Της Λίλα Μήτσουρα
Και ότι αφήνεις πίσω σου το λες απώλεια και το πενθείς. Σαν να μη ξεπέρασες ποτέ την ηρωική σου έξοδο από την μήτρα της μάνας σου. Το βάφτισες εγκατάλειψη και κλαις. Το λέω ταξίδι και ανυπομονώ.
Σε φόρτωσαν νομίζεις με αποσκευές βαριές, μα τις προσδοκίες που σε κούρασαν ποτέ δεν τις αποχωρίστηκες. Και κάθε μια που έσβηνε αντί να την πετάς της πρόσθετες και ένα φόβο. Ξεχάστηκες εκεί στην πρώτη σου εγκατάλειψη, ταξίδι σου πα, το λέω εγώ, με την ελπίδα αγκαλιά να νομίζεις πως σου παίρνει το βάρος, με ένα δαγκωμένο χαμόγελο.
Βιαστική και βίαιη νόμισες η απομάκρυνση σου από το μητρικό σου λίκνο και έμεινες να κλαψουρίζεις αιώνιο μωρό. Που ξέχασε να μεγαλώσει.....
Αρνείσαι κάθε βήμα μπροστά μένοντας να θρηνείς ότι τελείωσε ότι άλλαξε. Φόρτωσες και τις απώλειες στις αποσκευές σου και σε εμβρυική στάση κοιτάς τον εχθρό και περιμένεις το θαύμα.
Εχθρός σου η ζωή σου! Τον εαυτό σου πολεμάς με μανία, τον εαυτό σου φοβάσαι και από αυτόν προσδοκάς και σε αυτόν ελπίζεις. Φυγομαχείς και αρνείσαι να αγωνιστείς. Έβαλες τον εαυτό σου στην θέση του θύματος και κλαψουρίζοντας το λες αδυναμία. ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ ΛΙΠΟΤΑΞΙΑ!
Γιατί η απόλυτη αδιαφορία λέγεται και λιποταξία. Ταυτόσημη με την προδοσία και την δειλία. Κάθεσαι θεατής αρνούμενος να πάρεις μέρος στην ιστορία. Την ιστορία που γράφει η Ελλάδα αυτό τον καιρό. Και συμμαχείς με αυτούς που βρίσκουν ανυπόφορους τους Έλληνες. ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗ!
ΚΑΛΗ Η ΕΜΒΡΥΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΕΙΣΑΙ ΦΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ!
ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ!
Και ότι αφήνεις πίσω σου το λες απώλεια και το πενθείς. Σαν να μη ξεπέρασες ποτέ την ηρωική σου έξοδο από την μήτρα της μάνας σου. Το βάφτισες εγκατάλειψη και κλαις. Το λέω ταξίδι και ανυπομονώ.
Σε φόρτωσαν νομίζεις με αποσκευές βαριές, μα τις προσδοκίες που σε κούρασαν ποτέ δεν τις αποχωρίστηκες. Και κάθε μια που έσβηνε αντί να την πετάς της πρόσθετες και ένα φόβο. Ξεχάστηκες εκεί στην πρώτη σου εγκατάλειψη, ταξίδι σου πα, το λέω εγώ, με την ελπίδα αγκαλιά να νομίζεις πως σου παίρνει το βάρος, με ένα δαγκωμένο χαμόγελο.
Βιαστική και βίαιη νόμισες η απομάκρυνση σου από το μητρικό σου λίκνο και έμεινες να κλαψουρίζεις αιώνιο μωρό. Που ξέχασε να μεγαλώσει.....
Αρνείσαι κάθε βήμα μπροστά μένοντας να θρηνείς ότι τελείωσε ότι άλλαξε. Φόρτωσες και τις απώλειες στις αποσκευές σου και σε εμβρυική στάση κοιτάς τον εχθρό και περιμένεις το θαύμα.
Εχθρός σου η ζωή σου! Τον εαυτό σου πολεμάς με μανία, τον εαυτό σου φοβάσαι και από αυτόν προσδοκάς και σε αυτόν ελπίζεις. Φυγομαχείς και αρνείσαι να αγωνιστείς. Έβαλες τον εαυτό σου στην θέση του θύματος και κλαψουρίζοντας το λες αδυναμία. ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ ΛΙΠΟΤΑΞΙΑ!
Γιατί η απόλυτη αδιαφορία λέγεται και λιποταξία. Ταυτόσημη με την προδοσία και την δειλία. Κάθεσαι θεατής αρνούμενος να πάρεις μέρος στην ιστορία. Την ιστορία που γράφει η Ελλάδα αυτό τον καιρό. Και συμμαχείς με αυτούς που βρίσκουν ανυπόφορους τους Έλληνες. ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗ!
ΚΑΛΗ Η ΕΜΒΡΥΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΕΙΣΑΙ ΦΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ!
ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου