Όταν ερχόταν η σειρά του στην ανάγνωση στην τάξη κρυβόταν καθώς είχε και τάση για εμετό. Στο σχολείο ήταν συνεχώς λυπημένος και απομονωμένος. Δεν ένιωθε αρκετός, δεν ένιωθε ικανός σχεδόν για τίποτα.
Αυτός ο φίλος κουράστηκε και αποφάσισε μετά από χρόνια αυτομαστιγωματος ότι δεν είναι αυτός που του περιέγραφαν οι «ειδικοί» , οι παιδαγωγοί και γονείς τόσα χρόνια, έτσι ξεκίνησε να αποδομεί τουβλάκι-τουβλάκι τον εαυτό του και να ψάχνει στον πυρήνα του, ήθελε να βρει την ομορφιά μέσα του, ήθελε να βρεί λόγο να αγαπήσει τον εαυτό του. Πάλεψε με τους δαίμονες του αλλά τον βρήκε τον λόγο.
Μετά από χρόνια αυτός ο φίλος συνάντησε έναν δάσκαλο του και είχαν αυτό τον διάλογο:
«Σε ξέρω;» ρώτησε.
«Ναι, με ξέρετε,» απάντησε ο φίλος » Το όνομά μου είναι ..... και ήμουν μαθητής σας.»
«Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω,» του είπε. «Και έχω πολύ καλά νέα. Έχω σπουδάσει, εργάζομαι και έχω καταφέρει αρκετά πράγματα…και τελικά διαπίστωσα ότι δεν είμαι βλάκας όπως μου είχατε πει κάποτε. Θέλω να μου κάνετε μια χάρη. Την επόμενη φορά που θα έρθει κάποιος σαν εμένα στην τάξη σας, σας παρακαλώ μην του πείτε την «διάγνωση» σας».
«Ναι, με ξέρετε,» απάντησε ο φίλος » Το όνομά μου είναι ..... και ήμουν μαθητής σας.»
«Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω,» του είπε. «Και έχω πολύ καλά νέα. Έχω σπουδάσει, εργάζομαι και έχω καταφέρει αρκετά πράγματα…και τελικά διαπίστωσα ότι δεν είμαι βλάκας όπως μου είχατε πει κάποτε. Θέλω να μου κάνετε μια χάρη. Την επόμενη φορά που θα έρθει κάποιος σαν εμένα στην τάξη σας, σας παρακαλώ μην του πείτε την «διάγνωση» σας».
Το ταξίδι σου δεν είναι δίκαιο. Και δεν θα γίνει ποτέ. Άλλοι ξεκινούν με στήριξη, άλλοι με ταμπέλες. Το θέμα δεν είναι από πού ξεκίνησες… αλλά αν συνεχίζεις να πιστεύεις αυτό που σου είπαν ότι είσαι. Δεν θα καταλάβεις ποτέ πλήρως το «γιατί». Και αν περιμένεις να βγάλεις νόημα για να προχωρήσεις, θα μείνεις εκεί.
Κάθε επιλογή είναι μια σύγκρουση ανάμεσα στο γνώριμο που σε κρατά μικρό και στο άγνωστο που μπορεί να σε εξελίξει. Αν θέλεις αλλαγή, διάλεξε αυτό που σε τρομάζει, αυτό που τολμάς…αυτο σε πάει μπροστά. Δεν έχει σημασία αν ήσουν το “αουτσάιντερ”. Σημασία έχει αν συνεχίζεις να ζεις σαν να είσαι.
Η ζωή δεν ανταμείβει αυτούς που πιστεύουν πάντα στον εαυτό τους. Ανταμείβει αυτούς που, ακόμα και με αμφιβολία… δεν σταματούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου