Οι αληθινοί (επαγγελματίες) τρομοκράτες

Γιώργος Μαργαρίτης

Οκτώ σφαίρες στο σώμα του νεαρού αυτιστικού που απόφυγε αστυνομικό έλεγχο.

Οι σφαίρες σε όλο το σώμα, μερικές στο κεφάλι.

Από τις διαρροές που δημοσιεύθηκαν μαθαίνουμε ότι μερικές από τις σφαίρες ήταν χαραγμένες!!!!!
Θεωρητικά αυστηρά απαγορευμένες.

Στην περιοχή βρέθηκαν 21 κάλυκες. Όλες από τα όπλα των τρομοκρατών (συγγνώμη....αστυνομικών)
Κανάλια και (εμετικοί) δημοσιογράφοι τον χαβά τους.

"Είχε προηγηθεί απόπειρα ανθρωποκτονίας" (στην ΕΡΤ το άκουσα - του 20χρονου κατά των αστυνομικών!!!!!)

Στο μεταξύ βρίσκονται στην φυλακή άτομα που -κατά τον Χρυσοχοίδη- έκαναν την δολοφονική και προβοκατόρικη επίθεση στην Marfin.

Πριν 16 χρόνια

Στην αρχή ήταν ένα μέηλ.

Αποδείχθηκε ότι οι εκεί κατονομαζόμενοι ήταν άλλοι στην φυλακή και άλλοι σε κατάληψη που δεν υπήρχε....

Πάει το μέηλ.....

Μετά ήρθε η ΑΙ. Που "αναγνώρισε" ρούχα και σακκίδια. Από την ..... μάρκα τους!!!!!

 
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε δολοφόνους με στολή, άρα πέραν πάσης αμφιβολίας ταυτοποιήσιμους....

Αυτούς κυβέρνηση και κράτος έχουν βαλθεί να τους ρίξουν στα μαλακά με κάθε πρόσχημα.... ακόμα και το πλέον ανόητο και χυδαίο.

Στην δεύτερη περίπτωση έχουμε προεκλογικό σόου. Στην ανακριτική και την δικαστική πλευρά του θα μπορούσε να εκληφθεί ως αστείο.

Το "αποδεικτικό" υλικό που διαφημίζουν οι αρχές ξεπερνά και το "μισό αποτύπωμα σε χαρτοσακούλα" που έστειλε άνθρωπο στη φυλακή για πολλά χρόνια (ως την πανηγυρική του αθώωση για την οποία ουδείς ντόρος έγινε).

 
Η αστική δημοκρατία στα καλύτερά της.

Θα μου πείτε ότι και η Χούντα του 1967-1974 αποτελούσε σταθερό πυλώνα του "Ελεύθερου Κόσμου".

Θα μας πνίξει τόση ελευθερία, τόσα "δικαιώματα" και τόσο "κράτος δικαίου ". 

Πηγή: facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μακροβούτια και φέτος από σερβιτόρους για τα κέρδη των ομίλων

Ελλάδα

Μόνο οργή προκαλεί άλλη μια εικόνα της βαρβαρότητας που επικρατεί στις σεζόν της εξόντωσης.

Αυτή τη φορά είχαμε σερβιτόρο σε γνωστή παραλία της Πάρου να κολυμπάει για να σερβίρει σαμπάνια τους λουόμενους. Ο εργαζόμενος εμφανίζεται σε βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο να μπαίνει κανονικά στο νερό προκειμένου να εκτελέσει την εργασία του και να προσφέρει άλλη μια «αξέχαστη εμπειρία» στους θαμώνες, όπως συχνά υπόσχονται στις διαφημίσεις τους οι μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις των νησιών. Μόνο πρωτόβουλη δεν είναι βέβαια μια τέτοια ενέργεια, καθώς οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό ξέρουν καλά ότι μέσα στους χώρους δουλειάς επικρατούν ο εκβιασμός της απόλυσης και η τρομοκρατία, ειδικά την περίοδο της σεζόν που δουλεύουν 6 μήνες τον χρόνο, για να πεταχτούν στην ανεργία μετά, με ένα πενιχρό τρίμηνο επίδομα.

Υπενθυμίζεται ότι δύο χρόνια πριν αντίστοιχη εικόνα είχε έρθει από τη Ρόδο, με εργαζόμενο που σέρβιρε με το κεφάλι του να βρίσκεται οριακά έξω από το νερό, με τον «Ριζοσπάστη» να βρίσκεται τότε στο νησί, αποκαλύπτοντας πολλές τέτοιες περιπτώσεις.

Κάπως έτσι χτίζεται το «τουριστικό θαύμα» των μεγαλοξενοδόχων και των ομίλων του Τουρισμού και της Εστίασης. Με εξευτελιστικές συνθήκες δουλειάς, άγρια εκμετάλλευση, χαμηλούς μισθούς, εξαντλητικά ωράρια, με τους εργαζόμενους να τρέχουν από πόστο σε πόστο, πολλές φορές χωρίς να τηρούνται ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας. Ετσι διασφαλίζεται η ανταγωνιστικότητα του τουριστικού «προϊόντος» με φτηνό εργατικό κόστος, ενώ η δίψα για παραπάνω κέρδος φτάνει στο σημείο να θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των εργαζομένων.

Τεράστιες ευθύνες έχουν βέβαια όλες οι κυβερνήσεις που έχουν στρώσει το έδαφος για το εργοδοτικό ξεσάλωμα, αλλά και οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στην Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Τουρισμό, που έχουν υπογράψει τοπικές Συλλογικές Συμβάσεις σε Κρήτη και Ρόδο με μισθούς πείνας, δουλειά «6 στα 7» και εργασία ακόμα και στο ρεπό.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

15 Ιουλίου 1974: Το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο

Από Ημεροδρόμος

Η αρχή του 1974 βρίσκει την Κύπρο στη δίνη δολοπλοκιών, συνωμοσιών, διχαστικών κηρυγμάτων, πολιτικών δολοφονιών και μηχανορραφιών ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Ολα αυτά προοιωνίζονται το χειρότερο για την υπόθεση του κυπριακού ελληνισμού. Ρόλο καταλύτη παίζει η παράνομη οργάνωση του στρατηγού Γρίβα, η ΕΟΚΑ Β’. Με συνθήματα υπέρ της ένωσης Κύπρου – Ελλάδας, με ανοιχτά διακηρυγμένο στόχο την αντροπή του Μακάριου και της «ανεξαρτησιακής» του πολιτικής και με κάθε είδους ενίσχυση από τη χούντα της Αθήνας, οι παραστρατιωτικοί του Γρίβα οργανώνουν αιματηρές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών τμημάτων, κλοπές όπλων από στρατόπεδα της Εθνοφρουράς και τρομοκρατικά χτυπήματα εναντίον αντιφρονούντων, ώστε να πέσει σαν ώριμο φρούτο μια τελικά «εθνοσωτήριος» επέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η χούντα της Αθήνας υπό τον Ιωαννίδη καταστρώνει το σχέδιο του πραξικοπήματος, το οποίο μάλιστα στις κρυπτογραφημένες συνομιλίες αναφέρεται με την κωδική ονομασία «Κόκα Κόλα»! Οι Αμερικανοί διαβεβαιώνουν τη χούντα ότι οι Τούρκοι δεν επρόκειτο να εκμεταλλευτούν την κατάσταση, για να εισβάλουν στην Κύπρο.

Το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιούλη, ο Μακάριος επιστρέφει από τη θερινή του κατοικία στο προεδρικό μέγαρο. Στις 8.30 π.μ. και ενώ δεχόταν μια ομάδα παιδιών από την ελληνική παροικία του Καΐρου ακούγονται οι πρώτοι πυροβολισμοί. Ακολουθεί βομβαρδισμός του προεδρικού μεγάρου με όλμους και ρουκέτες. Υποστηριζόμενοι από ισχυρές δυνάμεις τεθωρακισμένων, οι κινηματίες της Εθνικής Φρουράς κάμπτουν τη σθεναρή, αλλά άνιση, αντίσταση των ανδρών του Εφεδρικού Σώματος, της προεδρικής φρουράς και κάποιων εθελοντών. Οι πρώτοι πραξικοπηματίες αξιωματικοί που εισβάλλουν στο μέγαρο ψάχνουν, με το πιστόλι στο χέρι, τον Μακάριο. Χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Στις 10 το πρωί, παρά τη γενναία αντίσταση του Εφεδρικού Σώματος και των εθελοντών, πέφτει στα χέρια των πραξικοπηματιών το κτίριο της Αρχιεπισκοπής και το κτίριο του ραδιοφωνικού σταθμού της Λευκωσίας. Από εκεί μεταδίδουν την πρώτη ανακοίνωση της χούντας: «Σήμερον την πρωίαν η Εθνική Φρουρά επενέβη διά να σταματήση τον αδελφοκτόνον εμφύλιον πόλεμον. Η Εθνική Φρουρά είναι την στιγμήν αυτήν κυρία της καταστάσεως. Ο Μακάριος είναι νεκρός».

Η είδηση προκαλεί τους πανηγυρισμούς της χούντας των Αθηνών, όμως λίγες ώρες αργότερα, στις 3 μ.μ. όλοι παγώνουν. Από έναν μικρό ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό της Πάφου ακούγεται: «Ελληνικέ κυπριακέ λαέ! Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις. Γνωρίζεις ποίος σου ομιλεί. Είμαι ο Μακάριος… Δεν είμαι νεκρός, όπως η χούντα των Αθηνών και οι εδώ εκπρόσωποί της θα ήθελαν… Η χούντα δεν πρέπει να περάσει και δε θα περάσει. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Οι εξελίξεις, όμως, είχαν πάρει το δρόμο τους… 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Σαπίλα

Κόσμος

Σύμφωνα με τη «Le Monde», η χρήση κοκαΐνης από πελάτες και εργαζόμενους έχει γίνει «δομικό» χαρακτηριστικό στοιχείο της Εστίασης στη Γαλλία. 

Η κοκαΐνη πλημμυρίζει τις κουζίνες, όχι για λόγους «lifestyle», όπως συμβαίνει στις σάλες της «ακριβής πελατείας», αλλά ως μέσο για να «την παλέψουν» οι εργαζόμενοι απέναντι στη σύγχρονη εργασιακή γαλέρα της εργοδοσίας. 

«Ολοι έχουμε συμβόλαια 35 ή 39 ωρών που υπερβαίνουμε μαζικά», «η θερμοκρασία στην κουζίνα είναι 45 βαθμοί Κελσίου», «δεν υπάρχει καμία αναγνώριση στον μισθό μας», «είμαστε ο ένας πάνω στον άλλον, με τεράστιο όγκο δουλειάς που πρέπει να γίνει γρήγορα», περιγράφουν εργαζόμενοι. 

Ετσι, όταν οι ατέλειωτες ώρες ορθοστασίας, τα εξαντλητικά «σπαστά» ωράρια, η αφόρητη πίεση της «ώρας αιχμής» και η καθημερινή εργοδοτική τρομοκρατία γίνονται ο κανόνας, το σύστημα ...δίνει «διέξοδο» στις εξαρτήσεις απλά για «να βγει η βάρδια». 

Από ταχυφαγεία μέχρι «γκουρμέ» εστιατόρια, το κυνήγι του κέρδους ξεζουμίζει σώμα και μυαλό, με τη λεγόμενη «ανάπτυξη» να πατάει πάνω σε σακατεμένες ζωές. 

Ταυτόχρονα το κεφάλαιο τρίβει τα χέρια του, αφού θέλει τον εργαζόμενο με ναρκωμένη συνείδηση, έτοιμο να θυσιάσει την υγεία του στον βωμό της κερδοφορίας του, παρουσιάζοντας μάλιστα την εξάντληση περίπου ως «ατομική ευθύνη». 

Η απάντηση στη σαπίλα της εκμετάλλευσης δεν είναι η φυγή που βολεύει το σύστημα. 

Μόνη διέξοδος για τους απανταχού εργαζόμενους είναι ο οργανωμένος, ταξικός αγώνας μέσα από τα σωματεία τους, για όλα όσα δικαιούνται, και η πάλη για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος, που ζέχνει αδικία.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρελάσεις

Κόσμος

Η φετινή παρέλαση της 14ης Ιούλη στο Παρίσι δεν ήταν μια συνηθισμένη εθνική επέτειος για τη Γαλλία. 

Με περισσότερους από 6.500 στρατιώτες, εκατοντάδες στρατιωτικά οχήματα και αεροσκάφη, αλλά και με την παρουσία 500 στρατιωτών από τη λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», απέκτησε έναν ξεκάθαρο χαρακτήρα επίδειξης και προετοιμασίας για συμμετοχή στο σφαγείο του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. 

Και η συμμετοχή του Κυρ. Μητσοτάκη και ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών σε αυτήν την επίδειξη έδειξε ότι και η ελληνική κυβέρνηση βάζει το δικό της λιθαράκι στην εμπέδωση του πολεμικού κλίματος και, φυσικά, στην πολεμική προετοιμασία. 

Οι εικόνες αυτές έφεραν αναπόφευκτα στον νου τις μεγάλες στρατιωτικές παρελάσεις της Ευρώπης κατά τη δεκαετία του 1930, όταν η επίδειξη όπλων και η καλλιέργεια κλίματος «εθνικού μεγαλείου» και υπεράσπισης των «εθνικών» συμφερόντων (των καπιταλιστών) προετοίμαζαν τους λαούς να αποδεχτούν την πορεία προς έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Το σήμερα παρουσιάζει ανησυχητικές ομοιότητες. 

Η πολεμική προετοιμασία βαφτίζεται «άμυνα», οι στρατιωτικές συμμαχίες εμφανίζονται ως εγγυητές της «ειρήνης» και οι λαοί καλούνται να συνηθίσουν στην ιδέα της αιματοχυσίας για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. 

Δεν είναι τυχαία η δήλωση του Εμ. Μακρόν ότι «η Γαλλία και η Ευρώπη είναι έτοιμες να υπερασπιστούν την ελευθερία και το δίκαιο με το αίμα τους αν χρειαστεί». 

Πίσω από τα μεγάλα λόγια για «ελευθερία» και «δίκαιο» προβάλλει η πραγματική επιδίωξη των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων να προετοιμάσουν οικονομίες και κοινωνίες για νέες πολεμικές συγκρούσεις, ακόμα και γενικευμένο πόλεμο, για τα κέρδη τους και την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. 

Η ιστορική πείρα όμως δείχνει και κάτι ακόμα: 

Οτι οι λαοί έχουν τη δύναμη να τους χαλάσουν τα σχέδια, να δώσουν διέξοδο από το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, βαδίζοντας τον δρόμο της ανατροπής, με τη σημαία των δικών τους συμφερόντων. 

Εγινε και θα γίνει ξανά...

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Σε τι βαθμό το AI χακάρει τα συναισθήματά σου;

JOHN THORNHILL

Η παραπληροφόρηση και τα deepfakes είναι ήδη γνωστοί κίνδυνοι, όμως τα μεροληπτικά συστήματα AI θα μπορούσαν εξίσου να χρησιμοποιηθούν για να κατευθύνουν την κοινή γνώμη.

Όπως ορισμένοι από εμάς έχουμε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, τα μοντέλα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης έχουν την κακή συνήθεια να κατασκευάζουν ψευδείς πληροφορίες ή να επινοούν γεγονότα. Οι βιβλιοθηκονόμοι αναφέρουν περιπτώσεις αναγνωστών που αναζητούν ανύπαρκτα βιβλία, τα οποία τους πρότειναν μεγάλα γλωσσικά μοντέλα. Τα εταιρικά chatbots υπόσχονται στους χρήστες πολιτικές επιστροφής χρημάτων που δεν υφίστανται. Παράλληλα, εκατοντάδες δικηγόροι έχουν βρεθεί εκτεθειμένοι, επειδή συμπεριέλαβαν φανταστικές δικαστικές υποθέσεις στα υπομνήματά τους.

Τα εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να βελτιώσουν τα μοντέλα τους και να τα ευθυγραμμίσουν με την πραγματικότητα. Ωστόσο, το θεμελιώδες ρητό της εποχής μας, η οποία καθοδηγείται από την τεχνητή νοημοσύνη, παραμένει το caveat lector: ας προσέχει ο αναγνώστης. Παρά τις εντυπωσιακές δυνατότητες των σύγχρονων chatbots, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε το περιεχόμενό τους με κριτική διάθεση και να διασταυρώνουμε τις πηγές με κάθε ευκαιρία.

Ωστόσο, μια ομάδα ερευνητών εξετάζει μια δυνητικά πιο ύπουλη πτυχή αυτής της αναδυόμενης απειλής: τον ρόλο των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης ως διαμεσολαβητών στην ανθρώπινη επικοινωνία. Σε ποιο βαθμό μπορούν, για παράδειγμα, να κατευθύνουν υπόγεια τις απόψεις των χρηστών, όταν καλούνται να βελτιώσουν μια ανάρτηση στο LinkedIn, να συνοψίσουν ένα βίντεο στο YouTube ή να αναλύσουν το πλαίσιο μιας ανάρτησης στο X;

Το συμπέρασμά τους; “Η εμπειρική μας ανάλυση σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLMs) από διάφορες δημοφιλείς οικογένειες δείχνει ότι εισάγουν συστηματικά προκαταλήψεις συγκεκριμένης κατεύθυνσης, όταν συντάσσουν ή διορθώνουν κείμενα που αφορούν ένα ευρύ φάσμα αμφιλεγόμενων θεμάτων”, επισημαίνουν οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Hasso Plattner, το Ινστιτούτο Διαδικτύου της Οξφόρδης και το Ινστιτούτο Weizenbaum.

Η ερευνητική ομάδα δοκίμασε τέσσερις διαφορετικές οικογένειες μοντέλων – των εταιρειών Meta, Mistral, Google και Alibaba – σε 13 ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, όπως οι αμβλώσεις, ο έλεγχος της οπλοκατοχής, η κλιματική αλλαγή, ο αθεϊσμός και η θανατική ποινή. Ζητήθηκε από τα μοντέλα να συντάξουν και να βελτιώσουν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα θέματα αυτά. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας μεθόδους της μαθηματικής κοινωνιολογίας, οι ερευνητές αξιολόγησαν το τελικό περιεχόμενο για τυχόν εγγενείς προκαταλήψεις.

Ενδεικτικά, εντοπίστηκε μια σαφής τάση υπέρ των απόψεων κατά των αμβλώσεων (pro-life) κατά τη χρήση της λειτουργίας “Εξήγησε αυτή την ανάρτηση” στο X, η οποία τροφοδοτείται από το μοντέλο Grok του Ίλον Μασκ. Αυτή η διακριτική καθοδήγηση (nudge), την οποία οι ερευνητές αποδίδουν σε συνειδητή σχεδιαστική επιλογή των δημιουργών, αναδεικνύει πώς η διαμεσολαβούμενη από την τεχνητή νοημοσύνη επικοινωνία, εξελίσσεται σε ένα νέο εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Είναι απόλυτα λογικό οι αρχές να εστιάζουν μέχρι στιγμής στους προφανείς και “γνωστούς” κινδύνους, παρακολουθώντας τις πλατφόρμες τεχνητής νοημοσύνης για ζητήματα εσκεμμένης παραπληροφόρησης και deepfakes. Ωστόσο, η συγκεκριμένη μελέτη επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας πολύ πιο λεπτής και αόρατης διαμόρφωσης γνωμών, η οποία είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστεί από τον απλό χρήστη.

Η έμμεση καθοδήγηση μπορεί, προφανώς, να λειτουργήσει τόσο θετικά, όσο και αρνητικά. Δύναται να αποτρέψει τους χρήστες από εξτρεμιστικό ή αυτοκαταστροφικό περιεχόμενο, αλλά μπορούν εξίσου να το διογκώσουν. Ο πειρασμός για τη χειραγώγηση των απόψεων των χρηστών προς όφελος ιδίων συμφερόντων είναι βέβαιο ότι θα ενταθεί, καθώς οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης εμπλέκονται όλο και πιο ενεργά στην πολιτική ή/και εξαρτώνται όλο και περισσότερο από τα διαφημιστικά έσοδα.

“Εξακολουθούμε συλλογικά να αντιμετωπίζουμε αυτή την τεχνολογία ως ουδέτερη. Θεωρούμε ότι είναι απλώς μαθηματικά, απλώς στατιστική και ότι δεν εμπεριέχει σκοπιμότητες”, αναφέρει η Sandra Wachter, εκ των συγγραφέων της μελέτης. “Η έρευνά μας, όμως, αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο”.

Ένας από τους περιορισμούς της μελέτης ήταν ότι οι ερευνητές μπορούσαν να εξετάσουν μόνο μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης ανοιχτού κώδικα (open-weight), τα οποία επιτρέπουν τη μελέτη των εσωτερικών τους παραμέτρων. Τα πλέον διαδεδομένα ιδιωτικά μοντέλα κλειστού κώδικα, όπως το ChatGPT, το Claude και το Gemini, είναι αδύνατον να αναλυθούν με αυτόν τον τρόπο. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει το πόσο άγνωστα “μαύρα κουτιά” παραμένουν τα μοντέλα AI, καθώς βασιζόμαστε αποκλειστικά στην ορθή κρίση των δημιουργών τους.

Το γιατί μια τέτοια τυφλή εμπιστοσύνη μπορεί να αποβεί τελικά ως μη συνετή, υπογραμμίζεται από τον πρόσφατο Δείκτη Ασφάλειας AI (AI Safety Index) του Ινστιτούτου “Future of Life” (FLI). Ο δείκτης συντάχθηκε από επτά ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες που αξιολογούν τα εννέα κορυφαία εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης παγκοσμίως σε έξι διαφορετικούς τομείς. Η Anthropic, η OpenAI και η Google DeepMind συγκέντρωσαν τις υψηλότερες βαθμολογίες ασφάλειας, ενώ η xAI (της αυτοκρατορίας SpaceX του Ίλον Μασκ), η κινεζική DeepSeek και η γαλλική Mistral βρέθηκαν στην ουρά της κατάταξης. Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι ότι κανένα εργαστήριο δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη γενική βαθμολογία “C+”, ενώ τα τρία τελευταία βαθμολογήθηκαν με “F” (κάτω από τη βάση).

Ο Max Tegmark, πρόεδρος του FLI, επισημαίνει ότι αν οι κοινωνικοί κίνδυνοι των social media επικεντρώνονταν στην “υποκλοπή της προσοχής”, οι αντίστοιχοι κίνδυνοι της τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να αφορούν την “υποκλοπή του συναισθήματος”, δεδομένης της τεράστιας πειστικότητας αυτών των μοντέλων. “Η ικανότητα της AI να χειραγωγεί τους ανθρώπους προκαλεί έντονη ανησυχία”, μου αναφέρει. “Είναι απολύτως νόμιμο για αυτές τις εταιρείες να ενσωματώνουν στα μοντέλα τους, όποιες μεροληψίες επιθυμούν”.

Παρ’ όλα αυτά, ο Tegmark σημειώνει ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο αρχίζει επιτέλους να μεταβάλλεται, ακόμη και στις ΗΠΑ. Αυτή την εβδομάδα, το Ιλινόις έγινε η πρώτη Πολιτεία που ψήφισε νόμο για την ασφάλεια της AI, καθιστώντας υποχρεωτικούς τους ανεξάρτητους ελέγχους από τρίτους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλες πολιτείες – εκτός, βέβαια, αν τα ίδια τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης επηρεάσουν τους ψηφοφόρους προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Άρθρο αναδημοσιευμένο από τους Financial Times

Πηγή: news247

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Τον σκότωσαν γιατί ήταν αυτιστικός σημαίνει:

Κυκλοθυμικός

Τον σκότωσαν γιατί ήταν αυτιστικός σημαίνει:

Το ότι δεν αντέδρασε με τον τρόπο που αναμένεται από έναν νευροτυπικό τον έκανε αμέσως ύποπτο κι εγκληματία σε βαθμό η καταδίωξη να καταλήξει σε εν ψυχρώ δολοφονία.

Το "Τουρκάλα" που αναφώνησε ο δολοφόνος μετά την πράξη του είναι ο τρόπος που το κτήνος μετέφρασε στη γλώσσα του το "διαφορετικός". Άρα είχε εντοπίσει τη διαφορετικότητα στη συμπεριφορά, στις αντιδράσεις. Αντί να ζητήσει ενισχύσεις από κάποιον ειδικό τον σκότωσε όπως σκοτώνουμε ένα άγνωστο έντομο που μπήκε στην κρεβατοκάμαρα. Τι σαρανταποδαρούσα, τι μυρμήγκι, τι ακρίδα. Η ίδια παντόφλα θα το λιώσει.

Η έλλειψη εκπαίδευσης να αναγνωριστούν τα σημάδια, η αδιαφορία του κράτους σε κάθε μορφή ενημέρωσης και προστασίας, είναι συστημικός ρατσισμός και διάκριση που μπορεί να οδηγήσει σε τέτοιες καταστάσεις, ακόμα και στον θάνατο.

Είναι υποχρέωση της αστυνομίας να μπορεί να διαχειριστεί αυτιστικούς, ανθρώπους με ψυχικές νόσους, χρήστες ουσιών, μειονότητες. Σταματήστε την καραμέλα: συσχέτιση με αστυνομία = παραβατικοι οπωσδήποτε.

Δεν είναι τυχαίο ότι το παιδί είχε και στο παρελθόν αντίστοιχη εμπειρία πάλι με αστυνομικούς, κάτι που του δημιούργησε το τραύμα που πιθανόν να επέτεινε τον πανικό. Υπήρξε κλιμάκωση της κακοποίησης μέσα στον χρόνο.

Με λίγα λόγια, αν το παιδί ήταν νευροτυπικό ή φερόταν όπως αναμένεται να συμπεριφερθεί ένας νευροτυπικός στην περίπτωση που τουλάχιστον έχει ξεχάσει το δίπλωμα σε έναν έλεγχο, το πιο πιθανό είναι τώρα να ζούσε.

Κι αν δε σας φτάνει όλο αυτό το κατεβατό επιχειρημάτων, οι αντιδράσεις των υπερασπιστών των δολοφόνων επιβεβαιώνουν τον μισαναπηρικό χαρακτήρα του εγκλήματος.

Αντί να ζητούν τις ευθύνες στους φονιάδες, γυρίζουν την κάμερα στον αυτιστικό, στο θύμα, και ρωτάνε τάχα δήθεν μου ρητορικά γιατί δε σταμάτησε, γιατί δε μίλησε, γιατί δεν εξήγησε. Σα να ζητάς από τετραπληγικό τα ρέστα γιατί δεν έτρεξε να φύγει από την φωτιά όπως οι υπόλοιποι. Άρα επιβεβαιώνουν, χωρίς να το καταλάβουν, τον ισχυρισμό ότι αν ήταν νευροτυπικός, τώρα θα ζούσε.

 
Αντί να απαιτήσουν έστω και τώρα εκπαίδευση, σεμινάρια, επαφή των αστυνομικών με αυτιστικούς για να κατανοήσουν τις ανάγκες τους και να τους εξηγήσουν πώς λειτουργούν οι έλεγχοι, τα μπλόκα, να απαντήσουν σε απορίες, αντί να ζητούν να φτιαχτούν τμήματα μέσα στην αστυνομία να έχουν εξειδίκευση σε νευροδιαφορετικούς πολίτες, αυτοί απαιτούν συλλήβδην όλοι οι αυτιστικοί, όλο το φάσμα να μην κυκλοφορεί έξω, να μην οδηγεί, να μην χρησιμοποιεί τα μέσα, να έχει πάντα σύνοδο, να ορίσουν -και κυρίως να περιορίσουν- τέλος πάντων αυτοί πώς θα ζει μια ομάδα πολιτών γιατί αλλιώς το τίμημα πρέπει να είναι ο θάνατος.

Κι όλα αυτά, προσέξτε, ενώ το θύμα ήταν ο αυτιστικός, όχι ο θύτης.

Όλα αυτά σε μια εποχή που η λέξη αυτιστικός χρησιμοποιείται ως βρισιά, που το ειδικό σχολείο χρησιμοποιείται ως υποτίμηση σε τραπ σουξέ της εποχής, που έχουν γίνει πεσιματα σε αυτιστικούς (βλ. Νέα Φιλαδέλφεια)

Όλα αυτά ενώ το 84% των αυτιστικών έχει υποστεί τουλάχιστον μία μορφή βίας στη ζωή του, το 60% έχει βιώσει σεξουαλική βία, υπερπολλαπλάσιες φορές δηλαδή σε σχέση με τους νευροτυπικούς, 77% έχει υποστεί συστηματικό μπουλινγκ. Μια από τις πιο εμβληματικές έρευνες στις ΗΠΑ έδειξε ότι το 33% με 50% των δολοφονημένων από την αστυνομία έχουν κάποια μορφή νοητικής αναπηρίας, αυτισμό ή ζήτημα ψυχικής υγείας.

Κάναμε πολλά χρόνια να κατανοήσουμε, όσοι κατανοήσαμε, τον όρο γυναικοκτονια, μη μας πάρει άλλα τόσα να καταλάβουμε τον μισαναπηρισμό. Σας παρακαλώ δηλαδή. 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Σύνορα

Ελλάδα

«Η Ελλάδα είναι τα σύνορα της Ευρώπης, της Δύσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, εδώ σε αυτήν την περιοχή του κόσμου»... 

Αυτά έλεγε προχθές ο υπουργός Υγείας από την ...Κάλυμνο! 

Πού τα έλεγε; 

Στα εγκαίνια μιας μονάδας ΤΕΠ (!) στο νοσοκομείο του νησιού, έχοντας απέναντί του έναν Ελληνοαμερικανό βουλευτή των ΗΠΑ. 

Στον απόηχο μάλιστα της Συνόδου του ΝΑΤΟ, όπου κατέρρευσαν για μια ακόμα φορά όλοι οι μύθοι για τις συμμαχίες - «ασπίδα» για τον λαό και τη χώρα, ο υπουργός «εμπορίου Υγείας» καλούσε τον βουλευτή των ΗΠΑ να πει καμιά ...καλή κουβέντα στον Τραμπ, μπας και ξανασκεφτούν την πώληση των F-35 στην Τουρκία. 

«Αυτό είναι πιο σημαντικό και από τα εγκαίνια των ΤΕΠ», έλεγαν στελέχη της κυβέρνησης, αφού πρώτα μερικές μέρες πριν ο ένας μετά τον άλλον, μαζί και με εκπροσώπους όλων των αστικών κομμάτων, περνούσαν από την αυλή της Γκιλφόιλ στην πρεσβεία. 

Πόση «σιγουριά» και «ασφάλεια» να χορτάσει ακόμα ο λαός, ειδικά όταν ακούει την κυβέρνηση να λέει ότι τα σύνορα των ΗΠΑ είναι στην ...Κάλυμνο; 

Αυτά έχουν τόση αξία όση έχουν και οι γελοίοι ισχυρισμοί ότι την ίδια στιγμή που θα έχει φορτωθεί στο κεφάλι του λαού ένα 5% του ΑΕΠ για τα ΝΑΤΟικά προγράμματα, τελικά από τα τουρκικά F-35 θα τον προστατέψουν κάτι βουλευτές των ΗΠΑ που χαριεντίζονται με τον Γεωργιάδη στα εγκαίνια των ΤΕΠ. 

Τελικά, το μόνο που δεν αλλάζει είναι το γεγονός ότι μαζί με τη μετατροπή της χώρας σε στόχο, οι ανάγκες μπαίνουν στον στενό κορσέ των δημοσιονομικών «κοφτών» για να βγαίνει ο λογαριασμός της πολεμικής οικονομίας.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα ‘πες όλα, κ. Δημητριάδη

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμος

Αυτός ο τύπος, ο Γρ. Δημητριάδης υπήρξε Γενικός Γραμματέας του Κυριάκου Μητσοτάκη και ουσιαστικά ο εξ’ απορρήτων του Μητσοτάκη, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 2022 λόγω της αποκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών.

Ο τύπος αυτός σε πολύωρη συνέντευξη που έδωσε στον Θανάση Λάλα, είπε, μεταξύ πολλών άλλων, και αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω και που αφορούν στο μεγάλο σκάνδαλο της παρακολούθησης του μισού Υπουργικού Συμβουλίου, στρατιωτικών, δημοσιογράφων, πολιτικού αρχηγού κλπ.:

– «Ας πούμε ότι είμαι το δεξί χέρι ή ο αντ’ αυτού, βάλτε όποιον ορισμό θέλετε, η πρώτη δουλειά που έχεις είναι όταν έρθουν τα δύσκολα να φας στη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό».

– «Το μόνο που έκανα ήταν να αναλάβω την πολιτική ευθύνη. Κάποιος έπρεπε να τα αναλάβει, έπρεπε να προχωρήσει η κυβέρνηση και δεν σκοπεύω να πω ποτέ τίποτα άλλο. Και όταν λέω ποτέ εννοώ ποτέ».

–«Δεν πρόκειται να μιλήσω γιατί πρέπει να σεβαστώ το κράτος, τις μυστικές υπηρεσίες, την κυβέρνησή μου, την παράταξή μου. Εμένα η δουλειά μου είναι να προστατεύω όλα αυτά και όχι να κάνω κακό. Συνεπώς, δεν πρόκειται ποτέ να μιλήσω και να πω κάτι παραπάνω. Αυτό για να ‘μαστε καθαροί».

Τώρα, αποφασίστε εσείς:

– Αυτό συνιστά πολιτική; Αυτό συνιστά ευπρέπεια; Αυτό συνιστά εκδήλωση σεβασμού στο δίκαιο και τη νομιμότητα;

-΄Η μήπως έτσι είναι πλέον η πολιτική που ασκείται από αυτούς που κυβερνούν, σε επίπεδο, λόγου, ήθους και λογοδοσίας;

Οταν αναφερόμαστε στις υποκλοπές, μιλάμε για μία δυσώδη υπόθεση, η οποία ζέχνει από παντού. Και το θέμα με αυτόν τον τύπο δεν είναι το δικό του κουτσαβάκικο ύφος με το οποίο απευθύνεται, όντας βουτηγμένος μέχρι το λαιμό στο βούρκο αυτής της ιστορίας. Είναι χαρακτηριστική η αποστροφή του: “μπορεί να με ρωτάτε ένα τέταρτο ακόμα. Δεν θα μου πάρετε κουβέντα. Είμαι αρκετά έμπειρος να μην μιλήσω”!

Το θέμα είναι ότι ετούτος ο κουτσαβακισμός είναι βασική κυβερνητική γραμμή πολιτικής συμπεριφοράς. Προκύπτει ως μοτίβο από την ίδια την κυβέρνηση, η οποία μόλις πριν λίγες ημέρες προέβη σε ένα ακόμη προκλητικό κουκούλωμα της υπόθεσης των υποκλοπών, απαγορεύοντας με γελοία επιχειρήματα να κληθούν ο Γρ. Δημητριάδης και ο Τ. Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Δηλαδή:

Η κυβερνητική πλειοψηφία στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, με “επιχειρήματα” που ζέχνουν Νέα “Δημοκρατία”, απαγόρευσε την κλήτευση των Δημητριάδη – Ντίλιαν, δηλαδή τόσο του πρώην δεξιού χεριού του Μητσοτάκη (του τύπου που έφτασε να δηλώσει, σε μια έμμεση ομολογία για την δυσωδία των υποκλοπών, ότι τα “πηρα όλα πάνω μου”) , όσο και του πρώην στελέχους του ισραηλινού στρατού και… εμπορευάμενου το χαφιεδολογισμικό Predator.

Η Νέα “Δημοκρατία” αρνήθηκε την εφαρμογή του Κανονισμού της Βουλής, που επιτάσσει την κλήτευση κάθε προσώπου που θα υποδείξουν τα 2/5 της Επιτροπής, με την παιδαριώδη “δικαιολογία” πως οι εν λόγω δεν είναι… δημόσια πρόσωπα!

Πρόκειται για αθλιότητα ασύλληπτου μεγέθους και γελοιότητα απίθανης “κατασκευής”, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι: Τα συγκεκριμένα πρόσωπα είχαν κληθεί το 2022 στην επιτροπή, χωρίς ούτε τότε να είναι πρόσωπα που κατείχαν δημόσιες θέσεις. Το ότι η κυβέρνηση προχώρησε στο “εφεύρημα” της μη κλήσης τους διότι, τάχα, δεν κατέχουν δημόσιες θέσεις (όπως δεν κατείχαν και το 2022) οφείλεται σε ένα και μόνο γεγονός:

Οτι πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε νέα αποκαλυπτικά στοιχεία για τον υπόνομο των υποκλοπών, συνεπώς κρίθηκε πως αυτή τη φορά θα έπρεπε να αποφευχθεί η κλήτευσή τους, πάση θυσία!

Ακόμα και για την ΝΔ των Τεμπών, την ΝΔ του ΟΠΕΚΕΠΕ, των πολεοδομιών, την ΝΔ των Πάτσηδων και των Λαζαρίδηδων, η συγκεκριμένη μεθόδευση αποτελεί μια ιδιαίτερη στιγμή στον βορβορώδη κατήφορο που αποκαλεί “αριστεία”.

Ο τύπος αυτός, λοιπόν, που τη νεοδημοκρατίλα του την παριστάνει για πατριωτιλίκι, είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα της συνολικής “αριστείας” που μολύνει με ρυθμό πανδημίας τον τόπο.

Αλλά, να που μετά από την τόση “μαγκιά” και από τα τάχα μου λεβέντικα του τύπου “δεν θα μου πάρετε λέξη”, η αφωνία για μια υπόθεση που βρωμάει και ζέχνει είναι τόσο ηχηρή, ώστε να συνιστά από μόνη της ομολογία – τελικά – για την νομιμότητα, την ηθικότητα και την… πατριωτικότητα όλων εκείνων που… δεν λέει ο κ. Δημητριάδης.

Πράγματι, λοιπόν, “μαχαλόμαγκα”. Κατόπιν τούτων, δεν χρειάζεται να πεις ούτε λέξη.

Τα ‘πες όλα!

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Epitaph»… Η ιστορία πίσω από το τραγούδι των King Crimson που προέβλεψε έναν σκοτεινό κόσμο

Γράφει ο Παύλος Ζέρβας

Το 1969 δεν ήταν μια ήρεμη χρονιά για τον κόσμο. Πολιτικές εντάσεις, κοινωνικές αναταραχές και η διαρκής σκιά του πυρηνικού φόβου δημιουργούσαν ένα περιβάλλον όπου η αβεβαιότητα ήταν σχεδόν καθημερινότητα. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι King Crimson κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους άλμπουμ “In the Court of the Crimson King” και μαζί του ένα από τα πιο επιβλητικά και σκοτεινά κομμάτια της εποχής: το “Epitaph”.

Οι στίχοι που κοιτούν κατευθείαν τον φόβο

Ο Peter Sinfield δεν γράφει απλώς «σκοτεινά» λόγια. Αυτό που κάνει στο “Epitaph” είναι να αποτυπώνει την ψυχολογία ενός κόσμου που φοβάται ότι βαδίζει προς την αυτοκαταστροφή.

Οι αναφορές σε πόλεμο, σε παραπληροφόρηση, σε απώλεια ελέγχου, δεν είναι ποιητικές υπερβολές. Είναι άμεσες ανησυχίες της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Σας θυμίζουν κάτι απ’ όσα ζούμε σήμερα;

Η φράση “Confusion will be my epitaph” λειτουργεί σαν κεντρικός άξονας του τραγουδιού. Μιλά για έναν κόσμο που δεν καταλαβαίνει πια τον εαυτό του, για μια κοινωνία που προχωρά χωρίς κατεύθυνση.

Οι εικόνες που χρησιμοποιεί, πόλεμος, κατάρρευση αξιών, χαμένη λογική, δεν είναι αφηρημένες. Είναι άμεσες, σχεδόν τρομακτικά ρεαλιστικές για την εποχή τους.

Ο ήχος που καθόρισε το progressive rock

Μουσικά, το “Epitaph” ήταν μπροστά από την εποχή του. Ο Robert Fripp και η μπάντα δημιούργησαν έναν ήχο που δεν ακολουθούσε τις συμβάσεις της rock. Δεν ενδιαφερόταν να γράψει ένα «εντυπωσιακό» κομμάτι. Αυτό που τον απασχολούσε ήταν η ατμόσφαιρα.

Το mellotron κυριαρχεί, δίνοντας μια συμφωνική, σχεδόν κινηματογραφική διάσταση. Δεν είναι απλώς συνοδευτικό όργανο, είναι αυτό που χτίζει όλη την ατμόσφαιρα.

Η δομή του τραγουδιού είναι επίσης ιδιαίτερη, δεν βασίζεται σε κλασικό ρεφρέν, χτίζει ένταση σταδιακά και κορυφώνεται χωρίς να εκτονώνεται πλήρως...

Η φωνή του Greg Lake έρχεται να “κουμπώσει” πάνω σε αυτό το ηχητικό τοπίο με έναν τρόπο δραματικό αλλά ελεγχόμενο. Δεν υπερβάλλει. Αφήνει τον στίχο να κάνει τη δουλειά.

Το αποτέλεσμα ήταν ένας από τους πρώτους πραγματικά ολοκληρωμένους ήχους του progressive rock, σε μια εποχή που το είδος μόλις γεννιόταν.

Ένα τραγούδι που δεν μένει στο παρελθόν

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του “Epitaph” είναι ότι δεν έχει μείνει στο 1969. Οι στίχοι του συνεχίζουν να ακούγονται επίκαιροι, σχεδόν άβολα σύγχρονοι.

Η αίσθηση σύγχυσης, η δυσπιστία απέναντι στην εξουσία, ο φόβος για το μέλλον, όλα αυτά επιστρέφουν ξανά και ξανά σε διαφορετικές εποχές. Και κάθε φορά, το τραγούδι μοιάζει να αποκτά νέο νόημα.

Δεν είναι ένα κομμάτι που απλώς θυμίζει μια εποχή. Είναι ένα κομμάτι που μοιάζει να μιλά για κάθε εποχή.

Γιατί το “Epitaph” παραμένει τόσο δυνατό

Ίσως γιατί δεν προσπαθεί να δώσει απαντήσεις. Δεν προσφέρει λύσεις ούτε αισιοδοξία. Αντίθετα, καταγράφει την αγωνία με ειλικρίνεια. Και αυτό είναι που το κάνει να ξεχωρίζει.

Σε έναν δίσκο που θεωρείται ήδη σταθμός για τη μουσική ιστορία, το “Epitaph” λειτουργεί σαν η πιο βαριά του στιγμή. Εκεί όπου η μουσική συναντά την ανησυχία και την κάνει τέχνη.

Το “Epitaph” δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single με εμπορική στόχευση, ούτε σχεδιάστηκε για να λειτουργήσει ως ραδιοφωνικό hit. Η πραγματική του δύναμη αναδείχθηκε μέσα από το σύνολο του άλμπουμ “In the Court of the Crimson King”, το οποίο γνώρισε σημαντική απήχηση ήδη από την εποχή της κυκλοφορίας του.

Ο δίσκος έφτασε μέχρι το No.5 στα βρετανικά charts και κατάφερε να μπει και στο Top 30 του αμερικανικού Billboard 200, κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό για ένα τόσο απαιτητικό και μη «εύκολο» άκουσμα. Με τα χρόνια, η φήμη του όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά ενισχύθηκε, με τις επανεκδόσεις και τη διαχρονική του αξία να οδηγούν σε πωλήσεις που εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Σήμερα, το άλμπουμ θεωρείται σχεδόν καθολικά ένα από τα σημαντικότερα στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, εμφανιζόμενο διαρκώς σε λίστες και αφιερώματα που καταγράφουν τους πιο επιδραστικούς δίσκους όλων των εποχών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το “Epitaph” δεν ήταν το κομμάτι που «έσπρωξε» εμπορικά τον δίσκο, αλλά εκείνο που καθόρισε την ταυτότητά του και άφησε το πιο βαθύ αποτύπωμα.


The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams
Will no one lay the laurel wreath
When silence drowns the screams

Confusion will be my epitaph
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back and laugh
But I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying

Between the iron gates of fate
The seeds of time were sown
And watered by the deeds of those
Who know and who are known
Knowledge is a deadly friend
If no one sets the rules
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools

The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams
Will no one lay the laurel wreath
When silence drowns the screams

Confusion will be my epitaph
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back and laugh
But I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Crying
Crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Yes I fear tomorrow I’ll be crying
Crying

Ο τοίχος πάνω στον οποίο έγραψαν οι προφήτες
Ραγίζει στις ενώσεις του
Πάνω στα όργανα του θανάτου
Το φως του ήλιου λάμπει έντονα
Όταν κάθε άνθρωπος διαλύεται
Ανάμεσα σε εφιάλτες και όνειρα
Δεν θα υπάρξει κανείς να στεφανώσει με δάφνες
Όταν η σιωπή πνίγει τις κραυγές

Η σύγχυση θα είναι ο επιτάφιός μου
Καθώς σέρνομαι σε ένα ραγισμένο και σπασμένο μονοπάτι
Αν τα καταφέρουμε, ίσως όλοι καθίσουμε και γελάσουμε
Αλλά φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω

Ανάμεσα στις σιδερένιες πύλες της μοίρας
Σπάρθηκαν οι σπόροι του χρόνου
Και ποτίστηκαν από τις πράξεις εκείνων
Που γνωρίζουν και είναι γνωστοί
Η γνώση είναι ένας επικίνδυνος φίλος
Αν κανείς δεν θέτει τους κανόνες
Τη μοίρα όλης της ανθρωπότητας τη βλέπω
Στα χέρια ανόητων

Ο τοίχος πάνω στον οποίο έγραψαν οι προφήτες
Ραγίζει στις ενώσεις του
Πάνω στα όργανα του θανάτου
Το φως του ήλιου λάμπει έντονα
Όταν κάθε άνθρωπος διαλύεται
Ανάμεσα σε εφιάλτες και όνειρα
Δεν θα υπάρξει κανείς να στεφανώσει με δάφνες
Όταν η σιωπή πνίγει τις κραυγές

Η σύγχυση θα είναι ο επιτάφιός μου
Καθώς σέρνομαι σε ένα ραγισμένο και σπασμένο μονοπάτι
Αν τα καταφέρουμε, ίσως όλοι καθίσουμε και γελάσουμε
Αλλά φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Κλαίω
Κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Ναι, φοβάμαι πως αύριο θα κλαίω
Κλαίω

 

 Πηγή: musiccorner

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »