«Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε...»

Ευάγγελος Ορφανιδης

«Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε, και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε», τραγούδησε κάποτε ο Στέλιος.

Μόνο που ο κόσμος δεν αλλάζει σπάζοντας κεφάλια. Δεν γίνεται καινούργιος όταν ένα δεκάχρονο παιδί καταλήγει στο νοσοκομείο επειδή φορούσε τη «λάθος» φανέλα . Τότε δεν μιλάμε πια για ποδόσφαιρο. Μιλάμε για μια κοινωνία που έμαθε να χωρίζει τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «άλλους» πριν ακόμη μάθει στα παιδιά της να τους βλέπουν ως ανθρώπους. Ντροπή, Ντροπή, Ντροπή.
Το μίσος δεν γεννιέται ξαφνικά μέσα σε ένα γήπεδο. Καλλιεργείται αργά…στα σπίτια, στις παρέες, στις κερκίδες, στα «αστεία», στα συνθήματα και στις κουβέντες των μεγάλων που τα παιδιά ακούν ακόμη κι όταν νομίζουμε ότι δεν προσέχουν. Κάθε φορά που εξευτελίζουμε τον αντίπαλο, που βαφτίζουμε τη βία «πάθος» και τον φανατισμό «αγάπη για την ομάδα», διδάσκουμε ότι ο διαφορετικός δεν είναι απέναντί μας είναι κατώτερός μας. Και όταν αφαιρέσεις από κάποιον την ανθρώπινη υπόσταση, γίνεται πολύ ευκολότερο να τον χτυπήσεις.

Ο φανατισμός προσφέρει μια φτηνή αλλά ισχυρή ταυτότητα… «Ανήκω κάπου, άρα είμαι κάποιος». Όσο πιο εύθραυστο είναι το μέσα μας, τόσο περισσότερο χρειαζόμαστε έναν εχθρό για να αισθανθούμε δυνατοί. Η ομάδα γίνεται πανοπλία, το πλήθος καταργεί την προσωπική ευθύνη και η βία μεταμφιέζεται σε αφοσίωση. Δεν αγαπάς όμως την ομάδα σου όταν χτυπάς ένα παιδί . Απλώς χρησιμοποιείς τη φανέλα της για να νομιμοποιήσεις ότι σκοτεινό δεν έμαθες ποτέ να διαχειρίζεσαι. Δεν αρκούν, λοιπόν, οι ανακοινώσεις, η καταδίκη και μερικές χειροπέδες μετά το κακό. Χρειάζονται, ασφαλώς, συνέπειες. Αλλά αν δεν αγγίξουμε το μίσος που κληροδοτούμε, θα τιμωρούμε κάθε φορά τον επόμενο δράστη και θα μεγαλώνουμε σιωπηλά τον μεθεπόμενο.

Η καινούργια κοινωνία δεν θα χτιστεί όταν αλλάξουν οι φανέλες, οι διοικήσεις ή τα συνθήματα. Θα χτιστεί όταν ένα παιδί μπορεί να φορέσει τα χρώματα που αγαπά χωρίς να φοβάται. Όταν μάθουμε ότι ο αντίπαλος δεν είναι εχθρός. Όταν η διαφορετικότητα δεν βιώνεται ως απειλή. Όταν πάψουμε να παραδίδουμε στα παιδιά μας τα δικά μας αθεράπευτα μίση σαν να ήταν οικογενειακή κληρονομιά.

Τελικά…αυτό που πρέπει πρώτα να σπάσει δεν είναι ο γυάλινος κόσμος. Είναι ο καθρέφτης μέσα στον οποίο έχουμε συνηθίσει να κοιτάζουμε το μίσος μας και να το αποκαλούμε αγάπη, πάθος ή ιδεολογία.

ΥΓ. Τα παιδιά δεν χρειάζονται ακόμη μία επετειακή «δράση κατά της βίας», με αφίσες, συνθήματα και φωτογραφίες που θα ξεχαστούν την επόμενη μέρα. Χρειάζονται σταθερή συναισθηματική αγωγή, πρόληψη του φανατισμού και ενήλικες που παρεμβαίνουν πριν η προκατάληψη γίνει μίσος και το μίσος χτύπημα. Γιατί η βία δεν αντιμετωπίζεται όταν πέσει η μπουνιά. Τότε είναι πλέον πολύ αργά...

Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος 

Πηγή:Facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Επιθυμεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να γίνει εργαζόμενος συνταξιούχος;

Γεράσιμος Χολέβας από Ημεροδρόμος

Ακούγοντας τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, στη συνέντευξη του στη ΔΕΘ να καμαρώνει «για τους 200.000 συνταξιούχους που σήμερα εργάζονται νόμιμα», μου ήρθε στο μυαλό ο 73χρονος οικοδόμος που, την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026, δηλαδή λίγες μέρες πριν, έχασε τη ζωή του την ώρα της δουλειάς.

Σύμφωνα με την καταγγελία του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, έπεσε στο φρεάτιο του ανελκυστήρα σε νεοαναγειρόμενη οικοδομή στην περιοχή του Ελληνικού. Κλιμάκιο του ΣΕΠΕ που πήγε στην οικοδομή για έλεγχο διαπίστωσε την απουσία των απαιτούμενων μέτρων ασφάλειας, σύμφωνα με την ίδια καταγγελία.

Την «ευκαιρία» στην εργασία για τους συνταξιούχους η κυβέρνηση την έχει δώσει ως αντιστάθμισμα στις μειωμένες και πενιχρές συντάξεις. Η πραγματικότητα είναι πως γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν υπήρχε σύνταξη (μετά από δεκαετίες δουλείας) που θα μπορεί να δίνει τη δυνατότητα διαβίωσης και όχι επιβίωσης, δεν θα χρειαζόταν αυτή η «προσφορά». Όσο κι αν θέλουν να το παρουσιάσουν διαφορετικά δεν είναι τίποτα άλλο από μια απαξιωτική οδηγία: «Εάν δεν σου φτάνει η σύνταξη, τράβα δούλεψε, για να τα βγάλεις πέρα».

«Δημιουργικότητα» και «υγιής γήρανση»

Ο πρωθυπουργός, στην ίδια τοποθέτηση του, στη ΔΕΘ, μας ενημέρωσε, επίσης, ότι οι 200.000 εργαζόμενοι συνταξιούχοι δουλεύουν «για να βγάλουν παραπάνω χρήματα, προφανώς. Αλλά εργάζονται γιατί θέλουν να είναι δημιουργικοί. Άρα, η υγιής γήρανση, η έμφαση στην πρόληψη που δίνουμε, όλα αυτά έχουν πολύ μεγάλη σημασία».

Δεν γνωρίζουμε πώς φαντάζεται τον εαυτό του κύριος Μητσοτάκης, στο μέλλον, όταν θα είναι σε ηλικία για σύνταξη. Μπορεί να θέλει να είναι ακόμα πρωθυπουργός και δικαίωμα του. Σίγουρα, πάντως, θα επιθυμεί να μην χρειάζεται να έχει μια σύνταξη και να εργάζεται, παράλληλα, από ανάγκη (ας αφήσουμε τα περιουσιακά του στοιχεία στην άκρη για αυτή την υπόθεση εργασίας). Εκτιμούμε, επίσης, ότι δεν θα αναζητά να εκφράσει «τη δημιουργικότητα του» σε μια δουλειά (από ανάγκη) στα 70 και βάλε.

Ευχόμαστε, ειλικρινά, να είναι καλά και να μπορεί να το κάνει σε ό,τι τον συναρπάζει. Ας σταματήσει, όμως, το δούλεμα, αυτός και η κυβέρνηση του, για την «υγιή γήρανση» μέσω μιας δουλειάς από ανάγκη για επιβίωση, αφού έχει λάβει κάποιος σύνταξη. Είναι προκλητικό. Ο 73χρονος οικοδόμος που έχασε τη ζωή του δεν έψαχνε ούτε «υγιή γήρανση», ούτε «δημιουργικότητα» από την εργασία του. Θα μπορούσε να τα αναζητήσει αλλού και όχι στις οικοδομές, στην ηλικία που ήταν. Για να το έκανε αυτό, βέβαια, θα έπρεπε να είχε επαρκή σύνταξη για να μπορεί να ζήσει, ώστε να είναι και δημιουργικός και να μεγαλώνει με υγεία.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Δικαιοσύνη...με την όπισθεν

Ελλάδα

Την ελευθερία του απολαμβάνει εδώ και λίγες μέρες ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα», που βρισκόταν προφυλακισμένος από τον περασμένο Μάρτη για το έγκλημα με τις 5 νεκρές εργάτριες. Η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι δεν υπάρχει λόγος να παραμένει έγκλειστος και ότι μπορεί να διευθύνει από το γραφείο του την ανασυγκρότηση της επιχείρησής του, παρά το γεγονός ότι το σχετικό βούλευμα αναγνωρίζει πως «στο πρόσωπο του κατηγορουμένου συντρέχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής για την αποδιδόμενη σε βάρος του κακουργηματική πράξη της έκρηξης από την οποία προκλήθηκε ο θάνατος μεγάλου αριθμού ανθρώπων και από την οποία μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος για ξένα πράγματα και κίνδυνος για άνθρωπο». Να θυμίσουμε ότι υπήρξε κι άλλη προσπάθεια να αποφυλακιστεί, το αίτημά του όμως απορρίφθηκε, επειδή ήταν πολύ νωπό ακόμα το έγκλημα στα Τρίκαλα. Με τη δεύτερη απόπειρα, η πόρτα άνοιξε διάπλατα...

Οταν πρόκειται για τους εργοδότες, η αστική Δικαιοσύνη και το «κράτος δικαίου» σπεύδουν με ταχύτητα φωτός να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή μεταχείριση μετά από ένα εργοδοτικό έγκλημα. Δεν πέρασαν λίγοι μήνες από την πολύνεκρη έκρηξη στη «Βιολάντα» και ο ιδιοκτήτης - που έκανε πως δεν άκουγε τις καταγγελίες των εργαζομένων για μυρωδιά αερίου στο εργοστάσιο - είναι ελεύθερος. Οταν πρόκειται όμως για τους εργαζόμενους και την αγωνία τους να δικαιωθούν ή να δικαιώσουν τη μνήμη των νεκρών τους, όπως τώρα οι οικογένειες των σκοτωμένων γυναικών, το κράτος και η Δικαιοσύνη πάνε με την ...όπισθεν, αφήνοντας τον χρόνο και τη λήθη να λειτουργήσουν ως προπέτασμα ακόμα και για αθωωτικές αποφάσεις υπέρ της εργοδοσίας. Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα το πετύχουν. Το έγκλημα της «Βιολάντα» δεν θα ξεχαστεί και είναι χρέος κάθε εργαζόμενου στην επιχείριση και στην περιοχή, όλης της εργατικής τάξης, να πληρώσει η εργοδοσία και να αποδοθούν οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες σε κάθε ένοχο.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κουμπαράς

Ελλάδα

«Μέριμνα για τα παιδιά», «θα βοηθήσει στο δημογραφικό» και άλλα παρόμοια ακούστηκαν για τον «κουμπαρά» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ, με στόχο στα 18 τους χρόνια τα σημερινά νεογέννητα να έχουν διαθέσιμα 60.000 ευρώ. 

Ακούστηκε μάλιστα ότι ένα τέτοιο μέτρο είχε προτείνει και το ΠΑΣΟΚ επί Φώφης Γεννηματά, ενώ πολλοί το παραλληλίζουν με τα «Trump Accounts», έναν «επενδυτικό λογαριασμό» αποταμίευσης στις ΗΠΑ για τους νέους. 

Το τι πραγματικά είναι ο «Επενδυτικός Λογαριασμός για τη νέα γενιά» που εξήγγειλε η κυβέρνηση, και τι εξυπηρετεί, το φανερώνει η εξειδίκευση των μέτρων. 

Μετά τις φλυαρίες για «έμπρακτη στήριξη» των παιδιών «στα πρώτα βήματα της ενήλικης ζωής τους» και την καλλιέργεια «κουλτούρας αποταμίευσης» (από εισοδήματα που δεν υπάρχουν...) έρχεται το κυρίως πιάτο: 

«Καθώς τα χρήματα (σ.σ. του κουμπαρά) επενδύονται, δημιουργούνται προϋποθέσεις άντλησης επιπλέον κεφαλαίων από τις ελληνικές επιχειρήσεις, μέσω των μετοχών που διαπραγματεύονται στην κεφαλαιαγορά αλλά και μέσω έκδοσης ομολογιών (...) η εν λόγω ρύθμιση συνάδει με τη νέα Ευρωπαϊκή κατεύθυνση για την Ενωση Επενδύσεων και Αποταμιεύσεων (Savings and Investments Union - SIU), που ακριβώς έχει τον στόχο ενίσχυσης των αποταμιεύσεων σε επενδυτικά προϊόντα που συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη». 

Κουμπαρά για τις τράπεζες και τους επενδυτές φτιάχνει η κυβέρνηση, συμβατό με τις κατευθύνσεις της ΕΕ για «αξιοποίηση» των αποταμιεύσεων στα επενδυτικά προγράμματα που στηρίζουν το κεφάλαιο, ειδικά τώρα που απαιτούνται περισσότεροι πόροι για την πολεμική οικονομία. 

Οι καπιταλιστές μυρίζουν το κέρδος ακόμα και στους ...παιδικούς κουμπαράδες, που η κυβέρνηση τους προσφέρει απλόχερα, τοκισμένους μάλιστα με έμμεση κρατική επιδότηση.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπέρτολντ Μπρεχτ: Ο φασισμός

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον
Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει
Τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω
Καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
Και χάνονται βαθιά στα περασμένα
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν
Μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμός βαθιά κατάλαβέ τον
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
Που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!
Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
Και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα
Πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου
και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου. 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η εξοικείωση της κουκκίδας

Λιάνα Κανέλλη

Προβλέψεις! Δεν κουραστήκατε χρόνια τώρα να έρχονται όλοι, μα όλοι, πολιτικοί, αστρολόγοι, δικολάβοι, ύπουλοι επιστήμονες και ιδιοτελείς συγγενείς, άκαρδοι φίλοι ή και γενναιόδωροι δάσκαλοι, παπάδες, εξοπλισμένοι ή και ξυπόλυτοι, να σας εφοδιάζουν με πληροφορίες για το μέλλον σας; Η ζωή, προσωπική και κοινωνική, συρρικνώθηκε σε μοντέλα επιβίωσης παρόμοια με τα μετεωρολογικά. Χωρίς πρόταση και λύση. Για παράδειγμα, θα έρθει το χειρότερο «ελ νίνιο» από σήμερα μέχρι τον Φλεβάρη. Θα καούν οι θάλασσες, θα πνιγούν από μουσώνες και τυφώνες οι μισές χώρες της Γης, θα λιώσουν εκατομμύρια μέλλοντα ανθρώπων σαν τους πάγους των πόλων και των Ιμαλαΐων, οπότε θα ανέβουν τα κόστη ζωής των υπόλοιπων κι έτσι θα διψάσεις, θα πεινάσεις και θα σε βλέπεις να υποφέρεις στα διαδίκτυα και τις οθόνες.

Στον καπιταλισμό και την οικονομία του, κάθε πρόβλεψη, που έτσι κι αλλιώς στο κέρδος στοχεύει, έχει και έναν παράλληλο υποκρυπτόμενο σκοπό. Να χειραγωγήσει, ή και να παραλύσει ακόμη καλύτερα, τις μάζες των εργαζομένων. Και έτσι να κάνει θεμιτά τα αθέμιτα, ηθικά τα ανήθικα, να διαστρεβλώνει την ανάγκη σε υποταγή. Ετσι οι εκατό χιλιάδες της φολκσβάγκεν που προβλέπεται να απολυθούν θα πάνε συμπούρμπουλοι σε τυχόν φάμπρικες πολεμικού υλικού, του πιο σχεδιασμένου μοντέλου θηριωδών κερδών, που είναι ο Πόλεμος. Ομως σε κάτι πιο απλό, καθημερινό, ταπεινό που όμως απειλεί τη ζωή, όπως π.χ. το κουνούπι του …Νείλου, πουλώντας πρόβλεψη και πανικό μαζί, δεν θα αφεθεί κανείς να δει πόσο μέσα σε δυο βδομάδες τα αντικουνουπικά ανέβηκαν στον θεό.

Η πρόβλεψη ως πρόληψη είναι λαϊκή πολιτική. Και προφανώς αδιάφορη για την αστική εξουσία, πλην του λαϊκισμού της προεκλογικής περιόδου. Ολες οι άλλες προβλέψεις είναι χρηματιστηριακά μοντέλα. Από την υγεία έως τη γεννητικότητα και από την …ανάπτυξη έως την τεχνητή νοημοσύνη. Ετσι, κάθε χρόνο δεκαετίες τώρα στην Εκθεση της Θεσσαλονίκης παίζονται στοιχήματα επί προβλέψεων του ποιος θα δώσει σε ποιον ποια ψίχουλα και από πού θα τα πάρει κρυφά κι ανέσωστα. Μια αχρεία πλειοδοσία εξουσίας με το αζημίωτο σε ένα πολιτικό ενεχυροδανειστήριο που αγνοεί καταρχάς, καταρχήν και μόνιμα τις ανθρώπινες σχέσεις. Σε έναν πλανήτη, και όχι μόνο στη χώρα μας, που γερνάει, τι προβλέπεται για τις …συντάξεις (;) πέραν της εξαφάνισής τους; Μας απαντάει η φρίκη της πραγματικότητας. Μετά τον πατέρα στον καταψύκτη, ήρθε και η μάνα η θαμμένη στην αυλή, ώστε η κόρη να εισπράττει. Πάμε να προβλέψουμε το μέλλον της κόλασης όμως για γονείς και παιδιά με ειδικές ανάγκες δυσθεώρητες. Σαν κι αυτές που οι γονείς σκοτώνουν το παιδί και το σκυλί κι ύστερα αυτοκτονούν, απαλλάσσοντάς μας από το κόστος της …ατυχίας τους ή της …δειλίας τους, θα πούνε τα καθάρματα.

Την ώρα που γράφω οργανώνεται, αλλά δεν έχει ακόμη σχηματιστεί, το λαϊκό ποτάμι του άλλου δρόμου, το δικό μας το διεκδικητικό, που διαβεβαιώνω και δεν χρειάζεται να προβλέψω ότι θα πνίξει τα ριμπράντινγκ, τα φτιασιδώματα και τα ανώτερα του κέρδους δώματα. Αυτό το κόκκινο, που δεκαετίες μετριόταν από αστυνομίες, προβοκάτσιες και τροβαδούρους της συμφέρουσας τα αφεντικά ανάλυσης. Και που ξέρει ότι ο πόλεμος έχει αρχίσει, μας ρουφάει ήδη το αίμα, και είναι ικανό να τον αποτρέψει. Η Ιστορία η γραμμένη από λαούς δεν χωράει σε θυρίδες. Και θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να προλάβουμε να ξεμακιγιάρουμε το τεχνητό μέλλον.

Θέλω να επιστήσω την προσοχή σας, σύντροφοι, στη γλώσσα της εικόνας, στην ουσία της και όχι στην επικοινωνιακή της επιδραστική μορφή. Ζούμε την εποχή και τον πόλεμο των ντρόουν. Το μάτι έχει εξοικειωθεί με τις εικόνες από ψηλά. Από πολύ ψηλά! Η γη, τα τοπία μοιάζουν παραδεισένια. Ο άγγελος της απόστασης φροντίζει γι’ αυτό. Χειρίζεσαι τον δρόνο και γίνεσαι θεός. Σε αυτές τις εικόνες το μάτι συνηθίζει είτε την απουσία ανθρώπων, είτε τη μορφή τους ωσάν στίγματα, κουνουπάκια, τελίτσες. Ο άγγελος της απόστασης είναι άγγελος ολέθρου. Απανθρωποποιεί εύκολα, γρήγορα και αποτελεσματικά. Και όταν σε βάλουν να στέλνεις με έναν δρόνο και δη απ’ αυτούς που καυχώνται πως είναι και φθηνοί στην παραγωγή, τότε μαθαίνεις να σημαδεύεις με χαρά από ψηλά ανθρώπινες κουκκίδες σε μια γη που παύει να είναι από ψηλά σαν ζωγραφιά. Μετά την Εκθεση, ας αναζητήσουμε τουλάχιστον εμείς τα παιδιά που ξέρουν εκτός από τα ντρόουν και τα αποδημητικά πτηνά του φθινοπώρου. Εστω και το κιάλι.- 

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο χαρταετός

Salah Musa

Μια κλωστή στον ουρανό της Γάζας ανεβάζει έναν χαρταετό ως τον έβδομο ουρανό. Ο ισραηλινός Σιδερένιος Θόλος και το αμερικανικό Συμβούλιο Ειρήνης τρομοκρατούνται. Οι βομβαρδισμοί, οι σκοτωμοί και οι καταδιώξεις εντείνονται. Η Γάζα πετά μέσα από την καταστροφή, πάνω σε ένα φύλλο χαρτιού που κρατούν παιδιά τα οποία γλίτωσαν τον θάνατο. Και το Ισραήλ τρέμει, θεωρώντας το μια ένοπλη και υπαρξιακά επικίνδυνη δραστηριότητα, απειλώντας να εκκενώσει τους κατοίκους από τις περιοχές απ’ όπου εκτοξεύονται μπαλόνια και χαρταετοί. Ο Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας βρήκαν έναν χάρτινο εχθρό, για να συνεχιστούν η εξόντωση, οι επιθέσεις και οι σφαγές. Σύμφωνα με το ισραηλινό στρατιωτικό λεξιλόγιο, ακόμη και το παιδικό παιχνίδι θεωρείται πολεμική πράξη που απαιτεί αντίδραση και γενική κινητοποίηση.

Η Γάζα παραμένει ζωντανή, και μέσα της υπάρχουν ακόμη παιδιά. Η Γάζα εξακολουθεί να ονειρεύεται την ελευθερία· μια παιδική ηλικία που προσπαθεί να ζήσει πάνω από τον θάνατο και να στείλει τη φωνή της όσο πιο μακριά γίνεται. Κάθε χαρταετός κουβαλά τα ονόματα εκείνων που χάθηκαν και τους οποίους σκέπασε η λήθη· ένα αρχείο μνήμης και βαριού πόνου, ίσως και ένα μήνυμα από τα μικρά παιδιά προς τους πατέρες, τις μητέρες και τις οικογένειές τους, που εξαλείφθηκαν και οι ψυχές τους ανέβηκαν στον παράδεισο.

Ένα πυρηνικό κράτος καταδιώκει χαρταετούς, επειδή ξεπερνούν τον αποκλεισμό και τις κίτρινες γραμμές· κάτι ορατό στον ουρανό από έναν λαό που νόμιζαν πως είχε θαφτεί κάτω από τα ερείπια. Μια κλωστή βγαίνει από τη γη, κρατώντας ένα φύλλο χαρτί με δύο φτερά· άνεμος και αέρας, ένα παιδί και η φαντασία του, όνειρα και λεπτά δάχτυλα. Δεν κουβαλά βόμβες ούτε πυραύλους ούτε κινητήρες· μόνο ανάσες ψυχών και ρίγη, νοσταλγία για τα δέντρα, τα περιστέρια, τους φίλους, το σπίτι και τα τραγούδια του σχολείου.

Χαρταετοί φτάνουν στις πόλεις, στα χωριά και στους προσφυγικούς καταυλισμούς της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης. Ο καιρός άλλαξε μέσα στον καυτό μήνα του Αυγούστου· έπεσαν βροχές, άστραψαν οι βροντές, κατέβηκαν τα ουράνια σώματα και τα ερωτήματα. Η Γάζα αναποδογυρίζει το σύμπαν και όλους τους υπολογισμούς, τοποθετώντας πάνω σε κάθε πληγή μια ελιά και ένα τριαντάφυλλο.

Ένας χαρταετός φτάνει στη φυλακή Νεγκέβ και ρίχνει μηνύματα στους κρατουμένους, μέσα στα κελιά και στους θαλάμους βασανιστηρίων. Και ο κόσμος είδε πώς ένα παιδί αγκαλιάζει τον πατέρα του ύστερα από μια μακρά απουσία. Ένας χαρταετός πάνω στο συρματόπλεγμα, ένας δίσκος του ήλιου μέσα στο μαύρο σκοτάδι, ένα σκοινί, μια φλέβα ανάμεσα στην έρημο και τα σύννεφα, μέσα στα τραγούδια των κρατουμένων.

Ο χαρταετός είναι ένα ουράνιο μανιφέστο ενάντια στην ήττα και τον φόβο, η χημεία του άλλου κόσμου μέσα στην τοπογραφία του θανάτου: η δύναμη της όσφρησης, της ακοής, της αφής και της πίστης στους κήπους της Ιερουσαλήμ.

Ο στρατός κατοχής, που στέρησε από τα παιδιά την αθωότητά τους, σκότωσε χιλιάδες και τα θεώρησε νόμιμους στόχους, τα καταδίωξε ακόμη και μέσα στις κοιλιές των μητέρων τους, βρίσκει στα παιχνίδια τους, στις κινήσεις τους και στις λαχτάρες τους μια απειλή για την ασφάλεια και μια δικαιολογία για τη συνέχιση του πολέμου και της αιματοχυσίας. Θεωρεί τον χαρταετό σύμβολο ανόδου και ελευθερίας, πρόκληση απέναντι στους νόμους των ισχυρών και στις «έξυπνες» βόμβες.

Ο χαρταετός δεν είναι βουβός, λένε οι στρατηγοί του πολέμου στο Ισραήλ. Είναι κώδικας και σήματα, ιστορίες και αφηγήσεις, προσευχές και προφητείες, φαντάσματα νεκρών και σώματα που κουβαλά η στάχτη. Κάποιοι είπαν πως είναι φυλαχτά που πολεμούν το κακό και την ασχήμια και απελευθερώνουν στη φύση τη δύναμη της γονιμότητας, της ομορφιάς και της θέλησης για επιβίωση.

Ο ποιητής Αδώνης λέει: ο χαρταετός είναι ένα ποίημα που μεταφέρεται από τον άνεμο της έμπνευσης, καθοδηγούμενο από το χέρι ενός παιδιού που πιστεύει στο αδύνατο. Να τον, πάνω από τα σύνορα, πάνω από το τείχος· έχει νου και γλώσσα, απελευθερώνεται από τη σιωπή και τα δεσμά.

Ένας χαρταετός και ένα φοβισμένο σιδερένιο κράτος. Ένα ιπτάμενο σώμα που στην ουρά του κουβαλά ψυχές, σαν ηλεκτρικά φορτία, προστατεύοντας τους ανθρώπους από ανεμοθύελλες, φωτιές και κεραυνούς, μετά την απουσία της διεθνούς προστασίας. Έχει φωνές που άκουσαν οι κάτοικοι του Τελ Αβίβ και οι έποικοι στις αποικίες. Τι είναι αυτό το αδύνατο ύστερα από όλη αυτή την καταστροφή; αναρωτιέται ένας Ισραηλινός πιλότος καθώς καταδιώκει έναν χαρταετό με τη σημαία της Παλαιστίνης, που μοιάζει με το φεγγάρι καθώς κινεί την παλίρροια στις θάλασσες και στους ωκεανούς, μάρτυρας της λάσπης και του εγκλήματος στα κεφάλια των αυτοκρατόρων της Δύσης και στα βαθιά, έρημα βάθη τους.

Ο μάρτυρας ποιητής Ριφάατ αλ-Αριρ, που σκοτώθηκε στον πόλεμο εξόντωσης στη Γάζα το 2023 και είναι ο δημιουργός του ποιήματος «Αν πρέπει οπωσδήποτε να πεθάνω», αγόρασε ένα κομμάτι ύφασμα και λευκές κλωστές για να φτιάξει έναν χαρταετό με μακριά ουρά και έγραψε:

«Για να δει ένα παιδί κάπου στη Γάζα, καθώς κοιτάζει τον ουρανό περιμένοντας τον πατέρα του που έφυγε ξαφνικά, να δει τον χαρταετό, τον δικό μου χαρταετό που εσύ έφτιαξες, να πετά ψηλά, και να νομίσει για μια στιγμή πως υπάρχει ένας άγγελος που ξαναφέρνει την αγάπη…»

Σ.Σ.: Ο Salah Musa « Σαλαχ Μούσα «είναι Παλαιστίνιος ιατρός, ειδικός στην Ακτινοδιαγνωστική, συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής.
Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη και σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου ανέπτυξε έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική δράση, ίδρυτης της Γενικής Ένωσης Παλαιστινίων Φοιτητών στην Ελλάδα.
Άσκησε επί σειρά ετών την ιατρική και υπηρέτησε ως επιτετραμμένος της Παλαιστινιακής Αντιπροσωπείας στην Ελλάδα.
Έχοντας ζήσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες στην Ελλάδα, απέκτησε βαθιά γνώση της ελληνικής κοινωνίας και γλώσσας, στην οποία επιλέγει να γράφει τα βιβλία και τα άρθρα του.
Το συγγραφικό του έργο επικεντρώνεται στην ιστορία της Παλαιστίνης, το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς σχέσεις και τις πολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Με επιστημονική τεκμηρίωση και ιστορική προσέγγιση επιδιώκει να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας ζητήματα δικαιοσύνης, ελευθερίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Συνεχίζει να αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο και να συμμετέχει σε δημόσιες συζητήσεις και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και την Κύπρο, προωθώντας τον διάλογο γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα και τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» η απάντηση του πρωθυπουργού στην ερώτηση του «Ριζοσπάστη» (VIDEO)

Ελλάδα

«Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» ήταν η απάντηση του πρωθυπουργού στην ερώτηση του «Ριζοσπάστη» που ανέδειξε τους κινδύνους της πολεμικής εμπλοκής, των εξοπλισμών που χρυσοπληρώνει ο λαός για τους πολεμικούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου και τις στρατηγικές συμμαχίες του.

Να τονιστεί ότι σε μία συνέντευξη Τύπου που διήρκησε πάνω από 2,5 ώρες ο «Ριζοσπάστης» διεκδίκησε την ερώτηση του. Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος του Κώστας Πασακυριάκος επεσήμανε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο που ανακοίνωνε ότι «απομένουν 10 λεπτά πριν ολοκληρώσουμε» ότι πρέπει να δοθεί ο λόγος στον «Ριζοσπάστη» κάτι που δεν έχει γίνει για 3 συνεχόμενα χρόνια.

Η ερώτηση που έκανε ο Κώστας Πασακυριάκος εκ μέρους του «Ριζοσπάστη» είχε ως εξής:

«Πριν λίγες μέρες ανακοινώσατε τη συμφωνία με το Ισραήλ για την "Ασπίδα του Αχιλλέα", για τον αντιβαλλιστικό και αντιdrone θόλο, ύψους πάνω από 3 δισ.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται λοιπόν ότι δεν εμπλέκεται στον πόλεμο της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής και ότι Ελλάδα δεν κινδυνεύει να γίνει στόχος. Όμως, Ρωσία και Ιράν μιλούν ανοιχτά πλέον εδώ και πάρα πολύ καιρό για αντίποινα σε χώρες που φιλοξενούν ΝΑΤΟικές υποδομές με τις οποίες υποστηρίζονται επιχειρήσεις σε βάρος τους.

Η ύπαρξη του "θόλου" δεν επιβεβαιώνει ότι η χώρα μας αποτελεί στόχο αντιποίνων από Ρωσία και Ιράν; Και επειδή στελέχη της κυβέρνησης παρουσιάζουν το θόλο ως απάντηση στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας, θέλω να ρωτήσω αν η Ελλάδα εξοπλίζεται με τέτοιο τρόπο και με τέτοιο κόστος για να αντιμετωπίσει στρατιωτικά μια σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ, τι νόημα έχει η συμμετοχή στη ΝΑΤΟϊκή συμμαχία;

Και βεβαίως, πόση αξία έχουν οι διακηρύξεις και οι δηλώσεις σας ότι οι σύμμαχοι θα στηρίξουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα; Τελειώνω με το εξής. Μιλάτε για έναν υπερσύγχρονο θόλο, ο οποίος όμως είδαμε, και έγραψαν διεθνή μέσα ενημέρωσης, ότι έγινε κυριολεκτικά σουρωτήρι στο Ισραήλ από τους αντιπάλους πυραύλους και τα drone.

Τελικά, για ποιον πληρώνει και για ποιον ματώνει ο ελληνικός λαός που τελειώνει ο μισθός του στις 20 του μήνα; Για τη δική του προστασία ή για να θωρακίζεται η στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ, που περιλαμβάνει βεβαίως στον πυρήνα της και τα εξοπλιστικά;».

Ξεκινώντας την «απάντηση» του ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγνώρισε ότι με το ΚΚΕ έχει... «βασική φιλοσοφική διαφορά στο πως αντιλαμβανόμαστε την θέση της Ελλάδας στον δυτικό κόσμο και στο ΝΑΤΟ», υπονοώντας πως η κυβέρνηση με την στήριξη όλων των κομμάτων του συστήματος θεωρεί πως η συμμετοχή της χώρας στην ευρωατλαντική λυκοσυμμαχία είναι «εθνικά ωφέλιμη», την ώρα που αυτή κλονίζεται από εσωτερικές αντιθέσεις, γενικεύοντας ταυτόχρονα την πολεμική προετοιμασία.

Μιλώντας για τον «θόλο»-σουρωτήρι των εταιρειών του κράτους - τρομοκράτη Ισραήλ επέλεξε να πει ότι την προμήθεια του την αποφάσισε το υπουργείο Άμυνας, κρίνοντας «ότι το σύστημα το οποίο παρέχει το Ισραήλ είναι το καλύτερο σύστημα διαθέσιμο για τους πόρους τους οποίους είχαμε να δαπανήσουμε. Και προφανώς εμείς ακούμε τις εισηγήσεις των ειδικών».

Τελικά, ανέφερε ότι «η χώρα θα εξακολουθεί να εξοπλίζεται γιατί πρέπει να είναι ασφαλής έναντι οποιασδήποτε απειλής» και ότι «πρώτα και πάνω απ' όλα πρέπει να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνατότητες και αυτό φροντίζουμε να κάνουμε». Ο λαός φυσικά από καμία «απειλή» δεν γίνεται «ασφαλής» με τους πολεμικούς εξοπλισμούς. Οι κίνδυνοι μεγαλώνουν, του ζητούν να αποκτήσει «κουλτούρα φέρετρων» για να μπορούν οι ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι να διεκδικούν μεγαλύτερο μερτικό από την λεία των ανταγωνισμών.

Πηγή: 902

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Απίθανοι δούλοι! Η Ελλάδα ΔΕΝ θα έχει πρόσβαση στον “πηγαίο κώδικα” διοίκησης και ελέγχου της “Ασπίδας του Αχιλλέα”! Η ασφάλεια της χώρας στα χέρια του… Ισραήλ! Αθλια κοπτοραπτική από την εφημερίδα “Καθημερινή” για να κρύψει στην ηλεκτρονική της έκδοση όσα αποκαλύπτονται στην έντυπη έκδοσή της!

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμο

Ζούμε το αδιανόητο!

Η Ελλάδα – σύμφωνα με τις δηλώσεις του διευθυντή του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Αμυνας του Ισραήλ – δεν θα έχει πρόσβαση στον “πηγαίο κώδικα” της “Ασπίδας του Αχιλλέα”, δηλαδή δεν θα έχει πρόσβαση στο λογισμικό ενός συστήματος που διαφημίζεται από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη ως ο ακρογωνιαίος λίθος της αρχιτεκτονικής ασφάλειας της χώρας!

Αντίθετα, το λογισμικό αυτό θα βρίσκεται στην κατοχή του Ισραήλ! Δηλαδή, με βάση της δηλώσεις του συμμάχου της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η ασφάλεια της χώρας επαφίεται σε ένα τρίτο κράτος και μάλιστα στο κράτος – δολοφόνο και γενοκτόνο, στο Ισραήλ!

Αυτά τα απίστευτα προκύπτουν από την συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα “Καθημερινή” ο Μοσέ Πατέλ, διευθυντής του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Αμυνας του Ισραήλ. Ομως, τα απίθανα δεν σταματούν εδώ.

Προσέξτε: Ενώ στην έντυπη έκδοση της “Καθημερινής” στην σελίδα 10, όπου και δημοσιεύεται η συνέντευξη του Ισραηλινού υπό τον τίτλο “Τα μυστικά της Ασπίδας του Αχιλλέα”, καταγράφεται τόσο η ερώτηση όσο και η αρνητική απάντηση του Πατέλ (με ένα ξερό “όχι”) στο αν η Ελλάδα θα έχει πρόσβαση στον κώδικα, στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας και μέχρι αυτή την ώρα (Κυριακή 6/9 και ώρα 5μμ) τόσο η ερώτηση όσο και η απάντηση έχουν… εξαφανιστεί!

Και όχι μόνο αυτό, αλλά στην ηλεκτρονική έκδοση της “Καθημερινής” έχουν προστεθεί πράγματα τα οποία δεν υπάρχουν στην έντυπη έκδοση, και μάλιστα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από την απάντηση την οποία δίνει ο Ισραηλινός στην έντυπη έκδοση!

Συγκεκριμένα, η “Καθημερινή” στην ηλεκτρονική της έκδοση, εισαγωγικά και πριν από την παράθεση της συνέντευξης (από την οποία έχει εξαφανιστεί η ερώτηση για τον κώδικα όσο και το “όχι” του Ισραηλινού) έχει προσθέσει την παρακάτω φράση:

“Μάλιστα, σύμφωνα με Ελληνες και Ισραηλινούς αξιωματούχους, μέρος της συμφωνίας αποτελεί και ο “πηγαίος κώδικας” (source code) που σχετίζεται με τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου (command and control – C2) και ο οποίος θα βρίσκεται σύντομα στη διάθεση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων”…

Δείτε εδω την έντυπη έκδοση της “Καθημερινής” (οι επισημάνσεις από το φεισμπουκ του Θανάση Καμπαγιάννη):

Εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα διπλό όνειδος:

Πρώτον, την τοποθέτηση του συμβαλλόμενου με την Ελλάδα για την λεγόμενη “Ασπίδα του Αχιλλέα” ότι η χώρα μας δεν θα έχει πρόσβαση στην διοίκηση και στον έλεγχο του χρυσοπληρωμένου συστήματος που διαφημίζεται ως το κομβικό σύστημα για την ασφάλεια της Ελλάδας!

Δεύτερον, το όνειδος της εφημερίδας “Καθημερινή” όχι μόνο να… λογοκρίνει τον εαυτό της από την έντυπη στην ηλεκτρονική της έκδοση, αλλά και να διαστρέφει το ουσιαστικότερο μέρος της συνέντευξης που η ίδια φιλοξενεί, ισχυριζόμενη τα αντίθετα από όσα δηλώνει ο συνεντευξιαζόμενος στην έντυπη έκδοση, και μάλιστα σε δυο σημεία: Τόσο στην ερώτηση – απάντηση που έχει εξαφανιστεί, όσο και στην λεζάντα της φωτογραφίας του Ισραηλινού που υπάρχει στην έντυπη έκδοση, η οποία, επίσης έχει εξαφανιστεί από την ηλεκτρονική της έκδοση.

Εδώ διαβάστε όσα έχουν απαληφθεί στην ηλεκτρονική έκδοση της “Καθημερινής”:

α) Ερώτηση: Η Αθήνα έχει επίσης τον΄’ισει τη σημασία της διατήρησης του ελέγχου επί της αρχιτεκτονικής του λογισμικού που χρησιμοποιείται για την λειτουργία και την ανάπτυξη του δικτύου. Αρα, θα έχει η Ελλάδα πρόσβαση στον “πηγαίο κώδικα” (source code) που σχετίζεται με τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου (commant and control – C2);

Απάντηση: Οχι. Επειδη ο “πηγαίος κώδικας” δεν περιλαμβανόταν στην άδεια χρήσης της συμφωνίας. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, είμαστε εκεί για να παρέχουμε υποστήριξη και συντήρηση, καθώς και κάθε είδους βοήθεια και ό,τι άλλο χρειαστεί στο μέλλον”

β) Η λεζάντα κάτω από την φωτογραφία του Πατέλ:

“Η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στον “πηγαίο κώδικα” που σχετίζεται με τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου του συστήματος, αφού, όπως εξηγεί ο Μοσέ Πατέλ, δεν περιλαμβανόταν στην άδεια χρήσης της συμφωνίας (…)”

Αυτά τα κομμάτια, που υπάρχουν στην έντυπη έκδοση της “Καθημερινής”, στην ηλεκτρονική έκδοσή της έχουν εξαφανιστεί…

Σημείωση:

Μετά τον σάλο η “Καθημερινή” επανήλθε στην ηλεκτρονική της έκδοση, όπου, αφού δημοσίευσε όσα είχε… εξαφανίσει προηγουμένως, αναφέρει:
“*Σημειώνεται ότι μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης στην Καθημερινή της Κυριακής, το κείμενο ανανεώθηκε online με βάση νεότερη ενημέρωση από το ισραηλινό Υπουργείο Αμυνας για τον «πηγαίο κώδικα». Η ενημέρωση υπογράμμιζε ότι οι Ισραηλινές Eνοπλες Δυνάμεις (IDF) θα προχωρήσουν στη μεταφορά τεχνογνωσίας, καθώς και στην από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας με τις ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις. Η συνεργασία θα επεκταθεί και στις ελληνικές εταιρείες που θα συμμετάσχουν στη συμπαραγωγή των οπλικών συστημάτων”.

Σχόλιο Ημεροδρόμου:

Η ντροπή της “Καθημερινής” είναι δική της υπόθεση, όπως και η (ακόμα πιο ντροπιαστική) διαχείριση αυτής της ντροπής.
Οσον αφορά την ουσία του θέματος, η “νεότερη ενημέρωση” της “Καθημερινής” τι λέει; Οτι το Ισραήλ θα προχωρήσει σε “μεταφορά τεχνογνωσίας” και στην “από κοινού χρήση” λογισμικού και τεχνολογίας. Δηλαδή, ούτε ο κώδικας θα περάσει στις ελληνικές δυνάμεις, αλλά και η χρήση του συστήματος που σχετίζεται με την ασφάλεια της χώρας θα γίνεται από κοινου με ξένο κράτος! Ο,τι δηλαδή λέει ο Ισραηλινός αξιωματούχος εξ’ αρχής, τα οποία αρχικά έγινε προσπάθεια να αποκρυβούν και κατόπιν (και ατυχώς) να ανασκευαστούν. Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν: Απίθανοι δούλοι!

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Εγκλημα που βαφτίζεται "ατύχημα"

Σταυρούλα Γ. Κουγιουμτσιάδη

Επισμηναγός Γιάννης Μπλέσιας, 40 ετών, από τον Πύργο Ηλείας, ιπτάμενος στην Πολεμική Αεροπορία και πατέρας ενός παιδιού, μόλις πέντε ετών!

Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου, 37 ετών, από την Πάτρα, έμπειρος χειριστής της Πολεμικής Αεροπορίας και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού!

Χειριστές του F-4E Phantom της Πολεμικής Αεροπορίας, έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της Athens Flying Week στην Τανάγρα.

Η απέραντη θλίψη του λαού που Τους γέννησε, Τους σπούδασε και στο όνομα του οποίου ορκίστηκαν να υπηρετούν και αν χρειαστεί να θυσιάζονται υπερασπιζόμενοι τα δίκια του,

 
ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ!

Καθήκον του λαού Τους είναι να αναρωτηθεί και να μάθει,

 
Γιατί και για Ποιους,

 
στερείται την περηφάνεια και τις υπηρεσίες δυο παιδιών του...

 
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ΔΕΝ είναι οι διοργανωτές του αεροπορικού σόου στην Τανάγρα, αλλά συμμετέχουν ενεργά σε αυτό με τα πτητικά τους μέσα.

 
Η διοργάνωση του Athens Flying Week αποτελεί ΙΔΙΩΤΙΚΗ πρωτοβουλία, η οποία πραγματοποιείται με τη συνδιοργάνωση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και την οικονομική υποστήριξη του ΕΟΤ, υπό την αιγίδα και τη φιλοξενία της Πολεμικής Αεροπορίας στην Αεροπορική Βάση της Τανάγρας.

Η διοργανώτρια εταιρεία του αεροπορικού σόου είναι η ιδιωτική εταιρεία «ATHENS FLYING WEEK ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ».

 
Η παραχώρηση της Αεροπορικής Βάσης της Τανάγρας (114 Πτέρυγα Μάχης) και η συμμετοχή των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων στο Athens Flying Week ρυθμίζονται από ένα σύνθετο πλέγμα διοικητικών πράξεων και εγκρίσεων. Λόγω του γεγονότος ότι πρόκειται για στρατιωτικές εγκαταστάσεις ύψιστης ασφαλείας, τα σχετικά έγγραφα (όπως οι εσωτερικές διαταγές του ΓΕΑ, οι όροι της σύμβασης παραχώρησης του χώρου και οι επιχειρησιακές εντολές) ταξινομούνται ως υπηρεσιακά και απόρρητα και δεν δημοσιεύονται αυτούσια στην πλατφόρμα Διαύγεια. Η τελική πολιτική και επιχειρησιακή έγκριση για τη διάθεση της αεροπορικής βάσης και τη συμμετοχή των ελληνικών μαχητικών περνάει από την ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ).

 
Η διάθεση του χώρου και η έγκριση του πτητικού προγράμματος υπογράφεται από την ηγεσία του ΓΕΑ και τους αρμόδιους κλάδους του .

Το Νομικό Καθεστώς της Συνδιοργάνωσης

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

Η Αιγίδα και η Φιλοξενία:

Το κράτος παραχωρεί τη χρήση του αεροδρομίου με το σκεπτικό της προβολής της χώρας, της ενίσχυσης του τουρισμού (καθώς συνδιοργανωτής είναι η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και υποστηρικτής ο ΕΟΤ) και της επίδειξης της αποτρεπτικής ισχύος της Πολεμικής Αεροπορίας στο ευρύ κοινό.

 
Τα αεροσκάφη της ΠΑ: Τα ελληνικά μαχητικά (όπως τα F-16, Rafale, Phantom) παραμένουν υπό τον πλήρη έλεγχο, τη διοίκηση και τη συντήρηση της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι πιλότοι είναι εν ενεργεία αξιωματικοί και εκτελούν προγραμματισμένες επιδείξεις στο πλαίσιο της κοινωνικής προσφοράς και εξωστρέφειας των Ενόπλων Δυνάμεων.

 
Έσοδα Ιδιώτη: Η διοργανώτρια εταιρεία εισπράττει τα έσοδα από τα εισιτήρια (γενική είσοδος, VIP ζώνες), τις εμπορικές καντίνες και τους σπόνσορες.

 
Η διοργανώτρια εταιρεία εφάρμοζε ένα κλιμακωτό σύστημα τιμολόγησης ανάλογα με τις παρεχόμενες ανέσεις (ζώνες VIP, σκίαση, πρόσβαση σε κερκίδες κ.λπ.). Οι αρχικές τιμές ανά ημέρα διαμορφώνονταν ως εξής:

Public Area (Τμήμα F): Από 6 ευρώ (Η πιο οικονομική ζώνη όρθιων / απλής πρόσβασης).

Numbered Seats (Ζώνη S): Από 20 ευρώ (Αριθμημένα καθίσματα χωρίς σκίαση).

Seat & Shadow (Ζώνες T1-T5): Από 30 ευρώ (Στεγασμένα καθίσματα με σκίαστρα).

Spotters Grandstand (Ζώνες A1-A2): Από 35 ευρώ για τις ημέρες των σόου (ή ειδικά πακέτα 6 ημερών για φωτογράφους από 80 ευρώ).

VIP3 Area: Από 50 ευρώ.

VVIP Executive Lounge: 250 ευρώ (Η ακριβότερη κατηγορία με πολυτελείς παροχές και καναπέδες).
Το εισιτήριο των 250 ευρώ για την κατηγορία VVIP Executive Lounge (Section VIP-3) προσφέρει την πιο πολυτελή και προνομιακή εμπειρία που διαθέτει η ιδιωτική διοργάνωση στην Αεροπορική Βάση της Τανάγρας.

 
Πρακτικά, η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει:

Την καλύτερη οπτική γωνία: Η ζώνη VVIP είναι τοποθετημένη στο πιο κεντρικό σημείο της βάσης, ακριβώς μπροστά από τη γραμμή επίδειξης (Display Line), προσφέροντας ανεμπόδιστη θέα στις απογειώσεις, προσγειώσεις και τα ακροβατικά των μαχητικών.

Ανέσεις και Πολυτέλεια: Αντί για τις κλασικές πλαστικές καρέκλες ή την ορθοστασία των απλών ζωνών, ο χώρος διαθέτει μεγάλα στεγασμένα σκίαστρα (τέντες) με αναπαυτικούς καναπέδες, πολυθρόνες και ροτόντες.

Προνομιακή Πρόσβαση (Fast Track): Οι κάτοχοι εισέρχονται στην αεροπορική βάση από ξεχωριστή, ειδική πύλη εισόδου για να αποφύγουν την πολύωρη ταλαιπωρία και τις ουρές χιλιάδων θεατών, ενώ διαθέτουν και δικό τους VIP Parking ακριβώς πίσω από το lounge.

Catering & Open Bar: Περιλαμβάνει δωρεάν πρόσβαση σε VIP Food & Drink Stations με μπουφέ, σνακ, αναψυκτικά και ποτά καθ' όλη τη διάρκεια των αεροπορικών επιδείξεων.

Η μεταφορά με λεωφορείο προς την Τανάγρα (μετ' επιστροφής) κόστιζε επιπλέον 22 ευρώ.

 
Φορολογικές Ελαφρύνσεις / Χορηγίες:

 
Επειδή η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα υπουργείων και συνδιοργανώνεται με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, η εταιρεία έχει τη δυνατότητα να συνάπτει συμβάσεις ιδιωτικής χορηγίας, οι οποίες εκπίπτουν φορολογικά ως επιχειρηματικά έξοδα για τις εταιρείες-χορηγούς.

Κόστος Δημοσίου: Το κόστος των καυσίμων, της φθοράς των αεροσκαφών και της απασχόλησης του στρατιωτικού προσωπικού καλύπτεται από τον προϋπολογισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το ποιο είναι το ακριβές οικονομικό ή αντισταθμιστικό όφελος που επιστρέφει στο ελληνικό δημόσιο.

Αν σκεφτούμε πως το «κόστος παραγωγής» της εταιρείας (δηλαδή τα καύσιμα και τα αεροσκάφη) καλύπτεται από το κράτος αυτό σημαίνει ότι ο ιδιώτης διατηρεί εξαιρετικά χαμηλά λειτουργικά έξοδα, μεγιστοποιώντας το καθαρό του κέρδος, γιατί δεν έχει αποζημιώσει προηγουμένως το Δημόσιο για τη χρήση των μέσων.

Η συμμετοχή των Ελλήνων πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας στο αεροπορικό σόου δεν είναι εθελοντική, αλλά αποτελεί εκτέλεση υπηρεσίας (διαταγής).

Υπάρχει ρητή στρατιωτική διαταγή. Η συμμετοχή των στελεχών και των μέσων της Πολεμικής Αεροπορίας καθίσταται υπηρεσιακό καθήκον μέσω επίσημης Διαταγής Συμμετοχής (συνήθως φέρει τον τίτλο «Συμμετοχή της ΠΑ σε Αεροπορικές Εκδηλώσεις»). Το έγγραφο αυτό εκδίδεται και υπογράφεται από την ηγεσία του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ), με την τελική πολιτική έγκριση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η άρνηση εκτέλεσης μιας τέτοιας διαταγής συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα.

 
Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας δεν λαμβάνουν καμία επιπλέον αμοιβή ή μπόνους από την ιδιωτική εταιρεία ή το κράτος για τη συμμετοχή τους στο σόου. Αμείβονται αποκλειστικά με τον τακτικό μηνιαίο στρατιωτικό τους μισθό και τα προβλεπόμενα υπηρεσιακά επιδόματα (π.χ. επίδομα πτητικής ενέργειας / κινδύνου), τα οποία λαμβάνουν έτσι κι αλλιώς για την καθημερινή τους υπηρεσία και τις εκπαιδευτικές τους πτήσεις.

 
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν:

Το κράτος διαθέτει το μόνιμο προσωπικό του (πιλότους, τεχνικούς, προσωπικό εδάφους) για να υποστηρίξει μια εκδήλωση όπου ο ιδιώτης εισπράττει εισιτήρια, χωρίς το προσωπικό αυτό να έχει οικονομικό όφελος, ενώ παράλληλα εκτίθεται σε θανάσιμο κίνδυνο στο όνομα ενός θεάματος;

Το τεράστιο κόστος των καυσίμων των μαχητικών, η φθορά των πανάκριβων αεροσκαφών, οι πτήσεις προετοιμασίας, καθώς και η απασχόληση του στρατιωτικού προσωπικού εδάφους καλύπτονται πλήρως από τον προϋπολογισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, δηλαδή από τους Έλληνες φορολογούμενους.

 
Δεν έχει δημοσιευτεί το παραμικρό στοιχείο που να αποδεικνύει αν η ιδιωτική εταιρεία καταβάλλει έστω και ένα συμβολικό αντίτιμο (ενοίκιο) για τη χρήση της 114 Πτέρυγας Μάχης ή αν το ελληνικό δημόσιο έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος.

 
Παραμένει επίσης άγνωστο αν υπάρχει ιδιωτικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο της διοργανώτριας εταιρείας που να καλύπτει υλικές ζημιές ή απώλειες στρατιωτικού υλικού κατά τη διάρκεια του σόου, ή αν η απώλεια του μαχητικού και η αποζημίωση των οικογενειών θα επιβαρύνουν αποκλειστικά το κράτος. (Ευτελίζοντας το σκεπτικό, αναγκαία, σε χρηματικές αποτιμήσεις).

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει θέσει επανειλημμένα ερωτήματα, τονίζοντας την αντίθεσή του στη διάθεση προσωπικού και πανάκριβων υποδομών των Ενόπλων Δυνάμεων για την εξυπηρέτηση και την κερδοφορία ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων, με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και ερωτήσεις προς τους αρμόδιους υπουργούς Εθνικής Άμυνας.

 
2012–2015: Οι πρώτες ερωτήσεις στη Βουλή αφορούσαν τη διοργάνωση όταν αυτή διεξαγόταν στο Τατόι, εστιάζοντας κυρίως στην εμπλοκή κρατικών φορέων.

2016: Η διοργάνωση μεταφέρεται στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα, πυροδοτώντας νέο κύκλο κοινοβουλευτικών αντιδράσεων για τη χρήση ενεργών στρατιωτικών αεροδρομίων πρώτης γραμμής από ιδιώτες.

 
Έγγραφες απαντήσεις έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από τους εκάστοτε Υπουργούς Εθνικής Άμυνας των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας (καθώς και κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο παρελθόν), αποτυπώνοντας την επίσημη θέση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας:

Νίκος Παναγιωτόπουλος (Νέα Δημοκρατία):
Ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας (2019–2023), απάντησε εγγράφως σε σχετικές επικρίσεις, υποστηρίζοντας ότι οι πτήσεις επίδειξης αποτελούν μέρος της εκπαίδευσης των πιλότων, προβάλλουν τη χώρα διεθνώς και δεν επιβαρύνουν επιπλέον τον προϋπολογισμό εκτός των προγραμματισμένων ωρών πτητικής συντήρησης.

Πάνος Καμμένος (ΑΝΕΛ / Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ):
Κατά τη θητεία του, όταν το σόου μεταφέρθηκε μόνιμα στην Τανάγρα (2016), το Υπουργείο υποστήριξε σθεναρά την εκδήλωση ως μέσο ενίσχυσης της εξωστρέφειας και της εθνικής προβολής των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και τώρα που ενημερωθήκαμε για το ποιοι κερδίζουν από το ...πέταγμα των Αετών του λαού μας, ας ράψουμε τις σημαίες που θα τυλίξουμε τα φέρετρα , (άλλωστε κατά τον κύριο Δένδια είναι υποχρέωσή μας να συνηθίσουμε στην κουλτούρα των φέρετρων ως λαός)!!!

Ας σταθούμε μπροστά στις Μάνες Τους, στις Συζύγους Τους και τα Παιδιά Τους και ας τους παραδώσουμε αυτές τις σημαίες , για να γεμίζουν στο εξής την αγκαλιά τους....

Στο όνομα του Ελληνικού Λαού, για τα κέρδη των ιδιωτών και αυτό το έγκλημα!!! που βαφτίζεται "ατύχημα".

Λαός είμαι κι εγώ....
Και μάνα.....
Και τ' ΑΡΝΟΥΜΑΙ!!!!

Σταυρούλα Γ. Κουγιουμτσιάδη

Πηγή:Facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »