ώστε η διαδικασία της πυρόλυσης να παράξει την απαραίτητη ποσότητα αέριου καυσίμου, η χαρακτηριστική οσμή, ο έντονος θόρυβος και φυσικά ο καπνός που συνόδευε τα οχήματα που διέθεταν το συγκεκριμένο συστήματος.

Το γκαζοζέν πρόσφερε λύσεις κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, κατά τη διάρκεια των οποίων ο αριθμός των λειτουργικών οχημάτων ήταν ούτως ή άλλως εξαιρετικά μικρός.




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σεμινάρια

Ελλάδα



«Αφήστε τους πελάτες να εκφράσουν την οργή τους, όταν συμβαίνει αυτό εκκρίνουν ορμόνη που τους ηρεμεί»! 
Κάτι τέτοια μάθαμε πως ακούστηκαν σε σεμινάριο υπαλλήλων μεγάλου ενεργειακού ομίλου, που εξυπηρετούν όσους πελάτες τηλεφωνούν, προφανώς όχι με τις καλύτερες διαθέσεις. 

Η ενεργειακή φτώχεια και η ακρίβεια έχουν εντείνει την αγανάκτηση των νοικοκυριών που απευθύνονται στους παρόχους για να διαμαρτυρηθούν. Ποια είναι λοιπόν η «απάντησή» τους; «Αφήστε τις ...ορμόνες να κάνουν τη δουλειά τους»! 

Δεν διστάζουν μάλιστα να τα «διδάσκουν» αυτά σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τα ίδια ακριβώς προβλήματα με όσους τηλεφωνούν για να παραπονεθούν. 

Πάντως, αν έχει «λυθεί» το πρόβλημα των «απογειωμένων» λογαριασμών - όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση - και οι τιμές έχουν πέσει, προς τι οι νουθεσίες «απάθειας» από την εργοδοσία για τη διαχείριση των εξαγριωμένων πελατών; Ρητορικό το ερώτημα, αφού καμιά ...ενδοκρινολογική προσέγγιση κυβέρνησης και εργοδοσίας δεν μπορεί να αποκρύψει, ούτε να εκτονώσει τη βάρβαρη πραγματικότητα που ζει ο λαός.

Πηγή:rizospastis.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μπέρτολτ Μπρεχτ για φασισμό

Μπέρτολτ Μπρεχτ



[…]Η αλήθεια πρέπει να λέγεται για χάρη των πραχτικών της συνεπειών. Σαν παράδειγµα αλήθειας µε καµία σωστή πραχτική συνέπεια µπορεί να µας χρησιµέψει ή πλατιά διαδεδοµένη άποψη πως σε ορισµένες χώρες επικρατούν άσχηµες συνθήκες που αίτια τους έχουν τη βαρβαρότητα. Σύµφωνα µ’ αυτή την άποψη ο φασισµός είναι ένα κύµα βαρβαρότητας που ξέσπασε σε µερικές χώρες µε τη δύναµη στοιχείου της Φύσης .

Σύµφωνα µ’ αυτή την άποψη ο φασισµός είναι µια καινούργια, τρίτη δύναµηπου στέκεται δίπλα στον καπιταλισµό και το σοσιαλισµό (και πάνω απ. αυτούς)· όχι µονάχα το σοσιαλιστικό κίνηµα, αλλά κι ο καπιταλισµός θα µπορούσε, και µετά τη γένεση του κινήµατος αυτού να συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς το φασισµό.

Η παραπάνω άποψη είναι βέβαια φασιστική, αποτελεί υποχώρηση µπροστά στο φασισµό. Ο φασισµός είναι µια ιστορική φάση όπου µπήκε τώρα ο καπιταλισµός, κι έτσι είναι κάτι το καινούργιο και παλιό µαζί. Ο καπιταλισµός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια µονάχα σαν φασισµός κι ο φασισµός δε µπορεί να πολεµηθεί παρά σαν καπιταλισµός στην πιο ωµή και καταπιεστική του µορφή , σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισµός.

Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να 'χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;

Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αίτια τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.

Οι φωνακλάδικες διαμαρτυρίες κατά των βαρβαρικών μέτρων μπορεί να 'ναι αποτελεσματικές για λίγο καιρό, όσο δηλαδή οι ακροατές τους πιστεύουν πως στη δικιά τους χώρα δε θα 'ταν ποτέ δυνατό να παρθούν τέτοια μέτρα. Ορισμένες χώρες είναι σε θέση να κρατήσουν τις σχέσεις ιδιοκτησίας τους με λιγότερο βίαια για την ώρα μέσα απ' ό,τι άλλες. Εκεί η δημοκρατία προσφέρει ακόμα τις υπηρεσίες για τις οποίες άλλες χώρες αναγκάζονται να καταφύγουν στη βία, δηλαδή την εξασφάλιση της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Το μονοπώλιο στα εργοστάσια, στα ορυχεία, στα τσιφλίκια δημιουργεί πάντα βάρβαρες καταστάσεις σ' αυτές τις χώρες είναι όμως λιγότερο ορατές. Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ' τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».

Ο επιπόλαιος άνθρωπος που δεν ξέρει την αλήθεια εκφράζεται µε γενικότητες, παχιά λόγια κι αοριστίες. Φλυαρεί για «τους» Γερµανούς, κλαψουρίζει για «το» κακό, κι εκείνος που τον ακούει, στην καλύτερη περίπτωση, δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει. Ν. αποφασίσει να πάψει να είναι Γερµανός; Θα εξαφανιστεί η κόλαση αν εκείνος είναι καλός; Κι οι κουβέντες για τη βαρβαρότητα που αιτία έχει τάχα τη βαρβαρότητα, τέτοιας λογής είναι. Λένε πως αιτία της βαρβαρότητας είναι ή βαρβαρότητα, κι η βαρβαρότητα πολεµιέται µε την εξηµέρωση των ηθών, που τη φέρνει ή µόρφωση. Όλ’ αυτά είναι γενικολογίες πέρα για πέρα, διατυπώσεις καµωµένες όχι για χάρη των πραχτικών συνεπειών, όπως θα ‘πρεπε· κατά βάθος είναι λόγια που δεν απευθύνονται σε κανέναν.

Τέτοιες αναλύσεις δείχνουν µόνο λίγους κρίκους απ' όλη την αλυσίδα των αίτιων και παρασταίνουν τις κινητήριες δυνάµεις σαν τάχα ακατανίκητες. Τέτοιες αναλύσεις είναι όλο σκοτάδι, σκοτάδι που κρύβει τις δυνάµεις εκείνες που ετοιµάζουν την καταστροφή. Λιγάκι φως, και να που προβάλουν άνθρωποι σαν αίτιοι των καταστροφών!

Γιατί ζούµε σε µια εποχή όπου το µέλλον του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος. […]


(Μπέρτολτ Μπρεχτ, απόσπασμα από το «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια»).

Πηγή:e-didaskalia.blogspot.com




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Άουσβιτς: Αυτοί ΔΕΝ κάθισαν στο εδώλιο…

 ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ



Πριν από 78 χρόνια , στις 27 Γενάρη 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωνε το Άουσβιτς. Όσα αποκαλύφθηκαν τότε θα θυμίζουν για πάντα εκείνο το ρηθέν: Τα κτήνη είναι δημιούργημα του Θεού, η κτηνωδία είναι έργο των ανθρώπων. Ή για την ακρίβεια εκείνων των υπανθρώπων που ομνύουν στον υπεράνθρωπο για να δικαιολογήσουν την απανθρωπιά τους.

Έχει νόημα να μνημονεύει κανείς την 27η Γενάρη ως Διεθνή Ημέρα για τα θύματα του Ολοκαυτώματος; Εξαρτάται πως προσεγγίζει κανείς την σημερινή εποχή. Την εποχή των Τραμπ, των Λεπέν, των Ορμπαν, των ναζί της Ουκρανίας, της Χρυσής Αυγής…

Έχει νόημα, αφού εκείνοι που προκάλεσαν τα Άουσβιτς κάθισαν στο εδώλιο και τιμωρήθηκαν, να μνημονεύει κανείς την επιγραφή «η εργασία απελευθερώνει» που δέσποζε στην είσοδο του Άουσβιτς; Εξαρτάται πως εννοεί κανείς την έννοια τιμωρία την εποχή των πνιγμένων προσφύγων στο Αιγαίο, πως εννοεί την «εργασία» την εποχή που 500 Κροίσοι, το 0,000066% του παγκόσμιου πληθυσμού, κατέχουν πλούτη τριπλάσια από την Αφρική των 65 χωρών και των 1,3 δις κατοίκων…

Αλλά, επήλθε πράγματι τιμωρία για εκείνο το έγκλημα; Κάθισαν, όντως, στο σκαμνί όλοι όσοι το προκάλεσαν; Ας δούμε:

  • Στο εδώλιο δεν κάθισε ποτέ η «Κρουπ». Η πολυεθνική «Κρουπ», που τροφοδοτούσε όλη την πολεμική μηχανή του Χίτλερ, αλλά η έπαυλη του ιδιοκτήτη της όλως περιέργως έμεινε ανέπαφη όταν οι Αμερικάνοι ισοπέδωναν το Εσσεν. Ο πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, ο «κύριος» Κρουπ, έλεγε ότι «ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος(σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος)». Ο «κύριος» Κρουπ έλεγε ότι «ο Αδόλφος Χίτλερ μετέτρεψε τον εργάτη σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και σε σύντροφο των βιομηχάνων». Ο «κύριος» Κρουπ το 1940 παρέλαβε από τα χέρια του Χίτλερ το χρυσό παράσημο του ναζιστικού κράτους. Η σημερινή Κρουπ είναι αυτή στην οποία οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν ξεπουλήσει τα ναυπηγεία της χώρας. Μόνο από ένα εργοστάσιο της «Κρουπ», της σημερινής «Κρουπ» με τις 670 θυγατρικές σε όλο τον κόσμο, οι ναζί χρηματοδοτήθηκαν μέχρι το 1945 με το ιλιγγιώδες για την εποχή ποσό των 4,7 εκατ. μάρκων.
  • Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Ντόιτσε Μπανκ». Η «Ντόιτσε Μπανκ» της Μέρκελ και του Σόιμπλε, που έχει αναλάβει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ως σύμβουλος των ελληνικών κυβερνήσεων, είναι η ίδια «Ντόιτσε Μπανκ» που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Άουσβιτς.
  • Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Ζήμενς». Η «Ζήμενς», με την οποία έκαναν εξωδικαστικό συμβιβασμό οι ελληνικές κυβερνήσεις για τις μίζες, είναι η ίδια «Ζήμενς» που έλυνε και έδενε επί φασίστα Μεταξά. Με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της «Ζήμενς» στην Αθήνα, συγκροτήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας το 1943.
  • Στο εδώλιο δεν κάθισαν οι 25 από τους μεγαλύτερους βιομήχανους της Γερμανίας, αυτοί που το 1933 τροφοδότησαν το αποκαλούμενο και «Ταμείο του Χίτλερ» με το αστρονομικό για την εποχή ποσό των 3 εκατ. μάρκων. Ήταν στις εκλογές του ’33 που οι Ναζί πήραν το 44% των ψήφων.
  • Στο εδώλιο δεν κάθισε η ελβετική «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών». Ο πρόεδρός της, ο τραπεζίτης Σαχτ, ήταν ο υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ από το 1934.
  • Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Φάρμπεν». Το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό συγκρότημα της «Φάρμπεν» κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Άουσβιτς . Περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι πέθαναν στη διάρκεια της κατασκευής του. Στη «Φάρμπεν» δούλευαν 85.000 κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η «Φάρμπεν» κατασκεύασε το Κυκλώνιο B. Ηταν το αέριο που χρησιμοποιήθηκε για την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων στα κρεματόρια. Ένα από τα ονόματα με τα οποία κυκλοφορεί σήμερα η «Φάρμπεν» είναι το όνομα «Μπάγερ».
  • Στο εδώλιο δεν κάθισαν οι 45 από τους μεγαλύτερους Γερμανούς βιομήχανους που στις επιχειρήσεις τους στέλνονταν για καταναγκαστική εργασία οι κρατούμενοι από το Μαουτχάουζεν.
Στο εδώλιο δεν κάθισαν:
  • Η αμερικανική πολυεθνική «ΙΒΜ». Η οργάνωση των 78 ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης έγινε με τεχνολογία της «IBM». Ο πρόεδρος της «IBM», ο T. Watson, τιμήθηκε από το Γ’ Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού, το 1937. Ηταν η μεγαλύτερη τιμή που μπορούσε να αποδώσει το ναζιστικό καθεστώς σε μη Γερμανό πολίτη.
  • Η αμερικάνικη πολυεθνική «ΙΤΤ». Ηταν αυτή που μεταξύ άλλων οργάνωσε το σύστημα πληροφοριών του γερμανικού στρατού, που συμμετείχε στον σχεδιασμό βομβών και βομβαρδιστικών για λογαριασμό της ναζιστικής αεροπορίας.
  • Η «Standard Oil». Η «Standard Oil», των συμφερόντων Ροκφέλερ, στη διάρκεια του πολέμου, εκτός από τους συμμάχους προμήθευε με καύσιμα και τον Άξονα.
  • Η «General Motors». Χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό κατασκευάστηκαν από την «General Motors». Αλλά«ό,τι συμφέρει την General Motors’ συμφέρει την Αμερική», όπως έλεγε κι ο Αϊζενχάουερ. Το αμερικανικό κράτος αποζημίωσε με 33 εκατ. δολάρια την «General Motors» για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσιά της σε Γερμανία και Αυστρία στον πόλεμο. Ήταν τα εργοστάσια που κατασκεύαζαν τανκς για τον Χίτλερ.
  • Η «Ford». Το 1/3 των φορτηγών της Βέρμαχτ το κατασκεύασε η αμερικανική πολυεθνική «Ford». Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν σκλάβοι από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο πρόεδρος της «Ford», ο «κύριος» Ford, το 1938 γιόρτασε τα 75αγενέθλιά του παραλαμβάνοντας από τους Γερμανούς πρόξενους στο Ντιτρόιτ το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού.
  • Η τράπεζα «UBC». Ήταν από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες του ναζιστικού καθεστώτος. Πρόεδρός της ήταν ο «κύριος» Πρέσκοτ Μπους. Πατέρας και παππούς δυο κατοπινών αμερικανών προέδρων.
Ο κατάλογος είναι μακρύς. Τα παραπάνω είναι απλώς ενδεικτικά. Σε κάθε περίπτωση: Κανένα από τα στελέχη των εταιρειών δυτικών συμφερόντων δεν τιμωρήθηκε ποτέ μετά τον πόλεμο για τις σχέσεις του με τον ναζισμό. Τα αδικήματά τους παραγράφηκαν.

Το φρόντισε ο κύριος John McCloy. Ήταν ο Ύπατος Αρμοστής των ΗΠΑ στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Ο McCloy ήταν από το 1947 ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πριν ως νομικός εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των Ροκφέλερ και της τράπεζας «Chase Manhattan». Η «Chase Manhattan» υπήρξε από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες του ναζιστικού καθεστώτος.

Ο κατάλογος είναι μακρύς και το συμπέρασμα ασφαλές: Από το εδώλιο δεν πέρασαν ποτέ όλοι αυτοί που συνηθίζουν να βρίσκονται δίπλα, πίσω και κυρίως πάνω από τους «Χίτλερ».

Το συμπέρασμα είναι ασφαλές: Από το πινάκιο των ενόχων του ναζιστικού εγκλήματος, λείπουν τα μονοπώλια και όλοι αυτοί που κάνουν κουμάντο σε ένα σύστημα που είτε με φασισμό είτε χωρίς φασισμό, είτε με κοινοβούλιο, είτε χωρίς κοινοβούλιο, έχει πάντα το ίδιο όνομα. Λέγεται καπιταλισμός.

Ο φασισμός το 1945 ηττήθηκε. Η ιστορία, όμως, απεφάνθη ότι – δυστυχώς – ο φασισμός δεν αρκεί να νικηθεί. Ο φασισμός πρέπει να ξεριζωθεί. Και η απόδειξη είναι όλη αυτή η κτηνωδία που καταγράφηκε με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Άουσβιτς.

Τίποτα, όμως, δεν ξεριζώνεται αν δεν ξεριζωθούν οι ίδιες οι ρίζες του. Γεγονός που πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις: Μήπως, τελικά ο Μπρεχτ είχε δίκιο; Ο Μπρεχτ, κάποιος που γνώρισε όσο λίγοι τον τρόμο και την αθλιότητα του ναζισμού, ισχυριζόταν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’30 ότι:

«… ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός. Ως ο πιο ωμός, ο πιο καταπιεστικός, ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός»

Η κτηνωδία του φασισμού είναι η ίδια η απόδειξη της ανάγκης για τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση ενάντιά του. Ενάντια στην ωμότητα, τη δολιότητα, την θρασύτητα, την απανθρωπιά του φασισμού.

Χωρίς άγνοια της ιστορικής εμπειρίας, όπως αναβιώνει μπροστά στα μάτια μας: Οτι ο φασισμός δεν αρκεί να πολεμηθεί. Δεν αρκεί ούτε ακόμα και να νικηθεί. Ο φασισμός πρέπει να ξεριζωθεί. Και θα ξεριζωθεί μόνο έτσι: Ως καπιταλισμός.

Ημεροδρόμος 27 Γενάρη 2021


Πηγή:imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2023

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ Με φακούς δίνουν μάθημα οι φοιτητές στο Τμήμα Μηχανολόγων - Μηχανικών του ΕΜΠ (ΦΩΤΟ)

Ελλάδα


Με φακούς έδωσαν μάθημα σήμερα οι φοιτητές του Τμήματος Μηχανολόγων - Μηχανικών του ΕΜΠ, καθώς λόγω της βροχής σημειώθηκε διακοπή ρεύματος στο αμφιθέατρο, λόγω εισροής νερών.

Παράλληλα, σε πολλές σχολές της Αθήνας οι φοιτητές δεν κατάφεραν να φτάσουν λόγω των πλημμυρισμένων δρόμων και των προβλημάτων από την έλλειψη μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας.

Την κατάσταση που διαμορφώθηκε μέσα και έξω από τα αμφιθέατρά τους καταγγέλλουν οι εκλεγμένοι με την «Πανσπουδαστική ΚΣ» στα ΔΣ των Φοιτητικών Συλλόγων της Αθήνας.

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν:
«Στο ίδιο έργο θεατές με πλημμύρες σε δρόμους και σχολές! Φοιτητές του ΕΜΠ έδωσαν μάθημα με φακούς!

Με τις πρώτες βροχές οι δρόμοι της Αθήνας και οι σχολές μας έγιναν για μία ακόμη φορά λίμνες και ποτάμια!


Αμφιθέατρα και διάδρομοι που πλημμύρισαν, ταβάνια που έσταζαν αποτελούν την εικόνα του Πανεπιστημίου του 2023.

Στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο ήταν σήμερα αδύνατο ακόμα και το να μπεις ή να βγεις από το Ίδρυμα εκτός αν είχες φουσκωτό!!! Στους Μηχανολόγους του ΕΜΠ οι φοιτητές έδωσαν μάθημα με φακούς από τα κινητά τους επειδή κόπηκε το ρεύμα!

"Τι πιο σύνηθες να συμβεί" θα πει κανείς, αφού όλες οι κυβερνήσεις δεν έχουν κουνήσει το δάχτυλό τους για την ενίσχυση των υποδομών, για τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα.

Κάθε χρόνο τα ίδια!
Φτάνει πια! Εν μέσω εξεταστικής χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες δεν κατάφεραν να φτάσουν στη σχολή τους, επειδή απλά ...έβρεξε!

Απαιτούμε:

  • Να ορισθεί νέα ημερομηνία εξέτασης για όσους φοιτητές δεν κατάφεραν να προσέλθουν σήμερα στα μαθήματά τους λόγω των καιρικών συνθηκών. 
  • Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις σπουδές μας, ενίσχυση των υποδομών και αντιπλημμυρικά έργα μέσα και γύρω από τα Ιδρύματα».


Πηγή:902.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δ ι ά λ ο γ ο ς μ' έ ν α ν γ ο ν ι ό (για την αξιολόγηση)


-Καλημέρα,δάσκαλε

-Καλημέρα, Βασίλη. Τι κάνεις;

-Εγώ καλά είμαι, δάσκαλε. Εσύ;

-Μια χαρά

-Γιατί ακούω ότι  "ήρθε η σειρά σας"

-Τι εννοείς, Βασίλη;

-Ήρθε η αξιολόγηση

-Α, αυτό λες; Δε στα έχουνε πει καλά τα πράγματα

-Δηλαδή; Ειναι κακό ν' αξιολογηθεί ο εκπαιδευτικός;

-Γενικά,όχι

-Αλλά;

-Από ποιους και για ποιο σκοπό;

-Με μπερδεύεις, δάσκαλε

-Βρε Βασίλη, αυτό είναι που λείπει απ' το σχολείο;

-Όχι βέβαια. Να σκεφτείς στην τάξη του γιού μου δεν έχει έρθει καθηγήτρια για την παράλληλη στήριξη...κι έτσι ένα παιδί έχει διαλύσει την τάξη με τη συμπεριφορά του

-Και ποιος τους προσλαμβάνει αυτούς τους εκπαιδευτικούς, Βασίλη;

-Το υπουργείο Παιδείας,δάσκαλε

-Άρα;

-Δε φταίτε εσείς

-Και να σου πω: τώρα μετά τον κορωνοιό, που πιεζόμαστε να βγάλουμε την ύλη και τα παιδιά δεν μπορούν να προσαρμοστούν ούτε να ανταποκριθούν σ' αυτή την πίεση, ποιος φταίει;

-Το υπουργείο Παιδείας,δάσκαλε

-Κι εσείς αναγκάζεστε να γράψετε τα παιδιά σε νέα φροντιστήρια...άρα, ποιος πληρώνει;

-Εμείς,δάσκαλε... Ωχ!

-Είδες, Βασίλη; Άλλος ευθύνεται, άλλος πληρώνει

-Κατάλαβα

-Κι αν δε βγει η ύλη, ποιος θα την πληρώσει;

-Εσείς;

-Ακριβώς. Που ποτέ δε μας ρώτησε κανείς αν ανταποκρίνεται η τάξη στις απαιτήσεις τους

-Κατάλαβα, δάσκαλε... πάλι εμείς κι εσείς θα πληρώσουμε

-...και τα παιδιά σας

-Γιατί;

-Πώς θα μπορέσουμε, Βασίλη, να τους δώσουμε μαθήματα ζωής, αν θα έχουμε το ανελέητο κυνηγητό της ύλης;

-Τι;

-Τι θες απ' το παιδί σου; Να μάθει λίγα απ' όλα και να μπει στο πανεπιστήμιο;

-Θελω ν' αποκτήσει κι αξίες, να γίνει ανθρωπος... να νοιάζεται το διπλανό του

-Αν εμείς πιεζόμαστε και ενδιαφερόμαστε μόνο να τελειώσουμε την ύλη ή να τα καταφέρουμε στην αξιολόγηση, ποιος θ' ασχοληθεί με το παιδί σου,Βασίλη;

-Δηλαδή, δάσκαλε, τι μου λες;

-Σου λέω ότι, αν εγώ πιεστώ να κάνω απλά αυτό που με διατάζει η υπηρεσία μου, δε θα έχω ούτε χρόνο ούτε διάθεση ν' ασχοληθώ με τις ανάγκες των παιδιών

-Κι η αξιολόγηση τι εμποδίζει;

-Όταν μπουν στην τάξη να ελέγξουν αν κάνεις καλό μάθημα, εσύ τι μάθημα θα κάνεις;

-Εγώ, αν ήμουνα καθηγητής θα έκανα ένα μάθημα που θα τους άρεσε

-Δηλαδή θα έκανες ένα "φτιαχτό" μάθημα. Όχι σαν κι αυτά που κάνεις κάθε μέρα

-Ε,ναι

-Άρα θα παρίστανες ότι κάνεις ένα μάθημα σαν κι αυτό που θέλουν

-Ακριβώς

-Χωρίς να φανούν τα προβλήματα της ταξης και χωρίς πολλές αναφορές στη σημερινή πραγματικότητα

-Να μη θίξουμε και τους θεσμούς...

-Κι αυτό, ρε Βασίλη, είναι αξιολόγηση;

-Αυτό θέλουν να κάνουν;

-Έτσι φαίνεται...

-Μα αυτό είναι κοροιδία

-Ναι, αλλά φαίνεται ότι κάτι εξυπηρετεί

-Μάλλον... γιατί, αν οι συνάδελφοι αρχίζουν να φοβούνται, απλά θα "καταπιούν" τις κεντρικές οδηγίες...

-Και τότε;

-Τα παιδιά σας θα βγουν σχεδόν αμόρφωτα, με ελλιπή κοινωνική συνείδηση και με την ψευδαίσθηση ότι θα βρουν μια αξιοπρεπή δουλειά σε μία δημοκρατική κοινωνία

-Πάνε να σας κλείσουν το στόμα, δάσκαλε;

-Πάνε να διαλύσουν το δημόσιο σχολείο, Βασίλη. Θελουν ένα σχολείο που να μοιάζει με επιχείρηση, με πολύ συγκεκριμένους μετρήσιμους στόχους, ένα σχολείο, που θα ζει απ' τους χορηγούς

-Κι ο δικός σας ρόλος;

-Εμείς θα πρέπει ν' αποδεικνύουμε στους ανωτέρους μας ότι αξίζουμε το μισθό μας μέσω συνεχών αξιολογήσεων

-Αυτά, που λες,δάσκαλε, εμείς οι γονείς δεν πρόκειται να τα δεχτούμε. Θέλουμε ένα δημόσιο σχολείο, χρηματοδοτούμενο από την πολιτεία για όλα τα παιδιά

-Ωραία.... μαζί λοιπόν!

-Αλλά, να σε ρωτήσω και κάτι τελευταίο, ρε δάσκαλε. Πώς θα γίνεται η αξιολόγηση; Μήπως η υπουργός ξέρει κι εσείς δεν ξέρετε;

-Σκέψου να είσαι νεοδιόριστος, Βασίλη. Και να σούρχεται ο σύμβουλος να σε αξιολογήσει

-Πώς, έτσι; Στα καλά καθούμενα;

-Ναι, τώρα βγαίνουν οι νέοι σύμβουλοι

-Και θάρθει ξαφνικά, εκεί που δε σε ξέρει, ούτε κι εσύ βεβαίως, να μπει στην τάξη σου;

-Μα δεν προλαβαίνουν αλλιώς, Βασίλη

-Ας προλάβαιναν

-Μα είπε η υπουργός πως πρέπει ν' αξιολογηθούν για να μονιμοποιηθούν

-Ποιοι;

-Αυτοί, που διορίστηκαν το 2020

-Μα η υπουργός λέει ότι διόρισαν χιλιάδες... δεν είναι μόνιμοι; Εδώ θέλουμε να διοριστούν οι αναπληρωτές, για ν' ανασάνει το δημόσιο σχολείο

-Για να τους μονιμοποιήσει θέλει αξιολόγηση

-Πότε; Πότε μονιμοποιούνται;

-Θα έπρεπε στα δύο χρόνια, αλλά μήπως είναι ο μόνος νόμος, που δεν εφαρμόζεται;

-Δηλαδή παραβιάζουν τον ίδιο το νόμο. Μωρε,μπράβο!

-Βασίλη, αυτοί το λένε προσαρμογή

-Και γιατί βιάζονται τόσο;

-Έλα ντε. Θέλουν να δείξουν σε κάποιους εν όψει εκλογών την αγάπη τους στην ιδιωτική εκπαίδευση και τις απαιτήσεις της αγοράς;

-Παραφέρεσαι, δάσκαλε

-Τότε γιατί το κάνουν, Βασίλη; Γιατι ξεφτιλίζονται έτσι;

-Μπορεί να μην ξέρουν από εκπαίδευση, δάσκαλε

-Λες;

-Η υπουργός τι λέει;

-Λέει ότι πρέπει να δώσουν μήνυμα

-Ποιο;

-(Νομίζω πως) ότι ο γονιός κι ο δάσκαλος πρέπει να πασχίζουν αγόγγυστα για να μεγαλώσουν και να μορφώσουν τα παιδιά, αλλά χωρίς να έχουν γνώμη για το περιεχόμενο της μόρφωσης αυτής.

-Και αντί να έρθουν να σας ρωτήσουν τι έχετε να πείτε τόσα χρόνια δάσκαλοι για τη δουλειά σας και τι έχετε να προτείνετε, θα έρθουν να σας αξιολογήσουν;

-Έλα,ντε. Και η υπουργός δεν ξέρει οτι η παιδεία δεν προχωράει χωρίς εσάς;

-Το αντίθετο. Λέει ότι συμφωνούμε μαζί της και ότι θα μας κάνει τη χάρη να μας αξιολογήσουν τρεις αντί για έναν

-Δηλαδή, δάσκαλε θα μπορούσε να το κάνει ένας μόνος του;

-Πρακτικά δε γίνεται... μπορεί ο διευθυντής να αξιολογήσει το μαθημά σου; Μπορεί ο σύμβουλος να αξιολογήσει την καθημερινή σου παρουσία στο χώρο του σχολείου;

-Άρα, κοροιδεύουν τον κόσμο

-Δεν ξέρουν, κοροιδεύουν... μήπως νομίζουν ότι απευθύνονται σε πρόβατα; Αυτό θα το δείξει ο χρόνος...

-Επομένως, δάσκαλε, θέλετε την υποστήριξη μας

-Ναι,Βασίλη. Αλλά όχι μόνο για να μην περάσει αυτή η αξιολόγηση,που φορτώνει σε μας τις δικές τους ευθύνες για την Παιδεία

-Αλλά και γιατί άλλο;

-Για το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας... για ένα σχολείο ζωντανό κύτταρο γνώσης, μοντέρνο,δημόσιο με πλήρη χρηματοδότηση, με καλά αμειβόμενους και επιμορφωμένους εκπαιδευτικούς και με τους γονείς συνεργάτες και στήριγμα των παιδιών και των δάσκαλων.

-Σε χαιρετώ, δάσκαλε. Πήρα θάρρος σήμερα. Πάμε μαζί!

Ηλίας Παπαχατζής, εκπαδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »