Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ Για τον όρο «μετανάστες»

Μπέρτολτ Μπρεχτ


Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ' όνομα που μας δίναν:
«Μετανάστες».
Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. 
Εμείς, ωστόσο,
δε φύγαμε γιατί το θέλαμε,
λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. 
Ούτε και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε
να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν.
Εμείς φύγαμε στα κρυφά. 
Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε.
Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα 'ναι, μα εξορία.
Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά
στα σύνορα,
προσμένοντας του γυρισμού τη μέρα, καραδοκώντας το παραμικρό
σημάδι αλλαγής στην άλλην όχθη, πνίγοντας μ' ερωτήσεις
κάθε νεοφερμένο, χωρίς τίποτα να ξεχνάμε, τίποτα
ν' απαρνιόμαστε,
χωρίς να συχωράμε τίποτ' απ' όσα έγιναν, τίποτα δε συχωράμε.
Α, δε μας ξεγελάει τούτη η τριγύρω σιωπή! 
Ακούμε ίσαμ' εδώ
τα ουρλιαχτά που αντιλαλούν απ' τα στρατόπεδά τους. 
Εμείς οι ίδιοι
μοιάζουμε των εγκλημάτων τους απόηχος, που κατάφερε
τα σύνορα να δρασκελίσει. 
Ο καθένας μας,
περπατώντας μες στο πλήθος με παπούτσια ξεσκισμένα,
μαρτυράει την ντροπή που τη χώρα μας μολεύει.
Όμως κανένας μας
δε θα μείνει εδώ. 
Η τελευταία λέξη
δεν ειπώθηκε ακόμα.

Μπ. Μπρεχτ, Ποιήματα,
μτφρ. Μάριος Πλωρίτης, Θεμέλιο





Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ» Θηλιά σε χιλιάδες νοικοκυριά είτε «με» είτε «χωρίς» νόμο Κατσέλη



Πανηγυρικό τόνο έδωσε η πλειοψηφία των αστικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στη χτεσινή απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που αποφάσισε ότι οι τόκοι στα δάνεια, όσων έχουν υπαχθεί στον «νόμο Κατσέλη» θα υπολογίζονται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι με βάση το σύνολο του ποσού. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία απόφαση, με την οποία χιλιάδες χρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά θα φεσώνονται με έναν τρόπο που φαίνεται να είναι λίγο ευνοϊκότερος από αυτόν που ζητούσαν τα κοράκια των funds και των servicers.

Η ουσία παραμένει ότι δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες, στην πλειοψηφία τους λαϊκά νοικοκυριά, αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, ακόμα κι αν εντάχθηκαν στον περιβόητο νόμο Κατσέλη, που στη συνέχεια έγινε νόμος Κατσέλη - Σταθάκη.

Με αφορμή αυτήν την εξέλιξη, αξίζει να θυμίσουμε ορισμένους κομβικούς σταθμούς στη διαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου που ταλαιπωρεί ακόμα χιλιάδες νοικοκυριά. Σταθμοί που περιλαμβάνουν βέβαια και τον νόμο Κατσέλη, που μπορεί να παρουσιάζεται ακόμα ως «σωτήριος», ωστόσο είναι ένας ακόμα νόμος που είχε ως στόχο να διαφυλάξει τα συμφέροντα των τραπεζών και των funds. Eίναι χαρακτηριστικό ότι ο νόμος προέβλεπε ότι για να στηριχθεί η πρώτη κατοικία θα έπρεπε να εκποιήσει ο ενδιαφερόμενος ό,τι περιουσιακό στοιχείο είχε και δεν είχε...

Κρίκος κρίκος η αλυσίδα για τα χρεωμένα νοικοκυριά

Ολο το άδικο νομοθετικό πλέγμα - θηλιά στον λαιμό των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, διαμορφώθηκε σταδιακά με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα αστικών κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ). Οι πιο σημαντικοί σταθμοί αυτής της πορείας είναι:

- Ο νόμος Κατσέλη, με τις συνεχείς τροποποιήσεις του σε ακόμα πιο αρνητική κατεύθυνση, επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

- Η εισαγωγή των εννοιών του «συνεργάσιμου δανειολήπτη» και των «εύλογων δαπανών διαβίωσης», που αποδείχθηκαν τεράστια παγίδα για τις υπερχρεωμένες λαϊκές οικογένειες,

- Ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, που έφερε αρνητικές αλλαγές στη διαδικασία των πλειστηριασμών και κατασχέσεων. Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί.

- Η κοροϊδία του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης χρεών για τους αυτοαπασχολούμενους εμπόρους και τις μικρές επιχειρήσεις.

- Η ποινικοποίηση των αγώνων κατά των πλειστηριασμών.

- Ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας, μέσω του οποίου οι εργαζόμενοι γίνονται ουσιαστικά «νοικάρηδες» στο ίδιο τους το σπίτι.

Σε όλη αυτήν την πορεία των απανωτών νομοθετικών παρεμβάσεων, καθοριστικό ρόλο στην επίθεση στους εργαζόμενους και τις λαϊκές οικογένειες έπαιξε η αστική Δικαιοσύνη. Είναι χαρακτηριστική η απόφαση του Αρείου Πάγου για την απόρριψη των αιτήσεων υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη λόγω «δόλου» και «υπερδανεισμού».

Στη συνέχεια, η νομολογία αυτή αντικαταστάθηκε με την αξιοποίηση της έννοιας των «εύλογων δαπανών διαβίωσης», με τα αστικά δικαστήρια να έχουν επιδοθεί σε αυστηρούς αριθμητικούς υπολογισμούς, χωρίς ουσιαστική εξέταση της κάθε υπόθεσης και των ιδιαίτερων προσωπικών συνθηκών για κάθε οφειλέτη. Είναι αποκαλυπτικό το περιεχόμενο σειράς αποφάσεων, σχεδόν «copy paste», όπου αλλάζουν μόνο τα ονόματα των προσώπων.

Επιπλέον, θυμίζουμε τις αντιφατικές αποφάσεις των Αρείου Πάγου για τη δυνατότητα ή μη των servicers να προχωρούν σε δικαστικές ενέργειες. Γεγονός που καταδεικνύει ότι η Δικαιοσύνη όχι μόνο δεν είναι ανεξάρτητη, αλλά εμπλέκεται στις αντιθέσεις των επιχειρηματικών συμφερόντων. Η ηγεσία της, άλλωστε, διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αφού όλα τα υπόλοιπα κόμματα αρνήθηκαν την πρόταση του ΚΚΕ για τροποποίηση της σχετικής συνταγματικής πρόβλεψης.

Εφιαλτικές συνέπειες

Η κατάσταση που βιώνει σήμερα ο λαός, με τα χρέη στις τράπεζες και υπό τον συνεχή κίνδυνο να χάσει το σπίτι του, είναι πραγματικά εφιαλτική. Οι πλειστηριασμοί σπιτιών που είτε εντάχθηκαν στον νόμο Κατσέλη είτε όχι, συνεχίζονται, την ώρα που τα κέρδη των τραπεζών καλπάζουν. Αξίζει να αναφέρουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αφορά τους οφειλέτες που κατάφεραν στο παρελθόν να υπαχθούν στον νόμο Κατσέλη με δικαστικές αποφάσεις. Κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν την όποια προστασία, διότι όλες οι κυβερνήσεις διατήρησαν τη διάταξη για τον έντοκο χαρακτήρα των ρυθμίσεων για τη διάσωση της πρώτης κατοικίας. Ετσι, η σημερινή άνοδος των επιτοκίων έχει οδηγήσει στη διαμόρφωση πολύ υψηλών δόσεων, τις οποίες οι οφειλέτες αδυνατούν να καταβάλουν. Επιπλέον, τα δάνειά τους έχουν μεταβιβαστεί διαδοχικά από fund σε fund και δεν ξέρουν σε ποιον χρωστούν! Καθημερινά δέχονται τηλεφωνήματα ότι οι καταβολές τους σε προηγούμενο διάστημα γίνονταν σε λάθος λογαριασμούς και δεν φαίνονται πουθενά. Ετσι, τώρα φαίνεται ότι εξακολουθούν να οφείλουν ποσά που τα έχουν ήδη καταβάλει από το υστέρημά τους...

Φρένο σε όλο αυτό το εφιαλτικό πλαίσιο και στις επερχόμενες αρνητικές εξελίξεις μπορεί να βάλει μόνο ο λαός με την πάλη του. Η πείρα των προηγούμενων μηνών επιβεβαιώνει ότι μόνο η πίεση, η αλληλεγγύη και η κινητοποίηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος μπορούν να αποτρέψουν πλειστηριασμούς, κατασχέσεις, εξώσεις κ.ά.

Το ΚΚΕ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις νόμου για την προστασία της λαϊκής κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, για «κούρεμα» χρεών από τους υπέρογκους τόκους, για πραγματικά ευνοϊκές ρυθμίσεις κ.ά., που όλα τα άλλα κόμματα αρνούνται να τα ψηφίσουν. Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά στην πάλη του λαού ενάντια στα αρπακτικά των τραπεζών και των funds, για το δικαίωμά του να μένει στο σπίτι του, που το απέκτησε με κόπους και βάσανα και πολλές φορές το έχτισε ακόμα και με τα ίδια του τα χέρια! Πρωτοστατεί ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή της σημερινής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση της κοινωνίας, όπου το δικαίωμα σε ασφαλή και σύγχρονη κατοικία θα είναι εξασφαλισμένο για όλους, μέσα από τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και της παραγωγής.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«Διλήμματα»...και διλήμματα



«Με τους δουλεμπόρους ή με την Ελλάδα;». 
Αυτό το άθλιο δίλημμα σπέρνει η κυβέρνηση και παρουσιάζει ως «εθνική» την πολιτική της καταστολής απέναντι στους ξεριζωμένους, με εγκληματικές συνέπειες όπως αυτές στη Χίο, αξιοποιώντας και το «πινγκ πονγκ» με τα ακροδεξιά - ρατσιστικά «μανουάλια». 
Την ίδια ώρα, φέρνει νόμο που κανονικοποιεί το δουλεμπόριο για χιλιάδες μετανάστες και τους παραδίδει βορά στα νύχια μεγαλοπαραγωγών και βιομηχάνων με μηδενικά δικαιώματα, μισθούς πείνας και μόνιμη απειλή για απέλαση. 
Η σοσιαλδημοκρατία, από την άλλη, κάνει τη βρώμικη δουλειά που ξέρει καλά: Χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τα αποτελέσματα της πολιτικής της ΕΕ, την οποία συνυπογράφει, και ταυτόχρονα κάνει «εποικοδομητικές παρατηρήσεις» για το «νόμιμο» δουλεμπόριο. 
Λέει για παράδειγμα ότι το θέμα είναι «η αποτελεσματικότητα» του νόμου, «να καλυφθούν οι ανάγκες σε εργατικό δυναμικό γρήγορα και βιώσιμα» (ΠΑΣΟΚ). 
'Η ότι «υπάρχουν πραγματικά ανάγκες σε εργατικό δυναμικό, πίεση των κλάδων, ανάγκη εξορθολογισμού, όμως οι παρεμβάσεις που γίνονται είναι ελάχιστες» (ΣΥΡΙΖΑ).
Τις κάλπικες γραμμές και τα διλήμματά τους πρέπει να τα απορρίψει ο λαός. 
Θέλουν να κρύψουν ότι συμπλέουν στη στρατηγική της ΕΕ στο Μεταναστευτικό και να στρατεύσουν τον λαό στην πολιτική που τον τσακίζει. 
Το πραγματικό δίλημμα είναι: 'Η με τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φύλο, χρώμα δέρματος, ή με το κεφάλαιο, το κράτος του και όσους ξεζουμίζουν Ελληνες και μετανάστες εργάτες «με τον νόμο». 
Στο δίλημμα αυτό απαντάει ο χιώτικος λαός, που δεν «συνηθίζει» στην εικόνα του Αιγαίου - υγρού τάφου, εκφράζει με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη στους ξεριζωμένους. 
Απαντάει συνολικά ο λαός, που απαιτεί να μάθει την αλήθεια για το έγκλημα στη Χίο. 
Απαντούν τα εργατικά σωματεία, που από τα κάτεργα των ξενοδόχων στην Κέρκυρα και τα «εμβληματικά έργα» τύπου Ελληνικού μέχρι τις «Μανωλάδες» της Ηλείας πρωτοστατούν στην οργάνωση του κοινού αγώνα Ελλήνων και μεταναστών εργατών για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, ενάντια στο τέρας του καπιταλιστικού κέρδους, που καταπίνει μέχρι και ανθρώπινες ζωές.


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Καμιά θυσία!

Ελλάδα


Το Θριάσιο και ο Πειραιάς, οι δύο περιοχές που απλώνεται η σημερινή απεργία, είναι ένα αποκαλυπτικό παράδειγμα για το πώς ο καπιταλισμός και η ανάπτυξη για τα κέρδη απειλούν σε κάθε βήμα την ασφάλεια, την υγεία, ακόμα και τη ζωή του λαού.

Στην Αττική παράγεται το μισό ΑΕΠ της χώρας. Ενα μεγάλο μέρος απ' αυτό είναι προϊόν της δουλειάς χιλιάδων εργαζομένων στον Πειραιά και στο Θριάσιο: Λιμενεργάτες, ναυτεργάτες, μεταλλεργάτες και άλλοι βιομηχανικοί εργάτες, εργαζόμενοι στις μεγάλες μεταφορικές, σε μονοπώλια της Ενέργειας κ.ά.

Πάνω από 1 δισ. ευρώ είναι οι επενδύσεις που σχεδιάζονται τους επόμενους μήνες σ' αυτή την περιοχή και στοχεύουν κυρίως στην αναβάθμιση των εμπορικών και μεταφορικών υποδομών, στην ενίσχυση του Πειραιά ως ναυτιλιακού κέντρου, στην ανάπτυξη του τουρισμού και του real estate. Ξεχωρίζουν επίσης τα σχέδια στο λιμάνι της Ελευσίνας, με την εμπλοκή της αμερικανικής ONEX, που είναι ιδιοκτήτης και των Ναυπηγείων.

Τι κερδίζουν οι εργαζόμενοι και ο λαός από αυτή την ανάπτυξη; Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα από την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών επιβεβαιώνουν ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη και τα λαϊκά συμφέροντα δεν συναντιούνται πουθενά!

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι τα καζάνια σε Πέραμα και Δραπετσώνα. Πέρα από τη βρώμα και το δηλητήριο που «εκπέμπουν» καθημερινά, μια φωτιά πριν από μερικές εβδομάδες - που οι αιτίες της ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί - κόντεψε να τινάξει στον αέρα όλη την περιοχή.

Οι ανησυχίες και οι καταγγελίες σωματείων και φορέων, που χρόνια τώρα απαιτούν να φύγουν από τον αστικό ιστό τα καζάνια του θανάτου, επιβεβαιώθηκαν με τον πιο τραγικό τρόπο. Το κέρδος όμως είναι ο απόλυτος νόμος στον καπιταλισμό. Αυτό περιφρουρούν με την πολιτική τους κυβέρνηση, κράτος και Τοπική Διοίκηση, καταδικάζοντας τον λαό να ζει στην ανασφάλεια και να αναπνέει την μπόχα.

Τα έργα υποδομών και οι αναπλάσεις στο οικονομικό - επιχειρηματικό κέντρο του Πειραιά συγκεντρώνουν τις προτεραιότητες της Τοπικής Διοίκησης και τη στήριξη με κονδύλια και διευκολύνσεις όλων των ειδών. Η «πίσω αυλή» του Πειραιά, οι εργατικές - λαϊκές γειτονιές παραπαίουν, μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στις δυνατότητες για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και τα αδιέξοδα που ζουν τα νοικοκυριά.

Το Θριάσιο, όπου συγκεντρώνεται ο μεγαλύτερος όγκος της βαριάς βιομηχανίας και των logistics της περιφέρειας, έχει τον υψηλότερο δείκτη σοβαρών εργοδοτικών εγκλημάτων ανά τοπική μονάδα εργασίας. Μέσα στις χιλιάδες επιχειρήσεις - που πολλές δεν της έχει ούτε ο χάρτης - η εκμετάλλευση χτυπάει «κόκκινο». Οι εργασιακές σχέσεις είναι σμπαράλια, τα ωράρια είναι λέξη άγνωστη και πολλοί εργαζόμενοι δεν υπάρχουν ούτε στα χαρτιά!

Ετσι βγαίνουν τα κέρδη των καπιταλιστών, που σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο... Πάνω σ' αυτά κουμπώνει και ο άναρχος στον καπιταλισμό χωροταξικός σχεδιασμός, που έχει οδηγήσει στο να συνυπάρχουν δίπλα - δίπλα εργοστάσια και λαϊκές κατοικίες, σχολεία και χωματερές, μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις με πολυσύχναστους δρόμους.

Στην περίπτωση ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Εκτασης, σε συνδυασμό με την απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου αντιμετώπισης κινδύνων και διαφυγής, η περιοχή θα θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Το καπιταλιστικό κέρδος όμως δεν χαμπαριάζει από τέτοιες «ευαισθησίες».

Τελευταία, μάλιστα, φοράει όλο και περισσότερο το χακί! Οι προβλήτες γίνονται κόμβος μεταφοράς πολεμικού υλικού. Η Ελευσίνα μεταμορφώνεται σε ΝΑΤΟικό λιμάνι και ενσωματώνεται ακόμα περισσότερο στους ευρωατλαντικούς ανταγωνισμούς με την Κίνα. Το Θριάσιο προορίζεται για εμπορευματικό και ενεργειακό κέντρο - απόληξη παγκόσμιων αρτηριών που ανταγωνίζονται τον νέο «δρόμο του μεταξιού».

Η διττή χρήση των εγκαταστάσεων (πολεμική και πολιτική) φέρνει την πολεμική εμπλοκή στις αυλές των σπιτιών και μετατρέπει την περιοχή σε μαγνήτη μεγάλων κινδύνων για τον λαό.

Πάνω σ' αυτό το έδαφος οργανώνεται η σημερινή απεργία! Οι αποφάσεις δεκάδων συνδικάτων φωνάζουν ότι «δεν πάει άλλο» με τα αδιέξοδα που ανακυκλώνει στη ζωή των εργαζομένων και του λαού η πολιτική του καπιταλιστικού κέρδους. Αυτή στηρίζουν και υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα, με αυτήν συγκρούεται ο απεργιακός αγώνας των εργαζομένων, που διεκδικούν συμβάσεις με αυξήσεις, μέτρα υγείας και ασφάλειας, ποιότητα ζωής, καμιά εμπλοκή στον πόλεμο. Το σύνθημα «καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!» δείχνει τον δρόμο για τη συνέχεια και την κλιμάκωση του αγώνα!



Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

Ο ανθρωπισμός δεν είναι αλά καρτ



Ένα κράτος που παραβιάζει συστηματικά το διεθνές δίκαιο, τους νόμους, τα πρωτόκολλα και την ασφάλεια που δε δείχνει ίχνος ηθικής κι ανθρωπιάς γεμίζοντας τη θάλασσα με πτώματα μεταναστών.

Οι θεσμοί που συγκαλύπτουν, ψεύδονται, κλείνουν κάμερες, καταστρέφουν συνομιλίες και στοιχεία, απειλούν πίσω από κλειστές πόρτες, φορτώνουν κατηγορίες σε αθώους, παίζουν επικοινωνιακά παιχνίδια με μαζικούς θανάτους φτωχών ανθρώπων.

Εκείνοι οι πολίτες που δεν έχουν ίχνος καλλιέργειας, λογικής σκέψης, ενσυναίσθησης κι ενημέρωσης, που πανηγυρίζουν χαιρέκακα, με ανείπωτο μίσος και παθολογική οργή θανάτους παιδιών, βρεφών, εγκύων, νέων ανθρώπων.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ:
 
• Μπαζωμένους νεκρούς στα τρένα
• 100% ποσοστά νεκρών στα περιφερειακά του νοσοκομεία σε υγειονομικές κρίσεις
• Πνιγμένους όταν βρέχει
• Καμένους όταν έχει καύσωνα κι αέρα
• Αυτιστικούς δολοφονημένους στα λιμάνια για ένα εισιτήριο
• Κονιορτοποιημένους, κομμένους, ανατιναγμένους στα εργοστάσια, στα λιμάνια στους δρόμους και στους χώρους εργασίας
• Άοπλους νεκρούς σε καταδιώξεις και τυπικούς ελέγχους, βασανιστήρια σε ΑΤ, δολοφονικές επιθέσεις σε διαδηλώσεις, ακόμα και παιδιά να τραυματίζονται και να τρώνε χημικά. Κάποιες φορές να τρώνε και σφαίρες στο κεφάλι
• Νοικοκυραίους να σκοτώνουν με κλωτσιές ανθρώπους που περνάνε κρίση πανικού
• Δολοφονημένους από εγκληματικές οργανώσεις που κάνουν πογκρόμ στους δρόμους της πόλης μας και καθαρίζουν όποιον δεν τους αρέσει
• Παιδιά να σκοτώνονται στα σχολεία από ελλιπή συντήρηση κι έλλειψη βασικών μέτρων ασφαλείας
• Φοιτητές να σκοτώνονται στις αίθουσες τους γιατί ελλείψει χώρου αναγκάζονται να κάτσουν στα παράθυρα
• Λεωφορεία να φλέγονται κι ηλεκτρικούς να ανοίγουν ξαφνικά οι πόρτες τους
• Επιβάτες του μετρό να το πηγαίνουν περπατώντας μέσα στις σήραγγες
• FIR εκτός λειτουργίας και προσγειώσεις με την βοήθεια του Θεού σε αεροδρόμια καρμανιόλα
• Δρόμους - φονικές παγίδες ακόμα και στα κέντρα των πόλεων
• Δολοφονημένες έξω από τα ΑΤ γιατί τα περιπολικά δεν είναι ταξί
• Αυτοκτονημένους από bullying λεβέντηδων
• Ανθρώπους που πεθαίνουν σπίτι τους γιατί δεν έρχεται ποτέ το ασθενοφόρο
• Δολοφονημένους από πυρά μεταξύ μαφιών ή βεντετών μέρα μεσημέρι
• Καρκινοπαθείς να περιμένουν μάταια τη σειρά τους ελπίζοντας η εγχείριση να γίνει πριν τη μετάσταση
• Οπαδικές δολοφονίες αν πεις την λάθος ομάδα στους νταήδες
• Παιδιά να γίνονται θύματα τράφικινγκ κι ύστερα να τα κυνηγάνε με μαχαίρια για να τους κλείσουν το στόμα
• Παιδιά να αλληλοσφάζονται, να αλληλοκλέβονται και να αλληλοαπειλούνται στα σχολεία, στους δρόμους και στα φροντιστήρια
• Ανάπηρους να είναι κλειδωμένοι σπίτια τους γιατί δεν υπάρχουν υποδομές και σεβασμός
• Ανθρώπους να σφάζονται και να βγάζουν πιστόλι για μια θέση πάρκινγκ ή για μια προσπέραση
 
Όταν καταστρέφεις το ανθρώπινο από την κοινωνία νομίζοντας πως εσύ θα κρατάς πάντα το πιστόλι που καπνίζει και το αίμα στο πουκάμισό σου θα είναι πάντα των άλλων, τότε αυτό που δεν ξέρεις ή δε μπορείς να καταλάβεις είναι ότι την ίδια στιγμή έχεις υπογράψει το συμβόλαιο θανάτου το δικό σου ή των παιδιών σου.
 
Δε νομίζω να μην βρήκες πουθενά τον εαυτό σου σε κάποιες από τις παραπάνω κατηγορίες.
Ο ανθρωπισμός δεν είναι αλά καρτ, δε μπαίνει και βγαίνει από το συρτάρι ανάλογα τη συνθήκη και το συμφέρον. Όλα είναι μια δυναμική, περπατάμε πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί, τώρα είσαι ο δυνατός, στην αμέσως επόμενη συνθήκη, στην επόμενη σύγκριση, είσαι ο αδύναμος. Αν ξεκινήσεις τη ρώσικη ρουλέτα, μπορεί η επόμενη σφαίρα να είναι για το κεφάλι σου.

Διάλεξε τον κόσμο που θες να ζήσεις –ή να πεθάνεις- λοιπόν. 


Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Ζήτω οι δολοφονίες, κάτω οι αμβλώσεις

Οδυσσέας Ιωάννου


Αμέσως μετά την δεύτερη εκλογή του Τραμπ, έρευνες που δημοσιεύτηκαν για τα κριτήρια της τελικής απόφασης ψήφου, αιφνιδίασαν ορισμένους από εμάς -μακριά νυχτωμένους- αναφέροντας πως υπερίσχυσαν οι υποσχέσεις του Τραμπ για την ανακοπή της Woke ατζέντας, αλλά και – δευτερευόντως- για την σκληρή αντιμετώπιση απέναντι στους μετανάστες. Για χάρη αυτών των υποσχέσεων κατάπιαν ακόμη και τις εξαγγελίες του για το ξήλωμα των όποιων θετικών μεταρρυθμίσεων είχε κάνει ο Ομπάμα στο εθνικό σύστημα υγείας τους. Ζαλίζεσαι αλλά τι να κάνεις;

Συνήθως τέτοιες προθέσεις αποκρύπτονται από τα εκλογικά προγράμματα, όμως ο Τραμπ ήταν κυνικά τίμιος. Ήξερε πού απευθύνεται και ήξερε πως δεν χρειαζόταν να κρύψει τίποτα.

Παρατηρώντας τις αντιδράσεις μεγάλου μέρους της αμερικανικής κοινωνίας απέναντι στον τρόπο δράσης της ICE, δεν θα ήταν αυθαίρετο το συμπέρασμα πως ακόμη κι αν στο εκλογικό του πρόγραμμα υποσχόταν πως θα τους πυροβολούν και θα τους σκοτώνουν στον δρόμο, όχι μόνο τους μετανάστες αλλά και τους “σεξουαλικά παρεκκλίνοντες”, δεν θα ήταν πολύ λιγότερες οι ψήφοι υπέρ του.

Στην πατρίδα μας, οπαδοί του Τραμπ που μάλιστα αυτοπλασάρονται ως αποκλειστικοί ντίλερς του ελληνικού πολιτισμού, του αρχαίου πνεύματος αλλά και της ορθόδοξης αυθεντίας ταυτόχρονα, υπερθεματίζουν και τον καλούν να μην ξεχάσει και τις υποσχέσεις του για τις αμβλώσεις. Με ένα μυαλό τόσο πολτό αναρωτιέσαι πώς καταφέρνουν και είναι λειτουργικοί στις στοιχειώδεις απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Τι μας λένε όλα αυτά; Όχι κάτι ιδιαίτερα καινούργιο -αν και όπως ανέφερα στην αρχή οι περισσότεροι κοιμόμασταν και δεν πήραμε χαμπάρι τι συνέβαινε δίπλα μας- αλλά το καινοφανές είναι ο κυνισμός. Δεν ντρέπεται κανένας, δεν νιώθει την ανάγκη να κρυφτεί κανένας, νιώθουν πως η Ιστορία γύρισε και είναι με το μέρος τους. Πρέπει να έχουν φάει φοβερή καταπίεση τόσα χρόνια. Και ξεσπάνε.

Οι περιπτώσεις που κάποτε τις χαρακτηρίζαμε ως γραφικές, όταν αποκτούν συλλογική έκφραση, γίνονται υποκείμενο της Ιστορίας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζονται.

Η κυρία με το θεσμικό αξίωμα που προχτές είπε πως το «τζάμπα πέθανε» αναφερόμενη στην αγωνία και την αδυναμία επιβίωσης των εκπαιδευτικών -θα προσέθετα και των γιατρών- που διορίζονται στην επαρχία, ξέρει πως πια μπορεί να το πει, δεν είναι μόνη της. Οι αδέξιες προσπάθειες που κάνουν ανασκευής των αρχικών τους δηλώσεων, αποδεικνύουν πως δεν περίμεναν πως θα χρειαζόταν να ανασκευάσουν. Ήταν λίγο μικρότερο από όσο περίμεναν το κύμα συμπαράστασης και σκέφτηκαν «οκ, δεν είναι ακόμη τόσο ώριμες οι συνθήκες αλλά είμαστε πολύ κοντά…»

Είναι πολύ κοντά, πράγματι. Είναι πια μία μάχη ποιος θα κάψει πρώτος το μυαλό του άλλου. Και μάλλον χάνουμε. Θα μείνουμε με τα εγκεφαλικά μας κύτταρα στα χέρια.

Είμαι πραγματικά ένας άνθρωπος ήπιων τόνων, κυρίως τα τελευταία χρόνια, μεγαλώνοντας. Ψάχνω ακόμη τα κοινά μας σημεία, τους αρμούς που μας ενώνουν, όσο μικροί κι αν είναι, προσπαθώ να τους μεγεθύνω, έχουμε ανάγκη όλοι από κάπου να κρατηθούμε για να μην τιναχτούμε στον αέρα. Όμως εκείνον που θα επιβάλει με το «έτσι θέλω» στις κόρες μου να γίνουν μητέρες παρά την θέλησή τους, δεν εγγυώμαι σε τι κατάσταση θα τον πάρουν από τα χέρια μου. Λυπάμαι πραγματικά που μεγαλώνει μέρα με την μέρα ο κατάλογος των επίφοβων αντιδράσεών μου, αλλά ίσως τελικά η Ιστορία είναι τόσο σκληρή που οι προτεραιότητες δεν είναι εκείνες που θα θέλαμε.



Πηγή: news247



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Προκάλυμμα



Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στην ατζέντα των αντιδραστικών - αντιλαϊκών τομών που η κυβέρνηση θέλει να κατοχυρώσει με τη συνταγματική αναθεώρηση, περιλαμβάνεται το θέμα των fake news σε συνάρτηση με την τεχνητή νοημοσύνη. 
Προαναγγέλλεται μάλιστα η θεσμοθέτηση ενός «παρατηρητηρίου», με την απειλή κυρώσεων σε όποιον διασπείρει κατασκευασμένες ειδήσεις. 
Τέτοιος νόμος υπάρχει ήδη, με έμφαση στα θέματα της οικονομίας και της εμπλοκής της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για να θωρακίζεται «η εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία». 
Στην πραγματικότητα, για να ελέγχει το κράτος απόλυτα την ενημέρωση, στο όνομα της «προστασίας» από ψευδείς ειδήσεις, όπως γίνεται σε όλη την ΕΕ. 
Το έργο το έχει ξαναδεί ο λαός. 
Οταν πρόκειται για στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης και του κράτους της, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στο να προβάλλει η κρατική τηλεόραση εικόνες από επεισόδια που έγιναν μετά από συναυλία στη Θεσσαλονίκη ως σκηνές από τις διαδηλώσεις στο Ιράν. 
Οπως δεν υπήρχε καμία ντροπή όταν τα ΜΜΕ, κρατικά και ιδιωτικά, αναμασούσαν καθημερινά την προπαγάνδα του ισραηλινού στρατού, παρά το γεγονός ότι τα ψέματά τους καταρρίπτονταν το ένα μετά το άλλο. 
\Η λογοκρισία και αυτολογοκρισία σε όποιον έχει αντίθετη άποψη αποκτάει τώρα συνταγματικό προκάλυμμα, επιβεβαιώνοντας ότι τα πραγματικά fake news είναι η «ελευθερία» του Τύπου και η «αντικειμενικότητα» της ενημέρωσης στον καπιταλισμό.

Πηγή: rizospastis


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μόνο οργή!

Ελλάδα


Μόνο οργή προκαλεί η προσπάθεια της κυβέρνησης να δικαιολογήσει και να συγκαλύψει όχι μόνο τα πραγματικά γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατο 15 ανθρώπων ανοιχτά της Χίου, αλλά κυρίως τον ένοχο, που είναι η πολιτική της και η πολιτική της ΕΕ ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Αυτή η πολιτική, που αντιμετωπίζει τους ξεριζωμένους σαν βάρος και απειλή αν δεν είναι χρήσιμοι στο κεφάλαιο και στα κέρδη του, εντείνει την καταστολή και διαμορφώνει σε όλη την Ευρώπη τις προϋποθέσεις για εγκλήματα όπως το προχτεσινό. Τη χρονιά που πέρασε εκατοντάδες πνίγηκαν στη Μεσόγειο και δίκαια χαρακτηρίζεται «θάλασσα νεκρών».

Και ενώ τα πτώματα από το έγκλημα της Χίου δεν έχουν ακόμα ταφεί, η κυβέρνηση εμφανίστηκε χτες στη Βουλή για να υπερασπιστεί με θράσος την άθλια πολιτική της, εκτοξεύοντας απειλές πως όποιος δεν είναι χρήσιμος στην οικονομία και δεν στέλνεται στη χώρα από τους επίσημους διεθνείς δουλεμπόρους δεν έχει θέση στην Ελλάδα και στην ΕΕ.

Είναι αδίστακτοι και χυδαίοι. Μαζί και τα κόμματα που υπερασπίζονται τον πυρήνα της πολιτικής της ΕΕ, και προπάντων την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στις επεμβάσεις. Γιατί κανείς δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια στο γεγονός ότι η πλειοψηφία των ξεριζωμένων προέρχεται από χώρες και περιοχές όπου η επέλαση των ιμπεριαλιστών, οι πόλεμοι και οι ανταγωνισμοί τους έχουν αφήσει βαθιά το στίγμα τους.

Για παράδειγμα, οι πρόσφυγες που το σκάφος τους βούλιαξε την Τρίτη και παρέσυρε πολλούς απ' αυτούς στον θάνατο ήταν από το Αφγανιστάν, χώρα που ισοπέδωσε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός μαζί με τους πρόθυμους συμμάχους του και μετά από μια 20ετία κατοχής και λεηλασίας την επέστρεψε στους Ταλιμπάν, που από εχθροί έγιναν σύμμαχοι!

Σ' αυτήν την ...εκδημοκρατισμένη από τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς χώρα, πάνω από το 50% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και 22 εκατομμύρια άνθρωποι, σχεδόν ο μισός πληθυσμός, χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια. 9 στις 10 οικογένειες αντιμετωπίζουν δυσκολίες να εξασφαλίσουν τροφή και η ανεργία καλπάζει, ειδικά στα αστικά κέντρα. Ο υποσιτισμός των παιδιών παραμένει σε επίπεδα έκτακτης ανάγκης. Τα λαϊκά δικαιώματα και οι ελευθερίες είναι άγνωστα στην πλειοψηφία.

Ολα αυτά είναι που σπρώχνουν τους ξεριζωμένους να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους. Να βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους, ακόμα και των αγέννητων. Να μπλέκουν στα δίχτυα των διακινητών και στα γρανάζια των ανταγωνισμών, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Και αν γλιτώσουν από τα θηρία που παραμονεύουν στη διαδρομή, πέφτουν πάνω στα αγρίμια που τους «υποδέχονται» με καταυλισμούς - φυλακές, άγρια εκμετάλλευση και απελάσεις.

Κυβέρνηση και ΕΕ από τη μια εντείνουν την πολιτική καταστολής σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, και από την άλλη βγάζουν τα κομπιουτεράκια και υπολογίζουν το εργατικό δυναμικό που τους λείπει και το ψάχνουν στο εξωτερικό. Από τη μια κλιμακώνουν τις επεμβάσεις και τους πολέμους για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, και από την άλλη σηκώνουν τείχη απέναντι σ' αυτούς τους οποίους οδηγούν στην προσφυγιά.

Από τη μια παρουσιάζουν ως προτεραιότητα την «καταπολέμηση των δουλεμπόρων διακινητών» και από την άλλη κλείνουν διακρατικές συμφωνίες με τα δουλεμπορικά για φτηνό δυναμικό κατά παραγγελία, όπως κάνει το νομοσχέδιο που συζητιόταν χτες στη Βουλή. Καμία αντίφαση δεν υπάρχει! Είναι όλες όψεις του ίδιου νομίσματος, της πολιτικής του κεφαλαίου για τα κέρδη, που δεν διστάζει να θυσιάσει ακόμα και ανθρώπινες ζωές, είτε σε χώρους δουλειάς - κάτεργα είτε στα νερά του Αιγαίου.

Απέναντι σ' αυτήν την πολιτική, Ελληνες και μετανάστες εργάτες έχουν τον ίδιο αντίπαλο και κοινό συμφέρον να οργανώσουν ακόμα πιο μαζικά, ακόμα πιο αποφασιστικά τον αγώνα ενάντια στο άδικο και επικίνδυνο νομοθετικό πλαίσιο ΕΕ - κυβερνήσεων. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη του λαού στα θύματα των πολέμων και της εκμετάλλευσης, κόντρα στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία, η πάλη για την ανατροπή του βάρβαρου συστήματος που γεννά φτώχεια, πόλεμο, ξεριζωμό. 


 Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κι όμως, ξέρουμε…

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμο


Το τι έγινε στην Χίο με τον χαμό τουλάχιστον 15 ανθρώπων δεν το ξέρουμε. Ας δούμε, όμως, εκείνα που ξέρουμε:

1) Ξέρουμε ότι οι κάμερες που είναι εγκατεστημένες πάνω στο σκάφος του Λιμενικού για να καταγράφουν τα γεγονότα ΔΕΝ δούλευαν. Πάλι…

2) Ξέρουμε ότι υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής του Μητσοτάκη είναι αυτός που το 2011 δήλωνε για τους μετανάστες, αφρίζοντας: «Φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες, και για να γίνω κατανοητός: Εαν δεν υπάρχουν νεκροί, η φύλαξη των συνόρων θέλει νεκρούς…».

3) Ξέρουμε ότι τον Γενάρη του 2025, για πρώτη φορά επίσημα, η Ελλάδα, η Ελλάδα του Μητσοτάκη, καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παράνομο pushback.

4) Ξέρουμε ότι όσον αφορά αυτό το αδιανόητο έγκλημα στην Πύλο το 2023 με τους εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες, και παρά την κυβερνητική επιχείρηση της κυβέρνησης για “κουκούλωμα” και συγκάλυψη, το Πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη είναι κόλαφος και κάνει λόγο για “θανατηφόρα έκθεση” των μεταναστών από το Λιμενικό καταγγέλλοντας τους υπευθύνους ότι στην πραγματικότητα δεν προχώρησαν σε επιχείρηση διάσωσης των ανθρώπων.

5) Ξέρουμε ότι η φρίκη της μετατροπής της Μεσογείου σε υγρό τάφο για τους μετανάστες (σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης από το 2014 περίπου 33.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους ή αγνοούνται στη Μεσόγειο) έχει την σφραγίδα και των ελληνικών κυβερνήσεων, τόσο ως συνυπογράφουσες τις δολοφονικές αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ, όσο και ως συμμετέχουσες στα εγκλήματα του διεθνούς ιμπεριαλισμού που εκδιώκει τους μετανάστες από τις πατρίδες τους.

Αυτά τα ξέρουμε…
 


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026

Μενέλαος Λουντέμης: «Γιατί παππού θεέ;»

Μενέλαος Λουντέμης


Ένα επίκαιρο απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη «Συννεφιάζει» το οποίο θίγει το διαχρονικό ζήτημα της προσφυγιάς και των διαχωρισμών που υψώνουν φράχτες ανάμεσα στους ανθρώπους.

…Πήγα κάτω από ένα άγριο δέντρο που είχαν να λεν πως ήταν δέντρο του Θεού. Σαν καθόσουν στη ρίζα του, τ’ άκουγες να κάνει «ψ… ψ…. ψ…» την προσευκή του. Ακούμπησα κει δα και:

-Παππού, Θεέ… του λέω, δεν ξέρω αν με θυμάσαι, σε περικάλεσα κι άλλη μια βολά στο Βερτεκόπι… Ναι, για κείνο του Τουρκάκι. Τώρα θέλω να σου γυρέψω κάτι για μένα. Είναι καιρός τώρα που με βλέπεις δίχως ρούχα, δίχως Σίικα, δίχως Κρίστα… δίχως ψωμί… και δε με συμπονάς.

Γιατί; Μπας και δεν καταλαβαίνεις τη γλώσσα των μικρώνε; Πάσκισε λίγο, σε περικαλώ, να με καταλάβεις. Θαρρούσα , παππού, πως ήσουνα καλός… (Μη δεν είσαι;). Τρέμω. Μη χολοσκάς όμως και δε θα σε ξεσυνεριστώ, ούτε και σε κανέναν θα το μαρτυρήσω. Μα να το ξέρεις, όλα τέλεψαν πια μεταξύ μας.

Αν ήθελες να τα χουμε καλά «έλα δω, κριφ», θα μου λεγες, «έμαθα πως είσαι ένα κακότυχο προσφυγάκι… να, πάρε μια καλυβούλα, να, πάρε τούτο το τσουρεκάκι, πάρε αυτό το παλτουδάκι, φουκαριάρικό να ζεσταθείς». Έτσι μάλιστα! Κι αν σου λεγα «φχαριστώ, ας μένει» μονάχα τότες να μη μου τα δινες. Μα με ρώτηξες; Όχι. Ο Δροσιάδης, το γειτονάκι μου, έχει ίσαμε δέκα φορεσιές, το ρώτηξες για να του τις δώκεις;

Όχι. Εγώ δεν έχω ούτε μία, ρώτηξες για να μη μου τις δώκεις; Πάλι όχι. Έχει κι ένα ψηλό ψηλό σπίτι που βγαίνει στο μπαλκόνι του και μας φτύνει σαν περνάμε… (τι συμφωνίες έχεις μαζί του;). Ως και στα σαλιγκάρια, άκουσα να λένε, έδωκες στο καθένα το σπιτάκι του, ως και στις χελώνες έδωκες στην καθεμιά την παραγκίτσα της. Εμένα τίποτα. Μια και δεν μπορείς να μου δώκεις και μένα, γιατί μ’ έκανες ανθρωπάκι;

Κάνε με σαλιγκάρι ή χελωνόπουλο, για να χω και γω το σπιτάκι μου. Καν’ το, σε παρακαλώ, παππού, κάν’ το, γιατί δε βαστώ πια άλλο.

Ετούτα ήταν τα παράπονά μου, παππού. Αμήν. Μου χαν μάθει από μικρό να στα λέω, να σ’ ανοίγω την καρδιά μου. Στην ανοίγω την καρδιά μου. Στην άνοιξα. Αμήν. 



Πηγή: koutipandoras



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »