-Καλημέρα, Βασίλη. Τι νέα;
-Πες μου εσύ κανένα καλό νέο, γιατί τα κανάλια κοντεύουν να μας τρελάνουν
-Κι εγώ έχω μείνει άφωνος. Ακόμα κι όταν κάποιος πάει να μιλήσει, πέφτουν πάνω του
-Είναι μεγάλα τα συμφέροντα, δάσκαλε. Τι έχεις στο μυαλό σου;
-Αυτά τα παιδιά, που θέλησαν να πάνε στην Παλαιστίνη να εκφράσουν τη συμπαράσταση τους στους ανθρώπους, που βασανίζονται και απειλούνται με θάνατο κάθε μέρα
-Και τι κατάφεραν;
-Φάνηκε ότι "ο βασιλιάς είναι γυμνός". Αν οι πολιτισμένοι υποστηρίζουμε ένα κράτος, που φυλακίζει, ξυλοκοπεί κι εξευτελίζει όποιον αντιδρά, τι είδους πολιτισμός είναι αυτός;
-Για το Ισραήλ λες... Δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να συμφωνεί μ' αυτές τις πράξεις
-Να χαιρόσαστε τους συμμάχους μας λοιπόν!
-Κατά τ' άλλα πώς πάει το σχολείο;
-Στα Λύκεια έχουν μπει σε ρυθμό εξετάσεων. Εμείς,στα Γυμνάσια αγκομαχάμε να τελειώσουμε τα μαθήματα
-Και γιατί αγκομαχάτε;
-Γιατί τα παιδιά είναι πολύ ατίθασα. Μετά το Πάσχα έχουμε δεινοπαθήσει. Το μόνο που επιδιώκουν είναι να μη γίνει μάθημα
-Παιδιά είναι, δάσκαλε. Είναι κι άνοιξη... μην το ξεχνάς
-Έτσι φαίνεται... έχουν επηρεαστεί. Αλλά από την άλλη να τους λες: "καθήστε να σας πω τα πιο σημαντικά κεφάλαια για τις εξετάσεις " κι αυτά να κάνουν φασαρία, αυτό με ξεπερνάει
-Και ποιος σου είπε ότι τους νοιάζουν οι εξετάσεις;
-Δηλαδή;
-Έχουν ουσία οι εξετάσεις, δάσκαλε; Νομίζεις ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν;
-Τι να πω; Κάποια αντιδρούν έτσι στην τυραννία των εξετάσεων; Μπορεί...
-Μεγάλη σημασία δεν έχουμε δώσει στις εξετάσεις, δάσκαλε; Είδες τα δύο κορίτσια, που αυτοκτόνησαν;
-Τα έχουν πιέσει πολύ τα παιδιά, Βασίλη. Αυτός ο μύθος ότι όλα κρίνονται στις Πανελλήνιες είναι καταστροφικός
-Έτσι
-Όλοι φταίμε. Πρώτα απ' όλα οι κυβερνήσεις, που με τα συστήματα τους απαγορεύουν στα νέα παιδιά να ζήσουν την εφηβεία τους. Και που, με την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμόύ και την αύξηση της ανεργίας, οδηγούν τους νέους σε αδιέξοδο
-Σωστά. Είναι απαράδεκτη η πολιτική που ασκείται στην Παιδεία
-Ποιοι είναι αυτοί που λένε στα παιδιά ότι αν δεν πετυχουν στις Πανελληνιες, θα αποτύχουν στη ζωή τους; Και ποια είναι η τύχη όσων πετυχαίνουν;
-Ποια είναι, δάσκαλε;
-Σε μας στην εκπαιδευση οι επιτυχόντες είναι στην καλύτερη περίπτωση-γιατί πολλοί ξημεροβραδιάζονται στα φροντιστήρια-με μια βαλίτσα στο χέρι και τρέχουν σ' όλη τη χώρα να καλύψουν τα κενά ως αναπληρωτές με μισθό κάτω από 1000 ευρώ
-Και οι άλλοι;
-Οι άλλοι π.χ. οι γιατροί λόγω και της απουσίας σοβαρής πολιτικής υποστήριξης της δημόσιας υγείας, συνήθως προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε νοσοκομεία στην Ευρώπη κι αλλού
-Και γι' αυτό αγχώνουμε τα παιδιά μας;
-Ακριβώς. Και φταίνε σ' αυτό και οι οικογένειες, Βασίλη
-Και τι να κάνουμε, δάσκαλε, αφού αυτό είναι το σύστημα;
-Να αντιδράσετε, Βασίλη. Προέχει η ψυχική υγεία των παιδιών κι όχι μια πρόσκαιρη επιτυχια
-Δίκιο έχεις. ..
-Και να ψάξουμε να βρούμε τα πραγματικά ενδιαφέροντα των παιδιών και τις κλίσεις τους κι όχι να τα πιέζουμε κυβέρνηση-γονείς-καθηγητές απλά να πετύχουν στις Πανελλήνιες
-Και το υπουργείο τι λέει για όλα αυτά;
-Λέει ότι δεν είναι αξιόπιστο το σύστημα, γιατί είναι λίγες αυτές οι εξετάσεις και θέλει να τις επεκτείνει σε όλο το Λύκειο
-Για να μπαίνουν σίγουρα οι καλύτεροι στις σχολές...
-Αν επιβιώσουν σ' αυτόν το μαραθώνιο... Μια ολόκληρη τριετία θα δίνουν σημασία μόνο σε ότι σχετίζεται με τις εξετάσεις
-Είναι κακό αυτό, δάσκαλε;
-Φυσικά. Παιδεια δεν είναι να κυνηγάς τα θέματα, αλλά να μαθαίνεις πράγματα απ'όλες τις επιστήμες. Και επιπλέον να διδαχτείς και να γίνεις άνθρωπος με αγάπη και ενσυναίσθηση...
-Άρα,δε βοηθούν οι πολλές εξετάσεις...
-Ακριβώς
-Άρα, να μην πιέζω κι εγώ το γιο μου
-Να μην τον πιέζεις με το βλέμμα στις εξετάσεις. Να του λες όμως να προσπαθεί στο σχολείο και να εκτιμά μαθητές και καθηγητές
-Τίποτα άλλο σπουδαίο, δάσκαλε;
-Να ερθετε μαζί μας... Θέλουμε να δουλευουμε με αξιοπρέπεια-να μη νιώθουμε φτωχοί- και να μας δώσουν κάποια εμπιστοσύνη
-Σε τι;
-Δε γίνεται να σέρνονται 2.500 συνάδελφοι στα Πειθαρχικά. Με τι ηθικό και τι κουράγιο θα κάνουν τη δουλειά τους;
-Και δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι; Δε συζητούν μαζί σας τα θέματα της Παιδείας;
-Γιατί με τους εκπροσώπους των Γονέων συζητούν;
-Δεν το βλέπω
-Άρα,θέλει αγώνα, Βασίλη... κι όχι ο καθένας μόνος του
--Για να δούμε, βρε δάσκαλε. Με σένα συμφωνώ. Πολλές φορές οι συνάδελφοι σου μας τα χαλάνε
-Κι άλλες φορές κάποιοι γονείς, αντί να μας καταλάβουν, δημιουργούν εμπόδια στη δουλειά μας
-Όλοι φταίμε λοιπόν
-Ναι, αλλά κάποιοι πρέπει να καλλιεργήσουμε την ιδέα της ενότητας δασκάλων και γονιών
-Εμείς οι δύο σίγουρα...
-Αλλιώς είμαστε χαμένοι...
-Δυστυχώς
-Αλλά αυτοί που θα χάσουν σίγουρα είναι τα ίδια τα παιδιά
-Συμφωνώ, δάσκαλε
-Όλοι και όλες μαζί για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις
-Γειά σου, δάσκαλε
-Γειά σου, Βασίλη
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου