Του Ισίδωρου Νερούτσου
Με αφορμή την επισήμως διατυπωθείσα ονομασία του κράτους των Σκοπίων, ως Μακεδονία, στην σύνοδο του ΝΑΤΟ, κατά την οποία οι Έλληνες σύνεδροι ήσαν, ωσεί παρόντες, παρατηρώ τα παρακάτω.
Κανένας και ποτέ στην Ελλάδα είτε πρόκειται για κατεστημένο είτε οτιδήποτε άλλο, πλην ακροδεξιών εθνικιστών, ιδεολογικά ομοίων με τους συγγενείς τους στα Σκόπια ή αλλαχού, ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα έχει το προνόμιο ή το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί το όνομα Μακεδονία.
Είναι γεγονός ότι ευρύτατη περιοχή που ανήκει σε τρείς διαφορετικές χώρες την Ελλάδα, την Βουλγαρία και τα Σκόπια, φέρει την γεωγραφική ονομασία Μακεδονία. Επίσης υπάρχουν και άλλες περιοχές που έχουν τα ίδια εδαφικά χαρακτηριστικά, όπως η Θράκη που τμήμα της ανήκει στην Ελλάδα, Τουρκία και Βουλγαρία ή η Ήπειρος, που επίσης τμήμα της ανήκει στην Ελλάδα και στην Αλβανία.
Ποια από όλες αυτές τις χώρες έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί το κοινό όνομα;
Είναι φανερό ότι όλες οι χώρες έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα της περιοχής, ως γεωγραφική ονομασία. Κανένα κράτος όμως δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την κοινή ονομασία, ως ονομασία του κράτους του. Πχ η Ελλάδα, ως αυτόνομο κράτος, και οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν δικαιούται να αποκαλείται Μακεδονία ή Θράκη ή Ήπειρος. Γιατί την ίδια ονομασία, την έχουν περιοχές και άλλων χωρών και η μονοπώληση του ονόματος, ως κράτους, οδηγεί στην δικαιολογημένη υπόνοια για επεκτατικές βλέψεις.
Η εμμονή των Σκοπίων, για την ονομασία του κράτους τους, που συνοδεύεται από επεκτατικούς χάρτες με ονομασίες αεροδρομίων και άλλων ενεργειών, οδηγεί στο βάσιμο συμπέρασμα ότι στοχεύουν στην διεκδίκηση εδαφών, που ανήκουν στην Ελλάδα και ότι επιχειρούν και νόθευση της ιστορίας.
Η λέξη Μακεδονία είναι καθαρά Ελληνική. Προέρχεται από την λέξη Μάκος (Μήκος) και οι Έλληνες ονόμαζαν έτσι μια μικρή περιοχή, που περικλειόταν από τους ποταμούς Αξιό και Αλιάκμονα, με το παρατσούκλι Μακεδνοί ή Μακεδόνες δηλαδή ψηλοί.
Στην περιοχή αυτή κατοικούσαν διάφοροι λαοί με την ονομασία Λύγκηστες, Εορδαίοι, Βοττιαίοι, Αλμωποί, Πίερες, Κρήστωνες, Μύγδονες και βόρεια στην περιοχή των Σκοπίων οι Παίονες, καθώς και άλλοι λαοί. Οι περισσότεροι λαοί δεν ήσαν Έλληνες, ούτε ανήκαν σε συγκεκριμένη και διαμορφωμένη εθνότητα. Φαίνεται όμως ότι υπήρχαν και Ελληνικά φύλα
Το κράτος της Μακεδονίας, που περιελάμβανε όπως είπαμε πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους εθνότητες, φύλα και λαούς, ιδρύθηκε από την δυναστεία των Τημενιδών ή Αργεάδων ή Ηρακλειδών, οι οποίοι εξεδιώχθησαν από το Αργος και τμήμα τους εγκαταστάθηκε στην Δωρίδα, απ’όπου αργότερα έγινε η γνωστή κάθοδος των Ηρακλειδών. Άλλο τμήμα εγκαταστάθηκε αρχικά στην Ιλλυρία και αργότερα κατέβηκαν και ίδρυσαν την Μακεδονία, με πρωτεύουσα τις Αιγές.
Ο Αλέξανδρος Πίστευε ότι είναι απόγονος του Ηρακλή από τον πατέρα του και του Αχιλλέα από την μητέρα του, η οποία ισχυριζόταν ότι είχε συγγένεια με την Θέτιδα την μητέρα του Αχιλλέα. Γι’αυτό όταν κατέλαβε την Τροία, αναζήτησε και προσκύνησε στον τάφο του Αχιλλέα, ενώ ζήτησε να προσκυνήσει και στον ναό του Ηρακλή στην Τύρο. Η άρνηση των Τυρινών, αποτέλεσε αιτία πολέμου και ολοκληρωτικής καταστροφής του νησιού.
Η γλώσσα που μιλούσαν οι ηγέτες του Μακεδονικού κράτους ήταν αναμφίβολα η Ελληνική και η γραφή τους επίσης Ελληνική, όπως δείχνουν τα ευρήματα και τα νομίσματα. Τα ονόματα όλων των Μακεδόνων βασιλέων και αξιωματούχων, είναι καθαρά Ελληνικά όπως Αρχέλαος, Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αντίπατρος, Δημήτριος, Αντίγονος, Αέροπος, Παυσανίας, της Μολοσσίδας (Ηπειρώτισας) μητέρας του Αλέξανδρου Ολυμπιάδας, της Κλεοπάτρας και άλλων.
Αργότερα ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος επέκτειναν τα όρια του κράτους, που ονόμασαν Μακεδονία. Στο κράτος αυτό υπήρχαν πολλοί διαφορετικοί λαοί που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες και βέβαια δεν είχαν δική τους γραφή. Στην συνέχεια την περιοχή κατέλαβαν οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και τέλος η Οθωμανική αυτοκρατορία. Έτσι η ευρεία αυτή περιοχή, πολύ μεγαλύτερη σήμερα από αυτήν, που κατείχαν οι πρόγονοι του Φίλιππου, με το όνομα Μακεδονία, κατοικείται από πολλούς και διαφορετικούς λαούς ακόμα και μέσα στα διαφορετικά σημερινά κράτη. Η Ελληνομακεδονική συμμαχία κατέλαβε όλο τον γνωστό τότε ανατολικό κόσμο. Η περίοδος αυτή δεν ονομάσθηκε Μακεδονική ή αλλιώς, παρά μόνο Ελληνιστική.
Τα Σκόπια είναι γνωστό ότι κατοικούνται σήμερα από Αλβανούς, Σέρβους, Βούλγαρους, Έλληνες και πιθανότατα από απόγονους των διαφόρων φύλων που υπήρχαν στην περιοχή την εποχή της δυναστείας των Τημενιδών, Πιθανόν των Παιόνων. Ευνόητο είναι ότι οι μειονότητες, σε όποιο κράτος κατοικούν, πρέπει να απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Δικαίωμα όμως μονοπώλησης και κρατικής ονομασίας του κοινού ονόματος της γεωγραφικής περιοχής που κατέχουν δύο ή περισσότερα κράτη, δεν έχει κανείς.
Η διεθνής πρακτική δείχνει με ποιο τρόπο αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα. Εάν πρόκειται για χώρες που έχουν κοινή εθνική καταγωγή, αλλά για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή άλλους λόγους, έχουν χωριστά κράτη, η ονομασία τους είναι μεν κοινή, φέρουν όμως κάποιο γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως Βόρεια Κορέα-Νότια Κορέα, Ανατολική Γερμανία-Δυτική Γερμανία.
Εάν η ονομασία της διαιρημένης χώρας, είναι κοινή αλλά οι λαοί είναι διαφορετικοί, η ονομασία μπορεί να διατηρήσει το κοινό όνομα με εθνικό όμως προσδιορισμό. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην Κύπρο, που έχει βίαια διχοτομηθεί σε δύο κοινότητες και ονομάζονται Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι (Το επίσημο όνομα του νησιού είναι βέβαια Κυπριακή δημοκρατία, λόγω μη αναγνώρισης από την διεθνή κοινότητα του Τουρκοκυπριακού Κράτους).
Στην περίπτωση όμως των Σκοπίων με βάση την ανωτέρω διεθνή πρακτική, το όνομα της χώρας τους, μπορεί να περιέχει τον όρο Μακεδονία, γιατί βρίσκεται μέσα στην ευρύτερη περιοχή με το όνομα αυτό, όμως το όνομα δεν μπορεί να φέρει γεωγραφικό προσδιορισμό, γιατί σαφώς δεν πρόκειται για ενιαία εθνική οντότητα, που κατοικεί σε διαφορετικές χώρες.
Το ποιο σωστό και με βάση την διεθνή πρακτική είναι να φέρει εθνικό προσδιορισμό, όπως για παράδειγμα Σλαβική Μακεδονία ή Παιονική ή όπως αλλιώς επιθυμούν ή θεωρούν ότι ονομάζεται το Έθνος τους, Πάντως ενιαίο έθνος με το όνομα Μακεδονία δεν υπήρξε ποτέ. Ενιαίο κράτος πολυεθνικό υπήρξε, με ενιαία εδαφικά χαρακτηριστικά. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια ανεξάρτητα εάν τα ιστορικά γεγονότα θεωρηθούν θετικά ή αρνητικά. Εάν κάποιος έχει διαφορετικά στοιχεία, καλό είναι να τα παρουσιάσει.
Πάντως νομίζω ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να επιλέγει το όνομα της αρεσκείας της, αρκεί να μη προσβάλλει αναμφισβήτητα δικαιώματα ιστορικά ή εδαφικά άλλων λαών. Τέτοιες ενέργειες και απόψεις, αποτελούν τον ορισμό του Εθνικισμού, απ’όπου και αν προέρχονται και από κανένα δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτές.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ο όρος Έθνος και τα επίθετά του χρησιμοποιείται στο κείμενο αυτό, με την επιστημονική έννοια και όχι με την πολιτική, που συνάδει με ακροδεξιές επεκτατικές δοξασίες.
Κανένας και ποτέ στην Ελλάδα είτε πρόκειται για κατεστημένο είτε οτιδήποτε άλλο, πλην ακροδεξιών εθνικιστών, ιδεολογικά ομοίων με τους συγγενείς τους στα Σκόπια ή αλλαχού, ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα έχει το προνόμιο ή το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί το όνομα Μακεδονία.
Είναι γεγονός ότι ευρύτατη περιοχή που ανήκει σε τρείς διαφορετικές χώρες την Ελλάδα, την Βουλγαρία και τα Σκόπια, φέρει την γεωγραφική ονομασία Μακεδονία. Επίσης υπάρχουν και άλλες περιοχές που έχουν τα ίδια εδαφικά χαρακτηριστικά, όπως η Θράκη που τμήμα της ανήκει στην Ελλάδα, Τουρκία και Βουλγαρία ή η Ήπειρος, που επίσης τμήμα της ανήκει στην Ελλάδα και στην Αλβανία.
Ποια από όλες αυτές τις χώρες έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να χρησιμοποιεί το κοινό όνομα;
Είναι φανερό ότι όλες οι χώρες έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα της περιοχής, ως γεωγραφική ονομασία. Κανένα κράτος όμως δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει την κοινή ονομασία, ως ονομασία του κράτους του. Πχ η Ελλάδα, ως αυτόνομο κράτος, και οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν δικαιούται να αποκαλείται Μακεδονία ή Θράκη ή Ήπειρος. Γιατί την ίδια ονομασία, την έχουν περιοχές και άλλων χωρών και η μονοπώληση του ονόματος, ως κράτους, οδηγεί στην δικαιολογημένη υπόνοια για επεκτατικές βλέψεις.
Η εμμονή των Σκοπίων, για την ονομασία του κράτους τους, που συνοδεύεται από επεκτατικούς χάρτες με ονομασίες αεροδρομίων και άλλων ενεργειών, οδηγεί στο βάσιμο συμπέρασμα ότι στοχεύουν στην διεκδίκηση εδαφών, που ανήκουν στην Ελλάδα και ότι επιχειρούν και νόθευση της ιστορίας.
Χάρτης της εποχής Του μικρού κράτους των Μακεδόνων και ονομασία των λαών
Απόσπασμα από την παγκόσμια ιστορία της Ακαδημίας επιστημών της ΕΣΣΔ Τόμος 2 σελίς114
Στην περιοχή αυτή κατοικούσαν διάφοροι λαοί με την ονομασία Λύγκηστες, Εορδαίοι, Βοττιαίοι, Αλμωποί, Πίερες, Κρήστωνες, Μύγδονες και βόρεια στην περιοχή των Σκοπίων οι Παίονες, καθώς και άλλοι λαοί. Οι περισσότεροι λαοί δεν ήσαν Έλληνες, ούτε ανήκαν σε συγκεκριμένη και διαμορφωμένη εθνότητα. Φαίνεται όμως ότι υπήρχαν και Ελληνικά φύλα
Το κράτος της Μακεδονίας, που περιελάμβανε όπως είπαμε πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους εθνότητες, φύλα και λαούς, ιδρύθηκε από την δυναστεία των Τημενιδών ή Αργεάδων ή Ηρακλειδών, οι οποίοι εξεδιώχθησαν από το Αργος και τμήμα τους εγκαταστάθηκε στην Δωρίδα, απ’όπου αργότερα έγινε η γνωστή κάθοδος των Ηρακλειδών. Άλλο τμήμα εγκαταστάθηκε αρχικά στην Ιλλυρία και αργότερα κατέβηκαν και ίδρυσαν την Μακεδονία, με πρωτεύουσα τις Αιγές.
Aπόσπασμα του Θουκυδίδη. Από το βιβλίο Ιστορία της αρχαίας Ελλάδας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ
Ο Αλέξανδρος Πίστευε ότι είναι απόγονος του Ηρακλή από τον πατέρα του και του Αχιλλέα από την μητέρα του, η οποία ισχυριζόταν ότι είχε συγγένεια με την Θέτιδα την μητέρα του Αχιλλέα. Γι’αυτό όταν κατέλαβε την Τροία, αναζήτησε και προσκύνησε στον τάφο του Αχιλλέα, ενώ ζήτησε να προσκυνήσει και στον ναό του Ηρακλή στην Τύρο. Η άρνηση των Τυρινών, αποτέλεσε αιτία πολέμου και ολοκληρωτικής καταστροφής του νησιού.
Η γλώσσα που μιλούσαν οι ηγέτες του Μακεδονικού κράτους ήταν αναμφίβολα η Ελληνική και η γραφή τους επίσης Ελληνική, όπως δείχνουν τα ευρήματα και τα νομίσματα. Τα ονόματα όλων των Μακεδόνων βασιλέων και αξιωματούχων, είναι καθαρά Ελληνικά όπως Αρχέλαος, Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αντίπατρος, Δημήτριος, Αντίγονος, Αέροπος, Παυσανίας, της Μολοσσίδας (Ηπειρώτισας) μητέρας του Αλέξανδρου Ολυμπιάδας, της Κλεοπάτρας και άλλων.
Μακεδονικά νομίσματα
Τα Σκόπια είναι γνωστό ότι κατοικούνται σήμερα από Αλβανούς, Σέρβους, Βούλγαρους, Έλληνες και πιθανότατα από απόγονους των διαφόρων φύλων που υπήρχαν στην περιοχή την εποχή της δυναστείας των Τημενιδών, Πιθανόν των Παιόνων. Ευνόητο είναι ότι οι μειονότητες, σε όποιο κράτος κατοικούν, πρέπει να απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Δικαίωμα όμως μονοπώλησης και κρατικής ονομασίας του κοινού ονόματος της γεωγραφικής περιοχής που κατέχουν δύο ή περισσότερα κράτη, δεν έχει κανείς.
Η διεθνής πρακτική δείχνει με ποιο τρόπο αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα. Εάν πρόκειται για χώρες που έχουν κοινή εθνική καταγωγή, αλλά για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή άλλους λόγους, έχουν χωριστά κράτη, η ονομασία τους είναι μεν κοινή, φέρουν όμως κάποιο γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως Βόρεια Κορέα-Νότια Κορέα, Ανατολική Γερμανία-Δυτική Γερμανία.
Εάν η ονομασία της διαιρημένης χώρας, είναι κοινή αλλά οι λαοί είναι διαφορετικοί, η ονομασία μπορεί να διατηρήσει το κοινό όνομα με εθνικό όμως προσδιορισμό. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην Κύπρο, που έχει βίαια διχοτομηθεί σε δύο κοινότητες και ονομάζονται Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι (Το επίσημο όνομα του νησιού είναι βέβαια Κυπριακή δημοκρατία, λόγω μη αναγνώρισης από την διεθνή κοινότητα του Τουρκοκυπριακού Κράτους).
Στην περίπτωση όμως των Σκοπίων με βάση την ανωτέρω διεθνή πρακτική, το όνομα της χώρας τους, μπορεί να περιέχει τον όρο Μακεδονία, γιατί βρίσκεται μέσα στην ευρύτερη περιοχή με το όνομα αυτό, όμως το όνομα δεν μπορεί να φέρει γεωγραφικό προσδιορισμό, γιατί σαφώς δεν πρόκειται για ενιαία εθνική οντότητα, που κατοικεί σε διαφορετικές χώρες.
Το ποιο σωστό και με βάση την διεθνή πρακτική είναι να φέρει εθνικό προσδιορισμό, όπως για παράδειγμα Σλαβική Μακεδονία ή Παιονική ή όπως αλλιώς επιθυμούν ή θεωρούν ότι ονομάζεται το Έθνος τους, Πάντως ενιαίο έθνος με το όνομα Μακεδονία δεν υπήρξε ποτέ. Ενιαίο κράτος πολυεθνικό υπήρξε, με ενιαία εδαφικά χαρακτηριστικά. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια ανεξάρτητα εάν τα ιστορικά γεγονότα θεωρηθούν θετικά ή αρνητικά. Εάν κάποιος έχει διαφορετικά στοιχεία, καλό είναι να τα παρουσιάσει.
Πάντως νομίζω ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να επιλέγει το όνομα της αρεσκείας της, αρκεί να μη προσβάλλει αναμφισβήτητα δικαιώματα ιστορικά ή εδαφικά άλλων λαών. Τέτοιες ενέργειες και απόψεις, αποτελούν τον ορισμό του Εθνικισμού, απ’όπου και αν προέρχονται και από κανένα δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτές.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Ο όρος Έθνος και τα επίθετά του χρησιμοποιείται στο κείμενο αυτό, με την επιστημονική έννοια και όχι με την πολιτική, που συνάδει με ακροδεξιές επεκτατικές δοξασίες.
Εισαγωγή στην παγκόσμια ιστορία του πολιτισμού Τόμος Β του Will Durant
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου