Μαθήματα ιστορίας

Γιώργος Μαργαρίτης

Ο ηγεμονεύων της Ελλάδας γνωστός αρλεκίνος μας πληροφόρησε από το ακριτικό Καστελλόριζο ότι το νησί ήταν το πρώτο ελληνικό έδαφος που απελευθερώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1943.

Πρώτο. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943 είχαν ήδη απελευθερωθεί από τον ΕΛΑΣ ενδεικτικά οι πόλεις/κωμοπόλεις: Καλάβρυτα, Άμφισσα, Καρδίτσα, Καρπενήσι, Μέτσοβο, Γρεβενά, για ένα διάστημα Τρίκαλα καθώς και το σύνολο της ορεινής Ελλάδας. Επίσης το νησί της Σάμου και η Ικαρία.

 
Οι Γερμανοί χρειάστηκε να πολεμήσουν σκληρά τους επόμενους μήνες για να ανακαταλάβουν (σε μία κατεχόμενη χώρα!!!!!) μικρό μόνο μέρος της Ελεύθερης Ελλάδας.

 
Δεύτερο.
(α) Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1943 το νησί δεν ήταν ακόμα ελληνικό έδαφος - ήταν ιταλικό. Ελληνικό έγινε το 1947.

 
(β) Το νησί καταλήφθηκε από ελληνικό άγημα (ΑΤ Κουντουριώτης) όχι για λογαριασμό της Ελλάδας αλλά της Βρετανίας. Η τελευταία απαγόρευσε σε ελληνικά στρατεύματα να παραμείνουν στο νησί και μάλιστα -με πρόσχημα γερμανικούς βομβαρδισμούς- εκκένωσε το νησί από το ΣΥΝΟΛΟ των κατοίκων τους τους οποίους έστειλε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μέση Ανατολή τον Οκτώβριο του 1943.

 
(γ) Η κίνηση αυτή έγινε με πρόσχημα τους γερμανικούς βομβαρδισμούς. Το πολιτικό της όμως υπόστρωμα ήταν ότι το νησί (όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, ακόμα και η Κρήτη) αποτελούσε διαπραγματευτικό χαρτί για την είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Προσφερόταν δηλαδή στην Άγκυρα.....

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κυβερνών αρλεκίνος λέει ανοησίες. Οι τελευταίες όμως επιβεβαιώνουν δύο τρία πράγματα.
Ότι ο κυβερνών θεωρεί "απελευθέρωση" εθνικού εδάφους μόνο ό,τι γίνεται για λογαριασμό και εξυπηρετεί συμφέροντα ισχυρών ξένων "προστατών".

Ότι ο κυβερνών αισθάνεται φόβο ανάμεικτο με σιχασιά μπροστά σε ότι πετυχαίνει ο λαός μας για λογαριασμό της πατρίδας μας .

Τέλος (αυτονόητο) ότι ο κυβερνών -αν και "άριστος"- δεν γνωρίζει ΤΙΠΟΤΕ από την ιστορία του τόπου του( και προφανώς δεν ενδιαφέρεται να την μάθει.

Αν και η οικογενειακή του ιστορία παρουσιάζει αφ' εαυτή εξαιρετικό ενδιαφέρον......

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΚΕ: Τώρα κατάργηση ΦΠΑ και ειδικών φόρων στην Ενέργεια

Ελλάδα

Σε σχόλιό του για την ακρίβεια στα καύσιμα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει τα εξής: 

«Η νέα έκρηξη στην τιμή της βενζίνης, που προστίθεται στο παρατεταμένο ράλι ακρίβειας στα καύσιμα, επιβεβαιώνει ξανά το πόσο "αέρας κοπανιστός" ήταν για τα λαϊκά στρώματα οι "συμφωνίες κυρίων" και τα άλλα "κοστολογημένα" μέτρα που διαφήμιζε η κυβέρνηση. 

Επιβεβαιώνει ακόμα ότι κάθε νέα διεθνής ενεργειακή κρίση μεταφράζεται σ' όλη την ΕΕ σε νέα τεράστια κέρδη των ομίλων και νέα ασήκωτα βάρη για τον λαό. 

Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα να επικαλείται τις διεθνείς κρίσεις και την κλιμάκωση των πολεμικών αναμετρήσεων, την ώρα που συνεχίζει την απαράδεκτη εμπλοκή της χώρας σε αυτές και ενώ αρνείται να πάρει ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης του λαού, όπως είναι η κατάργηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων στην Ενέργεια».

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Παντού

Ελλάδα

«Το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού», δήλωσε ο υπουργός Υγείας, καλώντας τον καθέναν «να προστατεύσει τον εαυτό του», με αφορμή την υπόθεση Μαζωνάκη. 

Την επομένη ο υφυπουργός Υγείας ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχει κενό νόμου», διευκρινίζοντας ότι η συγκεκριμένη ιατρική πράξη που αποδείχθηκε μοιραία για τον τραγουδιστή δεν επιτρεπόταν να γίνεται εκεί και ότι τα μηχανήματα δεν έπρεπε να βρίσκονται στο ιατρείο. 

Αξιοποιούν την υπόθεση που πήρε μεγάλη δημοσιότητα για να αντιστρέψουν την πραγματικότητα που γεννά η πολιτική τους συνολικά στην Υγεία. 

Κουνάνε το δάχτυλο στον λαό ότι στον ωκεανό της εμπορευματοποίησης πρέπει μόνος του να ξεχωρίζει κάθε φορά τι είναι επιστήμη και τι marketing, ποιος έχει άδεια, ποια ιατρική πράξη επιτρέπεται και με ποιες προδιαγραφές. 

Τώρα δεσμεύονται να αυστηροποιήσουν το πλαίσιο και να ανασυστήσουν μηχανισμούς αυστηρότερων ελέγχων, όταν με δική τους ευθύνη οργιάζει στην αγορά η διαφήμιση για κάθε λογής ιατρικές πράξεις «αντιγήρανσης», «ευεξίας» και το εμπόριο ελπίδας για πανάκριβες «θεραπείες», ακόμα και για πολύ σοβαρές ασθένειες, από τυχοδιώκτες γιατρούς και γιαλαντζί επιστήμονες, με μεγάλους κινδύνους για τους ασθενείς. 

Για τις μπίζνες στην Υγεία και τον «ιατρικό τουρισμό» το κράτος είναι «πανταχού παρόν», με χρήμα, προβολή και διευκολύνσεις στα ιδιωτικά θεραπευτήρια και στις κλινικές. 

Για την προστασία του λαού, όμως, «δεν μπορεί» να κάνει κάτι άλλο από το να αναμασά τα περί ατομικής ευθύνης.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ασλανίδης: Ο γιος μου κάηκε μαζί με άλλα 27 παιδιά – Δεν υπάρχει κατηγορητήριο για έκρηξη και φωτιά

Ημεροδρόμος

Στη δίκη για το έγκλημα των Τεμπών κατέθεσε σήμερα ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας του Δημήτρη και πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών.

«Δεν ήρθα εδώ να πω τον πόνο μου. Ήρθα να ζητήσω δικαιοσύνη. Ήρθα να μάθω, πώς πέθανε το παιδί μου. Γιατί κάηκε», είπε ο Παύλος Ασλανίδης και συνέχεισε:

«Εγώ ξέρω ότι ο γιος μου κάηκε μαζί με άλλα 27 παιδιά και δεν υπάρχει κατηγορητήριο για έκρηξη και φωτιά. Δεν ψάχνουμε αόρατα φορτία, θέλουμε την αλήθεια από τι πέθαναν τα παιδιά μας. Γιατί κάποια ήταν ζωντανά» κατέθεσε ο κ. Ασλανίδης ενώ αναφέρθηκε και στην «καταστροφή βιολογικού υλικού» με εντολή, όπως κατέθεσε του εφέτη ανακριτή Σωτήρη Μπακαίμη. Έκανε, επίσης, λόγο για τα “οστάρια” που φυλάσσονται στην Εισαγγελία Λάρισας και για τα οποία ο συνήγορος του Γιάννης Μαντζουράνης προανήγγειλε ότι θα υποβάλει σχετικό αίτημα στο δικαστήριο για να εντοπιστούν και να εξεταστούν.

Στην κατάθεσή του, ο Παύλος Ασλανίδης ανέφερε ότι βρέθηκε εργαστήριο στην Ολλανδία που μπορεί να πραγματοποιήσει τις ειδικές εξετάσεις που ζητούν κάποιοι συγγενείς αφού πραγματοποιηθούν οι εκταφές και ληφθούν δείγματα από σορούς θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Όπως είπε: «Έχουμε ζητήσει εκταφή, έχουμε τέσσερις απορρίψεις. Ζητήσαμε τοξικολογικές, απεικόνιση, ιστολογικές. Δεν ζητήσαμε έκταση ούτε για το παράνομο φορτίο ούτε εξωγήινους. Τελικά έγινε δεκτή, ακόμη περιμένουμε να βρούνε το κατάλληλο εργαστήριο του εξωτερικού. Η τελευταία πληροφόρηση είναι, ότι βρέθηκε στην Ολλανδία, και αναμένεται να το προπληρώσει το υπουργείο Δικαιοσύνης».

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Μια ζωή στον αγώνα, στις γραμμές του ΚΚΕ, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο

Από το βιβλίο του συντρόφου Σπύρου, «Απείθαρχοι - Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα» από τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής»

Ελλάδα

Τον σύντροφο Σπύρο αποχαιρετά με θλίψη και σεβασμό ο εκδοτικός οίκος «Σύγχρονη Εποχή». «Ο σ. Σπύρος Χαλβατζής έδεσε τη ζωή του με τη ζωή του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, του λαϊκού κινήματος, την αντίσταση, την πάλη για κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο» σημειώνει μεταξύ άλλων και επισημαίνει: «Η ζωή του αποτυπώνεται με κάθε λεπτομέρεια στην τελευταία έκδοση της Σύγχρονης Εποχής "Οι απείθαρχοι. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα". Από τις εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή" κυκλοφορεί επίσης το "Η συνέχεια, το ΚΚΕ στη σύγχρονη εποχή"».

Να πώς περιγράφει ο ίδιος στον «πρόλογο» με τον τίτλο «Οδοιπορικό» στιγμές που καθόρισαν τη ζωή και τη δράση του, δεμένη με το Κόμμα και τους αγώνες του εργατικού - λαϊκού κινήματος:

«Αυτό το "Οδοιπορικό" θα μπορούσε να ξεκινήσει με την ιστορία μιας φωτογραφίας. Κι αυτό γιατί η φωτογραφία που τραβήχτηκε πριν εβδομήντα εφτά χρόνια, την άνοιξη του 1948, έχει τη δική της ιστορία. Ηταν τότε που ο πατέρας μας βρισκόταν πάλι εξορία. Ηταν η τέταρτη φορά που τον έστελνε εξορία το αστικό κράτος. Η πρώτη ήταν στη Γαύδο το 1928. Στη Φολέγανδρο εξορίστηκε το 1932 και στην Ανάφη το 1937. Τώρα, ήταν στο θανατονήσι της Μακρονήσου.

Μια ζωή στον αγώνα, στις γραμμές του ΚΚΕ, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τον σοσιαλισμό. Η Μάνα μας, παλιά ΕΛΑΣίτισσα, έβγαλε αυτήν τη φωτογραφία για να την στείλει στον σύντροφό της στη ζωή και στον αγώνα, να δει τα πέντε παιδιά του. Για να την έχει κάπου στο αντίσκηνο, να βλέπει τους αγαπημένους του - που βίωναν και εκείνοι την τραγικότητα της περιόδου - και να παίρνει και από αυτήν κουράγιο για να αντιμετωπίσει τα βασανιστήρια.

Ταχυδρομήθηκε ένα γράμμα και αυτή η φωτογραφία, αλλά ο φάκελος δεν έφτασε τότε στον παραλήπτη. Και αυτό, γιατί εκείνα τα χρόνια η Ασφάλεια έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να αποκόβει ακόμα και την επαφή, την επικοινωνία των οικογενειών των αγωνιστών με τους δικούς τους, φυλακισμένους και εξόριστους. Ανοιγαν τα γράμματα και, ανάλογα με το περιεχόμενό τους, άλλα τα έσκιζαν και τα πετούσαν στο καλάθι των απορριμμάτων και σε άλλα, με μελανί μολύβι, έσβηναν ό,τι δεν τους άρεσε - ίσως οι εκπρόσωποι του κράτους να φαντάζονταν πως αυτό που ήταν γραμμένο στο χαρτί είχε μια "κωδική σημασία", είχε μια ειδοποίηση για τον πολιτικό εξόριστο ή κρατούμενο.

Αυτό, όμως, το γράμμα ακολούθησε μια ξεχωριστή διαδρομή, γιατί αυτός που ανέλαβε να το "ελέγξει" και να το λογοκρίνει, προφανώς αφού διάβασε το κείμενο, είδε και τη φωτογραφία της Μάνας μας και τα αθώα πρόσωπα των πέντε παιδιών της, τσαλάκωσε τον φάκελο - μαζί με το γράμμα και τη φωτογραφία - και το πέταξε στο καλάθι των αχρήστων, νομίζοντας πως έτσι έκανε το "χρέος" του απέναντι στο έθνος. Το χρέος του το έβλεπε στο ότι μπόρεσε να στερήσει από τον κρατούμενο κομμουνιστή να λάβει νέα από το σπίτι του, από την συντρόφισσά του, και να δει τη φωτογραφία των πέντε παιδιών του, που είχαν μείνει πίσω από τη στιγμή που συνελήφθη και εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο.

Η ιστορία του γράμματος, όμως, δεν τελειώνει εδώ. Κάποιος οδοκαθαριστής του δήμου, όταν μάζευε τα σκουπίδια από την Ασφάλεια της πόλης, είδε το γράμμα και το κράτησε -ασφαλώς με μεγάλο κίνδυνο. Ισως εκείνη τη μέρα να βρήκε και άλλα γράμματα. Μπορεί να έβρισκε και άλλες φορές γράμματα, παρόμοια με αυτό, που απευθύνονταν σε πολιτικούς εξόριστους και κρατούμενους, που τότε ήταν πάρα πολλοί. Ισως να συγκινήθηκε που είδε τη φωτογραφία των πέντε παιδιών. Ετσι, την φύλαξε, κάπου την έκρυψε - πράγμα δύσκολο εκείνα τα χρόνια και ήθελε πολύ κουράγιο και ύστερα από εννιά χρόνια, συγκεκριμένα στα τέλη Μάη του 1958, έκανε την εμφάνισή του στο σπίτι μας. Συζήτησε για λίγη ώρα με τον πατέρα και τη Μάνα μας, αφού ήπιαν ένα τσίπουρο, και κάποια στιγμή έβγαλε από την τσέπη του το γράμμα και τη φωτογραφία. Η στιγμή πρέπει να ήταν συγκλονιστική, γιατί για τον λαό ήταν σκληρά εκείνα τα χρόνια - αυτά που ονομάστηκαν "πέτρινα" - πρωτίστως για τους κομμουνιστές, καθώς ήταν αυτοί που κυρίως δέχονταν τη βαρβαρότητα της αστικής εξουσίας. Και αυτός ο εργάτης της καθαριότητας του δήμου φύλαξε, προφανώς με σοβαρό κίνδυνο, αυτό το γράμμα και το παρέδωσε στον παραλήπτη του με εννιά χρόνια καθυστέρηση.

Ο πατέρας και η Μάνα μας, αφού τον ευχαρίστησαν θερμά και τον συγχάρηκαν για τη θαρραλέα στάση του, τον αποχαιρέτησαν. Λίγο μετά, μας έδειξαν τη φωτογραφία και το γράμμα με την επισήμανση να μην κάνουμε κανένα σχόλιο, καμιά αναφορά για την προέλευση της φωτογραφίας, καθώς και για το όνομα του θαρραλέου αυτού ανθρώπου που την κράτησε και την φύλαξε για τόσα χρόνια. Και αυτό, γιατί αυτή η πράξη, αν γινόταν γνωστή στις Αρχές, μπορεί να είχε σοβαρές συνέπειες εις βάρος του. Μπορεί να έχανε τη δουλειά του, ακόμα και να δεχόταν απειλές και διάφορα χτυπήματα από τα όργανα της Ασφάλειας. Γιατί, στα δύσκολα και σκληρά εκείνα χρόνια για τους αντιστασιακούς αγωνιστές, για όλους όσοι μάχονταν την αστική εξουσία και τα αντιλαϊκά μέτρα των κυβερνήσεών της, αυτή η ενέργεια του οδοκαθαριστή μπορεί να χαρακτηριζόταν πράξη "αντεθνική". Αυτή ήταν η δεκαετία του 1950 για τους αγωνιστές.

Αυτή είναι η ιστορία της φωτογραφίας που σήμερα κοσμεί το σπίτι μας. Και αυτή ακριβώς γίνεται μια ακόμα αφορμή να ξεκινήσει ένα "Οδοιπορικό". Να μιλήσουμε για την πορεία εκείνων των χρόνων. Γιατί - και τότε και σήμερα και πάντα - οι πρωτοπόροι αγωνιστές, όλοι όσοι μάχονται το καπιταλιστικό σύστημα, όλοι όσοι παλεύουν για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για την εργατική - λαϊκή εξουσία, έχουν να αντιπαλέψουν πολλά και δύσκολα γεγονότα και καταστάσεις. Και στη συνέχεια της διαδρομής τους συναντούν -και θα συναντούν- όλο και νέα εμπόδια και δυσκολίες. Ομως, μέσα από την οργανωμένη ζωή, μέσα από τη συλλογικότητα καταφέρνουν, βήμα το βήμα, να συμβάλλουν ώστε να οικοδομούνται στέρεες σχέσεις με τους εργάτες, με άλλους εργαζόμενους, με νέους ανθρώπους, στη μεγάλη πορεία που θα διαμορφώσει όρους, συνθήκες και προϋποθέσεις για τις βαθιές, τις ριζικές αλλαγές, που και ώριμες είναι, αλλά και αναγκαίες.

Ξεκινώντας από αυτήν τη φωτογραφία, μπορούμε να καταγράψουμε αυτό το "Οδοιπορικό", που κρατά πάνω από εξήντα χρόνια και συνεχίζεται. Διότι τα προβλήματα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα οξύνονται, αλλά και οι στόχοι για την αλλαγή της κοινωνίας - που πρωτομπήκανε οργανωμένα και συγκροτημένα πριν εκατό χρόνια - παραμένουν ανεκπλήρωτοι. Αλλά και για έναν ακόμα λόγο. Γιατί αυτά που δρομολογήθηκαν έναν αιώνα πριν και σμιλεύτηκαν με αγώνες, με αμέτρητες θυσίες, με πόνο και δάκρυα περιμένουν τη δικαίωσή τους. Δικαίωση που θα ικανοποιήσει όλους αυτούς που δικαιούνται να καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν, να μη γίνεται αυτός ο πλούτος αντικείμενο εκμετάλλευσης από μια χούφτα καπιταλιστές.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, αυτήν την Οδοιπορία...»  

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Για τον Σπύρο

Νίκος Μπογιόπουλος από Ημεροδρόμο

Ο Σπύρος Χαλβατζής,
ο Γραμματέας μου στην ΚΝΕ,
ο ορισμός του ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ,
ένα παντοτινό σύμβολο της ιστορίας του Κόμματός μας,
ένα πρόσωπο που καθρεφτίζεται το καθάριο των οραμάτων μας, μια μορφή που ανήκει στο πάνθεον με τα τιμαλφή του παρελθόντος,
του παρόντος και του μέλλοντός μας,
έφυγε από την ζωή.
Ο Σπύρος Χαλβατζής,
ο “Σπύρος” για όλους τους Κνίτες της γενιάς μου,
“ο πιο ανθρώπινος άνθρωπος” όπως έγραφε ο Μαγιακόφσκι,
που μας ρωτούσαν πώς πρέπει να είναι οι κομμουνιστές και μείς απαντούσαμε: “Να, όπως αυτός”,
πυξίδα και διαβατήριο στα ταξίδια της συνείδησής μας,
ήταν και θα είναι το σύμβολο, η υπόληψη και η Τιμή μας.

Σ.Σ.: Σήμερα θα πραγματοποιηθεί η τελετή αποχαιρετισμού του ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ, Σπύρου Χαλβατζή.

Η τελετή θα είναι πολιτική και θα γίνει στις 5.30 μ.μ. στο προαύλιο του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967 – 1974).

Συγκεκριμένα, πίσω από το πάρκο Ελευθερίας, κοντά στον σταθμό Μετρό Μέγαρο Μουσικής.

Η οικογένεια του Σπύρου Χαλβατζή, καλεί «αντί στεφάνων, να ενισχυθεί η προσπάθεια οικονομικής στήριξης του συστήματος υγείας της Κούβας».

 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Είμαστε τελικά πολυγαμικοί ή μονογαμικοί;

Ευάγγελος Ορφανίδης

Πάμε να δούμε την καυτή πατάτα…Είμαστε τελικά πολυγαμικοί ή μονογαμικοί;
Αν ρωτήσεις κάποιον αν πιστεύει στη μονογαμία, συνήθως θα πάρεις μια απάντηση γεμάτη ιερή ευλάβεια, από αυτές που συνοδεύονται από χέρι στην καρδιά και βλέμμα που κοιτάζει το άπειρο. «Φυσικά και πιστεύω!» θα σου πει. Αν όμως, ακριβώς εκείνη τη στιγμή, περάσει από μπροστά του μια ενδιαφέρουσα ύπαρξη, «Τς τς τς τς (Χ10)… κοίτα πώς ντύνονται σήμερα! Απαπαπαπα… καμία ντροπή πλέον!» Το λέει και συνεχίζει να κοιτάζει για άλλα δεκαπέντε λεπτά, όχι φυσικά επειδή ενδιαφέρεται… αλλά για να ολοκληρώσει την κοινωνιολογική έρευνα.

Και κάπου εδώ ξεκινάει η μεγάλη παρεξήγηση. Πολλοί έχουν την αυταπάτη ότι μονογαμία σημαίνει πως, με το που ερωτεύεσαι ή φοράς βέρα, ακυρώνεται αυτομάτως το οπτικό σου νεύρο, η φαντασία σου και ολόκληρο το νευρικό σου σύστημα. Λες και μαζί με τη δέσμευση, σου κάνουν δώρο κι ένα ζευγάρι παρωπίδες. Ο άνθρωπος όμως είναι λίγο πιο σύνθετος και αντιφατικός . Έχει την εκπληκτική ικανότητα να συνδέεται βαθιά, να χτίζει ασφάλεια, συντροφικότητα και κοινή ζωή με έναν άνθρωπο. Ταυτόχρονα, όμως, διατηρεί την ικανότητα να νιώθει περιέργεια, έλξη ή επιθυμία για άλλους. Αυτό δεν σε κάνει αυτομάτως «προδότη» ή παθολογικό τύπο, σε κάνει απλώς ζωντανό οργανισμό. Η έλξη είναι μια αυθόρμητη εμπειρία. Η απιστία είναι συμπεριφορά. Και ανάμεσα στα δύο υπάρχει μια πολύ σημαντική γέφυρα…η επιλογή. Η μονογαμία, λοιπόν, δεν είναι η εξαφάνιση κάθε άλλης επιθυμίας. Είναι η συνειδητή απόφαση να μην κάνεις κάθε επιθυμία που σου περνάει από το μυαλό πράξη. Δεν σημαίνει «παύουν να μου αρέσουν οι άλλοι άνθρωποι». Σημαίνει «ξέρω τι έχω διαλέξει και αναλαμβάνω το κόστος αυτής της επιλογής».

Επειδή, ας μην γελιόμαστε, κάθε επιλογή έχει το τιμολόγιό της. Η απόλυτη ελευθερία κοστίζει σε ασφάλεια. Η βαθιά δέσμευση κοστίζει σε πιθανότητες και εναλλακτικές. Δεν γίνεται να απαιτείς τη συναισθηματική ζεστασιά μιας σταθερής σχέσης και, ταυτόχρονα, να ζεις με τους όρους ενός ελεύθερου σκοπευτή που δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Φυσικά και μπορείς να επιλέξεις οποιοδήποτε μοντέλο σχέσης σε εκφράζει, αρκεί να υπάρχει ειλικρινής, αμοιβαία συναίνεση. Αυτό που δεν γίνεται, είναι να ζητάς από τον άλλον απόλυτη αφοσίωση, ενώ εσύ κρατάς στα κρυφά ανοιχτές όλες τις εξόδους κινδύνου. Το ουσιαστικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν γεννηθήκαμε μονογαμικοί ή πολυγαμικοί. Το ερώτημα είναι..Τι ακριβώς ψάχνεις κάθε φορά που κοιτάζεις προς τα έξω; Αναζητάς μια αυθεντική νέα σύνδεση ή μια γρήγορη δόση επιβεβαίωσης ότι παραμένεις ελκυστικός; Λαχταράς την ελευθερία σου ή μήπως τρομάζεις επειδή η οικειότητα άρχισε να γίνεται επικίνδυνα βαθιά; Σε πνίγει η ίδια η σχέση ή σε τρομάζει το γεγονός ότι ο άλλος άρχισε να σε βλέπει χωρίς τις προσωπίδες σου; Κυνηγάς τον έρωτα ή είσαι εθισμένος στην ευφορία της αρχής, επειδή δυσκολεύεσαι να αντέξεις την πεζή, καθημερινή ρουτίνα; Πολλές φορές, αυτό που βαφτίζουμε «πολυγαμικό χαρακτήρα» δεν είναι κάποια ανώτερη φιλοσοφία ζωής. Είναι απλώς ένας άνθρωπος που χρειάζεται συνεχώς καινούργιους καθρέφτες γύρω του για να νιώσει ότι αξίζει. Από την άλλη, ούτε η εμμονική προσκόλληση στη μονογαμία είναι πάντα δείγμα αγνής αγάπης συχνά πηγάζει από φόβο εγκατάλειψης, ανάγκη για έλεγχο ή τυφλή κοινωνική συμμόρφωση.

Κανένα από τα δύο μοντέλα δεν είναι από μόνο του δείγμα ωριμότητας ή παθολογίας. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η ειλικρίνεια, η συναίνεση και η αναλήψη ευθύνης. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές επιθυμίες. Το πρόβλημα ξεκινά όταν απαιτούν τα πάντα χωρίς να πληρώσουν κανένα τίμημα..ασφάλεια στο σπίτι, περιπέτεια εκτός, αφοσίωση από τον σύντροφο και πλήρη ελευθερία για τους ίδιους. Αυτό δεν λέγεται πολυγαμία. Λέγεται απαίτηση για προνόμια χωρίς καμία αμοιβαιότητα. Ίσως, να μην είμαστε ούτε αμιγώς μονογαμικοί ούτε αμιγώς πολυγαμικοί. Είμαστε πλασμένοι με πολλαπλές επιθυμίες, αλλά και με την ικανότητα να νοηματοδοτούμε τις αποφάσεις μας. Η συναισθηματική ωριμότητα δεν φαίνεται από το αν ένιωσες έναν πειρασμό. Φαίνεται από το τι έκανες με αυτόν και τι συμφώνησες με τον άνθρωπό σου .Ηαγάπη δεν απαιτεί τύφλωση. Βλέπεις πολύ καλά ότι υπάρχουν κι άλλοι ελκυστικοί άνθρωποι στον κόσμο. Απλώς δεν ξεχνάς ποιον επέλεξες και, κυρίως, δεν τον εξαπατάς για να γλιτώσεις τη δύσκολη συζήτηση που οφείλεις να κάνεις με τον εαυτό σου.

Υ.Γ. Το κλασικό «έτσι είναι η φύση μου» συνήθως μεταφράζεται ως.. «Θέλω να χρεώσω στη βιολογία την ευθύνη που βαριέμαι να αναλάβω ο ίδιος».

ΥΓ.2 Το κείμενο δεν γράφτηκε για να κρίνει το πώς επιλέγει ο καθένας να αγαπά και να σχετίζεται. Η ψυχοθεραπεία δεν μοιράζει πιστοποιητικά ηθικής, προσπαθεί να καταλάβει τι κρύβεται πίσω από τις επιλογές μας.

Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»

Λίλα Μήτσουρα

"Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι"

Ποιοί είναι οι φίλοι τους;

Ποιοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν, στηρίζουν;

Και όλα αυτά εις βάρος του λαού.

Είναι παιδιοβιαστές, φασίστες, απατεώνες, λαμόγια, κλπ.

Και όλοι του “καλού κόσμου”.

Του δικού τους κόσμου που έφτιαξαν όπως τον επιθυμούσαν.

Αιματορουφήχτρες όλοι τους.

Του απλού κόσμου.

Με ένα ακόμα κοινό σημείο.

Το γυαλιστερό πανάκριβο περιτύλιγμα με τον τεράστιο φαντεζί φιόγκο.

Για να πουλάει καλύτερα.

Για να μη μπορείς να το φτάσεις εσύ ο κατώτερος άνθρωπος.

Αρα να το επιθυμείς περισσότερο και να το θαυμάζεις.

Είδες τι ωραία που σου γεννούν την ανάγκη;

Να ξεπουληθείς, να δανειστείς για να το αποκτήσεις.

Να πάρεις κάτι και συ από την ιλουστρασιόν ζωή τους.

Την καμωμένη από το αίμα των αφελών.

Την καλυμμένη ζωή με πανάκριβες φίρμες και αρώματα για να κρύψουν την δυσοσμία τους.

Την σαπίλα τους.

Και αυτή βρωμάει πολύ.

Από έξω κούκλα και από μέσα πανούκλα.

Αυτοί είναι οι φίλοι τους.

Ο ένας χειρότερος από τον άλλον.

Και όταν έρχονται τα δύσκολα, πρώτοι βγαίνουν να τους κρεμάσουν στα μανταλάκια.

Οι άμεμπτοι.

Οι ακάθαρτοι.

Οι άριστοι.

Οι παρασυρμένοι.

Για ποιούς μιλώ άραγε;

Πήγε κάπου το μυαλό σου;

Αν ναι, τότε να χαίρεσαι που δεν τους μοιάζεις.

Να χαίρεσαι που έχεις την ικανότητα να το βλέπεις.

Που μπορείς να οσμίζεσαι όλη αυτήν την σήψη κάτω από τα πανάκριβα αρώματα.

Και να χαίρεσαι που έχεις την δύναμη να το αλλάξεις από τα θεμέλια όλο αυτό.

Γιατί μόνο με ένα εκ θεμελίων ξεθεμελίωμα θα ζήσουμε όπως μας πρέπει και μας αξίζει.

Γιατί μόνο εσύ μπορείς.

Εσύ ο λαός


Λίλα Μήτσουρα

---

Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι λέξεις οι απατεώνισσες

Λιάνα Κανέλλη

Προσοχή, προσοχή. Ερχονται, ήρθαν και μας κατέκλυσαν οι λέξεις οι απατεώνισσες. Οι παραπλανητικές συνηχήσεις σε καιρούς μισογνώσης, μισοάγνοιας, μισοζωής και περιπλανώμενων μωροφιλοδοξιών των ιστορικώς χρήσιμων ηλιθίων. Η διαδικτυακή αχρησία του νου άρχισε να καθιερώνει μια προσοδοφόρα κλίμακα αχρηστίας, για βολικά κόμματα, βολικούς λαγούς και βολικούς οπαδούς.

Κι έτσι και πάμε σήμερα με τη λέξη Φειδίας, στο διαδίκτυο αλλά και σε φυλλάδες, σε ιστοσελίδες και μπλόγκια που θα την πετάξουν έτσι ξεκάρφωτα, ο νους θα πάει, θα παραπεμφθεί κυριολεκτικά, στον φερώνυμο Κύπριο ευρωβουλευτή που έχτισε και κόμμα και δημιούργησε και ρεύμα... Και να που ξεφυτρώνει ένας παρανοϊκός, άσχετος δημιουργικός μύθος, αναντίστοιχος με τον γλύπτη Φειδία και τα δικά του αγάλματα. Μεγαλύτερος δε με την πλατφορμάδικη στήριξη ενός «τιτάνα» σαν τον μεταναζιστή Μασκ. Το χειρότερο απ' όλα με τις λέξεις, τις συμβατικές, τις καθημερινές, σύνθετες ή μη, είναι πως χρησιμοποιούνται πολιτικά και ιστορικά με τέτοιο υπερφωτισμένο διαστρεβλωτικό πρίσμα που τυφλώνει μάζες περισσότερες απ' ό,τι ο Βουλγαροκτόνος. Πάνε μέρες τώρα που βλέπω να χαρακτηρίζεται το μεταναζιστικό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία», το ΑΦΕΝΤΕ όπως το ακούμε, συντηρητικό, υπερσυντηρητικό, ξενοφοβικό, αλλά ποτέ αυτό που είναι και περιλαμβάνει όλα τα προηγούμενα, γνήσια ναζιστικό, που βλέπει και στον τίτλο και στο πρόγραμμά του το ολόγραμμα του Χίτλερ και του συνθήματος «η Γερμανία υπεράνω όλων». Αλλωστε το ίδιο ακριβώς λέει και πραγματοποιεί και ο Τραμπ της ΜΑΓΚΑ, ο μάγκας, γαμ@ τη συνήχησή μου μέσα... Εξοργίζομαι μ' αυτό το πολιτικά πορνό λεξιλόγιο όταν γράφεται και λέγεται μα πόσο γλύκανε η Μελόνι. Μελένια ένα πράγμα ξαφνικά. Σαν να είναι η σβάστικα και το λοφίο του Μουσολίνι, τον οποίο θαυμάζει, λούτρινα αξεσουάρ κρεμασμένα στην τσαντούλα της.

Οπως συμβαίνει πάντα στη χώρα που θυμώνει με τα καρτούν επειδή θέλει να χρησιμοποιεί τα δικά της, εμείς εδώ στην Ελλάδα φτιάξαμε μέχρι και ακραίο κέντρο και βάλαμε και στη Βουλή μια καρναβαλιστική εκδοχή των Σπαρτιατών. Φωνάζαμε για τους 300 ως κινούμενα σχέδια, και τώρα περιμένουμε (;) τον νυμφίο του ναζισμού, που όπως λέει ο Μασκ τον αδικοφυλακίσαμε και τον σταυρώσαμε. Αυτόν που παίζει στην ταινία η μωρά παρθένος ελληνική πολιτική σκηνή και το παλικάρι, ο οποίος καλεί κόσμο στην πύλη της φυλακής την επομένη του Σταυρού, ώστε μετά τα σπα του κελιού, επί δεκατρία συναπτά, να μας μάθει τον νέο εθνικό ύμνο, τον ύμνο του Κορυδαλλού. Εάλω η Τροία της δεξιάς.

Πάμε τώρα στον νεοπατριωτισμό του Αλέξη, που έχει απαυτώσει κάθε λέξη και προπάντων την αξιοπρέπεια. Ο Αλέξης καλλιεργεί το οργουελικό υπόβαθρο, πουλώντας έναν «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» επειδή μεγάλωσε, συμβιβάστηκε, ενσωματώθηκε με τους αστούς και ξεφορτώθηκε τη λέξη αριστερά χωρίς τύψεις. Την αριστερά την έκαψε με τον Καμμένο, και το μανιφέστο μπερδεύοντας τον Μαρξ με τον Σιακαντάρη, και μετράει την εξαπάτηση των ψηφοφόρων του με το καντάρι. Οι λέξεις είναι απατεώνισσες όσο και οι χρήστες τους. Είναι κομμάτια από σπασμένα κεραμίδια, έξω από την πρόταση, από μια φράση. Μπορεί να κρυφτούν και οι πιο βρώμικες σε καλογραμμένα κείμενα, αλλά ακόμα κι εκεί, με μια δεύτερη ανάγνωση, στο τέλος όλοι καταλαβαίνουν ότι εδώ κάτι δεν κολλάει. Σ' αυτήν την εμπόλεμη περίοδο θα πουληθούν πολλές δεύτερες αναγνώσεις και πολλές δεύτερες ευκαιρίες, και προφανώς θα γίνουν της μόδας τα μπρελόκ Φρανκεστάιν για τα κλειδιά του παραδείσου της εξουσίας. Ο ναζισμός πριν, τώρα και μετά δεν χωράει δεύτερη ανάγνωση. Και η σβησμένη σβάστικα διαβάζεται ευκρινώς άμα δεν τη χαϊδέψεις. Ο λαός απ' τις θολούρες, τις βαβούρες και τις ψευτούρες βγαίνει με μια απλή μέθοδο, αλλά τεράστια απαίτηση: Καθαρές κουβέντες.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Φευγαλέες παρατηρήσεις

Γιώργος Μαργαρίτης

Έχουν πολλαπλασιαστεί εσχάτως στα διάφορα κανάλια, podcast, και λοιπά παρόμοια οι "αναλυτές", "στρατηγικοί αναλυτές", "διεθνολόγοι" και τα παρόμοια....

Καλώς! Αυτό σημαίνει ότι παραμένουμε ορθολογιστές... Να ανησυχήσουμε όταν τους παραπάνω τους αντικαταστήσουν οι αστρολόγοι.

Υπάρχει όμως κάτι αφύσικο.

Σε περίοπτη θέση, πίσω και γύρω από τους πολυποίκιλους "αναλυτές" φιγουράρουν εικόνες της Παναγίας, του Χριστού και όλων των αγίων.

Δεν συμβαίνει σε όλους, αφορά όμως την μεγάλη πλειονότητα.

Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα:
Πρώτο. Ο Θεός της Ελλάδας να βάλει το χέρι Του.
Δεύτερο. Βοήθα Χριστέ και Παναγιά να μην πω καμία βλακεία (περισσότερο ορατή από τις βλακείες που συνήθως λέω)

Παραδόξως (για τους μη πιστεύοντες), φυσιολογικά (για τους πιστεύοντες - true believers) τα θεϊκά αυτά πρόσωπα φαίνεται πως σταθερά κατευθύνουν τις "αναλύσεις" των "αναλυτών" σε "ενάρετους" και "δοκιμασμένους" δρόμους.

Για παράδειγμα, το σύνολο των "αναλυτών" του είδους καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η συμμαχία με το Ισραήλ είναι Θείο Δώρο για την Ελλάδα.

 
Προφανώς ούτε ο Ιησούς, ούτε η Παναγία κρατούν κακία για τα όσα τον παλαιό εκείνο καιρό υπέστησαν.

Και υποδεικνύουν το Ισραήλ ως σωτήρα του ελληνισμού και της Αγίας Πίστης.

 
Άγνωσται αι Βουλαί του Κυρίου!!!

Σε μια τέτοια συγκυρία θεωρούμε όμως εγκληματικό να αποκρύπτονται μυστικά και ντοκουμέντα που θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν ουσιαστικά την Θεία Βούληση.

Στις επιστολές του Ιησού αναφέρομαι που κρατά κλειστές για το κοινό ο ιδιοκτήτης τους - και αρχηγός πολιτικού κόμματος!

 
Ίσως όμως εμπεριέχουν οδηγίες για το όταν γίνει πρωθυπουργός!!!

 
Τότε θα μάθουμε..... 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »