Η ΣΦΗΚΑ

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Το «επιτελικό τους κράτος» είναι γυμνό

Ελλάδα

Δυο παραδείγματα των τελευταίων ημερών από τον χώρο της Παιδείας ξεσκεπάζουν τη γύμνια του... «επιτελικού κράτους».

Το πρώτο αφορά τον Νότιο Τομέα της Αθήνας. Τι έγινε εκεί; Η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δ' Αθήνας (που καλύπτει τα σχολεία του Νότιου Τομέα), λόγω υπηρεσιακής αστοχίας κατά την καταχώρηση των κενών για τη β' φάση προσλήψεων αναπληρωτών, δεν καταχώρησε κανένα από τα κενά γενικής αγωγής που υπήρχαν. Αποτέλεσμα; Κανένας αναπληρωτής δεν τοποθετήθηκε στα σχολεία της Διεύθυνσης στη β' φάση προσλήψεων, με τα κενά εκπαιδευτικών να παραμένουν στη συντριπτική πλειοψηφία των σχολείων του Τομέα, κενά δασκάλων στα τμήματα (πρωινά και ολοήμερα) αλλά και κενά εκπαιδευτικών ειδικοτήτων. Η επόμενη, γ' φάση προσλήψεων αναπληρωτών, αναμένεται τον Νοέμβρη. Μέχρι τότε τι θα γίνει στα σχολεία;

Το λάθος προέκυψε από την ίδια τη διοικητική δομή του υπουργείου, από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης. Ηταν υπόθεση κάποιων κλικ στον υπολογιστή. Γιατί δεν διορθώθηκε επί τόπου την ώρα που εντοπίστηκε; Γιατί δεν διορθώνεται δύο, τρεις, τέσσερις μέρες μετά...; Γιατί το υπουργείο δεν στέλνει τώρα αναπληρωτές και πρέπει οι μαθητές να περιμένουν μέχρι τον Νοέμβρη για να κάνουν μάθημα;

Το ερώτημα, φυσικά, μπορεί να επεκταθεί: Γιατί δεν έχουν καλυφθεί ήδη όλα τα κενά σε όλη τη χώρα; Τα παιδιά της Γ' Λυκείου στα Κύθηρα δεν έχουν διδαχθεί ούτε μια ώρα από την αρχή της σχολικής χρονιάς τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματά τους...

***

Το δεύτερο είναι το παράδειγμα της Γκράβας. Σ' ένα συγκρότημα με 4.000 μαθητές έχουμε κρούσματα έντονης οσμής αερίου εδώ και είκοσι μέρες και κανείς δεν απαντάει επίσημα και υπεύθυνα το «γιατί;». Χρειάστηκε να ξεσηκωθούν γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές για να απαιτήσουν εκκένωση την Παρασκευή, κι οι εμπλεκόμενοι δήμοι καθησύχαζαν ή ακόμα και προκαλούσαν χωρίς να απαντούν στα αμέτρητα «γιατί» και την αγωνία της σχολικής κοινότητας. Το δε υπουργείο Παιδείας δεν έχει ψελλίσει ούτε μισή κουβέντα για το θέμα στο μεγαλύτερο σχολικό συγκρότημα της χώρας.

Αφήσαν το Σαββατοκύριακο χωρίς να κάνουν κανέναν έλεγχο. Ακόμα και η διακοπή της παροχής φυσικού αερίου (που δεν είναι λύση, απλά το πρώτο βήμα για την ασφάλεια μέχρι να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι) έπρεπε να περάσουν τρεις μέρες για να γίνει. Και βγάζουν κάτι λακωνικές ανακοινώσεις όπως αυτή του δημάρχου Γαλατσίου προχθές το βράδυ του τύπου... «μην ανησυχείτε». Μα πώς να μην ανησυχούν, αφού οι εταιρείες στην υπόθεση του φυσικού αερίου είναι ελεγκτές του εαυτού τους - κάτι που αποκαλύφθηκε από τον περασμένο Μάη με την επικίνδυνη κατάσταση της οσμής αερίου σε όλους τους νότιους δήμους; Πώς να μην ανησυχούν όταν κανένας δημόσιος φορέας δεν παίρνει την ευθύνη να κάνει ολοκληρωμένους ελέγχους και να απαντήσει από πού και γιατί προερχόταν η οσμή; Και τι θα γίνει όταν το επόμενο διάστημα τα σχολεία θα χρειαστούν θέρμανση;

***

Μιλάμε, λοιπόν, για το αστικό κράτος. Ενα κράτος που όχι μόνο δεν μπορεί να προστατεύσει αποτελεσματικά τις λαϊκές ανάγκες, αλλά που, όταν αυτές συγκρούονται με τις προτεραιότητες του κεφαλαίου, αποδεικνύεται «επιτελικό» στην υποβάθμιση, στην καθυστέρηση, στη μετακύλιση των ευθυνών. Ενα κράτος που έχει αποδειχθεί κατά συρροήν επιζήμιο για την ανθρώπινη ζωή και τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες.

Τα δύο παραπάνω παραδείγματα από την Παιδεία δεν είναι «κακές στιγμές» μιας κατά τα άλλα εύρυθμης κρατικής μηχανής. Δεν είναι απλώς κάποια υπηρεσιακά λάθη ή κάποιες καθυστερήσεις που «θα διορθωθούν». Είναι χαρακτηριστικές πλευρές του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το αστικό κράτος, το οποίο ιδιαίτερα στην εποχή της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής έχει ξεκάθαρες προτεραιότητες.

Γιατί το ίδιο κράτος που εμφανίζεται «ανίκανο» να εξασφαλίσει έγκαιρα εκπαιδευτικούς στα σχολεία, να ελέγξει με επάρκεια ένα σχολικό συγκρότημα όπου επί μέρες υπάρχει έντονη οσμή αερίου, να εξασφαλίσει ασφαλή σχολικά κτίρια, είναι απολύτως ικανό όταν πρόκειται να οργανώσει την καταστολή, την παρακολούθηση, την υπονόμευση των απεργιών, την εφαρμογή αντιλαϊκών νόμων και την προώθηση των απαιτήσεων των επιχειρηματικών ομίλων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών της αστικής τάξης.

Ας θυμηθούμε πάλι από την Παιδεία την ταχύτητα με την οποία λειτούργησε το αστικό κράτος, δικαιοσύνη και αστυνομία, πριν λίγες μέρες στη Σάμο, απέναντι σε ανήλικους μαθητές που κινητοποιούνταν για τις ανάγκες των σχολείων τους και «τους τύλιξε σε μια κόλλα χαρτί» σαν εγκληματίες...

Γ.

Πηγή: rizospastis

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μήνυμα έφτασε στην αμερικάνικη πρεσβεία: Ανεπιθύμητος ο Ρούμπιο! H διαδήλωση έσπασε την τρομοκρατία

Από Ημεροδρόμο

Οι συνδικαλιστές με μία αιφνιδιαστική κίνηση έσπασαν στην πράξη τον κρατικό αυταρχισμό και την προσπάθεια να απαγορευτεί η διαδήλωση ενάντια στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ και την ατζέντα της πολεμικής εμπλοκής για τα συμφέροντα των ελληνικών ομίλων.

Στη συνέχεια χιλιάδες διαδηλωτές μαχητικά μπόρεσαν να πορευτούν προς την πρεσβεία αντιμετωπίζοντας χημικά και φραγμούς των κρατικών δυνάμεων καταστολής.

Όπως αναφέρει και ο Μάρκος Μπεκρής η εργατική τάξη της χώρας στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο είναι ανεπιθύμητος.

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Δεκάδες λιμάνια - ένα μήνυμα

Κόσμος

Δεκάδες λιμάνια αναμένεται να «νεκρώσουν» με τη συντονισμένη απεργία σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική, ακόμα και Αμερική στις 30 Οκτώβρη, στέλνοντας ελπιδοφόρο μήνυμα ότι «οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη»!

Είναι μια μεγάλη διεθνιστική πρωτοβουλία που παίρνει τη σκυτάλη από την προηγούμενη Μέρα Δράσης, στις 6 Φλεβάρη, με τους λιμενεργάτες να διαδηλώνουν: «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο! Λιμάνια των λαών και της ειρήνης - όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών».

Στην Ελλάδα, μαζί με τους λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του Πειραιά, συμμετοχή με απεργία έχουν αποφασίσει οι ναυτεργάτες και οι εργάτες στη Ζώνη, στα άλλα Ναυπηγεία και στα εργοστάσια Μετάλλου. Σε ακόμα περισσότερους κλάδους και χώρους δουλειάς του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα θα ξεδιπλωθούν πρωτοβουλίες την ίδια μέρα.

Στον αγώνα θα συναντηθούν...

- αυτοί που βάζουν σε κίνηση τις γερανογέφυρες. Που φορτώνουν εκατομμύρια τόνους εμπορευμάτων και τώρα οι επιχειρηματικοί όμιλοι τους ζητούν να «φορτώνουν» πρώτες ύλες, όπλα και πυρομαχικά για τον πόλεμο

- οι ναυτεργάτες, που βάζουν μπρος τα βαπόρια σε όλο τον κόσμο και σήμερα οι εφοπλιστές τούς στέλνουν στις εμπόλεμες ζώνες για τα κέρδη τους, τους βάζουν να υπογράφουν θανατόχαρτα

- οι εργάτες που χτίζουν τα βαπόρια και δίνουν ζωή στις μηχανές της μεταλλουργίας, και με τη στροφή στην πολεμική οικονομία βλέπουν την εργοδοσία να αρπάζει άλλη μια ευκαιρία για να απαιτήσει δουλειά με «τα κεφάλια μέσα», ένταση της εκμετάλλευσης για τα πολεμικά της σχέδια.

Η Μέρα Δράσης εξελίσσεται σε κορυφαίο σταθμό μαχητικής παρέμβασης του εργατικού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή της χώρας, στη μετατροπή κρίσιμων υποδομών σε κρίκους της πολεμικής αλυσίδας.

Αλλά και ενάντια στις συνέπειες στα εργατικά δικαιώματα, στο εισόδημα, συνολικά στη ζωή των εργαζομένων, στα καλέσματα υποταγής μπροστά σε έναν ακόμα «δύσκολο χειμώνα» από την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Αποτελεί ταυτόχρονα σταθμό στην απεργιακή κλιμάκωση του επόμενου διαστήματος για ΣΣΕ με αυξήσεις, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για σταθερό - μειωμένο εργάσιμο χρόνο. Ενάντια σε όλα εκείνα που - όπως αποδεικνύεται και στον νέο προϋπολογισμό - βάφουν στο «χακί» τη ζωή της εργατικής τάξης, καθορίζουν κάθε πλευρά της δουλειάς και της ζωής της, προκαλούν δικαιολογημένα μεγάλη δυσαρέσκεια για την πολιτική της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων.

Στις 30 Οκτώβρη, στην ίδια αγωνιστική «αλυσίδα» θα βρεθούν εργάτες από πολλές διαφορετικές χώρες, που οι αστικές τάξεις βάζουν στο στόχαστρο για τη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής λείας.

Ανάμεσά τους, οι Έλληνες λιμενεργάτες με τους Τούρκους συναδέλφους τους, εκπέμποντας το μήνυμα ότι η πατρίδα των εργαζομένων και του λαού δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με την πατρίδα των εκμεταλλευτών, που τους σέρνουν στη φωτιά των ανταγωνισμών και του πολέμου.

Η μέρα της μεγάλης διεθνούς δράσης δίνει απάντηση στο «τι μπορούμε να κάνουμε»: Δείχνει ότι οι εργαζόμενοι βρίσκουν τη δύναμη όταν βγαίνουν στον αγώνα κόντρα στους επιθετικούς σχεδιασμούς της αστικής τάξης. Ότι σήμερα και κάθε μέρα κρίνεται η σύγκρουση σε κάθε χώρα με το κεφάλαιο και τις στρατηγικές επιλογές του, η οργάνωση της εργατικής - λαϊκής αντεπίθεσης, ο δρόμος για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Πηγή: rizospastis

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Ντροπή και κατάντια

Γιάννης Κέμμος

Είναι τρομακτική, για να μην πω προσβλητική, η εικόνα υποτέλειας που δείχνει η Ελλάδα κάθε φορά που ένας αξιωματούχος, ούτε καν πρόεδρος ή πρωθυπουργός μία ισχυρής χώρας έρχεται στη χώρα μας, πόσο μάλλον όταν αυτή η χώρα είναι οι ΗΠΑ.

Για μία επίσκεψη του Ρούμπιο, ούτε καν του Τραμπ, η Αθήνα έχει γίνει μία πόλη φρούριο μη φιλική, σε ντόπιους, σε τούριστες, σε ανθρώπους, σκύλους, σε ότι κινείται και αναπνέει.

Κλεισμένοι δρόμοι, ακυρωμένα δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς, κλειστοί σταθμοί του Μετρό, φυσικά απαγόρευση συναθροίσεων κλπ κλπ.

Δεν φερόμαστε ως ιθαγενείς που τους μοιράζουν αναπτήρες, είμαστε ιθαγενείς.

Όχι μόνο ξεπουλάμε γη και ύδωρ αλλά ακυρώνουμε τη λειτουργία της πρωτεύουσας μία ολόκληρης χώρας για να περάσει η πομπή ενός μόνο ανθρώπου.

Και αυτή η εικόνα είναι βαθιά προσβλητική τελικά για πολλούς λόγους σε πολλά επίπεδα.

Δεν δείχνουμε κανένα ίχνος αξιοπρέπειας ως λαός από τους εκπροσώπους μας.

Και τέλος πάντων αν η Ελλάδα είναι μία χώρα τόσο επικίνδυνη για έναν αμερικανό υπουργό εξωτερικών που να χρειάζονται μέτρα ανάλογα επίσκεψης στο ΙΡΑΚ και τη ΣΥΡΙΑ τότε τι σημαίνει αυτό για τους πολίτες εδώ όλο το υπόλοιπο διάστημα;

Ποια είναι η ασφάλεια που έχουμε, η ασφάλεια που μας παρέχει αυτό το κράτος όταν υπάρχει η αντίληψη ότι αν δεν μετατρέψουμε σε φυλακή μία πόλη κινδυνεύει (απο ποιον) η ζωή και η σωματική ακεραιότητα ενός αξιωματούχου των ΗΠΑ;

Δηλαδή για τρεις μέρες η Αθήνα θα είναι ασφαλής για τον Ρούμπιο και μετά θα επιστρέψει στο χάος της ανασφάλειας και της εγκληματικότητας που αξίζουν και έχουν συνηθίσει να ζουν οι πολίτες της Αθήνας;

Αυτό είναι το δίδαγμα;

Αθήνα πόλη φυλακή, ασφαλής για έναν μόνο άνθρωπο για τρεις μέρες; Και μετά το χάος;

Γιατί όταν διαλύεις τη ζωή της πόλης και τη μετατρέπεις σε φρούριο για τον ίδιο και φυλακή για όλους τους άλλους αυτό δηλώνεις.

Ότι είσαι ένα ανίκανο κράτος να κρατήσει ταυτόχρονα ζωντανή μία πόλη και να παρέχει ασφάλεια στους καλεσμένους του όπως και στους πολίτες της πόλης αυτής.

Αυτό είναι κατάντια. Ντροπή και κατάντια

Πηγή:facebook

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

«Αν εσύ και το αφεντικό σου ψηφίζετε το ίδιο, ποιον, πιστεύεις, ότι έχουν πιάσει μαλάκα;»

Kυκλοθυμικός

Με βάση τις ανεξάρτητες έρευνες στο πρωτογενές πεδίο ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος) το 2023 στην Ελλάδα είχαμε 179 θανάτους στους χώρους δουλειάς, το 2024 είχαμε 149, την προηγούμενη χρονιά σπάσαμε το φράγμα των 200, φέτος μόνο στο πρώτο εξάμηνο ξεπεράσαμε τους 80, ενώ έχει ήδη σημειωθεί μεγάλη έξαρση των περιστατικών το καλοκαίρι. Η ΕΛΣΤΑΤ αποκρύπτει τουλάχιστον το 60 - 70% των εργοδοτικών δολοφονιών. Έχουμε κάθε 2 ή 3 ημέρες νεκρό εξαιτίας της εργασίας. Με άμεση εξάρτηση. Δε μπορούν να καταμετρηθούν χρόνια παθήσεις, παθήσεις της ψυχικής υγείας, συνέπειες του άγχους, κτλ.

Κάθε χρόνο έχουμε πάνω από 50 χιλιάδες ατυχήματα στους χώρους εργασίας εκ των οποίων το 70% ΔΕΝ καταγράφεται, δεν επιφέρει νομικές συνέπειες στους εργοδότες, δεν επιφέρει αλλαγές προς όφελος της ασφάλειας των εργαζομένων.

Την ίδια ώρα που στην Ευρώπη ο μέσος όρος εργασίας δεν ξεπερνά τις 36 ώρες την εβδομάδα, εμείς ξεπερνάμε επίσημα, με βάση τις συμβάσεις, τις 41 ώρες. Η αλήθεια είναι ότι πάνω και πέρα από αυτό το 65% των εργαζόμενων δουλεύει υπερωρίες σε εβδομαδιαία βάση, και το 60% αυτών των υπερωριών είναι απλήρωτες.

Ως προς την ανασφάλιστη εργασία, έρευνες δείχνουν ότι πάνω από το 60% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα έχει υποστεί κάποιου είδους απόκρυψη ωραρίου ή αποδοχών. Πάνω από το 30% των μικρών επιχειρήσεων εφαρμόζει την τακτική να παίρνει πίσω με εργασιακό μπούλινγκ κι εκβιασμούς τα δώρα που υποχρεούται να δίνει από το κράτος. Να μη μιλήσουμε για την ευέλικτη εργασία με το «μπλοκάκι» που δουλεύεις 20, 30 και 40 ώρες κάπου και πληρώνεις μόνο σου ολόκληρες τις ασφαλιστικές εισφορές και δε δικαιούσαι δώρα κι άδειες.

Το 25% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα πληρώνεται με τον κατώτατο μισθό, ενώ ο μέσος μικτός μισθός για τις συμβάσεις μερικής απασχόλησης (που συχνά μόνο μερικής δεν είναι), κυμαίνεται και κάτω των 450-500 ευρώ. Είμαστε στην προτελευταία θέση στην ΕΕ στην αγοραστική δύναμη και περιμένουμε να μας ξεπεράσει κι η Βουλγαρία.

Ο Έλληνας εργαζόμενος είναι ο πρώτος στις στατιστικές στους δείκτες που αφορούν το άγχος (με παράγοντες όπως: ασάφεια των ωραρίων, η οικονομική ανασφάλεια, η έλλειψη προσωπικού κι η πίεση χρόνου) με 55% έναντι 44% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Το 64% των Ελλήνων εργαζομένων δηλώνει ότι βιώνει συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης (Burnout) σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση (σωματική και ψυχική εξάντληση, συναισθηματική αποστασιοποίηση). Στο νοσηλευτικό προσωπικό το ποσοστό ξεπερνά το 75%

Τουλάχιστον το 30% των Ελλήνων εργαζομένων δηλώνει ότι έχει υποστεί συστηματική ψυχολογική πίεση, λεκτική βία ή εκφοβισμό (mobbing) στον χώρο εργασίας κατά τη διάρκεια του επαγγελματικού του βίου και πάνω από το 55% έχει δηλώσει ότι έχει γίνει μάρτυρας ή αποδέκτης απαξιωτικών συμπεριφορών, φωνών ή απειλών από ανωτέρους. Λιγότερο από το 5% των περιπτώσεων έχει καταλήξει στη δικαιοσύνη.

Το 85% των γυναικών εργαζόμενων στην Ελλάδα έχει υποστεί κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης ή ανεπιθύμητης συμπεριφοράς στον χώρο εργασίας. Το 72% εξ’ αυτών δεν ανέφερε από φόβο κι έλλειψη εμπιστοσύνης αυτά τα συμβάντα στους αρμόδιους φορείς.

Είναι τέτοια η πίεση, η νομική κάλυψη στον εργοδότη κι η απειλή για απόλυση που τα σωματεία σε μικρές επιχειρήσεις (που αποτελούν το 90% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα) αγγίζουν το 0,5 με 1,5%. Πάνω από το 90% των απεργιών κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές. Με 70%+ των εργαζομένων να είναι σε καθεστώς ατομικών συμβάσεων και χωρίς υποχρέωση τεκμηρίωσης της απόλυσης από τον εργοδότη το να απολυθεί όποιος συνδικαλίζεται, απεργεί ή συμμετέχει σε σωματείο είναι μια απλούστατη διαδικασία. Πριν την κρίση το ποσοστό των ατομικών συμβάσεων δεν ξεπερνούσε το 20%.

Η κατάσταση είναι τέτοια που ο πρωθυπουργός πανηγύριζε που πάνω από 200 χιλιάδες συνταξιούχοι έχουν αναγκαστεί να επιστρέψουν στη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα. Αυτοί είναι συχνά κι οι πιο ευάλωτοι σε ατυχήματα, δυστυχήματα, ασθένειες που προκύπτουν από την εργασιακή πίεση. Ένα μικρό Άουσβιτς ηλικιωμένων.

Καταλαβαίνω. Προεκλογική περίοδο έχουμε κι είναι λογικό η ΝΔ να θέλει να απλώσει τα δίχτυα της στον μικρομεσαίο. Σε αυτόν που άνοιξε μια καφετέρια, άντε δυο, ένα μπεργκεράδικο, δυο σουβλατζίδικα, 2-3 συνοικιακά μίνι μάρκετ, 2-3 φούρνους, ένα κομμωτήριο με 4 «ψαλίδια», ένα φροντιστήριο με 5 καθηγητές κι έναν/μια γραμματέα. Αυτόν που νομίζει ότι ξαφνικά καβάλησε το κύμα, ότι είναι πιο κοντά στον εφοπλιστή και στον μεγάλο εργολάβο παρά στον εργάτη και τον άνεργο. Αυτόν που νομίζει ότι είναι πια «αφεντικό», στον προθάλαμο για τα μεγάλα πλούτη. Μακάρι να είχαν κι αυτοί αν όχι ταξική συνείδηση, τουλάχιστον μια συναίσθηση της ρευστότητας της κατάστασης τους. Το τι έγινε το 2010 δεν είναι πολύ μακριά. Και τι γίνεται ακόμα σε πολλές περιπτώσεις είναι ενδεικτικό.
Δε γενικεύω. Κάποιοι από αυτούς έχουν συνείδηση και συμμετέχουν σε δράσεις κι αγώνες. Και παραμένουν κι άνθρωποι. Αλλά δεν απευθύνεται σε αυτούς η ευρωβουλεύτρια.

Οι μικροεπιχειρηματίες, όμως, είναι κοντά στους 280 χιλιάδες. Οι υπάλληλοι, οι εργάτες, οι άνεργοι είναι κοντά στα 4 εκατομμύρια. Και θα πω το κλισέ, που συνήθως το λέμε για τα πιο μεγάλα αφεντικά:

«Αν εσύ και το αφεντικό σου ψηφίζετε το ίδιο, ποιον, πιστεύεις, ότι έχουν πιάσει μαλάκα;»

Πηγή:facebook

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Φοβού τον Ρούμπιο και δώρα φέροντα….

Γιώργος Μαργαρίτης

Στην κυβέρνηση, αλλά και στον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας, οι ετοιμασίες για την υποδοχή του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρούμπιο, συνοδεύονται από αισιοδοξία, ενίοτε από ενθουσιασμό. Ο προσερχόμενος κρίνεται ικανός να λύσει -για λογαριασμό της χώρας μας- όλα τα προβλήματα της χώρας μας. Από την ελληνική πλευρά είναι άγνωστες τόσο οι προτεραιότητες με τις οποίες θα τεθούν τα εν λόγω προβλήματα στον επιφανή επισκέπτη, όσο και η σημασία, το βάρος που θα δοθεί στο καθένα από αυτά. Εξάλλου μερικά από αυτά είναι αντιφατικά μεταξύ τους: το βασικό πρόβλημα που καλείται να επιλύσει η χώρα είναι το ενεργειακό καλώδιο για την Κύπρο και -κυρίως- για το Ισραήλ. Τυχόν μεσολάβηση των ΗΠΑ για την πραγματοποίηση του ζωτικού για το Ισραήλ έργου προϋποθέτει την ματαίωση κάθε ελπίδας της ελληνικής πλευράς για «συνέτιση» της Τουρκίας σε όλα τα υπόλοιπα πεδία -στην ευθεία αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων δηλαδή.

Αντίθετα με την ελληνική πλευρά ο Ρούμπιο έχει ξεκάθαρα αιτήματα και απαιτήσεις. Η με κάθε μέσο υποστήριξη του Ισραήλ -το καλώδιο είναι ένα από τα μέσα- βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα του και δεν θα αφήσει να διαταράξουν την βούληση των ΗΠΑ τυχόν ενστάσεις για θέματα ελληνικής κυριαρχίας στην ανατολική Μεσόγειο – πέραν των έξι μιλίων και, φυσικά, νοτίως του Καστελόριζου. Κατόπιν έρχεται η διατήρηση, διεύρυνση και αναβάθμιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην χώρα μας. Ο πόλεμος είναι ισχυρό ενδεχόμενο. Οι εξελίξεις στον Περσικό Κόλπο δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για την υπερδύναμη και η διατήρηση της απαραίτητης για την στήριξη του Ισραήλ και τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων της δυτικής Ασίας αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας πρέπει να μεταφερθεί δυτικά: η Κύπρος, η Κρήτη με την Σούδα και τις εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ όπως και οι λοιπές βάσεις ή εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα όχι μόνο πρέπει να ενισχυθούν, αλλά και πρέπει να «αυτονομηθούν» από τον έλεγχο της Αθήνας. Στην Ουάσιγκτον δεν πρέπει να ανησυχούν για πιθανές ενστάσεις της όποιας ελληνικής κυβέρνησης σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής των βάσεων ή και της Ελλάδας στο σύνολό της. Αυτά τα ζητήματα πρέπει να αποφασίζονται στις ΗΠΑ και μόνο εκεί – ή και στο Ισραήλ, στο βαθμό που αυτό θα χρειαστεί.

Υπάρχουν ακόμα και τα τρέχοντα. Η Ελλάδα να γίνει κόμβος στην υποδοχή και στην διανομή αμερικανικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι ελληνικές βιομηχανίες να μετάσχουν στα σχέδια για «πολεμική οικονομία», των ΗΠΑ και της Ευρώπης, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να αγοράζουν αμερικανικά όπλα -ή ισραηλινά, το ίδιο είναι, περισσότερο από 50-60% των εξαρτημάτων και της τεχνολογίας των ισραηλινών πυραύλων της «Ασπίδας του Αχιλλέα» είναι αμερικανικής προέλευσης. Και φυσικά εχθρός της Ελλάδας να είναι ο εκάστοτε εχθρός των ΗΠΑ και του Ισραήλ και όχι όποιον θεωρεί ως εχθρό η Αθήνα.

Σε αντάλλαγμα η Ελλάδα θα πάρει F-35, μάλλον χωρίς δυνατότητα χρήσης χωρίς άδειες και κανόνες της Ουάσιγκτον. Θα πάρει και «Ασπίδα του Αχιλλέα», μάλλον χωρίς «πηγαίο κώδικα». Ίσως πάρει και πυρομαχικά – αυτά που έστειλε δεξιά και αριστερά για να συνδράμει φίλους και γνωστούς των ΗΠΑ. Το πιο σημαντικό όμως είναι ίσως ότι θα της αφεθεί μια δυνατότητα αυτενέργειας απέναντι στον θρασύ γείτονα που ζητά τον ουρανό, την θάλασσα και τ’ άστρα – όσα βρίσκονται εντός ελληνικής επικράτειας και κυριαρχίας. Μη φανταστεί κανείς τίποτε το σημαντικό: απλά όταν η γειτονική χώρα μετακινεί μια ταξιαρχία πεζοναυτών απέναντι από την Σάμο, η Ελλάδα θα μπορεί, σε απάντηση, να μετακινήσει έναν λόχο καταδρομών στο Σουφλί… Ως εκεί…

Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής σύγχρονης ιστοριας

Πηγή: alt.gr

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Προσχέδιο Προϋπολογισμού 2027: Νέος γύρος λεηλασίας!

Από Ημεροδρόμο

Σήμερα ο σωτήρας Πιερακάκης κατέθεσε στη Βουλή το προσχέδιο προυπολογισμού της κυβέρνησης του σωτήρα Μητσοτάκη.

Προσέξτε:

α) Την ώρα που οι φόροι έχουν γονατίσει τον ελληνικό λαό, αυτοί προωθούν αύξηση φόρων επί αγαθών και υπηρεσιών κατά 4,2 δις (!) το 2027 έναντι του 2026! Από 73,645 δις φέτος στα 77,878 δις του χρόνου…

β) Την ώρα που οι έμμεσοι φόροι – ό,τι πιο άδικο σε επίπεδο φορολογίας, έχουν λεηλατήσει τα λαικά εισοδήματα – αυτοί αφενός κρατούν στα ίδια ληστρικά επίπεδα τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (στα 7,3 δις!), αφετέρου σχεδιάζουν νέα αύξηση του ΦΠΑ κατά 1,3 δις (!) το 2027 (από 29,229 το 2026 στα 30,581 το 2027)…

γ) Την ώρα που ο φόρος εισοδήματος ισοδυναμεί με σαφάρι κατά εργαζόμενων και βιοπαλαιστών, αυτοί σχεδιάζουν να επιβάλλουν φόρους στα φυσικά πρόσωπα αυξημένους κατά σχεδόν 1,2 δις (!) μέσα στο 2027 (από 15,815 το 2026 στα 16,995 το 2027)… όταν οι φόροι επί του κεφαλαίου περιορίζονται στα 262 εκατομμύρια…

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω, τα ματωμένα πλεονάσματα που προυπολογίζουν και σχεδιάζουν (και) για το 2027 αγγίζουν τα 10 δις ευρώ!

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να πούμε εμείς τίποτα για τον κοινωνικό κανιβαλισμό που εκπέμπει η πολιτική τους.

Τα λέει όλα το προσχέδιό τους

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι μαθητές της Γαλλίας στους δρόμους

Κόσμος

Οι μαζικές μαθητικές κινητοποιήσεις σε πάνω από 1.000 Λύκεια κυριαρχούν αυτές τις μέρες στην ειδησεογραφία της Γαλλίας , ενώ οι εικόνες της καταστολής κάνουν τον γύρο του κόσμου. Οι Γάλλοι μαθητές διαδηλώνουν «Να ποια είναι η ισχυρή Γαλλία του 21ου αιώνα», όταν σε κάθε τμήμα φτάνουν να στοιβάζονται 28 - 30 μαθητές στα Γυμνάσια και έως 36 στα Λύκεια! «Είμαστε οι πρωταθλητές της Ευρώπης σε αυτό το θέμα», τονίζουν τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών (π.χ. SNES FSU), που καταγγέλλουν επίσης ότι «οι συνθήκες εργασίας είναι άθλιες και οι συνθήκες μάθησης δύσκολες. Οι μαθητές είναι αυτοί που υποφέρουν περισσότερο».

Η κατάσταση στην Εκπαίδευση που επιδεινώνεται από χρόνο σε χρόνο είναι η θρυαλλίδα για τις μαζικές μαθητικές κινητοποιήσεις. Στη νεολαία υπάρχει συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση για το αβέβαιο μέλλον στην εποχή της πολεμικής εμπλοκής και των καπιταλιστικών κρίσεων, με τη γαλλική οικονομία να βρίσκεται σε στενωπό και τους «κόφτες» στις λεγόμενες «κοινωνικές δαπάνες» να πέφτουν βροχή, για να καλυφθούν κρατικά ελλείμματα και τα χρέη. Αντίστροφα, οι πολεμικοί προϋπολογισμοί απογειώνονται, για να υπερασπιστεί η γαλλική αστική τάξη τα συμφέροντά της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που δυναμώνει.

Είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι στον προϋπολογισμό του 2027 προβλέπονται «προσαρμογές» ύψους 54 δισ. ευρώ για να μειωθεί το κρατικό έλλειμμα στο 5% του ΑΕΠ. Από αυτά, τα 43 δισ. ευρώ θα προέλθουν από άμεσες μειώσεις δαπανών που αφορούν κατά προτεραιότητα συντάξεις και επιδόματα, μειώσεις προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και στην Κοινωνική Ασφάλιση - Υγεία, με νέους «κόφτες» σε κρατικές παροχές. Αλλα 18 δισ. θα μπουν στα κρατικά ταμεία από πρόσθετους φόρους και αυξήσεις αυτών που ήδη υπάρχουν.

Εντελώς αντίστροφα, οι πολεμικές δαπάνες εντάσσονται σε ρήτρες διαφυγής και δεν προσμετρώνται στα χρέη και στα ελλείμματα, με αποτέλεσμα να τρέχουν ανεξέλεγκτα προς νέες κορυφές. Το 2027 θα φτάσουν τα 64 δισ. ευρώ, ποσό διπλάσιο σε σχέση με πριν δέκα χρόνια. Εγκρίθηκαν επίσης έξτρα δαπάνες 36 δισ. ευρώ για την περίοδο έως το 2030, με στόχο την «ταχύτερη προσαρμογή στις διεθνείς γεωπολιτικές κρίσεις». Μέχρι τότε, η Γαλλία φιλοδοξεί να έχει ξεπεράσει το 2,5% του ΑΕΠ σε στρατιωτικές δαπάνες. Στους στόχους των επόμενων χρόνων είναι και η αύξηση του έμψυχου στρατιωτικού δυναμικού στις 330.000, που σημαίνει ότι πολλοί από τους σημερινούς μαθητές θα χρειαστεί να ντυθούν στο χακί, ενώ ήδη οι εξελίξεις στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου τούς έχουν κλείσει μια θέση στα πεδία των μαχών.

Ολα αυτά, σε συνδυασμό με το κόστος ζωής, αντανακλούν στις εργατικές - λαϊκές οικογένειες και στα παιδιά της, μεγαλώνουν τη δυσαρέσκεια για την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και τις θυσίες που καλούνται να κάνουν εργαζόμενοι και νεολαία για την «ισχυρή Γαλλία του 21ου αιώνα», όπως γράφεται και στα συνθήματά του. Δίπλα σ' αυτά, η κατάσταση στην Εκπαίδευση πάει από το κακό στο χειρότερο εξαιτίας της υποχρηματοδότησης που μεγαλώνει, αλλά και προσαρμογών στο περιεχόμενό της, που γίνονται εδώ και χρόνια, προκειμένου το εκπαιδευτικό σύστημα να προσαρμοστεί ακόμα περισσότερο στις ανάγκες των μονοπωλίων και στα δεδομένα του παγκόσμιου ανταγωνισμού.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι οι μαθητές που κάνουν μάθημα σε γερασμένες και διαλυμένες υποδομές, στοιβαγμένοι κατά δεκάδες σε τάξεις - κλουβιά, με τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, είναι οι ίδιοι που καταγράφουν τις χαμηλότερες επιδόσεις σε κρίσιμα μαθησιακά αντικείμενα όπως τα μαθηματικά, η κατανόηση κειμένου, οι φυσικές επιστήμες κ.λπ. Αλλά και στη Γερμανία καταγράφηκε ότι περίπου ένας στους τρεις (!) 15χρονους δεν διαθέτει βασικές δεξιότητες στην κατανόηση κειμένου και στα μαθηματικά. Στην Ολλανδία, το 39% των 15χρονων δεν διαθέτει βασικές δεξιότητες για στοιχειώδεις λειτουργίες, όπως για να αξιολογήσει την αξιοπιστία μιας πηγής ή να κατανοήσει κείμενα μεγαλύτερης έκτασης.

Οι Γάλλοι μαθητές, που τα αστικά επιτελεία και ΜΜΕ έσπευσαν να βαφτίσουν «ταραχοποιούς», διαδηλώνουν με πικέτες που γράφουν «On n' est pas machines!» («Δεν είμαστε μηχανές!») και «L'education est un droit, pas un privilege!» («Η εκπαίδευση είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο!»). Με τον αγώνα τους για «ένα σχολείο που μορφώνει και δεν εξοντώνει» εκφράζουν την αγωνία, την ανασφάλεια και την αγανάκτηση για το κράτος και την κυβέρνηση που τους στερεί ακόμα και τα αυτονόητα, ενώ ζεσταίνει διαρκώς τις μηχανές του πολέμου. Οι φωνές και οι διεκδικήσεις τους ξεπερνούν τα σύνορα της Γαλλίας και προκαλούν κύματα αλληλεγγύης, γίνονται έμπνευση για τους αγώνες της νεολαίας και σε άλλες χώρες.

Α. Μ.

Πηγή: rizospastis

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα χρέη... του Σίσυφου

Ελλάδα

«Ευαγγέλιο» έχουν κάνει κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ και κόμμα Τσίπρα τις 120 δόσεις, διεκδικώντας μάλιστα ο καθένας για λογαριασμό του την πατρότητα του μέτρου, το οποίο ανακουφίζει τάχα τα νοικοκυριά και τους αυτοαπασχολούμενους που χρωστάνε.

Πέρα από το γεγονός ότι το επιτόκιο είναι κυριολεκτικά τοκογλυφικό (στο 5,8%), υπάρχει και ένα ακόμα στοιχείο που αναδεικνύει την κοροϊδία του μέτρου και όσων το υπερασπίζονται.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) για τα χρέη προς τον ΕΦΚΑ, περισσότερες από 961.000 ρυθμίσεις χάθηκαν στην πορεία, λόγω αδυναμίας των οφειλετών να καταβάλλουν κάθε μήνα τις υψηλές δόσεις.

Το νούμερο αυτό αντιστοιχεί σχεδόν στο 50% των συνολικών ρυθμίσεων που είχαν ενεργοποιηθεί (961.691 σε σύνολο 1.956.671).

Η μαζική απώλεια των ρυθμίσεων οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι οφειλέτες δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στις δόσεις, ενώ δεν έπαψαν ποτέ να φορτώνονται με νέα χρέη.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 70,78% του συνόλου του χρέους προς τον ΕΦΚΑ που εντάχθηκε σε κάποιο σχήμα διακανονισμού τα τελευταία 13 χρόνια τελικά δεν εισπράχθηκε ποτέ, επειδή οι ρυθμίσεις «κατέρρευσαν»...

Τι αποδεικνύεται;

Οτι το «κοστολογημένο» αυτό μέτρο δεν μπορεί να ανακουφίσει ουσιαστικά τους οφειλέτες, πόσο μάλλον να τους απαλλάξει από τον βραχνά των χρεών.

Η πλειοψηφία κλωτσάει μερικές δόσεις παρακάτω το τενεκεδάκι του χρέους, και μετά ξανά στα ίδια και χειρότερα.

Μόνο τα μέτρα που διεκδικούν τα εργατικά συνδικάτα και τα αγωνιστικά σωματεία των ΕΒΕ (κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης, του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, αφορολόγητο 12.000 ευρώ, διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων, δραστική μείωση των χρεών, άτοκες δόσεις κ.ά.) μπορούν να εξασφαλίσουν μια ανάσα από την ακρίβεια, σε σύγκρουση με την πολιτική που από τη μια χρεώνει τον λαό μέχρι τον λαιμό και από την άλλη τον καταδικάζει στον ρόλο του Σίσυφου, με πέτρα το τεράστιο χρέος.

Πηγή: rizospastis

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »

Ατζέντα πολέμου

Ελλάδα

Ο Ρούμπιο καταφτάνει σήμερα στην Αθήνα. Στις αποσκευές του έχει πόλεμο, ανταγωνισμούς, «ευκαιρίες» για την αστική τάξη και νέα επεισόδια πολεμικής εμπλοκής. Αυτά είναι τα υλικά του ελληνοαμερικανικού «Στρατηγικού Διαλόγου», σε συνθήκες μεγάλης κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων.

Η ατζέντα του διαλόγου που θα γίνει αύριο, είναι φωτιά: Εξοπλισμοί, ενεργειακοί σχεδιασμοί και «Κάθετος Διάδρομος», αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, Ελληνοτουρκικά είναι τα βασικά κεφάλαια. Καθένα από αυτά μυρίζει μπαρούτι για τον λαό, που δεν έχει τίποτα να περιμένει. Αντίθετα, η συμμετοχή του στα σημερινά συλλαλητήρια είναι το πιο ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν αναγνωρίζει κανένα από τα βρώμικα σχέδια που συνυπογράφουν οι κυβερνήσεις ΗΠΑ και Ελλάδας, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων...

Δεν αναγνωρίζει και δεν συναινεί σε νέες θυσίες για τα εξοπλιστικά, ενώ στενάζει από την ακρίβεια και τον πλακώνει η σκιά του πολέμου. Ρούμπιο και ελληνική κυβέρνηση παζαρεύουν κι άλλες παρτίδες όπλων για την «προβολή ισχύος» του ΝΑΤΟ απέναντι στους ανταγωνιστές του, που οδηγούν την Ελλάδα πιο βαθιά στη δίνη των συγκρούσεων. Η απάντηση είναι μία και ενώνει σαν νήμα τις προηγούμενες με τις σημερινές παλλαϊκές κινητοποιήσεις: Καμιά εμπλοκή στον πόλεμο! Δώστε λεφτά για Υγεία και Παιδεία, καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!

Δεν αναγνωρίζει και δεν συναινεί στη μετατροπή της χώρας σε δολοφονικό ορμητήριο, με την αναβάθμιση της βάσης της Σούδας, που η λειτουργία της στο εξής είναι επ' αόριστον, με βάση τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει η σημερινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Από τα σημερινά συλλαλητήρια να ακουστεί δυνατά: Να κλείσουν όλες οι βάσεις, ο λαός δεν ανέχεται να είναι θύτης άλλων λαών και θύμα των ιμπεριαλιστικών πολέμων. Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα του πολέμου, στις εγκληματικές συμμαχίες τους.

Δεν αναγνωρίζει και δεν συναινεί στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου να γίνει η χώρα κόμβος της «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ. Τα σχέδια αυτά, όπως ο «Κάθετος Διάδρομος», είναι αγωγοί κινδύνων για τον λαό, αλλά και ενεργειακής ακρίβειας και φτώχειας, λόγω του πανάκριβου αμερικάνικου LNG. Δεν υπάρχει κανένα κοινό συμφέρον της πατρίδας του λαού με εκείνης των εφοπλιστών, των ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων, των τραπεζών, που τρίβουν τα χέρια τους για τις συμφωνίες κυβέρνησης - ΗΠΑ - ΕΕ στα ενεργειακά. Τα συλλαλητήρια στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις σήμερα «φωνάζουν»: Τώρα μέτρα ανακούφισης του λαού από το πανάκριβο ρεύμα και τα καύσιμα, σε σύγκρουση με την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής, τις κυρώσεις στη Ρωσία, τα κοστολογημένα ψίχουλα ΕΕ - κυβέρνησης - συστημικών κομμάτων.

Δεν αναγνωρίζει και δεν συναινεί στη συμμαχία με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, που ενισχύεται με αμερικάνικη ομπρέλα και εκθέτει τον λαό σε νέους μεγάλους κινδύνους. Οι ΗΠΑ επενδύουν στη συμμαχία 3+1 για τα ενεργειακά και πολεμικά τους σχέδια, με τα οποία ευθυγραμμίζονται τα συμφέροντα της αστικής τάξης στην Ελλάδα και η πολιτική όλων των κομμάτων. Το σύνθημα - απαίτηση στο σημερινό συλλαλητήριο είναι: Καμιά συμμαχία με το κράτος - τρομοκράτη, να ακυρωθεί η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό και στους άλλους λαούς!

Δεν αναγνωρίζει και δεν συναινεί στις συνεργασίες των Ενόπλων Δυνάμεων με την αμερικάνικη πολιτοφυλακή, με τις συμφωνίες «ήπιας πολιτικής» που προωθούν οι δυο κυβερνήσεις, για να εξωραΐζουν τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, το ΝΑΤΟ, τους πολέμους και τις επεμβάσεις, όπου είναι χωμένη μέχρι τον λαιμό η ελληνική αστική τάξη. Δεν συναινεί με τις «γωνιές» της αμερικανοΝΑΤΟικής προπαγάνδας, με την οποία προσπαθούν να δηλητηριάσουν τα νέα παιδιά, για να τους στείλουν αύριο στα πολεμικά σφαγεία τους.

Αυτούς κι άλλους τόσους λόγους έχουν εργαζόμενοι, βιοπαλαιστές και νεολαία για να συμμετέχουν στα σημερινά συλλαλητήρια που κηρύσσουν ανεπιθύμητο το γεράκι των ΗΠΑ και δίνουν συνέχεια στον μεγάλο αγώνα του λαού ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, ενάντια στις στρατηγικές επιλογές και τις συμμαχίες του κεφαλαίου, που για τα συμφέροντα και τα κέρδη του σπρώχνουν στον όλεθρο και την καταστροφή.

Πηγή: rizospastis

Η Σφήκα: Επιλογές

Διαβάστε Περισσότερα »