Σάββατο 23 Μαΐου 2026

“Κάτι γράφαμε και περνάει ένας απ’ έξω..” Η έμπνευση για το «Της γυναίκας η καρδιά» ήταν ένας μεθυσμένος

Ελλάδα


Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Στράτου Διονυσίου ήταν το θρυλικό «Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσος», ένα τραγούδι που έγινε αμέσως σουξέ και άγγιξε αλλά και συνεχίζει να αγγίζει τις πονεμένες από έρωτα ψυχές.

Οι στίχοι ήταν μια έμπνευση του Σπύρου Γιατρά και τη μουσική έγραψε ο Αλέκος Χρυσοβέργης. Φυσικά το απογείωσε με την φωνή και την ερμηνεία του του ο μεγάλος Στράτος Διονυσίου.

Το πως γράφτηκε το τραγούδι το εξιστόρησε παλαιότερα ο στιχουργός του τραγουδιού, Σπύρος Γιατράς, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Χάι.

«Είναι ιστορία αυτό. Ήμασταν εδώ μέσα, έβρεχε έξω προσπαθούσα να συγκεντρωθώ εγώ, κάτι γράφαμε τότε και ξαφνικά περνάει ένας απ’ έξω ο οποίος παραπατούσε μου έκανε εντύπωση όμως ότι στάθηκε στην πόρτα και ήταν έτοιμος να γκρεμιστεί. Άνοιξα την πόρτα τον πλησίασα.

Δεν μπορούσα να καθορίσω αν είχε πιει, αλλά όταν άνοιξα την πόρτα και τον ρώτησα με κοίταξε, του λέω γυναίκα;

Μου λέει γυναίκα.

Και γύρισα μέσα, πήρα την γραφίδα μου και έγραψα

“Σκυφτέ διαβάτη της βροχής και ταξιδιώτη της ζωής, η προδοσία μιας γυναίκας σε βαραίνει μην πίνεις άλλο και μεθάς και την ζωή σου την χαλάς είναι γραφτό ότι αρχίζει να πεθαίνει, της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος, πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος…’”



Ποιος ήταν ο Σπύρος Γιατράς

Ο σπουδαίος στιχουργός Σπύρος Γιατράς, που έφυγε από την ζωή το 2021, άφησε πίσω του μια τεράστια κληρονομιά με τραγούδια. Μαζί με τον Αλέκο Χρυσοβέργη, ήταν ένα από τα πιο πετυχημένα δίδυμα στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, δίνοντας τραγούδια στους σπουδαιότερους Έλληνες τραγουδιστές.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944 και μεγάλωσε στην περιοχή του Κολωνακίου. Μαζί με την οικογένειά του, για οικονομικούς λόγους, μετανάστευσε για πολλά χρόνια στη Νότια Αφρική και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1971 σε ηλικία 27 ετών. Έχοντας σπουδάσει οπτική, εξάσκησε το επάγγελμα του διπλωματούχου οπτικού σε όλη τη ζωή του.

Ο Γιατράς έγραφε στίχους από μικρό παιδί και πάντα μετά από βιωματικές ιστορίες. Τα πρώτα του τραγούδια τα έγραψε σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Πιτσιλαδή.

Συνεργάστηκε με σημαντικούς Έλληνες τραγουδοποιούς, όπως, μεταξύ άλλων με τον Αντώνη Βαρδή και τον Γιάννη Πάριο. Οι στίχοι του, τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες και τραγουδήθηκαν από σημαντικούς ερμηνευτές της εποχής, όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρινέλλα, η Λίτσα Διαμάντη, ο Σταμάτης Γονίδης, ο Δημήτρης Κοντολάζος, η Κατερίνα Στανίση, ο Βασίλης Καρράς, ο Αντύπας.

Ακόμη και ως συνταξιούχος συνέχιζε ασταμάτητα να γράφει στίχους, οι οποίοι ήταν -βέβαια- προσαρμοσμένοι στο νέο κλίμα της εποχής, του 21ου αιώνα. Συνεργάστηκε και έγραψε πολλές επιτυχίες και για τρεις από τους νεότερους ερμηνευτές, τον Κωνσταντίνο Αργυρό, τον Νίκο Οικονομόπουλο και την Πάολα.

Το διάστημα Μαρτίου-Απριλίου 2021 νοσηλευόταν, για επέμβαση ρουτίνας, αρχικά στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο και στη συνέχεια στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Πέθανε αιφνίδια στις 19 Απριλίου 2021 εξαιτίας επιπλοκών.

Αποτέλεσε μία ιδιαίτερη περίπτωση στιχουργού στην ελληνική δισκογραφία, αφού οι στίχοι του έχουν βασιστεί σε βιώματα και πραγματικές ιστορίες -συνήθως δραματικές- ανθρώπων. Οι στίχοι του χαρακτηρίζονται από μελαγχολία και έντονο πεσιμισμό. Σημαντικές επιτυχίες του υπήρξαν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα τραγούδια:

«Αν Δεν Είχα Και Σένανε» (Γιάννης Πάριος)
«Της Γυναίκας Η Καρδιά», «Νομίζεις», «Καλύτερα Μαζί Σου Και Τρελός», «Μας Υποχρέωσες» (Στράτος Διονυσίου)
«Όλα Τα ‘Δωσα Σε Σένα» (Δημήτρης Κοντολάζος)
«Τηλέφωνο» (Θέμης Αδαμαντίδης)
«Επειγόντως» (Δούκισσα)
«Ένα Σου Σημάδι Μόνο» (Αντύπας)
Όλα σ’ αγαπάνε (Σταμάτης Γονίδης)
«Λέγε Ό,τι Θες», «Άλλοθι», «Δεν Πάω Πουθενά» (Βασίλης Καρράς)
«Αδυναμίες», «Ένα δάκρυ» (Κατερίνα Στανίση)
«Ο Αετός», «Σώμα Μου», «Μήπως Είμαι Τρελός» (Νότης Σφακιανάκης)
«Ένας Θεός» (Γιάννης Πλούταρχος)
«Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης» (Νίκος Μακρόπουλος)
Μου λες, (Τόλης Βοσκόπουλος)



Πηγή: dinfo



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μάθημα Εικόνας


Ετοιμαστείτε! Από δω και μπρος στην πολιτική παραφιλολογία, στα ανθοσαπισμένα ή και αποξηραμένα από την Τεχνητή Νοημοσύνη μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα πρωταγωνιστήσει μια άλλη γραφή. Η κυριλλική. Αυτή που εύκολα και ανενδοίαστα παραπέμπει παραδοσιακά στη Ρωσία, αλλά όχι στην Ουκρανία και τις πολλές άλλες σλαβικής γραφής χώρες που χρησιμοποιούν το ίδιο αλφάβητο. Την αρχή μάλιστα την έκανε η «Καθημερινή» σε γελοιογραφία του Ηλία Μακρή, πριν αναγγελθεί το καρυστιανικό κόμμα και ξαφνικά τα παραδοσιακά γκρικίνγκλις, ήτοι αμερικάνικα και ελληνικά σε άθλιο γλωσσικό μείγμα, μετατραπούν ως τζάμπα διαφήμιση σε γκρεκορούς. Ξέρω ότι ακούγεται αδόκιμος όρος, αλλά θυμηθείτε με απ' την ώρα που ξεβράστηκε, ψαρεμένος μάλιστα, ο δρόνος του Κιέβου στη Λευκάδα, τίποτα δεν πρόκειται να μείνει λευκό, ούτε καν η ψήφος διαμαρτυρίας, στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Αλλωστε λευκό είναι το φόντο και στην αμερικανική και στη ρωσική σημαία, σαν της Αλάσκας τον πάγο, κι οι διαφορές είναι μόνο στους τόνους του μπλε και του κόκκινου, στην πρώτη πιο βαθείς, σαν τον παλαιότερο καπιταλισμό, στη δεύτερη πιο αβαθείς, λόγω νεότερου καπιταλισμού. Τώρα που γράφω, δεν ξέρω αν το κόμμα της Κάρυ, όπως πετυχημένα τη λένε χαϊδευτικά, είναι με κοντάρι ή δοξάρι και με ποιο στο πλευρό της παλικάρι. Θα 'χει ελπίδα φαντάζομαι και καθόλου μείγμα κάρι, αμαρτωλού ανατολίτικου ουρανίσκου.

Στον ίδιο δρόμο όπου παίζεται το προεκλογικό «παιχνίδι του θησαυρού», όπου θησαυρός είναι ο επικουρικός χαοτικός επαναπροσανατολισμός των μαζών για τα χρειαζούμενα δεκανίκια της αστικής τάξης, ένα χαρτί ταρώ, δεν μπορεί, θα το τραβήξει κι ο Αλέξης. Αυτός ο μικρός ο μέγας, ο τέως κυβερνήσας και αεί προσκυνήσας ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΑΣΑ, κι άλλα ιερά και όσια της ευρωατλαντικής τραμπίλας, στ' αλήθεια παίζει ένα χαρτί που διαβάζεται και όρθια και ανάποδα ως αριστερά του κέντρου. Γιατί αυτή η ευφυής σλογκανοποίηση του τίποτα διαβάζεται αλλιώς όταν μπαίνεις, και αλλιώς όταν βγαίνεις από την αριστερά. Τι θα κάνει ο Φάμελλος, με την ταινία ...αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά, ή τι θα συμβεί αν τυχόν μονομαχήσουν ο Πολάκης κι ο Κασσελάκης, αν θα αλλάξει εμπόρευμα ο Βελόπουλος και αντί για μπουκαλάκια με κηραλοιφές πουλάει φιαλίδια με μη μουσουλμανικό τζίνι, δεν το ξέρω. Ανησυχώ μόνο για τη χρωματολογία του πολιτικού λόγου, που βγαίνει πια και από τα σπλάχνα των γηπέδων και από τις αναρτήσεις στις πλατφόρμες. Ποιος μπορεί να κάνει πρόβλεψη άλλωστε, πέραν του δραματικού στίχου ενός ωραίου ερωτικού τραγουδιού που όμως ταιριάζει γάντι στη θεατράλ πλευρά των επικείμενων εκλογών, «...κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα». Γι' αυτό το ρημάδι το χειροκρότημα που μπερδεύεται με μούντζες παλεύει χειροποίητα η θηριώδης αντικομμουνιστική μαινάδα, που φωνάζει πλέοντας, ακόμα και σε ήρεμα νερά, τα αντικομμουνιστικά μου κουρέλια τραγουδούν ακόμη.

Το παιχνίδι και η παιδεία έχουν την ίδια ρίζα, οπότε το γλωσσοπαίγνιο, που έχετε διακρίνει πιθανόν έως τώρα, δεν είναι τυχαίο. Είναι μια απόπειρα ευκρίνειας της εικόνας του πολιτικού μας Κολοσσαίου. Το μυστικό είναι στα πίξελ. Τα ψηφίδια. Τα κομματάκια. Τα κομματίδια. Οσο πιο πολλά στο κάδρο, τόσο υψηλότερη είναι η ευκρίνεια της εικόνας, λέει η τεχνολογία. Επομένως, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός. Οποιος νομίζει ότι πολλαπλασιάζοντας τα πιξελοκόμματα μπορεί να διαγκωνίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και να το εξοβελίσει εκτός κάδρου, πλανάται πλάνην οικτρά, γιατί αυτό δεν έχει συμβεί ούτε στα πρώτα εκατό χρόνια του. Γιατί το σφυροδρέπανο σε κόκκινο φόντο είναι τόσο διαφορετικό σε ιδεολογία, περιεχόμενο, γνώση και στοχοποίηση του εχθρού, θυσίες σε αίμα, Ιστορία και ζωντανούς τωρινούς ανθρώπους, που ξεχωρίζει σαν το χαμόγελο απέναντι στον χάρο, στον ναζί! Και αντανακλά μέσα στην κουρελού όλων των αλφαβήτων τη Ρωμιοσύνη που δεν την κλαις, γιατί πετιέται κι αντριεύει και θεριεύει.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Διάλογος μ' ένα γονιό (Μπροστά στις εξετάσεις)


-Καλημέρα, δάσκαλε
-Καλημέρα, Βασίλη. Τι νέα;
-Πες μου εσύ κανένα καλό νέο, γιατί τα κανάλια κοντεύουν να μας τρελάνουν
-Κι εγώ έχω μείνει άφωνος. Ακόμα κι όταν κάποιος πάει να μιλήσει, πέφτουν πάνω του
-Είναι μεγάλα τα συμφέροντα, δάσκαλε. Τι έχεις στο μυαλό σου;
-Αυτά τα παιδιά, που θέλησαν να πάνε στην Παλαιστίνη να εκφράσουν τη συμπαράσταση τους στους ανθρώπους, που βασανίζονται και απειλούνται με θάνατο κάθε μέρα
-Και τι κατάφεραν;
-Φάνηκε ότι "ο βασιλιάς είναι γυμνός". Αν οι πολιτισμένοι υποστηρίζουμε ένα κράτος, που φυλακίζει, ξυλοκοπεί κι εξευτελίζει όποιον αντιδρά, τι είδους πολιτισμός είναι αυτός;
-Για το Ισραήλ λες... Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να συμφωνεί μ' αυτές τις πράξεις
-Να χαιρόσαστε τους συμμάχους μας λοιπόν!
-Κατά τ' άλλα πώς πάει το σχολείο;
-Στα Λύκεια έχουν μπει σε ρυθμό εξετάσεων. Εμείς,στα Γυμνάσια  αγκομαχάμε να τελειώσουμε τα μαθήματα
-Και γιατί αγκομαχάτε;
-Γιατί τα παιδιά είναι πολύ ατίθασα. Μετά το Πάσχα έχουμε δεινοπαθήσει. Το μόνο που επιδιώκουν είναι να μη γίνει μάθημα
-Παιδιά είναι, δάσκαλε. Είναι κι άνοιξη... μην το ξεχνάς
-Έτσι φαίνεται... έχουν επηρεαστεί. Αλλά από την άλλη να τους λες: "καθήστε να σας πω τα πιο σημαντικά κεφάλαια για τις εξετάσεις " κι αυτά να κάνουν φασαρία, αυτό με ξεπερνάει
-Και ποιος σου είπε ότι τους νοιάζουν οι εξετάσεις;
-Δηλαδή;
-Έχουν ουσία οι εξετάσεις, δάσκαλε; Νομίζεις ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν;
-Τι να πω; Κάποια αντιδρούν έτσι στην τυραννία των εξετάσεων; Μπορεί...
-Μεγάλη σημασία δεν έχουμε δώσει στις εξετάσεις, δάσκαλε; Είδες τα δύο κορίτσια, που αυτοκτόνησαν;
-Τα έχουν πιέσει πολύ τα παιδιά, Βασίλη. Αυτός ο μύθος ότι όλα κρίνονται στις Πανελλήνιες είναι καταστροφικός
-Έτσι
-Όλοι φταίμε. Πρώτα απ' όλα οι κυβερνήσεις, που με τα συστήματα τους απαγορεύουν στα νέα παιδιά να ζήσουν την εφηβεία τους. Και που, με την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμόύ και την αύξηση της ανεργίας, οδηγούν τους νέους σε αδιέξοδο
-Σωστά. Είναι απαράδεκτη η πολιτική που ασκείται στην Παιδεία
-Ποιοι είναι αυτοί που λένε στα παιδιά ότι αν δεν πετυχουν στις Πανελληνιες, θα αποτύχουν στη ζωή τους; Και ποια είναι η τύχη όσων πετυχαίνουν;
-Ποια είναι, δάσκαλε;
-Σε μας στην εκπαιδευση οι επιτυχόντες είναι στην καλύτερη περίπτωση-γιατί πολλοί ξημεροβραδιάζονται στα φροντιστήρια-με μια βαλίτσα στο χέρι και τρέχουν σ' όλη τη χώρα να καλύψουν τα κενά ως αναπληρωτές με μισθό κάτω από 1000 ευρώ
-Και οι άλλοι;
-Οι άλλοι π.χ. οι γιατροί λόγω και της απουσίας σοβαρής πολιτικής υποστήριξης της δημόσιας υγείας, συνήθως προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε νοσοκομεία στην Ευρώπη κι αλλού
-Και γι' αυτό αγχώνουμε τα παιδιά μας;
-Ακριβώς. Και φταίνε σ' αυτό και οι οικογένειες, Βασίλη
-Και τι να κάνουμε, δάσκαλε, αφού αυτό είναι το σύστημα;
-Να αντιδράσετε, Βασίλη. Προέχει η ψυχική υγεία των παιδιών κι όχι μια πρόσκαιρη επιτυχια
-Δίκιο έχεις. ..
-Και να ψάξουμε να βρούμε τα πραγματικά ενδιαφέροντα των παιδιών και τις κλίσεις τους κι όχι να τα πιέζουμε κυβέρνηση-γονείς-καθηγητές απλά να πετύχουν στις Πανελλήνιες
-Και το υπουργείο τι λέει για όλα αυτά;
-Λέει ότι δεν είναι αξιόπιστο το σύστημα, γιατί είναι λίγες αυτές οι εξετάσεις και θέλει να τις επεκτείνει σε όλο το Λύκειο
-Για να μπαίνουν σίγουρα οι καλύτεροι στις σχολές...
-Αν επιβιώσουν σ' αυτόν το μαραθώνιο... Μια ολόκληρη τριετία θα δίνουν σημασία μόνο σε ότι σχετίζεται με τις εξετάσεις
-Είναι κακό αυτό, δάσκαλε;
-Φυσικά. Παιδεια δεν είναι να κυνηγάς τα θέματα, αλλά να μαθαίνεις πράγματα απ'όλες τις επιστήμες. Και επιπλέον να διδαχτείς και να γίνεις άνθρωπος με αγάπη και ενσυναίσθηση...
-Άρα,δε βοηθούν οι πολλές εξετάσεις...
-Ακριβώς
-Άρα, να μην πιέζω κι εγώ το γιο μου
-Να μην τον πιέζεις με το βλέμμα στις εξετάσεις. Να του λες όμως να προσπαθεί στο σχολείο και να εκτιμά μαθητές και καθηγητές
-Τίποτα άλλο σπουδαίο, δάσκαλε;
-Να ερθετε μαζί μας... Θέλουμε να δουλευουμε με αξιοπρέπεια-να μη νιώθουμε φτωχοί- και να μας δώσουν κάποια εμπιστοσύνη
-Σε τι;
-Δε γίνεται να σέρνονται 2.500 συνάδελφοι στα Πειθαρχικά. Με τι ηθικό και τι κουράγιο θα κάνουν τη δουλειά τους;
-Και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι; Δε συζητούν μαζί σας τα θέματα της Παιδείας;
-Γιατί με τους εκπροσώπους των Γονέων συζητούν;
-Δεν το βλέπω
-Άρα,θέλει αγώνα, Βασίλη... κι όχι ο καθένας μόνος του
--Για να δούμε, βρε δάσκαλε. Με σένα συμφωνώ. Πολλές φορές οι συνάδελφοι σου μας τα χαλάνε
-Κι άλλες φορές κάποιοι γονείς, αντί να μας καταλάβουν, δημιουργούν εμπόδια στη δουλειά μας
-Όλοι φταίμε λοιπόν
-Ναι, αλλά κάποιοι πρέπει να καλλιεργήσουμε την ιδέα της ενότητας δασκάλων και γονιών
-Εμείς οι δύο σίγουρα...
-Αλλιώς είμαστε χαμένοι...
-Δυστυχώς
-Αλλά αυτοί που θα χάσουν σίγουρα είναι τα ίδια τα παιδιά
-Συμφωνώ, δάσκαλε
-Όλοι και όλες μαζί για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις
-Γειά σου, δάσκαλε
-Γειά σου, Βασίλη




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Το σάπιο σύστημα ξεστοκάρει από «σωτήρες»



Οσο και αν προσπαθεί η κυβέρνηση της ΝΔ να παρουσιάσει μια ειδυλλιακή εικόνα των χώρων δουλειάς, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: Σε 7 μέρες, η εργατική τάξη μετρά 6 νεκρούς και 12 τραυματίες.

Εργάτες που πήγαν για το μεροκάματο και δεν γύρισαν ποτέ, ή βγήκαν σακατεμένοι, με τη συντριπτική πλειοψηφία πάνω από 50 χρονών!

Εργοστάσια και γιαπιά που έγιναν παγίδες θανάτου. Γιατί τα μέτρα προστασίας κοστίζουν στους εργοδότες, που δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για την υγεία και ασφάλεια.

Εργάτες και εργάτριες αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω από ακραίες συνθήκες εντατικοποίησης, με όλες τις ευέλικτες μορφές που κάνουν τον εργάσιμο χρόνο λάστιχο και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή.

Εργοδοτικά εγκλήματα που θα χαθούν στα αζήτητα των «παθολογικών αιτιών», καθώς δεν καταγράφονται πουθενά, αφού οι νομολογίες και οι εγκύκλιοι κόβονται και ράβονται στα μέτρα των εργοδοτών.

* * *

Κι ενώ το μακελειό συνεχίζεται στους χώρους δουλειάς, η κατάπτυστη ηγεσία της ΓΣΕΕ κάνει πως δεν είδε και δεν άκουσε. Ούτε μια λέξη δεν έχουν ξεστομίσει οι ΠΑΣΟΚο-Νεοδημοκράτες που συγκροτούν την ηγεσία μετά το πρόσφατο συνέδριο, με επικεφαλής (εκ νέου) τον ελεγχόμενο εργατοπατέρα Παναγόπουλο...

Αλήθεια, στους πόσους νεκρούς και σακατεμένους εργαζόμενους βάζει το όριο η ξεφτίλα του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, για να αρθρώσει λέξη για τα κατά συρροή εγκλήματα κράτους και εργοδοσίας; Αλλά (συν)ένοχος ένοχον ου ποιεί...

* * *

Σε εκδήλωση με νέους εμφανίστηκε τις προάλλες ο Τσίπρας, για να «αφουγκραστεί τη φωνή της νέας γενιάς» και να την «μετατρέψει σε πολιτική πράξη», όπως είπε.

«Να οργανώσετε ένα κίνημα που δεν θα αφορά την υπεράσπιση ή την προώθηση κάποιων συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων, αλλά την υπεράσπιση του δικαιώματος και της ανάγκης οι νέοι να πάνε στην κάλπη στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν», κάλεσε το (καθόλου τυχαίο) νεανικό ακροατήριο.

Δηλαδή, να γίνει η νεολαία με την ψήφο της χαλάκι για να σκουπίσει τα πόδια του το «νέο» πολιτικό εγχείρημα! Μακριά από την οργανωμένη πάλη, να ψάχνει τον επόμενο «Μεσσία»... Ετσι θέλει τους νέους το αστικό πολιτικό σύστημα, σε όλες τις αποχρώσεις του...

Ξέρουν ότι η αγανάκτηση «βράζει» για τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής... Γι' αυτό ξεστοκάρουν από κάθε λογής «σωτήρες», σε συνθήκες οικονομικής τρικυμίας και πολεμικής προπαρασκευής, με τις αντιθέσεις να οργιάζουν στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

* * *

Ειπώθηκαν πολλά σ' εκείνη την εκδήλωση... Οπως για την «ανάγκη να υλοποιηθεί ταχύτερα η συμφωνίας Ελλάδας - ΗΠΑ για τον Κάθετο Διάδρομο».

Είναι το project που μπλέκει τη χώρα και τον λαό ακόμα περισσότερο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με την κυβέρνηση της ΝΔ σημαιοφόρο στα σενάρια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ακούστηκε επίσης ότι «σημασία δεν έχει το δίλημμα ιδιωτικό ή δημόσιο Πανεπιστήμιο, αρκεί να στηρίζεται το δημόσιο». Δεν είναι άγνωστα αυτά στον Τσίπρα... Ούτε σε στελέχη του (παλιού) ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν δηλώσει θετικοί στη συζήτηση για ίδρυση «μη κρατικών πανεπιστημίων».

Θυμίζουμε επίσης ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφερε τον νόμο για την «τράπεζα θεμάτων» που εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ, με επόμενο σταθμό το Εθνικό Απολυτήριο. Οπως και να το δεις, το κράτος έχει συνέχεια...

* * *

Την ίδια βδομάδα που η Καρυστιανού προπαγάνδιζε την ιδρυτική του κόμματός της, με σημαία το «κράτος δικαίου» της ΕΕ, στο Ευρωκοινοβούλιο γινόταν μια σοβαρή συζήτηση...

Αφορά τον κανονισμό που ολοκληρώνει την «απελευθέρωση» των σιδηροδρομικών δικτύων, τον τεμαχισμό και διαχωρισμό του σιδηροδρομικού έργου και των υποδομών, με στόχο την αύξηση της χωρητικότητας των δικτύων για τα κέρδη των μονοπωλίων που το διαχειρίζονται...

Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις!

Το «κράτος δικαίου» της ΕΕ ευθύνεται για όλες τις Οδηγίες και κατευθύνσεις σχετικά με την «απελευθέρωση» και ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρομικών δικτύων. Από εκεί ξεκινάει η γραμμή που οδήγησε στα Τέμπη. Τώρα φτιάχνουν τον επόμενο σταθμό και προσθέτουν νέες ράγες στην πολιτική του κέρδους...

* * *

Κλείνουμε με ένα παραλειπόμενο - κουίζ από την προχτεσινή φιέστα για το κόμμα Καρυστιανού...

Από υποψήφιος βουλευτής της Νίκης και υποστηρικτής του καταδικασμένου ναζί Κασιδιάρη, στον «Ελληνικό Παλμό» του θρησκόληπτου βανδαλιστή της Εθνικής Πινακοθήκης και στο κοινό ψηφοδέλτιο των ΣΥΡΙΖΑ - Νέας Αριστεράς στον σύλλογο ΕΒΕ Αιγάλεω το 2024. Τώρα στέλεχος στην Καρυστιανού (και δεν είναι ο μόνος)...

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

Ραγιάδες των γενοκτόνων



Μετά τη διεθνή κατακραυγή, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απελευθερώσει τους 428 συντρόφους μας που τώρα βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη.

Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλοί από αυτούς.

Περιγράφουν βασανιστήρια από τις ισραηλινές δυνάμεις, χτυπήματα που οδήγησαν σε σπάσμενα χέρια και πλευρά, πολύωρα δεσίματα, χρήση taser και πλαστικών σφαιρών, κατάσχεση προσωπικών αντικειμένων, πολύωρη έκθεση στον ήλιο και κράτηση σε απάνθρωπες συνθήκες.

Χθες, η ελληνική κυβέρνηση έκανε το δήθεν «αυστηρό διάβημα» προς το Ισραήλ για τα βασανιστήρια που είδαμε live στις κάμερες. Σήμερα, θέλει οι 19 έλληνες απαχθέντες να επιστρέψουν με πούλμαν, γιατί δεν μπορεί να βάλει μια πτήση από την Κωνσταντινούπολη.

Τα C-130 υπάρχουν μόνο για να εκκενώνουν τη Γλυκερία και influencers με τις γάτες τους από το Ντουμπάι.

Και επίσημα ο Μητσοτάκης είναι η σφουγγαρίστρα του Νιετανιάχου και όλοι οι υποστηρικτές του, ραγιάδες των γενοκτόνων.









Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μύγες



«Η Ουκρανία οφείλει μια συγγνώμη για το drone», είπε ο Ν. Δένδιας, ζητώντας να κλείσει με ...φιλότιμο η συζήτηση για το μη επανδρωμένο πλωτό που έκοβε βόλτες στο Ιόνιο για να ανατινάξει κάποιο ρωσικών συμφερόντων πλοίο. 
Ο ίδιος πριν από λίγες μέρες εξηγούσε στους Ευρωπαίους «εταίρους» - που στηρίζουν με τα μπούνια το καθεστώς Ζελένσκι, όπως και η ελληνική κυβέρνηση - ότι η εξέλιξη με το drone θα μπορούσε να είναι τραγική, αν χτυπούσε για παράδειγμα κάποιο κρουαζιερόπλοιο στην Αδριατική με χιλιάδες επιβάτες. 
Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, καλυμμένοι πίσω από τη στήριξη της ΕΕ, της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, δεν αρνούνται μόνο να επιβεβαιώσουν την ιδιοκτησία του drone, αλλά αποφεύγουν κάθε εξήγηση για το πώς βρέθηκε στα ανοιχτά της Λευκάδας. 
Η πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει βγει προ πολλού από τα σύνορα της Ουκρανίας και μια εστία του «καίει» στη Μεσόγειο, με επιχειρήσεις σε βάρος του λεγόμενου ρώσικου «σκιώδους στόλου» από μη επανδρωμένα πλωτά που εφορμούν από θαλάσσιες και χερσαίες βάσεις, όπως αυτές των ουκρανικών ειδικών δυνάμεων στη Λιβύη. 
Επομένως, μούφα και στάχτη στα μάτια οι «συγγνώμες» που ζητάει ο Ελληνας υπουργός Αμυνας από τη «σύμμαχο» Ουκρανία. 
Η δράση των ουκρανικών δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών στην περιοχή μόνο άγνωστη δεν τους είναι. 
Την ξέρει πολύ καλά η κυβέρνηση, είτε μέσα από τα διμερή κανάλια, είτε από τα ευρωατλαντικά επιτελεία, που ελέγχουν ακόμα και τις ...μύγες που πετάνε στη Μεσόγειο.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Χαρίλαος Φλωράκης: «Είναι η σπορά, σου λέω…»

Από Ημεροδρόμος


Σαν σήμερα, στις 22 Μάη του 2005, έφυγε από τη ζωή ο Χαρίλαος Φλωράκης (1914 -2005).

Από τη μεγάλη πορεία του αντάρτη, του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ, του Χαρίλαου Φλωράκη, κρατάμε πολλά.

Λίγο παραπάνω, ίσως, κρατάμε εκείνα τα απλά και πυκνά λόγια, αποτέλεσμα της πείρας των αγώνων που έδωσε:

«Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ!

Η σπορά μένει. Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει. Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη.

Και οι κύκλοι επαναλαμβάνονται.

Έτσι νόμιζε και η γενιά του 1912-1913 ότι είναι η τελευταία ηρωική γενιά. Και τι θα γίνει ο τόπος μόλις φύγει.

Μα ήρθε η γενιά του ’40, η νέα σπορά, και ανέβασε πιο ψηλά τη σημαία του αγώνα.

Έτσι λέει κάθε γενιά – ταυτίζοντας τον εαυτό της με την ιστορία.

Και λησμονά τη σπορά. Που έρχεται πολύ βαθιά από το παρελθόν και πηγαίνει πολύ βαθιά στο μέλλον.

Βλέπεις, μωρέ, αυτά τα νιάτα γύρω σου, που νομίζεις πως είναι ξεστρατισμένα και συμβιβασμένα;

Κούνια που σε κούναγε. Μόλις υπάρξει μια σπίθα, αυτά τα νιάτα θα γίνουν πυρκαγιά, θα γίνουν ηφαίστειο.

Και θα αποδειχθούν καλύτερα από τη γενιά των πατεράδων τους και των παππούδων τους.

Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο. Είναι η σπορά, σου λέω…»


(«ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ – Ο Λαϊκός Ηγέτης», τόμος Β΄, Χρήστου Θεοχαράτου, σ.745).

Τα λόγια αυτά του Χαρίλαου Φλωράκη ήταν η απάντηση στο συγγραφέα του βιβλίου («ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ – Ο Λαϊκός Ηγέτης», τόμος Β΄), Χρήστο Θεοχαράτο όταν τον ρωτούσε: «Πρόεδρε, μια – μια και ένας – ένας, η γενιά σου φεύγει. Έφυγε ήδη. Μετρημένοι είστε όσοι μένετε. Κι όμως, μετά από κάθε ξόδι, κοιτάς ίσα μπροστά και εκφράζεις την πίστη σου ότι ο σοσιαλισμός βρίσκεται στο δρόμο, ότι έρχεται! Από πού αντλείς την αισιοδοξία σου για την επιτυχία του αγώνα, αφού οι αγωνιστές – οι πολλοί αγωνιστές – βρίσκονται, πια, στο χώμα;».





Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

6 νεκροί εργάτες σε 6 μέρες. Γαλέρες θανάτου με αίμα εργατών - Θυσία για τα κέρδη των καπιταλιστών

Ελλάδα


6 νεκροί εργάτες σε 6 μέρες.

Ως εδώ με τους νεκρούς και τους σακατεμένους στον ακήρυχτο πόλεμο για τα κέρδη!

Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά για να δυναμώσουν η οργάνωση και ο αγώνας των εργαζομένων για την λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων.

Όπως έχει καταγραφεί: 

Σάββατο 16 Μάη

-- Ένας 54χρονος εργάτης, ενώ δούλευε σε έργα αποκατάστασης στη Νίψα του Έβρου, σε εκτάσεις που επλήγησαν από τη μεγάλη πυρκαγιά του 2023, αισθάνθηκε αδιαθεσία και έχασε τις αισθήσεις του. Ασθενοφόρο τον μετέφερε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Δευτέρα 18 Μάη

-- Ένας 52χρονος μόνιμος τεχνικός του ΔΕΔΔΗΕ, χτυπήθηκε από μέση τάση, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης σε υπαίθριο υποσταθμό του ΔΕΔΔΗΕ, στα Κάτω Πατήσια.

-- Στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων, σε έργα ομβρίων υδάτων, 46χρονος οικοδόμος έχασε τη ζωή του όταν καταπλακώθηκε από χώματα μέσα σε φρεάτιο, κατά τη διάρκεια εργασιών τοποθέτησης τσιμεντοσωλήνων. 

Τρίτη 19 Μάη

-- Ο 53χρονος εργάτης, Μ.Ν., από τη Νέα Αρτάκη, σκοτώθηκε στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης αλουμινίου «Viomal», του ομίλου Στασινόπουλου, στο Βατώντα Εύβοιας, όταν καταπλακώθηκε από παλέτες με υλικά, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα. 

Τετάρτη 20 Μάη

-- Στο εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στις Σκουριές Χαλκιδικής, 63χρονος εργαζόμενος στην «Ιντερκατ ΑΕ», οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από ανακοπή.

Πέμπτη 21 Μάη

-- Στη Νέα Φιλαδέλφεια, εργαζόμενος στην επιχείρηση «Ύφανση - Δούμας», σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών στη γκαραζόπορτα της επιχείρησης. 




Πηγή: 902



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μικροί «μεσσίες»

Ευάγγελος Ορφανιδης


Ξέρεις ποιο είναι από τα πιο επικίνδυνα πράγματα στον άνθρωπο; Όχι δεν είναι η άγνοια. Είναι η βεβαιότητα μέσα στην άγνοια. Εκεί γεννιούνται οι μικροί «μεσσίες», οι πολιτικοί που διάβασαν μισό βιβλίο ιστορίας, δύο συνθήματα και αποφάσισαν ότι κατάλαβαν τον άνθρωπο, την κοινωνία και την πραγματικότητα καλύτερα από επιστήμονες, ιστορικούς, ψυχολόγους και ανθρώπους που λιώνουν δεκαετίες μέσα στην πολυπλοκότητα της ζωής. Αυτό είναι περίπου το φαινόμενο Dunning–Kruger effect. Όσο λιγότερα ξέρεις για κάτι, τόσο πιο πιθανό είναι να πιστεύεις ότι είσαι φοβερός και υπεργαμάτος σε αυτό. Και όσο πιο βαθιά μπαίνεις πραγματικά σε ένα πεδίο, τόσο περισσότερο αρχίζεις να βλέπεις το χάος, τις αποχρώσεις, τα όρια σου και το πόσα δεν γνωρίζεις.

Γι’ αυτό πολλές φορές ο πραγματικά σοφός άνθρωπος μιλά πιο ήσυχα από τον άσχετο. Ο άσχετος φωνάζει. Ο σοφός αμφιβάλλει. Ο άσχετος έχει απάντηση για όλα. Ο σοφός ξέρει ότι ο άνθρωπος και η κοινωνία δεν είναι κουμπιά πάνω σε πάνελ για να τα πατήσεις και να “διορθωθούν”. Ζούμε σε μια κουλτούρα που επιβραβεύει την αυτοπεποίθηση περισσότερο από τη γνώση. Δεν έχει σημασία αν λες μαλακίες. Σημασία έχει να τις λες με στόμφο, σημαίες, μεγάλα λόγια και βλέμμα σωτήρα. Βλέπεις ανθρώπους να μιλούν με απόλυτη βεβαιότητα για οικονομία, πόλεμο, μετανάστευση, εγκληματικότητα, ψυχική υγεία, λες και η ανθρώπινη πραγματικότητα είναι τόσο απλή όσο ένα προεκλογικό σύνθημα. Και το πιο ειρωνικό; Όσο πιο ρηχή είναι η κατανόηση, τόσο πιο εύκολα πουλιέται. Γιατί η αλήθεια είναι κουραστική, βαρετή . Η επιστήμη είναι αργή. Η κοινωνία είναι αντιφατική. Η ωρίμανση θέλει χρόνια. Αλλά ο άνθρωπος διψά για γρήγορες βεβαιότητες. Θέλει κάποιον να του πει “φταίνε αυτοί”, “διώξε εκείνους”, “θα τα λύσουμε όλα”, “εμείς είμαστε οι καλοί”. Το πρόβλημα είναι ότι η ζωή δεν λειτουργεί έτσι. Ούτε οι άνθρωποι.

Και ξέρεις κάτι ακόμα πιο τρομακτικό; Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μόνο τους άλλους. Αφορά όλους μας. Και εμένα. Και εσένα. Γιατί ο ανθρώπινος νους έχει μια βαθιά ανάγκη να νιώθει ότι ελέγχει το χάος. Η βεβαιότητα λειτουργεί σαν αγχολυτικό. “Ξέρω”. “Κατάλαβα”. “Έτσι είναι”. Μόνο που η πραγματική γνώση συχνά σε αφήνει πιο ταπεινό, όχι πιο φουσκωμένο. Σε κάνει να αντέχεις το “δεν ξέρω”. Σε κάνει να ακούς περισσότερο. Να παρατηρείς. Να μην πετάς εύκολες απαντήσεις σε πολύπλοκα προβλήματα σαν confetti σε προεκλογική συγκέντρωση.

Κάποτε πίστευα ότι οι πιο επικίνδυνοι άνθρωποι είναι οι κακοί. Μεγαλώνοντας, νομίζω ότι συχνά πιο επικίνδυνοι είναι οι ανώριμα βέβαιοι. Αυτοί που δεν έχουν ιδέα πόσο δεν ξέρουν. Γιατί ο άνθρωπος που ξέρει ότι δεν ξέρει, θα ψάξει. Θα ακούσει. Θα φοβηθεί λίγο πριν μιλήσει. Ο άλλος θα σου αλλάξει τη χώρα, τη ζωή και το μέλλον των παιδιών σου με τρεις ατάκες, μια σημαία και ένα σύνθημα. Ισως η ωριμότητα τελικά να μην είναι να αποκτήσεις όλες τις απαντήσεις. Ίσως είναι να αντέξεις να ζεις χωρίς πολλές από αυτές. Να μορφώνεσαι χωρίς να γίνεσαι αλαζόνας. Να εξελίσσεσαι χωρίς να μετατρέπεσαι σε προφήτη της βεβαιότητας. Να μπορείς να πεις “ίσως κάνω λάθος”. Που στην εποχή μας είναι σχεδόν επαναστατική πράξη.

Έχω διαπιστώσει ότι η αλήθεια δεν φωνάζει τόσο πολύ όσο η ανασφάλεια που μεταμφιέστηκε σε βεβαιότητα.


Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος 



Πηγή:Facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

«Υπάρχουν, τελικά, πραγματικά κακοί άνθρωποι;»



Ας είμαστε ειλικρινείς, αν ρωτήςεις κάποιον που βρίσκεται σε δίαιτα, όχι εγώ πάντως, θα σας πει με βεβαιότητα ότι ο «κακός άνθρωπος» είναι ο διαιτολόγος του ειδικά τη στιγμή που του προτείνει να αντικαταστήσει την γνωστή ελληνική σοκολάτα γάλακτος με αμύγδαλα με ρυζογκοφρέτες. (Οκ είναι πράγματι κακός άνθρωπος)

Ως ψυχολόγοι καλούμαστε να δούμε πέρα από τις γαστρονομικές μας στενάχωρες στιγμές και να αντιμετωπίσουμε μια από τις πιο παλιές ερωτήσεις της ανθρωπότητας… «Υπάρχουν, τελικά, πραγματικά κακοί άνθρωποι;» Η απάντηση της επιστήμης μας δεν κρύβεται στο άσπρο ή το μαύρο, αλλά στις αμέτρητες αποχρώσεις του γκρίζου.

Αν ορίσουμε το «κακό» ως μια έμφυτη, μονοδιάστατη ιδιότητα της προσωπικότητας, τότε η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Στο θεραπευτικό δωμάτιο δεν συναντάμε «τέρατα», αλλά ανθρώπους. Αυτό που συχνά ονομάζουμε «κακία» είναι στην πραγματικότητα το ορατό σύμπτωμα βαθύτερων, αόρατων αιτιών…ανεπίλυτων ψυχικών τραυμάτων, σοβαρής συναισθηματικής αποστέρησης στην παιδική ηλικία, ή ακόμα και συγκεκριμένων νευροβιολογικών δυσλειτουργιών. Το "κακό" δεν είναι μια σταθερή ουσία της ανθρώπινης φύσης, αλλά η απουσία ενσυναίσθησης και η επικράτηση του ψυχικού πόνου. Στην ψυχολογία, όταν εξετάζουμε ακραία αντικοινωνικές ή χειριστικές συμπεριφορές, αναφερόμαστε σε αυτό που ονομάζουμε «Σκοτεινή Τριάδα»

Ναρκισσισμός…Η ανάγκη για υπεροχή και η παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος για τις ανάγκες των άλλων.
Μακιαβελισμός…Η κυνική τάση να εργαλειοποιούνται και να χειραγωγούνται οι γύρω για προσωπικό όφελος.
Ψυχοπάθεια..Η μειωμένη ικανότητα για μεταμέλεια και η χαμηλή ενσυναίσθηση ,η αδυναμία, δηλαδή, να νιώσει κανείς τον πόνο που προκαλεί.

Όταν ένας άνθρωπος στερείται τη δυνατότητα να συνδεθεί συναισθηματικά με τον συνάνθρωπό του, οι πράξεις του μπορεί να φαίνονται και να είναι καταστροφικές. Ωστόσο, πίσω από τον θύτη κρύβεται σχεδόν πάντα ένα βαθύ εσωτερικό κενό ή μια άμυνα απέναντι σε έναν κόσμο που ο ίδιος βίωσε ως απειλητικό και εχθρικό.
 
Το να κατανοούμε την ψυχολογική ρίζα αυτών των συμπεριφορών δεν σημαίνει ότι τις δικαιολογούμε. Η αποδοχή της πολυπλοκότητας του ανθρώπου είναι το πρώτο βήμα για να προστατεύσουμε τα όριά μας, αλλά και για να χτίσουμε μια κοινωνία που θεραπεύει, όσο γίνεται τις αιτίες, αντί απλώς να καταδικάζει τα αποτελέσματα.


Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος 


 Πηγή: Facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »