Μέσα στις πολλές «ευκαιρίες» που δημιουργούν για τους καπιταλιστές οι δικοί τους πόλεμοι είναι και η ευκαιρία να εκπαιδεύουν το «αντικείμενο» της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης: Να προετοιμάζουν την εργατική τάξη με το «καρότο» και το «μαστίγιο» για την επόμενη φάση, όπου η σκληρή καπιταλιστική εκμετάλλευση που ζουν σήμερα θα γίνει σκληρότερη, στο όνομα της «εθνικής ανάγκης», της ανάγκης των καιρών για περισσότερη δουλειά «και τα κεφάλια μέσα». Οι νόμοι τους υπάρχουν, το 13ωρο και η «διευθέτηση», που έγινε νόμος τους προηγούμενους μήνες, είναι σε αυτήν την κατεύθυνση. Και, δίπλα σε αυτά, η κλιμάκωση της κρατικής και εργοδοτικής καταστολής διαμορφώνουν το «μαστίγιο» για να επελαύνει η πολεμική οικονομία στις ζωές μας.
Το war bonus των ναυτεργατών είναι ένα από τα «καρότα». Είναι ένα ψίχουλο από τα ναύλα του αίματος που θα μασήσουν οι εφοπλιστές σε αυτήν την «κρίσιμη περίοδο για τη ναυτιλία», ναύλα που είναι τριπλάσια και τετραπλάσια αυτές τις μέρες (τα ημερήσια ναύλα στα γκαζάδικα έχουν φτάσει στο μισό εκατ. ευρώ!). Το war bonus είναι μια πλευρά αυτού που λέμε «κουλτούρα πολέμου» στην εργασία, είναι προσπάθεια ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης, με υλικούς όρους, στους στόχους της πολεμικής βιομηχανίας, στους στόχους των καπιταλιστών, των εφοπλιστών, του κεφαλαίου. Σήμερα διαφημίζεται σαν bonus για τους ναυτεργάτες επειδή πρέπει οι εργάτες και οι εργάτριες και άλλων κλάδων να αρχίσουν να το σκέφτονται: Και αυτοί της καθαυτό πολεμικής βιομηχανίας (όπλα, πυρομαχικά, ηλεκτρονικός πόλεμος) αλλά και όσοι δουλεύουν σε επιχειρήσεις που παράγουν εμπορεύματα χρήσιμα για τον πόλεμο (π.χ. είδη επιμελητείας, κατασκευές κ.ά.). Να σκέφτονται ότι οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών είναι «ευκαιρίες» και για τους ίδιους, ότι τελικά μπορεί να έχουν «οφέλη» από το αίμα και τον θάνατο του διπλανού λαού. Να σαπίσουν τόσο τα μυαλά των εργατών ώστε η «εθνική ομοψυχία» να ξεκινάει από την τσέπη. Ετσι που να ξεχνάνε ότι οι ίδιοι που τους εκμεταλλεύονται είναι οι ίδιοι που τους σέρνουν και στους πολέμους, να ξεχνάνε ότι ο καπιταλισμός σημαίνει: Οι μανάδες να σκοτώνονται στις «Βιολάντες» και τα παιδιά τους στα πολεμικά μέτωπα.
Οι ναυτεργάτες χθες είχαν απεργία, φώναξαν το σύνθημα «Καμία θυσία για τους εφοπλιστές, οι ναυτεργάτες έχουμε ζωές» και πέταξαν τα ματωμένα πετροδόλαρα στην Ενωση των Εφοπλιστών, στην Ενωση των κοινωνικών παράσιτων που «βυζαίνουν απ' το αίμα τους» και τον ιδρώτα τους. Οσο αυτοί προσπαθούν να μας εθίσουν στην «κουλτούρα πολέμου» για τα κέρδη και τις αντιθέσεις τους, η εργατική τάξη και ο λαός χτίζουν μέσα στους αγώνες τους τη δική τους «κουλτούρα»: Αυτός ο πόλεμος είναι των ιμπεριαλιστών, όχι των λαών. Καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη, στην κυβέρνησή της και στα κόμματά της, ανοίγοντας τον δρόμο για να βγει νικητής ο λαός.
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
* * *
Το war bonus των ναυτεργατών είναι ένα από τα «καρότα». Είναι ένα ψίχουλο από τα ναύλα του αίματος που θα μασήσουν οι εφοπλιστές σε αυτήν την «κρίσιμη περίοδο για τη ναυτιλία», ναύλα που είναι τριπλάσια και τετραπλάσια αυτές τις μέρες (τα ημερήσια ναύλα στα γκαζάδικα έχουν φτάσει στο μισό εκατ. ευρώ!). Το war bonus είναι μια πλευρά αυτού που λέμε «κουλτούρα πολέμου» στην εργασία, είναι προσπάθεια ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης, με υλικούς όρους, στους στόχους της πολεμικής βιομηχανίας, στους στόχους των καπιταλιστών, των εφοπλιστών, του κεφαλαίου. Σήμερα διαφημίζεται σαν bonus για τους ναυτεργάτες επειδή πρέπει οι εργάτες και οι εργάτριες και άλλων κλάδων να αρχίσουν να το σκέφτονται: Και αυτοί της καθαυτό πολεμικής βιομηχανίας (όπλα, πυρομαχικά, ηλεκτρονικός πόλεμος) αλλά και όσοι δουλεύουν σε επιχειρήσεις που παράγουν εμπορεύματα χρήσιμα για τον πόλεμο (π.χ. είδη επιμελητείας, κατασκευές κ.ά.). Να σκέφτονται ότι οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών είναι «ευκαιρίες» και για τους ίδιους, ότι τελικά μπορεί να έχουν «οφέλη» από το αίμα και τον θάνατο του διπλανού λαού. Να σαπίσουν τόσο τα μυαλά των εργατών ώστε η «εθνική ομοψυχία» να ξεκινάει από την τσέπη. Ετσι που να ξεχνάνε ότι οι ίδιοι που τους εκμεταλλεύονται είναι οι ίδιοι που τους σέρνουν και στους πολέμους, να ξεχνάνε ότι ο καπιταλισμός σημαίνει: Οι μανάδες να σκοτώνονται στις «Βιολάντες» και τα παιδιά τους στα πολεμικά μέτωπα.
* * *
Οι ναυτεργάτες χθες είχαν απεργία, φώναξαν το σύνθημα «Καμία θυσία για τους εφοπλιστές, οι ναυτεργάτες έχουμε ζωές» και πέταξαν τα ματωμένα πετροδόλαρα στην Ενωση των Εφοπλιστών, στην Ενωση των κοινωνικών παράσιτων που «βυζαίνουν απ' το αίμα τους» και τον ιδρώτα τους. Οσο αυτοί προσπαθούν να μας εθίσουν στην «κουλτούρα πολέμου» για τα κέρδη και τις αντιθέσεις τους, η εργατική τάξη και ο λαός χτίζουν μέσα στους αγώνες τους τη δική τους «κουλτούρα»: Αυτός ο πόλεμος είναι των ιμπεριαλιστών, όχι των λαών. Καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη, στην κυβέρνησή της και στα κόμματά της, ανοίγοντας τον δρόμο για να βγει νικητής ο λαός.
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου