Όχι, ειδικά εγώ δεν είμαι σε θέση να σου δώσω συμβουλές διατροφής, εγώ μιλάω για το μυαλό σου. Γιατί, όπως το σώμα μας φουσκώνει και βαραίνει με junk food, έτσι και το μυαλό μας βαραίνει όταν το «ταΐζουμε» ασταμάτητα με τρομολαγνεία και καταστροφολογία.
Έπιασα τον εαυτό μου να σκρολάρει και όσο σκρόλαρα τόσο ο αλγόριθμος μού πέταγε μπροστά περισσότερους πολέμους, φόνους, ειδήσεις, μέχρι που ένιωσα ένα βάρος στο στήθος. «Αυτό είναι… θα πεθάνουμε όλοι!» σκέφτηκα. Αυτό είναι το παιχνίδι των social. Ξέρουν ότι ο εγκέφαλος έχει μια φυσική προδιάθεση προς την απειλή, το λεγόμενο negativity bias. Από τη νευροεπιστήμη γνωρίζουμε ότι τα αρνητικά ερεθίσματα ενεργοποιούν ισχυρότερα το αμυγδαλοειδές σώμα (amygdala) και καταγράφονται εντονότερα στη μνήμη μας, συγκριτικά με τα θετικά. Ο μηχανισμός αυτός ήταν χρήσιμος εξελικτικά για να εντοπίζουμε κίνδυνο, αλλά σήμερα γίνεται εργαλείο μάρκετινγκ.
Ο αλγόριθμος το εκμεταλλεύεται. Όσο περισσότερο μένεις σε περιεχόμενο φόβου, τόσο πιο πολύ σου σερβίρει. Πρόκειται για το φαινόμενο του doomscrolling, που οι έρευνες συνδέουν με αύξηση του άγχους, του στρες και ακόμα και της κατάθλιψης. Δεν είναι θεωρία συνωμοσίας,είναι το πώς δουλεύει η «οικονομία της προσοχής»… η προσοχή μας είναι το προϊόν που πωλείται.
Το πρόβλημα είναι ότι όλο αυτό γεννά απελπισία. Σου δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν υπάρχει φως, ότι είσαι θεατής μιας αδιάκοπης καταστροφής. Η συνεχής έκθεση σε τέτοιο περιεχόμενο έχει συσχετιστεί με μαθημένη αβοηθητότητα (learned helplessness), εκείνη την ψυχική κατάσταση όπου πιστεύεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να αλλάξεις τα πράγματα, άρα παραιτείσαι.
Κι όμως, η πραγματικότητα έξω από το feed έχει κι άλλες εικόνες. Ένα παιδί που γελά, μια παραγωγική κουβέντα με έναν φίλο, μια βόλτα στη φύση. Μοσχαράκι σπάλα κοκκινιστό με μακαρόνια χοντρά… λέω εγώ τώρα.
Σας ακούω να ρωτάτε.. «Μα να κάνω πως δεν συμβαίνουν όλα αυτά, πάνσοφε γέροντα;»
Και απαντώ .. Όχι Να τα βλέπεις, αλλά να μην τα κουβαλάς όλα μέσα σου. Η επίγνωση φέρνει ευθύνη, όχι παράλυση άφησε χώρο και για το φως, αλλιώς το σκοτάδι γίνεται η μόνη σου αλήθεια. Η ενσυναίσθηση και η αγάπη δεν χρειάζονται καταστροφολογία για να αποδειχθούν, χρειάζονται παρουσία, φροντίδα και αυτοφροντίδα, μικρές καθημερινές πράξεις. Άσε το γ@@@τηλέφωνο στην άκρη και βγες έξω !
Το σημαντικό είναι το τι επιλέγεις εσύ να ταΐσεις το μυαλό και την ψυχή σου.
Ευάγγελος Ορφανίδης Κλινικός Ψυχολόγος
Πηγή:Facebook
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου