Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Πολυτεχνείο 1973 | Γιάννης Ρίτσος: «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας»

Γιάννης Ρίτσος


Το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας» του Πολυτεχνείου γράφτηκε από τον ποιητή της Ρωμιοσύνης, τις μέρες των γεγονότων του Πολυτεχνείου!

Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1973

Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια
ωραία παιδιά δικά μας με τη μεγάλη θλίψη των ανδρείων
αψήφιστοι, όρθιοι στα Προπύλαια στον πέτρινο αέρα, έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι
πως μεγαλώνει το μπόι, το βήμα κι η παλάμη του ανθρώπου

17 Νοεμβρίου

Βαριά σιωπή διάτρητη απ’ τους πυροβολισμούς, πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι,
ποιος θα πει περιμένω μέσα απ’ το μέσα μαύρο.
Μικροί σχοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια μ’ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο,
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί και το μοναχικό σκυλί στ’ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω απ’ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη στις λεωφόρους
πάνω απ’ τα τανκς μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς.
Πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε; Πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;

Κάλαμος, 18 Νοεμβρίου

Ηλιόλουστη μέρα. Κάλαμος.
Η θάλασσα, σπουργίτια στον ελαιώνα
Κάλεσμα. Πρόκληση. Κάλλος. Μακρινή προδομένη μακαριότητα
α εσύ δραπέτη λιποτάκτη κρυμμένε ανάμεσα στ’ αγάλματα,
πίσω απ’ τ΄ αγάλματα μέσα στ’ αγάλματα, αγάλματα κούφια χωρίς χέρια, χωρίς πέος, χωρίς αμπελόφυλλα
αρνήσου, αρνήσου, όχι να ξεχαστείς και να ξεχάσεις το δένδρο το πουλί το γαλάζιο
αμαρτία, αμαρτία, πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε εσείς, ο ίδιος ο έρωτας
κι ο έρωτας αμαρτία, Ελένη, Μάρω, Ηλέκτρα, Δήμητρα, παιδιά μας, τα παιδιά μας
πόσες γενιές παιδιά μας σε αδιαίρετο χρόνο χωρίς χρόνο
στα στάχυα και στα σύρματα στη γραφομηχανή, στον τηλεβόα
έρωτές μας, παιδιά μας, σκοτωμένα παιδιά μας, έρωτές μας
Για τίποτε άλλο να μην έχουμε μάτια παρά μόνο για σας. Τίποτ’ άλλο.
Ω! ανήμπορο ποίημα, ανήμπορο, ανήμπορο, ατελέσφορο
επάνω από δύο στίχους σταυρωμένους σταυρώνω τα χέρια και σωπαίνω
βράχος, το μέγα κόκκινο, δεύτερη πόρτα, πέμπτη πόρτα κι η δωδέκατη κλεισμένη
χτύπημα της γροθιάς στον τοίχο χτύπημα της πέτρας στην πέτρα
μ’ ακούς; άκουσέ με, εγώ σ’ ακούω,
δύο σιωπές κάνουν μια φωνή κι ένα μεγάλο τεντωμένο χέρι.

Αθήνα, 19 Νοεμβρίου

Με τους αγκώνες στηριγμένους στην ποίηση, με τα μάτια κλεισμένα στις παλάμες
ακούω τη φωτιά. Ανεβαίνει. Σκοτωμένοι επί τόπου μπροστά στο παράνομο μικρόφωνο
κι η φωνή τους ακόμα… – Αδέρφια, αδέρφια, πάνω απ’ το αίμα τους,
με το αίμα τους πάνω από την αγρυπνισμένη Αθήνα
Πώς μπορείτε λοιπόν; Πώς μπορείτε;

20 Νοεμβρίου

Μάζεψαν τα οδοφράγματα, πλύναν τα αίματα, τα μισά παιδιά πήγαν σχολείο
οι γυναίκες βγήκαν για ψώνια, στη γωνιά ένα καμένο αυτοκίνητο
πλύναν τα ρούχα τ’ απλώσαν στις ταράτσες μυστικά-μυστικά μη φανούνε σαν άλλες σημαίες
κλειστά νοικοκυριά, το κρεμμύδι, η πατάτα, το λάδι
το αλάτι χυμένο στο δρόμο το ίδιο και τ’ αλεύρι,
μες στο ψυγείο το κόκκινο πουλί μ’ όλα του τα φτερά
Απ’ το θάνατο αρχίζουμε -έτσι έλεγε- απ’ το θάνατο αρχίζουμε πάλι
επάνω από τη μεγάλη γκρεμισμένη σκάλα
τι να κάνουμε -είπε- να ξεχαστούμε; θα ξεχάσουμε πάλι;
Σκεπασμένοι στην τρύπια κουβέρτα ως πάνω στα μάτια
λίγο λίγο θα βγάλεις το ΄να πόδι δοκιμάζοντας τον αέρα τη σιωπή το σκοτάδι
αργότερα τα χέρια, τελευταίο το κεφάλι.
Απέναντι η καρέκλα, τα τσιγάρα τα σπίρτα και το φως κολλημένο στον τοίχο μια τεράστια κίτρινη αφίσα
Ώρα μεγάλη! ώρα σκληρή! ώρα αδειασμένη απ’ την δειλή μακροθυμία των στίχων
εδώ ό,τι πια θα πει θα ΄ναι το αίμα
Ω! κακόφημη ζωή ληστεμένη

22 Νοεμβρίου


Αργά που μεγαλώνει το μαχαίρι, αυτός που σιωπεί
δεν είναι που δεν έχει τίποτα να πει
δεν είναι τα δώδεκα καρφιά στον τοίχο, η ακρίδα στο ποτήρι
είναι που περιμένει να ξεσφίξουν τα σαγόνια του. 



Πηγή: katiousa



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Θρυμματισμένα ανθρωπάκια



Την ημέρα που βγήκαν οι φωτογραφίες των 200 αμέσως πήγαν οι φασίστες στο μνημείο στην Καισαριανή και το βανδάλισαν.
 
Δηλαδή από τη μια είχαμε ανθρώπους που δε δίστασαν να κοιτάξουν τις κάννες ευθεία στα μάτια τους, να πάνε ως στο σημείο της θυσίας με τα πρόσωπά τους καθαρά, με τραγούδια και γέλια, να σηκώνουν τη γροθιά την ώρα του «πυρ», ανθρώπους που προηγουμένως είχαν πάει φυλακή για τις ιδέες τους, που βασανίστηκαν οικτρά, που καταστράφηκαν οριστικά μα δεν υπέγραψαν ποτέ, δεν ξεπουλήθηκαν μέχρι το τέλος, ανθρώπους όπως ο Σουκατζίδης που ενώ θα μπορούσαν να πάρουν χάρη, να γλιτώσουν, προτίμησαν να πεθάνουν μαζί με τα συντρόφια τους την ίδια στιγμή, στον ίδιο τοίχο.
Κι από την άλλη έχουμε κάτι ποντίκια, με κρυμμένα τα στοιχεία τους που βγήκαν μέσα στα σκοτάδια, χεσμένοι πάνω τους, μήπως τους πιάσει κανένας, να πάνε να σπάσουν μάρμαρα και να βάψουν τοίχους. Φοβούνται μην πέσουν ακόμα κι οι πέτρες να τους πλακώσουν.
 
Σήμερα πήγαν πάλι να τα βάλουν με πέτρες και μέταλλα στο μνημείο του Παύλου στο Κερατσίνι.
Από τη μια δηλαδή ένα παλικάρι που όταν είδε 50-100 πιθηκάκια να του την πέφτουν, αφού πρώτα έσωσε τους φίλους του και την κοπέλα του, στη συνέχεια στάθηκε ολόρθος μπροστά στον φονιά του και τον υπέδειξε ξεκινώντας με τον θάνατό του την αντίστροφη μέτρηση για την Χρυσή Αυγή.
Κι από την άλλη έχουμε κάτι θλιβερά ανθρωπάκια που όταν κατάλαβαν ότι πια το κράτος δεν ήταν μαζί τους, για αυτό το λίγο διάστημα που χωρίστηκαν, έκλαιγαν στις δίκες και στο βήμα της Βουλής, έδειχναν ο ένας τον άλλον, απαρνούνταν τις ιδέες τους, έφτυναν το παρελθόν τους, κρύβονταν πίσω από το δάκτυλό τους.

Νιώθω τόσο πολύ οίκτο που δε μπορείτε να μου προκαλέσετε οργή. Όσες πέτρες, μάρμαρα και μέταλλα να σπάσετε, δε μπορείτε να σκοτώσετε μια ιδέα αλλά ούτε και να κλείσετε την πληγή που έχετε μέσα σας. Ο Παύλος είναι αυτό που εσείς δεν είστε και δε θα γίνετε ποτέ. Αυτό που συμβολίζει δεν τελειώνει στα μνημεία, θα συνεχίσει να υπάρχει ακόμα κι όταν όλοι εμείς θα έχουμε πεθάνει. Θα τον συζητάνε οι γενιές που εμείς δε θα προλάβουμε να γνωρίσουμε, όπως έγινε και με τον Σουκατζίδη. Εσάς πάλι δε θα σας θυμάται κανείς, κανείς δε θέλει να θυμάται ότι υπάρχετε. Ακόμα και τώρα να διαγνωστείτε με καρκίνο, δεν υπάρχει άνθρωπος να αγχωθεί ή να στεναχωρηθεί. Ανακούφιση είναι ο θάνατος σας κι απαλλαγή. Ένα βάρος είστε. Σε κάθε επίπεδο. Προσωπικό, οικονομικό, κοινωνικό. Για αυτό και λειτουργείτε κρυφά, για αυτό και ντρέπεστε και για αυτό που είστε και για όσα πιστεύετε και κάνετε. Για αυτό και δεν τα παραδέχεστε. Για αυτό χτυπάτε ύπουλα σαν τα φίδια. Γιατί έστω κι ασυνείδητα κι εσείς σιχαίνεστε αυτό που είστε. Κι αν αντί να τσακώνεστε με πέτρες δείτε το σκατό που έχει γεμίσει τα μέσα σας, ίσως να βρείτε μια ελπίδα. Ίσως.

Και κάτι τελευταίο. Δεν είναι τυχαίο που χτυπάτε τη Μάγδα. Τόσο πολύ. Με τόσα ψέματα. Με τόση χυδαιότητα. Γιατί η Μάγδα είναι η μάνα που δεν είχατε ποτέ. Η μάνα που ξέρει να αγαπά, να νοιάζεται και να φροντίζει το παιδί της, που θυσιάζεται για πάρτη του, ακόμα κι αν αυτό δε ζει, που δεν έχει όρια, σχήμα και ταβάνι αυτό που μπορεί να δώσει για το αγόρι της. Μου θυμίζει τόσο πολύ και τη δική μου μάνα. Τώρα οι δικές σας μάνες, οι δικές σας οικογένειες…Για αυτό σας πονάει τόσο. Μα όσο και να τη βρίζετε, το αίμα από τη δική σας την καρδιά στάζει. Αυτή δεν την αφοράτε. Κι αν όλο το αίμα σας γίνει δηλητήριο πάλι θρυμματισμένα ανθρωπάκια θα είστε. Αφήστε τις πέτρες. Σαν τον Ξέρξη που χτύπαγε τη θάλασσα. Σκοτώστε το τέρας που γινήκατε.
 
Δε μας τρομάζετε, σας λυπόμαστε.


Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κατάρ

Γιώργος Μαργαρίτης


Την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026 στην Κωνσταντινούπολη η Τουρκία και το Κατάρ συμφώνησαν και υπέγραψαν "Αμοιβαίο Αμυντικό Σύμφωνο".
 
Η Τουρκία αναβαθμίζεται σε εγγυήτρια δύναμη στον Περσικό Κόλπο σε αντικατάσταση των ΗΠΑ.
Οι του Κατάρ το δηλώνουν ξεκάθαρα:

“All the Gulf countries, but especially Qatar, understood that their security guarantees from the United States are not working properly. The Turkish troops in Qatar are very important but I can say that in the near term Turkish weapons and air defences might be deployed to Qatar to guarantee its safety, which is very important to Turkiye, so this agreement will help move forward these military deals,”
"'Ολα τα κράτη του Κόλπου, και ιδιαίτερα το Κατάρ, κατανοούν ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Τα τουρκικά στρατεύματα στο Κατάρ είναι σημαντικός παράγοντας ασφαλείας. Θα πρόσθετα ότι βραχυπρόθεσμα τουρκικά οπλικά συστήματα και συστήματα αεράμυνας θα αναπτυχθούν στο Κατάρ για να εγγυηθούν την ασφάλειά του. Η τελευταία είναι πολύ σημαντική για την Τουρκία. Η σημερινή συμφωνία βοηθά στην προώθηση αυτών των στρατιωτικών συμφωνιών"

Απορία: Η Ελλάδα δεν είχε στείλει πυραύλους ΠΑΤΡΙΟΤ (από τους λίγους που διαθέτει) για την άμυνα του κρατιδίου; Ωραία η "στρατιωτική διπλωματία" της Αθήνας. Τα δίνει όλα και η Τουρκία έρχεται και τα παίρνει όλα.

Πατέντα Γεραπετρίτη-Μητσοτάκη. Αλάνθαστη!!! Την σχεδίασαν "Άριστοι"!!!!

Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής σύγχρονης ιστοριας
 
Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Η παγκόσμια κλειδαρότρυπα

Ολοι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες έχουν πάρε - δώσε με το αμερικάνικο χρηματιστήριο, κοιμούνται και ξυπνάνε με την αγωνία πόσο θα τους κοστίσει το παράνομο κρεβάτι του αφεντικού της «Nvidia». Και για να μη στραμπουλάει κανείς ούτε το μυαλό ούτε τη γλώσσα του, μιλάμε για έναν ασιατικής καταγωγής Αμερικάνο, δισεκατομμυριούχο, που τα 'φτιαξε με μια Κινέζα που από σύμπτωση έχει το ίδιο επίθετο με αυτόν, και απολογήθηκε, με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρακαλώ, στην γυναίκα του για το κέρατο που της φόρεσε. Τόσο τετριμμένη ιστορία δεν εξηγεί γιατί και πώς κόπτονται εφημερίδες, ειδησεογραφικές πλατφόρμες και μιλιούνια αναρτησάκηδες να ασχολούνται με πηχυαίους τίτλους και σεντόνια ολόκληρα επιπτώσεων από την παραβίαση της συζυγικής παστάδας. Ολα εξηγούνται άμα τιμολογηθούν στο καπιταλιστικό σύστημα. Μπήκε ανάμεσα στα πόδια των ενδιαφερόμενων και λίγο κατασκοπευτικό αλατοπίπερο, μπόλικη Κίνα που αποδεικνύεται θεαματικά από τις φωτογραφίες, σπέκουλα, σορτάκηδες, και να το κλάμα για τις απώλειες της χρηματιστηριακής αξίας της εταιρείας. Να κλαίνε ή να πανηγυρίζουν οι αντίπαλοι ή οι εργολάβοι και οι υπεργολάβοι τεχνολογικού κολοσσού, άντε και να το δεις ως συμφεροντολογικά λογικό. Αλλά το ελληνικό κοινό, που καταναλώνει πληροφορίες και κόπτεται για την πραγματική ακρίβεια στα ράφια του σούπερ μάρκετ, στοιχηματίζω ότι δεν μπορεί στην πλειονότητά του καν να προφέρει τη Νβίντια. Και δεν μπερδεύεται.

Η παγκόσμια κλειδαρότρυπα αρχίζει να μοιάζει με την άβυσσο. Σε αναγκάζουν να σκύψεις, να κοιτάξεις, να τυφλωθείς και να νομίζεις ότι είναι φυσιολογικό να μιλάς με λεξιλόγιο τύπου «τον ήπιαμε». Και να ολοφύρεσαι με χρηματιστηριακούς όρους για τα βάσανα των παγκόσμιων αφεντικών. Η Τεχνητή Νοημοσύνη γίνεται ολοένα και πιο προσοδοφόρα όσο χαμηλώνει τη φυσική νοημοσύνη και την κάνει να χωράει μέσα από τεχνητές ατζέντες διεθνούς ενδιαφέροντος που γίνεται με συνεχή μιντιακό βομβαρδισμό και τοπικό. Με στραμπουληγμένη γλώσσα, με εξαρτημένη νοημοσύνη υπό καθεστώς συνεχούς απειλής απώλειας εργασίας, σύνταξης, μέλλοντος και κυρίως γενικευμένου πολέμου, οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται κυνικά, χυδαία και απροκάλυπτα ως γαϊδούρια. Και νομίζουν δυστυχώς πολλοί ότι γίνονται πληροφορημένοι πρωταγωνιστές επειδή το γαϊδούρι είναι το σύμβολο των Δημοκρατικών στην Αμερική, και στην ήπειρό μας και στη χώρα μας δεν υπάρχουν ελέφαντες των Ρεπουμπλικάνων, παρά μόνο συμφωνίες λεόντειες. Οποιος δεν διδάχτηκε, και αυτό το 'χουν καταφέρει τα εκπαιδευτικά καπιταλιστικά συστήματα, να ξεχωρίζει το λιοντάρι από τη λεοντή, υπογράφει αβέρτα λεόντειες συμφωνίες. Και επειδή οι έχοντες και κατέχοντες μπορούν στις μέρες μας και να παίζουν με τα σεντόνια τους ηδονικά και να μας σαβανώνουν το ίδιο εύκολα, σήμερα είπα να ξύσω λίγο το καύκαλο που 'χει σκεπάσει τη μνήμη κάτω από ένα παχύ στρώμα κακοήθους χρυσόσκονης.

Οταν πίσω από την κλειδαρότρυπα βλέπει κανείς λεκέδες από ερωτικές δραστηριότητες «μεγάλων ονομάτων», έρχεται πόλεμος. Ο λεκές της Λεβίνσκι για να σβηστεί χρειάστηκε και το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ και έναν ανηλεή βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας. Κόστισε στον κόσμο και στους λαούς πολύ περισσότερο απ' ό,τι στον γάμο των Κλίντον. Τώρα χρειάζεται προσοχή. Γιατί επιλέχθηκε ένα σκάνδαλο που προφανώς ήξεραν προ πολλού και πολλοί, αλλά ρατσιστικά και επικίνδυνα οπτικά «σχεδόν αυταπόδεικτο». Και ο Γκέιτς χώρισε, αλλά δεν μπλέχτηκε κατασκοπεία πουθενά. Τώρα όμως, με τα μέτωπα από την Παλαιστίνη και το Ιράν μέχρι τα στενά Μαλάκα και την Ταϊβάν, ένας πόλεμος ως πιθανότητα είναι κάτι που απαιτεί εξοικείωση των πληθυσμών με ...τους κακούς Κινέζους, όπως παλιότερα με τους Σοβιετικούς πράκτορες και ύστερα την ουκρανική, την αλβανική, τη σερβική μαφία στα σίριαλ και στις ταινίες. Οταν οι πρωταγωνιστές είναι ανεξαρτήτως εθνικότητας και έδρας εταιρείας Ασιάτες στην όψη, τότε δεν χρειάζεσαι το Χόλιγουντ. Ο / η κατάσκοπος είναι κακοί γιατί έρχονται από την Ασία. Πολύ σύντομα θα με θυμηθείτε, κι ας σαρκάζω εδώ, ως αιτία πολέμου θα μας πουλάνε το άσμα, σε όλες τις γλώσσες, για όλα φταιν οι γκόμενες, οι πρώην και οι επόμενες...

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Bασικές έννοιες του Δικαίου της Θάλασσας



Για την καλύτερη παρακολούθηση των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, που πυροδοτούν την όξυνση των ανταγωνισμών για τις θαλάσσιες ζώνες, ο «Ριζοσπάστης» επαναφέρει ορισμένες βασικές έννοιες σχετικά με το Δίκαιο της Θάλασσας από άρθρο της ΚΟΜΕΠ (τ. 4-5/2020).

Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (ΔΘ) αποτελεί το σύνολο των αρχών, των συμβατικών και των εθιμικών κανόνων που διέπουν τις σχέσεις των κρατών σχετικά με τις χρήσεις της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένου του θαλάσσιου υπεδάφους, καθώς και την εκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων. Οπως όλες οι διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) είναι προϊόν συμβιβασμού που προέκυψε κάτω από συγκεκριμένο συσχετισμό δυνάμεων (1982).

Γι' αυτό άλλωστε δεν υπογράφεται ακόμα και σήμερα από χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Τουρκία, το Ισραήλ κ.ά. που είτε θίγονται τα συμφέροντά τους, είτε οχυρώνονται πίσω από υπαρκτές ελλείψεις και νομικές ασάφειες.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση ΔΘ και με το Διεθνές Δίκαιο γενικά, οι θαλάσσιες και υποθαλάσσιες ζώνες διακρίνονται με βάση ένα «πραγματικό» (γεωγραφικό) και ένα νομικό κριτήριο. Το «πραγματικό» κριτήριο αφορά την απόσταση μιας θαλάσσιας περιοχής από την ακτή και το νομικό είναι η αρμοδιότητα που απονέμει το Διεθνές Δίκαιο στα κράτη για τη δεδομένη περιοχή.

Απαραίτητο στοιχείο για τον προσδιορισμό του εύρους των θαλάσσιων ζωνών είναι η οριοθέτηση της εσωτερικής γραμμής βάσης. Πρόκειται για τη νοητή ή φυσική γραμμή που αποτελεί το σύνολο των σημείων κατά μήκος της ακτογραμμής από τα οποία θα μετρηθούν τα εξωτερικά όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης, τα όρια της εξωτερικής γραμμής βάσης.

Ας δούμε ορισμένους βασικούς ορισμούς...

ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ 'Η ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ

Αιγιαλίτιδα ζώνη (ή χωρική θάλασσα ή χωρικά ύδατα) είναι η θαλάσσια ζώνη η οποία εκτείνεται πέρα από την ξηρά και από τα εσωτερικά ύδατα, επί της οποίας το παράκτιο κράτος έχει πλήρη κυριαρχία, όπως ακριβώς στο χερσαίο έδαφος. Η αιγιαλίτιδα ζώνη περιλαμβάνει τον βυθό, το υπέδαφος και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο.

Το Διεθνές Δίκαιο καθορίζει ανώτατο όριο εύρους της στα 12 ν.μ. Στη Μεσόγειο τα περισσότερα κράτη έχουν υιοθετήσει αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ., με εξαίρεση τη Συρία (που έχει θεσπίσει ζώνη 35 ν.μ.), την Ελλάδα [με αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ. για την περιοχή του Ιονίου (Ν. 4767/2021) και 6 ν.μ. με βάση τον ΑΝ του 1936 στην υπόλοιπη επικράτεια] και την Τουρκία (με 6 ν.μ. στο Αιγαίο και 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα, ήδη από το 1964).

Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους στην αιγιαλίτιδα ζώνη του είναι πλήρης, με την έννοια ότι δεν περιορίζεται σε ορισμένα μόνο δικαιώματα αλλά περιλαμβάνει το σύνολο των αρμοδιοτήτων (νομοθετική, δικαιοδοτική, εκτελεστική) για το σύνολο των δυνατών δράσεων. Ωστόσο, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας περιορίζει την πλήρη αυτή κυριαρχία με τον θεσμό της «αβλαβούς διέλευσης» των αλλοδαπών πλοίων.

Με δεδομένο ότι το ανώτατο επιτρεπτό εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης καθορίζεται από το άρθρο 3 της Σύμβασης ΔΘ στα 12 ναυτικά μίλια, η Ελλάδα δικαιούται να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι το ανώτατο αυτό επιτρεπτό όριο. Με τον Νόμο 2321/1995 η Ελλάδα επικύρωσε τη Σύμβαση ΔΘ, στο άρθρο 2 διατύπωνε ρητά το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ν.μ. και παρείχε την εξουσιοδότηση για την έκδοση των σχετικών προεδρικών διαταγμάτων.

Η δυνατότητα αυτή καθορίζεται επίσης από το εθιμικό Δίκαιο. Μάλιστα, το γεγονός ότι το όριο των 12 ν.μ. αποτελεί κανόνα του εθιμικού Δικαίου το έχει αναγνωρίσει και η Τουρκία ήδη από το 1956, με ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ, και το εφάρμοσε με την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της στα 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα. Ωστόσο, με απόφαση της τουρκικής Βουλής από το 1995 η επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης θεωρείται «αιτία πολέμου».

Η επέκταση, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, μπορεί να γίνει με μονομερή γνωστοποιητέα εσωτερική πράξη και να καλύπτει όλες τις θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας. Δηλαδή, δεν χρειάζεται προηγούμενη συμφωνία με τα παράκτια κράτη της περιοχής για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας. Βέβαια, ειδικά για τις περιοχές όπου η απόσταση με τις αντικείμενες ακτές είναι μικρότερη των 24 ν.μ., απαιτείται προηγούμενη συμφωνία για την οριοθέτηση της αιγιαλίτιδας ζώνης. Οταν αυτή δεν υπάρχει, επιτρέπεται μονομερώς η επέκταση μέχρι τη μέση γραμμή.

ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ

Σύμφωνα με το άρθρο 76 παρ. 1 της Σύμβασης ΔΘ, η υφαλοκρηπίδα του παράκτιου κράτους αποτελείται «από τον θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφός του που εκτείνεται πέραν της χωρικής του θάλασσας καθ' όλη την έκταση της φυσικής προέκτασης του χερσαίου εδάφους, μέχρι του εξωτερικού ορίου του υφαλοπλαισίου ή σε μια απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της χωρικής θάλασσας, όπου το εξωτερικό όριο του υφαλοπλαισίου δεν εκτείνεται μέχρι αυτήν την απόσταση». Ως νομικός θεσμός, αρχίζει από το εξωτερικό όριο των χωρικών υδάτων.

Τα κυριαρχικά δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας αφορούν αποκλειστικά τον θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφος. Δεν θίγουν το νομικό καθεστώς των υπερκείμενων υδάτων ή του αντίστοιχου εναέριου χώρου. Επίσης, η άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν πρέπει να παραβιάζει ή να παρενοχλεί αδικαιολόγητα τη ναυσιπλοΐα ή άλλα δικαιώματα και ελευθερίες των άλλων κρατών.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση ΔΘ, τα κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους στην υφαλοκρηπίδα: α) Είναι αποκλειστικά, υπό την έννοια ότι το παράκτιο κράτος έχει το δικαίωμα να ρυθμίζει, να επιτρέπει και να πραγματοποιεί το ίδιο θαλάσσια επιστημονική έρευνα επί της υφαλοκρηπίδας, ενώ τα τρίτα κράτη μπορούν να αναλάβουν τέτοιες δραστηριότητες μόνο με τη συναίνεσή του (άρθρο 77 παρ. 2) και β) δεν εξαρτώνται από την πραγματική ή ιδεατή κατοχή ή από οποιαδήποτε ρητή διακήρυξη (άρθρο 77 παρ. 3). Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν χωρίς να απαιτείται άσκησή τους ή ανακήρυξη της υφαλοκρηπίδας.

Ως προς τα συναφή δικαιώματα: α) Το παράκτιο κράτος έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπει και να ρυθμίζει τις γεωτρήσεις στην υφαλοκρηπίδα «για όλους τους σκοπούς» (δηλαδή όχι μόνο για έρευνα και εκμετάλλευση, αλλά για παράδειγμα και για τη διάνοιξη αγωγών), β) έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να τοποθετεί και να ασκεί δικαιοδοσία σε εγκαταστάσεις για την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων (εξέδρες, δεξαμενές αποθήκευσης κ.λπ.) και να καθιερώνει ζώνες ασφαλείας 500 μέτρων γύρω από τις εγκαταστάσεις αυτές, χωρίς να παρεμποδίζει βέβαια τη χρήση θαλάσσιων οδών απαραίτητων για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, γ) έχει το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται τους πόρους της υφαλοκρηπίδας μέσω υπόγειων σηράγγων.

Το άρθρο 79 της Σύμβασης ΔΘ προβλέπει ότι όλα τα κράτη έχουν δικαίωμα να τοποθετούν υποβρύχια καλώδια και αγωγούς, χωρίς να παρεμποδίζονται από το παράκτιο κράτος. Το παράκτιο κράτος όμως μπορεί να λαμβάνει πρόσφορα μέτρα ώστε η τοποθέτηση ή η συντήρησή τους να μην παρεμποδίζει τα δικαιώματά του στην έρευνα και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ) ΚΑΙ ΖΩΝΗ ΑΛΙΕΙΑΣ

Ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης θαλάσσια περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φτάσει τα 200 μίλια από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Μέσα στην ΑΟΖ το παράκτιο κράτος ασκεί συγκεκριμένες αρμοδιότητες, κυρίως για οικονομικούς σκοπούς.

Η ΑΟΖ εισήχθη ως νομική έννοια με τη Σύμβαση ΔΘ, ενώ προϋπήρχε ως καθεστώς η Ζώνη Αλιείας. Το παράκτιο κράτος μέσα στην ΑΟΖ ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα για την έρευνα και την εκμετάλλευση των πόρων της ΑΟΖ, ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού της θάλασσας, καθώς και για την εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση υδάτων, ρευμάτων και υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων για την παραγωγή Ενέργειας. Υποχρεούται δε να φροντίζει για τη διατήρηση των ζώντων πόρων, να κάνει την καλύτερη δυνατή εκμετάλλευσή τους και να τους προστατεύει.

Εχει επίσης δικαιοδοσία για τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα και την εγκατάσταση τεχνητών νήσων ή άλλων κατασκευών.

Στο παράκτιο κράτος αναγνωρίζεται αποκλειστική δικαιοδοσία και σχετικά με την τελωνειακή, δημοσιονομική, υγειονομική, μεταναστευτική νομοθεσία και τη νομοθεσία σε θέματα ασφαλείας, αλλά και αρμοδιότητα καθορισμού ζωνών ασφαλείας γύρω από τις εγκαταστάσεις / τεχνητές νήσους (κατά κανόνα δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα 500 μέτρα), όπως και στην υφαλοκρηπίδα.

Από την άλλη μεριά, και τα τρίτα κράτη μέσα στην ΑΟΖ απολαμβάνουν τις ελευθερίες της ναυσιπλοΐας και της υπέρπτησης, της τοποθέτησης υποβρυχίων καλωδίων και αγωγών και άλλες διεθνείς νόμιμες χρήσεις της θάλασσας, συναφείς με αυτές τις ελευθερίες.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Στο καθεστώς της ανοιχτής θάλασσας (ή αλλιώς «διεθνή ύδατα») υπάγονται τα ύδατα και ο αντίστοιχος εναέριος χώρος των θαλάσσιων περιοχών που βρίσκονται πέρα από το εξωτερικό όριο της αιγιαλίτιδας ζώνης, ή - στην περίπτωση που το παράκτιο κράτος έχει υιοθετήσει ΑΟΖ - πέρα από το εξωτερικό όριο της ΑΟΖ.

Οσον αφορά το έδαφος και το υπέδαφος της ανοιχτής θάλασσας, υπάγονται είτε στην υφαλοκρηπίδα του δεδομένου παράκτιου κράτους είτε στην Περιοχή (δηλαδή στον διεθνή βυθό). Βέβαια, ακόμα κι αν υπάγονται σε δεδομένη υφαλοκρηπίδα διέπονται από το καθεστώς της ανοιχτής θάλασσας για τις χρήσεις εκείνες που δεν αποτελούν αντικείμενο των κυριαρχικών δικαιωμάτων του παράκτιου κράτους.

Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Αλγόριθμος



Εκατομμύρια μεμονωμένοι χρήστες, πολυεθνικές εταιρείες και κρατικές υπηρεσίες επηρεάστηκαν από το παγκόσμιο μπλακάουτ στους servers της «Microsoft», που κατέβασε τον διακόπτη σε ορισμένες από τις πιο δημοφιλείς εφαρμογές της. 
Παρά τις προσπάθειες αποκατάστασης, το πρόβλημα παρέμενε όλη μέρα την Παρασκευή, με την εταιρεία να μην αποκλείει το ενδεχόμενο υβριδικής επίθεσης, επιβεβαιώνοντας και μ' αυτόν τον τρόπο ότι τα συστήματά της είναι εκτεθειμένα σε έναν τέτοιο κίνδυνο. 
Μετά τα ψυγεία που ανεβοκατεβάζουν θερμοκρασία σε καταστροφικά επίπεδα, το ισχυρό ενδεχόμενο να αποτελεί υβριδική επίθεση το βραχυκύκλωμα σε μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές των νέων τεχνολογιών στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο δείχνει ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και τα «όπλα» με τα οποία εκδηλώνονται έχουν περάσει σε άλλη πίστα. 
Μπορεί στο μέτωπο να κροταλίζουν τα πολυβόλα και οι πύραυλοι, το πεδίο της μάχης όμως επεκτείνεται σε όλο τον πλανήτη και σε όλες τις εκδοχές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, με το ένα στρατόπεδο να προσπαθεί να καταφέρει πλήγματα στο άλλο. 
Ο υβριδικός, ο ενεργειακός, ο οικονομικός πόλεμος είναι στοιχεία της ίδιας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, με την ενεργοποίηση ενός αλγόριθμου να αποτελεί συχνά ισχυρότερο όπλο από τη ρίψη μιας βόμβας μεγατόνων...


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Κολαούζοι...παντός καιρού



Οπου τα βρίσκουν σκούρα η εργοδοσία και η κυβέρνηση προστρέχουν στους κεντρικούς συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, που πρόθυμα βάζουν πλάτη για τη «σταθερότητα» και την «κοινωνική ειρήνη». 
Σε μια περίοδο που η λαϊκή δυσαρέσκεια βράζει, η απαξιωμένη ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ όχι μόνο καταψήφισε την απεργιακή κινητοποίηση στις 25 Νοέμβρη, αλλά καλεί και σε γελοίες φιέστες με τους «κοινωνικούς εταίρους», την εργοδοσία δηλαδή που βυθίζει στη φτώχεια τους εργαζόμενους. 
Από την άλλη, αποκαλυπτική είναι η στάση συνδικαλιστικών στελεχών σε αγώνες που ξεσπάνε σε χώρους δουλειάς, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της «Pizza Fan». 
Ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονταν στα «κάγκελα», διεκδικώντας να μη χάσουν τη δουλειά και τα δεδουλευμένα τους, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ που ηγούνται στην Ομοσπονδία Επισιτισμού απαιτούσαν ...αναστολή συμβάσεων και «αποζημίωση ειδικού σκοπού»! 
Δηλαδή την πλήρη απαλλαγή της εργοδοσίας από τις υποχρεώσεις της και την αποδοχή από τους εργαζόμενους ότι πετιούνται στον δρόμο! 
Ο σχεδιασμός τους βέβαια δεν πέρασε, και έγινε κατορθωτό οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους να κερδίσουν τα δεδουλευμένα και να κατοχυρώσουν τις θέσεις εργασίας.
Η διοίκηση της Ομοσπονδίας τώρα πέφτει ξανά από τα σύννεφα, επειδή αποκαλύπτεται ότι οι 2.500 εργαζόμενοι δούλευαν 10ωρα ενώ ήταν δηλωμένοι 4ωρίτες και τα αφεντικά αναλάμβαναν να «χτυπούν» την ψηφιακή κάρτ για το προσωπικό τους. 
Γι' αυτό οι εργατοπατέρες απαιτούν ...«να εφαρμόζεται σωστά η ψηφιακή κάρτα». 
Ποιος ξέρει; 
Μάλλον θα ήταν κάποιοι άλλοι και όχι η ηγεσία της ΓΣΕΕ και οι κολαούζοι του Παναγόπουλου αυτοί που αποθέωναν την ψηφιακή κάρτα και πανηγύριζαν ότι ήταν δική τους πρόταση, την οποία νομοθέτησε η κυβέρνηση για να κάνει λάστιχο τον εργάσιμο χρόνο. 
Αυτοί και το υπουργείο Εργασίας καθησύχαζαν την εργατική τάξη ότι έτσι «εκλείπει» η μαύρη εργασία και άλλα παραμύθια. 
Με κάθε αφορμή αποδεικνύεται ότι βγάζουν τη βρώμικη δουλειά για κυβέρνηση και εργοδοσία. 
Για τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους είναι μονόδρομος να γυρίσουν την πλάτη σε τέτοιες ηγεσίες και να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους.


Πηγή: rizospastis



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Η Δημοτική Αρχή της Ικαρίας μαζί με κατοίκους του νησιού , εμπόδισαν την εγκατάσταση ανεμογεννήτριας



Η διοίκηση του δήμου Ικαρίας, πρωτοστατώντας στην υπεράσπιση της περιουσίας του δήμου, μαζί με δημοτικούς συμβούλους, με εκλεγμένους στα συμβούλια των κοινοτήτων (Περδικιού – Αγίου Κηρύκου) και κατοίκους από διάφορες περιοχές του νησιού, βρέθηκαν το πρωί της Τετάρτης στην περιοχή «Φυρήν Άσπα» της δημοτικής ενότητας Αγίου Κηρύκου.

Εκεί εμπόδισαν την είσοδο στο συνεργείο που είχε εντολή να ξεκινήσει εργασίες εκσκαφών για την εγκατάσταση ανεμογεννήτριας της εταιρείας «Αιγαιοηλεκτρική», χωρίς να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του δήμου Ικαρίας, αφού το δημοτικό συμβούλιο έχει απορρίψει ομόφωνα σχετικό αίτημα της εταιρίας, η οποία ισχυρίζεται πως η συγκεκριμένη θέση ανήκει στο «δημόσιο» και πως συνεπώς η γνώμη του δήμου της Ικαρίας και των κατοίκων της απλώς… περιττεύουν.

Η δημοτική αρχή εκτός από τις ενέργειες περιφρούρησης της περιοχής έχει προχωρήσει και σε νομικές ενέργειες: κατάθεση εξωδίκου, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και ανάκλησης σχετικών άδειων. Κατόπιν όλων αυτών το συνεργείο αποχώρησε.

Η διοίκηση του δήμου Ικαρίας αρνείται να γίνει θεατής σε καταπατήσεις δημοτικής γης, αναφέροντας: «Δεν χαρίζουμε δημοτική περιουσία σε επιχειρηματικούς ομίλους και λοιπούς διεκδικητές δημοτικής γης που ορέγονται κέρδη στο όνομα της δήθεν "πράσινης ανάπτυξης"».

Υπενθυμίζεται ότι ο δήμος Ικαρίας με τη σημερινή του διοίκηση από την «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει ξεκινήσει διαδικασίες για την αναγνώριση των δασών και δασικών εκτάσεων ως δημοτικών.

Η δημοτική αρχή καλεί την τοπική κοινωνία (τοπικούς συλλόγους - επαγγελματικούς φορείς – εργατικά σωματεία) σε αγωνιστική ετοιμότητα.

«Είναι βέβαιο ότι οι καταπατητές θα επανέλθουν. Ας τους υποδεχθούμε όπως αρμόζει στην ιστορία της Ικαρίας, στη γη που παραλάβαμε από τους προγόνους μας και έχουμε υποχρέωση να παραδώσουμε στα παιδιά μας», υπογραμμίζει. 


Πηγή: 902



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Όταν οι απολογητές της εμπλοκής επικαλούνται ξανά την Κύπρο...

Ελλάδα


Αδικαιολόγητη άνεση νιώθουν οι εκπρόσωποι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος Τσίπρα και από κοντά οι διάφοροι τηλε-ειδικοί να επικαλούνται διαρκώς την Κύπρο για να δικαιολογήσουν τις βρώμικες αποστολές που αναλαμβάνουν και κυρίως για να δικαιολογήσουν την εμπλοκή της χώρας μας σε πολύ επικίνδυνα σχέδια που είναι αντίθετα με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού...

Δεν είναι η πρώτη φορά που επικαλούνται την Κύπρο. Θυμίζουμε ότι πρόκειται για τους ίδιους που αντέτειναν πως «για την Κύπρο δεν λέτε τίποτα» προκειμένου να δικαιολογήσουν τη στήριξή τους στα αίσχη που διέπραττε το κατοχικό Ισραήλ στη Γάζα! Πιο πριν έλεγαν ότι «είμαστε με την Ουκρανία γιατί έχουμε ανοιχτό το Κυπριακό και δεν πρέπει να επιτρέψουμε τον αναθεωρητισμό» και έκτοτε (για να μη μιλήσουμε για τα παλιότερα...) έχουν συμφωνήσει ακόμα και με τον βομβαρδισμό πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ! Η επίκληση της Κύπρου είχε πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο στον εθνικιστικό παροξυσμό, προκειμένου να δικαιολογηθεί η αποστολή φρεγάτας και μαχητικών F-16 των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για την προστασία των βρετανικών βάσεων και άλλων ΝΑΤΟικών υποδομών στην Κύπρο από στρατιωτικά αντίποινα του Ιράν πριν λίγους μήνες.

Οι ίδιοι λένε σήμερα ότι μέσω του καλωδίου «σπάει η ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου»!

Πρώτο, αυτοί που τρέχουν το έργο του καλωδίου είναι οι ίδιοι που έχουν ξεχάσει την κατοχή του 37% της Κύπρου από τη ΝΑΤΟική Τουρκία. Την ίδια περίοδο με το παζάρι γύρω από τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας διεργασίες τρέχουν και στο Κυπριακό με στόχο να βρεθεί «λύση» διχοτόμησης του νησιού, που θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της τουρκικής κατοχής.

Δεύτερο, επιπλέον το καλώδιο έχει κόστος (άνω των 2 δισεκατομμυρίων), το οποίο κατά τα 2/3 θα πληρωθεί από τους λαούς της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τρίτο, είναι τόσο κουτοπόνηροι που δεν τολμούν να λένε όλη την αλήθεια, ότι πρόκειται για καλώδιο διασύνδεσης Ελλάδας - Κύπρου αλλά και Ισραήλ, που αφορά τη διασύνδεση του τελευταίου με την ενεργειακή αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα ένας από τους μεγάλους ωφελημένους του έργου είναι το Ισραήλ, που επιδιώκει έτσι καλύτερη θέση στον ενεργειακό χάρτη. Παράλληλα, το έργο είναι ενταγμένο στη στρατηγική των ΗΠΑ για ενεργειακή κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο ως το Αιγαίο, τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη επιδιώκοντας να αντιμετωπίσει τα ενεργειακά σχέδια των ανταγωνιστών του (π.χ. Κίνα, Ρωσία).

Τέταρτο,
από πότε έπιασε ο πόνος όλους αυτούς για την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, όταν με την πολιτική τους είναι υπεύθυνοι για την «απομόνωση» του ελληνικού λαού από τη φτηνή Ενέργεια; Τι ενδιαφέρον έχουν για την ενεργειακή ασφάλεια ενός άλλου κράτους όταν για τον λαό μας έχουν προδιαγράψει την… καταπράσινη ενεργειακή ακρίβεια, το θάψιμο του λιγνίτη, την αντικατάσταση του φτηνού ρώσικου αερίου από το πανάκριβο αμερικανικό LNG; Αυτά άλλωστε αποτελούν «πολιτικές σταθερές» τόσο για τη σημερινή κυβέρνηση όσο και για τις προηγούμενες και με μεγάλη βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι αφορά και κάθε επόμενη κυβέρνηση όποια σύνθεση κι αν έχει, όπως κι αν «βαφτίζεται»! Η συναίνεση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος Τσίπρα και όλων των κομμάτων του συστήματος γύρω από την ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στον ενεργειακό πόλεμο βγάζει μάτι! Γι' αυτό συμφωνούν για το καλώδιο, γι' αυτό συμφωνούν με την απολιγνιτοποίηση, γι' αυτό συμφωνούν με τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας κλπ.

Τι αποδεικνύουν τα παραπάνω; Όλες αυτές οι παρηγορήτρες της εμπλοκής κανέναν καημό δεν έχουν για την Κύπρο. Την επικαλούνται σαν γνήσιοι «πολιτικοί απατεώνες». Ποτέ τους δεν είχαν, δεν έχουν και δεν θα έχουν καμία έγνοια για κανέναν λαό. Κριτήριό τους είναι η ευημερία και οι στόχοι των κολοσσών, των μεγάλων εταιρειών και των συμμάχων τους, όπως το ΝΑΤΟ, οι Αμερικάνοι, το Ισραήλ. Κριτήριό τους είναι τα κέρδη και οι μπίζνες της ελληνικής αστικής τάξης, που με μεγάλη επιθετικότητα διεκδικεί το μερτικό της από τη λεία των κερδών που διακυβεύονται. Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις με τον ίδιο τρόπο που συγκαλύπτουν τις πραγματικές αιτίες για τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα, όπως η ακρίβεια, οι καθηλωμένοι μισθοί, τα χάλια στα σχολεία και τα νοσοκομεία, με τον ίδιο τρόπο στα λεγόμενα «διεθνή» βαφτίζουν «εθνική υπόθεση» τους στόχους της άρχουσας τάξης της χώρας και των Ευρωατλαντικών συμμάχων της!

Πάντως στην επόμενη στροφή που θα χρειαστεί να δικαιολογήσουν μία άλλη «εθνική υπόθεση», συνιστούμε να γίνουν πιο πρωτότυποι στην προπαγάνδα τους… Η κυβέρνηση ας αφήσει τις υπεκφυγές και την… Κύπρο και να ενημερώσει άμεσα τον λαό για τις πολύ επικίνδυνες εξελίξεις σε βάρος του. 


Πηγή: 902



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

«Πράξη σπάνια για ιεράρχη…» – Ο ΕΑΜίτης Μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος (Αντώνιος Πολίτης)

Ελλάδα

Από αριστερά: Ο μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ, ο μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος και ο παπα-Στάθης Κτενάς, εθνοσύμβουλοι της ΠΕΕΑ.




Στις 13 του Νοέμβρη 1963 έφυγε από τη ζωή ο Μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος (Αντώνιος Πολίτης), στέλεχος του ΕΑΜ και εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, που μετά την απελευθέρωση κηρύχθηκε έκπτωτος (17 του Απρίλη 1945) από την Ιερά Σύνοδο, ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους.

Ο Αντώνιος, αντίθετα από την πλειοψηφία της ηγεσίας της εκκλησίας που ζούσε μακριά από το λαό και συχνά συνεργαζόταν με τους δυνάστες του, δεν δίστασε να πάρει θέση δίπλα στο λαό και να παλέψει μαζί του για τη λευτεριά και το δίκιο.

Γεννήθηκε στις 15 του Ιούνη 1890 στη Σύρο. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ηλείας το 1922, αφού είχε πρωτύτερα υπηρετήσει (1918-22) ως στρατιωτικός ιερέας. Είχε αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό και μεταφραστικό έργο.

Για την αντιστασιακή δράση του, αντιγράφουμε από τη συριανή ιστοσελίδα logotypos: «Αναμφισβήτητα, ο ρόλος του Μητροπολίτη Αντώνιου στα χρόνια της Κατοχής στάθηκε καταλυτικός για την εξέλιξη των πραγμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Πύργου. Ο πύρινος λόγος του ξεσήκωνε. Ήταν ένα πραγματικός “Παπαφλέσσας της Κατοχής”. Βρέθηκε στο πλευρό του ποιμνίου του στις δύσκολες ώρες της Κατοχής και πάλεψε για το καλύτερο. Για κείνο, όμως, που ο Αντώνιος έμεινε στην ιστορία, είναι η συμμετοχή του στην Αντίσταση, πράξη σπάνια για ιεράρχη.

Στις 25 Μαρτίου του 1944, ο Μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος δημοσίευσε στην εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” Πύργου ένα κείμενο που αναφέρεται στην Επέτειο του 1821, ωστόσο το νόημα ήταν επαναστατικό. Από την προηγούμενη ημέρα εκείνος είχε φθάσει με αμαξοστοιχία στην Αρχαία Ολυμπία και είχε ταχθεί στο πλευρό των ανταρτών. Ανήμερα της Εθνικής Επετείου, φέρεται να παρακολούθησε παρέλαση του ΕΛΑΣ, μέλη του οποίου είχαν φθάσει απ’ όλη την Πελοπόννησο για να τιμήσουν τον ιεράρχη. Η φυγή του Μητροπολίτη εξέπληξε τούς πάντες. Οι Γερμανοί, όταν συνειδητοποίησαν τι συνέβη, άρχισαν τις συλλήψεις ιερέων της Μητροπόλεως και ιεροδιδασκάλων (οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι με παρέμβαση του Καζάζη), διέταξαν δε το κλείσιμο της “ΠΑΤΡΙΣ”.

Στο μεταξύ, οι αντιστασιακές οργανώσεις ανακήρυξαν τον Αντώνιο, Αρχηγό του ΕΑΜ Πελοποννήσου. Ο δεσπότης περιόδευσε στην ορεινή Ολυμπία και Αρκαδία. Μίλησε σε δεκάδες χωριά και ο πύρινος λόγος του ξεσήκωνε. Ο Κ. Καραλής σημειώνει πως ο Μητροπολίτης συναντήθηκε μεταξύ άλλων και με τον Άρη Βελουχιώτη, αρχηγό του ΕΛΑΣ, στη Γορτυνία. Στις 11-5-1944, στις Κορυσχάδες Ευρυτανίας, θα συγκεντρωθούν οι αντιστασιακές δυνάμεις της χώρας σε ενός είδους εθνικού συμβουλίου. Ο Μητροπολίτης Αντώνιος θα είναι μεταξύ των επικεφαλής και θα εκπροσωπεί την Ηλεία και την Πελοπόννησο.

Ο Αντώνιος επέστρεψε στον Πύργο κατά την απελευθέρωση. Η τύχη του, όμως, είχε ήδη αποφασισθεί. Του αφαιρέθηκε η Μητρόπολη και παρέμεινε στην Αθήνα, ιερουργώντας σε ναό στο Αιγάλεω. Το 1958 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Μητροπολίτη τέως Ηλείας και στις 13 Νοεμβρίου 1963 έφυγε από τα εγκόσμια. Η φήμη του αποκαταστάθηκε το 2000, 37 έτη από το θάνατο του, με πρωτοβουλία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Το όνομα του Αντωνίου δόθηκε σε δρόμους: Αιγάλεω Αττικής, Πάτρα, Πύργο, Αμαλιάδα. Ο Μητροπολίτης Αντώνιος στον Πύργο τιμάται, εντούτοις, και με το επιβλητικό και εξαιρετικό Μνημείο Εθνικής Αντίστασης στο Επαρχείο. Στη Σύρο δε έχει φιλοτεχνηθεί και τοποθετηθεί στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ναού Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στην προτομή του, με το επίγραμμα: “Αντώνιος Ν. Πολίτης, Μητροπολίτης Ηλείας (1890-1963), Στον αγωνιστή ιεράρχη της Εθνικής Αντίστασης, Με ευγνωμοσύνη και τιμή, Ο γενέθλιος Δήμος του…»

Ας δούμε όμως και πώς αντιμετωπίζει σήμερα η επίσημη εκκλησία τη θαρραλέα και τίμια στάση του ΕΑΜίτη ιεράρχη. Στο βιογραφικό σημείωμα που παρατίθεται για τον Αντώνιο στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Ηλείας αναφέρονται κατά γράμμα τα εξής:

«Εις την κατοχική περίοδον (1941 – 1944), ευρεθείς εν μέσω συγχύσεως αισθημάτων, συνθημάτων, παροτρύνσεων των Συμμαχικών Κυβερνήσεων και επιδιώξεων, εξ αγαθής πατριωτικής προαιρέσεως συνέδεσε εαυτόν με την Αντίστασιν, αποδεσμευθείς δε, ευθύς αμέσως από πάσαν μετακατοχικήν πολιτικήν συμπάθειαν, εθεωρήθη αγνός πατριώτης και εδικαιώθη πλήρως εν τη συνειδήσει της Εκκλησίας και του Έθνους…»

Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε. Η στάση του ίδιου του Μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιου, την εποχή που πολλοί ιεράρχες παρέδιδαν γη και ύδωρ και συνεργάζονταν με τους φασίστες καταχτητές, ή είχαν διάβασμα και δεν τους περίσσευε χρόνος να «ενημερωθούν», είναι η καλύτερη απάντηση.



Πηγή: katiousa.


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »