Γεωργία Βασιλειάδου: «Θέλω να φύγω με ζήτω και όχι με γιούχα»

Ελένη Λαζαρίδου

Η Γεωργία Βασιλειάδου υπήρξε μια γυναίκα με «μπέσα», με πραγματική μαγκιά και «τσαγανό». Μεστή και ταλαντούχα ηθοποιός, αλλά και ώριμη σαν ύπαρξη, καθώς υπέμεινε σθεναρά πολλές κακουχίες στη ζωή της, κατάφερε με την δυναμικότητα της να επιβιώσει και να λάμψει. Χάρισε απλόχερα το γέλιο με τους ρόλους της ως «θεία από το Σικάγο», ως «καφετζού», ως «μαμή», επιβεβαιώνοντας τον τίτλο που της έδωσε ο Κώστας Χατζηχρήστος ως η «κωμικιά των κωμικών».

Η Γεωργία Βασιλειάδου ήταν βαθιά συνειδητοποιημένη γυναίκα που στο τέλος της καριέρας της είπε πως θέλει να αποσυρθεί με ζήτω και όχι με γιούχα. Σπουδαία κουβέντα και ακόμα πιο σπουδαία συνειδητοποίηση.

Ήταν η βασίλισσα της κωμωδίας και αναμφισβήτητα ήταν μια γυναίκα με Γάμμα κεφάλαιο.

Η οικονομική ανέχεια των πρώτων χρόνων και η ενασχόληση με το τραγούδι

Η Γεωργία Βασιλειάδου ήρθε στο φως της ζωής την 1η Ιανουαρίου του 1897 στα Τουρκοβούνια, στην Κυψέλη. Υπήρξε μέλος μιας πολύτεκνης οικογένειας που αριθμούσε 10 παιδιά. Πολύ νωρίς, η Γεωργία Αθανασίου, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της, έχασε τον πατέρα της, που ήταν αξιωματικός του στρατού, σε ένα ατύχημα που είχε με το άλογο του. Ο θάνατος του πατέρα της, του στυλοβάτη της οικογένειας, τους στοίχισε πολύ. Η φτώχεια ήταν προ των πυλών, η μητέρα της οικογένειας έμεινε μόνη και έπρεπε να αντεπεξέλθει στις ανάγκες των παιδιών της, ενώ τα τελευταία έμειναν ορφανά από πατέρα και αβοήθητα.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να εγκαταλείψει το σχολείο και να βγει στην σκληρή βιοπάλη της ζωής η – μόλις 7 ετών – Γεωργία για να βοηθήσει την μητέρα της. Έτσι, βρήκε δουλειά στο κορνιζάδικο του θείου της, με μοναδική ασχολία της στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της το τραγούδι. Ίσως το τραγούδι να αποτελούσε ένα είδος «βάλσαμου» στη ψυχή ενός μικρού παιδιού που κλήθηκε να ενηλικιωθεί απότομα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, όμως, χάνει και την μητέρα της. Τότε, η Γεωργία Βασιλειάδου έχασε την γη κάτω από τα πόδια της, καθώς έπρεπε να γίνει μάνα για τα 9 της αδέλφια, υπόθεση διόλου εύκολη. Συνέχισε την σκληρή δουλειά στο μαγαζί του θείου της, κυκλοφορούσε με τρύπια παπούτσια, καθώς έδινε προτεραιότητα στις ανάγκες των αδελφών της και πολλές φορές καβαλούσε λαθραία τον πίσω προφυλακτήρα του τραμ για να πάει στην δουλειά της, επειδή δεν είχε λεφτά για να κόψει εισιτήριο. Το τραγούδι, όμως, παρέμενε ένα βάλσαμο για την ταλαιπωρημένη Γεωργία…

Κάποια μέρα, περπατώντας ανέμελα στο δρόμο του θεάτρου Ολύμπια, άκουσε τον θίασο να κάνει πρόβες κάποια τραγούδια, καθώς στο θέατρο στεγαζόταν εκείνη την εποχή η Λυρική Σκηνή. Αυτό ήταν! Η νεαρή κοπέλα μπήκε μέσα, ζήτησε να περάσει από ακρόαση, τραγούδησε και τους άρεσε. Το «τσαγανό» της αυτό της χάρισε και το πρώτο πραγματικό της χαμόγελο. Από το 1922 και εξής η Γεωργία Βασιλειάδου ήταν πια μαθήτρια του κλασικού τραγουδιού και συμμετείχε μάλιστα ως χορωδός στην όπερα του Βέρντι «Ο Ερνάνης».

Πολλοί λένε πως ήταν μια γοητευτική γυναίκα με βελούδινη φωνή. Και εκείνη το ήξερε, για αυτό προσπάθησε να καλλιεργήσει αυτό το ταλέντο που της χάρισε απλόχερα η φύση. Σπούδασε, λοιπόν, φωνητική και κλασικό τραγούδι στη Γεννάδιο Σχολή, το 1923, ενώ έγινε μέλος στη χορωδία του μελοδράματος. Η βελούδινη φωνή της γοητευτικής κοπέλας μάγευε τους δασκάλους της, οι οποίοι της υπόσχονταν πιο σοβαρούς ρόλους στη Λυρική. Τίποτα και κανείς δεν θα έμπαινε πια εμπόδιο στα όνειρα της και αυτό το απέδειξε όταν αρνήθηκε την απαίτηση της οικογένειας της να σταματήσει το τραγούδι. Έβαλε πια προτεραιότητα τις δικές της ανάγκες, άλλαξε το επίθετο της, διέκοψε τις σχέσεις με την οικογένειά της και ήταν πια ασταμάτητη!

Γεωργία Βασιλειάδου: Η σχέση της με το θέατρο και η απόφαση να το εγκαταλείψει

Σχεδόν αμέσως, η Γεωργία Βασιλειάδου μεταπήδησε στο θεατρικό σανίδι και ξεκίνησε συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της εποχής, όπως την Κυβέλη, τον Δημήτρη Μυράτ και την Μαρίκα Κοτοπούλη. Με την τελευταία συνεργάστηκε για πολλά χρόνια και στην ουσία ήταν το δεξί της χέρι στις παραστάσεις. Μετά από χρόνια, εντάχθηκε στο θίασο του Αιμίλιου Βεάκη και είχε πια κατοχυρώσει το όνομα της στους θεατρικούς κύκλους της εποχής. Εκείνο το διάστημα, η προσωπική της ζωή δεν συμβάδιζε με την επιτυχία που βίωνε στην επαγγελματική της ζωή. Μπορεί να είχε παντρευτεί με έναν έμπορο, όμως ο γάμος της διαλύθηκε σύντομα. Βέβαια, ο γάμος αυτός της χάρισε την μονάκριβη κόρη της, Φωτεινή, που γεννήθηκε το 1935. Για χάρη της κόρης της, σταμάτησε τα πάντα και αφοσιώθηκε στο μεγάλωμα της.

Η Γεωργία Βασιλειάδου ήταν μια μάνα που μεγάλωνε μόνη της το παιδί της, χωρίς καμία βοήθεια, σε μια κοινωνία βαθιά συντηρητική που θεωρούσε μια διαζευγμένη μητέρα, ανάξια λόγου. Πολλές πόρτες έκλεισαν, όπως αυτή του Εθνικού Θεάτρου, του οποίου οι ιθύνοντες ήταν αυτής της νοοτροπίας. Τότε ήταν που αηδίασε από αυτές τις συμπεριφορές και αποφάσισε να βάλει ένα πρόωρο τέλος στην καριέρα της και να αφοσιωθεί πλήρως στο παιδί της.

Η μοίρα, όμως, αλλιώς τα είχε γράψει για την Γεωργία Βασιλειάδου…

Γεωργία Βασιλειάδου: Η δεύτερη – πιο λαμπρή – καριέρα

Η καριέρα της στον κινηματογράφο ήταν λαμπρότερη και συνέβη κατά τύχη. Ενώ είχε σταματήσει να εργάζεται ως ηθοποιός, είχε κάποτε γνωρίσει την Σοφία Βέμπο, η οποία της είχε πει ότι θα την βοηθήσει. Και το έκανε. Συνεργάστηκαν στο θέατρο της και δημιούργησαν μια βαθιά σχέση φιλίας.

Το 1939, όμως, έγινε το μεγάλο μπαμ. Τότε, την ανακάλυψε ο Αλέκος Σακελλάριος που έψαχνε μια λαϊκή γυναίκα, όχι όμορφη, η οποία θα ενσάρκωνε το ρόλο της κουτσομπόλας στο έργο «Τα κορίτσια της παντρειάς», που θα ανέβαινε στο θέατρο «Ιντεάλ». Ακολούθησε η καθολική αναγνώριση μέσα από την ταινία «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» (1948) και οι επιτυχίες «Η κυρά μας η Μαμή», «Η θεία από το Σικάγο», «Η Μαρίνα, ο Κλέαρχος και ο κοντός», «Η ωραία των Αθηνών», υπό την σκηνοθετική αιγίδα του Φιλοποίμην Φίνου.

Το ατύχημα που της χάρισε τον τίτλο της ομορφότερης άσχημης του ελληνικού κινηματογράφου

Η Γεωργία Βασιλειάδου πολλές φορές έλεγε: «Αν γινόντουσαν καλλιστεία για άσχημες τον τίτλο της Σταρ Ελλάς θα τον έπαιρνα εγώ και τον τίτλο της Μις Ελλάς η Ταϋγέτη Μπασούρη!».

Ελάχιστοι γνωρίζουν πως η μεγάλη ηθοποιός ήταν πανέμορφη στα νιάτα της. Σύμφωνα, όμως, με τον Μάκη Δελαπόρτα και τα όσα αναφέρει στην σειρά βιβλίων του «Μεγάλοι Έλληνες Ηθοποιοί, Γεωργία Βασιλειάδου» η Γεωργία Βασιλειάδου είχε ένα ατύχημα στο πρόσωπο που την σημάδεψε για πάντα. Πιο συγκεκριμένα, κάποια μέρα περνώντας έξω από μια παλιά αποθήκη, δεν είδε μια αιχμηρή λαμαρίνα και έσκισε το μάγουλο της. Η λαμαρίνα ήταν σκουριασμένη, το μάγουλο της πρήστηκε, η πληγή δεν έκλεινε και ο γιατρός της είπε πως έπρεπε να γίνει αφαίρεση δέρματος, φοβούμενος μην εξελιχθεί η πληγή σε γάγγραινα. Η επέμβαση αυτή σε συνδυασμό με τις κακουχίες που είχε περάσει στη ζωή της, αλλοίωσαν σε μεγάλο βαθμό το πρόσωπο της.

Αυτό το συμβάν δεν της στοίχισε, καθώς καθιέρωσε την περσόνα της άσχημης στη δουλειά της με μεγάλη επιτυχία. Κάποτε ο Νίκος Τσιφόρος της είχε πει: «Βρε Γεωργία το σκέφτηκες ποτέ να κάνεις πλαστική προσώπου;» Και η Βασιλειάδου του απάντησε: «Κι εσύ σκέφτηκες ότι τότε οι κωμωδίες σου θα πήγαιναν στράφι;».

Χαρακτηριστικό είναι και ένα άλλο συμβάν που διαδραματίστηκε με τον Φίνο, όταν εκείνη είχε πάει όμορφα βαμμένη, χτενισμένη και πολύ περιποιημένη και εκείνος της είπε: «Tι είναι αυτά που έβαλες Γεωργία, θες να με καταστρέψεις;». Από τότε δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ περιποιημένη μπροστά του.

«Θέλω να φύγω με ζήτω και όχι με γιούχα»

Στο απόγειο της καριέρας της πήρε μια σημαντική απόφαση, απόρροια ίσως της ωριμότητας του χαρακτήρα της: να αποσυρθεί από το σανίδι. Είχε, μάλιστα, πει χαρακτηριστικά: «Θέλω να φύγω με ζήτω και όχι με γιούχα» και έτσι έκανε.

Βέβαια, έκανε μια μικρή εξαίρεση για την σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του 1975, όταν ήταν πια σε προχωρημένη ηλικία.

Μετά από αυτό, αποσύρθηκε στο σπίτι της στο Μαρούσι, ενώ έφυγε από την ζωή στις 12 Φεβρουαρίου του 1980, σε ηλικία 80 ετών και κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγή: maxmag

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Βάρκιζα

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμο

Η υπογραφή κάτω από εκείνη την απαράδεκτη για τον λαό και το μεγαλειώδες ΕΑΜικό κίνημα συμφωνία μπήκε σαν σήμερα, στις 12 Φεβρουαρίου 1945.

Το τι θα ακολουθούσε για το λαό και το κίνημά του από τις διαπραγματεύσεις στη Βάρκιζα κι από εκείνον τον απαράδεκτο συμβιβασμό, το είχε προβλέψει ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Άρης Βελουχιώτης.

Ο Άρης, αρνούμενος να εφαρμόσει την συμφωνία της Βάρκιζας, στην επιστολή του προς την ΚΕ του ΚΚΕ, στις 24 Μάρτη 1945, έγραφε:

«Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση (…) για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας. Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές».

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ένα πρωτοφανές όργιο τρομοκρατίας σαρώνει όλη τη χώρα.

Με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την υπογραφή στη Βάρκιζα και από τον αφοπλισμό του ΕΑΜ, στις 12/2/1946, δημοσιεύεται και κατατίθεται στον ΟΗΕ ο απολογισμός της κρατικής καταστολής, της βρετανικής κατοχής και της δράσης των 206 μοναρχοφασιστικών συμμοριών που λεηλατούν τη χώρα:

Νεκροί: 1.289. Τραυματίες: 6.671. Βασανισθέντες: 31.632. Συλληφθέντες: 84.931. Βιασμένες γυναίκες: 165. Ληστείες: 6.567. Επιδρομές σε τυπογραφεία: 572. Καταδιωκόμενοι δημοκρατικοί πολίτες: Πάνω από 100.000.

Αυτά συνέβησαν τότε. Και ήταν τόσο τραγικά που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντίστροφα από την απαισιόδοξη εκτίμηση του Χέγκελ: «Η Ιστορία – έλεγε – διδάσκει πως ουδείς διδάσκεται απ’ αυτήν».

Από το συγκλονιστικό ντοκουμέντο αφοπλισμού του ΕΛΑΣ

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το bullying δεν πέφτει από τον ουρανό

Ευάγγελος Ορφανίδης

Αγαπητέ γονιέ , καλά είναι τα μαθηματικά, η φυσική ,τα τετράδια, οι ξένες γλώσσες και τα φροντιστήρια. Αλλά αν το παιδί σου δεν μάθει να σέβεται τον άλλον, όλα αυτά είναι σαν να χτίζεις ουρανοξύστη πάνω σε βάλτο. Θα βουλιάξει. Γιατί; Γιατί ο σεβασμός και η ενσυναίσθηση δεν είναι διακοσμητικά. Είναι οι βάσεις της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης .Και ξέρεις τι γίνεται όταν λείπουν; Έρχεται στη θέση τους το bullying.

Το bullying δεν πέφτει από τον ουρανό. Δεν είναι «παιδιά είναι, θα παίξουν». Είναι η απουσία ενσυναίσθησης στην πιο ωμή μορφή της. Είναι το παιδί που δεν έμαθε ποτέ ότι ο άλλος πονάει όπως πονάει κι εκείνο. Είναι ο μικρός που διδάχτηκε στο σπίτι πως «σημασία έχει να μην σε πατήσουν», άρα καλύτερα να πατήσεις εσύ πρώτος. Κι έτσι φτιάχνουμε σχολεία γεμάτα φόβο και παιδιά που μεγαλώνουν με την πεποίθηση ότι η βία ,λεκτική ή σωματική,είναι εργαλείο. Αυτά τα παιδιά μετά τα βρίσκεις σε σχέσεις που διαλύονται, σε δουλειές με τοξικότητα, σε κοινωνίες που αναπαράγουν τον ίδιο φαύλο κύκλο.

Οπότε, πριν γεμίσεις τη σχολική τσάντα με μολύβια και χάρακες, γέμισέ την με ένα μάθημα που δεν γράφεται σε βιβλίο… «Όλοι αξίζουν σεβασμό».
«Το να κοροϊδεύεις δεν σε κάνει δυνατό, σε κάνει μικρό». «Η ενσυναίσθηση είναι το πραγματικό σου όπλο».

Γιατί το παιδί που έμαθε να σέβεται τον άλλον δεν θα γίνει ούτε θύμα ούτε θύτης. Θα γίνει άνθρωπος.
Και στο τέλος, ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας…ποια κοινωνία θέλουμε να χτίσουμε; Τα παιδιά μας είναι οι αυριανοί γονείς, σύζυγοι, γιατροί , εκπαιδευτικοί, πολιτικοί κλπ.
Ο κόσμος που θα ζήσουμε αύριο χτίζεται σήμερα, με τον σεβασμό που διδάσκουμε στο σπίτι μας.

Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Κούβα είναι μια ακόμα Γάζα.

Κυκλοθυμικός

Η Κούβα είναι μια διαχρονική Γάζα.

Δεν έχει αντισταθεί άλλος λαός όσο αυτός, δεν έχει πολεμηθεί άλλη χώρα όσο αυτή.

Κι ο δυτικός κόσμος βλέπει δικτάτορες στα θύματα αυτού του άγριου κυνηγιού και δημοκρατίες σε αυτούς που τους στραγγαλίζουν οικονομικά, ενεργειακά, ακόμα και διατροφικά και ιατροφαρμακευτικά εδώ και δεκαετίες γιατί δεν τους αρέσει ο τρόπος που ζούνε, η κοινωνία που πάνε να φτιάξουνε, οι ηγέτες τους. «Δε σας γουστάρουμε, πεινάστε, πεθάνετε, λιώστε ζωντανοί, μέχρι τελικά να κάνετε αυτό που γουστάρουμε, μέχρι να γίνετε αυτό που μας συμφέρει». Αυτή είναι η δημοκρατία σας χωρίς τα φκιασίδια. Την φτύνω τη δημοκρατία σας.

 
Ακούω από παντού να λένε για την φτώχεια στην Κούβα, πόσο υποφέρει ο λαός, το ακούω με παράπονο και συχνά με κριτική διάθεση, ποια από τις δυνατές χώρες θα μπορούσε να επιβιώσει όχι τόσα χρόνια, αλλά έστω και για λίγους μήνες, σε συνθήκες τέτοιου σκληροπυρηνικού εμπάργκο; Φαντάζεστε την Ελλάδα που δεν παράγει ένα μανταλάκι σε ένα τέτοιο καθεστώς; Την Ευρωπαϊκή Ένωση της παρακμής και της οικονομικής στειρότητας; Πλέον και τις ΗΠΑ που κρέμεται όλη η πραγματική της οικονομία από τη βιομηχανία της Ασίας; Ποιο νησί στη μέση του πουθενά θα μπορούσε να αυτονομηθεί και να επιβιώσει τόσες δεκαετίες μέσα στο στόμα του λύκου;

Το μοντέλο της Κούβας έχει πετύχει, για αυτό και συνεχίστηκε να υπάρχει ακόμα και τόσο μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, γι’ αυτό και με δεκάδες μαχαιριές σε όλο της το σώμα συνεχίζει όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να απλώνει το τραυματισμένο της χέρι της για να βοηθήσει όλον τον κόσμο, ακόμα και τους πιο ισχυρούς παίχτες του κόσμου (βλ Ιταλία στον κορονοϊό), γι’ αυτό και την πολεμάει με τέτοια λύσσα κι απανθρωπιά η δυνατότερη χώρα του κόσμου. Αν πίστευαν ότι θα κατέρρεε από μόνη της, δε θα έκαναν τα πάντα για να τους οδηγήσουν σε λιμό. Αν πίστευαν ότι το μοντέλο τους είναι καλύτερο δε θα εκβίαζαν τη νίκη, δε θα ξέπεφτε τόσο πολύ ο Γολιάθ για να κερδίσει τον Δαυίδ.

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει και τώρα, μοιάζει με το φινάλε μιας ταινίας του Νίκου Νικολαΐδη, οι μάρκες σώνονται στο τραπέζι, ένα ένα τα σκοινιά στο δίκτυ ασφάλειας κόβονται κι οι κάννες των όπλων πλησιάζουν απειλητικά τον πρωταγωνιστή. Σειρήνες, εγκλωβισμός και μια αίσθηση ματαιότητας και πικρίας στο στόμα. Το όνειρο που σταδιακά σβήνει μέσα σε μια ομίχλη από πυρίτιδα κι αναμνήσεις.

 
Όμως ακόμα κι αν όλα τελειώσουν εδώ δε θα πάψει ποτέ η Κούβα να δείχνει τον δρόμο, για τόσες δεκαετίες με μόνο της όπλο την σοσιαλιστική της οργάνωση και την αλληλεγγύη ενός ανεξάρτητου ηρωικού φιλειρηνικού λαού έγινε η σκνίπα που έμπαινε μέσα και τσιμπούσε τα ρουθούνια του πιο άγριου θηρίου του πλανήτη. Τα μπουρδέλα και τα καζίνο του Μπατίστα έγιναν σχολεία και νοσοκομεία, τα δεκάδες σχέδια ανατροπής και δολοφονίας του Κάστρο πήγαν στον βρόντο, τον είδαν να πεθαίνει τελικά πλήρης ημερών πλημμυρισμένος από αγάπη κι ευγνωμοσύνη. Ανάμεσα σε περιοχές όπως το Πουέρτο Ρίκο, η Αιτή, η Τζαμάικα, οι Μπαχάμες που «σώθηκαν» από τον κομμουνισμό κι οι λαοί ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας (δεν καταλαβαίνετε πόση) για να κάνουν οι λευκοί χοντροκώληδες αποικιοκράτες τις πιο προκλητικές, χλιδάτες κι ανεξέλεγκτες διακοπές, η Κούβα γινόταν σύμβολο αντίστασης, ανεξαρτησίας, αξιοπρέπειας. Έδινε κουράγιο και στους υπόλοιπους.

 
Έζησα 3 χρόνια απέναντι της. Ο «ελεύθερος» κόσμος δε με άφησε να πάω. Αν πήγαινα θα έχανα τη βίζα μου, τις σπουδές μου, τη δουλειά μου, το μέλλον μου. Τότε ήμουν πιο μικρός, πιο ψαρωμένος. Δε θα ξεχάσω τα δωματιάκια στα αμερικάνικα αεροδρόμια, δε θες να μπεις εκεί μέσα ξανά. Αυτά με έχουν κάνει τόσο αυθάδη καθώς μεγαλώνω. Ακόμα κι όταν πέθανε ο Φιντέλ ήμουν 1 ώρα μακριά της, βίωνα το πένθος της, τον κερνούσα μια μπύρα και του τραγουδούσα τον Λεβέντη του φίλου του του Μίκη, καθώς αυτός σαν άλλος Αντώνιος αποχαιρετούσε την Αλεξάνδρεια που έχανε οριστικά.

 
Μακάρι να αντέξει κι αυτήν την φορά. Μα κι αν δεν αντέξει, έχει αφήσει γερή κληρονομία. Ίσως μια μέρα όλος ο κόσμος γίνει Κούβα. Ίσως μια μέρα να μην υπάρχει πια η Αμερική. Αυτός ο κόσμος μου δίνει το κουράγιο να συνεχίσω.

 
Hasta la victoria siempre

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Σκουπίδια

Ελλάδα

Το υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε το «πράσινο φως» για άλλη μια επέκταση του ΧΥΤΑ Φυλής, που προσθέτει ακόμα 2 εκατ. κυβικά μέτρα σκουπιδιών σ' αυτά που ήδη υπάρχουν. 

Είχε προηγηθεί τέλη Δεκέμβρη (διόλου τυχαία λίγο πριν τις γιορτές) η συνεδρίαση του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ), όπου αποφασίστηκε από τη διοίκηση Χαρδαλιά η νέα επέκταση της χωματερής. 

Με την απόφαση αυτή δίνεται συνέχεια στα «πανωσηκώματα» του 2019, όταν η κατάπτυστη σύμπραξη ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εκτελεστική επιτροπή του ΕΔΣΝΑ και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, αποφάσισε την επέκταση της χωματερής κατά 8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. 

Την ώρα που όλοι μιλούσαν και μιλάνε για «ανάπτυξη» της Δυτικής Αττικής, το αίσχος της χωματερής χειροτερεύει. 

Αντί να κλείσει η εστία της μπόχας και του καρκίνου στην πίσω αυλή των σπιτιών και των σχολείων όλης της περιοχής, τα τείχη των σκουπιδιών ψηλώνουν κι άλλο. 

Επιβεβαιώνεται ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια για την προστασία του περιβάλλοντος και την «πράσινη» διαχείριση των σκουπιδιών κρύβεται η πολιτική του κέρδους, που αντιμετωπίζει τα σκουπίδια ως εμπόρευμα και τη διαχείρισή τους ως πεδίο επενδύσεων, γεννά αδιέξοδα, βουνά απορριμμάτων, καρκινογόνα καύση κ.ά. 

Απέναντι σ' αυτό το επικίνδυνο αίσχος, μόνη απάντηση είναι ο αγώνας του λαού για να κλείσει η χωματερή και να πάει οριστικά στα σκουπίδια η αντιλαϊκή πολιτική τους, που για τα κέρδη δεν διστάζει να θυσιάσει την υγεία, ακόμα και τη ζωή του λαού.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Στον λάκκο

Ελλάδα

«Θέλουμε ή δεν θέλουμε περισσότερες Συλλογικές Συμβάσεις και περισσότεροι εργαζόμενοι να καλύπτονται από αυτές;». 

Αυτό αναρωτιόταν χτες, δήθεν αφελώς, η υπουργός Εργασίας στη Βουλή, όπου συζητιέται το νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις Συλλογικές Συμβάσεις. 

Το πραγματικό ερώτημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συνυπογράφουν κυβέρνηση, εργοδοσία και εργατοπατέρες. 

Το νομοσχέδιο αυτό δεν φτιάχτηκε για να στηρίξει το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων. 

Πίσω από το ρετουσάρισμα, παραμένει σε πλήρη ισχύ όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο που καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτεται μόλις 1 στους 4 εργαζόμενους. 

Οι διατάξεις του σε τίποτα δεν υποχρεώνουν τους εργοδότες να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση με τα συνδικάτα, καθώς δεν επανέρχεται ούτε η μονομερής προσφυγή στον ΟΜΕΔ, ούτε η επέκταση και υποχρεωτικότητα μιας Σύμβασης, αν υπογραφεί. 

Για κερασάκι στην τούρτα, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας παραμένει στα χέρια των κυβερνήσεων, εμποδίζοντας κάθε διεκδίκηση των συνδικάτων. 

Συνέπεια όλων αυτών θα είναι να παραμένουν οι Συλλογικές Συμβάσεις θαμμένες στον λάκκο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, όσα ψέματα κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση με τη στήριξη των ελεγχόμενων εργατοπατέρων.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ 2023 Καλεί στα συλλαλητήρια στις 28 Φλεβάρη μαζί με τα εργατικά σωματεία

Ελλάδα

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο εξέλεξε ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, με πρόεδρο τον Παύλο Ασλανίδη και γραμματέα την Ελένη Βασάρα. Αντιπρόεδρος εκλέχτηκε ο Βασίλης Παυλίδης και ταμίας η Μιρέλα Ρούτσι.

Στην πρώτη του συνεδρίαση μάλιστα, το νέο ΔΣ αποφάσισε με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα των Τεμπών να καλέσει στις 28 Φλεβάρη στα συλλαλητήρια σε Αθήνα (12 μ., Σύνταγμα) και Θεσσαλονίκη (12 μ., Αγαλμα Βενιζέλου), όπως και σε πόλεις σε όλη τη χώρα, σε συντονισμό με τα Εργατικά Κέντρα, τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους και τους φορείς του λαϊκού κινήματος:

Οπως σημειώνεται στη σχετική - ανακοίνωση κάλεσμα:

«Στις 28 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη που μας στέρησε τους αγαπημένους μας.

Λιγότερο από έναν μήνα μετά, στις 23 Μαρτίου 2026, ξεκινάει η κύρια δίκη.

Ολα αυτά τα χρόνια και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών κάνει μεγάλη προσπάθεια να αναδείξει τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα και όλους τους ενόχους, όσο ψηλά και αν βρίσκονται!

Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ηταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος δεν λογαριάζει ούτε την ανθρώπινη ζωή, που γεννά και συγκαλύπτει εγκλήματα.

Ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών απευθύνει κάλεσμα για συμμετοχή στις μεγάλες συγκεντρώσεις μαζί με τα Εργατικά Κέντρα και τα Σωματεία Εργαζομένων, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τους μαζικούς φορείς σε όλη την Ελλάδα.

Για να δυναμώσει η φωνή μας ακόμα περισσότερο.

Για να δυναμώσει ο αγώνας μας για την πραγματική δικαίωση.

Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!».

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κατ' εικόνα

Κόσμος

Η δυσωδία του καπιταλιστικού βάλτου αναδίδεται από παντού. 

Βουτηγμένη στη βρώμα είναι κάθε σελίδα των φακέλων Επστιν. 

Κτηνώδεις πράξεις πέρα από κάθε ηθικό φραγμό, μπερδεμένες με lobbying, δημόσιες σχέσεις μεταξύ κροίσων, κυβερνητικών και βασιλικών αξιωματούχων. 

Μούγκα από όσους συμμετέχουν και γνωρίζουν, εκτός αν πρόκειται να βγουν στη φόρα τα άπλυτα του αντιπάλου, στο φόντο και των ανταγωνισμών που έχουν τα κοινωνικά παράσιτα. 

Αυτή είναι η κανονικότητα και όχι κάποια διαστροφή του συστήματος, όσο κι αν προσπαθούν να το ξεπλύνουν. 

Φαινόμενα σήψης που έρχονται κατευθείαν από τον σάπιο κόσμο τους, όπου βασιλεύουν η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, το πάτημα επί πτωμάτων, η εμπορευματοποίηση των πάντων και το κυνήγι του κέρδους ως υπέρτατος νόμος. 

Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση είναι και οι άνθρωποι - τέρατα, βουτηγμένοι στη βρωμιά και στην αθλιότητα. Αυτούς και το σύστημα που τους γεννά πρέπει να γκρεμίσουν οι λαοί για να ανασάνουν!

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπογιόπουλος γελοιοποιεί Μαρινάκη για την επίθεση στον Αβραμίδη

Ελλάδα

Πλήρης γελοιοποίηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Π.Μαρινάκη, με αφορμή την επίθεση και τις απειλές του κατά του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη, από τον δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο στην σημερινή (Τρίτη 10/2) ραδιοφωνική εκπομπή του στον real 97,8.

Απολαύστε:

 

 

Πηγή: imerodromos

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η ΠΑΤΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

Ελλάδα

Ο πατραϊκός λαός γνωρίζει, όπως και όλη η Ελλάδα, ότι η Πάτρα, έχει τo χαμηλότερo οικιακό συντελεστή πανελλαδικά, 1€/τ.μ. το χρόνο για χώρους κύρια χρήσης και 0,73€/τ.μ για τους βοηθητικούς, και αυτό είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής της Δημοτικής Αρχής, αλλά και σκληρής δουλειάς αιρετών και εργαζομένων, με σεβασμό στα οικονομικά των λαϊκών στρωμάτων της πόλης μας.

Αυτά που βλέπει όλη η Ελλάδα, δεν περιμένει όμως κανείς να τα δουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και του συστήματος στο Δημοτικό Συμβούλιο.

 
Η αλήθεια γι’ αυτούς είναι ξένη λέξη…

 
Αλήθεια και υπηρέτηση των συμφερόντων των λίγων, είναι δύο έννοιες ασύμβατες. Με σημαία τους το ψέμα και την υποκρισία, πορευόντουσαν και θα πορεύονται. Aυτά είναι τα προσόντα τους. Κρύβουν μάλιστα ότι είναι οι ίδιοι που έχουν ζητήσει όλες οι υπηρεσίες να είναι ανταποδοτικές. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έχουν καταγγείλει ποτέ τις κυβερνητικές επιλογές που στραγγαλίζουν τους Δήμους και τις ΔΕΥΑ. Αυτοί που στηρίζουν τις κυβερνητικές επιλογές, πως μπορούν να υπερασπιστούν τις λαϊκές ανάγκες;

Η Δημοτική Αρχή της Λαϊκής Συσπείρωσης παρέλαβε το 2014, δημοτικά τέλη στο 1,95€/τ.μ (για κύριους και βοηθητικούς χώρους), τα οποία μείωσε στο 1€/τ.μ. Δημιουργήσαμε 12 κατηγορίες ευπαθών κοινωνικών ομάδων με τέλη μηδενικά ή μειωμένα κατά 50% και τώρα προστέθηκε με μηδενικά τέλη και 13η κατηγορία, αυτή των πυροπλήκτων περιοχών. Κατηγορίες που ανακουφίζουν χιλιάδες συμπολίτες μας.

Παραλάβαμε μαζί και ένα βουνό από χρέη. Δάνεια που την 1-9-2014 ήταν 21.123.265€, και στις 31/12/2025 έφτασαν με την αποπληρωμή 4.244.624,50€.

 
Κληρονομήσαμε ανεξόφλητες δικαστικές αποφάσεις σε βάρος του Δήμου, χρέη προς εργαζομένους και προς τρίτους που ξεπερνούσαν τα 10 εκατομμύρια ευρώ και τα εξοφλήσαμε όλα.
Για να μην γίνει αναφορά και στους λεηλατημένους και κατεστραμμένους χώρους της Δημοτικής Περιουσίας!

Είμαστε από τους ελάχιστους Δήμους και ΔΕΥΑ που δεν χρωστούν. Όλα αυτά σε μια περίοδο «ισχνών αγελάδων», με μείωση των κρατικών χρηματοδοτήσεων που έφθασαν το 67% σε σύγκριση με το παρελθόν.

Αντιμετωπίσαμε και αντιμετωπίζουμε, ένα εχθρικό πολιτικό περιβάλλον, την σημερινή κυβέρνηση, αλλά και τις προηγούμενες, τα κόμματα του συστήματος, που με την πολιτική που εφαρμόζουν δεν στερούν από το Δήμο μόνο έσοδα, αλλά προκάλεσαν και τεράστιες αυξήσεις στον δημοτικό φωτισμό με διπλασιασμό του. Το ίδιο και στα καύσιμα, σε όλα τα εφόδια του Δήμου, με τον πληθωρισμό να τρώει όχι μόνο το εισόδημα των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και του Δήμου.
Σε όλα αυτά προστέθηκαν το κατάπτυστο τέλος, ταφής, που στερεί από τον Δήμο πάνω από 2 εκατ. ευρώ, ο υπερτριπλασιασμός στην τιμή της διαχείρισης των απορριμμάτων (από 4€/τόνο όταν ήταν στον Δήμο, τώρα στα 16€/τόνο που είμαστε στο ΣΥΔΙΣΑ). Ο κατάλογος ατελείωτος…
Η Κυβέρνηση φέρει τη μόνη και αποκλειστική ευθύνη. Είναι υπόλογη για την κατάσταση που έχουν οδηγηθεί οι Δήμοι, αυτή που τους οδηγεί στην επιπλέον αφαίμαξη του ήδη λεηλατημένου εισοδήματος των Πατρινών.

Επιβεβαιώνονται καθημερινά, όλα όσα έχουμε πει ξεκάθαρα από την πρώτη στιγμή στον πατραϊκό λαό. Στόχος όλων των κυβερνήσεων η ενίσχυση της ανταποδοτικότητας σε κάθε κομμάτι των Δημοτικών Υπηρεσιών που αφορά παροχές προς τους πολίτες. Το αφήγημα της αποκέντρωσης, της «αυτοδιοίκησης» και των «ισχυρών» Δήμων ξεθώριασε και η πραγματικότητα δεν κρύβεται. Οι μεγάλες αναδιαρθρώσεις στην Τοπική Διοίκηση, θέλουν να δημιουργήσουν Δήμους που δεν κοστίζουν στο κεντρικό κράτος, με ένταση της τοπικής φορολογίας για τα λαϊκά στρώματα, δημόσιες δομές και υπηρεσίες που παραδίδονται λάφυρο στους ιδιώτες, υποδομές που δεν συντηρούνται και καταρρέουν.
Ο Δήμος μας παρά τις δυσκολίες και την υποχρηματοδότηση προχωρά στην πρόσληψη 119 εργαζομένων στις ανταποδοτικές υπηρεσίες, κόντρα στην προσπάθεια και στους σχεδιασμούς για το ξεπούλημά τους.

Όλα αυτά τα χρόνια είναι σε εξέλιξη μοναδικό έργο για την ιστορία του Δήμου μας, αποτέλεσμα, νοικοκυροσύνης, σεβασμού ακόμα και του ενός ευρώ του πατραϊκού λαού.
Απέναντι σε όλα αυτά οι παρατάξεις του κ. Σβόλη και του κ. Ψωμά τάχθηκαν για μια ακόμη φορά υπέρ της ανταποδοτικότητας, ενώ η παράταξη του κ. Σβόλη (της ΝΔ δηλαδή) αντιπροτείνει αύξηση των τελών σε 2,2€/τ.μ!

 
Φυσικά δεν ακούστηκε κουβέντα για την απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη στις εταιρείες που ανήκουν στο ΤΑΙΠΕΔ (όπως ο ΟΛΠΑ), που απολαμβάνουν σειρά φοροελαφρύνσεων.
Αυτά για να ξεκαθαρίσουμε τι υπηρετεί ο καθένας στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας! 

Πηγή:

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »