Η Λέσβος δεν πεθαίνει από έναν ιό – Θα πεθάνει από εγκατάλειψη: Η κραυγή της Βάγιας Καρίνου για την κτηνοτροφία

γράφει η ΒΑΓΙΑ ΚΑΡΙΝΟΥ

Η Λέσβος δεν πεθαίνει από έναν ιό...Θα πεθάνει από εγκατάλειψη...

Δεν γράφω αυτά τα λόγια από θυμό... Τα γράφω γιατί αρνούμαι να δω τον τόπο μου να σβήνει σιωπηλά!

Η Λέσβος σήμερα δεν μετρά μόνο άρρωστα ζώα.

Μετρά σβηστά μαντριά!

Μετρά απελπισμένους ανθρώπους!

Σύντομα θα μετρά χωριά που αδειάζουν πριν ακόμα ακουστεί το τελευταίο κουδούνι κοπαδιού στο βουνό...

Ο αφθώδης πυρετός έγινε η σπίθα...

Η πραγματική φωτιά όμως είναι άλλη...

Είναι η κατάρρευση της κτηνοτροφίας.

Η διάλυση της οικονομίας της υπαίθρου.

Η εγκατάλειψη ενός ολόκληρου νησιού που τόσα χρόνια κρατούσε ζωντανή την παραγωγή με αίμα, ιδρώτα και χέρια σκασμένα από τη δουλειά.

Κι όμως, η ειρωνεία μοιάζει σχεδόν τραγική.....

Φέτος η Φύση χάρισε στη Λέσβο μια χρονιά που υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούνταν ευλογία.

Οι πολλές βροχές γέμισαν ξανά τα βουνά και τους κάμπους ζωή. Τα λιβάδια πρασίνισαν, τα χόρτα ψήλωσαν,οι πέτρες ξερνάνε νερό...η γη ανάσανε ύστερα από δύσκολες περιόδους ξηρασίας.

Μια τέτοια άνοιξη θα έπρεπε να είναι γιορτή για τον κτηνοτρόφο!

Κι όμως, τα πρόβατα της Λέσβου, αυτοί οι ακούραστοι εργάτες της υπαίθρου, μένουν κλεισμένα... Δεν μπορούν να βγουν να βοσκήσουν ελεύθερα εξαιτίας των απαγορεύσεων και των περιορισμών για τον αφθώδη πυρετό.

Ζώα φτιαγμένα να περπατούν βουνά, να καθαρίζουν τη γη, να μετατρέπουν το άγριο χορτάρι σε ζωή και παραγωγή, σήμερα στέκονται εγκλωβισμένα πίσω από περιφράξεις.

Και μαζί τους εγκλωβισμένος είναι κι ο ίδιος ο κτηνοτρόφος...

Βλέπει τη φύση να ξεχειλίζει τροφή και δεν μπορεί να την αξιοποιήσει!

Βλέπει τα έξοδα για ζωοτροφές να πνίγουν το εισόδημά του ενώ γύρω του υπάρχει βοσκή που μένει ανεκμετάλλευτη.

Βλέπει τα ζώα να χάνουν τη φυσική τους κίνηση και αντοχή...να σπάει η αλυσίδα που τα θέλει ακούραστους εργάτες της γης ...

Βλέπει έναν ολόκληρο κύκλο ζωής να σπάει.

Γιατί το πρόβατο της Λέσβου δεν είναι ζώο σταβλισμένης βιομηχανικής παραγωγής. Είναι κομμάτι του ίδιου του τοπίου. Είναι δεμένο με τα βουνά, τα θυμάρια, τις πέτρες και τον αέρα του Αιγαίου.

Και μέσα σε όλα αυτά, κινδυνεύει να χαθεί κάτι ανεκτίμητο.

Η λεσβιακή φυλή προβάτων.

Όχι απλώς μια «ράτσα».

Όχι ένα παραγωγικό εργαλείο.

Η λεσβιακή φυλή είναι ιστορία αιώνων. Είναι το αποτύπωμα της Λέσβου πάνω στη γη και στην κτηνοτροφία της. Ζώα γεννημένα να αντέχουν στο δύσκολο ανάγλυφο του νησιού, στους ανέμους, στις πλαγιές, στις ξηρασίες. Ζώα δεμένα με την ποιότητα του λεσβιακού γάλακτος και των τυριών που κουβαλούν το όνομα του τόπου παντού.

Αν αυτή η φυλή χαθεί μέσα σε μαζικές καταστροφές κοπαδιών χωρίς σχέδιο διάσωσης και αναγέννησης, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για οικονομική ζημιά.

Θα είναι πολιτιστικό έγκλημα.

Θα είναι σαν να καίγεται ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του νησιού.

Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτόν τον πόλεμο να μας διχάσει!

Γιατί όσο διχαζόμαστε, τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε.

Πιο αδύναμοι.

Πιο μόνοι.

Πιο εύκολοι να χαθούμε.

Δεν είναι ώρα να στραφεί ο ένας απέναντι στον άλλον.

Είναι ώρα να απαιτήσουμε όλοι μαζί μια σωστή στρατηγική. Ένα πραγματικό σχέδιο επιβίωσης για τη Λέσβο, την κτηνοτροφία και την επόμενη γενιά.

Γιατί πίσω από κάθε κοπάδι που χάνεται, δεν πεθαίνει μόνο μια παραγωγή.

Πεθαίνει μια ολόκληρη αλυσίδα ζωής.

Σταματά το γάλα.

Νεκρώνει το τυροκομείο.

Βουλιάζει ο έμπορος ζωοτροφών.

Χάνει δουλειά ο εργάτης.

Αδειάζει το καφενείο.

Σβήνει το χωριό...

70% του ΑΕΠ του νησιού,η γλώσσα που κατανοούν, η κτηνοτροφία αλλα

η οικονομία της Λέσβου δεν είναι οι αριθμοί σε υπουργικά γραφεία της Αθήνας μόνο....

Η οικονομία της Λέσβου είναι ο άνθρωπος της στάνης.

Κι αν γκρεμιστεί αυτός, θα παρασύρει μαζί του ολόκληρο το νησί.

Και το πιο τρομακτικό είναι πως η ερημοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει.

Όχι μόνο στα χωράφια.

Στις ψυχές των ανθρώπων.

Οι νέοι φεύγουν.

Οι μεγαλύτεροι λυγίζουν.

Οι στάνες αδειάζουν.

Τα χωριά θα σωπάσουν...

Και τότε η Λέσβος δεν θα χάσει μόνο την κτηνοτροφία της.

Θα χάσει την ψυχή της.

Γιατί ένας τόπος δεν πεθαίνει όταν χάνει τα ζώα του. Πεθαίνει όταν χάνει τους ανθρώπους που ακόμα παλεύουν να τον κρατήσουν ζωντανό...." 

ΒΑΓΙΑ ΚΑΡΙΝΟΥ

Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Αντισσας Λέσβου

Πηγή: lesvosnews.net

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κεσσές: Ετσι ο Άρειος Πάγος «έθαψε» το σκάνδαλο των υποκλοπών

Από Ημεροδρόμος

Σφοδρή επίθεση κατά της ηγεσίας του Αρείου Πάγου εξαπέλυσε ο δικηγόρος θυμάτων υποκλοπών Ζαχαρίας Κεσσές. Ο δικηγόρος παρουσιάζει αναλυτικά πως ο Άρειος Πάγος «έθαψε» το σκάνδαλο των υποκλοπών επιχειρώντας με κάθε τρόπο να μην πέσει φως στο μεγαλύτερο σκάνδαλο για το «κράτος δικαίου» στην μεταπολίτευση.

Η ανάρτηση του Ζαχαρία Κεσσέ

Πριν κάποιος πει ότι υπονομεύεται ο θεσμός της δικαιοσύνης από την δημόσια αποδοκιμασία των Ζήση, Αδειλίνη και Τζαβέλλα, θα είναι ωφέλιμο να γνωρίζει ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου από το 2023 και μέχρι τώρα με κάθε κόστος και παρά τα σχετικά αιτήματα:

• 1. Αποφεύγει να καλέσει για κατάθεση τους Υπουργούς, Βουλευτές, Αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, Αρχηγό της ΕΛΑΣ, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, την Εισαγγελέα της ΕΥΠ, τον Οικονομικό Εισαγγελέα και λοιπά πρόσωπα μολονότι έλαβαν μήνυμα με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator και παράλληλα διαχειρίζονταν κρίσιμα χαρτοφυλάκια.
• 2. Δεν έχει ζητήσει την εξέταση καμίας τηλεφωνικής συσκευής για να διαπιστώσει αν υπάρχει απόπειρα ή τετελεσμένη παγίδευση.
• 3. Δεν έχει αναζητήσει πού βρίσκονται πλέον τα δεδομένα που αποσπάστηκαν από τα θύματα, ποιος τα έχει και αν αυτό σχετίζεται με την συνεχιζόμενη υπόθαλψη των θυτών από τα ίδια τα θύματα.
• 4. Δεν έχει αναζητήσει με οποιονδήποτε τρόπο αν υπήρχε διαρροή κρατικών απόρρητων μέσω συνεργασίας με τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες όπως Υπουργεία, ΓΕΕΘΑ, ΕΥΠ κλπ
• 5. Δεν έχει ζητήσει να καταθέσει κανείς από τους δεκάδες υπαλλήλους των εμπλεκομένων εταιριών πλην ενός.
• 6. Δεν έκανε κανένα έλεγχο στην ΕΥΠ και στο ΚΕΤΥΑΚ για να διαπιστώσει από τα βιβλία εισερχομένων-εξερχόμενων, όπου καταγράφονται τα πάντα, αν είχαν εισέλθει στελέχη των εμπλεκομένων εταιριών
• 7. Δεν ερεύνησε με οποιονδήποτε τρόπο για ποιο λόγο και με ποια έγκριση ο τεχνικός διευθυντής της Intellexa διόρθωσε το απόρρητο προσύμφωνο μεταξύ της ΕΥΠ και της αντίστοιχης μυστικής υπηρεσίας της Βόρειας Μακεδονίας.
• 8. Δεν έκανε κανένα έλεγχο στο ΚΕΤΥΑΚ για να διαπιστώσει ποιος έδωσε την άδεια εισόδου σε όχημα των εμπλεκομένων εταιριών σε απόρρητη εγκατάσταση, πόσες φορές μπήκε, ποιος το οδηγούσε και με ποιον συναντήθηκε
• 9. Δεν διερεύνησε πώς η Intellexa υπέγραφε μνημόνιο συνεργασίας με το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας, που έδρευε τότε στο ίδιο κτίριο με την ΕΥΠ και αποτελούσε τον τεχνικό σύμβουλο του κράτους σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας
• 10. Δεν τόλμησε να ζητήσει από τον Τ. Ντίλιαν να αποδείξει όσα είπε προφορικά για προμήθεια του κατασκοπευτικού λογισμικού μόνο σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου
• 11. Δεν ερεύνησε με οποιονδήποτε τρόπο αν όντως ο Κ. Πετρίσης συνεργαζόταν με την ΕΥΠ, όπως κατέθεσε στη δίκη ο Α. Κοσμίδης αποκαλύπτοντας ότι από αυτόν προμηθεύτηκε την κάρτα με την οποία πληρώθηκαν τα μηνύματα παγίδευσης.
• 12. Δεν αναζήτησε από την ψηφιακή πλατφόρμα τεστ Covid ποια ήταν τα πρόσωπα που υποβλήθηκαν σε τεστ στην έδρα της εταιρίας στην Ελλάδα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, όπου ο αριθμός των τεστ ήταν πολλαπλάσιος των εργαζόμενων της εταιρίας και υπήρχαν πληροφορίες ότι αφορούσαν στελέχη της ΕΥΠ, που ήταν στο χώρο.
• 13. Δεν ερεύνησε τα πληροφοριακά δελτία της ΕΥΠ για τους κοινούς στόχους προκειμένου να διαπιστώσει αν όντως υπήρχε επαρκή αιτιολογία και λόγος παρακολούθησης εν όψει του γεγονότος ότι επρόκειτο κυρίως για δημοσιογράφους και πολιτικά πρόσωπα.
• 14. Δεν εξέτασε τους αστυνομικούς που φρουρούσαν σε 24ωρη βάση τον καταδικασμένο Λαβράνο την ίδια στιγμή που αυτός παγίδευε το μισό υπουργικό συμβούλιο προκειμένου να μάθουν ποιά πρόσωπα τον επισκέπτονταν.
• 15. Δεν διερεύνησε ποιος έδωσε την άδεια στον Λαβράνο να ταξιδεύει με C-130 σε επίσημη αποστολή συνοδεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο εξωτερικό με διαβατήριο με άλλο όνομα.
• 16. Δεν εξέτασε πως δίνονταν οι άδειες μετάκλησης και εργασίας Ισραηλινών στελεχών μυστικών υπηρεσιών με διαδικασίες express μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης.
• 17. Δεν τόλμησε να διερευνήσει πως η Ελλάδα εξελίχθηκε σε παγκόσμιο κέντρο διανομής παράνομων κατασκοπευτικών λογισμικών από πρόσωπα που είχαν στενές σχέσεις με το γραφείο του Πρωθυπουργού.

Κατά τα άλλα η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έχει κάνει τα πάντα για να βρει την αλήθεια στο μεγαλύτερο σκάνδαλο για το κράτος δικαίου στην μεταπολίτευση.

Πριν κάποιος πει ότι υπονομεύεται ο θεσμός της δικαιοσύνης από την δημόσια αποδοκιμασία των Ζήση, Αδειλίνη και Τζαβέλλα, θα είναι ωφέλιμο να γνωρίζει ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου από το 2023 και μέχρι τώρα με κάθε κόστος και παρά τα σχετικά αιτήματα:

1.Αποφεύγει να καλέσει…

— Zac Kesses (@ZacKesses) April 28, 2026

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΟΕΝΓΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΥ: " κ. Γεωργιάδης δρα και συμπεριφέρεται ως CEO ιδιωτικής κλινικής ή επιχειρηματικού ομίλου Υγείας."

Ελλάδα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ε.Γ ΟΕΝΓΕ ΓΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΥ

Με αφορμή καταγγελία συναδέλφου Παιδιάτρου, η οποία έχει ολοκληρώσει την ειδικότητα, έχει περάσει τις εξετάσεις για ειδικότητα και η οποία εξαναγκάζεται να εφημερεύει για 5 συνεχόμενες μέρες στο νοσοκομείο της Σάμου στο οποίο έχει μετακινηθεί στο πλαίσιο του αγροτικού της επανερχόμαστε στα εξής:

1. Οι συνθήκες εργασίας στις δημόσιες δομές υγείας, στα νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, ειδικά στην περιφέρεια, είναι τραγικές. Η τεράστια υποστελέχωση οδηγεί σε εξαντλητικά ωράρια, υπερεφημέρευση και συνθήκες που εξουθενώνουν ψυχικά, πνευματικά και σωματικά τόσο τους γιατρούς — ιδιαίτερα τους νέους — με σοβαρές συνέπειες τόσο και για τους ίδιους όσο και για τους ασθενείς.

2. Ο απαρχαιωμένος θεσμός του αγροτικού γιατρού πρέπει επιτέλους να καταργηθεί. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας χρειάζεται ειδικευμένους γιατρούς. Σε κάθε περίπτωση, το αγροτικό δεν μπορεί να αποτελεί προαπαιτούμενο για τη λήψη ειδικότητας.

3. Η απαράδεκτη πρακτική των συνεχών μετακινήσεων προσωπικού, για να καλυφθούν τα τεράστια κενά, πρέπει να σταματήσει. Οι γιατροί δεν μπορεί να λειτουργούν ως «περιοδεύων θίασος».

4. Ως ΟΕΝΓΕ πολλές φορές έχουμε καταγγείλει έκνομες εντολές από διοικητές ΥΠΕ προς γιατρούς υπηρεσίας υπαίθρου (αγροτικούς), για εξοντωτική υπερεφημέρευση όπως π.χ., στις αρχές Απριλίου στην Κεφαλονιά, καταγγελίες που φυσικά είναι σε γνώση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.

Για αυτό δεν πείθουν ούτε νήπια οι ισχυρισμοί του υπουργού υγείας Άδωνι Γεωργιάδη ο οποίος επιχειρώντας να «διαψεύσει» την συνάδελφο ουσιαστικά την επιβεβαιώνει και ταυτόχρονα επιδίδεται σε καταγέλαστα ψέματα και χυδαιότητες.

Προσπαθεί να παρουσιάσει τη μετακίνηση της γιατρού ως το "αντίτιμο" που πρέπει να πληρώσει γιατί υπηρετεί το αγροτικό της σε νοσοκομείο της Αττικής. Όμως οι μετακινήσεις είναι συστατικό κομμάτι της πολιτικής της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης και δεν αφορούν μόνο τους συναδέλφους αγροτικούς που υπηρετούν στην Αττική.

Είναι πρόκληση η προσπάθεια του να παρουσιάσει τη συνάδελφο αγροτικό γιατρό ούτε λίγο ούτε πολύ ως ευνοημένη, επειδή κάνει χρήση της δυνατότητάς της να υπηρετεί στην Αττική, που η ίδια η κυβέρνηση έχει θεσμοθετήσει για να καλύπτει τα κενά με ειδικευμένους γιατρούς, που υπηρετούν την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου για να αποκτήσουν τίτλο ειδικότητας, τους οποίους όμως πληρώνει ως ανειδίκευτους γιατρούς με το μισθό του αγροτικού.

Στην «απάντησή» τους ο υπουργός ΟΜΟΛΟΓΕΙ πως η συνάδελφος εξαναγκάστηκε να εφημερεύει «σερί» επί πέντε συνεχόμενα 24ωρα κάτι που είναι εξοντωτικό, επικίνδυνο και προδήλως παράνομο.

Πολύ περισσότερο είναι εξοργιστικό ο υπουργός υγείας να θεωρεί ότι μέτρο της εντατικοποίησης είναι ο αριθμός των ασθενών που εξετάζονται και νοσηλεύονται και όχι οι ώρες που εφημερεύει ένας γιατρός. Σε λίγο θα μας πουν ότι η πληρωμή της εφημερίας, θα καθορίζεται από τον αριθμό των ασθενών που εξετάζονται και νοσηλεύονται και όχι από τον αριθμό των ωρών εργασίας. Φυσικά αποφεύγει να πει πως για αυτά τα παιδιά που εισήχθησαν για νοσηλεία έπρεπε να μεριμνά ιατρικά κατά την διάρκεια της νοσηλείας τους η ίδια μια και μοναδική γιατρός κατά τις ημέρες που εφημέρευε, διότι η εφημερία αφορά και τους ασθενείς που προσέρχονται στο νοσοκομείο και τους ασθενείς που νοσηλεύονται.

Επίσης ο υπουργός αναφέρει πως όλα τα παιδιατρικά περιστατικά που εξετάστηκαν και νοσηλεύτηκαν μέσα σε αυτές τις 5 ημέρες κατά τις οποίες η συνάδελφος εξαναγκάστηκε να εφημερεύει «σερί» αδιάκοπα, ήταν δήθεν «όλα προγραμματισμένα και κανένα έκτακτο». Αφού ήταν «όλα προγραμματισμένα και κανένα έκτακτο» ποιες ήταν οι «έκτακτες υπηρεσιακές ανάγκες» που επέβαλαν την μετακίνηση της γιατρού από την Αθήνα στην Σάμο και την επί πενθήμερο εξοντωτική υπερεφημέρευση;

Άλλωστε στην ίδια ανάρτηση ο υπουργός κομπάζει πως οι υπηρεσίες που προσέφερε η γιατρός ήταν «έκτακτες» και πως η γιατρός «πληρώθηκε κανονικά». Δηλαδή πως με τους πενιχρούς μισθούς και την αντίστοιχα πενιχρή εφημεριακή αποζημίωση των γιατρών, τάχα το υπουργείο «δικαιούται» να εξαναγκάζει τον/την κάθε γιατρό να εφημερεύει σερί 5, 10 ή 30 εικοσιτετράωρα τον μήνα. Κάτι που εκτός από εξοντωτικό είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ και θα ήταν παράνομο ακόμα και αν η εφημεριακή απασχόληση πληρωνόταν όπως έπρεπε. Μάλιστα ούτε λίγο ούτε πολύ ο υπουργός λέει πως η γιατρός έπρεπε να… τον ευχαριστήσει κιόλας (!) για την δωρεάν διαμονή (! !) σε ένα δωμάτιο που η γιατρός δεν πρόλαβε καλά καλά ούτε να δει το εσωτερικό του διότι έπρεπε διαρκώς να βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Τι περιμένει κανείς από έναν υπουργό που είναι άσχετος με το επάγγελμα του γιατρού και επιδίδεται στο εμπόριο υγείας. Για πολλοστή φορά ο κ. Γεωργιάδης δρα και συμπεριφέρεται ως CEO ιδιωτικής κλινικής ή επιχειρηματικού ομίλου Υγείας.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Μαζικές προσλήψεις ειδικευμένων γιατρών με ταχείες διαδικασίες, ώστε να μπορέσουν τα νοσοκομεία να λειτουργούν με ασφάλεια για τους ασθενείς και τους υγειονομικούς.
• Ουσιαστικά μέτρα στήριξης των νέων επιστημόνων.
• Άμεση παύση όλων των αναγκαστικών μετακινήσεων προσωπικού.

Να σταματήσει η κυβέρνηση τα ψέματα και τις απειλές! Να μην διανοηθούν να ασκήσουν καμία δίωξη στη συνάδελφο που αποκάλυψε την αλήθεια!

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Θυσία

Eλλάδα

Μια εργαζόμενη σε σούπερ μάρκετ στην Κάλυμνο τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι, ενώ χειριζόταν τη μηχανή του κιμά. 

Η εργαζόμενη είχε προσληφθεί ως ταμίας, αλλά όπως φαίνεται έκανε και τον χασάπη, χωρίς καμιά εκπαίδευση. 

Το αποτέλεσμα ήταν να ακρωτηριαστεί σε ένα δάκτυλο και να τραυματιστεί σε άλλα δυο. 

Το τραγικό αυτό περιστατικό ξεχωρίζει από το χτεσινό δελτίο εργοδοτικών εγκλημάτων και σίγουρα δεν είναι το μοναδικό. 

Κάθε τρεις εργάσιμες μέρες ένας εργάτης χάνει τη ζωή του στο μεροκάματο και πολλαπλάσιοι τραυματίζονται, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά. 

Προχτές μάλιστα δημοσιοποιήθηκαν στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία από την αρχή του χρόνου 37 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους σε χώρους δουλειάς, ενώ την περασμένη χρονιά 22 θάνατοι σχετίζονται με θερμική καταπόνηση, δείχνοντας τις άθλιες συνθήκες στις οποίες δουλεύουν καθημερινά εκατομμύρια εργαζόμενοι. 

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι η πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, που αντιμετωπίζει ως κόστος τα μέτρα υγείας και ασφάλειας, ενώ οι όποιοι έλεγχοι γίνονται για τα μάτια του κόσμου, χωρίς κανένα αντίκρισμα για την προστασία των εργαζομένων. 

Είναι μάλιστα αποκαλυπτικό ότι με το πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης, ο εργοδότης μπορεί να ζητήσει μέχρι και αναβολή του ...αιφνιδιαστικού ελέγχου. 

Για τέτοια φρενίτιδα του κράτους μιλάμε, στην προσπάθεια να προστατέψει το κεφάλαιο και τα κέρδη, θυσιάζοντας στον βωμό τους ακόμα και ανθρώπινες ζωές.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Ράβε - ξήλωνε»

Ελλάδα

«Ο κεφαλαιοκράτης αγόρασε την εργατική δύναμη στην ημερήσια αξία της. Του ανήκει η αξία χρήσης της για το διάστημα μιας εργάσιμης μέρας. Απέκτησε έτσι το δικαίωμα να βάζει τον εργάτη να δουλεύει γι' αυτόν στο διάστημα μιας μέρας. Τι είναι όμως μια εργάσιμη μέρα; Πάντως λιγότερο από μια φυσική μέρα ζωής. Πόσο λιγότερο; Ο κεφαλαιοκράτης έχει τη δική του άποψη γι' αυτό το ultima thule (έσχατο όριο), για το αναγκαίο όριο εργάσιμης μέρας. Σαν κεφαλαιοκράτης είναι μονάχα προσωποποιημένο κεφάλαιο. Η ψυχή του είναι η ψυχή του κεφαλαίου. Το κεφάλαιο όμως έχει ένα και μοναδικό κίνητρο ζωής, το κίνητρο να αξιοποιείται, να δημιουργεί υπεραξία, να απορροφά με το σταθερό του μέρος, με τα μέσα παραγωγής, όσο το δυνατό μεγαλύτερη μάζα υπερεργασίας. Το κεφάλαιο είναι πεθαμένη εργασία, που ζωντανεύει μονάχα σαν το βρικόλακα ρουφώντας ζωντανή εργασία και ζει τόσο περισσότερο, όσο περισσότερη ζωντανή εργασία ρουφά. Ο χρόνος που εργάζεται ο εργάτης είναι χρόνος που στη διάρκειά του ο κεφαλαιοκράτης καταναλώνει την εργατική δύναμη που αγόρασε απ' αυτόν. Αν ο εργάτης καταναλώνει το διαθέσιμο χρόνο του για τον εαυτό του κλέβει έτσι τον κεφαλαιοκράτη.»

Κ. Μαρξ,«Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος.

Το πόσο ανήκουν στο «χθες» της εκμετάλλευσης όλα τα σύγχρονα αυτά εργαλεία της «ευελιξίας» αποτυπώνεται στις αξιώσεις του κεφαλαίου, που συνοδεύτηκαν και από πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων, ώστε ο εργάσιμος χρόνος να γίνει λάστιχο, για να μπορεί σε κάθε φάση της οικονομίας να διασφαλίζει τη μέγιστη κερδοφορία και τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας.

Από τα τέλη του 20ού αιώνα και την εφαρμογή της «Λευκής Βίβλου» της ΕΕ «έραβαν και ξήλωναν» τον εργάσιμο χρόνο, με σκοπό η εργατική τάξη να δουλεύει όσο, όποτε και όπως θέλουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Ετσι, συνοπτικά στην Ελλάδα έχουμε:

- Νόμος 1892/1990 (ΝΔ): Εισήγαγε για πρώτη φορά τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου και έθεσε τις βάσεις για μερική απασχόληση και συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

- Νόμος 2639/1998 (ΠΑΣΟΚ): Εδραίωσε τις ελαστικές μορφές (part-time, εκ περιτροπής εργασία κ.λπ.) και κατοχυρώθηκε η εργασία μέσω εργολάβων και ιδιωτικών εταιρειών προσωρινής απασχόλησης.

- Νόμος 3846/2010 (ΠΑΣΟΚ): Ενίσχυση της μερικής απασχόλησης, της ενοικίασης εργαζομένων μέσω των «Επιχειρήσεων Προσωρινής Απασχόλησης», της εκ περιτροπής εργασίας και της «διευθέτησης».

- Νόμος 3899/2010 (ΠΑΣΟΚ): Νέα επέκταση της εκ περιτροπής εργασίας.

- Νόμος 4093/2012 (συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ): Κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων, μειώσεις κατώτατων μισθών, περαιτέρω «ευελιξία».

- Νόμος 4498/2017 (ΣΥΡΙΖΑ): Δίνει καθοριστικό χτύπημα μέσα από την καθιέρωση της 60ωρης εργάσιμης βδομάδας που θέσπισε για τους γιατρούς των δημόσιων νοσοκομείων, στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης της Κοινοτικής Οδηγίας 2003/88.

- Νόμος 4808/2021 (ΝΔ - γνωστός και ως νόμος Χατζηδάκη): Κατοχύρωση της ατομικής «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου, με 10ωρη δουλειά χωρίς πρόσθετη αμοιβή και με διακεκομμένα ωράρια ακόμα και στη μερική απασχόληση.

- Νόμος 5053/2023 (ΝΔ - γνωστός και ως νόμος Γεωργιάδη): Καθιέρωση της 13ωρης εργασίας σε δύο εργοδότες.

- Νόμος 5239/2025 (ΝΔ - νόμος Κεραμέως): Καθιέρωση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη.

Να λοιπόν γιατί η συζήτηση για τον εργάσιμο χρόνο είναι αποκαλυπτική προκειμένου να γίνουν κατανοητές οι σύγχρονες μορφές έντασης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η μερική απασχόληση, η «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, οι υπερωρίες, οι ελαστικές μορφές είναι οι τρόποι με τους οποίους ξεχειλώνεται η εργάσιμη μέρα, ντυμένοι με την ψευδεπίγραφη επικάλυψη της «ελεύθερης επιλογής».

Αυτή ακριβώς η συζήτηση γίνεται επίκεντρο πάλης και διεκδίκησης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με τις ταξικές δυνάμεις να οργανώνουν τη συλλογική διεκδίκηση. Το 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο είναι το αίτημα που διατρανώνουν τα συνδικάτα, δείχνοντας ότι υπάρχει σήμερα η δυνατότητα να δουλεύουμε όλοι λιγότερο χωρίς να αναγκαζόμαστε να ζούμε χειρότερα, αλλά αξιοποιώντας τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη.

Και όσο μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα στις δυνατότητες που προσφέρει η εποχή μας για να ζήσουμε καλύτερα και στο πώς τελικά ζούμε, τόσο αποκαλύπτεται και αυτή η τεράστια αντίφαση: Οτι στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, των ρομποτικών τεχνολογιών, των τόσων επιτευγμάτων της ανθρώπινης εργασίας, το 8ωρο του 1886 καταντά «μουσειακό είδος». Στην εποχή που ουρανοξύστες σηκώνονται σε μερικούς μήνες, ενώ πριν 140 χρόνια χρειάζονταν χρόνια και χρόνια για τις οικοδομές, οι κυβερνήσεις πλασάρουν σαν «ρεαλισμό» το ...δικαίωμα στη 13ωρη εργασία!

Οι διεκδικήσεις του 1886 παραμένουν επίκαιρες, γιατί είναι «ανάγκη των καιρών» να ξεμπερδεύει η εργατική τάξη με τον βραχνά του κέρδους, που όσο υπάρχει φέρνει ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου.

Πηγή: rizospastis.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ Σικάγο 1886, με το λάβαρο των οκτώ ωρών...

Κόσμος 

Μια αναδρομή στα συγκλονιστικά γεγονότα, μέσα από την έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» «Η άγνωστη Ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ»

Σύντομα, η πολύβουη συγκέντρωση

θα συγκινήσει όλα τα έθνη!

Από τις μακριές και κουρασμένες ουρές

στα εργοστάσια και εργαστήρια,

απ' όλα τα πνιγηρά σιδηρουργεία,

και από τα ανήλιαγα ορυχεία...

Ελάτε να διεκδικήσουμε...

Οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες δουλειά

και οχτώ ώρες για ό,τι θέλει ο καθένας από μας!

Ζήτω η εργατιά,

που θα υψωθεί με δύναμη!

Είναι αυτή που έχει γεμίσει τον κόσμο με αφθονία,

και θα γεμίσει τον κόσμο με φως.

Συγκεντρώνει όλες τις δυνάμεις της

Και βαδίζει προς τη νίκη

με το λάβαρο των οκτώ ωρών.

Φωνάξτε, φωνάξτε στη συγκέντρωση,

μέχρι να συγκινηθεί όλος ο κόσμος.

Οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες δουλειά

και οχτώ ώρες για ό,τι θέλει ο καθένας από μας...

***

«Ο πρώτος καρπός του εμφυλίου πολέμου ήταν η ζύμωση για το οκτάωρο, που με ταχύτητα ατμομηχανής προχωρεί από τον Ατλαντικό ως τον Ειρηνικό Ωκεανό, από τη Νέα Αγγλία ως την Καλιφόρνια. Το πανεργατικό συνέδριο της Βαλτιμόρης (16 Αυγούστου 1866) διακηρύχνει: "Η πρώτη και μεγάλη απαίτηση της σημερινής εποχής για ν' απελευθερωθεί η εργασία αυτής της χώρας από την καπιταλιστική σκλαβιά, είναι η έκδοση ενός νόμου που θα καθορίζει ότι το 8ωρο θα αποτελεί την κανονική εργάσιμη ημέρα σ' όλες τις Πολιτείες της αμερικανικής Ενωσης. Είμαστε αποφασισμένοι να καταβάλουμε όλες μας τις δυνάμεις ώσπου να πετύχουμε αυτό το ένδοξο αποτέλεσμα"», Κ. Μαρξ: «Το Κεφάλαιο» (εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», τόμος Πρώτος, σελ. 314 - 315).

Το 1884, η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε στο συνέδριό της ότι η 1η Μάη του 1886 θα ήταν μέρα εκτεταμένου απεργιακού αγώνα, με σκοπό την καθιέρωση του οκτάωρου, με την εργατική τάξη να κάνει πράξη τη δίκαιη και τίμια απόφασή της.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από το έργο των Ρίτσαρντ Ο. Μπόγιερ και Χέρμπερτ Μ. Μόρε, «Η άγνωστη Ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ», (εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»):

«Παντού βλέπει κανείς αναταραχή για το οχτάωρο», έγραφε ο Τζον Σουίντον στην εφημερίδα του, στις 18 του Απρίλη 1886. Οι εργάτες διαδήλωναν και τραγουδούσαν από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Σαν Φρανσίσκο. Οι εφημερίδες, ομόφωνα και με μικρές διαφοροποιήσεις, δήλωναν ότι το κίνημα ήταν «κομμουνιστικό, ανατριχιαστικό και αχαλίνωτο». Δήλωναν ότι θα έφερνε «μείωση μισθών, φτώχεια και κοινωνική υποβάθμιση του αμερικανικού εργάτη», ενώ θα έσπρωχνε τους εργάτες σε «αλητεία και χαρτοπαιξία, βία, κραιπάλη και αλκοολισμό». Η «Νιου Γιορκ Τάιμς», στις 25 του Απρίλη 1886, χαρακτήρισε το κίνημα «αντιαμερικανικό», προσθέτοντας ότι «οι εργατικές αναταραχές προκαλούνται από ξένους»...

Οι εφημερίδες και οι βιομήχανοι διέδιδαν ότι η 1η του Μάη ήταν η ημερομηνία που θα γινόταν μια κομμουνιστική εργατική εξέγερση, σύμφωνα με το μοντέλο της Παρισινής Κομμούνας. Ο Μέλβιλ Ε. Στόουν, διευθυντής της εφημερίδας «Σικάγο Ντέιλι Νιους» - η οποία χαρακτηριζόταν «η πιο κερδοφόρα έκδοση δυτικά της Νέας Υόρκης» - έλεγε ότι «εύκολα προβλέπεται επανάληψη των ταραχών της Παρισινής Κομμούνας», για την 1η Μάη 1886. Στο φύλλο της μέρας εκείνης, η εφημερίδα του Σικάγου «Ιντερ Οσεαν» ανακοίνωνε: «Οι σοσιαλιστές ταραχοποιοί δήλωσαν με καμάρι ότι θα χρησιμοποιήσουν τη διαδήλωση για το οχτάωρο προς όφελός τους... Εγινε γνωστό ότι φτάνουν σήμερα στο Σικάγο μερικοί από τους πιο ικανούς καθοδηγητές του σοσιαλιστικού κινήματος»...

Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα...

...Ο παγωμένος άνεμος της λίμνης, που συχνά ήταν πολύ διαπεραστικός την άνοιξη, ξαφνικά έπεσε και είχε βγει ένας δυνατός ήλιος. Ολα ήταν ήσυχα, τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οι οικοδομές παρατημένες, δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και οι μάντρες των ζώων ήταν σιωπηλές.

Ηταν Σάββατο, εργάσιμη μέρα. Ομως οι εργάτες γελώντας, κουβεντιάζοντας και ντυμένοι με τα καλά τους, κατευθύνονταν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους στη λεωφόρο Μίτσιγκαν. Ο δρόμος είχε αποκτήσει ατμόσφαιρα γιορτής...

Εξω από τον κύριο όγκο της διαδήλωσης και στους γειτονικούς δρόμους ήταν παραταγμένοι λόχοι αστυνομικών και ειδικών δυνάμεων, έτοιμοι να επιβάλουν «τον νόμο και την τάξη». Σε στρατηγικά σημεία, στις στέγες, ήταν μαζεμένοι αστυνομικοί, Πίνκερτον1 και αξιωματικοί της εθνοφρουράς, κρατώντας όπλα και άλλα σύνεργα πολέμου.

Στους στρατώνες, 1.350 εθνοφρουροί με στολή, οπλισμό και πολυβόλα περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν. Σε ένα κεντρικό κτίριο γραφείων μαζεύτηκαν ηγετικά στελέχη της Επιτροπής Πολιτών. Συνεδρίαζαν όλη την ημέρα και έπαιρναν αναφορές από έξω για την επικείμενη σύγκρουση. Αυτοί ήταν το γενικό επιτελείο που συντόνιζε τη μάχη για τη διάσωση του Σικάγο από το κομμουνιστικό οχτάωρο...

Γύρω στους 340.000 εργάτες διαδήλωναν σε όλη τη χώρα. Περίπου 190.000 είχαν κατέβει σε απεργία. Στο Σικάγο 80.000 απεργούσαν για το οχτάωρο και οι περισσότεροι, είπε ο Σπάις δείχνοντας με συγκίνηση, βρίσκονταν εδώ και περίμεναν να αρχίσει η διαδήλωση. Μια δεύτερη σκέψη πέρασε από το μυαλό του και είπε στον Πάρσονς να διαβάσει το κύριο άρθρο της «Μέιλ»:

«Στην πόλη μας υπάρχουν δύο επικίνδυνοι κακοποιοί, δύο ακαμάτηδες δειλοί που πάνε να δημιουργήσουν φασαρίες. Ο ένας λέγεται Πάρσονς, ο άλλος Σπάις...

Θυμηθείτε τα ονόματά τους σήμερα. Παρακολουθήστε τους. Θεωρήστε τους προσωπικά υπεύθυνους για όποια φασαρία δημιουργηθεί. Τιμωρήστε τους παραδειγματικά αν σημειωθούν ταραχές!».

Ολοι αποφασισμένοι στη διεκδίκηση του οχτάωρου

Η διαδήλωση άρχιζε, οι χιλιάδες ξεκινούσαν την πορεία και ο καθένας ένιωθε μέσα του τη δύναμη, την τεράστια δύναμη της αλληλεγγύης... Ολοι αποφασισμένοι στη διεκδίκηση του οχτάωρου.

Ο Πάρσονς βάδιζε κοντά στην κεφαλή της πορείας... Η πορεία κατευθύνθηκε προς τη λίμνη Φροντ, όπου θα γίνονταν ομιλίες στα Αγγλικά, τα Τσέχικα, τα Γερμανικά και τα Πολωνικά. Ο Πάρσονς μίλησε για την ακατανίκητη δύναμη της ενωμένης εργατικής τάξης. Ο Σπάις, τριάντα ενός χρόνων, εκδότης της γερμανόφωνης εργατικής εφημερίδας «Αρμπάιτερ - Τσάιτουνγκ» και εξίσου εύγλωττος στη μητρική του γλώσσα και στα Αγγλικά, ήταν πολύ αγαπητός στους συγκεντρωμένους... Καθώς τα χειροκροτήματα για τον Σπάις έσβηναν, η Πρωτομαγιά ανήκε πια στο παρελθόν.

Δεν έγινε αιματοχυσία, ούτε επαναλήφθηκε η Παρισινή Κομμούνα... Ο Τύπος με απολογητικό ύφος άρχισε να μετριάζει τις βίαιες προβλέψεις του... Το Σικάγο τώρα ένιωθε κάπως εξαπατημένο με την ειρηνική διαδήλωση. Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή και ο Πάρσονς πήγε στο Σινσινάτι για να μιλήσει σε μια συγκέντρωση. Τη Δευτέρα η απεργία απλώθηκε και πολλές χιλιάδες εργατών του Σικάγου κατάκτησαν το οχτάωρο, ενώ η Επιτροπή Πολιτών εξακολουθούσε να υποστηρίζει ότι κάτι έπρεπε να γίνει.

Η αστυνομία, εξοργισμένη από τη διάψευση των υψηλών προσδοκιών της για την Πρωτομαγιά, παρηγορήθηκε κάπως χτυπώντας τους εργαζόμενους στο λοκάουτ του εργοστασίου θεριστικών μηχανών του Μακ Κόρμικ και βάζοντας μέσα 300 απεργοσπάστες.

Την ώρα που έκλεινε το εργοστάσιο, ένα μεγάλο πλήθος εργατών περίμενε να βγουν οι απεργοσπάστες. Τότε, ξαφνικά, τα όπλα των αστυνομικών στράφηκαν κατά πάνω τους. Εκείνοι υποχώρησαν και έκαναν να φύγουν, όταν η αστυνομία, σύμφωνα με έναν αυτόπτη μάρτυρα, «άρχισε να πυροβολεί τους εργάτες πισώπλατα. Μερικοί άντρες και αγόρια σκοτώθηκαν καθώς έτρεχαν να φύγουν». Οι νεκροί ήταν έξι. Ο Σπάις, που μιλούσε εκεί κοντά σε συγκέντρωση απεργών εργατών ξυλουργείων, είδε τη σφαγή και το ανέφερε στους συντρόφους του.

Τα γεγονότα της Χεϊμάρκετ

Αποφασίστηκε να οργανωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία, το επόμενο βράδυ στην πλατεία Χεϊμάρκετ...

Ο Πάρσονς είχε γυρίσει από το Σινσινάτι με ακμαίο ηθικό και ενθουσιασμένος από τα νέα ότι χιλιάδες εργάτες σε όλη τη χώρα κατακτούσαν το οχτάωρο. Αφού ετοίμασε λεπτομερειακή αναφορά για το ταξίδι του, το μεσημέρι και ενώ έτρωγαν στο σπίτι τους της οδού Ιντιάνα, η Λούσι του είπε για τη συγκέντρωση στη Χεϊμάρκετ, αλλά πρόσθεσε ότι την Κυριακή, όσο έλειπε, εκείνη συναντήθηκε με γυναίκες ράφτρες που ήθελαν να οργανωθούν. Ο Πάρσονς, ενθουσιασμένος από αυτή την προοπτική, αποφάσισε να μην πάει στη Χεϊμάρκετ, αλλά να συναντηθεί με τον Σαμ Φίλντεν και άλλα στελέχη του Συνδέσμου Εργαζομένων, στο γραφείο της Αλάρμ, στην Πέμπτη Λεωφόρο 107, για να ασχοληθούν με την οργάνωση των γυναικών...

Συζητούσαν ορισμένες προτάσεις πάνω στην οργανωτική καμπάνια, όταν μπήκε λαχανιασμένος ένας απεσταλμένος. «Η συγκέντρωση είναι μεγάλη στη Χεϊμάρκετ», είπε, «και ο Σπάις είναι ο μόνος ομιλητής. Θέλει να πας», είπε στον Πάρσονς, «και συ, επίσης, Φίλντεν».

Το πλήθος δεν έφτανε να γεμίσει την πλατεία, γι' αυτό ο Σπάις, που είχε πάει πρώτος, έσπρωξε ένα άδειο βαγόνι στη γωνία του λιθόστρωτου δρόμου, μισό τετράγωνο πιο πέρα, για να το χρησιμοποιήσουν σαν εξέδρα οι ομιλητές. Εκεί κοντά βρισκόταν το αστυνομικό τμήμα της οδού Ντεπλέν, με διευθυντή τον αστυνόμο Τζον Μπόνφιλντ, που είχε παρατσούκλι «Γκλόμπερ», όπου 180 αστυφύλακες ήταν σε ετοιμότητα για να κάνουν επίθεση στους συγκεντρωμένους αν το καλούσε η περίσταση. Αυτό δεν το ήξερε ο Σπάις, όπως δεν ήξερε και ότι μέσα στο πλήθος ήταν ο δήμαρχος Κάρτερ Χάρισον.

Ο Σπάις μιλούσε από το βαγόνι, όταν είδε τον Πάρσονς να φτάνει μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Τον είδε και ο κόσμος και ξέσπασε σε χειροκροτήματα. Ο Πάρσονς έβαλε την οικογένειά του σε ένα άλλο άδειο βαγόνι, πήγε στην αυτοσχέδια εξέδρα, σκαρφάλωσε και άρχισε την ομιλία του. «Δεν βρίσκομαι εδώ για να ξεσηκώσω κανέναν», είπε, «αλλά για να πω τα πράγματα έτσι όπως έχουν».

Ο δήμαρχος του Σικάγου απομακρύνθηκε από το ακροατήριο, πήγε στο αστυνομικό τμήμα και είπε στον αστυνόμο Μπόνφιλντ ότι η συγκέντρωση ήταν ειρηνική, γι' αυτό, είπε, δεν χρειάζονταν οι αστυφύλακες της επιφυλακής και μπορούσαν να επιστρέψουν στα κανονικά καθήκοντά τους.

Η ομιλία του Πάρσονς τέλειωσε στις δέκα. Φυσούσε κιόλας ένας παγωμένος άνεμος από τη μεριά της λίμνης και έπεφταν λίγες σταγόνες βροχής. Ερχόταν καταιγίδα. Πολλοί είχαν φύγει. Τώρα μιλούσε ο Σαμ Φίλντεν, αλλά ο Πάρσονς πήρε τη γυναίκα του και τα παιδιά του από το βαγόνι, όπου τους είχε αφήσει, και με μερικούς άλλους μπήκαν σ' ένα μπαρ, στου Ζεπφ, στη γωνία. Μετά από λίγο η παρέα γελούσε και έλεγε ιστορίες με ένα ποτήρι μπίρα στο χέρι, ενώ έξω ο Φίλντεν συνέχιζε την ομιλία του μπροστά στο πλήθος, που ολοένα μίκραινε.

«Είναι αλήθεια ή όχι», έλεγε, «ότι δεν εξουσιάζουμε την ίδια μας τη ζωή, ότι άλλοι διαμορφώνουν τις συνθήκες ύπαρξής μας, ότι...». Ξαφνικά φωνές ακούστηκαν: «Προσοχή! Η αστυνομία!». Από το τέρμα του δρόμου φάνηκαν οι 180 αστυφύλακες σε στρατιωτικό σχηματισμό, με τα γκλομπ στα χέρια. Επικεφαλής ήταν ο αστυνόμος Μπόνφιλντ και ο αστυνόμος Γουόρντ. Ο κόσμος άρχισε να τρέχει. Ο Γουόρντ σταμάτησε μπρος στο βαγόνι και είπε στον κατάπληκτο Φίλντεν: «Εν ονόματι του λαού της πολιτείας του Ιλινόις, διατάζω να διαλυθεί αμέσως και ειρηνικά αυτή η συγκέντρωση».

«Μα, αστυνόμε», είπε ο Φίλντεν με σβησμένη φωνή, «είμαστε ειρηνικοί».

Για μια στιγμή έγινε σιωπή. Μέσα στη νύχτα ακουγόταν ο θόρυβος των ποδιών που έτρεχαν. Ξαφνικά ένα κόκκινο φως έλαμψε και ακούστηκε μια τρομερή έκρηξη. Κάποιος είχε ρίξει μια βόμβα. Ακολούθησε φοβερή σύγχυση. Η αστυνομία πυροβολούσε άγρια προς όλες τις κατευθύνσεις, άνθρωποι έπεφταν στη γη, πολλοί είχαν τραυματιστεί, άλλοι έτρεχαν, έβριζαν, βογκούσαν καθώς τους ποδοπατούσαν ή τους χτυπούσαν με τα γκλομπ οι μανιασμένοι αστυνομικοί, ένας από τους οποίους είχε σκοτωθεί και εφτά ήταν βαριά τραυματισμένοι.

Επρεπε να κρεμαστούν για τις πολιτικές απόψεις, τα λόγια, τη δραστηριότητά τους...

Την άλλη μέρα το Σικάγο και όλη η χώρα είχαν μεταμορφωθεί σε ένα τέρας που διψούσε για εκδίκηση. «Με την έκρηξη της βόμβας», γράφει ο Ντέιβιντ στην αναφορά του στα γεγονότα της Χεϊμάρκετ, «ο Τύπος έχασε και το τελευταίο ίχνος αντικειμενικότητας... Ενας χαρακτηριστικός τίτλος ούρλιαζε: "ΤΩΡΑ ΑΙΜΑ!.." Μια βόμβα που ρίχτηκε στις γραμμές της αστυνομίας εγκαινιάζει το έργο του θανάτου».

Η «Νιου Γιορκ Τρίμπιουν» έγραφε:

«...ο όχλος έμοιαζε να έχει χάσει τα λογικά του, διψούσε για αίμα. Μένοντας σταθερά στη θέση, έριξε καταιγισμούς πυρών στους αστυνομικούς».

Από την αρχή κιόλας, πολλοί σκέφτηκαν ότι η βόμβα ήταν έργο προβοκατόρων και αργότερα αυτή η υπόθεση υποστηρίχτηκε εν μέρει και από την αστυνομία. Το πρωί όμως της 5ης του Μάη, αλλά και πολλές μέρες αργότερα, δεν ήταν φρόνιμο να εκφράζονται τέτοιες σκέψεις. «Συνάντησα πολλές παρέες και άκουσα τις συζητήσεις τους γύρω από τα γεγονότα της προηγούμενης νύχτας», γράφει ένας κάτοικος του Σικάγο εκείνης της εποχής. «Ολοι ήταν σίγουροι ότι δράστες του φοβερού εγκλήματος ήταν οι ομιλητές της συγκέντρωσης και άλλοι υποκινητές των εργατών. "Κρεμάστε τους πρώτα και μετά τους δικάζετε", ήταν μια φράση που άκουγα συνέχεια... Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη από θυμό, φόβο και μίσος».

Οι εφημερίδες της χώρας δήλωναν με ένα στόμα ότι δεν είχε σημασία αν ο Πάρσονς, ο Σπάις και ο Φίλντεν είχαν βάλει τη βόμβα ή όχι. Επρεπε να κρεμαστούν για τις πολιτικές απόψεις τους, για τα λόγια τους και τη γενική δραστηριότητά τους. Οσο περισσότεροι ταραχοποιοί παραδίνονταν στον δήμιο, τόσο το καλύτερο. «Το αίσθημα δικαιοσύνης του λαού», έλεγε η «Σικάγο Τρίμπιουν», «απαιτεί οι Ευρωπαίοι δολοφόνοι Ογκαστ Σπάις, Μάικλ Σβαμπ (ένα άλλο μέλος του Διεθνούς Συνδέσμου Εργαζομένων) και Σάμιουελ Φίλντεν να συλληφθούν, να δικαστούν και να απαγχονιστούν για φόνο... Απαιτεί ακόμα να συλληφθεί ο εγκληματίας Α. Ρ. Πάρσονς, που ντρόπιασε τη χώρα με τη γέννησή του σ' αυτήν, να δικαστεί και να απαγχονιστεί για φόνο»...

***

21 Ιούνη του 1886 ξεκινά η δίκη - παρωδία με δικαστή τον Τζόζεφ Ε. Γκάρι...

11 Νοέμβρη του 1887, οι Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Εγκελ οδηγούνται στην αγχόνη...

«Αν σας περνάει η ιδέα στα σοβαρά πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών στην εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια, "πτωχοί τω πνεύματι"», τα λόγια του Σπάις στο δικαστήριο, τα οποία δικαίωσε η ίδια η πάλη των εργατών.

Η απεργία της 1ης Μάη του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν τον χρόνο εργασίας τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές περιοχές κερδήθηκε η ημιαργία του Σαββάτου και αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Ετσι, το 1889 στο Ιδρυτικό της Συνέδριο, η Β' Διεθνής αποφάσισε τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς ως παγκόσμιας ημέρας εργατικών διεκδικήσεων.

Σημείωση:

1. Ιδιωτικό πρακτορείο ασφάλειας που δημιουργήθηκε το 1850 στις ΗΠΑ από τον Αλαν Πίνκερτον. Υπήρξε ο μεγαλύτερος ιδιωτικός παρακρατικός οργανισμός στον κόσμο με αντισυνδικαλιστική και απεργοσπαστική δράση.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κωνσταντίνος Καβάφης: 10 στίχοι του ποιητή που έχουν μείνει ανεξίτηλοι στην ιστορία της λογοτεχνίας

Ειρήνη Μωραϊτη

Γεννημένος στις 29 Απριλίου του 1863 στηνΑλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου και πέθανε την ίδια ημέρα το 1933, σε ηλικία 70 ετών, ο Κωνσταντίνος Καβάφης είναι ένας από τους πιο σπουδαίους Έλληνες ποιητές, ο οποίος παρότι ζούσε μακριά από την Ελλάδα, για περισσότερα από 50 χρόνια εμπλούτιζε τη λογοτεχνία της με ποιήματα που εξυμνούνται μέχρι και σήμερα.

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, παρότι έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια, σε ηλικία 9 ετών, αναγκάστηκε, μετά τον θάνατο του πατέρα του, να μετακομίσει με τη μητέρα του στην Αγγλία. Εκεί έμεινε για 7 χρόνια και το 1879 επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, χωρίς όμως να τον περιμένει εκεί το πατρικό του και η οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα του, η οποία είχε καταρρεύσει μετά τον θάνατό του.

Η ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη

Πέρα από την Αλεξάνδρεια και την Αγγλία, ο ποιητής γνώρισε τη Γαλλία, την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, ενώ έζησε για ένα διάστημα και εκεί. Κοσμογυρισμένος όπως ήταν, όταν ήρθε σε επαφή με τον κόσμο της ποίησης, ο Κωνσταντίνος Καβάφης κατάφερε να τον εμπλουτίσει με τεχνικές και εικόνες που μέχρι τότε κανείς άλλος δεν είχε επιδιώξει.

Κύριο γνώρισμα της ποίησης του Καβάφη είναι η πρωτοποριακή μορφή, η ιδιότυπη γλώσσα με μείγμα καθαρεύουσας, δημοτικής και ιδιωματικά στοιχεία της Κωνσταντινούπολης, ενώ ο ίδιος ο ποιητής είχε κατατάξει τα ποιήματά του σε τρεις κατηγορίες, τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά.

Ο Καβάφης χρησιμοποιούσε συχνά συμβολισμούς και καταπιανόταν με φιλοσοφικά θέματα αλλά και με ήρωες βγαλμένους από την ιστορία και τη μυθολογία, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που άφηνε την πένα να βουτήξει στην καρδιά του και να γράψει ποιήματα πιο ρομαντικά και ερωτικά, τα οποία βέβαια στην πλειοψηφία τους δεν αναγνώρισε ως επίσημο μέρος του έργου του.

Μέχρι και τον θάνατό του, ο Καβάφης ολοκλήρωσε 266 ποιήματα, από τα οποία τα 154 είχε αναγνωρίσει και τα 37 είχε αποκηρύξει ο ίδιος, ενώ 75 βρέθηκαν ολοκληρωμένα μετά τον θάνατό του και χαρακτηρίστηκαν «Κρυμμένα».

Στις 29 Απριλίου του 1933, την ημέρα που έκλεινε 70 χρόνια πάνω στη Γη, ο Κωνσταντίνος Καβάφης έχασε την άνιση μάχη που για χρόνια έδινε με τον καρκίνο του λάρυγγα και έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας όμως πίσω του μία σπουδαία λογοτεχνική παρακαταθήκη και γράφοντας με ανεξίτηλα γράμματα πολλές σελίδες στην ιστορία της ποίησης.

10 χαρακτηριστικοί στίχοι του μεγάλου ποιητή

Τα πιο χαρακτηριστικά από τα ποιήματά του πολυδιαβασμένου Έλληνα ποιητή του εξωτερικού είναι τα «Τείχη», «Τρώες», «Περιμένοντας τους βαρβάρους», «Ιθάκη», «Θερμοπύλες», «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον», «Η Πόλις» και «Η σατραπεία».

Με αυτά τα ποιήματα ο Καβάφης κατάφερε να μάς χαρίσει δεκάδες στίχους μεγάλης λογοτεχνικής αξίας, από τους οποίους 10 ξεχωρίζουν τόσο για τα μηνύματα όσο και για την λυρικότητά τους.

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη…
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.»
-Τείχη (1896)-

«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»
-Περιμένοντας τους βαρβάρους (1898)-

«Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει
το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε.»
-Che fece . . . . il gran rifiuto (1899)-

«Είν’ οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφαση και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
Αλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει…..
ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλιτώσουμε με την φυγή.»
-Τρώες (1900)-

«Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κι ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κι ευσπλαχνία·»
-Θερμοπύλες (1901)-

«Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
Αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.»
-Ιθάκη (1910)-

«Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που φεύγει.»
-Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον (1910)-

«Η πόλις θα σε ακολουθεί.
Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους….
Δεν έχει πλοίο για σε δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ,
σ’ όλη τη γη τη χάλασες.»
-Η πόλις (1910)-

«Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει.
Τον έπαινο του Δήμου και των σοφιστών,
Τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα εύγε.»
-Η Σατραπεία (1910)-

«Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου
είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.
Δεν έχω εγκαρτέρησι καμιά.
Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάπως ξέρεις από φάρμακα·»
-Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου·
ποιητού εν Κομμαγηνή· 595 μ.Χ. (1921)-

Πηγή: monopoli

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το καλό δεν είναι εξαίρεση

Οδυσσέας Ιωάννου

Έχουν γραφτεί πολλά για την επίδραση του Διαδικτύου στην ζωή μας και δύσκολα μπορεί κάποιος να κομίσει κάτι καινοφανές. Μπορεί μόνο να κάνει κάτι με τον εαυτό του. Όπως γίνεται με τα περισσότερα πράγματα ο καθένας κάνει προσπάθειες να σωθεί μόνος του. Αισθάνομαι πως η λειτουργία του πια μοιάζει με ένα χωνί που καταλήγει στο στόμα μας. Μαζεύει τα πάντα αλλά στο στενό του στόμιο συγκεντρώνει μόνο το ίζημα, το κατακάθι των κακών νέων. Από εκεί πίνουμε, από εκεί τρεφόμαστε, από ό,τι κακό στριμώχνεται στον στενό του λαιμό.

Τα κακά νέα έρχονται στοχευμένα και δημιουργούν μία διάθλαση του κόσμου που σε επηρεάζει με πολλούς τρόπους. Έχουμε ανάγκη από «διατροφολόγους διαδικτύου» να μας καθοδηγούν στο τι πρέπει να τρώμε για μία ισορροπημένη διατροφή. Καταναλώνουμε μόνο τον κακό εαυτό, τις κακές στιγμές των άλλων και στο μυαλό μας στήνεται μία γενίκευση που δεν έχει σχέση με τις πραγματικές ποσοστώσεις.

Ακόμη και ένας παγκόσμιος πόλεμος -που είναι φυσικά κάτι πολύ σημαντικό- δεν είναι ολόκληρη η εικόνα. Μονοπωλεί τις σελίδες ενημέρωσης αλλά δεν είναι ολόκληρη η ζωή μας. Τα εγκλήματα, τα ατυχήματα, οι ρεμούλες, τα σενάρια καταστροφής, είναι μέρος αλλά όχι το όλον. Σε κάποια sites έχουν κάνει κατά καιρούς την εμφάνισή του στήλες που έχουν ως τίτλο «τα καλά νέα» οι οποίες λειτουργούν κι αυτές ως μία νεύρωση για υγιεινή ζωή. Σαν εκείνους που ανακαλύπτουν απότομα πως υπάρχει και η καλή διατροφή και πλακώνονται στις βιταμίνες, το κινόα και τα γκότζι μπέρι. Εμφιαλωμένη αισιοδοξία, χαπάκια ευθυμίας, άλλη διάθλαση, ανάποδη.

Κάνεις μία αναζήτηση για κάποιο πρόβλημα υγείας και για το επόμενο διάστημα οι ενημερώσεις σου είναι μία καταιγίδα ακραίων σεναρίων που σου παγώνουν το αίμα. Σύμφωνα με το διαδίκτυο είμαστε όλοι στα τελευταία μας. Κι εμείς και ο κόσμος και η ύπαρξη και ότι ξέραμε ως τώρα. Η ζωή μας έχει παραδοθεί στο delivery γιατί έχουμε ξεχάσει πώς να φτιάχνουμε τα καλά μας νέα με τα χεράκια μας.

Για τους ακραίους της άλλης πλευράς -τους ιδεοληπτικά τεχνοφοβικούς- οι οθόνες είναι ο διάβολος. Κάθε εποχή έχει τους Λουδίτες της και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήμασταν καλοί στην ορθολογική χρήση των καινοτομιών. Μας έπαιρνε χρόνο. Και μέχρι να το καταφέρουμε γίναμε για κάτι φεγγάρια αφοριστικοί χάνοντας τα γλυκάδια της ζωής από τις κακές συνήθειες της junk ενημέρωσής μας.

Δεν έχουμε φτάσει μέχρι εδώ μόνο με ήττες. Πουθενά δεν πηγαίνεις μόνο με ήττες. Έχουμε νίκες αδιαφήμιστες, έχουμε καταφέρει πράγματα που δεν θα μπορούσαμε να τα φανταστούμε, είμαστε εδώ κόντρα σε όλες τις πιθανότητες. Αλλά η λειτουργία του κακού έχει πολλαπλασιαστικές ιδιότητες. Και τρέχει και πολύ πιο γρήγορα. Το καλό διαιρείται στον διαιρέτη της εξαίρεσης. Ενώ είναι τόσο κανόνας όσο και το κακό.

Έχουμε λοιπόν το στόμα μας κολλημένο στον στενό στόμιο του χωνιού. Δεν ξεδιψάς έτσι, απλά καταφέρνουμε να κάνουμε την δίψα μας ακόρεστη. Ένα ποτάμι μποτιλιάρεται και βγάζει στο τέλος μόνο σταγόνες με δηλητήριο. Και τις βυζαίνουμε. Και αφήνουμε τον κόσμο ανυπεράσπιστο στα νύχια όλων των δυνατών κακών εκδοχών του.

Φαντάζομαι πως ένα κείμενο για το πόσο γέλιο ρίξαμε χθες με τα παιδιά, με την παρέα, που είχαμε καιρό να βρεθούμε, είναι εξόχως αντιεμπορικό και λιγάκι ομφαλοσκοπικό, αλλά μπορεί να είναι και ο πολλαπλασιαστής που χρειαζόμαστε. 

Πηγή: news247

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

3.000 δολάρια το δευτερόλεπτο

Κόσμος

Σχεδόν 3.000 δολάρια κέρδη ανά δευτερόλεπτο υπολογίζεται πως θα έχουν φέτος έξι από τις μεγαλύτερες εταιρείες ορυκτών καυσίμων στον κόσμο, σύμφωνα με νέα έκθεση, την ώρα που εργαζόμενοι και λαϊκές οικογένειες σε όλο τον κόσμο μετρούν και το τελευταίο κέρμα για να βάλουν βενζίνη, να ανάψουν τη θέρμανση, να ψωνίσουν και γενικά να βγάλουν τον μήνα. Οπως αποδεικνύεται, οι μονοπωλιακοί όμιλοι βρίσκουν ευκαιρίες παντού, τόσο στην ιμπεριαλιστική «ειρήνη», όσο και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Οι «Chevron», «Shell», «BP», «ConocoPhillips», «Exxon» και «TotalEnergies» θα καταγράφουν κέρδη 2.967 δολαρίων το δευτερόλεπτο το 2026, σύμφωνα με ανάλυση της οργάνωσης Oxfam International. Αυτό αντιστοιχεί σε αύξηση σχεδόν 37 εκατ. δολαρίων την ημέρα σε σχέση με τα κέρδη τους το 2025. Τα συνολικά προβλεπόμενα κέρδη από τα ορυκτά καύσιμα για το 2026 για αυτές τις έξι εταιρείες ανέρχονται περίπου στα 94 δισ. δολάρια, σύμφωνα με την ανάλυση.

Τα κέρδη των ομίλων που παράγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο εκτοξεύονται καθώς συνεχίζεται η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στο Ιράν. Οι περιορισμοί του Ιράν στο Στενό του Ορμούζ - ένα κρίσιμο σημείο διέλευσης για τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου - και αντίστοιχα ο ναυτικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ έχουν οδηγήσει σε άνοδο των παγκόσμιων τιμών πετρελαίου, που έφτασαν κατά μέσο όρο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι τον Μάρτη.

Οι όμιλοι της Ενέργειας - είτε πρόκειται για ορυκτά καύσιμα, είτε για «πράσινες» επενδύσεις - όχι μόνο προωθούν τα ανταγωνιστικά τους σχέδια με «φωτιά» και «μαχαίρι», αλλά επιπλέον επωφελούνται από τον ίδιο τον πόλεμο και τη «γεωπολιτική αστάθεια», όπως ονομάζουν το ντόμινο που προκαλείται στην Ενέργεια, στην εφοδιαστική αλυσίδα και συνολικά στην παγκόσμια οικονομία. Οι συγκρούσεις με τη Ρωσία στην Ουκρανία και τώρα ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά κερδοφόρες για τις πετρελαϊκές εταιρείες. Οι μεγάλοι όμιλοι ορυκτών καυσίμων έχουν αποκομίσει σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο δολάρια κέρδη στα τέσσερα χρόνια από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, σύμφωνα με ανάλυση της «Global Witness» τον Φλεβάρη.

Ανάλυση της «Rystad Energy» και του «Guardian» έδειξε ότι οι 100 μεγαλύτεροι όμιλοι πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο κέρδιζαν πάνω από 30 εκατ. δολάρια την ώρα - δηλαδή 8.333 δολάρια το δευτερόλεπτο - τον πρώτο μήνα του πολέμου στο Ιράν!

Οι λαοί πληρώνουν κυριολεκτικά με τον ιδρώτα και το αίμα τους αυτά τα ασύλληπτα κέρδη του κεφαλαίου, που αναζητά κερδοφόρες αγορές για να επενδυθεί και αν χρειαστεί ανοίγει τον δρόμο με τα όπλα. Οι επιπτώσεις παγκόσμια είναι ολέθριες, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι οικογένειές τους δυσκολεύονται όλο και περισσότερο με το αυξημένο κόστος ζωής, τους υψηλούς λογαριασμούς Ενέργειας και υψηλές τιμές στα καύσιμα.

Η τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 4 δολάρια το γαλόνι, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους Αμερικανούς που ήδη αντιμετωπίζουν ανατιμήσεις σε τρόφιμα και στέγαση. Οι ασιατικές χώρες, πολλές από τις οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από πετρέλαιο που μεταφέρεται μέσω του Στενού του Ορμούζ, είναι μεταξύ αυτών που έχουν πληγεί περισσότερο. Ορισμένες κυβερνήσεις έχουν ζητήσει από τους εργαζόμενους να δουλεύουν από το σπίτι και δοκιμάζουν τετραήμερη εργασία για μείωση της κατανάλωσης καυσίμων, ενώ πρατήρια περιορίζουν τη διάθεση καυσίμων και κάποια νοσοκομεία αντιμετωπίζουν ελλείψεις προμηθειών.

Στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών, ο πόλεμος μπορεί να οδηγήσει επιπλέον 4 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια και να περιορίσει την οικονομική δραστηριότητα κατά τουλάχιστον 100 δισ. δολάρια. Στην Ευρώπη, η αύξηση των τιμών της Ενέργειας τροφοδοτεί εκ νέου τον πληθωρισμό, ενισχύοντας τις προβλέψεις για νέα αύξηση επιτοκίων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη έφτασε το 2,5% τον Μάρτη, στο υψηλότερο επίπεδο του τελευταίου έτους.

Οι «πράσινες» επενδύσεις αποδεικνύονται και σε αυτή τη συγκυρία φούμαρα, με την καπιταλιστική παραγωγή να καθοδηγείται από το κέρδος, όχι από την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, ούτε με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος. Ετσι, τα μονοπώλια της Ενέργειας - αφού «μπούκωσαν» με κρατικές επιδοτήσεις και κέρδη - επιβραδύνουν τις επενδύσεις τους στην ενεργειακή μετάβαση και τα παίζουν όλα για όλα στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η «BP» έχει περικόψει τις προγραμματισμένες επενδύσεις στην ανανεώσιμη ενέργεια και έχει αυξήσει τις δαπάνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η «Shell» έχει αναπροσαρμόσει προς τα κάτω τους στόχους της για το 2030 σχετικά με τη μείωση των ρύπων, ενώ η «Exxon» έχει μειώσει τον προγραμματισμένο προϋπολογισμό της για χαμηλού άνθρακα ενέργεια.

Η εικόνα που έρχεται από τις ΗΠΑ τα λέει όλα για το κυνήγι του κέρδους στον καπιταλισμό: Στην ανοιχτή θάλασσα, αρμάδες άδειων δεξαμενόπλοιων έχουν πάρει ρότα προς τα δυτικά και τις ΗΠΑ, όπου οι εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου και τα διυλιστήρια ετοιμάζονται να επωφεληθούν από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Οι ΗΠΑ έχουν εξελιχθεί σε καθαρό εξαγωγέα Ενέργειας και στον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο. Και έπεται συνέχεια...

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Πάντα αντιλαϊκό

Ελλάδα

«Επιτελικό» ή «αποκεντρωμένο» κράτος; Τεχνοκράτες υπουργοί ή εκλεγμένοι βουλευτές; Αυτά τα κάλπικα διλήμματα κυριαρχούν στην αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών, στη σκιά της συγκάλυψης των σκανδάλων για να μείνει στο απυρόβλητο ο πραγματικός ένοχος: Το κράτος του κεφαλαίου, που κάθε λειτουργία του υπηρετεί την πολιτική του κέρδους, με την οποία τσακίζει τον λαό και πάνω της φύονται η διαφθορά και η διαπλοκή.

Η συζήτηση δεν είναι καινούργια... Σε συνθήκες απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, μεγαλώνει η ανησυχία για τη σταθερότητά του, ειδικά τώρα που τα δύσκολα είναι μπροστά: Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται μαζί με την ελληνική εμπλοκή. Οι προοπτικές της οικονομίας χωλαίνουν. Οι συμμαχίες ΝΑΤΟ και ΕΕ που αποτελούν διαχρονικά σημείο αναφοράς για την αστική τάξη και τα κόμματά της σπαράσσονται από τις αντιθέσεις τους. Ολα αυτά κάνουν ακόμα πιο δύσκολο να προκύψει δίλημμα εγκλωβισμού του λαού από τις διεργασίες για την κυβερνητική εναλλαγή.

Η κυβέρνηση υπερασπίζεται το «επιτελικό κράτος» ως φορέα υλοποίησης της άγριας αντιλαϊκής πολιτικής χωρίς παρεκκλίσεις και υποχωρήσεις απέναντι στις λαϊκές αντιδράσεις. Είναι αποκαλυπτικές οι χτεσινές δηλώσεις Μητσοτάκη, που είπε ότι μόνο ένα τέτοιο κράτος θα μπορούσε να διαχειριστεί τα 36 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, συμπληρώνοντας προκλητικά ότι αυτά δαπανήθηκαν «επ' ωφελεία των πολιτών»!

Κομπάζουν για το «μνημόνιο των μνημονίων», που φόρτωσε στις πλάτες εργαζομένων και βιοπαλαιστών 600 και πλέον αντιλαϊκά προαπαιτούμενα για να πάρουν τα μονοπώλια δεκάδες δισ. σε επιδοτήσεις και πάμφθηνα δάνεια, που θα πληρωθούν μέχρι τελευταίας δεκάρας από τις τσέπες του λαού και της νεολαίας. Αυτό είναι το κατόρθωμα του «επιτελικού» κράτους!

Η ευθύνη γι' αυτήν την εγκληματική πολιτική βαραίνει την κυβέρνηση και όλους τους βουλευτές της. Βαραίνει όμως και τα άλλα κόμματα, που όχι μόνο στήριξαν το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά ψήφισαν εκατοντάδες από τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα, καθησυχάζοντας τον λαό ότι το κάνουν ...για το καλό του. Με τις ψήφους όλων των βουλευτών της ΝΔ το «επιτελικό» κράτος επέβαλε το 13ωρο. Οπως με την υπογραφή συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ έκανε νόμο την «Κοινωνική Συμφωνία», που σέρνει τους κλαδικούς μισθούς στο επίπεδο του κατώτατου.

Το «επιτελικό» κράτος, με τη στήριξη όλων των κυβερνητικών βουλευτών και τη σύμπλευση των άλλων κομμάτων, «τρέχει» το ευρωατλαντικό σχέδιο μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο για λογαριασμό της αστικής τάξης, με προαπαιτούμενο την βαθύτερη εμπλοκή στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Το ίδιο κράτος διαλύει το λαϊκό εισόδημα με τα ψηφιακά εργαλεία της φοροληστείας, είναι όμως επιλεκτικά ανίκανο να προστατέψει τον λαό και την περιουσία του από πλημμύρες και πυρκαγιές.

Χωρίς να αμφισβητούν την «επιτελικότητα», βουλευτές της ΝΔ ανησυχούν ότι το κράτος «αποκόπτεται από την κοινωνία των πολιτών» όσο υποβαθμίζεται και απαξιώνεται ο δικός τους ρόλος στην ενσωμάτωση και εκτόνωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Αυτή είναι η αφετηρία των αντιδράσεων που αξιοποιήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης για να αναζωπυρώσουν τα κάλπικα δίπολα περί «δημοκρατικής λειτουργίας» και «κράτους δικαίου».

Ο λαός έχει ζήσει το κράτος από την καλή και την ανάποδη, σε κάθε εκδοχή του: Εκσυγχρονισμένο, τεχνοκρατικό, επιτελικό, ψηφιακό, συγκεντρωτικό, αποκεντρωμένο και πάει λέγοντας. Ο αντιλαϊκός ρόλος του όχι μόνο δεν άλλαξε, αλλά το κράτος γίνεται όλο και πιο επιθετικό απέναντι στον λαό, τα δικαιώματα και τις ανάγκες του, επειδή πιο επιθετική γίνεται η αστική τάξη για να θωρακίζει τα συμφέροντά της απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια που μεγαλώνει.

Καμιά «διόρθωση», κανένα «μερεμέτισμα» δεν παίρνει το κράτος της εκμετάλλευσης και του πολέμου! Είναι μηχανισμός επιβολής της εξουσίας μιας ισχνής μειοψηφίας πάνω στη συντριπτική πλειοψηφία του λαού, που τα συμφέροντά του δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά των εκμεταλλευτών του. Γι' αυτό στόχος της πάλης του δεν μπορεί να είναι άλλος από την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και το ξερίζωμα του κράτους της. Για την εργατική εξουσία και το δικό της κράτος, που θα βάλει κάθε λειτουργία του στην υπηρεσία της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών. 

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »