Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Στημένο παιχνίδι



Παρακολούθησα χθες τη δημοσκόπηση της Opinion . Θα σταθώ σε δυο σημεία .

Ερώτηση : Θα ψηφίσετε για σταθερότητα ή για διαμαρτυρία. 
Προσέξτε . Παραλείπεται το τρίτο και σημαντικότερο σκέλος «ή θα ψηφίσετε για τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων» . Δεν μιλάμε για την παγίδα του Θουκυδίδη αλλά για την παγίδα της γλώσσας

Ερώτηση:
Πόσο σημαντικό είναι για σας ποιος πρωθυπουργός θα σηκώσει το τηλέφωνο σε μια κρίση; 
Εδώ δηλαδή παίρνουν στα μουλωχτά τη φραση του Μητσοτάκη του οποίου το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές και την θέτουν στην κρίση των πολιτών. Γιατί δεν έκαναν ερωτημα φράσεις και άλλων πολιτικών αρχηγών ;
 
Υ/Γ: Η χειραγώγηση δεν είναι επαρκής λέξη για το στημένο παιχνίδι. 
Λάθος ερωτήσεις, βγάζουν και λάθος συμπερασματα

Σ.Σ.:   Επειδή κάποιοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, διευκρινίζω ότι οι παρατηρήσεις μου είναι φιλολογικού τ΄ύπου και το πώς παγιδεύονται οι ερωτώμενοι από τον τρόπο διατύπωσης . 
Το πιο σημαντικό εύρημα, (αν υπάρχει αξιοπιστία) είναι ότι οι αναποφάσιστοι είναι 2ο κόμμα
Με τη γλώσσα των αριθμών να θυμίσω το μεγάλο φιάσκο στο δημοφήφισμα του 15 που όλες οι εταιρείες έβλεπαν ντέρμπι μεταξύ του ΟΧΙ και του ΝΑΙ με ελαφρό προβάδισμα στο ΝΑΙ. 
Δεν φοβάμαι, τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα είμαι ελεύθερη.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Με μεγάλη αποδοχή από διερχόμενους οδηγούς ολοκληρώθηκε η συμβολική κινητοποίηση του ΚΚΕ στα διόδια σε Αφίδνες και Ελευσίνα

Ελλάδα


Σε κλίμα μεγάλης αποδοχής από οδηγούς πραγματοποιήθηκε σήμερα συμβολική κινητοποίηση του ΚΚΕ, στην οποία συμμετείχαν δεκάδες μέλη του που βγήκαν μπροστά και άνοιξαν τα διόδια, αφήνοντας τα εργατικά λαϊκά στρώματα που επιστρέφουν στην Αθήνα να διέρχονται ελεύθερα.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν και οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Τσοκάνης και Βιβή Δάγκα.

Μέσα από τη σημερινή κινητοποίηση διατρανώθηκε δυναμικά μήνυμα ενάντια στην επίθεση που δέχεται το λαϊκό εισόδημα με τη φορολεηλασία, τη ληστεία των διοδίων, το ενεργειακό κόστος και την ακρίβεια, ενώ σε κλίμα ενθουσιασμού και αλληλεγγύης μοιράστηκε μαζικά η ανακοίνωση του ΚΚΕ για την ακρίβεια. Πολλά ήταν, μάλιστα, τα αμάξια που σταμάτησαν για να προμηθευτούν το υλικό του ΚΚΕ και να ευχηθούν «καλή δύναμη».

Με συνεχόμενα κορναρίσματα, οι διερχόμενοι οδηγοί επικρότησαν την πρωτοβουλία του ΚΚΕ, με έναν μάλιστα να δηλώνει χαρακτηριστικά: «Καλά κάνετε η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο».

 

Πηγή: 902



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«Φάτε» ήλιο στο Φάληρο! – «Κερνάει» ο Άδωνις Γεωργιάδης του Μητσοτάκη – «Βρε, άντε…»



Είναι ο υπουργός Υγείας του Μητσοτάκη. Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος, βεβαίως, δεν είναι ακροδεξιός και δεν είναι γελοίος. Είναι, σίγουρα, αυτός που είχε πει ότι δεν είμαστε φτωχοί αλλά νομίζουμε ότι είμαστε φτωχοί!

Ο τύπος αυτός πήγε ακόμα παραπέρα αυτή την «ανάλυση» του, με προκλητικό τρόπο, όπως συνηθίζει. Προσέξτε τι είπε σε συνέντευξη του σε podcast με τον Μάνο Πίντζη. Το σχετικό απόσπασμα παρουσίασε το Mega (βίντεο παρακάτω).

Ο τιτάνας αυτός της πολιτικής σκέψης ισχυρίστηκε: «Πρέπει να μας κάνει μήνυση η ανθρωπότητα, γιατί δεν μας αξίζει αυτή η χώρα. Δεν μπορεί είσαι στην Ελλάδα και να είσαι δυστυχισμένος. Δεν γίνεται».

Ο εκλεκτός υπουργός του Μητσοτάκη συνέκρινε τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα με εκείνες άλλων χωρών στην Ευρώπη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Στη Σουηδία, μια πανέμορφη χώρα, έχει καταχνιά, βροχή, κρύο. Τι να τα κάνουν τα λεφτά; Ας τα έχουν. Να τα βράσουν. Και είσαι στην Ελλάδα εδώ και βρίσκεις ήλιο. Πάμφτωχος να είσαι, ανοίγεις το παράθυρο στην Ελλάδα και είναι χαρά Θεού».

Και δεν έμεινε εκεί αυτό το «στολίδι» της πολιτικής ζωής της χώρας: «Εμείς έχουμε τη φοβερή τύχη να βλέπουμε και να αντικρίζουμε αυτό το στολίδι (…) Και αρχίζουμε και κλαιγόμαστε: ”Δεν μου αρέσει το ένα, δε μου αρέσει το άλλο”. Βρε, αντε…».

Μεταξύ άλλων είπε και αυτές τις «ομορφιές»: «Είσαι στην Ελλάδα, είσαι σε αυτή τη χώρα. Εγώ σου λέω είσαι πάμφτωχος. Είσαι αυτό που λες στα όρια της φτώχειας στην Ελλάδα. Και είσαι στην Αθήνα και έχεις δίπλα σου το Φάληρο να πας να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα τζάμπα. Να μπεις στο νοσοκομείο τσάμπα και άλλα. Και είσαι όλη την ημέρα και λες ”Πόσο δυστυχισμένος είμαι;’ Πόσο χάλια είναι η Ελλάδα. Πόσο δε μου αρέσει το ΕΣΥ. Πόσο χάλια είναι το άλλο”».

Συμπέρασμα: Μην σας προβληματίζει πώς θα ζήσετε. «Φάτε» ήλιο στο Φάληρο! «Κερνάει» ο Άδωνις Γεωργιάδης του Μητσοτάκη!

Υ.Γ: «Βρε αντε…», όπως θα έλεγε και ο υπουργός Γεωργιάδης…



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

Ιδεολογικό ξεπούλημα



Δεν είναι ΠΑΕ (Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία) τα κόμματα ρε γαμώτο!

Το κάθε κόμμα έχει την δική του ιδεολογία, αξιακό σύστημα.

Πως γίνεται να μεταπηδούν από το ένα κόμμα στο άλλο λες και αλλάζουν απλά ομάδα και ποδοσφαιρική εταιρεία;

Τι είναι η ιδεολογία;

Ρούχο που δεν μου ταιριάζει και το αλλάζω;

Συμβόλαιο που δεν γουστάρω και το σχίζω και πάω σε άλλη εταιρία και κάνω νέο;

Δεν μιλάμε για εξέλιξη εδώ.

Μιλάμε για ιδεολογία!

Και για να κάνουν μεταγραφές σε κόμμα- ποδοσφαιρική εταιρεία, σημαίνει ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία.

Αλλιώς απλά πουλάς την εικόνα σου, κενή όμως...

Άδεια από αξίες και αρχές.

Παίρνει το σχήμα και το χρώμα του εκάστοτε σκεύους που μπαίνει.

Σαν το νερό το όχι και απαραίτητα διάφανο...

Και μετά ξαναπουλούν τον εαυτό τους, νέο και αμόλυντο, βαφτισμένο στη κολυμπήθρα του Σιλωάμ.

Τόσο απλά.

Και μεις από έξω παρακολουθούμε, άλλοι  αμέτοχοι τρώγοντας ποπ κορν κι άλλοι παίρνοντας μέρος σε αυτό το ξεπούλημα.

Ξεπουλώντας και τη δική μας ιδεολογία.

Αν υπάρχει...

Και αφού την πετάξουν στα σκουπίδια, αρχίζουν οι συνεργασίες και οι συνεταιρισμοί.

«λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»


Για το εθνικό συμφέρον πάντα.

Το εθνικό το συζητάμε βέβαια.

Αλήθεια εσείς όλοι που βλέπετε όλο αυτό το μεταγραφικό πανηγύρι δεν έχετε σκεφτεί ποτέ πως γίνεται να θέλουν το εθνικό καλό, άνθρωποι με διαφορετικό αξιακό σύστημα;

Και δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί κοινό σημείο το εθνικό καλό, το εθνικό συμφέρον.

Γιατί η κάθε ιδεολογία το ορίζει διαφορετικά.

Εκτός και αν....

Εκτός και αν υπάρχει κάποιος άλλος που τους λέει ποιο είναι αυτό...

Μια ευρωπαϊκή ένωση πχ...

Λέω εγώ τώρα...

Αλήθεια τι νομίζετε πως είναι η ιδεολογία;

Σήμερα πχ πιστεύω πως οι εργαζόμενοι συνολικά, η εργατική τάξη πρέπει να αμείβεται δίκαια και να  μπορούν να απολαμβάνουν τη ζωή και αύριο πως εντάξει μωρέ πρέπει και οι καημένοι οι πλουτοκράτες να ευχαριστούνται.

Σήμερα δηλαδή πιστεύω πως ο εργάτης ξέρει το δίκιο του και αύριο λέω πως τα λόμπι είναι αυτά που ξέρουν το δίκιο του εργάτη;;;

Γιατί αν είναι έτσι τότε μάλλον κάτι έχει πάει εντελώς στραβά.

«Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε»

Ξανασκεφτείτε το...






Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη






Διαβάστε Περισσότερα »

Άρχισαν τα όργανα: Ο Δούκας ονειρεύεται κοινή κάθοδο ΠΑΣΟΚ- κόμμα Τσίπρα σε επαναληπτικές εκλογές

Από Ημεροδρόμος


Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το είπε, εμμέσως πλην σαφώς, αλλά το είπε: Σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα του Τσίπρα να κατέβουν μαζί… κατά του Μητσοτάκη.

Ο κύριος Δούκας, σε συνέντευξή του στο Mega, έφερε και παράδειγμα: «Η παράταξη της Ανοιχτής Πόλης, του κυρίου Ζαχαριάδη, πήρε 13%. 14% και 13% κάνει 27%. Τη δεύτερη Κυριακή, παρέμεινε η δική μας παράταξη αυτόνομη, αλλά έκανε μια στρατηγική συνεργασία με τον κύριο Ζαχαριάδη. Δεν πήρε 27%. Πήρε 56%».

Αυτό το μοντελάκι πρότεινε και για την περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, σχετικά με τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ – κόμμα Τσίπρα.

Ο κύριος Δούκας και για τον αρχηγό αυτή της κοινής καθόδου, σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών: «Νομίζω ότι το ποιος θα είναι αρχηγός, θα καθοριστεί απολύτως από το ποιος θα είναι πρώτος, ποιος θα έχει τη δύναμη. Εμείς θέλουμε να είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ».

Κατά τα άλλα, όταν ερωτήθηκε αν εννοεί ενιαίο ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ με κόμμα το κόμμα Τσίπρα είπε: «Εμείς έχουμε πει αυτόνομη πορεία, δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση. Οι αποφάσεις μας είναι σε άλλη κατεύθυνση. Όμως ξαναλέω ότι, θα πρέπει, αν έχουμε τη δυνατότητα, γιατί η Νέα Δημοκρατία μπορεί να είναι για παράδειγμα στο 25%, να μην παίρνει το μπόνους. Και να είμαστε εμείς εκεί κοντά. Και τα δύο κόμματα, δεν πρέπει να συζητήσουμε μήπως μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια συνθήκη ανατροπής; Το άθροισμά μας μπορεί να είναι περισσότερο από τη Νέα Δημοκρατία, για να μπορέσουμε να συνεργαστούμε, ακόμα και κυβερνητικά, θα πρέπει να έχουμε συζητήσει από τώρα ποιες είναι οι γραμμές μας, ποια είναι τα προγράμματά μας, πού υπάρχουν συγκλίσεις, πού διαφωνούμε και πού συμφωνούμε».

Μην μας πείτε ότι δεν περιμένατε μια τέτοια εξέλιξη, στο πλαίσιο των διεργασιών στη λεγόμενη κεντροαριστερά; Με λίγα λόγια, άρχισαν τα όργανα. 



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μην καίτε τα δέντρα μας. Τα δέντρα είναι πατρίδα



Δεν ήρθα για να απαριθμήσω τις αρετές του δέντρου. Είναι μεγαλύτερες απ’ όσο μπορεί κανείς να μετρήσει, ομορφότερες απ’ όσο μπορεί να υμνήσει, και πιο διάσημες απ’ όσο μπορεί να περιγράψει!

Ήρθα για να κάνω αυτή την παραδοχή: είμαι παθιασμένος με τα δέντρα, σε σημείο ζήλιας. Και μου είναι δύσκολο να πιστέψω μια ιστορία εχθρότητας ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα δέντρο, ακόμη κι αν ένας καρπός του στάθηκε αιτία για την έξοδό του από τον Παράδεισο! Ακόμη και ο Θεός, όταν θέλησε να δελεάσει τον άνθρωπο με τον Παράδεισο, υπερέβαλε στην περιγραφή των δέντρων. Και μου είναι επίσης δύσκολο να πιστέψω ότι η κοπή ενός δέντρου δεν θεωρείται έγκλημα.

Το δέντρο φέρει δύο δόξες: τη δόξα της ομορφιάς και τη δόξα της ωφέλειας. Και αν υπάρχει καμιά φορά διαφορά ανάμεσα στο όμορφο πράγμα…

Και το δεύτερο είναι ότι το δέντρο έχει ήδη λύσει το πρόβλημα με λαμπρή απόδειξη. Το δέντρο δεν μεταδίδει μόνο χαρά, ευχαρίστηση και γαλήνη στην καρδιά· επεκτείνει επίσης το πράσινό του στα μυαλά μας, διδάσκοντάς μας πάρα πολλά. Μας διδάσκει, για παράδειγμα, πώς το πράσινο διατηρείται μέσα στις τέσσερις εποχές… μέσα στην πολιορκία της άνθησης… στην καυτή ζέστη… και στην οργή του ανέμου. Αυτό το μάθημα, που μας το προσφέρει το δέντρο με αυθόρμητη γλυκύτητα, το ονομάσαμε ελπίδα.

Και το δέντρο κινείται… αλλά κινείται προς τα βάθη και προς τα ύψη και δεν εγκαταλείπει την «πατρίδα» του· αυτή είναι η δύναμή του. Είναι βαθιά ριζωμένο στη γη και κοιτάζει προς τους ορίζοντες. Ας αντλήσουμε από αυτό σοφία και ας μάθουμε ένα μάθημα αγάπης για την πατρίδα: αν το δέντρο σκεφτόταν να μεταναστεύσει από τη γη του… θα πέθαινε. Όμως δεν το κάνει, γιατί δεν θέλει να πεθάνει πριν την ώρα του.

Και το δέντρο αγωνίζεται ενάντια στις συνθήκες… και δεν παραδίνεται. Αντιστέκεται στη σκληρότητα του βράχου με υπομονή, υπομονή και ευρηματικότητα. Ο βράχος έρχεται από το αδύναμο σημείο του, ώσπου να στερεώσει το κεφάλι του σε μια θέση, κι έπειτα συνεχίζει να τον χτυπά μέχρι να θρυμματιστεί και να γίνει χώμα από το οποίο απορροφά την τροφή του. Αυτό το μάθημα το ονομάσαμε διαρκή αγώνα. Και το δέντρο δεν σώθηκε από την επιθετικότητα… τα τσεκούρια συνέχιζαν να του κόβουν ένα χέρι ή ένα δάχτυλο… ή να ξυρίζουν ολόκληρα τα μαλλιά του. Όμως η αγάπη του για επιβίωση δεν το άφηνε αιχμάλωτο των πληγών και των βασάνων του. Ήξερε πώς να επιδένεται το τραύμα και να δημιουργεί νέα κύτταρα και βγάζει νέα κλαδιά … και δεν πεθαίνει… δεν ηττάται. Αυτό είναι που εμείς ονομάζουμε αντοχή.

Και το δέντρο εκτίθεται σε προσπάθειες ξεριζώματος, αλλά δεν ξεριζώνεται παρά μόνο παρά τη θέλησή του… αντιστέκεται και αντιστέκεται και αντιστέκεται μέχρι την τελευταία πνοή, όταν πλέον η αντίσταση δεν γίνεται παρά μια έκφραση προτίμησης του μαρτυρίου απέναντι σε ό,τι είναι αντίθετό του, μπροστά σε πολλούς εχθρούς. Στη χώρα μας διαβάσαμε με μεγάλο θαυμασμό την ιστορία της αντίστασης ενός δέντρου που χρειάστηκαν δεκάδες προσπάθειες για να το ξεριζώσουν, ακόμη και με τη χρήση μπουλντόζας. Και αυτό είναι ένα υπέροχο μάθημα στην πρόκληση, που δεν πρέπει να περνά χωρίς να πάρουμε το δίδαγμά του.

Και το δέντρο πεθαίνει, αν έρθει η ώρα του… όμως ο ηρωικός άνθρωπος ακόμη και τώρα δεν μπόρεσε να πεθάνει όπως πεθαίνει το δέντρο με μεταφορική έννοια… Ο άνθρωπος, στις καλύτερες περιπτώσεις, πεθαίνει ακουμπισμένος σε έναν τοίχο, αλλά τελικά πέφτει. Όσο για το δέντρο, πεθαίνει όρθιο, γιατί οι ρίζες του είναι βαθιά στερεωμένες στη γη… βαθιά… Και αυτό το ονομάζουμε το μεγαλείο του θανάτου που παραμένει μέσα στα όρια της μεταφοράς μας.

Και περισσότερο: δεν ήρθα να απαριθμήσω τις αρετές του δέντρου… Ήρθα μάλλον να κάνω μια εξομολόγηση: είμαι ερωτευμένος με το δέντρο. Στέκομαι μπροστά του σαν μαγεμένος, και με κυριεύει η επιθυμία να το αγκαλιάσω και να το φιλήσω. Όμως δεν μπορώ να κινηθώ, για να μη χάσω κάτι από τη μαγεία του… και η υπεροψία της. Και δυσκολεύομαι να διαλέξω ένα όνομα γι’ αυτήν: σοφή και γοητευτική. Όχι!

Όχι! Είναι ένα δέντρο, και τίποτε άλλο! Η πιο σκληρή μορφή βασανιστηρίου για έναν φυλακισμένο είναι

να τοποθετηθεί σε μια φυλακή από τις χαραμάδες της οποίας δεν μπορεί να δει ένα δέντρο. Και αναφωνώ

σε μια στιγμή έκστασης, απελευθερωμένης από τα πάντα εκτός από εκείνη: μακάρι να ήμουν

πουλί για να την κάνω πατρίδα μου… Πατρίδα — αχ, αυτή είναι η λέξη!

Γιατί να μη τραγουδάμε περισσότερο για τα δέντρα… Το τραγούδι για τα δέντρα

είναι τραγούδι για την πατρίδα… για την ομορφιά… για την αντοχή… για την αξιοπρέπεια…

για την ελπίδα… για την πρόκληση… για την επιβίωση… και για τη ζωή. Και δεν είναι τυχαίο

ότι ο πρώτος μουσικός λαχάνιασε, ικανοποιημένος, μέσα σε ένα κλαδί

δέντρου. Και το λίκνο της γέννησης είναι από δέντρο. Και το δοχείο του θανάτου

είναι από δέντρο. Και το ίδιο το δέντρο τραγουδά, θρηνεί, χορεύει,

χαίρεται, στοχάζεται και ορθώνεται περήφανα, προσφέρει… χωρίς να παίρνει.

Λοιπόν, πάρτε τα χέρια σας από τα δέντρα! Είναι πατρίδα…



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο 30 Μαΐου 2026

Samir Al Qasim: ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θα αντιστέκομαι!

Samir Al Qasim



Λόγος στην αγορά της ανεργίας

Ίσως να στερηθώ και το ψωμί μου.
Ίσως το στρώμα ξεπουλήσω και τα ρούχα μου.
Ίσως δουλέψω σκουπιδιάρης, πετροκόπος και χαμάλης.
Ίσως να σωριαστώ γυμνός και πεινασμένος εχθρέ του ήλιου
αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θ’ αντιστέκομαι!

Ίσως αρπάξεις απ’ τη γη μου και την τελευταία σπιθαμή.
Ίσως ταΐσεις στις φυλακές τη νιότη μου
Ίσως μου κλέψεις την κληρονομιά του παππού μου -πιθάρια, έπιπλα και σκεύη-.
Ίσως καθήσεις παν’ απ’ το χωριό μας σαν εφιάλτης τρόμου εχθρέ του ήλιου
αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θα αντιστέκομαι!

Ίσως από τις νύχτες μου να σβήσεις κάθε φως.
Ίσως να στερηθώ της μάνας το φιλί.
Ίσως κι ένα παιδί να βρίσει τον λαό μου, τον πατέρα μου.
Ίσως να κλέψεις μια στιγμή απροσεξίας από τον φύλακα των πόνων μου.
Ίσως πλαστογραφήσει την Ιστορία μου ένας δειλός, μυθομανής, θρησκόληπτος.
Ίσως στερήσεις στα παιδιά μου καινούριο ρούχο στη γιορτή.
Ίσως με δανεισμένο πρόσωπο τους φίλους μου πλανέψεις.
Ίσως υψώσεις γύρω μου τειχιά… τειχιά… τειχιά…
Ίσως τις μέρες μου καρφώσεις στο σταυρό του εξευτελισμού εχθρέ του ήλιου
αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θ’ αντιστέκομαι!

Εχθρέ του ήλιου
στο λιμάνι στολίσματα, χαιρετισμοί, φωνές χαράς και αχολόι
και τα πολεμικά τραγούδια μας φλογίζουν τα λαρύγγια
κι ένα πανί μες στον ορίζοντα που προκαλεί τον άνεμο
και τη φουρτούνα
και ξεπερνάει τον κίνδυνο
είναι του Οδυσσέα που επιστρέφει
απ’ του χαμού τη θάλασσα
επιστροφή του ήλιου, του ξενιτεμένου και
όρκο βάνω στα μάτια τους
δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου
θ’ αντιστέκομαι… θ’ αντιστέκομαι… θ’ αντιστέκομαι

Samir Al Qasim, 1939-2014

(μτφρ.: Kamal Kattan) 



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κυνική παραδοχή – «ξέπλυμα» από Γεωργιάδη: Τα χρέη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ «μόνο θα αυξάνονται»



Την ώρα που χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά βρίσκονται αντιμέτωπα με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, κατασχέσεις και ασφυκτικές πιέσεις από τράπεζες και funds, ο Άδωνις Γεωργιάδης παραδέχθηκε δημόσια ότι τα χρέη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ «δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν» και ότι «μόνο θα αυξάνονται». Ταυτόχρονα, με αυτόν τον τρόπο, ο Α. Γεωργιάδης, «ξεπλένει» τα δυσθεώρητα χρέη των δύο κομμάτων και επιδιώκει τη νομιμοποίησή τους στη συνείδηση του κόσμου που την ίδια ώρα υποφέρει από τα ιδιωτικά χρέη.

Ο υπουργός Υγείας, μιλώντας στο Action24, επιχείρησε να δικαιολογήσει τον τεράστιο δανεισμό των δύο κομμάτων εξουσίας, υποστηρίζοντας ότι μετά τα μνημόνια μειώθηκε δραστικά η κρατική επιχορήγηση και έτσι τα οικονομικά τους κατέρρευσαν. «Η Νέα Δημοκρατία μηδένισε τα έξοδά της. Τα δάνεια είχαν τον χρόνο τόκους 9 εκατομμύρια. Η εκλογική επιχορήγηση ήταν 4. Υπάρχει περίπτωση να βγει αυτό;», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η παραδοχή όμως ότι τα χρέη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν» φωτίζει με τον πιο ωμό τρόπο τη διαφορετική μεταχείριση ανάμεσα στα κόμματα του συστήματος και στον λαό που στενάζει κάτω από χρέη, δάνεια και ακρίβεια.

Γιατί την ίδια στιγμή που τα χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ των κομμάτων θεωρούνται περίπου… φυσικό φαινόμενο, για τον εργαζόμενο, τον άνεργο ή τον συνταξιούχο δεν υπάρχει καμία ανοχή. Οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας αυξάνονται διαρκώς, οικογένειες χάνουν τα σπίτια τους για χρέη πολύ μικρότερα, ενώ οι servicers και τα funds συνεχίζουν ανεμπόδιστα το έργο τους με τη σφραγίδα όλων των κυβερνήσεων.

Ο ίδιος ο Γεωργιάδης μάλιστα επικαλέστηκε τον νόμο Κατσέλη λέγοντας ότι «δεν προβλέφθηκε για τα κόμματα», την ώρα που οι προστασίες για τη λαϊκή κατοικία έχουν στην πράξη ξηλωθεί τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να βρίσκονται εκτεθειμένοι απέναντι στις τράπεζες.





Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Συνθηματικό



Πριν από μια βδομάδα, το κόμμα της Καρυστιανού απέκλειε το ενδεχόμενο συνεργασίας με όσους «συντέλεσαν στην κατάντια της χώρας». 

Φαίνεται όμως ότι με αυτήν την κατάντια δεν τους χωρίζουν και πολλά... 

Γι' αυτό ο Θ. Αυγερινός, που αναλαμβάνει υπεύθυνος Τύπου του κόμματος, έλεγε τις προάλλες σε συνέντευξή του πως «τίποτα δεν αποκλείεται» στις συνεργασίες και ότι ο λαός θα υποδείξει τον τρόπο που θα πορευτούν. 

Για να το δικαιολογήσει μάλιστα, επικαλέστηκε το «εθνικό συμφέρον». 

Το αν και με ποιους θα κάνει ή δεν θα κάνει κολιγιά το κόμμα της Καρυστιανού, μικρή σημασία έχει.

 Πολλά από τα στελέχη της άλλωστε έχουν περάσει από διάφορα κόμματα, που δείχνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε παλιούς και νέους «σωτήρες». 

Σε κάθε περίπτωση, όμως, η επίκληση του «εθνικού συμφέροντος» δεν γίνεται τυχαία. 

Είναι το ...συνθηματικό της στρατηγικής τους σύμπλευσης και πασπαρτού για μελλοντικές συγκολλήσεις. 

Το επικαλέστηκαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για να συγκυβερνήσουν - με τσόντα τη ΔΗΜΑΡ και μετά τον ΛΑΟΣ. 

Το επικαλέστηκε στη συνέχεια και ο ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. 

Ολα στο όνομα της «σταθερότητας» και του «εθνικού συμφέροντος», πίσω από το οποίο η πατρίδα του κεφαλαίου ζει και αναπνέει από την εκμετάλλευση της πατρίδας του λαού.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης



Είμαι στην ενημέρωση από το 1997. Και από το 2010 στην διαδικτυακή ενημέρωση.
 
Ξεκίνησα από εφημερίδα, είδα την τεχνολογία να μεταφέρει την ενημέρωση στο διαδίκτυο, και τώρα να την μεταφέρει στα social media.
 
Τα reel βιντεάκια είναι το παρόν και ελπίζω όχι το μέλλον.
 
Όλη η ενημέρωση μεταφέρεται πλέον σε βίντεο λίγων μόνο λεπτών, σαν ένεση στη φλέβα. Όλο το δήθεν ζουμί σε σφηνοπότηρο να το καταπιεί εύκολα και γρήγορα ο ενδιαφερόμενος. Ο στόχος. Ο πολίτης που κοντεύει να γίνει το μυαλό του γιαούρτι.
 
Και από εκεί που η ενημέρωση της ημέρας είχε να κάνει με την πραγματική είδηση, με την ουσία που θα έπρεπε να απασχολεί τον πολίτη, έχουμε περάσει την παραγωγή ειδήσεων γιατί πρέπει να κρατάμε τον πολίτη - πελάτη ενεργό και απασχολημένο στην ενημέρωση που δήθεν παρέχουμε.
 
Και όταν οι ειδήσεις που θα τον κρατήσουν πάνω από μια οθόνη δεν είναι αρκετές, θα δημιουργήσουμε όσες χρειάζεται. Και θα ψάξουμε ότι σοβαρή και ασόβαρη είδηση με βίντεο πάντα, από κάθε γωνιά του κόσμου για να τη βάλουμε σε μία ροή των social media για να τη δει.
 
Δεν χρειάζεται να είναι κάτι που πραγματικά χρειάζεται να γνωρίζει, αρκεί να υπάρχει σε βίντεο, να το πουλήσουμε ως «σοκ», ως «συναγεργμός» ως «δείτε το» και ο κόσμος θα τσιμπήσει.
 
Στην πραγματικότητα βέβαια αυτό δεν το δημιούργησαν τα ΜΜΕ. Απλά ακολούθησαν τη μόδα.

Και ο κόσμος επιβραβεύει αυτή την κατάσταση.
 
Είναι στη φάση «κράζεις - θαυμάζεις».

Κάποτε είχαμε πάρει μία συνέντευξη από ένα γνωστό δημοσιογράφο μας είχε πει ότι δίνουμε στον κόσμο να διαβάζει και να βλέπει σκουπίδια και ο κόσμος τα βλέπει γιατί δεν του δίνουμε κάτι ποιοτικό, και ότι αν του δώσουμε κάτι ποιοτικό θα το επιβραβεύσει, θα το δει.

Ε λοιπόν με την εμπειρία των χρόνων που έχω σε αυτόν τον κλάδο και με σεβασμό, θα διαφωνήσω.
 
Ο κόσμος αγαπά να βλέπει σκουπίδια. Τα επιβραβεύει με εκατομμύρια προβολές.
 
Και μάλιστα υπάρχει και κόσμος που υποκρίνεται. Που προσποιείται ότι δεν θέλει να βλέπει τέτοιο φτηνό, σκουπίδι περιεχόμενο, αλλά που το βλέπει και δύο και τρεις φορές. Και μετά θα σχολιάσει «τι σκουπίδια είναι αυτά που ανεβάζετε».

Υπάρχει κόσμος που είναι στη φάση «πω πω πάλι αηδίες ανεβάζουν τα μίντια. Αίμα και σπέρμα αλλά για να το δω καμία δεκαριά φορές να το εμπεδώσω πριν τους βρίσω».

Το ζήτημα είναι ότι υπάρχουν πραγματικές, σοβαρές ειδήσεις. Άρθρα που έχουν να δώσουν πραγματική και χρήσιμη ενημέρωση που έχει ανάγκη ο κόσμος. Υπάρχουν ΜΜΕ που κάνουν το έξτρα βήμα, τον κόπο τον χρόνο και τα έξοδα για να φέρουν σοβαρές ειδήσεις και γνώση στον πολίτη που θα τα επιλέξει.
 
Και αυτή τη θεματολογία την βλέπουν, την διαβάζουν ελάχιστοι.
 
Γιατί η μάζα θα κάτσει να δει και να διαβάσει τη βλακεία. Την κιτρινίλα. Το ροζ. Θα δει ξανά και ξανά το τροχαίο που πετάγονται οι επιβάτες έξω από τη σύγκρουση. Την πυρκαγιά που καίει, το σοφτ πορνό που θα του παρουσιάσουμε, το ξύλο που πέφτει μεταξύ πολιτών, τις ανοησίες που λέει μπροστά στην κάμερα ο κάθε ένας που κόντρα στη λογική τον έχουμε αναγάγει σε ινφλουένσερ της χαζομάρας.
 
Και κάπως έτσι η ενημέρωση σε μεγάλο ποσοστό έχει μετατραπεί σε παραγωγή και διάθεση χαζομάρας.
 
Πλέον ψάχνεις να βρεις σοβαρό άρθρο και ειδησεογραφία με το τουφέκι.
 
Δεν θέλουμε κείμενα σου λένε. Δεν θέλουμε δυσνόητα άρθρα που θα προβληματίσουν. Ποιος θα τα δει, ποιος θα τα διαβάσει.
 
Βιντεάκια. Βιντεάκια να γεμίζει το timeline. Όσο πιο σοκαριστικά τόσο καλύτερα. Σοκ και δέος, και μετά τσόντα και για χώνεψη αστεία βίντεο. Γκαλοπάκια της πλάκας και του χαβαλέ, να δείξουμε πόσοι χαζοί υπάρχουν, να γελάσει ο πολίτης με τον πολίτη που θα απαντά λάθος σε ερωτήσεις κλπ κλπ.
Σε αυτή τη φάση έχει περάσει η κατάσταση στην ενημέρωση ειδικά στο διαδίκτυο.
 
Και ελπίζω ότι θα είναι απλά φάση. Ότι σύντομα αυτό το κυνήγι των reel της συμφοράς, της ενημέρωσης σε βίντεο σφηνάκια με φτηνά κλισέ, τίτλους και αισθητική από ελληνικές βιντεοταινίες του 1980 και το κυνήγι του να σοκάρουμε τον πολίτη, κάποια στιγμή θα τελειώσει.
 
Φυσικά όχι πριν σταματήσει ο κόσμος να το επιβραβεύει. Θα χρειαστεί και από το κοινό μία κόπωση. Κάποια στιγμή να βαρεθούν να διασκεδάζουν το μυαλό τους με το πιο σοκαριστικό βίντεο που μπορούν να βρουν ή τις πιο πιπεράτες ροζ λεπτομέρειες για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν.
 
Ελπίζω μόνο να μην πάρει πολύ χρόνο αυτό γιατί έχει καταντήσει τόσο πολύ κουραστικό για όσους μπορούμε να το αντιληφθούμε... 


Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »