Έχω μια ριζοσπαστική πρόταση να κάνω. Ξέρω σε πρώτη φάση μπορεί να διαφωνήσετε, να ξινίσετε, αν το σκεφτείτε λίγο, όμως, να δείτε πως θα συμφωνήσουμε.
Προτείνω, λοιπόν, για χώρες όπως η Ελλάδα να καταργηθεί η Δικαιοσύνη. Ναι, πλήρως. Ούτε ειρηνοδικεία, ούτε Άρειοι πάγοι, ούτε συμβούλια της Επικρατείας, ούτε εφετεία, ούτε μικτά ορκωτά, ούτε στρατοδικεία . Τίποτα. Νάδα. Να καταργηθεί το επάγγελμα, η σχολή. Όσοι δουλεύουν στον τομέα να απελευθερωθούν από το Δημόσιο και να το απαλλάξουν από την παρουσία τους, οι δικηγόροι να μπουν ελεύθερα σε όποια σχολή θέλουν και να μάθουν μια άλλη δουλειά, μια τέχνη, μια επιστήμη. Οι χώροι που βρίσκονται τα δικαστήρια να αξιοποιηθούν αλλιώς, να γίνουν γυμναστήρια ή να τα δώσουν στην Κατσαφάδου να πουλάει τις κρέμες της.
Ναι ξέρω θα μου πεις μα η κοινωνία θα έχει έγκλημα, θα έχει διενέξεις, θα έχει αντίρροπα συμφέροντα. Οκ. Εγώ προτείνω να υπάρχει ένα σύνολο από αντικειμενικούς κανόνες που θα είναι σταθεροί και θα ισχύουν για όλες τις περιπτώσεις ώστε οι αποφάσεις να βγαίνουν στο τσακ μπαμ και να μην χρειάζονται ενστάσεις και VAR. Να βάζεις τα στοιχεία και να βγαίνει η απόφαση αμέσως.
Θα δώσω μερικά παραδείγματα. Δε θα φτιάξω ολόκληρο Σύνταγμα στο τσακ μπαμ και στο τσάμπα. Ξεκινώ.
Ας πούμε πρωθυπουργοί, υπουργοί και βουλευτές να έχουν ένα ισόβιο ακαταδίωκτο. Ακόμα κι αν χάσουν την θέση τους κι αν αντικατασταθούν. Μπήκες σε υπουργείο, δε μπαίνεις σε φυλακή, παραβίασε όλο το ποινικό δίκαιο. Δεν σε ακουμπάμε. Ο καθένας μάλιστα από αυτούς να έχει μια λίστα ανάλογη της θέσης του που θα επιλέγει κι άλλους να μπουν στο ακαταδίωκτο. Για παράδειγμα ένας βουλευτής Κορινθίας να φτιάχνει κάθε μήνα μια λίστα με 1000 ακαταδίωκτους, ένας υπουργός να έχει 10 χιλιάδες στη λίστα, ο πρωθυπουργός 50 χιλιάδες. Το ίδιο ακαταδίωκτο να ισχύει για την ευρύτερη ελίτ, βιομήχανοι, εφοπλιστές, σουπερμαρκετάδες, φαντς, ερμπιενμπήδες, εξαγωγείς, κτλ. Κι αυτοί να έχουν μια λίστα ακαταδίωκτων αντίστοιχα με τους πολιτικούς ανάλογα με το στάτους τους.
Μπορεί αυτό να δίνεται κι ως κίνητρο για υψηλόβαθμους σε πολυεθνικές, ισχυρές επιχειρήσεις, τίποτα ναυτιλιακά, τίποτα διευθυντές τμημάτων, κτλ. Θέση παρκινγκ, εταιρικό τηλέφωνο, 2 ταξίδια στη Ντίσνειλαντ και 3 χρόνια ακαταδίωκτο ας πούμε.
Πάμε τώρα για τους υπόλοιπους. Όταν θα υπάρχει μια αντιμαχία αντί να τσακωνόμαστε και να χάνουμε χρόνια με μάρτυρες, στοιχεία, εφέσεις, ενστάσεις, διαόλους, το κριτήριο να είναι ταξικό. Σαν μια πυξίδα που θα δείχνει πάντα προς τα πάνω. ΑΙ, αυτόματη απόφαση, σε ένα μηχάνημα ξέρω γω, άντε σε ένα δωμάτιο με 2-3 γραφειοκράτες για τους ρομαντικούς που θα καθαρογράφουν τις αποφάσεις της τεχνητής νοημοσύνης.
Διαφωνεί ένας εργοδότης με έναν υπάλληλο ή έχει γίνει μια εργοδοτική δολοφονία, φέρτε τις φορολογικές σας δηλώσεις να δούμε ποιος έχει δίκιο. 50 σπίτια και 20 εκατομμύρια καταθέσεις ο ένας, χρωστάει σε όποιον μιλάει ελληνικά ο άλλος. Θέλει κι αποζημιώσεις, δεδουλευμένα, ασφάλειες και σου πα μου πες η φτωχάτζα. Ρε ουστ. Παρ’ την πείνα σου και φύγε.
Το ίδιο και στις περιπτώσεις που τα βάζεις με το κράτος, έχεις μια περιουσία από μισό εκατομμύριο κι όσο πάνω; Καταπάτησε τα όλα αγόρι μου, δικιά σου η παραλία δική σου κι η άμμος, πάρε και το βουνό από πίσω να το κάνεις ανεμογεννήτριες. Έχεις μόνο ψίχουλα από κουλούρια στις τσέπες, φέρε το κτήμα στου στο τσάμπα να το κάνει δρόμο η Τέρνα να έρθει η ανάπτυξη. Εξαίρεση θα αποτελεί η Εκκλησία που θα κάνει αυτόνομα τα δικά της deals με τους έχοντες και τους κατέχοντες. Να έχει το αυτόβολο να μας προστατεύει κι ο θεούλης.
Πέρα από το ταξικό κριτήριο μπορεί να μπαίνουν και κάποιες λεπτομέρειες που θα σου δίνουν ένα μπόνους πόντων ή θα σου στερούν μονάδες. Για παράδειγμα είσαι Εβραίος επενδυτής, φασίστας, αστυνομικός, τουρίστας, γυναικοκτόνος της καλής κοινωνίας, παιδοβιαστής σκηνοθέτης, κτλ παίρνεις ένα πλεονέκτημα, είσαι τρανς, πρόσφυγας, τοξικοεξαρτημένος, αναρχικός, γυναίκα, Ρομά ξεκινάς με 3 γκολ στην πλάτη από το ημίχρονο. Βάζεις και το άλλα στο καζάνι του αλγόριθμου βγαίνει η ποινή.
Τώρα αν παίζουν αντιμαχίες με ναρκωτικά, τράφικινγκ, λαθραία, παράνομους τζόγους, προστασίες κι αυτά, μια χαρά τα βρίσκουν τα παιδιά και μόνοι τους ξέρουν και καλό σημάδι που λέει κι ο Πορτοσάλτε.
Σκεφτείτε πόσο χρόνο θα εξοικονομήσουμε, πόσα λεφτά θα κερδίσουμε, πόσος χώρος θα δημιουργηθεί στα δημοσιονομικά. Και να είμαστε κι ειλικρινείς, δε θα αλλάξει και κάτι, πόσο διαφορετική θα είναι η ζωή μας. Ίδιες αποφάσεις χωρίς να έχει χαθεί τόσος χρόνος και τόσο χρήμα για να παίζουμε θεατράκι ότι και καλά είμαστε κράτος δικαίου και μαλακίες. Καλή κι η υποκρισία, καλό και το θεαθήναι, αλλά μη μας κοστίζει τόσα εκατοντάδες εκατομμύρια τον χρόνο, κρίμα είναι. Ας το πάμε λίγο πιο στρέιτ, να δούμε μήπως λειτουργεί και καλύτερα.
Και ξέρετε δεν είναι σχέδιο φτιαγμένο στο πόδι. Είναι κοστολογημένο. Τα λεφτά που πραγματικά πετάμε κάθε χρόνο στη Δικαιοσύνη (μισθοί, λειτουργικά έξοδα, λογαριασμοί, ιστορίες) είναι αρκετά για να φτιάξουμε 4 υπερσύγχρονα νοσοκομεία. Εγώ σου λέω να φάμε και μερικά, να δώσουμε και τίποτα ψιλά στο προσωπικό, 2 νοσοκομεία. Σε 25 χρόνια όλοι οι νομοί της Ελλάδας θα έχουν νοσοκομεία επιπέδου Ελβετίας, τα πιο σύγχρονα μέσα, ελπίζω να βρουν και κανέναν γιατρό και νοσηλευτή –εκεί είναι τα δύσκολα- κι είμαστε τζιτζήδες, μπέηδες. Μεταξύ μας, ποιος δε θα το αντάλλαζε; Τι νόημα έχει να πηγαίνει έστω και μισό ευρώ στη Δικαιοσύνη.
Για σκεφτείτε το και πείτε μου.
