Τέχνη – Τάσος Λειβαδίτης

Τάσος Λειβαδίτης

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονται
και να σβήνουν,
και μ’ όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψα
γι’ αυτό το τέλος που υπάρχει σε όλα. 

Δόθηκα στα πιο μεγάλα
ιδανικά, μετά τ’ απαρνήθηκα,
και τους ξαναδόθηκα ακόμα πιο ασυγκράτητα. 

Ένοιωσα
ντροπή μπροστά στους καλοντυμένους,
και θανάσιμη ενοχή για όλους τους ταπεινωμένους και τους
φτωχούς,
είδα τη νεότητα να φεύγει, να σαπίζουν τα δόντια,
θέλησα να σκοτωθώ, από δειλία ή ματαιοδοξία,
συχώρεσα εκείνους που με σύντριψαν, έγλυψα εκεί που
έφτυσα,
έζησα την απάνθρωπη στιγμή, όταν ανακαλύπτεις, πλέον
αργά, ότι είσαι ένας άλλος
από κείνον που ονειρευόσουνα, ντρόπιασα τ’ όνομά μου
για να μη μείνει ούτε κηλίδα εγωισμού απάνω μου ―
κι ήταν ο πιο φριχτός εγωισμός. 

Tις νύχτες έκλαψα,
συνθηκολόγησα τις μέρες, αδιάκοπη πάλη μ’ αυτόν τον
δαίμονα μέσα μου
που τα ήθελε όλα, τούδωσα τις πιο γενναίες μου πράξεις,
τα πιο καθάρια μου όνειρα
και πείναγε, τούδωσα αμαρτίες βαρειές, τον πότισα αλκοόλ,
χρέη, εξευτελισμούς,
και πείναγε. 

Bούλιαξα σε μικροζητήματα
φιλονίκησα για μιας σπιθαμής θέση, κατηγόρησα,
έκανα το χρέος μου από υπολογισμό, και την άλλη στιγμή,
χωρίς κανείς να μου το ζητήσει
έκοψα μικρά-μικρά κομάτια τον εαυτό μου και τον μοίρασα
στα σκυλιά.

Tώρα, κάθομαι μες στη νύχτα και σκέφτομαι, πως ίσως πια
μπορώ να γράψω
ένα στίχο, αληθινό.

Πηγή: apotipomata


Σ.Σ.: Ο Τάσος (Παντελεήμων - Αναστάσιος) Λειβαδίτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 1922.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το σχέδιο της κυβέρνησης για τον αφθώδη πυρετό

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΜΑΝΑΒΗΣ

Χωρίς επιτυχία ήταν η προσπάθεια που έκανε ο νέος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτης Σχοινάς να πείσει τους τυροκόμους και τους κτηνοτρόφους της Λέσβου πως θα πληρωθεί μέχρι και το τελευταίο κιλό γάλακτος που έχει παραχθεί στο νησί είτε χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή τυροκομικών προϊόντων είτε όχι. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τις τοποθετήσεις που έκανε η πλειοψηφία των τυροκόμων και των εκπροσώπων των κτηνοτρόφων μετά το τέλος της σύσκεψης στο Υπουργείο το απόγευμα της Παρασκευής 17 Απριλίου.

Ακόμη πιο έντονο ήταν το κλίμα στο λιμάνι της Μυτιλήνης, όπου οι κτηνοτρόφοι με κάθε τρόπο έκαναν σαφές πως δεν πιστεύουν τις υποσχέσεις του Υπουργείου. Κι αλήθεια είναι πως ο τρόπος που χειρίζεται το ζήτημα η κυβέρνηση εδώ και ένα μήνα δεν διαμορφώνει ένα κλίμα στήριξης και συνεργασίας με τους κτηνοτρόφους και τους τυροκόμους του νησιού.

Ή, για να το πούμε πιο απλά, οι υποσχέσεις δεν μπορούν να μετατραπούν σε ζωοτροφές για τα κοπάδια του νησιού ούτε σε εισόδημα για να καλυφθούν οι βιωτικές ανάγκες των κτηνοτρόφων και των οικογενειών τους. Παράλληλα, τα νέα επιδημιολογικά δεδομένα καθιστούν σαφές πως το Υπουργείο έχει χάσει τον έλεγχο της νόσου και συνεχίζει την εφαρμογή ενός αποτυχημένου σχεδίου που ήδη έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο.

Ο νέος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και η ομάδα στελεχών του Μεγάρου Μαξίμου που παρακολουθεί το θέμα χρεώνονται όλα τα κυβερνητικά λάθη, είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι. Ο ισχυρισμός ότι ακολουθούν τις υποδείξεις των επιστημόνων δεν έχει καμία ουσιαστική αξία, ακόμη κι αν είναι αληθής. Η ευθύνη, εν τέλει, είναι πολιτική.

Οφείλουν, λοιπόν, να κάνουν αυτό που πρέπει, να βάλουν στην άκρη την αλαζονεία και την υπεροψία τους και να αποδεχθούν την αποτυχία τους. Κι αμέσως μετά να ακούσουν τους επιστήμονες που τους λένε ανοιχτά και καθαρά ότι η εκρίζωση απέτυχε και να προχωρήσουν σε καθολικό εμβολιασμό.

Μόνο έτσι θα σταματήσει η νόσος. Μόνο έτσι δεν θα εμφανιστούν κρούσματα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Μόνο έτσι θα σταματήσουν οι άσκοπες αλλά απόλυτα καταστροφικές μαζικές σφαγές των κοπαδιών της Λέσβου.

Ο κυβερνητικός σχεδιασμός

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της σύσκεψης της περασμένης Παρασκευής, ο κ. Σχοινάς έκανε σαφές πως θα κινηθεί με βάση το πλαίσιο που του θέτουν τα στελέχη της κτηνιατρικής υπηρεσίας του Υπουργείου, ενώ δεσμεύτηκε προσωπικά πως θα αξιοποιήσει τις χρηματοδοτικές δυνατότητες του προϋπολογισμού της Ε.Ε. για να στηριχθούν τόσο οι κτηνοτρόφοι όσο και οι τυροκομικές επιχειρήσεις του νησιού.

Οι κτηνοτρόφοι απάντησαν ήδη στον Υπουργό πως δεν θέλουν αποζημιώσεις και επιδοτήσεις, τα κοπάδια τους θέλουν για να συνεχίσουν τη ζωή τους και τη δουλειά τους. Κι οι τυροκόμοι έδειξαν με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο πως δεν πείθονται από τα λεγόμενα του Υπουργείου.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πως το Υπουργείο δεν θέλει να σταματήσει η παραγωγή γάλακτος από τα κοπάδια της Λέσβου, καθώς θεωρεί ότι αυτή η κίνηση θα οδηγήσει σε μειωμένη παραγωγή και τα επόμενα δύο χρόνια. Επιχείρημα που δεν πείθει τους κτηνοτρόφους. Πίσω από αυτή τη θέση βρίσκεται η άποψη πως η μείωση της παραγωγής γάλακτος στο νησί θα είναι πλήγμα συνολικά για τον κλάδο, σε μια εποχή που ήδη το ζωικό κεφάλαιο της χώρας έχει μειωθεί δραστικά από τη θανάτωση 500.000 προβάτων περίπου, λόγω της ευλογιάς των προβάτων. Κατά συνέπεια, έχει μειωθεί και η πραγματική παραγωγή γάλακτος της χώρας.

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του αφθώδους, ανακοινώθηκε η έλευση στη Λέσβο ομάδας 12 κτηνιάτρων που θα αναλάβουν την εκπόνηση και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων. Η συγκεκριμένη ανακοίνωση ουσιαστικά αποτελεί παραδοχή αποτυχίας του σχεδιασμού που μέχρι σήμερα έχει εφαρμοστεί. Ωστόσο, είναι άγνωστο αν θα δούμε έναν πραγματικά νέο σχεδιασμό που δεν θα βασίζεται σε δόγματα του τύπου «σφάζουμε τα πάντα και δεν εμβολιάζουμε κανένα ζώο».

Η εξαγωγή των τυροκομικών προϊόντων θα επιτραπεί για εκείνα που έχουν συμπληρώσει 60 ημέρες παραμονής στα ψυγεία των τυροκομείων. Ζήτημα ημερών, σύμφωνα με το Υπουργείο, είναι η έκδοση των μέτρων που πρέπει να λάβουν τα τυροκομεία για να επιτραπεί η εξαγωγή των προϊόντων τους. Δεν είναι απίθανο να καθιερωθούν σταθμοί απολύμανσης και ελέγχου των εξαγόμενων προϊόντων στα λιμάνια του Πειραιά, της Καβάλας και της Θεσσαλονίκης.

Σε επόμενο στάδιο θα αρχίσει η υλοποίηση ενός σχεδίου για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας στη Λέσβο, που πιθανότατα θα περιλαμβάνει και την ανάδειξη του προβάτου φυλής Λέσβου. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που είχε σχεδιαστεί να υλοποιηθεί στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας και τώρα επανέρχεται.

Άσχετα αν συμφωνεί ή όχι κανείς με τον παραπάνω σχεδιασμό, είναι σαφές πως πρόκειται για έναν σχεδιασμό που, αν και όταν υλοποιηθεί, θα φέρει καλύτερες μέρες για τους κτηνοτρόφους. Όμως μέχρι να έρθουν οι καλύτερες μέρες, οι κτηνοτρόφοι έχουν να αντιμετωπίσουν το σήμερα.

Διότι δεν έχουν ούτε ευρώ στην τσέπη τους για να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες, τις δικές τους και των κοπαδιών τους. Κι όσο η πολιτική του Υπουργείου δεν δίνει λύσεις για τα σημερινά προβλήματα, οι σχεδιασμοί για το αύριο θα συνεχίσουν να ακούγονται μακρινοί και ανούσιοι.

Τέλος, όλα τα παραπάνω μέτρα έχουν το πνεύμα που έχουν οι εξαγγελίες των γραφειοκρατών από τις Βρυξέλλες, που μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «κάντε αυτό που σας λέμε τώρα και εμείς θα σας δώσουμε πολλά χρήματα στο μέλλον»

Πηγή:stonisi

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Υπάρχει πρόβλημα. Σοβαρό.

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμος

Επί 3.000 χρόνια το κατώτατο όριο “κανόνα” συμβίωσης που είχαμε ορίσει μεταξύ μας ήταν εκείνο το “κλέψε , αλλά μη σε δουν”, γιατί αν σε δουν, αν σε καταλάβουν, αν σε πιάσουν, τότε αλίμονό σου.

Φυσικά ο “κανόνας” ποτέ δεν μνημονεύτηκε ως τίποτα λιγότερο από έναν χυδαίο απόηχο της λακωνικής παιδείας στην αρχαιότητα και της προσπάθειας όξυνσης της επινοητικότητας των αρχαίων προγόνων για επιβίωση.

Ε, λοιπόν, με δαύτους που μπλέξαμε, το κοντέρ του πάτου μηδένησε και ξεκινάμε από την αρχή.

Διότι μετά από 3.000 χρόνια, όχι αλίμονό τους όταν τους πιάσεις να “κλέβουν”, αλλά αλίμονο σε ΣΕΝΑ αν τους πιάσεις να “κλέβουν”!

— Τώρα, πλέον, τους πιάνεις με την γίδα στην πλάτη (πχ στον ΟΠΕΚΕΠΕ) κι αυτοί – αντί να ανοίξουν μια τρύπα να κρυφτούν – κυκλοφορούν με την γίδα στην πλάτη και την μοστράρουν κιόλας σαν… παράσημο!

— Τώρα τους πιάνεις με την ψείρα να έχει βγει στο γιακά τους και να κάνει παρέλαση μαζί με τους “κοριούς” (των υποκλοπών) κι αυτοί – προεξάρχοντος του Μητσοτάκη που είπε προχτές στη Βουλή ότι το θέμα κρίθηκε στις… εκλογές (! ) – αντί να παρακαλάνε να ανοίξει η Γη να τους καταπιεί, ποζάρουν κιόλας με την ψείρα στον γιακά και επιδεικνύουν τον… κοριό σαν απόδειξη της… “αριστείας” τους λέγοντας “καλά κάνανε και τον παρακολουθούσανε, κάτι θα έκανε”!

— Τώρα τους πιάνεις στα πράσα της πολιτικής ξεφτίλας, όπως τον σπουδαρχίδη Λαζαρίδη, τους πιάνεις στα πράσα της οικογενειοκρατίας, της κομματορουσφετοκρατίας, της λειτουργίας τους ως κομματόσκυλα εις βάρος του Δημοσίου και της λειτουργίας τους ως ξετσίπωτοι “Γκρούεζες”, κι εκείνοι – αντί να βγάζουν τον σκασμό και να ξεκουμπίζονται από την δημόσια σφαίρα – κουνάνε και το δάκτυλο και σε μια αποθέωση της ξεδιαντροπιάς βαφτίζουν την ξετσιπωσιά τους… “εργατικότητα” έναντι της “τεμπελιάς των αριστερών”!

— Τώρα, ενώ ζητάς εξηγήσεις για την ακρίβεια και την φοροληστεία, για την πολιτική τους ελεεινότητα στην υπόθεση των Τεμπών, για την αθλιότητά τους με τους “φραπέδες” και τους “χασάπηδες”, για το ασυμμάζευτο θράσος τους με τους Λαζαρίδηδες, για τον χαφιεδισμό των Predator, εκείνοι – οι ίδιοι που μας έλεγαν φέρτε μου μια έρευνα ότι ο διασωληνωμένος χρειάζεται… ΜΕΘ – με επικοινωνιακή στόχευση και αντιεπιστημονικές ασυναρτησίες ακόμα και για σοβαρά ζητήματα υγείας συνεργατών τους επιχειρούν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα και (ποιοι; οι ομόσταβλοι της “Ομάδας Αλήθειας”) να “ενοχοποιήσουν” κάθε κριτική που τους γίνεται σαν τάχα μου “δολοφονία χαρακτήρα”!

Αυτός ο βούρκος της πηχτής χυδαιότητας, όπου οι κυβερνητικά υπεύθυνοι για το βάθεμα της σαπίλας του συμπεριφέρονται και σαν το γάτο που κάνει ό,τι κάνει και σκούζει κι από πάνω (στην περίπτωσή τους… τσιρίζουν), πλαισιωμένοι από διαδικτυακές ομάδες αλητείας, φερέφωνα, προτοπαπαγάλους και λοιπα σαπρόφυτα, αφενός εξαντλεί τις αντοχές της κοινωνίας.

Αλλά από την άλλη, ας είμαστε ειλικρινείς, δείχνει και ότι τα όρια ανοχής της κοινωνίας – που δεν της το κρύβουν, της το πετάνε κατάμουτρα ότι η ψήφος της στις εκλογές είναι το “απολυμαντικό” για να το παίζουν “πεντακαθαρίδηδες” – έχουν ξεχειλώσει.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να “τραβήξει τα λουριά”, παρά μόνο η κοινωνία. Κι αν δεν το κάνει, όχι με όρους “άλλαξε ο Μανολιός”, αλλά με όρους πραγματικής ανατροπής όλου του σάπιου αστικού καθεστώτος, τότε η δυσωδία, παρούσα και όλο και πιο αποπνικτική, δεν θα αφορά μόνο το πολιτικό κατεστημένο, αλλά το σάπισμα της ίδιας της κοινωνίας. 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

"Έπεσα για ύπνο νοικοκύρης και ξύπνησα χωρίς να έχω στον ήλιο μοίρα"

Ελλάδα

ΕΛΛΑΔΑ 2026…

Ονομάζομαι Δένδης Βασίλειος, 27 ετών.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στα ζώα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η ζωή μου ήταν εκεί — δίπλα τους. Δεν είναι απλά ζώα για εμένα. Είναι η οικογένειά μου.

Μπήκα στο πρόγραμμα νέων αγροτών και, με αμέτρητο κόπο, θυσίες και αγάπη, κατάφερα να φτιάξω το δικό μου κοπάδι. Τη δική μου δουλειά. Τη ζωή μου.

Και ξαφνικά…

Έπεσα για ύπνο νοικοκύρης και ξύπνησα χωρίς να έχω στον ήλιο μοίρα.

Γιατί;

Γιατί κάποιοι «υπεύθυνοι» τοπικοί άρχοντες;

Γιατί αυτοί που μας κυβερνούν αποφάσισαν ότι εμείς τελειώσαμε;

Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν να θανατώσουν τις οικογένειές μας;

Για εμάς δεν είναι αριθμοί. Δεν είναι παραγωγή.

Είναι ζωές. Είναι κομμάτι της ψυχής μας. Με αυτά μεγαλώσαμε. Μαζί τους παλέψαμε.

Και τώρα;;; τώρα τιι;;;

Παλεύουμε 150 άνθρωποι σε ένα νησί με 450.000 αιγοπρόβατα δίνουμε έναν τεράστιο αγώνα.

Οι υπόλοιποι πού είστε;

Τι περιμένετε για να ξυπνήσετε;

Ή μήπως βολευτήκατε;

“Άσε, θα τρέξουν τα κορόιδα και κάτι θα γίνει…”

Λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι.

Γιατί επέλεξα να μείνω. Να παλέψω. Να συνεχίσω αυτό που έμαθα από παιδί.

Αλλά δεν θα σταματήσω. Δε θα σας κάνω την χάρη εδώ είμαι και αντέχω..

Γιατί για εμένα… δεν είναι απλά δουλειά.

Είναι ζωή..... 

 Πηγή: lesvosnews.net

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Στα τσατάδικα της γειτονιάς

Λιάνα Κανέλλη

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, τέλη του περασμένου και στις αρχές αυτού του αιώνα, ήταν της μόδας να παίρνουν οι δημοσιογράφοι φανταστικές συνεντεύξεις από αγάλματα ιστορικών προσώπων. Φανταστικές μεν, αλλά με προπαγανδιστικό όγκο ευθέως δυσανάλογο με το βάρος του αγάλματος. Απ' τον Κολοκοτρώνη και τι δείχνει το δάχτυλό του, μέχρι τον Λόρδο Βύρωνα και το ποιητικό του. Περίπου την ίδια εποχή γνώριζαν άνθηση μεγάλη ταινίες είτε με αόρατους εραστές, ως επί το πλείστον πεθαμένους, είτε με νεαρούς βρικόλακες και μεσήλικα ζόμπι. Και λεφτά βγήκανε και υπογραφές αποκτηθήκανε και υποδόρια προπαγάνδα της πώλησης ψευδοαθανασίας κατακυρώθηκε ως κοινωνική διαδικασία. Υστερα και ταχύτατα ήρθε ο κατακεραυνωτικός ρεαλισμός και σουρεαλισμός της φιλμογραφίας του Τικ Τοκ, και της πορνογραφίας του σκοτεινού διαδικτύου. Πάνω από μια δεκαετία η τηλεόραση, εντός - εκτός πλατφόρμας, πρόβαλε το πορτοκαλί των φυλακισμένων ηρώων τε και θυμάτων, μαζί μ' αυτό των επαναστάσεων, και μετά ήρθε το ισλαμικό κράτος με δυτικούς μισθοφόρους, ράπερ, τράπερ και φυγάδες κορασίδες και επιδείκνυε τη σφαγή αιχμαλώτων ντυμένων στα πορτοκαλί. Συχνά σε ζωντανή μετάδοση. Προδιαφημισμένα.

Το χρονικό χειραγώγησης του κοινού μας νου εξελίχθηκε ταχύτατα με την εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης. Ηδη βλέπουμε τις πρώτες αυτοκτονίες ερωτικής απογοήτευσης από τον εραστή - σύντροφο τεχνητής νοημοσύνης. Είδαμε και τις πρώτες απεργίες των εργαζομένων στο Χόλιγουντ ενάντια στην υποκατάστασή τους από τα αλγοριθμικά έργα και υπολογιστικά προϊόντα. Εσχάτως βλέπουμε και δημοσιογράφους ή γενικώς μιντιακούς γραφιάδες να πλάθουν εικονογραφήσεις πολιτικών δι' ερωταπαντήσεων προς τις μηχανές τεχνητής νοημοσύνης. Στα ....τσατάδικα της γειτονιάς, μιλιούνια, δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, χωρίς καπνούς από τσιγάρα και υπόγειες ταβέρνες, κατασκευάζονται ιδανικά προφίλια ιδανικών αυτόχειρων, που θα 'λεγε πως έχουν καταστεί οι ...κύκλοι των πολιτικών, ο ποιητής.

Θα πάρω την Τ(ου)Ν(ου) για να ταχτοποιήσω τον νου των υπηκόων μου, σκέφτεται κάθε ισχυρός ηγέτης και καπιτάλας εξουσιαστής στις μέρες μας, καθώς αρχίζει το δεύτερο τέταρτο του εικοστού πρώτου αιώνα. Και υλοποιεί, στη λιανική αγορά μάλιστα, την κριτική πολτοποίηση του κοινού νου, είτε με χιουμοριστικές ιδεοκατασκευές, είτε με ύπουλες απαγορεύσεις για το κοινό καλό. Και εδώ κρύβεται το μυστικό του άθλιου ειδυλλίου μεταξύ Τ.Νου και νου. Η αλγοριθμική προσέγγιση του σύμπαντος πλασάρεται στο πόπολο ως ευκολία καθημερινής εικόνας που γουστάρεις, συζήτησης στα μέτρα σου, αυθεντίας κατά παραγγελία και βρώμας χωρίς οσμή, και μάλιστα για την ώρα δωρεάν. Στο επίπεδο όμως των λεφτάδων η ΤΝ ξεφορτώνεται περιττό εργατικό δυναμικό, και σε επίπεδο μάλιστα κβαντικών υπολογιστών, καταφέρνει να βγάζει δισεκατομμύρια είτε με ακρίβεια σε βολές πυραύλου, είτε με ακρίβεια αγοραπωλησίας μετοχών, προλαβαίνοντας τον αντίπαλο, έστω και κατά ένα δευτερόλεπτο.

Στους πρόσφατους πολέμους έγινε ένα χυδαίο ξεφόρτωμα του παλιού οπλοστασίου προς όφελος των ενεργειάδων και των μεγάλων παικτών του στρατιωτικού - βιομηχανικού κατεστημένου. Και τώρα θα περάσουμε σ' αυτό που όλοι ανερυθρίαστα αποκαλούν νέα αρχιτεκτονική του κόσμου. Οι τεχνοσυμμορίτες υπολογίζουν σε πολέμους υποδομών πλέον, έτσι ώστε να κατακτούν με εκβιασμό οικονομικά ...«εδάφη», ανασκολοπίζοντας σύνορα, κράτη, λαούς, ζόμπι και ζωντανούς. Η βασική δομή στην οποία θα επιτίθενται από τούδε είναι ο ανθρώπινος νους. Εκεί θα παιχτούν όλα, μόλις οι μάζες αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι οι μέλισσες που εξαφανίστηκαν και επανέρχονται διά της ΤΝ είναι ψηφιακές και δεν παράγουν μέλι. Οποιος δεν με πιστεύει, ας γλείψει την οθόνη του, νομίζοντας ότι ασκεί σύγχρονη ...πολιτική.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάντα φταίει το θύμα ε;

Κυκλοθυμικός

Κι ήταν τόσο τρένο στην κορυφογραμμή η ζωή σας; Δεν είχε ζιγκ ζαγκ; Δεν είχε στραβοτιμονιές; Δεν κόλλησε ποτέ σε λάσπες; Δεν έμεινε από λάστιχο; Δεν μαγνητιστηκε ποτέ η βελόνα στην πυξίδα; Δεν έκανε στροφές σαν τρελή; Δεν χορέψατε ποτέ πάνω στο φτερό του καρχαρία; Δε βρεθήκατε ποτέ στο λάθος μέρος με τους λάθος ανθρώπους; Δεν υπήρξατε ευάλωτοι; Δε θελήσατε ούτε μια φορά να κάνετε επίδειξη προβιάς ανάμεσα σε λύκους; Δε σκεφτήκατε να συντονιστείτε στο ρυθμό της εποχής, να συνετιστείτε στις αόριστες υποδείξεις του μέσα σας μπάτσου; Να τσιμπήσετε μια μπουκιά από το τυράκι που μπήκε μπροστά στην φάκα;

Κι αν φέρατε παιδιά στη ζωή κι αυτά θα μπουν στις ράγες που οδηγούν με απόλυτη ασφάλεια και μηδενική παρέκκλιση στην επιτυχία, στην ευτυχία, στη θέωση;

 
Και τελικά τι είναι η στοργή κι η φροντίδα σας; Ένα αμείλικτο δικαστήριο; Η τρυφερότητα σας καταδικάζει σε θάνατο; Η αγάπη σας διατάζει το "πυρ" στο εκτελεστικό απόσπασμα; Έτσι θα υποστηρίξετε ένα παιδί που είτε κατά τη γνώμη σας είτε αντικειμενικά έμπλεξε;

 
Είναι φεστιβάλ εκδίκησης η δολοφονία ενός παιδιού; Έχει μια γάργαρη ευχαρίστηση μια λάθος στιγμή, μια κακή απόφαση, μια άσχημη συγκυρία να καταλήγει στην εσχάτη των ποινών; Τι σας ευχαριστεί; Τι σας γεμίζει τόσο μίσος την καρδιά; Ένα παιδί που στο κάτω κάτω δεν έβλαψε κανέναν πέρα από τον εαυτό του, που το έβλαψαν θανάσιμα; Στο αίμα ενός παιδιού καθαρίζουμε τις ευθύνες των δολοφόνων του; Τις ευθύνες της κοινωνίας που του δώσαμε, της εκπαίδευσης και των συνθηκών που το αναστησαμε; Της αδιαφορίας μας; Των παγίδων που του στήσαμε; Βολεύει να φταίνε πάντα οι έφηβοι, τα παιδιά, οι μικροί. Το μίσος είναι φίλτρο στον καθρέφτη μας.

Ξέρω ξέρω το δικό σας παιδί δε θα μπορούσε να ήταν στη θέση της, στην χώρα των αθώων έχουμε γεμίσει με τέλειους γονείς, αν όμως παρ' ελπίδα ήταν η κόρη σας εκεί, θα θέλατε να είχε την τύχη της Μυρτούς; Να χάνει τη ζωή της αβοήθητη σε ένα πάρκο για να μην μπλέξουν τρεις νταήδες; Σε ποιο παιδί αξίζει αυτό; Σε ποιον τρόπο ζωής; Σε ποια ρούχα; Σε ποιο μακιγιάζ; Γιατί πρέπει ακόμη να εξηγούμε τα εντελώς αυτονόητα;

Πηγή: Facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο τραμπισμός μπαίνει από την πίσω πόρτα.

Χρύσα Κακατσάκη

Δεν έχω να προσθέσω κανένα νέο επεισόδιο στο σίριαλ της «Λαζαριδιάδας» και ούτε με απασχολεί η πολιτική διάσταση της υπόθεσης. Ας τον χαίρονται εκείνοι που τον ψήφισαν και τον υπουργοποίησαν. Αυτό που με πονάει και με κόφτει είναι τα κοινωνικά απόνερα που αφήνει, γιατί ο Λαζαριδης είναι το σύμπτωμα όχι η νόσος.

Σαράντα χρόνια φούρναρης σε δημόσιο σχολείο έχω δει παιδιά με μαύρους κύκλους από το ξενύχτι. Να λιποθυμούν από το άγχος στις Πανελλήνιες, με στοίβα τα διπλώματα να λιώνουν σόλες αφήνοντας βιογραφικά. Εχω δει γονείς να κόβουν από τις βασικές τους ανάγκες για να πληρώνουν φροντιστήρια και ξένες γλώσσες, πιστεύοντας πως η μόρφωση είναι αξία αυτή καθαυτή αλλά και διαβατήριο για επαγγελματική αποκατάσταση .

 
Αυτό το διαβατήριο, τα τελευταία χρόνια έγινε κυριολεξία . Παίρνουν των ομματιών τους και όπου φύγει φύγει γιατί ξέρουν πως στην Ελλάδα δεν έχουνε ζωή. Στους σιδηροδρομικούς και αεροπορικούς σταθμούς δεν ακούγεται πια ο σπαραξικάρδιος Καζαντζίδης « μανούλα θα φύγω» αλλά η κραυγή των Κατσιμιχαίων "Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον Στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε. Αφού η ιστορία σας ανήκει, σαρώστε το λοιπόν τι περιμένετε". Στη βαλίτσα με τα καλοσιδερωμενα ρούχα τακτοποιούν προσεκτικά και μερικά ατσαλάκωτα όνειρα, προσάναμμα για μια νέα αρχή όπου η αξιοκρατία και τα προσόντα αποκτούν νόημα.

 
Οσοι δε παιρνουν το δρόμο της ξενιτιάς, , ρίχνουν μια τελευταία ματιά στο κορνιζαρισμένο πτυχίο, προτού ξεκινήσει η τουριστική σεζόν και ξεχυθούν στα νησιά. Τα λεφτά που βγάζουν με πολύωρη δουλειά και άθλιες συνθήκες εγγράφονται με ένα μαγικό τρόπο στους δείκτες μείωσης της ανεργίας για να καμαρώνουν οι κυβερνώντες στα τηλεοπτικά πάνελ.

Μένουν ακόμα στο παιδικό δωμάτιο γιατί τα ενοίκια είναι απαγορευτικά για την ανεξαρτησία τους και τον απογαλακτισμό τους . Την ημέρα των εκλογών λένε στη μάνα τους. «Θα πάω για μπάνιο, μη με περιμενεις πριν τις εφτα. Ευτυχώς δεν στήνουν κάλπες στην παραλία»

Απ’ όλους αυτούς τους νέους να ζητήσει συγγνώμη ο Λαζαρίδης . Μπορεί επίσης να τους καλέσει και στη γραφειάρα του, να τους κεράσει έναν καφέ με τα χρήματα που σκοπεύει να επιστρέψει και να τους κάνει ενα ταχύρρυθμο σεμινάριο με τα κόλπα που χρειάζονται για να τρυπώσουν στο Δημόσιο Μάθημα:

Πρώτο: γίνεστε ο νεροκουβαλητής ενός πολιτικού. 

Μαθημα δευτερο. Πλαστογραφείτε ένα πτυχίο. 

Ευκολάκι τωρα με την ΑΙ. 

Εγώ ήμουν άτυχος γιατί δεν υπήρχε στην εποχή μου και γι’ αυτό μ’ επιασαν στα πράσα.
Μια φωνή ακούγεται στο βαθος: Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μενει
-Σιωπή αναιδέστατε. Είσαι ενας προβοκατορας που επιχειρείς δολοφονία χαρακτήρα
Λήξη σεμιναρίου.

 
Υ/Γ Ο τραμπισμός μπαίνει από την πίσω πόρτα.
Υποβαθμίζεται η γνώση ως αξία και αναβαθμίζονται οι συναλλαγές.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Υψηλή...ευκρίνεια

Ελλάδα

Τη ...ζωάρα τους κάνουν οι εργατοπατέρες των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη, στο 5άστερο ξενοδοχείο που έκλεισαν για το συνέδριο της ΓΣΕΕ, όσο γίνεται πιο «μακριά κι αλάργα» από την εργατική τάξη. Εκεί που δίνουν και παίρνουν τα μαγειρέματα για τις καρέκλες, προσπαθώντας να μείνουν βιδωμένοι πάνω τους. 

Εκεί που σε πανοραμική εικόνα ξετυλίγονται οι βρωμοδουλειές τους, με τις νοθείες που έκαναν σε μια σειρά Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα και οι οποίες αποκαλύφθηκαν με «αποδείξεις και ονόματα» από το ΠΑΜΕ. 

Νοθείες για να αναπαράγονται οι πλαστοί συσχετισμοί και να μην ξεκουνιέται η απαξιωμένη ηγεσία, ώστε να τρέφει τον «κοινωνικό εταιρισμό» και την «ταξική συναίνεση». 

Αυτή η αποκρουστική εικόνα κορυφωνόταν τη στιγμή που οι πολιτικοί «προϊστάμενοι» των εργατοπατέρων κονταροχτυπιόνταν στη Βουλή για το ποιος εκπροσωπεί το «κράτος δικαίου» και ποιος τη «διαφθορά».
Τι είναι «κράτος δικαίου» για όλους αυτούς; 

Είναι η «ψηφιακή κάρτα εργασίας», όπως κόμπαζε στη Βουλή ο Μητσοτάκης, δηλαδή το εργαλείο για τη γενίκευση της δουλειάς όσο, όποτε και όπως θέλει ο εργοδότης, το οποίο βέβαια σύσσωμη η ηγεσία της ΓΣΕΕ (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ) στήριξε με χέρια και με πόδια. 

«Κράτος δικαίου» είναι να μην παραβιάζεται η «ευρωενωσιακή κανονικότητα», απαντά η συστημική αντιπολίτευση. Αυτή δηλαδή που υπερασπίζονται και οι συνδικαλιστές τους στη ΓΣΕΕ, δίνοντας άλλοθι στην κυβέρνηση, ενώ μέσα από τα αμαρτωλά ευρωπαϊκά προγράμματα της Κατάρτισης στήνεται το μεγάλο φαγοπότι και επιχειρείται ο εκφυλισμός των συνδικάτων. 

Μια ματιά να ρίξει κανείς στον βούρκο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, όπου κουμάντο κάνουν πρωτοκλασάτα στελέχη των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, βλέπει σε ...υψηλή ευκρίνεια τι σηματοδοτεί στην πράξη το «κράτος δικαίου» που υπερασπίζονται: 

Χτύπημα στα εργατικά δικαιώματα για τη θωράκιση του κεφαλαίου, ξήλωμα της συνδικαλιστικής δράσης και διεκδίκησης, τάισμα της σαπίλας στις πλάτες των εργαζομένων.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Βούρκος

Ελλάδα

Από πού να το πρωτοπιάσει κανείς με τον τραγικό θάνατο της 19χρονης στην Κεφαλονιά... 

Από την ευκολία με την οποία τα ναρκωτικά κυκλοφορούν σε έναν «τουριστικό παράδεισο»; 

Από τον σάπιο κόσμο του διαδικτύου και των social media, όπου σε κάθε στροφή παραμονεύει κι ένας μεγαλύτερος κίνδυνος; 

Από τις «αξίες» όπως «ο θάνατός σου η ζωή μου» που καλλιεργεί το σύστημα του κέρδους και της ατομικής ευθύνης για τα πάντα; 

Από το γεγονός ότι σε ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Ιονίου δεν υπήρχε το αναγκαίο προσωπικό στο νοσοκομείο την ώρα της ανάγκης, για να δώσει η 19χρονη με καλύτερους όρους τη μάχη για τη ζωή της; 

Οπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, δεν φταίει «η κακιά η ώρα» που χάθηκε ένας νέος άνθρωπος με τέτοιον τρόπο. 

Οσο κι αν προσπαθούν τα ΜΜΕ να επιβάλλουν όρους κλειδαρότρυπας και καφενείου, καμιά λαϊκή οικογένεια δεν πρέπει να κλείσει τα μάτια μπροστά στον βούρκο που επιφυλάσσει το σύστημα για κάθε νέο, καμουφλάροντας συνειδητά τη σαπίλα του με την αστερόσκονη του γρήγορου και εύκολου πλουτισμού, των δήθεν «ευκαιριών» για όλους, της εικονικής ευμάρειας του διαδικτύου. 

Σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ τα αγωνιστικά πρότυπα απέναντι στον συμβιβασμό με τη μίζερη ζωή, η συλλογική δράση απέναντι στον ατομισμό, η διεκδίκηση απέναντι στην αυταπάτη του «θα πιάσω την καλή», η σύγκρουση με το σύστημα που θέλει τους νέους νάνους, ενώ μπορούν να γίνουν γίγαντες για την ανατροπή του.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Κανείς εδώ δεν τραγουδά»: Σαν σήμερα σίγησαν Νίκος Παπάζογλου και Δημήτρης Μητροπάνος

Μίλτος Τσεκούρας

Η 17η Απριλίου αποτελεί μια ημέρα θλίψης για την ελληνική μουσική, καθώς με διαφορά ενός χρόνου, σίγησαν δύο από τις πιο αυθεντικές και επιδραστικές φωνές. Ο Νίκος Παπάζογλου το 2011 και ο Δημήτρης Μητροπάνος το 2012 πέρασαν στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω τους μια μεγάλη κληρονομιά

Νίκος Παπάζογλου: Ο θεμελιωτής της Σχολής της Θεσσαλονίκης

Γεννημένος στις 20 Μαρτίου 1948 στη Θεσσαλονίκη, με καταγωγή από την Κορμίστα Σερρών, ο Νίκος Παπάζογλου ξεκίνησε τη μουσική του πορεία στα μέσα της δεκαετίας του '60, παίζοντας ροκ σε συγκροτήματα όπως οι «Fratelli», οι «Μακεδονομάχοι» και οι «Olympians» του Πασχάλη Αρβανιτίδη.

Το 1972 τον βρίσκουμε στο Άαχεν της τότε Δυτικής Γερμανίας με το συγκρότημα «Zealot», επιχειρώντας διεθνή καριέρα, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνέβη ένα γεγονός που άλλαξε ριζικά τη μουσική του φιλοσοφία: όταν κάποιος του ζήτησε να παίξει ένα ελληνικό τραγούδι, δεν ήξερε κανένα. Η στιγμή αυτή τον ώθησε, μόλις επέστρεψε στην Ελλάδα το 1976, να αγοράσει ένα μπαγλαμαδάκι που δεν αποχωρίστηκε έκτοτε ποτέ.

Η πρώτη μεγάλη του εμφάνιση ήρθε τον Δεκέμβριο του 1976, όταν συμμετείχε στην παράσταση «Αχαρνής» που έστησε ο Διονύσης Σαββόπουλος στη μπουάτ «Ρήγας» της Πλάκας, με απρόσμενα μεγάλη επιτυχία. Το 1978, στούντιο ορόσημο υπήρξε η «Εκδίκηση της Γυφτιάς», ο δίσκος των Νίκου Ξυδάκη και Μανώλη Ρασούλη, στον οποίο έδωσε τη φωνή του ο Παπάζογλου και ηχογραφήθηκε στο στούντιο «Αγροτικόν» που ο ίδιος είχε στήσει με προσωπική εργασία στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Τραγούδια όπως «Τρελή κι αδέσποτη» και «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν όσο λίγα, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για το ελληνικό τραγούδι.


Το 1983 κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο «Χαράτσι», από τον οποίο ξεχώρισαν τα «Αύγουστος», «Υδροχόος» και «Καρυάτιδα». Ακολούθησε το 1986 ο «Μέσω Νεφών» με το «Φύσηξε ο Βαρδάρης» και το 1991 τα «Σύνεργα», ενώ την ίδια χρονιά ηχογράφησε ζωντανά στο θέατρο Λυκαβηττού.

Το στούντιο «Αγροτικόν» υπήρξε η κοιτίδα μιας ολόκληρης γενιάς: εκεί ηχογράφησαν ο Σωκράτης Μάλαμας, οι Χειμερινοί Κολυμβητές, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, το Mode Plagal και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες που αργότερα διέγραψαν αξιόλογη πορεία. Το 1984, σε εμφανίσεις στη μπουάτ «Zoom» της Πλάκας, κάθε βράδυ ανάμεσα στο κοινό βρισκόταν ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Rick Wright, κιμπορντίστας των Pink Floyd.

Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά ήρθε το 2005 με την «Μάι'σσα Σελήνη», η οποία κυκλοφόρησε την ίδια ημέρα που ο Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας για τη μουσική της ταινίας «Νοσταλγός». Στις 17 Απριλίου 2011, άφησε την τελευταία του πνοή στη Θεσσαλονίκη, χάνοντας μια πολυετή και αθόρυβη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του Βαρβάρα και τα δύο τους παιδιά, Αλέξανδρο και Αδελαΐδα.

Δημήτρης Μητροπάνος: Η εθνική φωνή ενός λαού

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1948 στα Τρίκαλα και μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε μόλις στα 29 του χρόνια. Ήταν ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης που τον παρότρυνε να επισκεφτεί την εταιρεία «Κολούμπια», όπου γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, τον οποίο μνημόνευε πάντα ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα».

Το 1966, σε μια συνάντηση μάλλον «τυχαία», ο Μητροπάνος ερμήνευσε σε συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, στη θέση άλλου καλλιτέχνη που ασθενούσε, σηματοδοτώντας το ξεκίνημα μιας από τις σπουδαιότερες καριέρες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Το 1967 ηχογράφησε τον πρώτο του 45άρη δίσκο με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη», ενώ είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του «Χαμένη Πασχαλιά» που λογοκρίθηκε από τη χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Σταθμός στην πορεία του υπήρξε το 1972 ο δίσκος «Άγιος Φεβρουάριος» των Δήμου Μούτση και Μάνου Ελευθερίου, που ερμήνευσε μαζί με την Πετρή Σαλπέα. Ακολούθησαν συνεργασίες με τους σημαντικότερους δημιουργούς, ανάμεσά τους ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος με τα «Συναξάρια» (1981), ο Χρήστος Νικολόπουλος με το «Πάρε Αποφάσεις» (1991) σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, ο Μίκης Θεοδωράκης με τα «Πικροσάββατα» (1984) παρέα με τη Χάρις Αλεξίου, αλλά και ο Μάριος Τόκας με την «Εθνική Μας Μοναξιά» (1992) και «Παρέα Μ' Έναν Ήλιο» (1994).

Το 1996, η συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο στον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, του χάρισε τον τίτλο της «Εθνικής Φωνής της Ελλάδας». Τον Σεπτέμβριο του 2009 ανέβηκε για τελευταία φορά στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού, σε μια συναυλία-αποθέωση που καταγράφηκε ζωντανά στο διπλό άλμπουμ «Τα Τραγούδια της Ζωής Μου».

Πηγή: newsbomb

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »