Μονόδρομος

Ελλάδα

Τον ίδιο μήνα που τιμώνται η Απελευθέρωση της Αθήνας και η εποποιία της ΕΑΜικής Αντίστασης, οργανώνεται συνέδριο με θέμα «Αρχαιολογία και Κατοχή 1941 - 1944» από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή και το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού. 

Στην αφίσα του συνεδρίου - ως προϊόν μοντάζ - η σημαία της Βέρμαχτ υψώνεται πάνω από την Ακρόπολη, ενώ μια βασική εισήγηση, του ερευνητή στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών Valentin Schneider, τιτλοφορείται «Μακάρι να ήμουν εκεί όταν υψώθηκε η σημαία στην Ακρόπολη. Ορίζοντες της φαντασίας και πραγματικότητα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944/45)». 

Η αφίσα αποσύρθηκε μετά τις διαμαρτυρίες, η ουσία όμως παραμένει. 

Το συνέδριο εντάσσεται στη σταθερή προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορικής μνήμης, ωραιοποίησης της γερμανικής κατοχής, υποβάθμισης των γερμανικών αποζημιώσεων και, όπως έχει ειπωθεί, σχεδιασμού του «κοινού μέλλοντος» των αστικών τάξεων Γερμανίας - Ελλάδας στην ΕΕ. Τους ίδιους σκοπούς υπηρετούν το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον, τα προγράμματα MOG, η υποκατάσταση της ιστορικής επιστήμης από τη «θεραπεία του τραύματος», οι συνεντεύξεις για τους 200 της Καισαριανής που συκοφαντούν το Κόμμα τους ή τα συνέδρια που οργανώνουν ιστορικοί σιτιζόμενοι από κάθε λογής πρεσβείες και καπιταλιστικά κράτη. Κανείς δεν μπορεί πάντως να τους καταλογίσει ασυνέπεια: Οταν είσαι κάτω από τη σημαία των συμφερόντων της αστικής τάξης και της ευρωατλαντικής συμμαχίας, η αναθεώρηση της Ιστορίας, η «κατάλληλη διαχείριση» της γερμανικής κατοχής και ο αντικομμουνισμός είναι ανεπίστρεπτος μονόδρομος προς τον πάτο.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---