Το παλιό καιρό οι αστική τάξη της Ελλάδας ειδικευόταν στις "δηλώσεις".
Από τον ελληνικό λαό ζητούσε "δηλώσεις αποκήρυξης του κομμουνισμού", "δηλώσεις νομιμοφροσύνης" κλπ.
Δηλαδή δηλώσεις υποταγής στα κελεύσματα και στις επιθυμίες της αστικής τάξης.
Η ίδια όμως η αστική τάξη -δια των πολιτικών εκπροσώπων της- υπήρξε πάντα πρόθυμη να κάνει "δηλώσεις". "Δηλώσεις" προς τους ισχυρούς φίλους, εταίρους και προστάτες της χώρας. "Δηλώσεις" υποταγής και προσήλωσης στην "σωστή πλευρά της ιστορίας" (του δυτικού καπιταλισμού δηλαδή)
Στις προεκλογικές πλέον εμφανίσεις των εκπροσώπων των αστικών κομμάτων, οι "δηλώσεις υποταγής" βρίσκονται στην πρώτη προτεραιότητα. Μόνο που τώρα τις λένε αλλιώς,
Ο νέος όρος είναι η "κοστολόγηση".
Κάθε αστικό πολιτικό κόμμα όταν ανακοινώνει τις προθέσεις και τα σχέδιά του για το κυβερνητικό του μέλλον επικεντρώνεται στην "κοστολόγηση" των προτάσεών του.
Διαπληκτίζεται επιπλέον με τα συγγενή αστικά κόμματα ότι η δική του "κοστολόγηση" είναι πιο πειστική από την αντίστοιχη των συγγενών του κομμάτων.
Η "κοστολόγηση" δε δεν είναι τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο από την δήλωση προσήλωσης και πίστης στα "μνημόνια" και στην συνακόλουθη λεηλασία της χώρας μας και πτώχευση των εργαζόμενων και του λαού της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου