ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΣΤΟ ΦΩΣ

Αλέξης Σταμάτης

Αν έφτασες ως εδώ,
περπάτησες επάνω μου.

Γράφω επειδή υπάρχει χώρος
ανάμεσα σε δύο εκλάμψεις —
και θέλησα να σταθώ εκεί.

Σε ευχαριστώ
που άντεξες τη διάρκεια
και δεν έφυγες
όταν άρχισε να πονά.

Ποτέ δεν μίλησα με τον Θεό.
Ίσως επειδή η γλώσσα μου
είχε ήδη χρησιμοποιηθεί
σε άλλα στόματα.

Αλλά τον ένιωσα.

Ως παύση
που δεν μου ανήκε.

Η ποίηση δεν αλλάζει τον κόσμο.
Αλλάζει την ταχύτητα
με την οποία σε διαπερνά.

Και τότε, κάποιες νύχτες,
μπορείς να αναπνέεις
χωρίς εξήγηση.

Αυτό το βιβλίο
απλώς διατηρεί το σχήμα
ενός σώματος
που δεν πρόλαβε να γείρει
σε άλλο σώμα.

Αν βρίσκεσαι εκεί,
σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο,
σε μια σχέση χωρίς ονόματα —
κράτα αυτό:

Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί
είναι αυτή που παραμένει.

Όχι γιατί είναι δυνατή.

Αλλά γιατί δεν υπάρχει
πουθενά αλλού να πάει.

Από την ποιητική συλλογή: Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΑΠΑΛΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---