ΕλλάδαΠολύ συζήτηση έχει γίνει για την «σκιώδη κυβέρνηση» Τσίπρα. Την υποδέχθηκαν με θέρμη ΜΜΕ εφοπλιστών και άλλων επιχειρηματιών, ενώ με χίλιους δυο τρόπους την «σπρώχνει» και η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγοντας την ως βολικό αντίπαλο.
Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για το ποιοι τομεάρχες προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, πόσοι είναι καθηγητές Πανεπιστημίου, πόσοι είχαν και ποιες κυβερνητικές – κρατικές θέσεις την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με ακροδεξιούς ΑΝΕΛ κ.λπ.
Θα αναφερθούμε και εμείς σε ορισμένα ενδεικτικά «στοιχεία και διαδρομές» επιχειρώντας να φωτίσουμε ορισμένες «σκιές» σχετικά με τη «σκιώδη κυβέρνηση» για την διαχείριση της ιμπεριαλιστικής φρίκης και καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Η παρουσίαση της «πρώτης γραμμής» των στελεχών έγινε πασχίζοντας να αναδειχθεί μία γενική «αξιοσύνη». Η «ακαδημαϊκή επάρκεια», η εμπειρία στις επιχειρήσεις και στην διακυβέρνηση.
Με την γνωστή αυταρέσκεια και προβολή του «ΕΓΩ» που συνάδει απόλυτα με την ηθική του σάπιου αστικού κόσμου, παρατίθενται 40 σελίδες «πλούσιων βιογραφικών». 40 σελίδες που καταδεικνύουν ότι και αυτό το μόρφωμα φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν πόλο διαχείρισης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που δεν είναι προκύπτει ως «επιλογή», «ιδεοληψία», «ανικανότητα» κ.λπ. Προκύπτει από τις στρατηγικές επιδιώξεις της αστικής τάξης, τους «ευαγείς» στόχους του κεφαλαίου που περιγράφονται πάντα με εύηχες λέξεις, απογυμνωμένες από το ταξικό τους υπόβαθρο. Μία βαρβαρότητα καθορισμένη από τους σιδερένιους νόμους του καπιταλισμού, που έχει περάσει ανεπίστρεπτα στην «πολεμική εποχή» του.
Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Στο βιογραφικό του τομεάρχη «Τουρισμού» Κωνσταντινίδη Γιώργου αναφέρεται πως έχει συμβάλει στην «προσέλκυση επενδύσεων, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού». Η «ανταγωνιστικότητα» του ελληνικού τουρισμού έχει χτιστεί στις σακατεμένες σπονδυλικές στήλες των καμαριέρων. Στην κατάργηση της οποιασδήποτε ειδικότητας και στο γεγονός ότι ένας εργαζόμενος κάνει δουλειά για 3. Στις δεκάδες εργασιακές σχέσεις της ατελείωτης ευελιξίας, της δουλειάς χωρίς ρεπό. Πάνω σε σακατεμένες ζωές οι ξενοδόχοι βγάζουν δισ. με στήριγμά τους τις κυβερνήσεις και τους νόμους για «στρατηγικούς επενδυτές», τις άδειες για οικοδομικά τέρατα στον αιγιαλό και τόσα άλλα. Όλοι αυτοί έχουν επίσης στήριγμα τους τις ΠΑΣΟΚικες συνδικαλιστικές ηγεσίες Εργατικών Κέντρων και Σωματείων, όπως αυτά της Ρόδου που έχουν υπογράψει οι ξενοδοχοϋπάλληλοι να δουλεύουν 16 ώρες την ημέρα-7 μέρες την εβδομάδα.
Πάμε παρακάτω.
Στρατηγική προτεραιότητα της ελληνικής αστικής τάξης είναι η μετατροπή της χώρας σε κόμβο διαμετακόμισης και ενέργειας. Αυτή η προτεραιότητα καθορίζει το ποιες υποδομές θα αναπτυχθούν, που και πώς, σε συνθήκες μάλιστα σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας, ΗΠΑ με χώρες της ΕΕ κ.λπ.
Αυτή η προτεραιότητα θα έλεγε κανείς ότι αντανακλάται και σε στοιχεία βιογραφικών των στελεχών του μορφώματος.
Για την αναπληρώτρια τομεάρχη «Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας» αναφέρεται πως «Έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου και έχει συμμετάσχει ή ηγηθεί σε περισσότερα από 15 ερευνητικά έργα» που σχετίζονται με ΑΠΕ (υπεράκτια αιολικά και ηλιακά πάρκα, κυματομηχανική κ.λπ). Μπράβο της…
Ο τομεάρχης «Βιομηχανικής Πολιτικής» διαφημίζει ότι είναι Διευθύνων Σύμβουλος της ΘΕΚ ΑΕ που διαχειρίζεται την κατασκευή του «Θριάσιου Εμπορευματικού Κέντρου» και έχει διατελέσει και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και βιομηχανικών Πόρων του ΝΑΤΟ…
Και επειδή «στρατηγικοί στόχοι» και πολεμική εμπλοκή πάνε μαζί να καταγράψουμε και την περίπτωση του Πτέραρχου ε.α. Χριστοδούλου Χρήστου. Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ που αναλαμβάνει τομεάρχης «Άμυνας», όπως γράφεται έχει συμβάλει στην «προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας με Ισραήλ και Αίγυπτο καθώς και με όλες τις Βαλκανικές χώρες, αλλά και άλλων χωρών εντός και εκτός ΝΑΤΟ». Τότε μάλλον που το κράτος – τρομοκράτης δεν ήταν «πολεμοχαρές» όπως λένε οι φίλοι του σφαγέα Μπίμπι…
Ακριβώς επειδή το αστικό μόρφωμα του Τσίπρα είναι ταγμένο να υπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου που είναι εχθρικοί για τον λαό, έχει και «άξιους» τομεάρχες για αυτόν τον σκοπό.
Επειδή τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου και της ΕΕ τους υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα μπορεί κανείς να διακρίνει ανάμεσα στους τομεάρχες και άλλες «περιπτώσεις».
Την Φωτεινή Μπακαδήμα που είχε εκλεγεί βουλευτής με το ΜέΡΑ 25 και στη συνέχεια είχε πάει στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον ινφλουένσερ «καλύτερο βιοκαλλιεργητή της ΕΕ» για το 2023 που ήταν και αυτός στο ΜέΡΑ 25 και τώρα πήγε στον Τσίπρα.
Τον Σκανδάμη, που μία χαρά ήταν στέλεχος του υπ. Δικαιοσύνης επί υπουργίας του ΝΔημοκράτη Χ. Αθανασίου και στη συνέχεια «τομεάρχης» του ΠΑΣΟΚ.
Τον Ιωακειμίδη που στην περιφέρεια Αττικής έχει υπερψηφίσει δύο φορές το τεχνικό πρόγραμμα Χαρδαλιά και μαζί με τον περιφερειάρχη της ΝΔ έχει ψηφίσει την άσκηση έφεσης της Περιφέρειας Αττικής απέναντι σε πρωτόδικες αποφάσεις για αποζημιώσεις των οικογενειών των θυμάτων σε Μάνδρα και Μάτι. Αλλά και την Λάλη Ζωρζέτα που έχει διαδρομή δεκαετιών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή της ΕΕ της σαπίλας και των πολέμων (και στο γραφείο της Βάσως Παπανδρέου).
Το κάθε αστικό μόρφωμα με τους «άξιους» του για τους αιμάτινους στόχους του κεφαλαίου που αντικειμενικά υπηρετεί.
Η ελπίδα για τον λαό βρίσκεται στο κατά πόσο με την αυτοτελή του πάλη και με την στάση του σε κάθε μάχη που έχουμε μπροστά μας θα ενισχύσει το ρεύμα αμφισβήτησης του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων του. Η ελπίδα βρίσκεται στο να βαδίσουν περισσότεροι και πιο αποφασισμένοι τον δρόμο της ριζικής ανατροπής.
