Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

Ο κ. Μητσοτάκης στην Πλατεία

Κώστας Κάππας


Καλημέρα κ. Μητσοτάκη

Χάρηκα πραγματικά όταν έμαθα ότι, ένας εν δυνάμει αυριανός πρωθυπουργός επισκέφθηκε τα Χριστούγεννα, τα άδυτα των αδύτων στην Πλατεία Βάθη και μίλησε με παιδιά που γλύτωσαν από τον εφιάλτη των ναρκωτικών(«ειλικρινή και ουσιαστική συνάντηση» έγραψαν οι εφημερίδες). Χάρηκα που ένας πολιτικός του αναστήματός σας, διέψευσε, μόνο και μόνο με την παρουσία του και την φιλική του διάθεση, όλες εκείνες τις φυλλάδες, τους Αμβρόσιους, τους φασίστες και τους ‘νοικοκυραίους’, ότι τα παιδιά αυτά είναι κακοποιοί, ληστές, ανώμαλοι, αλήτες, τέρατα.

Διάβασα τις δηλώσεις σας μετά την συνάντηση, για την ανάγκη να διαμορφωθεί ένας αποτελεσματικότερος μηχανισμός εκπαίδευσης τόσο των γονέων όσο και των παιδιών στα σχολεία για τα ναρκωτικά. Για την δημιουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης, η οποία θα συμβάλλει καθοριστικά και στον περιορισμό της εγκληματικότητας. Για το πρόβλημα της μετάδοσης του HIV και την ανάγκη διανομής δωρεάν συριγγών. Για την στήριξη της Πολιτείας σε όσους προσπαθούν να απεξαρτηθούν και για την επανένταξη στην κοινωνία χωρίς το κοινωνικό στίγμα.

Υπάρχουν όμως πολλά και καθοριστικά κενά σε όλα τα παραπάνω κ. Μητσοτάκη. Δεν κάνω αντιπολιτευτική κριτική. Είμαι υπέρ των παιδιών και είναι πολυτέλεια η αντιπαράθεση στις πλάτες της Αναγκαιότητας.

Υπάρχουν δύο λογικές η λανθασμένη, φτηνή που διατηρεί τα παιδιά σε κατάσταση ζόμπι και η σωστή, η ακριβή που ζωντανεύει ανθρώπους.

Στην πρώτη, η κοινωνία, εθελοτυφλώντας για τις κοινωνικές αιτίες του φαινομένου και τις βαριές ευθύνες της, αναμασά μερικές ευχές (μην ξεχνάτε κ. Πρόεδρε ότι «ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις»), παρέχει χάπια μεθαδόνης, σύριγγες και αποστειρωμένους ασφαλείς χώρους για «σουτάρισμα». Οι ουσιοεξαρτώμενοι παραμένουν εσαεί φυτά, η κοινωνία απαλλάσσεται με ελάχιστο οικονομικό κόστος από τις ευθύνες και οι δικαστές από τις ενοχές για τις βαριές καταδίκες που επιβάλλουν, καθώς «δεν είχαν καμμία ανάγκη να κλέψουν, τους τα παρέχουμε όλα».

Στην δεύτερη, απαιτείται Παιδεία στο σπίτι και στην Εκπαίδευση στις μικρές ηλικίες. «Μετά την καταστροφή» όμως, ο στόχος είναι ένας και μοναδικός: επανένταξη στην κοινωνία. Απαιτούνται συμβουλευτικές και θεραπευτικές δομές, επαρκές και καταρτισμένο προσωπικό, μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, κίνητρα για είσοδο των θεραπευμένων παιδιών στον κόσμο της εργασίας, καμία νομιμοποίηση ναρκωτικών με κανένα πρόσχημα, αυστηροποίηση του νόμου για τους εμπόρους και υψηλότερο οικονομικό κόστος για την κοινωνία. Σε πρακτικό επίπεδο σημαίνει σοβαρή ενίσχυση δομών όπως το ΚΕΘΕΑ, το 18 ΑΝΩ, ΘΗΣΕΑΣ, κ.α.

Θα ήταν θαυμάσιο να συμπληρώνατε την βόλτα σας στην Πλατεία Βάθη, τις ίδιες ημέρες, με την επίσκεψή σας στο Κολλέγιο Αθηνών στην τελετή αποφοίτησης από δομές του ΚΕΘΕΑ, 91 παιδιών (!). Το γιορτάσαμε με την ψυχή μας. Γονείς έκλαιγαν από συγκίνηση, παιδιά γεμάτα υγεία και θέληση έδιναν υπόσχεση για ένα στέρεο μέλλον, εκπαιδευτές θαύμαζαν το έργο τους. Εκεί ήταν κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, γιατροί, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, Εισαγγελείς που ήθελαν να ενημερωθούν για το έργο του ΚΕΘΕΑ, ευαισθητοποιημένοι δημοσιογράφοι της κρατικής τηλεόρασης, ο Διευθυντής του Σχολείου των φυλακών Αυλώνα και τόσοι άλλοι. Σε 5 ώρες γιορτή ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΗ ΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΧΑΠΙΑ ΜΕΘΑΔΟΝΗΣ! Και η αίθουσα ήταν γεμάτη με ανθρώπους που παλεύουν δεκαετίες ολόκληρες, χωμένοι βαθιά στο πρόβλημα, παλεύοντας χέρι–χέρι με τα παιδιά.

Ελάτε και εσείς! Ακούστε μας με προσοχή! Δεν είναι έπαρση να σας μεταφέρω το απαύγασμα της εμπειρίας μας:

Φασίστες και νταβατζήδες, δεν παίρνουν ποτέ ναρκωτικά. Ότι φάνε, ότι πιούν και ότι απαυτώσουν. Τα πιο ευαίσθητα (και ευάλωτα) παιδιά του κόσμου μπλέκουν με ναρκωτικά, γιατί ο κόσμος που τους προσφέρουμε είναι σκοτεινός και απωθητικός και καταφεύγουν σε έναν άλλο κόσμο, που είναι ίδιος και χειρότερος με αυτόν που θέλουν να αποφύγουν...

Πηγή: artinews.gr



Κώστας Κάππας: Σχετικά με τον Συντάκτη




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...