Στο προαύλιο του 3ου Λυκείου της πόλης ακούγονται κραυγές, σειρήνες, πανικός. Αίματα στο τσιμέντο. Ένας καθηγητής μαθηματικών κείτεται στο έδαφος με πολτοποιημένο κρανίο, μετά από επίθεση με σιδερολοστό. Καθηγητές και μαθητές φωνάζουν «Απόψε σκότωσαν τον Τεμπονέρα».
Από τον Οκτώβρη του 1990, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε ανοιχτή σύγκρουση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, εξαιτίας ενός βαθιά αντιδραστικού νομοσχεδίου. Ο νόμος του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου (που αργότερα θα μεταπηδήσει στο ΠΑΣΟΚ του Σημίτη) επανέφερε την ποδιά, τον αυταρχικό πειθαρχικό έλεγχο της εξωσχολικής ζωής των μαθητών, την υποχρεωτική έπαρση σημαίας και τον εκκλησιασμό. Ταυτόχρονα άνοιγε τον δρόμο για ιδιωτικά πανεπιστήμια, καταργούσε τη δωρεάν παροχή συγγραμμάτων και πετσόκοβε τις κοινωνικές παροχές προς τους φοιτητές.
Στις 7 Γενάρη 1991 η ΟΛΜΕ κηρύσσει στάση εργασίας και καλεί τους καθηγητές να βρίσκονται έξω από τα σχολεία για να προστατεύσουν τις μαθητικές καταλήψεις από τις επιθέσεις των οργανωμένων τραμπούκων της Νέας Δημοκρατίας που παρίσταναν τους αγανακτισμένους γονείς. Ήταν οι περιβόητοι παρακρατικοί Κένταυροι και Rangers, δημιουργήματα του πρώην προέδρου της ΝΔ Ευάγγελου Αβέρωφ, με επικεφαλής τον Μιχαλολιάκο (πρώην βουλευτή και μέλος διάφορων κυβερνήσεων της ΝΔ και ξάδερφο του Μιχαλολιάκου της Χρυσής Αυγής) και τον Μανωλάκο (νοσταλγό της Χούντας, που τον διέγραψε ο Κώστας Καραμανλής το 1999 επειδή πήγε στην κηδεία του δικτάτορα Παπαδόπουλου), υπό την πολιτική κάλυψη της τότε ηγεσίας της ΟΝΝΕΔ του Μεϊμαράκη.Ουσιαστικά ήταν ομάδες γυμνασμένων ΟΝΝΕΔιτών που αρχικά κατέβαιναν οργανωμένα σε φοιτητικές συνελεύσεις για να ενισχύσουν τη ΔΑΠ και αργότερα πήγαιναν ως ομάδες κρούσης για να σπάσουν απεργίες, καταλήψεις κλπ.
Το απόγευμα της 8ης Γενάρη, ο τοπικός αρχηγός της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα, Γιάννης Καλαμπόκας, μαζί με περίπου 30 μπράβους, επιτίθενται με ρόπαλα στο Πολυκλαδικό Λύκειο για να σπάσουν την κατάληψη. Αποτυγχάνουν. Μία ώρα αργότερα εισβάλλουν στο 3ο Λύκειο, απωθούν τους λίγους μαθητές που βρίσκονται μέσα και το καταλαμβάνουν. Έξω συγκεντρώνονται μαθητές, καθηγητές και γονείς απαιτώντας να αποχωρήσουν. Οι τραμπούκοι αρνούνται.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μια ομάδα καθηγητών και γονέων προσπαθεί να μπει στο κτίριο. Με το άνοιγμα της πόρτας, τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ εξαπολύουν επίθεση με σιδερολοστούς, καδρόνια και τσιμεντόλιθους. Ο Νίκος Τεμπονέρας, καθηγητής μαθηματικών και μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, δέχεται χτύπημα στο κεφάλι από τον Καλαμπόκα. Καταρρέει. Και τότε, ενώ είναι ήδη στο έδαφος, δέχεται και δεύτερο χτύπημα με λοστό στο κρανίο. Το κεφάλι του πολτοποιείται.
Οι δράστες εξαφανίζονται ανενόχλητοι. Η αστυνομία εμφανίζεται όταν όλα έχουν τελειώσει. Ο Τεμπονέρας μεταφέρεται στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός. Το πρωί της 9ης Γενάρη οι ζωτικές του λειτουργίες παύουν οριστικά. Τέσσερις ακόμη άνθρωποι νοσηλεύονται βαριά τραυματισμένοι, δεκάδες άλλοι ελαφρύτερα. Ο θάνατός του προκαλεί πολιτικό σεισμό. Ο Κοντογιαννόπουλος παραιτείται. Στις 10 Γενάρη, 100.000 μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι κατεβαίνουν στους δρόμους της Αθήνας. Τα ΜΑΤ επιτίθενται. Από καπνογόνο της αστυνομίας παίρνει φωτιά το πολυκατάστημα Κάπα–Μαρούσης στην Πανεπιστημίου. Τέσσερις άνθρωποι καίγονται ζωντανοί.
Λίγες μέρες μετά, ο νέος υπουργός Σουφλιάς αποσύρει το νομοσχέδιο. Οι καταλήψεις λήγουν. Στη δίκη, ο Καλαμπόκας καταδικάζεται πρωτόδικα σε ισόβια χωρίς ελαφρυντικά. Στο Εφετείο όμως μαλακώνει το κατηγορητήριο και η ποινή μειώνεται στα 17 χρόνια. Το 1998 αποφυλακίζεται, έχοντας εκτίσει μόλις τα 3/5 της ποινής του.
Άλλη μια δολοφονία που κουκουλώθηκε. Όπως του Λαμπράκη, του Πέτρουλα, των Κουμή–Κανελλοπούλου, του Καλτεζά, του Γρηγορόπουλου, του Ζακ και τόσων άλλων, από τα χέρια ένστολων ή παρακρατικών της εξουσίας. Για την ιστορία, η Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν καταδίκασε επίσημα τη δολοφονία του Τεμπονέρα από τα στελέχη της.
Ο Νίκος Τεμπονέρας όμως δεν πέθανε. Ζει στους αγώνες των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Ζει σε κάθε μάχη για δημόσια, δωρεάν, αξιοπρεπή παιδεία. Ζει όσο υπάρχουν άνθρωποι που δεν σκύβουν το κεφάλι. Ζει γιατί δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσουμε να σφυροκοπάμε τις αλυσίδες μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου