Ευρωατλαντικές...συγκλίσεις

Ελλάδα

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσίπρας όπου σταθεί κι όπου βρεθεί παρουσιάζει ως το μεγαλύτερο ορόσημο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το ίδιο έκανε και στην παρουσίαση του βιβλίου για τον Γ. Μπουτάρη, όπου κόμπασε για το «θάρρος» της «προοδευτικής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να υπογράψει τη Συμφωνία, κόντρα στο συντηρητικό - εθνικιστικό ρεύμα που την απέρριπτε. Βέβαια, η λέξη που για άλλη μια φορά δεν είπε ο Τσίπρας ήταν το ΝΑΤΟ, ο ελέφαντας στο δωμάτιο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η «εκκρεμότητα» που υποτίθεται ότι έκλεισε με την υπογραφή της δεν ήταν η «ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών», όπως ισχυρίζεται ο πρώην πρωθυπουργός, αλλά η αποκατάσταση της ΝΑΤΟικής «κανονικότητας» στα Βαλκάνια, με το άνοιγμα του δρόμου για να γίνει η Β. Μακεδονία μέλος της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Σ' αυτόν τον στόχο συγκλίνουν απόλυτα όλα τα αστικά ρεύματα και οι αντιλήψεις, κοσμοπολίτικες και εθνικιστικές, που συνεχίζουν να βολεύονται με τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές τις οποίες χάραξε η αντιπαράθεση για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να λένε κουβέντα για το διά ταύτα. Η υπενθύμιση αυτής της εμβληματικής για τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς Συμφωνίας από τον Τσίπρα, βέβαια, δεν γίνεται από σύμπτωση τώρα που ετοιμάζει νέο κόμμα. Είναι τα διαπιστευτήριά του στο κεφάλαιο και στους διεθνείς συμμάχους του ότι δεν υπάρχει πολιτική απόφαση και σχέδιο που να μην μπορεί να υπερασπιστεί για να προωθήσει τα συμφέροντά τους στον κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, χειραγωγώντας και ενσωματώνοντας τις λαϊκές αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή πολιτική.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενα δίκιο

Ελλάδα

Για τους δήμους η κυβέρνηση φέρνει διάταξη νόμου που θα μονιμοποιεί και θα γενικεύει την εργασιακή ομηρία, θα εξαρτά δε τη λειτουργία των παιδικών σταθμών, τις ολιγόμηνες προσλήψεις αλλά και τη μισθοδοσία των παιδαγωγών απευθείας από την ανταποδοτικότητα και τα voucher. 

Ετσι σχεδιάζει να εξοικονομήσει πόρους το κράτος, σμπαραλιάζοντας ακόμα περισσότερο την Προσχολική Αγωγή και στέλνοντας λαϊκές οικογένειες σε ιδιώτες. 

Για την Επιθεώρηση Εργασίας ήρθε το νομοσχέδιο που επιχειρεί την κατάργηση του όποιου ρόλου της είχε απομείνει, εισάγοντας ακόμα και ιδιωτικούς φορείς που θα ασκούν τέτοιο έργο. 

Υποχρεώνει μάλιστα τους ελεγκτές μέχρι και να ειδοποιούν (!) την εργοδοσία πριν τους ελέγχους, προφανώς για να παίρνει τα μέτρα της. 

Στην Υγεία, ψηφίστηκε η αισχρή τροπολογία που απαγορεύει τη δωρεάν πρόσβαση ασθενών σε ειδικούς γιατρούς, αν δεν έχουν περάσει από την ψιλή «κρησάρα» του λεγόμενου «οικογενειακού γιατρού». 

Αποδείχθηκε δηλαδή ότι ο θεσμός αυτός δεν ήρθε για την ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, αλλά για να μπαίνει «κόφτης» στη δωρεάν περίθαλψη. 

Αυτά είναι ορισμένα μόνο από όσα προωθούνται για τη θωράκιση του κράτους και των ομίλων το τελευταίο διάστημα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση σκιαμαχεί με τη βολική αντιπολίτευση για το «κράτος δικαίου», αποδεικνύοντας ότι αυτό το κράτος γίνεται στην πράξη όλο και πιο άδικο, αφού ένα «δίκιο» αναγνωρίζει: Των ομίλων και των κερδών τους.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΚΕ: Το μέρισμα κοροϊδίας που προκλητικά παρουσίασε ως «επιτυχία» ο Κ. Μητσοτάκης δεν αγγίζει στο ελάχιστο το πρόβλημα της ακρίβειας

Ελλάδα

Σε ανακοίνωσή του για τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, αναφέρει τα εξής:

«Το μέρισμα κοροϊδίας που προκλητικά παρουσίασε ως "επιτυχία" ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι παρά η επιστροφή ενός μικρού κλάσματος από τα πλεονάσματα που δημιουργήθηκαν από τη φοροληστεία σε βάρος του λαού, που δεν αγγίζει στο ελάχιστο το καυτό πρόβλημα της ακρίβειας και την καθήλωση του λαϊκού εισοδήματος. Άλλωστε το ράλι των ανατιμήσεων συνεχίζεται, αποτελώντας παράλληλα πηγή εκτίναξης των κρατικών εσόδων μέσω των άδικων έμμεσων φόρων στην Ενέργεια και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά για ποιους “πιάνουν τόπο οι θυσίες”, καθώς τη στιγμή που μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2026 τα έσοδα από τους υπέρογκους φόρους ξεπέρασαν τα 17 δισ. και το ματωμένο πλεόνασμα άγγιξε τα 4,4 δισ., η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ.

Η "δημοσιονομική ισορροπία", στην οποία είναι προσηλωμένη η κυβέρνηση, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι "κοστολογημένες" τους προτάσεις, αποτελεί τον μόνιμο κόφτη για τις εργατικές – λαϊκές διεκδικήσεις. Την ίδια στιγμή εκτινάσσονται οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες που έχουν διπλασιαστεί μέσα σε 10 χρόνια, διατηρούνται άθικτα τα προκλητικά φορολογικά προνόμια και η ασυλία για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, που σημειώνουν ρεκόρ κερδοφορίας.

Στην ουσία, αντί για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, με επαναφορά της 13ης και 14ης συντάξης, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε 50 ευρώ αύξηση στο ετήσιο επίδομα των χαμηλοσυνταξιούχων και μια μικρή διεύρυνση της “επιστροφής ενοικίου”, που θα λειτουργήσει σαν όχημα για νέες αυξήσεις στα ενοίκια. Αντί να επιβάλει πλαφόν στις τιμές και επίταξη λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων για τους βιοπαλαιστές αγρότες που ξεκληρίζονται, επέκτεινε για λίγους μήνες την επιδότηση στα λιπάσματα, που στόχο έχει την είσπραξη στο 100% της τιμής τους από τα μονοπώλια. Η δε “κοστολόγηση” στα 150 ευρώ τον χρόνο των υπέρογκων αναγκών των παιδιών των λαϊκών οικογενειών μόνο ως πρόκληση, αν όχι κοροϊδία, μπορεί να θεωρηθεί. Ενώ σε ό,τι αφορά τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επιχειρηματίες το μόνο που κάνει είναι να “κλωτσά το τενεκεδάκι” των χρεών και των αδιεξόδων, χωρίς να παίρνει κανένα μέτρο προστασίας του εισοδήματός τους που κατακρημνίζεται, με το κόστος λειτουργίας των μικρών επιχειρήσεων να εκτοξεύεται.

Ανάσα από την ακρίβεια και τις ανατιμήσεις μπορούν να δώσουν οι διεκδικήσεις του εργατικού – λαϊκού κινήματος, οι προτάσεις που έχει καταθέσει στη Βουλή το ΚΚΕ και αφορούν την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης στα καύσιμα, την κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας, την επαναλειτουργία όλων των λιγνιτικών μονάδων και την ενίσχυση των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων, παράλληλα με την υπογραφή κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας με μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς. Για να κερδίσει ο εργαζόμενος λαός πρέπει να χάσουν από τα κέρδη τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και αυτό μπορεί να το επιβάλει ο ίδιος ο λαός με τις διεκδικήσεις του. Καμία θυσία για τα κέρδη τους και τους πολέμους τους!». 

Πηγή: 902.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η συνήθεια ως μηχανισμός υποταγής και το καθήκον της συνειδητής πράξης.

του Γιάννη Αθανασιάδη

Η συνήθεια δεν είναι ουδέτερη. Δεν είναι απλώς “έτσι το μάθαμε” ή “έτσι γίνεται”.

Η συνήθεια είναι σκλαβιά, είναι εξάρτηση, είναι φυλακή.

 
Είναι η ήσυχη δύναμη που μετατρέπει τον άνθρωπο από δρών υποκείμενο σε προβλέψιμο γρανάζι.

 
Είναι η γραφειοκρατία της καθημερινότητας.  

Επαναλαμβανόμενες κινήσεις, λέξεις, σκέψεις και αντιδράσεις που εκτελούνται χωρίς ερώτημα, χωρίς κρίση, χωρίς συνείδηση.

Σε αυτό το επίπεδο, η συνήθεια γίνεται διαστροφή.
Όχι ηθική, αλλά πολιτική και υπαρξιακή. Διαστρέφει την ανθρώπινη δυνατότητα για αλλαγή, μεταμφιέζοντας την αδράνεια σε “σταθερότητα” και τον φόβο σε “ρεαλισμό”. Έτσι γεννιέται ο συντηρητισμός: όχι ως ιδεολογία μόνο, αλλά ως ψυχική κατάσταση.

 
Ο άνθρωπος που φοβάται να σπάσει τη ρουτίνα του, φοβάται και να αμφισβητήσει τον κόσμο.
Η συνήθεια είναι αντεπανάσταση στην πιο καθαρή της μορφή.

Δεν χρειάζεται καταστολή, ούτε νόμους, ούτε βία. Αρκεί το “πάντα έτσι ήταν”. Αρκεί η αποδοχή. Αρκεί να συνηθίσεις.

Όπως ο εργαζόμενος που συνηθίζει την εκμετάλλευση και παύει να τη βλέπει ως αδικία, έτσι και ο άνθρωπος που συνηθίζει τη μικρότητα παύει να οραματίζεται το μεγάλο.

 
Η συνήθεια εκμαυλίζει.

Κάνει το αφύσικο να μοιάζει φυσικό, το άδικο να φαίνεται κανονικό, το αδιέξοδο να παρουσιάζεται ως μονόδρομος.

Απέναντι σε αυτό, δεν στέκεται η αφηρημένη “θέληση για αλλαγή”, αλλά η συνειδητή πράξη.

Η πράξη που προηγείται της συνήθειας, όχι που ακολουθεί αυτήν.

Η συνειδητή πράξη ξεκινά από τα μικρά. Από το πώς μιλάς, πώς εργάζεσαι, πώς καταναλώνεις, πώς σκέφτεσαι.

 
Από το πότε λες “όχι” ενώ μέχρι χθες έλεγες “έτσι είναι”.

 
Δεν είναι ηρωισμός, είναι εγρήγορση. Είναι το να οδηγείς αντί να σε πηγαίνει το αυτοκίνητο από μόνο του, πάνω στην ιδια λωρίδα.

Αλλά δεν σταματά εκεί.

Η ίδια συνειδητή στάση, όταν μεταφέρεται στα μεγάλα ιδανικά, γίνεται πολιτική πράξη.

 
Γίνεται επιλογή πλευράς, συλλογική οργάνωση, ρήξη με το δεδομένο.

 
Εκεί γεννιέται η πρόοδος. Οχι ως γραμμική εξέλιξη, αλλά ως αποτέλεσμα συγκρούσεων με τη συνήθεια, την αδράνεια, τον φόβο.

Η διαρκής προσωπική και συλλογική αυτοβελτίωση δεν είναι αυτοσκοπός.
Δεν είναι lifestyle.

 
Είναι προετοιμασία. Είναι το ξεμάθημα όσων μας έκαναν υπάκουους, για να μάθουμε ξανά πώς να δρούμε ως ελεύθεροι άνθρωποι.

 
Και αυτή η διαδικασία, όταν ωριμάσει ιστορικά, οδηγεί στην επαναστατική ολοκλήρωση. Οχι ως στιγμιαίο ξέσπασμα, αλλά ως αποτέλεσμα μακράς συνειδητής συσσώρευσης πράξεων.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι θεωρητικό. Είναι βαθιά πρακτικό και ενοχλητικό.

Πόσο έτοιμοι είμαστε να σπάσουμε τα δεσμά της συνήθειας, όταν αυτά μας προσφέρουν ψεύτικη ασφάλεια;

Πόσο έτοιμοι είμαστε να ενεργούμε συνειδητά, όταν η συνήθεια μάς απαλλάσσει από την ευθύνη της επιλογής;

Πόσο έτοιμοι είμαστε να σπρώξουμε την εξέλιξη ένα βήμα μπροστά, γνωρίζοντας ότι κάθε βήμα μπροστά είναι και ένα βήμα έξω από το βολικό;

Η ιστορία δεν κινείται από όσους συνήθισαν.

Κινείται από όσους αρνήθηκαν να συνηθίσουν.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Απλώς να είσαι εκεί.

Ευάγγελος Ορφανίδης

Δεν θέλω να γίνω μακάβριος πρωινιάτικα αλλά…Το ήξερες ότι κάπου , κάποτε, θα δώσεις το τελευταίο φιλί. Θα πεις το τελευταίο «καληνύχτα». Θα κλείσεις ένα τηλέφωνο, θα φύγεις από ένα σπίτι, θα αποχαιρετήσεις έναν άνθρωπο… και δεν θα το ξέρεις. Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρεις…Δεν θα υπάρχει μουσική υπόκρουση, δεν θα σου πει κάποιος «πρόσεξε, αυτό είναι το τελευταίο». Θα είναι μια απλή, καθημερινή στιγμή. Σχεδόν αδιάφορη.…

Στην ψυχοθεραπεία συναντώ συχνά ανθρώπους που κουβαλάνε αυτές τις «τελευταίες στιγμές» χωρίς να το έχουν καταλάβει τότε. Ένα φιλί που δόθηκε βιαστικά. Ένα «τα λέμε αύριο» που δεν ήρθε ποτέ. Και μετά έρχεται η ανάγκη να γυρίσεις πίσω, να το κάνεις αλλιώς. Να είσαι πιο παρών. Πιο τρυφερός. Πιο αληθινός. Αλλά δυστυχώς η ζωή δεν δουλεύει με πρόβες. Δεν έχει rewind. Και εδώ είναι το δύσκολο κομμάτι..δεν μπορείς να ζεις κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία. Θα τρελαθείς. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να σταματήσεις να ζεις σαν να είναι όλες άπειρες. Κάπου ανάμεσα στη βιασύνη, στις υποχρεώσεις, στα «δεν προλαβαίνω τώρα», χάνεται η επαφή. Λες ένα φιλί μηχανικά. Λες ένα «καληνύχτα» κοιτώντας το κινητό. Και νομίζεις ότι θα υπάρχει πάντα αύριο για να το διορθώσεις. Αυτό είναι το πιο βαθύ μας ψέμα…η μεγαλύτερη μας ψευδαίσθηση, όχι ότι θα πεθάνουμε, αλλά ότι προλαβαίνουμε να ζήσουμε αργότερα. Η επίγνωση του τέλους δεν είναι για να σε τρομάξει. Είναι για να σε φέρει πίσω. Στο τώρα. Στον άνθρωπο απέναντί σου. Στο παιδί σου που ζητάει προσοχή. Στον σύντροφο που μιλάει και εσύ μισοακούς. Στον φίλο που λες «θα σε πάρω» και δεν παίρνεις ποτέ. Σε αυτό το cheesecake καραμέλας που είναι στο ψυγείο και σε περιμένει βρε αδερφέ…

Δεν χρειάζεται να κάνεις κάθε στιγμή ιερή. Χρειάζεται απλώς να είσαι εκεί. Να φιλάς σαν να έχει σημασία. Να λες «καληνύχτα» και να το εννοείς. Και κάπως έτσι, χωρίς να το κυνηγάς, όταν έρθει εκείνη η τελευταία στιγμή , όποτε κι αν είναι ,δεν θα είναι άδεια. Θα είναι γεμάτη από όλες τις φορές που ήσουν πραγματικά παρών.

Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος

Πηγή:Facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

62 εκατομμύρια clicks στον βιασμό. Και σας πείραξε το κραγιόν!

ΤΖΕΝΗ ΚΡΙΘΑΡΑ από Ημεροδρόμος

Οσο η συζήτηση στην Ελλάδα περιστρέφεται γύρω από την εμφάνιση, το μακιγιάζ και τις αισθητικές παρεμβάσεις της 19χρονης Μυρτώς που έχασε τη ζωή της στην Κεφαλονιά υπό συνθήκες που ερευνώνται για εγκληματικές ενέργειες, σε διεθνές επίπεδο προκαλεί αίσθηση – αλλά όχι έκπληξη – η αποκάλυψη για την ύπαρξη online «ακαδημίας βιασμού», η οποία είχε μάλιστα 62 εκατομμύρια επισκέψεις από άνδρες μέσα σε μόλις έναν μήνα! Τη στιγμή, λοιπόν, που μια ψηφιακή «ακαδημία» βιασμού μπορεί να συγκεντρώνει δεκάδες εκατομμύρια επισκέψεις μέσα σε τριάντα μέρες, το συλλογικό μας ένστικτο δεν είναι να αναρωτηθούμε τι πάει στραβά με τον τρόπο που διδάσκεται η βία. Είναι να αναρωτηθούμε πόσα ml υαλουρονικού είχε βάλει το θύμα μίας υπόθεσης με καταγγελίες για μαστροπεία και εμπλοκής σε κύκλωμα ναρκωτικών.

Έρευνα του CNN έφερε στο φως ένα συνδεδεμένο οικοσύστημα ιστοσελίδων, φόρουμ και κλειστών καναλιών επικοινωνίας (κυρίως στο Telegram) εντός του οποίου οι χρήστες ανταλλάσσουν οδηγίες για το πώς να ναρκώνουν γυναίκες, πώς να μοιράζονται βίντεο σεξουαλικής κακοποίησης με όλο και περισσότερα άτομα, πώς να αποφεύγουν τον εντοπισμό τους από τα θύματά τους και τις αρχές, πώς να πωλούν ουσίες (όπως το χάπι του βιασμού) τα οποία διαφημίζουν ως άοσμα και άγευστα και πώς να διοργανώνουν ζωντανές μεταδόσεις βιασμών και κακοποιήσεων έναντι πληρωμής σε κρυπτονομίσματα.

Μάλιστα, σημαντικό μέρος του περιεχομένου κατηγοριοποιείται ως «sleep» ή «passed out», δηλαδή υλικό που οι γυναίκες έχουν αποκοιμηθεί ή έχουν λιποθυμήσει και βρίσκονται προφανέστατα σε μη συναινετική κατάσταση. Ένα από τα γκρουπ στο Telegram έχει την ονομασία «Zzz» και λειτουργούσε ως κόμβος ανταλλαγής οδηγιών και εμπορίας ουσιών που προωθούνταν ως μέσα αναισθητοποίησης θυμάτων. Είναι σαφές πως πρόκειται για μία διαδικτυακή κοινότητα στην οποία οι άντρες ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον να ναρκώνουν και να κακοποιούν συντρόφους τους, μετατρέποντας στη συνέχεια την κακοποίηση σε περιεχόμενο προς κατανάλωση.

Η κοινωνία φαίνεται πως σοκάρεται περισσότερο από το μακιγιάζ μιας νεκρής γυναίκας παρά από την πιθανότητα ύπαρξης οργανωμένων μηχανισμών κακοποίησης. Αυτό δεν είναι πρόβλημα ευαισθησίας, είναι πρόβλημα προτεραιοτήτων δικαιοσύνης. Όσο, όμως, η αισθητική συνεχίζει να λειτουργεί ως άλλοθι αποφυγής της πραγματικής συζήτησης, τα 62 εκατομμύρια clicks δεν θα αποτελούν ανωμαλία, θα αποτελούν αγορά – και μάλιστα, εξαιρετικά κερδοφόρα! Η αλήθεια είναι πως είναι πολύ πιο εύκολο και πιο βολικό να συζητάς το μακιγιάζ μιας νεκρής γυναίκας παρά την κουλτούρα που παράγει άνδρες πρόθυμους να καταναλώσουν τον βιασμό ως θέαμα. Η υποκρισία δεν είναι απλώς ηθικό πρόβλημα, γίνεται μηχανισμός συγκάλυψης.

Στην Ελλάδα του 2026, το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι ότι μια γυναίκα βρέθηκε μπλεγμένη σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης. Είναι ότι δεν πληρούσε τα αισθητικά στάνταρ μεταθανάτιας αξιοπρέπειας που έχει θεσπίσει το πάνελ σχολιαστών της τηλεόρασης και του διαδικτύου. Αυτό που συμβαίνει θέλει πραγματικά πολύ κόπο για τα επιτευχθεί: σε μια εποχή που η βία κατά των γυναικών όχι μόνο υπάρχει, αλλά διδάσκεται, βελτιστοποιείται και αποκτά κοινό δεκάδων εκατομμυρίων θεατών, η κοινωνία εξαντλεί την ηθική της αυστηρότητα στο μακιγιάζ του θύματος.

Το ποινικό δίκαιο είναι σαφές: η εμφάνιση του θύματος δεν αποτελεί στοιχείο του εγκλήματος. Η κοινωνία, όμως, επιμένει να την αντιμετωπίζει σαν αποδεικτικό μέσο. Και έτσι, αντί να εξετάζουμε πιθανές ποινικές ευθύνες σε διεθνές επίπεδο, εξετάζουμε φωτογραφίες. Αντί να μιλάμε για οργανωμένα δίκτυα εκμετάλλευσης, μιλάμε για αισθητικές επιλογές. Αντί να εστιάζουμε στο ενδεχόμενο κακουργηματικής δραστηριότητας, εστιάζουμε στην εικόνα. Η μετάθεση της ευθύνης στο θύμα δεν είναι απλώς κοινωνικά προβληματική. Λειτουργεί συντριπτικά υπέρ της ατιμωρησίας. Κάθε φορά που η δημόσια συζήτηση μετατρέπεται σε πάνελ αισθητικής, η βία κερδίζει χρόνο.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ Λίγα για ελάχιστους και διακοπές με το ... κιάλι στη χώρα του «τουριστικού θαύματος»

Ελλάδα

Κολλημένες στα ίδια επίπεδα με πέρσι παραμένουν οι «παροχές» για το πρόγραμμα του «κοινωνικού τουρισμού» 2026-2027, η πλατφόρμα του οποίου άνοιξε χτες. Ετσι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΔΥΠΑ, ο αριθμός των επιταγών παραμένει στις 300.000 και το συνολικό κονδύλι στα 50 εκατομμύρια ευρώ! Υπενθυμίζεται πως το πρόγραμμα του «κοινωνικού τουρισμού» καλύπτεται εξολοκλήρου από τις εισφορές των ίδιων των εργαζομένων, χωρίς ο κρατικός προϋπολογισμός να δίνει ούτε ένα ευρώ χρηματοδότηση. Μάλιστα, οι εισφορές των εργαζομένων είναι πολλαπλάσιες από αυτές που πηγαίνουν τελικά στο πρόγραμμα αυτό. Είναι επίσης χαρακτηριστικό πως το πρόγραμμα αυτό θεωρητικά απευθύνεται σε σχεδόν 3 εκατομμύρια εργαζόμενους και ανέργους, χωρίς να υπολογίζονται τα μέλη των οικογενειών τους.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που η ζήτηση ξεπέρασε πέρυσι το 1 εκατομμύριο επιταγές, χωρίς να υπολογίσουμε τις αιτήσεις των συνταξιούχων, τα 2,5 εκατομμύρια των οποίων αποκλείστηκαν και φέτος από το πρόγραμμα. Και το ίδιο αναμένεται και φέτος. Δηλαδή η ζήτηση είναι σχεδόν τριπλάσια από την κάλυψη που προσφέρει το πρόγραμμα. Για να υπάρχει μάλιστα ένα πληρέστερο μέτρο σύγκρισης, αξίζει να αναφερθεί ότι το 2011 το κονδύλι για τον «κοινωνικό τουρισμό» ήταν στα 62,5 εκατ. ευρώ, ενώ οι δικαιούχοι ήταν 570.000 και οι μέρες διανυκτέρευσης 7, αντί για 6 που είναι και φέτος.

Και αν κάτι αποδεικνύεται από όλα τα παραπάνω, αυτό είναι η μεγάλη ανάγκη αλλά και η αδυναμία εργαζομένων και ανέργων για λίγες μέρες διακοπών, όπως και η τεράστια κοροϊδία σε βάρος τους.

Αλλωστε, ακόμα και οι «τυχεροί» που θα λάβουν την επιταγή, θα αναγκαστούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, καθώς πέραν της ιδιωτικής συμμετοχής υπάρχει το κόστος της διατροφής, αλλά και της μετακίνησης στους τουριστικούς προορισμούς, «εγχείρημα» όχι εύκολο αν αναλογιστεί κανείς πως οι δικαιούχοι του προγράμματος είναι είτε άνεργοι είτε εργαζόμενοι με χαμηλά εισοδήματα.

Ετσι, στη χώρα του «τουριστικού θαύματος», των επαναλαμβανόμενων «ρεκόρ αφίξεων», που δεν υπάρχει γωνιά χωρίς ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, των κερδών πάνω στα κέρδη για τους μεγάλους τουριστικούς ομίλους, το λαϊκό δικαίωμα στις διακοπές για τους «γηγενείς» εργαζόμενους θεωρείται περιττή πολυτέλεια.

Κι όμως η κυβέρνηση με αφορμή την έναρξη του προγράμματος κάθε χρόνο εμφανίζεται και γαλαντόμα και διαφημίζει τα έργα της, ενώ η αλήθεια είναι πως με «ξένα κόλλυβα», με τις εισφορές των εργαζομένων, πουλάει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», την ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών βλέπουν ακόμα και λίγες μερικές διακοπών με το κιάλι...

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Ρωσική ρουλέτα» στα σχολεία: Καταρρέουν ταβάνια εν ώρα μαθήματος

Μιχάλης Τσιλιβάκος

Σε «ρωσική ρουλέτα» εξελίσσεται η καθημερινότητα χιλιάδων μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία της χώρας, καθώς η παλαιότητα των κτιρίων και η ελλιπής συντήρηση προκαλούν το ένα ατύχημα μετά το άλλο.

Το τελευταίο περιστατικό στο 16ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, όπου το ταβάνι στις τουαλέτες κατέρρευσε εν ώρα λειτουργίας, έρχεται να επιβεβαιώσει τις προειδοποιήσεις των εκπαιδευτικών ότι η ασφάλεια των παιδιών επαφίεται πλέον μόνο στον παράγοντα τύχη.

Το χρονικό της κατάρρευσης στην Αθήνα

Το συμβάν σημειώθηκε χθες, λίγο πριν το πρώτο διάλειμμα. Ο χώρος των τουαλετών γέμισε ξαφνικά με μπάζα και θραύσματα σοβάδων. Όπως καταγγέλλουν γονείς και εκπαιδευτικοί, το γεγονός ότι δεν υπήρξε τραυματισμός οφείλεται αποκλειστικά στη σύμπτωση ότι εκείνη τη στιγμή όλοι οι μαθητές βρίσκονταν στις αίθουσες για μάθημα.

Η πρόεδρος του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε., κ. Άντα Παραφόρου, εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ, επισημαίνοντας «από καθαρή τύχη, τη στιγμή του περιστατικού δεν βρίσκονταν μαθητές/τριες στον χώρο, αποφεύγοντας τα χειρότερα. Το συμβάν αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τα σοβαρά προβλήματα συντήρησης και ασφάλειας που αντιμετωπίζουν πολλές σχολικές μονάδες.

Οι ευθύνες του Δήμου Αθηναίων είναι σαφείς, καθώς η συντήρηση και η εποπτεία των σχολικών κτιρίων αποτελούν βασική του αρμοδιότητα. Η χρόνια υποχρηματοδότηση από την κυβέρνηση της ΝΔ, οι καθυστερήσεις σε απαραίτητες επισκευές και η απουσία ουσιαστικών ελέγχων δημιουργούν επικίνδυνες συνθήκες.»

Μακρύς κατάλογος ατυχημάτων σε όλη τη χώρα

Το περιστατικό στην Αθήνα δεν είναι μεμονωμένο. Μόνο τη φετινή χρονιά, η σχολική στέγη έχει «πληγωθεί» επανειλημμένα.

Υπενθυμίζεται ότι στο Πόρτο Ράφτη σοβάδες τραυμάτισαν ελαφρά δύο μαθητές εντός αίθουσας δημοτικού σχολείου, λίγες μόλις ημέρες μετά από έλεγχο του ΟΑΣΠ.

Σε Παλαιό Φάληρο, Γαλάτσι, Λέσβο ανάλογες πτώσεις δομικών υλικών έχουν καταγραφεί, προκαλώντας την οργή της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Οι εκπαιδευτικοί συνδέουν την εικόνα κατάρρευσης με την πολιτική κατεύθυνση που αντιμετωπίζει τη δημόσια παιδεία ως «κόστος».

Σύμφωνα με την κ. Παραφόρου, οι πολιτικές λιτότητας έχουν οδηγήσει στη συστηματική υποβάθμιση των υποδομών, μεταθέτοντας την ευθύνη στους Δήμους χωρίς την παροχή των απαραίτητων οικονομικών πόρων.

Πηγή:alfavita

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ορντέβρ

Ελλάδα

«Αυξήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια φέρνει η παράταση του πολέμου», αναγγέλλουν από χτες τα ΜΜΕ, προετοιμάζοντας το έδαφος για το τι θα δουν τα μάτια μας μπροστά στο καλοκαίρι. 

Πριν λίγες βδομάδες η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει πακέτο εκατομμυρίων στις ακτοπλοϊκές εταιρείες για να συγκρατήσουν τάχα τις τιμές των εισιτηρίων ενόψει καλοκαιρινής σεζόν. 

Αποδεικνύεται όμως ότι αυτό ήταν μόνο το ορντέβρ των αυξήσεων που ετοιμάζουν οι ακτοπλόοι εφοπλιστές, όπως κάθε χρόνο, με πόλεμο ή χωρίς. 

Στον απόηχο των προβλέψεων για νέες «πολεμικές» ανατιμήσεις, έχει ξεκινήσει και το ψηστήρι για επιπλέον κρατική στήριξη στους αναξιοπαθούντες εφοπλιστές, με τη δικαιολογία ότι μόνο έτσι μπορεί να συγκρατηθεί κάπως η (δεδομένη) αύξηση των τιμών. 

Το έργο είναι χιλιοπαιγμένο και δεν κόβει πλέον εισιτήρια. Οι ακτοπλοϊκές θα τσεπώσουν τις κρατικές επιδοτήσεις, μαζί και τα κέρδη από την αύξηση των εισιτηρίων, την ώρα που 1 στα 4 νοικοκυριά δεν μπορεί να κάνει ούτε μία μέρα διακοπές επειδή το εισόδημα δεν φτάνει. 

Ούτε ο πόλεμος, ούτε τα χαμηλά εισοδήματα, ούτε οι ανατιμήσεις, ούτε τα πανάκριβα εισιτήρια πέφτουν από τον ουρανό. 

Ολα είναι κρίκοι στην αλυσίδα της πολιτικής του κέρδους, που σαν σιδερένια μπάλα κρατάει τον λαό φυλακισμένο σε σχετική και απόλυτη φτώχεια. 

Ο αγώνας για να απελευθερωθεί είναι αγώνας για τις ανάγκες του και την πραγματική ευημερία.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιάννη μου το καντήλι σου

Ελλάδα

Μπράβο ρε Γιάννη, τους τα ’πες κατάμουτρα! Είχαν φύγει, βέβαια, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα καμώματά σου, αλλά δεν έχει σημασία. Επιτέλους, κάποιος έπρεπε να το κάνει. Άντε γιατί...

Τους έτριξες τα δόντια -έτσι θέλουν. Και τους τα ’πες έξω από τα δόντια (που έτριζαν), για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που στήριζαν. Εκεί δεν είχαν δημοκρατία και η θητεία τους στην εξουσία ήταν ισόβια. Όχι σαν εσένα στη ΓΣΕΕ που δεν έχεις κλείσει ούτε 30 χρόνια πρόεδρος. Τα (αυταρχικά) καθεστώτα πέφτουνε αλλά ο Γιάννης μένει! Γιατί ο Γιάννης είναι ηγέτης λαοπρόβλητος, σύμβολο της δημοκρατίας, η Μελίνα και η Αλίκη της ΓΣΕΕ. Τράβα μπρος και μη σε μέλλει...

Αυτοί, Γιάννη, δε θέλουν ελεύθερες εκλογές αλλά να βγαίνουν με σταλινικά ποσοστά, 99,9%. Ενώ εσύ είσαι προσεκτικός στις νοθείες, τόσα Σωματεία-σφραγίδες και αντιπρόσωποι-μποτ και ούτε το 50% δεν έπιασες. Τόσο δημοκράτης μάγειρας! Παναγκόπ-Παναντόπ-Πραξικόπ...

Αυτοί, Γιάννη μου, θέλουν να υπάρχει μόνο ένα κόμμα και να κυνηγούν τους αντιφρονούντες. Όχι όπως η πολυφωνία στη ΓΣΕΕ, όπου τα βρίσκετε γαλαζοπράσινοι με ροζ κόκκους -σαν απορρυπαντικό του συστήματος-, φιλελεύθεροι ακροκεντρώοι και όλοι μαζί νομιμοποιείτε τη νοθεία. Έχεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ροζ Αριστερούς, ΠΑΣΚΕ Εσωτερικού, Πασόκους να ντουφεκάν Πασόκους, να βγάζουν στη φόρα μίζες, σκάνδαλα και στο τέλος να είστε όλοι μαζί μια αγκαλιά (με την κυβέρνηση). Γι’ αυτό η αστική δημοκρατία είναι ο βασιλιάς των σπορ πολιτευμάτων, γιατί σου δίνει τη χαρά της επιλογής και την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να νικήσει κάποτε ο αδύνατος, με τον σταυρό στο χέρι.

Εκεί που λες είχαν άγρια καταστολή για να προστατεύει την εξουσία. Ενώ εσύ, Γιάννη μου, κυκλοφορείς ανενόχλητος στους δρόμους, στις διαδηλώσεις, απολαμβάνεις την επαφή με τη λαϊκή βάση, την αυθόρμητη αγάπη της, και δε χρειάζεσαι τα ΜΑΤ για να κάνεις συνέδριο. Κολυμπάς στις μάζες και βγαίνεις στον αφρό σαν ναυαγοσώστης ή έστω ταξικό ναυάγιο, το ίδιο είναι.

Άσε που σε αυτές τις χώρες ήταν άθεοι και αντίχριστοι. Ενώ εσύ έκανες το θαύμα του Ιησού, πολλαπλασιάζοντας τις έδρες σαν ψάρια, χωρίς να έχεις καν αληθινούς συνέδρους. Άξιος, άξιος -για το χρίσμα! Τον Ιησού ή τον Γιάννη να καλούνταν να διαλέξει ο λαός, πάλι εσένα θα έβγαζε, από τον πρώτο γύρο.

Άσε που εκεί κυνηγούσαν τους Εβραίους και τους ομοφυλόφιλους. Να μας πουν πχ πόσοι Εβραίοι ζούνε στην Κούβα; Ελάχιστοι -τυχαίο και αυτό; Ενώ εσύ, Γιάννη, δεν έπεσες ποτέ στην παγίδα του αντισημιτισμού -πάντα σημιτικός και με τις γενοκτονίες, στη σωστή πλευρά των εγκλημάτων. Έδινες και κάνα ψιλό στο ΣΕΚ για ημερίδες-εκδηλώσεις, μην έρχονται τζάμπα τα παιδιά ως χειροκροτητές στις απεργίες -και ας έχεις κάτι χρόνια να πατήσεις σε τέτοια συγκέντρωση. Δείχνεις όμως βαθιά ενσυναίσθηση και ευαισθητοποίηση για τα δικαιώματα της κοινότητας. Σεξισμός και διακρίσεις δεν υπάρχουν πουθενά πια, όλοι τρέμουν τις παρεμβάσεις σου και κανείς π... εεε, κανείς εργοδότης δεν τολμά να σου κουνηθεί εσένα.

Θυμήθηκες και τα νιάτα σου, τα χρόνια της ηρωικής Μεταπολίτευσης, και τα «Αυτόνομα Συνδικάτα» -το τυράκι που τσίμπησε το εξωκοινοβούλιο της εποχής, πριν τους καταπιεί το ΠΑΣΟΚ. Τους είπες και «ιμάντες μεταβίβασης» της κομματικής γραμμής! Πσσς... (εργατοπα)Τέρας μόρφωσης είσαι Γιάνναρε! Κι αν ήσουν στο 10ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων, θα τους την έβγαινες από αριστερά, Εργατική Αντιπολίτευση με Σλιάπνικοφ και Κολοντάι, με σύνθημα την αυτοδιαχείριση.

Κι ας σε λένε ιμάντα μεταβίβασης της κυβερνητικής πολιτικής, μη μασάς Γιάνναρε! Πού να ξέρουν οι μίζεροι και αδαείς πως υπέγραψες στα μουλωχτά συμφωνία με τον ΣΕΒ, για να πιάσεις στον ύπνο τα μεγάλα συμφέροντα που σε πολεμούν -μαζί και τον πρόεδρο του ΣΕΒ, με τους αντικαθεστωτικούς του αγώνες που άφησαν εποχή. Σε καθυβρίζουν, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι! Μακάριοι όσοι δε γνωρίζουν τους αγώνες και τις θυσίες σου.

Τώρα που είπαμε Μακάριος, μέχρι και αυτός αναγκάστηκε να παραιτηθεί, Γιάννη μου. Εσένα όμως δεν ιδρώνει το αυτί σου με μίζες, σκάνδαλα και αποκαλύψεις. Απλώς σε ζηλεύουν για τις επιτυχίες σου, λες. Έπρεπε να προσθέσεις και ότι είσαι ωραίος, Γιάννη, όπως ο Λαζαρίδης. Τίποτα δεν έχεις να ζηλέψεις από αυτόν, ούτε καν στον αντικομμουνισμό του.

Εσύ, Γιάννη, δεν είσαι με τους μουλάδες αλλά με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας, τις αναπτυγμένες δημοκρατίες της Δύσης. Με το εμπάργκο που δολοφονεί, τις απαγωγές ηγετών, τους βομβαρδισμούς σχολείων, τις επεμβάσεις, τους πολέμους. Με την εργασία για τα 13χρονα παιδιά -να γίνουμε επιτέλους Δανία του Νότου-, όταν δεν καταλήγουν σε πάρτι για παιδόφιλους. Η σεξεργασία απελευθερώνει, Γιάννη. Όχι σαν κάτι κράτη-φυλακές, που ήταν γεμάτα περιορισμούς και απαγορεύσεις για το επιχειρηματικό δαιμόνιο.

Βρήκες, όμως, και νέες προκλήσεις για τη διοίκησή σου. Να κάνουν λες τα Συνδικάτα στροφή στη νεολαία -κάπως σαν τους μπαρμπάδες στα Πασχαλινά τραπέζια. Δίνεις πρώτος το κατάλληλο μήνυμα, με πρόσωπα νέα, άφθαρτα και ελπιδοφόρα, όπως ο Γιάννης ο Παναγόπουλος, που είναι αγέραστος, σαν το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι. Είτε αυτόν βάλεις πρόεδρο, είτε μια κορνίζα, τους ίδιους αγώνες θα οργανώσουν.

Έπιασες στο στόμα σου και τους 200 της Καισαριανής, τρομάρα σου. Που δεν ήταν λες κομμουνιστές αλλά πατριώτες, γιατί κάποιους θα τους σκότωνε η ΟΠΛΑ. Για τους κατακτητές κουβέντα, Γιάννη μου. Τους έβγαλες (έναν ντενεκέ) λάδι, όπως κάνεις τώρα με την κυβέρνηση. Άλλοι είναι οι εχθροί του κινήματος, για σένα, και μόνο για αυτούς είπες στην ομιλία σου.

Καλά κάνεις, όμως, και μας θυμίζεις την ΟΠΛΑ. Έχουμε γίνει τελείως φλώροι, ούτε έναν σμυβολικό καφέ στα μούτρα δε ρίχνουμε πια, ούτε έναν μνημονιακό τόμο στη Βουλή, σκουριάσαμε εντελώς.

Να προσέχεις, Γιάννη, τα καντήλια στον δρόμο -όπου δεν πατάς ποτέ. Και βασικά το δικό σου καντήλι ως πρόεδρος. Τώρα μπορεί να νιώθεις παντοδύναμος και να αυξάνεις τα συνδικαλο-μποτ που σε ψήφισαν. Αλλά ξέρεις πως το λάδι του λιγοστεύει επικίνδυνα, για σένα και τους ομοίους σου.

Πηγή:sfyrodrepano.blogspot.com

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »