Γιώργος Μαργαρίτης από Ημεροδρόμο
Ξαφνικά προέκυψε “παλλαϊκό” αίτημα για την δημιουργία Μουσείου Εθνικής Αντίστασης.
Οι αιτούντες δεν αναφέρονται στα υπάρχοντα. Ούτε στην Καισαριανή, ούτε στο Χαϊδάρι, ούτε στην Ηλιούπολη. Δεν τους αρέσουν.
Εννοούν Κρατικό Μουσείο, κάτι ανάμεσα στην Βουλή και στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Σε κάθε περίπτωση κάτω από κρατικό/κυβερνητικό έλεγχο!
Παράξενο “παλλαϊκό” αίτημα σε μια χώρα όπου το κράτος ουδεμία μνεία της Αντίστασης έχει ως τώρα κάνει.
Ούτε στον Άγνωστο Στρατιώτη αναφέρεται τίποτε σχετικό, ούτε στο κωμικό μνημείο των “πεσόντων του Γένους” στο ΓΕΕΘΑ ή όπου το πήγαν τώρα.
Παράξενο “παλλαϊκό” αίτημα σε μια χώρα όπου το κράτος πρωτοστατεί στην εξαφάνιση των όποιων μνημείων της Αντίστασης εκεί όπου υπάρχουν. Να αναφέρουμε την πολεμική για το άγαλμα του Άρη Βελουχιώτη στην Λαμία;
Τι συμβαίνει λοιπόν;
Πριν λίγο καιρό ήταν οι τάφοι στο Γεντί Κουλέ. Ενθουσιάστηκε τότε το αστικό κράτος! Τόσο που ανέθεσε στην Αστυνομία να κλείσει όπως όπως την υπόθεση.
Τώρα είναι οι φωτογραφίες της εκτέλεσης των διακοσίων. Πάλι για κομμουνιστές πρόκειται. Άρα πρέπει να παρέμβη το αστικό κράτος.
Η καλύτερη μέθοδος επέμβασης είναι ένα κρατικό μουσείο Εθνικής Αντίστασης.
Όπου θα υπάρχει ολίγο ΕΑΜ, ίσως και ελάχιστο ΚΚΕ.
Κάτι από ΕΛΑΣ, κάτι από ΕΠΟΝ, ίσως κάτι περισσότερο από ΟΠΛΑ .
Και δίπλα και ισότιμα θα εκθειάζονται οι Τιτάνες της Εθνικής Αντίστασης.
Ο ΕΔΕΣ. Του Ζέρβα με τις λίρες των Άγγλων και τις “ανακωχές” με τους Γερμανούς. Ο άλλος, ο ΕΔΕΣ της Αθήνας, πρόπλασμα των Ταγμάτων Ασφαλείας. Για να μην αναφερθούμε στα χειρότερα…..
Η ΕΚΚΑ/5/42, μισή με τις λίρες (ίδιας προέλευσης) μισή με τα Τάγματα Ασφαλείας.
Η ΠΕΑΝ. Όχι εκείνη του 1942, προς Θεού! Εκείνη του 1944 που στρατολογούσε (ΕΣΑΣ) για λογαριασμό των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Ή ακόμα και η “Χ”, του Γρίβα, με τις γερμανικές αστυνομικές ταυτότητες και τις γερμανικές άδειες οπλοφορίας.
Ποιος αμφιβάλει ότι πρόκειται για οργανώσεις αντίστασης. Αντιστέκονταν όλοι αυτοί ενάντια στον κομμουνισμό. Για τα δύο άκρα δεν γίνεται επίσημα λόγος;
Να λοιπόν το ζητούμενο. Να “εκτελεστούν” ακόμα μια φορά οι εκτελεσμένοι της Καισαριανής.
Να τοποθετηθούν οι φωτογραφίες τους δίπλα σε εκείνες των δημίων τους, των εχθρών τους.
Να ευτελιστούν οι ιδέες τους και ο αγώνας τους ταυτιζόμενες με εκείνες του Ζέρβα, του Γρίβα και των ομοίων τους.
Να τι εννοούν με το ζητούμενο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης.
Το βασικό είναι να μην φτάσουν οι φωτογραφίες εκεί όπου ανήκουν.
Στον ελληνικό λαό και στο ΚΚΕ.
(*) Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι καθηγητής Ιστορίας
Η Σφήκα: Επιλογές
Οι αιτούντες δεν αναφέρονται στα υπάρχοντα. Ούτε στην Καισαριανή, ούτε στο Χαϊδάρι, ούτε στην Ηλιούπολη. Δεν τους αρέσουν.
Εννοούν Κρατικό Μουσείο, κάτι ανάμεσα στην Βουλή και στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Σε κάθε περίπτωση κάτω από κρατικό/κυβερνητικό έλεγχο!
Παράξενο “παλλαϊκό” αίτημα σε μια χώρα όπου το κράτος ουδεμία μνεία της Αντίστασης έχει ως τώρα κάνει.
Ούτε στον Άγνωστο Στρατιώτη αναφέρεται τίποτε σχετικό, ούτε στο κωμικό μνημείο των “πεσόντων του Γένους” στο ΓΕΕΘΑ ή όπου το πήγαν τώρα.
Παράξενο “παλλαϊκό” αίτημα σε μια χώρα όπου το κράτος πρωτοστατεί στην εξαφάνιση των όποιων μνημείων της Αντίστασης εκεί όπου υπάρχουν. Να αναφέρουμε την πολεμική για το άγαλμα του Άρη Βελουχιώτη στην Λαμία;
Τι συμβαίνει λοιπόν;
Πριν λίγο καιρό ήταν οι τάφοι στο Γεντί Κουλέ. Ενθουσιάστηκε τότε το αστικό κράτος! Τόσο που ανέθεσε στην Αστυνομία να κλείσει όπως όπως την υπόθεση.
Τώρα είναι οι φωτογραφίες της εκτέλεσης των διακοσίων. Πάλι για κομμουνιστές πρόκειται. Άρα πρέπει να παρέμβη το αστικό κράτος.
Η καλύτερη μέθοδος επέμβασης είναι ένα κρατικό μουσείο Εθνικής Αντίστασης.
Όπου θα υπάρχει ολίγο ΕΑΜ, ίσως και ελάχιστο ΚΚΕ.
Κάτι από ΕΛΑΣ, κάτι από ΕΠΟΝ, ίσως κάτι περισσότερο από ΟΠΛΑ .
Και δίπλα και ισότιμα θα εκθειάζονται οι Τιτάνες της Εθνικής Αντίστασης.
Ο ΕΔΕΣ. Του Ζέρβα με τις λίρες των Άγγλων και τις “ανακωχές” με τους Γερμανούς. Ο άλλος, ο ΕΔΕΣ της Αθήνας, πρόπλασμα των Ταγμάτων Ασφαλείας. Για να μην αναφερθούμε στα χειρότερα…..
Η ΕΚΚΑ/5/42, μισή με τις λίρες (ίδιας προέλευσης) μισή με τα Τάγματα Ασφαλείας.
Η ΠΕΑΝ. Όχι εκείνη του 1942, προς Θεού! Εκείνη του 1944 που στρατολογούσε (ΕΣΑΣ) για λογαριασμό των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Ή ακόμα και η “Χ”, του Γρίβα, με τις γερμανικές αστυνομικές ταυτότητες και τις γερμανικές άδειες οπλοφορίας.
Ποιος αμφιβάλει ότι πρόκειται για οργανώσεις αντίστασης. Αντιστέκονταν όλοι αυτοί ενάντια στον κομμουνισμό. Για τα δύο άκρα δεν γίνεται επίσημα λόγος;
Να λοιπόν το ζητούμενο. Να “εκτελεστούν” ακόμα μια φορά οι εκτελεσμένοι της Καισαριανής.
Να τοποθετηθούν οι φωτογραφίες τους δίπλα σε εκείνες των δημίων τους, των εχθρών τους.
Να ευτελιστούν οι ιδέες τους και ο αγώνας τους ταυτιζόμενες με εκείνες του Ζέρβα, του Γρίβα και των ομοίων τους.
Να τι εννοούν με το ζητούμενο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης.
Το βασικό είναι να μην φτάσουν οι φωτογραφίες εκεί όπου ανήκουν.
Στον ελληνικό λαό και στο ΚΚΕ.
(*) Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι καθηγητής Ιστορίας
Η Σφήκα: Επιλογές
