Ελλάδα
ΕΛΛΑΔΑ 2026…
Ονομάζομαι Δένδης Βασίλειος, 27 ετών.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στα ζώα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η ζωή μου ήταν εκεί — δίπλα τους. Δεν είναι απλά ζώα για εμένα. Είναι η οικογένειά μου.
Μπήκα στο πρόγραμμα νέων αγροτών και, με αμέτρητο κόπο, θυσίες και αγάπη, κατάφερα να φτιάξω το δικό μου κοπάδι. Τη δική μου δουλειά. Τη ζωή μου.
Και ξαφνικά…
Έπεσα για ύπνο νοικοκύρης και ξύπνησα χωρίς να έχω στον ήλιο μοίρα.
Γιατί;
Γιατί κάποιοι «υπεύθυνοι» τοπικοί άρχοντες;
Γιατί αυτοί που μας κυβερνούν αποφάσισαν ότι εμείς τελειώσαμε;
Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν να θανατώσουν τις οικογένειές μας;
Για εμάς δεν είναι αριθμοί. Δεν είναι παραγωγή.
Είναι ζωές. Είναι κομμάτι της ψυχής μας. Με αυτά μεγαλώσαμε. Μαζί τους παλέψαμε.
Και τώρα;;; τώρα τιι;;;
Παλεύουμε 150 άνθρωποι σε ένα νησί με 450.000 αιγοπρόβατα δίνουμε έναν τεράστιο αγώνα.
Οι υπόλοιποι πού είστε;
Τι περιμένετε για να ξυπνήσετε;
Ή μήπως βολευτήκατε;
“Άσε, θα τρέξουν τα κορόιδα και κάτι θα γίνει…”
Λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι.
Γιατί επέλεξα να μείνω. Να παλέψω. Να συνεχίσω αυτό που έμαθα από παιδί.
Αλλά δεν θα σταματήσω. Δε θα σας κάνω την χάρη εδώ είμαι και αντέχω..
Γιατί για εμένα… δεν είναι απλά δουλειά.
Είναι ζωή.....
ΕΛΛΑΔΑ 2026…
Ονομάζομαι Δένδης Βασίλειος, 27 ετών.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα στα ζώα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η ζωή μου ήταν εκεί — δίπλα τους. Δεν είναι απλά ζώα για εμένα. Είναι η οικογένειά μου.
Μπήκα στο πρόγραμμα νέων αγροτών και, με αμέτρητο κόπο, θυσίες και αγάπη, κατάφερα να φτιάξω το δικό μου κοπάδι. Τη δική μου δουλειά. Τη ζωή μου.
Και ξαφνικά…
Έπεσα για ύπνο νοικοκύρης και ξύπνησα χωρίς να έχω στον ήλιο μοίρα.
Γιατί;
Γιατί κάποιοι «υπεύθυνοι» τοπικοί άρχοντες;
Γιατί αυτοί που μας κυβερνούν αποφάσισαν ότι εμείς τελειώσαμε;
Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν να θανατώσουν τις οικογένειές μας;
Για εμάς δεν είναι αριθμοί. Δεν είναι παραγωγή.
Είναι ζωές. Είναι κομμάτι της ψυχής μας. Με αυτά μεγαλώσαμε. Μαζί τους παλέψαμε.
Και τώρα;;; τώρα τιι;;;
Παλεύουμε 150 άνθρωποι σε ένα νησί με 450.000 αιγοπρόβατα δίνουμε έναν τεράστιο αγώνα.
Οι υπόλοιποι πού είστε;
Τι περιμένετε για να ξυπνήσετε;
Ή μήπως βολευτήκατε;
“Άσε, θα τρέξουν τα κορόιδα και κάτι θα γίνει…”
Λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι.
Γιατί επέλεξα να μείνω. Να παλέψω. Να συνεχίσω αυτό που έμαθα από παιδί.
Αλλά δεν θα σταματήσω. Δε θα σας κάνω την χάρη εδώ είμαι και αντέχω..
Γιατί για εμένα… δεν είναι απλά δουλειά.
Είναι ζωή.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου