Τρίτη 9 Ιουνίου 2026

Πολιτικό παζάρι για τον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας



Συνεχίζονται οι διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, με τα κόμματα που συντίθενται και ανασυντίθενται να διαφημίζουν τις ικανότητές τους στον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας, σε συνθήκες που το σύστημα βρίσκει τα ζόρια, με φόντο την κλιμάκωση της πολεμικής εμπλοκής και τις βάρβαρες συνέπειες στη ζωή του λαού.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο κλιμακώνεται και το «ξεκουτάλεμα» του καζανιού της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, με «κλεισίματα ματιού» και ανακοινώσεις συνεργασιών, με πολιτικά «σούρτα φέρτα», με παλιά και νέα αναχώματα φτιαγμένα από τα ίδια σάπια υλικά να προσπαθούν εναγωνίως να στήσουν τον «εναλλακτικό πόλο» διακυβέρνησης, ώστε να συνεχίζει «σταθερά» την πορεία της η αντιλαϊκή πολιτική.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ μετά το μπαράζ αποχωρήσεων κορυφαίων στελεχών της Κουμουνδούρου για να βρεθούν όπως διαφαίνεται στην «αγκάλη» της ΕΛ.Α.Σ. του Αλ. Τσίπρα, το τοπίο φάνηκε να ξεκαθαρίζει μετά την έγκριση με ευρεία πλειοψηφία (75%) από την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ της πρότασης Φάμελλου για συνεργασία με το συγκεκριμένο ανάχωμα. Μειοψήφησαν οι Νίκος Παππάς, Παύλος Πολάκης και Ρένα Δούρου, εκφράζοντας επιφυλάξεις για την «άνευ όρων» στήριξη του μορφώματος του Τσίπρα, την «αυτοδιάλυση» κ.λπ., χωρίς επί της ουσίας να διατυπώνεται καμιά πολιτική διαφοροποίηση ως προς το περιεχόμενο της πολιτικής που θα κληθεί να στηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ είτε «διαλυόμενος» είτε «αυτοτελώς».

Εξάλλου, στο κείμενο της απόφασης της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ που δημοσιεύτηκε μετά τη σχετική συνεδρίαση, ξεχωρίζει ότι αυτό που «ενώνει» είναι η «ανάγκη συγκρότησης ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία», κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στο ανάχωμα Τσίπρα, το οποίο χαρακτηρίζει ως «θετική πολιτική εξέλιξη» για να πάρει τη σκυτάλη της διαχείρισης προς όφελος του κεφαλαίου.

Το «άλλο μισό» των παραπάνω διεργασιών είναι σε εξέλιξη στο στρατόπεδο του ΠΑΣΟΚ, με τον Χ. Δούκα να επιμένει στα περί διαλόγου και διεύρυνσης για μία «προοδευτική διακυβέρνηση», δείχνοντας προς την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, παρά την αναμπουμπούλα που ξέσπασε τις προηγούμενες ημέρες μετά από σχετικές δηλώσεις και παρά τις ευθείες βολές Ανδρουλάκη στη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου περί «αστερίσκων που θολώνουν το κεντρικό μήνυμα», που είναι το πώς θα επιτευχθεί η κυβερνητική εναλλαγή.

Πρόκειται για την ίδια προσπάθεια καλλιέργειας διπόλου, που στην πραγματικότητα καμιά διέξοδο δεν αποτελεί για τον λαό, αλλά αντίθετα προσπαθεί να τον «βάλει στο χέρι», να τον εγκλωβίσει ακόμα περισσότερο, για να μη μετατραπεί η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ σε αμφισβήτηση συνολικά της κυρίαρχης πολιτικής.

Την ίδια ώρα, η Νέα Αριστερά μετά τη διάλυση της κοινοβουλευτικής ομάδας της πραγματοποίησε την Κυριακή πανελλαδική συνδιάσκεψη των μελών της, με τον Γ. Σακελλαρίδη στην εισήγησή του να επισημαίνει μεταξύ άλλων ως στόχο «τη δημιουργία μετώπου των δυνάμεων της Αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας», προφανώς για να «μπαλώσει» ένα κενό εγκλωβισμού που ενδεχομένως να αφήσει ανοιχτό το ανάχωμα Τσίπρα, έχοντας ήδη εκφράσει την επιθυμία συνεργασίας με το ΜέΡΑ25 προς αυτήν την κατεύθυνση.

Οσον αφορά την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα και την πιθανότητα ενότητας με τον ΣΥΡΙΖΑ, η εκπρόσωπος Τύπου, Θ. Κουφονικολάκου, έλεγε πως «οι συλλογικές αποφάσεις των κομμάτων είναι απολύτως σεβαστές» και πως «δεν παρεμβαίνουμε ποτέ και δεν σχολιάζουμε τις συλλογικές τους διεργασίες», για να καταλήξει στο ίδιο απαύγασμα με τους παραπάνω, πως το κόμμα της ιδρύθηκε «προκειμένου να γεννηθεί μια αξιόπιστη και αξιόμαχη εναλλακτική στη ΝΔ και μια σύγχρονη κυβερνώσα Αριστερά», προσπαθώντας να πείσει δηλαδή πως υπάρχει φιλολαϊκή διαχείριση στο έδαφος του καπιταλισμού και πως αρκεί ο ...Μανωλιός να αλλάξει και να φορέσει τα ρούχα του αλλιώς.

Στις διεργασίες του αστικού πολιτικού σκηνικού έρχεται να προστεθεί και η κινητικότητα που καταγράφεται γύρω από τα σενάρια ίδρυσης κόμματος από τον Αντ. Σαμαρά, με τον ίδιο σε εκδήλωση στο Ηράκλειο Κρήτης να απαντά σε ερώτηση που δέχθηκε στο τέλος της ομιλίας του για το εάν έχει έτοιμο κόμμα, πως έχει πάρει αποφάσεις και θα ανακοινώσει «όταν και όπως πρέπει».

Τέλος, όσον αφορά το κόμμα Καρυστιανού, ο εκπρόσωπος Τύπου Θ. Αυγερινός σε εμφάνισή του σε τηλεοπτικό δίκτυο, αφού επιδόθηκε στη γνωστή πλέον τακτική παρουσίασης της οργανωμένης πολιτικής δράσης ως κάτι «ξεπερασμένου» και το κόμμα Καρυστιανού ως μια «αυθόρμητη κίνηση πολιτών» που σαν μεσσίας θα δώσει «λύσεις» μακριά τάχα από ...«πολιτικές αποχρώσεις» - που βέβαια κάθε άλλο παρά τέτοιο είναι, αν διαβάσει κανείς τις γενικόλογες θέσεις του περί «αδιαφάνειας» των σάπιων θεσμών του αστικού κράτους - κατέληξε να πει πως δεν θα συνεργαστούν με κανένα κόμμα του «παλιού σκηνικού».


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Αποπροσανατολισμός μετά μουσικής....




Μια βδομάδα σχεδόν ΜΜΕ και social media ασχολούνται με ένα πιάνο στο Σύνταγμα.
 
Όχι με τα δρομολόγια ανά δεκάλεπτο και τέταρτο.
 
Όχι με την τιμή των εισιτηρίων.
 
Οχι με το ότι έχουμε συρμούς 40 ετών σε λειτουργία.
 
Οχι με το ότι δεν υπάρχει αστυνομία στους σταθμούς και σε κλέβουν πορτοφολάδες όποτε γουστάρουν.
 
Οχι με το ότι ένα ακόμα καλοκαίρι θα έρθει και έχουμε σταθμούς και τρένα χωρίς κλιματισμό.
 
Όχι με το ότι βρωμάνε και ζέχνουν τρένα και σταθμοί.
 
Αλλά με ένα πιάνο και αυτούς που πάνε να κερδίσουν τα 3 λεπτά δημοσιότητας.
 
Και οκ τα ΜΜΕ ασχολούνται με αυτό γιατί αυτή είναι η ποιότητα που έχουν, παπατζα για το πόπολο.
 
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ο κόσμος γιατί ασχολείται;

Καλά σας κάνουν!
 
Όχι κάθε 10, κάθε 30 λεπτά πρέπει να ειναι τα δρομολόγια στο ΜΕΤΡΟ και να ανεβαίνει ο κόσμος σαν τους Ινδούς στις οροφές για να ταξιδεύουν.
 
Και πάλι θα σας δείξουν μια βλακεία, ένα πιάνο ή ότι άλλο και θα το φάτε όπως τα πρόβατα το χορτάρι και θα χαίρεστε.
 
Πιάνο μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Αυτοί είμαστε...

Σ.Σ.: Μια χαρά σχεδιασμένο ήταν να δημιουργήσει καλές εντυπώσεις για το ΜΕΤΡΟ και υποσυνείδητα να το συνδέσει με κάτι αγαθό και όμορφο. Στην πραγματικότητα είναι ένα event σχεδιασμένο να αποπροσανατολίσει τους επιβάτες από το χάλι που αντιμετωπίζουν 10 μέτρα μακριά από το πιάνο με το που θα κατέβουν τις κυλιόμενες σκάλες. Αν ο κόσμος τώρα το μασάει αυτό τότε καλά παθαίνει. Απλά να θυμόμαστε ότι με το που κατέβεις τις κυλιόμενες σκάλες θα πληρώσεις το ακριβό εισιτήριο και θα πρέπει να περιμένεις σαν σαρδέλα στις αποβάθρες τα τρένα να περνάνε ανά δεκάλεπτο.

Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ Αναβολή επ' αόριστον της δίκης για τη Σύμβαση 717

Ελλάδα



Αναβολή επ' αόριστον αποφάσισε το δικαστήριο στη δίκη κατά του ελεγκτή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, που κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος με αφορμή το πόρισμά του για την εκτέλεση της Σύμβασης 717. Σύμφωνα με την κατηγορία, ο έλεγχος διενεργήθηκε με τρόπο που «ωφέλησε παράνομα τους υπαιτίους», αποτρέποντας την απόδοση ποινικών ευθυνών για το επί σειρά ετών ανεκτέλεστο έργο.

Θυμίζουμε πως η συγκεκριμένη σύμβαση αφορούσε το έργο «Ανάταξη και Αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης - τηλεδιοίκησης και αντικατάστασης 70 αλλαγών τροχιάς σε εντοπισμένα τμήματα του άξονα Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Προμαχώνας», τη γραμμή δηλαδή που έγινε το έγκλημα στα Τέμπη. Στη σύμβαση έδιναν συνεχώς παρατάσεις για τη μη υλοποίησή της οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και ΝΔ, με την έγκριση των αρμόδιων αρχών της ΕΕ.

Το δικαστήριο, υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση, έκρινε πως η υπόθεση θα πρέπει να εκδικαστεί μετά την έκδοση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης επί των οικονομικών εγκλημάτων γύρω από την υλοποίηση της Σύμβασης 717, για τα οποία έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Δηλαδή αφού ολοκληρωθεί αυτή η δίκη, που δεν έχει καν ξεκινήσει, και αναμένεται να κρατήσει για χρόνια!

Με την εισαγγελική πρόταση διαφώνησαν οι συνήγοροι οικογενειών των θυμάτων όπως των Βασάρα - Τσακλίδη, αναδεικνύοντας ότι πρόκειται για μια ακόμα απαράδεκτη καθυστέρηση, με άμεση συνέπεια και στην κύρια δίκη. Τόνισαν ότι και αυτή η υπόθεση θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο της κύριας δικής. Ανέδειξαν ότι αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά πως ο κατακερματισμός της υπόθεσης στην πραγματικότητα ορθώνει συνεχώς νέα εμπόδια στην αποκάλυψη της αλήθειας, στην ανάδειξη όλων των αιτιών και των ενόχων που οδήγησαν στο έγκλημα.


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σιγουράκια... σταθερότητας



Πληθαίνουν οι δημόσιες παρεμβάσεις μεγαλοεπιχειρηματιών που καταθέτουν την αγωνία τους για τη «σταθερότητα» και απευθύνουν συστάσεις στα συστημικά κόμματα να βάλουν πλάτη για να τη θωρακίσουν. 

Η ανησυχία τους δεν αφορά τους κάλπικους καβγάδες στο πολιτικό σύστημα, ούτε τον τσακωμό παλιών και νέων «σωτήρων» για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί μια πιο σταθερή κυβέρνηση. 

Ολοι τους είναι σιγουράκια για την αστική τάξη, που επιχειρεί ξανά να ανανεώσει τα δίπολα και τα ψευτοδιλήμματα της κυβερνητικής εναλλαγής. 

Αυτό που τους τρομάζει πάνω απ' όλα είναι η προοπτική να αμφισβητήσει ο λαός τη σταθερότητα στρατηγικών επιλογών που σχετίζονται με τη «δημοσιονομική πειθαρχία», την πολεμική εμπλοκή, τα ενεργειακά σχέδια, τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, το κράτος και τους θεσμούς. 

Ξέρουν καλά ότι η δυσαρέσκεια που βράζει μπορεί κάτω από προϋποθέσεις να στραφεί μαζικά ενάντια σε τέτοιες επιλογές, όσο μεγαλώνουν οι δυσκολίες του συστήματος να διαχειριστεί τους ανταγωνισμούς, τα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του.

Αυτόν τον κίνδυνο επισημαίνουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες στα κόμματα και τα καλούν να δείξουν ευθύνη, με βαθύτερες συναινέσεις, καρότο και μαστίγιο για να κάθεται στ' αυγά του ο λαός. 

Η σταθερότητά τους όμως έχει δοκιμαστεί και δεν κρύβει καμιά έκπληξη για τον λαό. 

Οδηγεί με βεβαιότητα πιο βαθιά στον πόλεμο και στις συνέπειές του, όπως είναι η ακρίβεια που τσακίζει το λαϊκό εισόδημα, η «κουλτούρα φέρετρων», τα drones που αλωνίζουν τις ελληνικές θάλασσες. 

Φέρνει καινούργια δεινά για τον λαό και τον καταδικάζει σε νέες θυσίες, για να θωρακίζονται τα κέρδη και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. 

Η σταθερότητα που θέλει το σύστημα σημαίνει γενικευμένη αστάθεια για τον λαό, που έχει κάθε λόγο να τους το αντιστρέψει: 
Με σταθερή κλιμάκωση της πάλης του, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να μεγαλώσει τον κλονισμό και την αστάθεια στρατηγικών επιλογών της αστικής τάξης, δυναμώνοντας το ρεύμα αμφισβήτησης της πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντά της, σε όλες τις εκδοχές.


Πηγή: rizospastis


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026

Από κανάρα σε κανάρα


Οποιος ψήφισε πριν από τρία χρόνια, σ' αυτόν τον υπέροχο, φυσικά πάμπλουτο, πλήρη αγωνιστικής ιστορίας και πολιτισμού τόπο, κανονικά θα πρεπε να νιώθει αυτό που κινηματογραφικά έχει βαπτιστεί η ...Μεγάλη Ανατριχίλα. Απ τους τρακόσιους βουλευτάδες των οχτώ κομμάτων, σαράντα έχουν εκτροχιαστεί σαν το ντρόουν της Λευκάδας, και κρύβονται ή βαράνε σε σπηλιές, μύχιους κόλπους και παζαρότοπους, παμπάλαιους, κρυμμένους πίσω από πλεξιγκλάς κουτάκια βιτρίνες. Εχει μπλοκαριστεί απ' τα αστικά συμφέροντα το ιδεολογικό και πολιτικό λογισμικό της πάλαι ποτέ απεχθούς αποστασίας. Η αισχρότητα της κομματικής μετακίνησης και εναλλαγής σε επίπεδο του βαριού λαϊκού τραγουδιού, «από κανάρα σε κανάρα θα πετάω», ξεπερνά κατά πολύ τον κοινό νου, τη φυσική και εν μέρει την τεχνητή νοημοσύνη. Κι άμα το συνεχίσω και το άσμα, λυπάμαι και τον βουλευτικό εαυτό μου (χαχαχα), που τόσα χρόνια όλοι αυτοί με βρίζουν, που δεν το συνεχίζω «θα ζήσω ελεύθερο πουλί, κι όχι κορόιδο στο (ΚΚΕ) κλουβί...»! Δεν παίζεται η κατάσταση σύντροφοι, σ' αυτό το καζίνο. Σημαδεμένα χαρτιά, μπίλιες που γυρνάνε στις ρουλέτες, και τα μαγνητάκια από κάτω τις κάνουν να χοροπηδάνε με τηλεκοντρόλ. Γκρουπιέρηδες μετατρέπουν αξίες από πανανθρώπινες μέχρι στενά υποκριτικές αστικές, σε κρυπτονομίσματα σκοπιμότητας προς εξασφάλισιν θώκου. Στασιό δεν έχει ο πισινός τους. Πότε στο κέντρο της αριστεράς που αδειάζει θέση, πότε στα σκαμπουδάκια στα δεξιά της δεξιάς, ως κι οι περικεφαλαίες επιστρατεύτηκαν για να ξεχωρίζουν τα λοφία, κι ας κουρεύτηκαν τα τρία κι έμειναν λιγότεροι υπερασπιστές όχι των Θερμοπυλών, αλλά των θερμών λουτρών της ηδονικής εξουσίας.

Αυτή η μήτρα της δημοκρατίας, η μίτρα της νομοθετικής εξουσίας, η αστική κολυμβήθρα του αστικού Σιλωάμ, η χάβρα του κραυγές και ψίθυροι όχι για να μείνουνε, αλλά για να μας πάρουν οπωσδήποτε πρέφα, έφτιαξε κι εξακολουθεί να φτιάχνει σταρ και στάρλετ του πολιτικού γίγνεσθαι της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας περισσότερους-ες από όσους-ες φιλοξενεί η Κρουαζέτ στο Φεστιβάλ των Καν(ο)νών.

Με τούτα και μ' εκείνα, το σμήνος των ανεξαρτητοποιημένων ντρόουν βουλευτών, θαλάσσης και αέρος, αν το ψάξουμε λιγάκι, πρέπει να είναι ρεκόρ αλμάτων σε διαγωνισμό ψύλλων και ψηλών και ψιλών. Και δυστυχώς ο σαρκασμός ούτε πολιτική σκέψη παράγει, ούτε γλωσσική ασφάλεια. Κι ας είναι αναπόφευκτος δυστυχώς, όταν το νέο εμφανίζεται με τήβεννο ιερόσυλων σε εποχές που χάρη σε ένα σίριαλ ο πόνος του αντάρτη στο bella ciao έγινε ντίσκο επιτυχία. Απ' τη Μύκονο έως την Ιμπιθα κι απ' το Πουκέ στο Οσλο. Σ' αυτό το αστικοκοινοβουλευτικό ναυάγιο κανείς δεν βλέπει το εκτυφλωτικό παγόβουνο του φρικτού μεγάλου και πολύμορφου πολέμου, στο οποίο πάμε καταπάνω. Δεν πα να φωνάζουμε εμείς οι σταθεροί κι αμετακίνητοι εχθροί των σειρήνων, εικοσιένας κουκουέδες βουλευτές, μόλις ωρέ το πενήντα τοις εκατό των «ανεξαρτητοποιημένων», και να βαράμε τις σάλπιγγες της Ιεριχούς, ώσπου να ραγίσουν τα αστικά τείχη, σε ώτα δύσκολα ακουόντων. Ερχονται οι δημοσκόποι κι οι χορηγοί μιντιάδες και οι ελεύθεροι πολιορκημένοι ινφλουενσάδες, και κάθε λογής τραμποειδή της διπλανής ανάρτησης - μην ξανακούσω για διπλανή πόρτα στην εποχή της αποξένωσης της κοινωνικής δικτύωσης - και χωρίζουν τα πρόσωπα από την υποκειμενική ευθύνη, και τις επιλογές από τις σπρωξιές, με την αξιολόγηση του καταλληλότερου, του δημοφιλέστερου, του σαματατζή.

Μια λύση υπάρχει για να επιτευχθεί έστω και μερική απομάγευση της μάζας από την ισοπεδωτική αισχρότητα της μόδας. Να γίνουμε ωτοκαθαριστές...




Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μεζούρα



Δεν χρειάζεται να είναι κανείς «μάντης» για να καταλάβει τίνος τα συμφέροντα υπηρετεί το λεγόμενο «κράτος δικαίου» της ΕΕ. Αρκεί να ρίξει μια ματιά στον «πίνακα αποτελεσμάτων για τη δικαιοσύνη» του 2026, που δημοσίευσε η Κομισιόν, για να αποθεώσει τον «ουσιαστικό ρόλο» των «αποτελεσματικών συστημάτων απονομής δικαιοσύνης και των ανεξάρτητων αρχών στην προώθηση ενός δίκαιου και ανταγωνιστικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων για τους βασικούς παράγοντες της ενιαίας αγοράς». 

Ομολογούν, δηλαδή, απροκάλυπτα πως η «αποτελεσματικότητα» της αστικής δικαιοσύνης κρίνεται από το πόσο καλά και γρήγορα υπηρετεί την καπιταλιστική αγορά. Και για να μη μείνουν σκιές, στο κείμενο υπάρχει ολόκληρη αναφορά στο γιατί τα «αποτελεσματικά συστήματα δικαιοσύνης» είναι σημαντικά για ένα «περιβάλλον φιλικό στις επενδύσεις!». 

Καμιά εντύπωση δεν προκαλεί, λοιπόν, ότι τα δυσώδη σκάνδαλα, όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, αλλά και κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος του λαού και των παιδιών του (βλ. Τέμπη), ξεπηδούν διαρκώς με τη βούλα του «κράτους Δικαίου» της ΕΕ. Μόνοι τους το παραδέχονται πως η δικαιοσύνη τους είναι νύχι - κρέας με το καπιταλιστικό κέρδος. 

Για αυτό, χρειάζεται ο λαός να δυναμώσει την πάλη του ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα και τους σάπιους θεσμούς του, που βάζουν στο στόχαστρο τον «εχθρό - λαό» για να πλουτίζουν μια χούφτα παράσιτα.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τα δεσμά...της επιτήρησης



Μνημείο προκλητικότητας είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει ως «θετική εξέλιξη» για τον λαό την αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα πανηγύρια περί «τέλους της επιτήρησης» δεν αξίζουν καν σχολιασμό, όταν υπάρχουν τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, που σφίγγουν σαν τανάλιες τις ανάγκες και τα δικαιώματα του λαού, για να θωρακίζονται τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, ειδικά στις σημερινές συνθήκες της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής. 

Πού αποσπάει η κυβέρνηση καθαρό 10άρι; 

Στη φοροληστεία του λαού, στην εξυπηρέτηση του χρέους και τους δείκτες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που είναι βέβαια αναιμικοί, αλλά αντανακλούν την αντιλαϊκή ενσωμάτωση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Αρα τα εύσημα της ΕΕ πάνε στην κυβέρνηση για τη «σταθερότητα» της άγριας αντιλαϊκής πολιτικής. Αυτό που κρύβουν όσοι πανηγυρίζουν είναι ότι η έκθεση συνοδεύεται από 20 συστάσεις (είναι που τελείωσε η επιτήρηση...), καθεμιά από τις οποίες είναι και μια νέα μαχαιριά στα δικαιώματα και τις ανάγκες του λαού.

Πρώτα απ' όλα, οι όποια «χαλάρωση» στους δημοσιονομικούς περιορισμούς αφορά τη στήριξη των μονοπωλίων της Ενέργειας, μετά από αυτά της πολεμικής οικονομίας. Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση καλείται να κλιμακώσει τα αντιλαϊκά μέτρα σε όλους τους τομείς (ιδιωτικοποιήσεις, συγκέντρωση και συγκεντροποίηση τομέων της οικονομίας κ.τ.λ.), ειδικά μπροστά στα χειρότερα που προμηνύει για την οικονομία η γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου. 

Για κερασάκι στην τούρτα, συστήνεται η αύξηση του Ειδικού Φόρου στα καύσιμα, στο όνομα της «πράσινης μετάβασης», που σημαίνει ακόμα πιο ακριβή Ενέργεια για τον λαό. Αλήθεια, τι λένε γι' αυτό τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης που ξεπλένουν το «κράτος δικαίου» της ΕΕ και παρουσιάζουν τη φοροληστεία του λαού από την κυβέρνηση ως «παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο»; 

Κοροϊδία στο τετράγωνο για τα λαϊκά στρώματα, που έχουν έναν μόνο δρόμο να βαδίσουν. Αυτόν της αντεπίθεσης, για να σπάσουν τα δεσμά της «επιτήρησης», που επιβάλλει η καπιταλιστική εξουσία στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, συνθλίβοντας στις μυλόπετρες του κέρδους τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα για την ικανοποίησή τους.


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δικαιώματα δίχως ευθύνες;



Σήμερα το πρωί ήρθα στο γραφείο και αντίκρισα ένα μικρό κοινωνικό πείραμα. Στον εξωτερικό χώρο, εκεί όπου συχνάζουν τα βράδια έφηβοι, υπήρχαν πεταμένα κουτιά, ποτήρια, σακούλες και αποφάγια. Έχω φωτογραφίες αλλά ειλικρινά ντρέπομαι να τις ανεβάσω. Το ενδιαφέρον δεν ήταν η ακαταστασία, το ενδιαφέρον ήταν ότι ο κάλαθος βρισκόταν περίπου δύο μέτρα πιο πέρα. Δύο μέτρα κυριολεκτικά! WTF bro? Όχι στην άλλη γειτονιά. Όχι 2 τετράγωνα παρακάτω. Δύο μέτρα. Μια απόσταση που ακόμη και εγώ, στην κατάσταση που είμαι τις Κυριακές το πρωί, θα κάλυπτα την με σχετική αξιοπρέπεια .
Αναρωτιέμαι αν τελικά το πρόβλημα δεν είναι η απόσταση από τον κάλαθο αλλά η απόσταση από την ευθύνη.

Ξέρεις…. η παιδεία δεν φαίνεται όταν κάποιος ξέρει να λύνει εξισώσεις, να μιλά αγγλικά ή να χειρίζεται το κινητό του με ταχύτητα φωτός. Η παιδεία φαίνεται όταν κανείς δεν σε βλέπει. Όταν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα στο «δεν βαριέσαι» και στο «ας το κάνω σωστά». Ο άνθρωπος έχει μια εκπληκτική ικανότητα να πιστεύει ότι ο δημόσιος χώρος ανήκει σε κάποιον άλλο. Κάποιον αόρατο υπάλληλο, κάποιον δήμο, κάποιον φροντιστή, ή κάποιον μαλάκα, γιατί έτσι νομίζουν, που εμφανίζεται κάθε βράδυ και εξαφανίζει τα ίχνη της αδιαφορίας μας.

Στην ουσία, όμως, η στάση απέναντι στον χώρο είναι συχνά η στάση απέναντι στη ζωή. Όταν μεγαλώνεις χωρίς να μάθεις ότι οι πράξεις σου αφήνουν αποτύπωμα, αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι λες και τίποτα δεν σε αφορά πραγματικά. Πετάς τα σκουπίδια σου στο πεζοδρόμιο, τα νεύρα σου στον σύντροφό σου, τις ευθύνες σου στους άλλους και μετά απορείς γιατί ο κόσμος γύρω σου μοιάζει χαοτικός. Η ωριμότητα αρχίζει τη στιγμή που καταλαβαίνεις μια απλή αλήθεια…Ο κόσμος που κατοικείς δεν είναι ξενοδοχείο. Είναι σπίτι. Και έχεις ευθύνη και υποχρεώσεις προς αυτό. Και αν δεν μπορείς να περπατήσεις δύο μέτρα για να πετάξεις ένα χαρτί στον κάλαθο, ίσως το πρόβλημα δεν είναι η απόσταση. Ίσως είναι ότι κάποιος ξέχασε να σου μάθει πως η ελευθερία χωρίς ευθύνη είναι απλώς μια πιο κομψή μορφή ανωριμότητας. 

Δουλειά μας ως γονείς δεν είναι μόνο να μάθουμε στα παιδιά μας ότι έχουν δικαιώματα. Είναι να τα μάθουμε ότι έχουν και ευθύνες.


Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος 



Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κύριε Μητσοτάκη, καλώς τα δέχτηκες



Διαβάσαμε στο φέισμπουκ της δημοσιογράφου Μαρίας Δεναξά ότι αυτός ο εκλεκτός κύριος, που απαθανατίστηκε να αντιδρά δημοκρατικά στην συγκέντρωση υπέρ της Παλαιστίνης στη Σύρο, είναι ισραηλινός τουρίστας, από αυτούς που ξεφόρτωσε το γνωστό κρουαζιερόπλοιο στο νησί, με συνοδεία ΜΑΤ και κατόπιν της απαγόρευσης της πορείας αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.

Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις ως προς το σε ποια χώρα ο εκλεκτός κύριος με το καπελάκι του FBI υψώνει το μεσαίο του δάκτυλο, απευθυνόμενος προς τον Συριανό και τον ελληνικό λαό, πρόκειται για

– την χώρα που ο πρωθυπουργός της λέγεται Μητσοτάκης (είναι αυτός που αγκαλιάζεται στην φωτο με τον δολοφόνο),

– την χώρα που στον πρωθυπουργό της του πέφτει “βαριά”, όπως έχει δηλώσει, η λέξη γενοκτονία για το έγκλημα στη Γάζα,

– την χώρα που ο κυβερνήτης της δηλώνει για τις απαγωγές προέδρων τρίτων χωρών από τους Αμερικάνους ότι δεν είναι ώρα να μιλάμε για το διεθνές δίκαιο,

– την χώρα που επί της εποπτείας Μητσοτάκη στην ΕΥΠ γίνονταν βρωμερές υποκλοπές με τα μηχανήματα και με τα λογισμικά ενός πωλητή κοριών που πριν ήταν στέλεχος του ισραηλινού στρατού,

– την χώρα όπου ο Σεφέρης (πολλά χρόνια προ γεννήσεως Μητσοτάκη) είχε γράψει: «Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία, η γενική αναπηρία της ηγέτιδας τάξης στην Ελλάδα, σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις (…). Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή Ελλάδα».



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δέκα κώλοι που ψάχνουν καρέκλες.....

Γιώργος Μαργαρίτης



Η παραπάνω φράση είναι δανεική. Νομίζω ότι την πρωτοανέφερε η Μαλβίνα για να περιγράψει την κατάσταση στο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται όμως για εύστοχη φράση η οποία αποδίδει βασικά χαρακτηριστικά του τρέχοντος πολιτικού σκηνικού. Πολιτευτές επί πολιτευτών συνωστίζονται στα προαύλια των αστικών κομμάτων ελπίζοντας σε μια βουλευτική έδρα ή σε κάποια τοποθέτηση στην κρατικό μηχανισμό. Η ποιότητα των ανθρώπων αυτών βρίσκεται πολύ κοντά στο απόλυτο τίποτα.
Δουλειά ψάχνουν οι άνθρωποι και το βουλευτηλίκι (έστω κάτι πιο μικρό) είναι προσοδοφόρα δουλειά. Με bonus.
Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως επισφραγίστηκε με την τοποθέτηση του Φάμελου στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η διαλυτική ατμόσφαιρα στην Νέα Αριστερά επιβεβαίωσαν με τον πλέον θλιβερό τρόπο τις παραπάνω διαπιστώσεις. Μια δουλειά ψάχνουν οι άνθρωποι. Τα υπόλοιπα είναι απλά παρελκόμενα....
Πολλά χρόνια τώρα το ΚΚΕ τόνιζε και ανέλυε τα παραπάνω.
Έπαιρνε την απάντηση ότι "δεν θέλει να κυβερνήσει"....
Και αποδείχθηκε ότι αυτοί που "θέλουν να κυβερνήσουν" μια δουλειά ψάχνουν απλώς στην κυβέρνηση.
 Δεν τους νοιάζει το πώς, δεν τους ενδιαφέρει το γιατί...
Δουλειά νάναι....
Και αυτονόητα, ως υπάλληλοι (που λέει και ο Ζαραλίκος) θα κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν αυτή την δουλειά - όταν την καπαρώσουν.
Τα πάντα όσα το αφεντικό επιθυμεί, τα πάντα όσα το αφεντικό ορίζει.
Το όποιο κύρος της κίνησης Τσίπρα οφείλεται στο γεγονός ότι ποντάρουν στην κίνηση αυτή σημαντικά "αφεντικά". Από εκείνα με τα κανάλια, τις εφημερίδες, τα χρήματα και τις ομάδες, ποδοσφαιρικές, μπασκετικές ή άλλες, λιγότερο επιφανείς....
Αυτοί μοιράζουν τις δουλειές...
Χάρη σε αυτούς ο Τσίπρας ξαναπόχτησε μέρος της χαμένης γοητείας του.
Προσελκύει κώλους το κίνημά του.
Περί κώλων ο λόγος λοιπόν.
Αποκλειστικά και μόνο....




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »