Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026

Χανιά: Είπε “Free Palestine” και της έστειλαν την Ασφάλεια!


Τα καρακόλια της κυβέρνησης του Μητσοτάκη έχουν ξεφύγει! Οι υποκλίσεις των πολιτικά ελεεινών συνοδοιπόρων του Νετανιάχου και του κράτους – δολοφόνος του Ισραήλ έχουν ξεπεράσει κάθε όριο γλίτσας!

Οπως καταγγέλλεται από επαγγελματία στα Χανιά (τα στοιχεία στη διάθεση του Ημεροδρόμου) δέχτηκε επίσκεψη από την… Ασφάλεια γιατί… τόλμησε να πει σε Ισραηλινούς τουρίστες που βρέθηκαν στο μαγαζί την… τρομοκρατική φράση “Free Palestine”!

Το θέμα καταγράφηκε στα Χανιώτικα Νέα από όπου και το μεταφέρουμε:

«Αποτελεί συνταγματικό μου δικαίωμα να στηρίζω ένα ελεύθερο Παλαιστινιακό κράτος και να δηλώνω την αντίθεσή μου στη σφαγή που γίνεται εκεί από το Ισραήλ» δηλώνει στα “Χ.ν.” Χανιώτισσα επαγγελματίας (σ.σ. τα στοιχεία της στη διάθεση της εφημερίδας μας) που δέχθηκε αρχικά διαδικτυακές επιθέσεις για την άποψή της και στη συνέχεια επίσκεψη από την Ασφάλεια Χανίων!

H συνομιλήτριά μας, γυρίζει τον χρόνο ενάμιση μήνα πίσω.

«Ήταν αρχές Ιουλίου και έρχεται στο κατάστημα ένα ζευγάρι νεαρής ηλικίας 30-35 ετών. Ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν κάτι και με ρώτησαν τι συσκευασία μπορώ να κάνω. Τους απάντησα ότι έχω “αεροπλαστ”, μπορώ να το αμπαλάρω και ότι θα χωρέσει μια χαρά στη τσάντα τους. Εκείνοι ήταν δύσπιστοι, “δεν σε πιστεύουμε” μου έλεγαν, τους το εξήγησα και πάλι, πιο αναλυτικά εκείνοι το ίδιο: «Δεν σε πιστεύω» μου λέει η γυναίκα, «γιατί δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο». Είχα αρχίσει πραγματικά να κουράζομαι και τους ρωτάω

«Από πού είστε ρε παιδιά;» και καμαρωτοί μου απαντάνε «Ισραήλ»! Τότε και εγώ τους λέω «Free Palestine». Έκαναν αμέσως κάτι γκριμάτσες και τους το επανέλαβα τρεις φορές: “ Free Palestine.”».
Το ζευγάρι αποχώρησε από το κατάστημα από την επόμενη όμως άρχισαν μια σειρά από δυσφημιστικά σχόλια στο maps.google σε βάρος της επαγγελματία και του καταστήματος της. «Χρησιμοποίησαν πολύ αρνητικά και αισχρά σχόλια, στην κριτική του μαγαζιού μου και προσωπικές βρισιές σε βάρος μου: Σκυλί, βρώμα και τέτοια, ευτυχώς τα κράτησα γιατί κάποιο διάστημα μετά τα αφαίρεσαν. Μετά από ένα μήνα, 13 του Αυγούστου, το απόγευμα, ήρθανε δύο κύριοι στο μαγαζί μου με πολιτικά. Μου έδειξαν πολύ σύντομα και βιαστικά μία αστυνομική ταυτότητα και μου είπαν πως ήλθαν να διερευνήσουν μια καταγγελία και αν ήλθαν κάτι Ισραηλινοί πριν από ένα μήνα και τους είπα Free Palestine. «Ναι», τους είπα. “Mα σοβαρά το παραδέχεστε;” με ξαναρώτησαν. “Μα φυσικά τους το είπα” και στη συνέχεια επέμεναν αν είμαι ιδιοκτήτης ή υπάλληλος. Τους το εξηγούσα ότι το μαγαζί είναι δικό μου και δεν έχω υπάλληλο και εκείνοι επέμεναν. Τους ρώτησα «Γιατί ρωτάτε τόσο επισταμένα;» Μου απάντησαν: «Γιατί θα έπρεπε να απολυθείς αν ήσουν υπάλληλος!”.»

Ο διάλογος συνεχίστηκε με την επαγγελματία να ξεκαθαρίζει πως «το Free Palestine δεν απευθύνεται στη θρησκεία, στη φυλή, στην ιδιότητα κάποιου. Είναι πολιτική μου άποψη και δήλωση μετανοίας δεν κάνω». 
Μου λέει τότε ο αστυνομικός :
-»Μα γιατί λέτε free Palestine;»
-»Ε γιατί τη θέλω ελεύθερη.
– “Η Παλαιστίνη δεν είναι ελεύθερη . Και ποιος την έχει που δεν είναι ελεύθερη; Οι Εβραίοι Άρα απευθύνεστε ενάντια στους Εβραίους!”
Αυτός ο διάλογος έγινε μεταξύ μας και δεν πρόλαβα να πω αν θα έρχονταν να διερευνήσουν ανάλογη καταγγελία από Τούρκο, αν του έλεγα ότι είμαι υπέρ μιας Ελεύθερης Κύπρου”. Γνώριζα πολύ καλά ότι σε δύο ανάλογες περιπτώσεις που είχαν εκδικαστεί πέρυσι στην Αθήνα, οι άνθρωποι αθωώθηκαν στα δικαστήρια γιατί το free Palestine δεν είναι ρατσιστικό. Είναι συνταγματικό μου δικαίωμα να εκφράζω τη πολιτική, ιδεολογική μου άποψη! Πέρυσι το χειμώνα μπήκε ένα ζευγάρι και όταν τους ρώτησα από πού είναι και μου είπαν «Ισραήλ» και τους δήλωσα πως «δεν συμφωνώ με αυτά που κάνει η χώρα σας» . Μου απάντησε το παλικάρι: «κι εμείς δεν συμφωνούμε, γι’ αυτό δεν μένουμε στο Ισραήλ και μένουμε πλέον στην Ελλάδα». Ο λόγος μου δεν είναι αντιεβραϊκός, ούτε στρέφεται σε βάρος καμίας φυλής ή θρησκείας αλλά είναι καθαρά πολιτικός! Υποστηρίζω τη διεκδίκηση για ελευθερία και για κράτος ενός λαού, που σφαγιάζεται, γιατί αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι σφαγή. Όσο ζω η ιδεολογία μου, η κοσμοθεωρία μου, η ανθρωπιά μου είναι να υποστηρίζω τον αδικημένο και αυτόν που ψάχνει ελευθερία.»

Πριν λίγες ημέρες υπήρξε επικοινωνία του δικηγόρου της με την Αστυνομία προκειμένου να ρωτήσει για την καταγγελία. «Δεν μας έδωσαν τίποτα εγγράφως, και όταν τους ρωτήσαμε κάτω από ποια εντολή ενήργησαν εφόσον δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα, δεν υπήρχε μήνυση, αγωγή, μας είπαν πως έγινε διάβημα ή κάτι ανάλογο από τους Ισραηλινούς στην πρεσβεία τους και από εκεί στις Ελληνικές αρχές. Μας είπαν μάλιστα –αυτό ήταν το εντυπωσιακό– πως υπάρχουν πολλές τέτοιες καταγγελίες για διάφορους Χανιώτες» επισημαίνει και καταλήγει πως στόχος της δημοσιοποίησης των όσων έγιναν είναι για «να το μάθει ο κόσμος, να ξέρει τι συμβαίνει και να δράσει ανάλογα. Αυτή η τρομοκρατία δεν μπορεί να περάσει!» 



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Όσα έζησες...



Η Ηρώδου Αττικού κατεβαίνεται μόνο με το Βαλς των χαμένων ονείρων στα αυτιά. Έίναι πάντα μια σκηνή από την Κάλπικη Λίρα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα έχει πάντα κάτι από Μάνο Χατζιδάκι, Δημήτρη Χορν, Έλλη Λαμπέτη, Γιώργο Τζαβέλλα.

Είναι το συμπαντικό σημείο που ο Παύλος συναντάει την Αλίκη. Στην κορυφαία στιγμή του ελληνικού κινηματογράφου. Είναι εκείνη η τρύπα στον χωροχρόνο που το παρόν συναντά το παρελθόν και το μέλλον. Ο,τι πιο κοντά έχει βρεθεί σε μηχανή του χρόνου. Είναι 1955, 2008, 2024, 2081.

Είναι η ελπίδα ότι θα έχεις μια τυχαία συνάντηση μια ζεστή μέρα του Αυγούστου στη νεκρή Αθήνα που θα μπορέσεις να εξομολογηθείς όσα δεν έχεις παραδεχτεί ούτε στον εαυτό σου.
 
Είναι οι σκέψεις που εμφανίζονται στην ησυχία του απομεσήμερου και καταλήγουν σε ένα από κοινού σ' αγαπώ. Τόσο έντονες που σχεδόν το είπες, σχεδόν το άκουσες.

Είναι οι αμοιβαίες εξηγήσεις κι οι συγγνώμες όταν πλέον έχει κρυώσει το αίμα, αλλά όχι κι η καρδιά.

Είναι η μουσική υπόκρουση από τα τζιτζίκια από τον εθνικό κήπο.

Είναι που την Αλίκη την περιμένει πια ο άντρας της και το παιδί της, ενώ τον Παύλο δεν έχει κανέναν να τον περιμένει.

Είναι που ένας καλλιτέχνης δεν πρέπει να παντρεύεται ποτέ.

Είναι που η λίρα που είχαν ορκιστεί να μην προδώσουν ποτέ ήταν τελικά κάλπικη.

Όμως κάλπικη δεν ήταν η αγάπη τους, κάλπικος είναι μόνο ο παράς.

Είναι η επιστροφή στην πραγματικότητα, σε ένα αυτοκίνητο με σοφέρ ο ένας, με τα πόδια ο άλλος.

Κάτι τέτοιες βόλτες σου θυμίζουν πώς έζησες κι ας μην είσαι πια εσύ. 

Αυτή η πόλη, αυτός ο δρόμος θα γνωρίζει και θα σε αγαπάει για όσα έχασες κι όσα απέτυχες, όσα σε διαμόρφωσαν περισσότερο από κάθε επιτυχία και ψευδαίσθηση κατάκτησης. 

Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Άντε μωρέ γυρίστε επιτέλους!



Κάθε Σεπτέμβριο, εδώ και δεκαετίες, ζούμε την μέρα της μαρμότας. Κάτσε μέτρα πόσες φορές τέτοια εποχή έχουμε επιστρέψει από διακοπές με ένταση στα ελληνοτουρκικά, με διαρροές για επικείμενες εξαγγελίες στην ΔΕΘ, με προβλέψεις για τον χρόνο των επόμενων εκλογών.

Όλα τα ίδια μένουν, το μόνο που αλλάζει είναι εμείς και ο χρόνος. Η σχέση μας. Αλλάζει το κλάσμα, και προστίθενται τα κακά νέα που δεν έχουν να κάνουν με τον κόσμο αλλά με δικούς μας ανθρώπους, άρα με τον κόσμο όλο.

Σε νεαρότερες ηλικίες που ήμασταν αρκετά πιο κυνικοί και πολύ εύκολοι στο να κανιβαλίσουμε κάτι φιλοσοφικούρες των μεγαλύτερων, δεν ήμασταν σε θέση να κατανοήσουμε εκείνο το «η μεγαλύτερη περιουσία που θα κάνεις στην ζωή σου είναι οι άνθρωποι».

Σε κάποιους κάτι τέτοια ακούγονταν σαν το μότο των losers, σιγά το δύσκολο να κάνεις φίλους, αλίμονο αν μείνουμε εκεί, εμείς θέλουμε πολλά περισσότερα. Μια χαρά να θέλεις τα πάντα, αλλά το «σιγά το δύσκολο να κάνες φίλους» θα το αναθεωρήσεις στην πορεία.

Είναι δύσκολο και είναι ακόμα πιο δύσκολο να αντέχεις όταν είναι μακριά ή φεύγουν -με οποιονδήποτε τρόπο.

Μην πάει το μυαλό σου κατ΄ανάγκη στο οριστικό, στο τετελεσμένο, σε εκείνο που δύσκολα ξεστομίζεται. Να πάει στο απλό, γυρνάς από τις διακοπές σου νωρίτερα από όλους και δεν υπάρχει κανένας σε ακτίνα εκατό χιλιομέτρων να βγεις μια βόλτα να πείς μια κουβέντα. Και αυτό για καμιά εικοσαριά μέρες. Όσο καλά και να τα πηγαίνεις με τον εαυτό σου και την μοναχικότητα, υπάρχουν ώρες ερημιάς. Θα ήθελες να ήταν εδώ, απλά.

Να κανιβαλίσουμε με την σειρά μας την πολιτική κατάσταση, να ανταλλάξουμε απογοητεύσεις, να μην βγάζουμε νόημα για ποιο λόγο η Ρεάλ ξαναπήρε τον Μουρίνιο, να εκθειάσουμε Μανόλο, Μίλτο και Λευτέρη για τις επιδόσεις τους, να καμαρώσουμε Τζόλη, Τζολάκη, Ντέλια, Καρέτσα, Παυλίδη, Αντιγόνη και τα παιδιά της πισίνας, να ψελλίσουμε κάνα ερωτικό νέο -δηλαδή κάποιες καταδικασμένες προθέσεις, μην φανταστείς τίποτα συναρπαστικό- να αναρωτηθούμε τι στο καλό θα ψηφίσουμε και να στεναχωρηθούμε με τις άσπαστες λύπες κάποιων φίλων που περνούν τα μεγάλα τους ζόρια.

Ένα περιβάλλον ασφάλειας, ήπιας ή μηδενικής κριτικής αναμεσά μας- τι νόημα έχουν πια αυτά μεταξύ μας;- γραφικών διαφωνιών, να μπορείς να είσαι ο εαυτός, δεν το λες και λίγο.

Στην ζωή δεν μπορείς να κόψεις δρόμο σε τίποτα. Πρέπει να την κάνεις μόνος σου όλη τη διαδρομή και να καταλήξεις σε εκείνο που σου έλεγαν όταν ήσουν πιτσιρικάς. Δεν γίνεται αλλιώς. Οτιδήποτε αλλιώς είναι λάθος.

Η μεγαλύτερη περιουσία μας είναι οι άνθρωποι.

Άντε μωρέ γυρίστε επιτέλους! Οι Τούρκοι ανακοινώνουν θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, οι πεφωτισμένοι ακονίζουν σπαθιά για την ΔΕΘ, μπορεί να μας σκάσουν εκλογές φθινόπωρο, γυρίστε ρε! Δεν σας νοιάζει καθόλου; Έστω, γυρίστε για μένα. Δεν την παλεύω. Αυτό ελπίζω να σας νοιάζει.


Πηγή: news247



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Στην ατομική ευθύνη και η αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας



Την ανάθεση της αντιμετώπισης και της παιδικής παχυσαρκίας στην ατομική ευθύνη, εμπλέκοντας μάλιστα ιδιωτικές εταιρείες προβλέπει η τροπολογία του υπουργείου Υγείας που ψηφίστηκε χθες για την ψηφιακή εφαρμογή «υγιή παιδιά». Η τροπολογία εγείρει σημαντικά ζητήματα και ως προς την προστασία των προσωπικών δεδομένων των παιδιών, καθώς υπάρχει η πρόβλεψη για πρόσβαση ιδιωτικών εταιρειών, όπως ασφαλιστικών εταιρειών, στη διαχείριση των δεδομένων.

Πρόκειται για ρύθμιση που θυμίζει τη λογική των προγραμμάτων ατομικής αυτοπαρακολούθησης και «αυτοβελτίωσης», αντί για μέτρα ολοκληρωμένης και επιστημονικά τεκμηριωμένης πολιτικής δημόσιας Υγείας. Ετσι, η τροπολογία προβλέπει ότι με ατομική ευθύνη των γονέων θα γίνεται η καταγραφή και αξιολόγηση παραμέτρων όπως το σωματικό βάρος, ο δείκτης μάζας σώματος και άλλοι σχετικοί δείκτες, κάτι που θα έπρεπε να γίνεται από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.

Επομένως, πρόκειται για ένα ακόμα πρόγραμμα με ημερομηνία λήξης και με κατεύθυνση την καταγραφή της παχυσαρκίας και όχι την πρόληψή της που είναι το ουσιαστικό ζήτημα. Μάλιστα, με βάση τα δεδομένα μετρήσεων που θα συλλέγονται με ατομική ευθύνη (ενδεχομένως να είναι και ανακριβή), θα δίνονται οδηγίες τύπου AI, ακυρώνοντας την εξατομικευμένη θεραπεία. Για παράδειγμα, εάν υπάρχει ψυχολογικό υπόβαθρο τι είδους συμβουλές θα υπάρχουν με βάση τις μετρήσεις;

Οσο για την «ποιοτική διατροφή» που τσαμπουνάει η κυβέρνηση, δεν απαντά το βασικό: Οτι με την ακρίβεια στα ύψη και τους μισθούς στον πάτο, η λαϊκή οικογένεια καλείται να «τετραγωνίσει τον κύκλο» στα σούπερ μάρκετ, με άμεσο αποτέλεσμα και τη διατροφική υποβάθμιση.

Τα παραπάνω ανέδειξε παρεμβαίνοντας στη Βουλή ο βουλευτής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης. Εξηγώντας ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει την τροπολογία, τόνισε ότι τέτοια μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τον πυρήνα του προβλήματος της παιδικής παχυσαρκίας. Ανέδειξε ότι η πρόληψη και η διαχείριση αυτού του φαινομένου προϋποθέτουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Υγείας. Αλλωστε, βασικές προϋποθέσεις αποτελούν η εξασφάλιση δωρεάν πρόσβασης των παιδιών σε οργανωμένες αθλητικές και άλλες μορφές σωματικής δραστηριότητας, η πρόσβαση σε φθηνή, ποιοτική και υγιεινή διατροφή, που περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά και ισορροπημένα γεύματα στο σχολικό περιβάλλον δωρεάν, καθώς και επαρκή στελέχωση των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας με ιατρικο-νοσηλευτικό προσωπικό και διαιτολόγους. Με τον τρόπο αυτόν θα μπορούσε να διασφαλιστεί η συστηματική και διεπιστημονική παρακολούθηση των παιδιών με αυξημένο σωματικό βάρος ή παχυσαρκία, ενώ, όπου κρίνεται απαραίτητο, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα παραπομπής για περαιτέρω ενδοκρινολογική αξιολόγηση.



Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ο έλεγχος της πληροφορίας όπλο του πολέμου




Καθώς κλιμακώνονται οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, η πληροφορία και η μετάδοσή της γίνονται ακόμα περισσότερο μέρος των ανταγωνισμών. Η πολεμική προπαγάνδα δεν αρκεί να κατασκευάζει το «αφήγημα». Πρέπει ταυτόχρονα να περιορίζει, να καθυστερεί ή να εξαφανίζει την πληροφορία που μπορεί να το διαψεύσει. Δίπλα λοιπόν στους μηχανισμούς παραγωγής και διάχυσης της επίσημης προπαγάνδας, αναπτύσσονται μηχανισμοί ελέγχου, αποκλεισμού και εκφοβισμού της άλλης άποψης, ακόμα κι αν αυτή εκφράζεται στο πλαίσιο ενδοαστικών αντιθέσεων, προωθώντας ένα ανταγωνιστικό σχέδιο της ίδιας αστικής πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση, όσο γενικεύονται οι πολεμικές συγκρούσεις και βαθαίνουν οι ρωγμές στην ευρωατλαντική συμμαχία, όσο μεγαλώνει η λαϊκή απέχθεια για τα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών, τόσο αυτοί οι μηχανισμοί βγαίνουν στην επιφάνεια και γκρεμίζουν σαν τραπουλόχαρτα τα αστικά ιδεολογήματα περί «αντικειμενικότητας», «πλουραλισμού» και «ελευθερίας του Τύπου».

Χαρακτηριστική είναι η αποκάλυψη ότι η Κεντρική Διοίκηση των αμερικάνικων Ενόπλων Δυνάμεων (CENTCOM) διατηρεί μυστική λίστα δημοσιογράφων των οποίων οι ερωτήσεις πρέπει να αγνοούνται. Η «μαύρη λίστα» αποκαλύφθηκε όταν ο Richard Allee, αξιωματούχος του γραφείου Δημοσίων Υποθέσεων της CENTCOM, προειδοποίησε δημοσιογράφο ότι, αν συνέχιζε να τηλεφωνεί επίμονα και να ζητάει απαντήσεις για τις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, θα μπορούσε να βρεθεί σε μια λίστα «ανθρώπων που πρέπει να αγνοούνται». Και όταν ρωτήθηκε ευθέως αν η CENTCOM διατηρεί μια τέτοια λίστα, η απάντησή του ήταν καταφατική...

Η υπόθεση της «μαύρης λίστας» δεν είναι μεμονωμένη. Αποκαλύπτει έναν ευρύτερο μηχανισμό, μέσα από τον οποίο η αμερικανική πολεμική μηχανή επιχειρεί να ελέγξει απόλυτα όχι μόνο ό,τι δημοσιεύεται, αλλά και ποιος έχει πρόσβαση στην πληροφορία. Τα πολεμικά χαρακτηριστικά του κράτους και του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ βαθαίνουν, όσο οξύνεται η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Κι όταν στεγνώσουν τα προσχήματα, αναδύεται σε όλο της το μεγαλείο η κάλπικη για τον λαό «δημοκρατία» της αστικής τάξης και του κράτους της. Για παράδειγμα, τον Μάη του 2025, ο υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ επέβαλε περιορισμούς στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, απαγορεύοντάς τους την πρόσβαση στο μεγαλύτερο μέρος του Πενταγώνου χωρίς ειδική άδεια και συνοδεία. Παράλληλα, ΜΜΕ που επί χρόνια διέθεταν ειδικούς χώρους για ανταποκρίσεις μέσα από το κτίριο, εκδιώχθηκαν, με πρόσχημα μια «αναδιάρθρωση».

Το γραφείο Δημοσίων Υποθέσεων του Πενταγώνου χαρακτηρίστηκε «χώρος διαβαθμισμένων πληροφοριών» και περιορίστηκε πολύ η πρόσβαση σ' αυτό. Το Πεντάγωνο επιχείρησε να δεσμεύσει τους δημοσιογράφους ότι δεν θα αναζητούν, συλλέγουν ή κατέχουν πληροφορίες που δεν έχουν εγκριθεί για δημοσιοποίηση, ακόμα και αν αυτές δεν είναι διαβαθμισμένες, με απειλή την αφαίρεση της διαπίστευσής τους. Το μέτρο προκάλεσε αντιδράσεις και προσωρινά αναστάλθηκε. Συνεχίζεται όμως κανονικά ο εκφοβισμός, που στρέφεται όχι μόνο προς τον Τύπο, αλλά και προς όσους μπορούν να αποτελέσουν πηγές του, με σχέδια για υποχρεωτικές συμφωνίες εμπιστευτικότητας και εκτεταμένη χρήση πολυγραφικών τεστ σε στρατιωτικούς και πολιτικούς υπαλλήλους, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι πληροφορίες που διαρρέουν.

Η εικόνα αυτή μόνο ξένη δεν είναι στον στενότερο σύμμαχο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Στο Ισραήλ, που οι ευρωατλαντικές κυβερνήσεις παρουσιάζουν ως τη «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής», ο έλεγχος της πληροφορίας έχει αποκτήσει εδώ και δεκαετίες θεσμοθετημένη μορφή. Στις σημερινές συνθήκες του πολέμου, έχει φτάσει στο απόγειο. Δίπλα στον τεράστιο μηχανισμό προπαγάνδας του κράτους - δολοφόνου, λειτουργεί το Γραφείο λογοκρισίας του ισραηλινού στρατού, στο οποίο τα Μέσα υποχρεούνται να υποβάλλουν προς έγκριση υλικό που αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες θεμάτων. Ολα αυτά τα χρόνια χιλιάδες ειδήσεις έχουν λογοκριθεί πλήρως ή εν μέρει, ενώ έχουν καταγγελθεί πιέσεις για την αποτροπή δημοσιεύσεων ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε το πρόσχημα της «εθνικής ασφάλειας».

Ακόμα πιο αποτελεσματικός είναι ο μηχανισμός αυτολογοκρισίας των δημοσιογράφων, που λειτουργεί πριν φτάσει καν η είδηση στο γραφείο του λογοκριτή. Σε πολλές περιπτώσεις, οι δημοσιογράφοι γνωρίζουν εκ των προτέρων ποια θέματα μπορεί να συναντήσουν εμπόδια και τις περισσότερες φορές, δεν επιχειρούν καν να τα αναδείξουν. Ετσι, η πληροφορία γίνεται ολοένα και περισσότερο όπλο του πολέμου και της προετοιμασίας για γενίκευσή του. Οι λαοί βομβαρδίζονται καθημερινά με την «επίσημη» εκδοχή των γεγονότων, ενώ εμποδίζεται ή φιμώνεται κάθε φωνή που μπορεί να την αμφισβητήσει... Πόσο μάλλον να αποκαλύψει τις πραγματικές αιτίες και τους ενόχους των βρώμικων πολέμων και ανταγωνισμών, να προβάλει την αναγκαιότητα της πάλης για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Δ. Μ.




Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026

Εκπληκτικά πράγματα



Μάθαμε ότι στο κέντρο της Αθήνας λειτουργεί εσχάτως το αυτοπροσδιοριζόμενο ως «Εφηβικό Πανεπιστήμιο», ενταγμένο στο Πολυδιδασκαλείο (λειτουργεί κατά βάση ως φιλολογικό φροντιστήριο).

 Με το «Πανεπιστήμιο» στη μαρκίζα και με 20 ευρώ ταρίφα για κάθε διάλεξη, τύφλα να 'χει η διαφήμιση στα «μη κρατικά» - ιδιωτικά πανεπιστήμια! 

Διαβάζουμε ακόμη πως στο «Εφηβικό Πανεπιστήμιο» «δίνουμε στους νέους ... μια σταθερή πνευματική πυξίδα σε μια κοινωνία που αλλάζει ταχύτατα καθιστώντας τις εξειδικευμένες δεξιότητες προϊόντα με σύντομη ημερομηνία λήξης». 

Είναι προφανώς η ίδια «ταχύτητα των αλλαγών» που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις για να δικαιολογήσουν τον υποβιβασμό των πτυχίων σε βεβαιώσεις σπουδών, το κυνήγι των πιστοποιήσεων και τα προσοντολόγια. 

Διαβάζουμε επίσης ότι «εκπληκτικοί άνθρωποι ...καταπιάνονται με θέματα που δεν συζητιούνται συνήθως στο σημερινό σχολείο, με τρόπο που δεν δοκιμάζεται παρά σπάνια έξω από τα αμφιθέατρα». 

Ανάμεσα σε άλλους, τη διάλεξη για τη δεκαετία του '40 κάνει ο Χ. Αθανασιάδης, στέλεχος του κόμματος Τσίπρα, στέλεχος για χρόνια του υπουργείου Παιδείας, από τους πρώτους στην προώθηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την ιστορία, όπως το MOG, κ.ά. Θα αποκαλύψει την ιστορική αλήθεια ένας που υπηρετεί όσους την κρύβουν; 

Επίσης, το «εργαστήριο αρθρογραφίας» κάνει ο Ν. Ξυδάκης, πρώην αρχισυντάκτης της «Καθημερινής» και πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. «Εκπληκτικοί» όνομα και πράγμα οι άνθρωποι του ...«Πανεπιστημίου».



Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ισορροπία



Ευτυχώς φύσαγε τις μέρες των πυρκαγιών και οι ΑΠΕ παρήγαγαν περισσότερο ρεύμα...

Μέχρι σήμερα έχουμε 10 νεκρούς και τεράστιες καταστροφές από τις πυρκαγιές στην Αττική και σε άλλες περιοχές. 
Τι βρήκε να πει ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο; 
«Το γεγονός ότι φύσηξε πολύ μπορεί να είναι μεγάλο πρόβλημα για την Πολιτική Προστασία και για τις πυρκαγιές, αλλά είναι μεγάλο όφελος για τις τιμές Ενέργειας. Πιστεύω ότι έχουμε βρει πια μία ισορροπία μεταξύ της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και της προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και της ενδεχόμενης σύγκρουσης που η ανάπτυξη των ΑΠΕ ενδεχομένως να δημιουργεί με άλλες μορφές οικονομικής δραστηριότητας». 
Με άλλα λόγια, δεν πειράζει που καήκαμε, αφού ο δυνατός αέρας πρόσθεσε χιλιάδες νέες κιλοβατώρες στο απόθεμα των ενεργειακών ομίλων, μειώνοντας το κόστος παραγωγής, άρα και τα κέρδη τους. 
Για τον λαό βέβαια, άλλα «γράφει» το ταμείο... 
Οι πυρόπληκτοι του καλοκαιριού έχασαν συγγενείς, γείτονες και περιουσίες. 
Η Αττική έχασε μερικές ακόμα χιλιάδες στρέμματα πρασίνου. 
Και όλοι μαζί πληρώνουμε ακόμα πιο ακριβά το ρεύμα που παράχθηκε από τον ίδιο αέρα που φούντωσε τη φωτιά και αποκάλυψε για άλλη μια φορά την επιλεκτική ανικανότητα του κράτους να προστατέψει το περιβάλλον και τον λαό. 
Γι' αυτή την ...ισορροπία κομπάζει η κυβέρνηση πάνω στις στάχτες που αφήνει η πολιτική της στο λαϊκό εισόδημα και τα δάση.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ηττα...

Λυκουργιώτης Σωτήρης

Το ελληνικό καλοκαίρι ηττήθηκε οριστικά. Με όρους νιτσεϊκής διαλεκτικής, μιλάμε για μια ολοκληρωτική παρακμή:
 
ο απολλώνιος πουριτανισμός επικράτησε εμφατικά του διονυσιακού εκστατισμού.
 
Μόνο πατημένα σώματα, Instagram approved, σμιλευμένα στα γυμναστήρια της μοναξιάς, καθαρισμένα με κινητά φίλτρα άτεχνης νοημοσύνης, εξόρισαν οριστικά από τις παραλίες τους ηδονικούς σατύρους και τις καυλιάρες Ευγενίες.

Ο νέος πουριτανισμός δεν κρύβει το σώμα του, κρύβει μόνο τις ερωτογενείς ζώνες, φοβάται την αισθητηριακότητα όπως ο παλαιός ρασοφόρος, ενώ ο συλλογικός ιεροεξεταστής της σχολαστικής ιντερνετικής σουρουράδας κριντζάρει με το παιχνίδι της ηδονής.
 
Οι κοινοί θνητοί έφαγαν κάνσελ.
 
Οι ολύμπιες κορμάρες, στεγνωμένες από πρωτεϊνική σκόνη και αμβροσία, κατέλαβαν προκλητικά τις ξαπλώστρες.

Δεν φοβούνται πια την οργή του Δία αλλά τα αλκοτέστ του Χρυσοχοΐδη. Αποφεύγουν το κρασί, απεχθάνονται τα συμπόσια, δεν χορεύουν, δεν παζαρεύουν τα σώματά τους, δεν διακινδυνεύουν να ερωτευτούν παράφορα και να πνιγούν μέσα στους άλλους.
 
Ανήκουν μόνο στους εαυτούς και στους καθρέφτες τους.
 
Πίνουν μόνο κόκες, πολλές κόκες, πάρα πολλές κόκες.
 
Και φυσικά δεν γαμάνε.
 
Ούτε θέλουν να μπλέξουν.
 
Προτιμούν να αυνανίζονται ανορεξικά με την αυτοεικόνα της μοναξιάς τους.
 
Η μελαγχολία του καλοκαιριού δεν έχει πια το δάκρυ του χρόνου που περνά και χάνεται, δεν απεχθάνεται τον Σεπτέμβρη· τον περιμένει με ανυπομονησία για να κρυφτεί ξανά, συνεχίζοντας ασταμάτητα το δουλικό της κοπηλάτισμα στην γυμναστήρια γαλέρα της ετερόνομης εργασίας.
__


Κείμενο / Φωτογραφία: Sotiris Lycourghiotis






Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Τρία ποιήματα του Γεωργίου Σουρή

Γεώργιος Σουρής



Ο ΡΩΜΗΟΣ

Στον καφενέ απ' έξω σαν μπέης ξαπλωμένος,
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ,
και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος,
κανέναν δεν κοιτάζω, κανένα δεν ψηφώ.

Σε μια καρέκλα το ’να ποδάρι μου τεντώνω,
το άλλο σε μιαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί
αφίνω το καπέλλο, και αρχινώ με τόνο
τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί ουρανός! τί φύσις!
αχνίζει εμπροστά μου ο καϊμακλής καφές,
κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις,
και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Βρίζω Εγγλέζους, Ρώσους, και όποιους άλλους θέλω,
και στρίβω το μουστάκι μ' αγέρωχο πολύ,
και μέσα στο θυμό μου κατά διαβόλου στέλλω
τον ίδιον εαυτό μου, και γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τον νουν στον Διάκο και εις τον Καραΐσκο
κατενθουσιασμένος τα γένια μου μαδώ,
τον Έλληνα εις όλα ανώτερο τον βρίσκω,
κι απάνω στην καρέκλα χαρούμενος πηδώ.

Την φίλη μας Ευρώπη με πέντε φασκελώνω
απάνω στο τραπέζι τον γρόθο μου κτυπώ...
Εχύθη ο καφές μου, τα ρούχα μου λερώνω,
κι όσες βλασφήμιες ξέρω αρχίζω να τις πω.

Στον καφετζή ξεσπάνω... φωτιά κι εκείνος παίρνει.
Αμέσως άνω κάτω τον κάνω τον μπουφέ,
τον βρίζω και με βρίζει, τον δέρνω και με δέρνει,
και τέλος... δεν πληρώνω δεκάρα στον καφέ.

Νοέμβριος 1880


ΟΙ ΦΌΡΟΙ

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη,
ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα
σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι
κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα
Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει
βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει...

Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει
στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα
μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει
φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα
του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα
και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει
ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει
χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι
κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.
Τέτοιοι χωριάτες που ‘μαστε αντέχουμε εις όλα
και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι
και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι
Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι
και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι
Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη
κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.

Μ’ αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει
τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία
Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει
γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία
Φτώχεια και πλούτος – ζήτημα του καθενός αιώνος:
Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος

Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει
για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά
Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει
χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά
Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος
Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος – μάρτυς – ήρως 


ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ ΚΡΑΤΟΣ ΛΙΓΟΣΤΟ

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Σ.Σ.:
Ο Γεώργιος Σουρής ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης, πολύ δημοφιλής στο κοινό της εποχής του, κυρίως χάρη στην εβδομαδιαία εφημερίδα Ο Ρωμηός, την οποία εξέδιδε από το 1883 έως το 1918.
Πέθανε στο εξοχικό του στο Νέο Φάληρο στις 26 Αυγούστου 1919, σε ηλικία 66 ετών.



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Εξαπάτηση



Ως «προστασία της πρώτης κατοικίας» πλασάρουν οι ευρωβουλευτές του Βελόπουλου «τροπολογία» που κατέθεσαν στις «κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών - μελών του Συμβουλίου της ΕΕ». 
Τι ζητούν στην πραγματικότητα; 
Να μη «δυσχεραίνεται» η «άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών», «να εξασφαλίζεται αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος πριν επέλθουν μη αναστρέψιμες συνέπειες» και μέριμνα για «ευάλωτους οφειλέτες και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες». 
Καμιά σχέση δηλαδή με τις διεκδικήσεις σωματείων και φορέων για άνευ όρων προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, κατασχέσεις, αναγκαστικές εκτελέσεις. 
Χώρια που ζητάνε «μέριμνα» μόνο για τους «ευάλωτους» και όχι για το σύνολο των λαϊκών νοικοκυριών που κινδυνεύει το σπίτι τους. 
Η τροπολογία της Ελληνικής Λύσης ξεπλένει την ΕΕ και τις Οδηγίες της, το αντιλαϊκό «κράτος δικαίου» και τον «ευρωπαϊκό πυλώνα» των ελάχιστων δικαιωμάτων. 
Ευρωπαϊκή Ενωση και προστασία της λαϊκής κατοικίας δεν κολλάνε πουθενά... 
Οι Οδηγίες της ΕΕ, που υλοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις και οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΚΤ για τη μείωση των «κόκκινων» δανείων και την εξυπηρέτηση των servicers - κορακιών, κρύβονται πίσω από τη χιονοστιβάδα των πλειστηριασμών σε βάρος της λαϊκής κατοικίας. 
Αυτήν την πολιτική στηρίζει και το κόμμα Βελόπουλου, που προσπαθεί τώρα να εμφανιστεί ως «προστάτης» τάχα της λαϊκής στέγης. 
Καραμπινάτη πολιτική εξαπάτηση.

Πηγή: rizospastis


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »