Πως βαθμολογείς την αξία σου;

Αγνή Μαριακάκη

Υπάρχει λέει χαπάκι να σε κάνει ξανά δεκαοκτώ; Άντε!

Όχι, ευχαριστώ. Ποτέ ξανά δεκαοκτώ.

 
Τι, να ξαναπεράσω Πανελλήνιες;

 
Κάνε με καλύτερα παπάκι, κουνούπι στον Αμαζόνιο, καλαμπόκι τέλος πάντων.

Εδώ κάθε Μάιο το σώμα μου θυμάται πράγματα που το μυαλό μου είχε διαγράψει. 

Τον τρόμο για την άλγεβρα, την κυρία Πανηγυράκη, τον μπαμπούλα των εξετάσεων. 

Γιατί το σώμα δεν ξεχνά τις Πανελλήνιες. Τις αποθηκεύει.

Θυμάμαι τον εαυτό μου να λέει στα παιδιά μου ότι οι Εξετάσεις δεν θα χωρέσουν ποτέ όλη την αξία ενός ανθρώπου.

Χα χα.

Ταυτόχρονα καιγόμουν να γράψουν καλά, να μπουν στη σχολή που θέλουν.

Αλλά αν ήταν να μιλούσα στον εαυτό μου στα 18, θα του έλεγα:

“Ηρέμησε.

Κάποιοι ανθίζουν στα 18.

Κάποιοι στα 40.

Κάποιοι αφού διαλυθούν πρώτα.

Κάποιοι αφού αλλάξουν ζωή τρεις φορές.

Θα αποτύχεις και θα ξανασηκωθείς.

Θα γίνεις άλλος άνθρωπος από αυτόν που νομίζεις τώρα”.

Γι’ αυτό αυτές τις μέρες δεν πονάνε μόνο τα παιδιά.

Πονάει λίγο και η χώρα.

Που μας έμαθαν από νωρίς ότι η αξία αποδεικνύεται και η αυτοπεποίθηση κερδίζεται.

Και υπάρχει μια αλήθεια, ένας ελέφαντας στο δωμάτιο:

Συχνά οι άνθρωποι που κάποτε ένιωσαν “μέτριοι”, αργότερα γίνονται εκείνοι που κρατούν όρθιους τους άλλους.

Ο,τι εξετάσεις κι αν δίνεις...

 
Σου εύχομαι να γράψεις καλά.

 
Αλλά να ξέρεις ότι το γραπτό σου δεν έχει ιδέα για το ποιος είσαι…

Οπότε μη μπερδέψεις ποτέ το αποτέλεσμά του με την αξία σου. 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Φλωρίδης, ο “Φανφάρας” του Μητσοτάκη

Από Ημεροδρόμος

«Η ΕΥΠ, όπως όλοι έχετε συνομολογήσει, παρακολουθούσε νόμιμα. Οι άλλοι παράνομα. Και οι παράνομοι παραπέμφθηκαν. Το ερώτημα στους φωστήρες σας είναι το εξής: Εάν η ΕΥΠ παρακολουθεί νόμιμα γιατί πρέπει να παρακολουθεί παράνομα τους ίδιους;»

Ο… φωστήρας που είπε τα παραπάνω είναι ο Φλωρίδης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης του Μητσοτάκη. Τουτέστιν, αφού οι παρακολουθήσεις γίνονταν μέσω ΕΥΠ, γιατί να γίνονται, για τους ίδιους στόχους, και μέσω Predator και συνεπώς βρείτε τα με τους… “ιδιώτες” που έκαναν τις υποκλοπές…

Εδώ έχουμε μπροστά μας όλη την “αριστεία” των τύπων που περνάνε τους άλλους για λωτοφάγους.

Αλλά, ας θυμήσουμε σε αυτόν τον εκπληκτικής ποιότητας κύριο “όποιος μιλάει για το μπάζωμα (στα Τέμπη) είναι για τα μπάζα”:

Οι πάντες γνωρίζουν ότι το Predator το προμηθεύτηκαν οι χαφιεδο-ωτακουστές γιατί τους έδινε μεγαλύτερες δυνατότητες παρακολούθησης σε σχέση με τις λεγόμενες “νόμιμες επισυνδέσεις”. Η ΕΥΠ μπορεί να παρακολουθεί μόνο τηλεφωνικές συνομιλίες. Λογισμικά όπως το Predator παρακολουθούν και όλες τις άλλες πλατφόρμες επικοινωνίας που είναι φορτωμένες σε ένα τηλέφωνο, όπως Whatsapp ή Telegram και ουσιαστικά μετατρέπει το τηλέφωνο σε σταθμό παρακολούθησης.

Εξου και η ύπαρξη κοινών στόχων.

Και εδώ πρέπει να απαντήσει ο Μητσοτάκης και οι κολαούζοι του: Το 2019 πέρασαν ή όχι την ΕΥΠ υπό την άμεση εποπτεία τους; Ακόμα και με την θεωρία του Φλωρίδη, ήξεραν ή όχι (κι αν “όχι” τι επόπτευαν;) τους στόχους της ΕΥΠ, από υπουργούς, υψηλόβαθμα στελέχη της ΝΔ, δημοσιογράφους, δικαστικούς, ανώτατους αξιωματικούς, επιχειρηματίες, πολιτικούς; Αυτά γίνονταν για λόγους “εθνικής ασφάλειας”; Κι αν θεωρείς ότι ο Χατζηδάκης, ο Δένδιας, μια σειρά υπουργοί, είναι “νομίμως” στόχοι για λόγους “εθνικής ασφάλειας”, τότε γιατί τους κάνεις υπουργούς, για να σώσεις την “εθνική “ασφάλεια”; Αν ο αρχηγός του στρατού είναι είναι “νομίμως” στόχος για λόγους “εθνικής ασφάλειας”, τότε γιατί τον έχεις αρχηγό του στρατού, για να σώσεις την “εθνική “ασφάλεια”;

Αν δεν δοθεί απάντηση σε αυτό, τότε κάποιοι κακόβουλοί μπορεί να σκεφτούν: Ο λόγος που παρακολουθούνταν ήταν γιατί “κάποιοι” (ποιοί, ξέρει τίποτα το Μαξίμου που επόπτευε;) ήθελε αφενός να «κρατά» υπουργούς, πολιτικούς κλπ και να τους ελέγχει κατασκοπεύοντας τις κινήσεις τους, αφετέρου να μπορεί να συλλέξει πληροφορίες ακόμα και προς εκβιασμό για όσους θεωρούσε απειλή.

Λέτε να μην τα ξέρει αυτά ο Φλωρίδης;

Οχι μόνο τα ξέρει, αλλά μπουρδολογεί παριστάνοντας τον… “αστραχάν”. Ποιός; Ο πολιτικός προϊστάμενος του συστήματος δικαίου της χώρας και ο υπουργός που έχει την απονομή δικαίου στην άμεση αρμοδιότητά του. Αυτός, αντί να πρωτοστατήσει στην διαλεύκανση της υπόθεσης, δίνει παραστάσεις συγκάλυψης με “χαριτωμενιές” πολιτικού σεφερλισμού που τις καμώνεται για… “ευφυία”.

Και το θέμα δεν είναι αν οι προιστάμενοι του Φλωρίδη χαίρονται με την… “ευφυία” του. Τέτοιοι που είναι, αυτός ο πολιτικός “Φανφάρας” τους αξίζει. Το θέμα είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση με έναν υπουργό Δικαιοσύνης (Δικαιοσύνης!) που δίνει τον τόνο στην επιχείρηση «μπαζώματος» της υπόθεσης των υποκλοπών, με τρόπο που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τους “θεσμούς” τους και για τους “φύλακες” των θεσμών τους.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Είσαι άνθρωπος ή φασίστας;

Κυκλοθυμικός

Στην Κύπρο, στο μέρος που θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα από όλους τι θα πει φασισμός, εκεί που ο εθνικισμός κι η μισαλλοδοξία γέννησαν πράσινες γραμμές και χωρισμένες πρωτεύουσες, εκεί που έπεφταν τα drones και κανείς δεν είχε πάρει μυρωδιά, εκεί που έχουν αγάλματα και δρόμους αφιερωμένους στον προδότη τον Χίτη τον Γρίβα, τον γερμανοτσολιά, εκεί που κολυμπάνε σε μια φούσκα βλαχονεοπλουτισμού και βρόμικου χρήματος για να ξεχνάνε τα διαρκή εγκλήματα πολέμου και τον διπλό εποικισμό (πλέον και τον σιωνιστικό), εκεί που το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ έχει μετατραπεί σε

 
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη Γραμμή
για μια πóρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμóς με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Εκεί λοιπόν σήμερα πέρα από το ότι ο ΔΗΣΥ, η αντίστοιχη ΝΔ, βγήκε πρώτος με 27%, το ΕΛΑΜ, το αδερφό κόμμα της Χρυσής Αυγής, βγήκε τρίτο με έντεκα μονάδες, 4 παραπάνω από τις τελευταίες εκλογές.

 
Δυο ιστορίες λοιπόν. Μια πιο παλιά και μια πιο πρόσφατη, γιατί ο χρόνος τελειώνει και πρέπει να αποφασίσεις με ποιους ταιριάζεις και με ποιους στέκεσαι απέναντι.

Ναι, κουμπάρε;

Η δική μου η πατρίδα πάντως έχει μοιραστεί στα δυο.

 
Στο Δήμο Αμμοχώστου υπάρχει μια περιοχή, το Λευκόνοικο, το όνομά της το πήρε, σύμφωνα με την παράδοση, επειδή το πρώτο σπίτι, που χτίστηκε εκεί ήταν άσπρο, οπότε οποίος ήθελε να πει ότι πάει σε αυτό το χωριό, έλεγε ότι πάει στον «Λευκό(ν) Οίκο». Κοντά σε αυτό το χωριό λοιπόν εκτείνονται αλλά 3 χωριά, η Μαράθα, η Αλόα κι ο Σανταλάρης, τα οποία φιλοξενούσαν μόνο τουρκοκυπριακό πληθυσμό ακόμα και πριν την εισβολή.

 
Τρία μικρά χωριά που με το ζόρι έφταναν τους 500 κατοίκους μαζί κι αποτελούν το Δίστομο και τα Καλάβρυτα του ελληνικού/ ελληνοκυπριακού ιμπεριαλισμού, της δικής μας μισαλλοδοξίας και του εθνικισμού. Μια σφαγή που δε διδάσκεται, δε συζητιέται, δεν αναπαράγεται εύκολα δημόσια για να προστατεύονται τα εθνικά αφηγήματα μιας χώρας που φυσικά δεν φταίει ποτέ σε τίποτα, μιας χώρας που μετράει μόνο θύματα, μιας χώρας που μόνο αμύνεται. Αλλά ας το δούμε από την αρχή.
Η ΕΟΚΑ Β ήταν το ιδεολογικό παιδί του Γεώργιου Γρίβα και το μακρύ κι οπλισμένο χέρι της Χούντας στην Κύπρο. Ο Γεώργιος Γρίβας που τιμάται ως ήρωας από πολλούς στην Κύπρο ήταν συνεργάτης των Ναζί κατά την Κατοχή της Ελλάδας, αρχηγός της τρομοκρατικής ομάδας των Χιτών που εξολόθρευε αντιστασιακούς και τους παρέδιδε στην ποδιά του Χίτλερ κι ύστερα υπήρξε κι ο βασικός μοχλός της Λευκής Τρομοκρατίας και των εμφυλιακών εγκλημάτων.

 
Η ΕΟΚΑ Β, λοιπόν, ήταν μια τρομοκρατική παραστρατιωτική οργάνωση που έπαιρνε εντολές από την αμερικανοκίνητη Χούντα και που με πρόσχημα την Ένωση Ελλάδας και Κύπρου επιζητούσε τον αφανισμό του τουρκοκυπριακού λαού, την ανατροπή του επικίνδυνου για τους Αμερικάνους Μακάριου και την εξόντωση των μακαρικών, που θα αντιστέκονταν, των Αριστερών και των υπολοίπων μειονοτήτων του νησιού. Αν και σπέρματα αυτών των θέσεων υπήρχαν και στον ΕΟΚΑ Α, ο ΕΟΚΑ Β ήταν μια ομάδα με ακόμα πιο σαφές ιδεολογικό περιεχόμενο που θύμιζε ακόμα περισσότερο τους Χίτες της Κατοχής. Το πραξικόπημά τους το 1974 έδωσε την αφορμή για την εισβολή των Τούρκων στο νησί με τις γνωστές συνέπειες μέχρι σήμερα. Μια κατάσταση που «έτυχε» να βολέψει απίστευτα τους «συμμάχους» μας τους Αμερικάνους στο πλάνο τους για την Ανατολική Μεσόγειο σε μια σημαντική καμπή του Ψυχρού πολέμου. Φυσικά κανείς από αυτούς τους προδότες και τρομοκράτες δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα εγκλήματά του, κάποιοι μάλιστα δικαιώθηκαν και πήραν κι ανώτατες θέσεις, όπως βέβαια κι οι γερμανοτσολιάδες στην Ελλάδα. Αυτή ήταν λοιπόν με λίγα λόγια κι η ΕΟΚΑ Β.

Μια ομάδα από την ΕΟΚΑ Β λοιπόν, μετά την πρώτη εισβολή, ανέβηκε οπλισμένή από την περιοχή Περιστερωνοπηγή στα 3 χωριά της Αμμοχώστου και συγκέντρωσε όλο τον αντρικό πληθυσμό από 14 μέχρι 45 με σκοπό να τους εκτελέσει. Ύστερα, όμως, από εντολή ενός Ελλαδίτη αξιωματικού, αποφάσισαν να τους κρατήσουν ως αιχμαλώτους και να τους χρησιμοποιήσουν ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μια επόμενη φάση του πολέμου. Ως αιχμάλωτοι πια δεν ήταν μόνο οι αρχικοί συγκεντρωμένοι, αλλά επί της ουσίας όλος ο πληθυσμός των χωριών. Οι αιχμάλωτοι για έναν μήνα βασανίζονταν, βιάζονταν και περνούσαν μαρτύρια που θα μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με τη ναζιστική θηριωδία. Μάλιστα οι τρομοκράτες της ΕΟΚΑ Β γύριζαν τα καφενεία και φώναζαν κι άλλους ελληνοκύπριους να πάνε να «γλεντήσουν» με παιδιά, βρέφη, έφηβους και κοπέλες. Στις 14 Αυγούστου, λοιπόν, μέρος του στρατού της ΕΟΚΑ Β αποφάσισε να ξαναπάει στο χωριό για να κλέψει τα ζώα τους για να γιορτάσουν τον δεκαπενταύγουστο. Την ίδια στιγμή, όμως, θα γινόταν κι η δεύτερη απόβαση των Τούρκων, αυτή που θα αφορούσε την επαρχία της Αμμοχώστου. Τα καθάρματα έπαθαν πανικό, δεν ήθελαν μάρτυρες για τα τέρατα που είχαν κάνει. Αποφάσισαν λοιπόν να εκτελέσουν όλα τα θύματά τους, ανάμεσα τους και βρέφη λίγων μηνών, μικρά παιδιά και γέροντες άνω των 90 ετών. Αφού τους εκτέλεσαν, τους έκαψαν βιαστικά και τους πέταξαν πρόχειρα σε έναν σκουπιδότοπο.

 
Λίγες ημέρες μετά την Σφαγή, ένα παιδί που είχε επιζήσει, είδε ένα βρεφικό χέρι να εξέχει από το σημείο «ταφής», ειδοποίησε τα Ηνωμένα Έθνη, αυτοί ξεκίνησαν οι ανασκαφές κι εμφανίστηκε όλη η φρίκη. 126 άνθρωποι, σύμφωνα με υπολογισμούς, βρέθηκαν νεκροί σε αυτόν τον ομαδικό τάφο. Η ξεφτίλα, όμως, θα είχε και συνέχεια. Κάποιος από την ελληνική δημοσιογραφική αποστολή την ώρα της αποκάλυψης του μακελειού φόρεσε ένα μενταγιόν με ελληνικά χαρακτηριστικά (έναν μαίανδρο) σε ένα από τα θύματα για να αντιστρέψει το κλίμα και να πει ότι η σφαγή τελικά έγινε ανάποδα. Φυσικά αυτό το «κόλπο» κατέρρευσε γρήγορα και το μόνο που κατάφερε ο τύπος ήταν να προστεθεί κι η σκύλευση των νεκρών ανάμεσα στα υπόλοιπα εγκλήματα που θεωρούνται πλέον από τη διεθνή κοινότητα ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Την ίδια στιγμή, 83 ή 84 Τουρκοκύπριοι αιχμάλωτοι θα έβρισκαν παρόμοιο τέλος στο χωριό της Τόχνης στην επαρχία της Λάρνακας.

 
Αυτοί, λοιπόν, που σαν άλλη ΚΚΚ έκαναν το πογκρόμ στην Λεμεσό το 2023 με λοστούς και βαριοπούλες, που κατέστρεψαν περιουσίες, που απείλησαν και χτύπησαν πρόσφυγες και μετανάστες, που έβαλαν φωτιές, αυτοί ντε που σαν άλλοι Γρίβες φώναζαν ότι η Κύπρος είναι ελληνική δεν είναι παρά οι ιδεολογικοί απόγονοι της ΕΟΚΑ Β. Είναι οι απόγονοι αυτών των τρομοκρατών που δεν πλήρωσαν ποτέ για όσα φρικτά έκαναν, που τα εγκλήματά τους ξεχάστηκαν και κρύφτηκαν κάτω από το σεντόνι ενός πληγωμένου εθνικού αφηγήματος, που οι ιδέες τους μια χαρά έχουν ενταχθεί στο εκπαιδευτικό και πολιτικό σύστημα της Κύπρου και που ο ηγέτης τους τιμάται σαν εθνικός ήρωας. Και στο τέλος της ημέρας, ναι, αυτό είναι το πρόβλημα να χωρίζουμε τον κόσμο σε Έλληνες, Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Τούρκους, Αρμένιους, Ισραηλινούς, Αλβανούς, Βιετναμέζους. Πίσω από αυτές τις ταμπέλες τυχαίων γεγονότων -γιατί είναι τυχαίο αν οι γονείς σου έκαναν σεξ και σε γέννησαν στην Σάμο ή στη Σμύρνη- κρύβεται το πραγματικό ερώτημα που αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά:

 
Είσαι άνθρωπος ή φασίστας;

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

“Κάτι γράφαμε και περνάει ένας απ’ έξω..” Η έμπνευση για το «Της γυναίκας η καρδιά» ήταν ένας μεθυσμένος

Ελλάδα

Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Στράτου Διονυσίου ήταν το θρυλικό «Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσος», ένα τραγούδι που έγινε αμέσως σουξέ και άγγιξε αλλά και συνεχίζει να αγγίζει τις πονεμένες από έρωτα ψυχές.

Οι στίχοι ήταν μια έμπνευση του Σπύρου Γιατρά και τη μουσική έγραψε ο Αλέκος Χρυσοβέργης. Φυσικά το απογείωσε με την φωνή και την ερμηνεία του του ο μεγάλος Στράτος Διονυσίου.

Το πως γράφτηκε το τραγούδι το εξιστόρησε παλαιότερα ο στιχουργός του τραγουδιού, Σπύρος Γιατράς, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Χάι.

«Είναι ιστορία αυτό. Ήμασταν εδώ μέσα, έβρεχε έξω προσπαθούσα να συγκεντρωθώ εγώ, κάτι γράφαμε τότε και ξαφνικά περνάει ένας απ’ έξω ο οποίος παραπατούσε μου έκανε εντύπωση όμως ότι στάθηκε στην πόρτα και ήταν έτοιμος να γκρεμιστεί. Άνοιξα την πόρτα τον πλησίασα.

Δεν μπορούσα να καθορίσω αν είχε πιει, αλλά όταν άνοιξα την πόρτα και τον ρώτησα με κοίταξε, του λέω γυναίκα;

Μου λέει γυναίκα.

Και γύρισα μέσα, πήρα την γραφίδα μου και έγραψα

“Σκυφτέ διαβάτη της βροχής και ταξιδιώτη της ζωής, η προδοσία μιας γυναίκας σε βαραίνει μην πίνεις άλλο και μεθάς και την ζωή σου την χαλάς είναι γραφτό ότι αρχίζει να πεθαίνει, της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος, πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος…’”

Ποιος ήταν ο Σπύρος Γιατράς

Ο σπουδαίος στιχουργός Σπύρος Γιατράς, που έφυγε από την ζωή το 2021, άφησε πίσω του μια τεράστια κληρονομιά με τραγούδια. Μαζί με τον Αλέκο Χρυσοβέργη, ήταν ένα από τα πιο πετυχημένα δίδυμα στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, δίνοντας τραγούδια στους σπουδαιότερους Έλληνες τραγουδιστές.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944 και μεγάλωσε στην περιοχή του Κολωνακίου. Μαζί με την οικογένειά του, για οικονομικούς λόγους, μετανάστευσε για πολλά χρόνια στη Νότια Αφρική και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1971 σε ηλικία 27 ετών. Έχοντας σπουδάσει οπτική, εξάσκησε το επάγγελμα του διπλωματούχου οπτικού σε όλη τη ζωή του.

Ο Γιατράς έγραφε στίχους από μικρό παιδί και πάντα μετά από βιωματικές ιστορίες. Τα πρώτα του τραγούδια τα έγραψε σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Πιτσιλαδή.

Συνεργάστηκε με σημαντικούς Έλληνες τραγουδοποιούς, όπως, μεταξύ άλλων με τον Αντώνη Βαρδή και τον Γιάννη Πάριο. Οι στίχοι του, τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες και τραγουδήθηκαν από σημαντικούς ερμηνευτές της εποχής, όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρινέλλα, η Λίτσα Διαμάντη, ο Σταμάτης Γονίδης, ο Δημήτρης Κοντολάζος, η Κατερίνα Στανίση, ο Βασίλης Καρράς, ο Αντύπας.

Ακόμη και ως συνταξιούχος συνέχιζε ασταμάτητα να γράφει στίχους, οι οποίοι ήταν -βέβαια- προσαρμοσμένοι στο νέο κλίμα της εποχής, του 21ου αιώνα. Συνεργάστηκε και έγραψε πολλές επιτυχίες και για τρεις από τους νεότερους ερμηνευτές, τον Κωνσταντίνο Αργυρό, τον Νίκο Οικονομόπουλο και την Πάολα.

Το διάστημα Μαρτίου-Απριλίου 2021 νοσηλευόταν, για επέμβαση ρουτίνας, αρχικά στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο και στη συνέχεια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Πέθανε αιφνίδια στις 19 Απριλίου 2021 εξαιτίας επιπλοκών.

Αποτέλεσε μία ιδιαίτερη περίπτωση στιχουργού στην ελληνική δισκογραφία, αφού οι στίχοι του έχουν βασιστεί σε βιώματα και πραγματικές ιστορίες -συνήθως δραματικές- ανθρώπων. Οι στίχοι του χαρακτηρίζονται από μελαγχολία και έντονο πεσιμισμό. Σημαντικές επιτυχίες του υπήρξαν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα τραγούδια:

«Αν Δεν Είχα Και Σένανε» (Γιάννης Πάριος)
«Της Γυναίκας Η Καρδιά», «Νομίζεις», «Καλύτερα Μαζί Σου Και Τρελός», «Μας Υποχρέωσες» (Στράτος Διονυσίου)
«Όλα Τα ‘Δωσα Σε Σένα» (Δημήτρης Κοντολάζος)
«Τηλέφωνο» (Θέμης Αδαμαντίδης)
«Επειγόντως» (Δούκισσα)
«Ένα Σου Σημάδι Μόνο» (Αντύπας)
Όλα σ’ αγαπάνε (Σταμάτης Γονίδης)
«Λέγε Ό,τι Θες», «Άλλοθι», «Δεν Πάω Πουθενά» (Βασίλης Καρράς)
«Αδυναμίες», «Ένα δάκρυ» (Κατερίνα Στανίση)
«Ο Αετός», «Σώμα Μου», «Μήπως Είμαι Τρελός» (Νότης Σφακιανάκης)
«Ένας Θεός» (Γιάννης Πλούταρχος)
«Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης» (Νίκος Μακρόπουλος)
Μου λες, (Τόλης Βοσκόπουλος)



Πηγή: dinfo

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μάθημα Εικόνας

Λιάνα Κανέλλη

Ετοιμαστείτε! Από δω και μπρος στην πολιτική παραφιλολογία, στα ανθοσαπισμένα ή και αποξηραμένα από την Τεχνητή Νοημοσύνη μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα πρωταγωνιστήσει μια άλλη γραφή. Η κυριλλική. Αυτή που εύκολα και ανενδοίαστα παραπέμπει παραδοσιακά στη Ρωσία, αλλά όχι στην Ουκρανία και τις πολλές άλλες σλαβικής γραφής χώρες που χρησιμοποιούν το ίδιο αλφάβητο. Την αρχή μάλιστα την έκανε η «Καθημερινή» σε γελοιογραφία του Ηλία Μακρή, πριν αναγγελθεί το καρυστιανικό κόμμα και ξαφνικά τα παραδοσιακά γκρικίνγκλις, ήτοι αμερικάνικα και ελληνικά σε άθλιο γλωσσικό μείγμα, μετατραπούν ως τζάμπα διαφήμιση σε γκρεκορούς. Ξέρω ότι ακούγεται αδόκιμος όρος, αλλά θυμηθείτε με απ' την ώρα που ξεβράστηκε, ψαρεμένος μάλιστα, ο δρόνος του Κιέβου στη Λευκάδα, τίποτα δεν πρόκειται να μείνει λευκό, ούτε καν η ψήφος διαμαρτυρίας, στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Αλλωστε λευκό είναι το φόντο και στην αμερικανική και στη ρωσική σημαία, σαν της Αλάσκας τον πάγο, κι οι διαφορές είναι μόνο στους τόνους του μπλε και του κόκκινου, στην πρώτη πιο βαθείς, σαν τον παλαιότερο καπιταλισμό, στη δεύτερη πιο αβαθείς, λόγω νεότερου καπιταλισμού. Τώρα που γράφω, δεν ξέρω αν το κόμμα της Κάρυ, όπως πετυχημένα τη λένε χαϊδευτικά, είναι με κοντάρι ή δοξάρι και με ποιο στο πλευρό της παλικάρι. Θα 'χει ελπίδα φαντάζομαι και καθόλου μείγμα κάρι, αμαρτωλού ανατολίτικου ουρανίσκου.

Στον ίδιο δρόμο όπου παίζεται το προεκλογικό «παιχνίδι του θησαυρού», όπου θησαυρός είναι ο επικουρικός χαοτικός επαναπροσανατολισμός των μαζών για τα χρειαζούμενα δεκανίκια της αστικής τάξης, ένα χαρτί ταρώ, δεν μπορεί, θα το τραβήξει κι ο Αλέξης. Αυτός ο μικρός ο μέγας, ο τέως κυβερνήσας και αεί προσκυνήσας ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΑΣΑ, κι άλλα ιερά και όσια της ευρωατλαντικής τραμπίλας, στ' αλήθεια παίζει ένα χαρτί που διαβάζεται και όρθια και ανάποδα ως αριστερά του κέντρου. Γιατί αυτή η ευφυής σλογκανοποίηση του τίποτα διαβάζεται αλλιώς όταν μπαίνεις, και αλλιώς όταν βγαίνεις από την αριστερά. Τι θα κάνει ο Φάμελλος, με την ταινία ...αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά, ή τι θα συμβεί αν τυχόν μονομαχήσουν ο Πολάκης κι ο Κασσελάκης, αν θα αλλάξει εμπόρευμα ο Βελόπουλος και αντί για μπουκαλάκια με κηραλοιφές πουλάει φιαλίδια με μη μουσουλμανικό τζίνι, δεν το ξέρω. Ανησυχώ μόνο για τη χρωματολογία του πολιτικού λόγου, που βγαίνει πια και από τα σπλάχνα των γηπέδων και από τις αναρτήσεις στις πλατφόρμες. Ποιος μπορεί να κάνει πρόβλεψη άλλωστε, πέραν του δραματικού στίχου ενός ωραίου ερωτικού τραγουδιού που όμως ταιριάζει γάντι στη θεατράλ πλευρά των επικείμενων εκλογών, «...κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα». Γι' αυτό το ρημάδι το χειροκρότημα που μπερδεύεται με μούντζες παλεύει χειροποίητα η θηριώδης αντικομμουνιστική μαινάδα, που φωνάζει πλέοντας, ακόμα και σε ήρεμα νερά, τα αντικομμουνιστικά μου κουρέλια τραγουδούν ακόμη.

Το παιχνίδι και η παιδεία έχουν την ίδια ρίζα, οπότε το γλωσσοπαίγνιο, που έχετε διακρίνει πιθανόν έως τώρα, δεν είναι τυχαίο. Είναι μια απόπειρα ευκρίνειας της εικόνας του πολιτικού μας Κολοσσαίου. Το μυστικό είναι στα πίξελ. Τα ψηφίδια. Τα κομματάκια. Τα κομματίδια. Οσο πιο πολλά στο κάδρο, τόσο υψηλότερη είναι η ευκρίνεια της εικόνας, λέει η τεχνολογία. Επομένως, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός. Οποιος νομίζει ότι πολλαπλασιάζοντας τα πιξελοκόμματα μπορεί να διαγκωνίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και να το εξοβελίσει εκτός κάδρου, πλανάται πλάνην οικτρά, γιατί αυτό δεν έχει συμβεί ούτε στα πρώτα εκατό χρόνια του. Γιατί το σφυροδρέπανο σε κόκκινο φόντο είναι τόσο διαφορετικό σε ιδεολογία, περιεχόμενο, γνώση και στοχοποίηση του εχθρού, θυσίες σε αίμα, Ιστορία και ζωντανούς τωρινούς ανθρώπους, που ξεχωρίζει σαν το χαμόγελο απέναντι στον χάρο, στον ναζί! Και αντανακλά μέσα στην κουρελού όλων των αλφαβήτων τη Ρωμιοσύνη που δεν την κλαις, γιατί πετιέται κι αντριεύει και θεριεύει.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Διάλογος μ' ένα γονιό (Μπροστά στις εξετάσεις)

Ηλίας Παπαχατζής.

-Καλημέρα, δάσκαλε
-Καλημέρα, Βασίλη. Τι νέα;
-Πες μου εσύ κανένα καλό νέο, γιατί τα κανάλια κοντεύουν να μας τρελάνουν
-Κι εγώ έχω μείνει άφωνος. Ακόμα κι όταν κάποιος πάει να μιλήσει, πέφτουν πάνω του
-Είναι μεγάλα τα συμφέροντα, δάσκαλε. Τι έχεις στο μυαλό σου;
-Αυτά τα παιδιά, που θέλησαν να πάνε στην Παλαιστίνη να εκφράσουν τη συμπαράσταση τους στους ανθρώπους, που βασανίζονται και απειλούνται με θάνατο κάθε μέρα
-Και τι κατάφεραν;
-Φάνηκε ότι "ο βασιλιάς είναι γυμνός". Αν οι πολιτισμένοι υποστηρίζουμε ένα κράτος, που φυλακίζει, ξυλοκοπεί κι εξευτελίζει όποιον αντιδρά, τι είδους πολιτισμός είναι αυτός;
-Για το Ισραήλ λες... Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να συμφωνεί μ' αυτές τις πράξεις
-Να χαιρόσαστε τους συμμάχους μας λοιπόν!
-Κατά τ' άλλα πώς πάει το σχολείο;
-Στα Λύκεια έχουν μπει σε ρυθμό εξετάσεων. Εμείς,στα Γυμνάσια  αγκομαχάμε να τελειώσουμε τα μαθήματα
-Και γιατί αγκομαχάτε;
-Γιατί τα παιδιά είναι πολύ ατίθασα. Μετά το Πάσχα έχουμε δεινοπαθήσει. Το μόνο που επιδιώκουν είναι να μη γίνει μάθημα
-Παιδιά είναι, δάσκαλε. Είναι κι άνοιξη... μην το ξεχνάς
-Έτσι φαίνεται... έχουν επηρεαστεί. Αλλά από την άλλη να τους λες: "καθήστε να σας πω τα πιο σημαντικά κεφάλαια για τις εξετάσεις " κι αυτά να κάνουν φασαρία, αυτό με ξεπερνάει
-Και ποιος σου είπε ότι τους νοιάζουν οι εξετάσεις;
-Δηλαδή;
-Έχουν ουσία οι εξετάσεις, δάσκαλε; Νομίζεις ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν;
-Τι να πω; Κάποια αντιδρούν έτσι στην τυραννία των εξετάσεων; Μπορεί...
-Μεγάλη σημασία δεν έχουμε δώσει στις εξετάσεις, δάσκαλε; Είδες τα δύο κορίτσια, που αυτοκτόνησαν;
-Τα έχουν πιέσει πολύ τα παιδιά, Βασίλη. Αυτός ο μύθος ότι όλα κρίνονται στις Πανελλήνιες είναι καταστροφικός
-Έτσι
-Όλοι φταίμε. Πρώτα απ' όλα οι κυβερνήσεις, που με τα συστήματα τους απαγορεύουν στα νέα παιδιά να ζήσουν την εφηβεία τους. Και που, με την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμόύ και την αύξηση της ανεργίας, οδηγούν τους νέους σε αδιέξοδο
-Σωστά. Είναι απαράδεκτη η πολιτική που ασκείται στην Παιδεία
-Ποιοι είναι αυτοί που λένε στα παιδιά ότι αν δεν πετυχουν στις Πανελληνιες, θα αποτύχουν στη ζωή τους; Και ποια είναι η τύχη όσων πετυχαίνουν;
-Ποια είναι, δάσκαλε;
-Σε μας στην εκπαιδευση οι επιτυχόντες είναι στην καλύτερη περίπτωση-γιατί πολλοί ξημεροβραδιάζονται στα φροντιστήρια-με μια βαλίτσα στο χέρι και τρέχουν σ' όλη τη χώρα να καλύψουν τα κενά ως αναπληρωτές με μισθό κάτω από 1000 ευρώ
-Και οι άλλοι;
-Οι άλλοι π.χ. οι γιατροί λόγω και της απουσίας σοβαρής πολιτικής υποστήριξης της δημόσιας υγείας, συνήθως προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε νοσοκομεία στην Ευρώπη κι αλλού
-Και γι' αυτό αγχώνουμε τα παιδιά μας;
-Ακριβώς. Και φταίνε σ' αυτό και οι οικογένειες, Βασίλη
-Και τι να κάνουμε, δάσκαλε, αφού αυτό είναι το σύστημα;
-Να αντιδράσετε, Βασίλη. Προέχει η ψυχική υγεία των παιδιών κι όχι μια πρόσκαιρη επιτυχια
-Δίκιο έχεις. ..
-Και να ψάξουμε να βρούμε τα πραγματικά ενδιαφέροντα των παιδιών και τις κλίσεις τους κι όχι να τα πιέζουμε κυβέρνηση-γονείς-καθηγητές απλά να πετύχουν στις Πανελλήνιες
-Και το υπουργείο τι λέει για όλα αυτά;
-Λέει ότι δεν είναι αξιόπιστο το σύστημα, γιατί είναι λίγες αυτές οι εξετάσεις και θέλει να τις επεκτείνει σε όλο το Λύκειο
-Για να μπαίνουν σίγουρα οι καλύτεροι στις σχολές...
-Αν επιβιώσουν σ' αυτόν το μαραθώνιο... Μια ολόκληρη τριετία θα δίνουν σημασία μόνο σε ότι σχετίζεται με τις εξετάσεις
-Είναι κακό αυτό, δάσκαλε;
-Φυσικά. Παιδεια δεν είναι να κυνηγάς τα θέματα, αλλά να μαθαίνεις πράγματα απ'όλες τις επιστήμες. Και επιπλέον να διδαχτείς και να γίνεις άνθρωπος με αγάπη και ενσυναίσθηση...
-Άρα,δε βοηθούν οι πολλές εξετάσεις...
-Ακριβώς
-Άρα, να μην πιέζω κι εγώ το γιο μου
-Να μην τον πιέζεις με το βλέμμα στις εξετάσεις. Να του λες όμως να προσπαθεί στο σχολείο και να εκτιμά μαθητές και καθηγητές
-Τίποτα άλλο σπουδαίο, δάσκαλε;
-Να ερθετε μαζί μας... Θέλουμε να δουλευουμε με αξιοπρέπεια-να μη νιώθουμε φτωχοί- και να μας δώσουν κάποια εμπιστοσύνη
-Σε τι;
-Δε γίνεται να σέρνονται 2.500 συνάδελφοι στα Πειθαρχικά. Με τι ηθικό και τι κουράγιο θα κάνουν τη δουλειά τους;
-Και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι; Δε συζητούν μαζί σας τα θέματα της Παιδείας;
-Γιατί με τους εκπροσώπους των Γονέων συζητούν;
-Δεν το βλέπω
-Άρα,θέλει αγώνα, Βασίλη... κι όχι ο καθένας μόνος του
--Για να δούμε, βρε δάσκαλε. Με σένα συμφωνώ. Πολλές φορές οι συνάδελφοι σου μας τα χαλάνε
-Κι άλλες φορές κάποιοι γονείς, αντί να μας καταλάβουν, δημιουργούν εμπόδια στη δουλειά μας
-Όλοι φταίμε λοιπόν
-Ναι, αλλά κάποιοι πρέπει να καλλιεργήσουμε την ιδέα της ενότητας δασκάλων και γονιών
-Εμείς οι δύο σίγουρα...
-Αλλιώς είμαστε χαμένοι...
-Δυστυχώς
-Αλλά αυτοί που θα χάσουν σίγουρα είναι τα ίδια τα παιδιά
-Συμφωνώ, δάσκαλε
-Όλοι και όλες μαζί για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις
-Γειά σου, δάσκαλε
-Γειά σου, Βασίλη

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το σάπιο σύστημα ξεστοκάρει από «σωτήρες»

Ελλάδα

Οσο και αν προσπαθεί η κυβέρνηση της ΝΔ να παρουσιάσει μια ειδυλλιακή εικόνα των χώρων δουλειάς, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Σε 7 μέρες, η εργατική τάξη μετρά 6 νεκρούς και 12 τραυματίες.

Εργάτες που πήγαν για το μεροκάματο και δεν γύρισαν ποτέ, ή βγήκαν σακατεμένοι, με τη συντριπτική πλειοψηφία πάνω από 50 χρονών!

Εργοστάσια και γιαπιά που έγιναν παγίδες θανάτου. Γιατί τα μέτρα προστασίας κοστίζουν στους εργοδότες, που δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για την υγεία και ασφάλεια.

Εργάτες και εργάτριες αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω από ακραίες συνθήκες εντατικοποίησης, με όλες τις ευέλικτες μορφές που κάνουν τον εργάσιμο χρόνο λάστιχο και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή.

Εργοδοτικά εγκλήματα που θα χαθούν στα αζήτητα των «παθολογικών αιτιών», καθώς δεν καταγράφονται πουθενά, αφού οι νομολογίες και οι εγκύκλιοι κόβονται και ράβονται στα μέτρα των εργοδοτών.

* * *

Κι ενώ το μακελειό συνεχίζεται στους χώρους δουλειάς, η κατάπτυστη ηγεσία της ΓΣΕΕ κάνει πως δεν είδε και δεν άκουσε. Ούτε μια λέξη δεν έχουν ξεστομίσει οι ΠΑΣΟΚο-Νεοδημοκράτες που συγκροτούν την ηγεσία μετά το πρόσφατο συνέδριο, με επικεφαλής (εκ νέου) τον ελεγχόμενο εργατοπατέρα Παναγόπουλο...

Αλήθεια, στους πόσους νεκρούς και σακατεμένους εργαζόμενους βάζει το όριο η ξεφτίλα του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, για να αρθρώσει λέξη για τα κατά συρροή εγκλήματα κράτους και εργοδοσίας; Αλλά (συν)ένοχος ένοχον ου ποιεί...

* * *

Σε εκδήλωση με νέους εμφανίστηκε τις προάλλες ο Τσίπρας, για να «αφουγκραστεί τη φωνή της νέας γενιάς» και να την «μετατρέψει σε πολιτική πράξη», όπως είπε.

«Να οργανώσετε ένα κίνημα που δεν θα αφορά την υπεράσπιση ή την προώθηση κάποιων συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων, αλλά την υπεράσπιση του δικαιώματος και της ανάγκης οι νέοι να πάνε στην κάλπη στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν», κάλεσε το (καθόλου τυχαίο) νεανικό ακροατήριο.

Δηλαδή, να γίνει η νεολαία με την ψήφο της χαλάκι για να σκουπίσει τα πόδια του το «νέο» πολιτικό εγχείρημα! Μακριά από την οργανωμένη πάλη, να ψάχνει τον επόμενο «Μεσσία»... Ετσι θέλει τους νέους το αστικό πολιτικό σύστημα, σε όλες τις αποχρώσεις του...

Ξέρουν ότι η αγανάκτηση «βράζει» για τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής... Γι' αυτό ξεστοκάρουν από κάθε λογής «σωτήρες», σε συνθήκες οικονομικής τρικυμίας και πολεμικής προπαρασκευής, με τις αντιθέσεις να οργιάζουν στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

* * *

Ειπώθηκαν πολλά σ' εκείνη την εκδήλωση... Οπως για την «ανάγκη να υλοποιηθεί ταχύτερα η συμφωνίας Ελλάδας - ΗΠΑ για τον Κάθετο Διάδρομο».

Είναι το project που μπλέκει τη χώρα και τον λαό ακόμα περισσότερο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με την κυβέρνηση της ΝΔ σημαιοφόρο στα σενάρια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ακούστηκε επίσης ότι «σημασία δεν έχει το δίλημμα ιδιωτικό ή δημόσιο Πανεπιστήμιο, αρκεί να στηρίζεται το δημόσιο». Δεν είναι άγνωστα αυτά στον Τσίπρα... Ούτε σε στελέχη του (παλιού) ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν δηλώσει θετικοί στη συζήτηση για ίδρυση «μη κρατικών πανεπιστημίων».

Θυμίζουμε επίσης ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφερε τον νόμο για την «τράπεζα θεμάτων» που εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ, με επόμενο σταθμό το Εθνικό Απολυτήριο. Οπως και να το δεις, το κράτος έχει συνέχεια...

* * *

Την ίδια βδομάδα που η Καρυστιανού προπαγάνδιζε την ιδρυτική του κόμματός της, με σημαία το «κράτος δικαίου» της ΕΕ, στο Ευρωκοινοβούλιο γινόταν μια σοβαρή συζήτηση...

Αφορά τον κανονισμό που ολοκληρώνει την «απελευθέρωση» των σιδηροδρομικών δικτύων, τον τεμαχισμό και διαχωρισμό του σιδηροδρομικού έργου και των υποδομών, με στόχο την αύξηση της χωρητικότητας των δικτύων για τα κέρδη των μονοπωλίων που το διαχειρίζονται...

Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις!

Το «κράτος δικαίου» της ΕΕ ευθύνεται για όλες τις Οδηγίες και κατευθύνσεις σχετικά με την «απελευθέρωση» και ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρομικών δικτύων. Από εκεί ξεκινάει η γραμμή που οδήγησε στα Τέμπη. Τώρα φτιάχνουν τον επόμενο σταθμό και προσθέτουν νέες ράγες στην πολιτική του κέρδους...

* * *

Κλείνουμε με ένα παραλειπόμενο - κουίζ από την προχτεσινή φιέστα για το κόμμα Καρυστιανού...

Από υποψήφιος βουλευτής της Νίκης και υποστηρικτής του καταδικασμένου ναζί Κασιδιάρη, στον «Ελληνικό Παλμό» του θρησκόληπτου βανδαλιστή της Εθνικής Πινακοθήκης και στο κοινό ψηφοδέλτιο των ΣΥΡΙΖΑ - Νέας Αριστεράς στον σύλλογο ΕΒΕ Αιγάλεω το 2024. Τώρα στέλεχος στην Καρυστιανού (και δεν είναι ο μόνος)...

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ραγιάδες των γενοκτόνων

Ιάσωνας Αποστολόπουλος

Μετά τη διεθνή κατακραυγή, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απελευθερώσει τους 428 συντρόφους μας που τώρα βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη.

Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλοί από αυτούς.

Περιγράφουν βασανιστήρια από τις ισραηλινές δυνάμεις, χτυπήματα που οδήγησαν σε σπάσμενα χέρια και πλευρά, πολύωρα δεσίματα, χρήση taser και πλαστικών σφαιρών, κατάσχεση προσωπικών αντικειμένων, πολύωρη έκθεση στον ήλιο και κράτηση σε απάνθρωπες συνθήκες.

Χθες, η ελληνική κυβέρνηση έκανε το δήθεν «αυστηρό διάβημα» προς το Ισραήλ για τα βασανιστήρια που είδαμε live στις κάμερες. Σήμερα, θέλει οι 19 έλληνες απαχθέντες να επιστρέψουν με πούλμαν, γιατί δεν μπορεί να βάλει μια πτήση από την Κωνσταντινούπολη.

Τα C-130 υπάρχουν μόνο για να εκκενώνουν τη Γλυκερία και influencers με τις γάτες τους από το Ντουμπάι.

Και επίσημα ο Μητσοτάκης είναι η σφουγγαρίστρα του Νιετανιάχου και όλοι οι υποστηρικτές του, ραγιάδες των γενοκτόνων.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μύγες

Ελλάδα

«Η Ουκρανία οφείλει μια συγγνώμη για το drone», είπε ο Ν. Δένδιας, ζητώντας να κλείσει με ...φιλότιμο η συζήτηση για το μη επανδρωμένο πλωτό που έκοβε βόλτες στο Ιόνιο για να ανατινάξει κάποιο ρωσικών συμφερόντων πλοίο. 

Ο ίδιος πριν από λίγες μέρες εξηγούσε στους Ευρωπαίους «εταίρους» - που στηρίζουν με τα μπούνια το καθεστώς Ζελένσκι, όπως και η ελληνική κυβέρνηση - ότι η εξέλιξη με το drone θα μπορούσε να είναι τραγική, αν χτυπούσε για παράδειγμα κάποιο κρουαζιερόπλοιο στην Αδριατική με χιλιάδες επιβάτες. 

Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, καλυμμένοι πίσω από τη στήριξη της ΕΕ, της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, δεν αρνούνται μόνο να επιβεβαιώσουν την ιδιοκτησία του drone, αλλά αποφεύγουν κάθε εξήγηση για το πώς βρέθηκε στα ανοιχτά της Λευκάδας. 

Η πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει βγει προ πολλού από τα σύνορα της Ουκρανίας και μια εστία του «καίει» στη Μεσόγειο, με επιχειρήσεις σε βάρος του λεγόμενου ρώσικου «σκιώδους στόλου» από μη επανδρωμένα πλωτά που εφορμούν από θαλάσσιες και χερσαίες βάσεις, όπως αυτές των ουκρανικών ειδικών δυνάμεων στη Λιβύη. 

Επομένως, μούφα και στάχτη στα μάτια οι «συγγνώμες» που ζητάει ο Ελληνας υπουργός Αμυνας από τη «σύμμαχο» Ουκρανία. 

Η δράση των ουκρανικών δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών στην περιοχή μόνο άγνωστη δεν τους είναι. 

Την ξέρει πολύ καλά η κυβέρνηση, είτε μέσα από τα διμερή κανάλια, είτε από τα ευρωατλαντικά επιτελεία, που ελέγχουν ακόμα και τις ...μύγες που πετάνε στη Μεσόγειο.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Χαρίλαος Φλωράκης: «Είναι η σπορά, σου λέω…»

Από Ημεροδρόμος

Σαν σήμερα, στις 22 Μάη του 2005, έφυγε από τη ζωή ο Χαρίλαος Φλωράκης (1914 -2005).

Από τη μεγάλη πορεία του αντάρτη, του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, του Χαρίλαου Φλωράκη, κρατάμε πολλά.

Λίγο παραπάνω, ίσως, κρατάμε εκείνα τα απλά και πυκνά λόγια, αποτέλεσμα της πείρας των αγώνων που έδωσε:

«Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ!

Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει. Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη.

Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται.

Έτσι νόμιζε και η γενιά του 1912-1913 ότι είναι η τελευταία ηρωική γενιά. Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει.

Μα ήρθε η γενιά του ’40, η νέα σπορά, και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα.

Έτσι λέει κάθε γενιά – ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία.

Και λησμονά τη σπορά. Που έρχεται πολύ βαθιά από το παρελθόν και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον.

Βλέπεις, μωρέ, αυτά τα νιάτα γύρω σου, που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα;

Κούνια που σε κούναγε. Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά, θα γίνουν ηφαίστειο.

Και θα αποδειχθούν καλύτερα από τη γενιά των πατεράδων τους και των παππούδων τους.

Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο. Είναι η σπορά, σου λέω…»

(«ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ – Ο Λαϊκός Ηγέτης», τόμος Β΄, Χρήστου Θεοχαράτου, σ.745).

Τα λόγια αυτά του Χαρίλαου Φλωράκη ήταν η απάντηση στο συγγραφέα του βιβλίου («ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ – Ο Λαϊκός Ηγέτης», τόμος Β΄), Χρήστο Θεοχαράτο όταν τον ρωτούσε: «Πρόεδρε, μια – μια και ένας – ένας, η γενιά σου φεύγει. Έφυγε ήδη. Μετρημένοι είστε όσοι μένετε. Κι όμως, μετά από κάθε ξόδι, κοιτάς ίσα μπροστά και εκφράζεις την πίστη σου ότι ο σοσιαλισμός βρίσκεται στο δρόμο, ότι έρχεται! Από πού αντλείς την αισιοδοξία σου για την επιτυχία του αγώνα, αφού οι αγωνιστές – οι πολλοί αγωνιστές – βρίσκονται, πια, στο χώμα;».

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »