Τάσος Κριτσιώλης
Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Λοΐζου μετά τη μεταπολίτευση, η οποία περιλαμβάνει τραγούδια που στην πλειονότητά τους είχαν γραφτεί στα χρόνια της δικτατορίας αλλά δεν είχαν κυκλοφορήσει για ευνόητους λόγους. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για καινούργια κομμάτια, ωστόσο τα δέκα από αυτά βγήκαν για πρώτη φορά σε δίσκο κι έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση σε μιαν εποχή γεμάτη ενθουσιασμό από την απαλλαγή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου.
Χωρίς τη μέγγενη της λογοκρισίας λοιπόν, ο συνθέτης ηχογραφεί αυτές τις δημιουργίες του τον Νοέμβριο του 1974 επιλέγοντας να ερμηνεύσει ο ίδιος τις περισσότερες. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε κάποια από τα κομμάτια να πει ο Μανώλης Ρασούλης, ο οποίος ωστόσο το βράδυ που επρόκειτο να γίνει η ηχογράφηση πήγε στο στούντιο με «γδαρμένη» τη φωνή του επειδή συμμετείχε σε μία από τις συνηθισμένες διαδηλώσεις της εποχής!
Ουδέν κακόν αμιγές καλού βεβαίως, καθώς πιστεύω ότι οι ερμηνείες του Λοΐζου είναι μοναδικές, αξεπέραστες, τρυφερές κι ευαίσθητες. Ας μη ξεχνάμε ότι με τη δική του φωνή πέρασαν στην ιστορία ο «Δρόμος» (δεύτερη και πιο ρυθμική εκτέλεση μετά από εκείνη της Σούλας Μπιρμπίλη το 1965), ο «Τσε», ο «Μέρμηγκας», το «Μη με ρωτάς» και φυσικά το αγαπημένο μου «Ακορντεόν» που συγκινούμαι κάθε φορά που το ακούω.
Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Λοΐζου μετά τη μεταπολίτευση, η οποία περιλαμβάνει τραγούδια που στην πλειονότητά τους είχαν γραφτεί στα χρόνια της δικτατορίας αλλά δεν είχαν κυκλοφορήσει για ευνόητους λόγους. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για καινούργια κομμάτια, ωστόσο τα δέκα από αυτά βγήκαν για πρώτη φορά σε δίσκο κι έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση σε μιαν εποχή γεμάτη ενθουσιασμό από την απαλλαγή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου.
Χωρίς τη μέγγενη της λογοκρισίας λοιπόν, ο συνθέτης ηχογραφεί αυτές τις δημιουργίες του τον Νοέμβριο του 1974 επιλέγοντας να ερμηνεύσει ο ίδιος τις περισσότερες. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε κάποια από τα κομμάτια να πει ο Μανώλης Ρασούλης, ο οποίος ωστόσο το βράδυ που επρόκειτο να γίνει η ηχογράφηση πήγε στο στούντιο με «γδαρμένη» τη φωνή του επειδή συμμετείχε σε μία από τις συνηθισμένες διαδηλώσεις της εποχής!
Ουδέν κακόν αμιγές καλού βεβαίως, καθώς πιστεύω ότι οι ερμηνείες του Λοΐζου είναι μοναδικές, αξεπέραστες, τρυφερές κι ευαίσθητες. Ας μη ξεχνάμε ότι με τη δική του φωνή πέρασαν στην ιστορία ο «Δρόμος» (δεύτερη και πιο ρυθμική εκτέλεση μετά από εκείνη της Σούλας Μπιρμπίλη το 1965), ο «Τσε», ο «Μέρμηγκας», το «Μη με ρωτάς» και φυσικά το αγαπημένο μου «Ακορντεόν» που συγκινούμαι κάθε φορά που το ακούω.
Παράλληλα, ο Λοΐζος επιλέγει να ηχογραφήσει ο ίδιος και το πρώτο τραγούδι του που κυκλοφόρησε σε δίσκο, το «Τραγούδι του δρόμου» σε ποίηση Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και απόδοση στα ελληνικά του Νίκου Γκάτσου. Το είχε πρωτοπεί το 1962 ο Γιώργος Μούτσιος, αλλά με στυλ βαρύτονου και λογοκριμένους στίχους...
Επίσης, υπάρχει σε δεύτερη εκτέλεση και το «Δώδεκα παιδιά» που είχε ερμηνεύσει ο Κώστας Σμοκοβίτης λίγο καιρό νωρίτερα στο άλμπουμ «Καλημέρα ήλιε». Το playback είναι το ίδιο, αλλά εδώ παρουσιάζεται με τους κανονικούς στίχους που είχε γράψει ο Δημήτρης Χριστοδούλου και στην πρώτη εκτέλεση είχαν λογοκριθεί.
Πέραν του Λοΐζου, στο δίσκο συμμετέχουν η Αλέκα Αλιμπέρτη που πήρε μέρος και στο «Καλημέρα ήλιε» και σε πρώτη δισκογραφική εμφάνιση (παράλληλα με την κυκλοφορία του «Προδομένου λαού» του Μίκη Θεοδωράκη) ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Ο ίδιος έχει αναφέρει πολλές φορές ότι μόλις ο Μίκης τον πήγε στην εταιρεία, ο πρώτος που ζήτησε να γνωρίσει ήταν ο αξέχαστος Μάνος. Έτσι κι έγινε. Ο Λοΐζος τον άκουσε, του άρεσε και του έδωσε δύο τραγούδια που αποτέλεσαν ένα δυνατό ξεκίνημα για μια πλούσια και γεμάτη επιτυχίες καριέρα: Τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο παγκόσμιο» (πιο γνωστό ως «Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς»)...
Την εποχή των ηχογραφήσεων του άλμπουμ, ο στενός φίλος, συνεργάτης και κουμπάρος του Μάνου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, επέμενε ότι τα τραγούδια που δόθηκαν στην Αλιμπέρτη έπρεπε να τα είχε πει η Χάρις Αλεξίου. Ο Λοΐζος όμως του έλεγε ότι αυτή ήταν μια φωνή «νυχτερινού κέντρου» κι ότι ο ίδιος προσπαθούσε να ξεφύγει από τέτοιες! Φυσικά, ο «Αρχηγός» έγινε πιο γνωστός το 1979 όταν τον ερμήνευσε η Χαρούλα με αφορμή την «επετειακή» έκδοση του διπλού δίσκου «Μάνος Λοΐζος: Πρώτες εκτελέσεις». Το 1980 η ίδια επανεκτέλεσε τα «Συρματοπλέγματα» για ένα ανάλογο άλμπουμ αφιερωμένο στον Λευτέρη Παπαδόπουλο («Τα τραγούδια του Νότη»), ενώ το 1985 πέρασε με τη φωνή της στη δισκογραφία και το «Θα κλείσω το παράθυρο» μέσα από τη ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας στο Ολυμπιακό Στάδιο για τα τρία χρόνια από τη «φυγή» του Μάνου...
Στο εσώφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν όλοι οι στίχοι των τραγουδιών, φωτογραφίες της Αλιμπέρτη και του Παπακωνσταντίνου, καθώς κι επεξηγηματικό σημείωμα του Λοΐζου για τα τραγούδια που περιλαμβάνει. Η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Στέλιο Γιαννακόπουλο και βοηθούς τον Μίμη Καννή και τον Γιώργο Τζάννες. Στο οπισθόφυλλο, βρίσκουμε μια επιβλητική φωτογραφία του αξέχαστου συνθέτη.
Τα τραγούδια του δίσκου
1. Ο δρόμος (Κ. Μητροπούλου) Μ. Λοϊζος
2. Ο αρχηγός (Λ. Παπαδόπουλου) Αλ. Αλιμπέρτη
3. Ο μέρμηγκας (Μ. Λοϊζου) Μ. Λοϊζος
4. Μη με ρωτάς (Λ. Παπαδόπουλου) Μ. Λοϊζος
5. Συρματοπλέγματα (Λ. Παπαδόπουλου) Αλ. Αλιμπέρτη
6. Ο στρατιώτης (Κ. Μητροπούλου) Β. Παπακωνσταντίνου
7. Τσε (Μ. Λοϊζου) Μ. Λοϊζος
8. Θα κλείσω το παράθυρο (Λ. Παπαδόπουλου) Αλ. Αλιμπέρτη
9. Το ακορντεόν (Γ. Νεγρεπόντη) Μ. Λοϊζος
10. Δώδεκα παιδιά (Δ. Χριστοδούλου) Χορωδία Γ. Κακίτση
11. Το τραγούδι του δρόμου (Φ. Γ. Λόρκα-απόδοση Ν. Γκάτσου) Μ. Λοϊζος
12. Τρίτος παγκόσμιος (Γ. Νεγρεπόντη) Β. Παπακωνσταντίνου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου