Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026

Η Ιστορία ως κοπτοραπτική


Κουλάρετε λίγο με την Πνύκα . Θα επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι η πολιτική είναι διαχείριση συμβόλων και γι’ αυτό ο Ρούμπιο την επέλεξε ως σκηνικό στο περιεχόμενο των λόγων του.

Το θέμα επομένως είναι τι είπε και όχι πού τα είπε.

Επειδή ψιλοβαριέμαι τις θεωρητικές αναλύσεις και πόσο αριστοτεχνικά συνδύασε τις κολακείες προς τη χώρα μας με τις δικές του απόψεις, θα αρκεστώ στο ότι ένας προσεκτικός αναγνώστης μπορεί να καταλάβει τις ιδεολογικές παγίδες που κρύβει η ανωτερότητα του δυτικού πολιτισμού και τα διάφορα ταυτοτικά ζητήματα που βρίσκονται στη ρίζα του.

Τι παρέλειψε :

Αν και παιδί μεταναστών, δεν μα είπε ότι η Αθήνα ήταν μια πόλη ανοιχτή στους ξένους και δεν τους έσπαγαν στο ξύλο οι ραβδούχοι (ΙCE )

Τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη τον γνώρισαν και τον διέδωσαν στην Ευρώπη οι Άραβες. κυρίως της Ισπανίας .

Τις καταστροφές στην Ακρόπολη, μετά την οριστική της μορφή, τις προκάλεσαν οι Ερούλοι (γερμανικό φύλο) ο Βενετσιάνος Μοροζίνι με τα κανόνια του και φυσικά ο Έλγιν όταν έκλεβε τα γλυπτά . Όλοι τους κάργα Ευρωπαίοι. Επομένως η αναφορά μόνο στην πυρπόληση από τους Πέρσες ήταν μεροληπτική και με σαφή πολιτική πρόθεση.

Η πολιτική επιστήμη έχει ξεκαθαρίσει απολύτως τις έννοιες και τις διαφορές ανάμεσα στον πατριωτισμό και τον εθνικισμό . Και οι Αθηναίοι ήταν μεν περήφανοι για την πόλη τους (όπως τουλάχιστον ξέρουμε από τον Επιτάφιο του Περικλή) αλλά ήταν και κοσμοπολίτες και διατηρούσαν επαφές, εμπορικές, διπλωματικές και πολιτισμικές με τις πόλεις της Αιγύπτου, της Μέσης Ανατολής και τους Εύξεινου Πόντου μέχρι την Κάτω Ιταλία και Σικελία . Ας διαβάσει ο κύριος Ρούμπιο τον Φαίδρο και τον Τίμαιο του Πλάτωνα.

O Μέγας Αλέξανδρος σεβόταν τους πολιτισμούς των χωρών που κατακτούσε και δεν τους πούλαγε κόκα κόλα, χάμπουργκερ και όπλα.

Δεν ανέφερε τον Αλκιβιάδη που έπεισε τους συμπολίτες του για τη Σικελική εκστρατεία , όπου έφαγαν τα μούτρα τους και άρχισε η κατάρρευση της ηγεμονία τους. Κάτι μου θυμίζουν κάτι τέτοιες μακρινές πολεμικές επιχειρήσεις, που γίνονται.

Κυρίως για επίδειξη . στρατιωτικής δύναμης και πολιτικής ισχύος .

Ένα ιστορικό και ίσως σκόπιμο λαθάκι .

Όταν έφτασαν οι Πέρσες στην Αθήνα, αυτοί που έμειναν πάνω στην Ακρόπολη ήταν οι ταμίες και οι ιερείς των ναών και ελάχιστοι φτωχοί που δεν είχαν λεφτά να φύγουν. Καμιά αυτοθυσία και ηρωισμός . Η αντίστασή τους κράτησε ώρες και όχι μέρες .

Και μια κατασκευή.

Ο Δυτικός Πολιτισμός είναι κατασκεύασμα του 19ου αιώνα και χρησιμοποιείται πρώτη φορά ως Western culture στο έργο του Εdward B. Tylor Primitive Culture. Η γεωπολιτική καθιέρωση του όρου έγινε στη δεκαετία του 1950, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Τότε, η έννοια του «Δυτικού κόσμου» και του πολιτισμού του χρησιμοποιήθηκε από το ΝΑΤΟ και τις συμμαχικές χώρες ως ιδεολογικό αντίβαρο απέναντι στο κομμουνιστικό σοβιετικό μπλοκ (την «Ανατολή»).

Υ/Γ: Η πολιτική και η διπλωματία φαίνεται να αντιμετωπίζουν την Ιστορία ως κοπτοραπτική. Ο,τι μας συμφέρει το κρατάμε και τα άλλα τα πεταμε.

Σ.Σ.:Παραδέχομαι ότι η ομιλία ήταν καλογραμμένη τόσο, ώστε να ξεγελά και να εντυπωσιάζει, γιατί οι περισσότεροι κολακεύτηκαν από τα παινέματα. Προσωπικά ό,τι αρέσει στον Άδωνι και το εξυμνεί, εξ ορισμού με κάνει καχύποπτη . Μια πιο προσεκτική μελέτη του κειμένου με δικαίωσε . Υπάρχουν και άλλα σημεία που έχω ενστάσεις αλλά δεν θέλω να σας κουράσω με τα θεωρητικά υποστυλώματα της ακροδεξιάς και του τραμπισμού. Α propos και ο Χίτλερ λάτρευε την αρχαία Ελλάδα και είχε βάλει ειδικούς επιστήμονες να αποδείξουν ότι οι Γερμανοί είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Η ιδέα ότι ο Λεωνίδας και οι 300 του υπερασπίζονταν τον «δυτικό πολιτισμό» εναντίον της ασιατικής βαρβαρότητας εμφανιζόταν επίσης σε προπαγανδιστικό φυλλάδιο των Waffen SS το 1941.



Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου