Την έννοια του ...πατριωτισμού - σε συνάρτηση με το κρατικό χρέος - ανέλυσε τις προάλλες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κ. Χατζηδάκης, μιλώντας στο Συνέδριο «Ελλάδα 2030».
Οπως είπε, «όχι μόνο δεν συζητούμε για το δημόσιο χρέος όπως πρέπει, αλλά η πατρίδα μας έχει χρεοκοπήσει πέντε φορές. Επομένως, το ότι έχουμε μειώσει σημαντικά το δημόσιο χρέος είναι μια πατριωτική πράξη, αλλά και μια εγγύηση στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό ότι οι νέοι, στον βαθμό που θα ακολουθηθεί αυτή η πολιτική στο μέλλον, δεν θα έχουν να πληρώσουν τον λογαριασμό των παλαιότερων γενεών».
Πονηρός ο Χατζηδάκης, προσπαθεί να κανονικοποιήσει τη ληστεία του λαού και τη συντριβή των δικαιωμάτων του ως «πατριωτική» πολιτική, την οποία μάλιστα σκοπεύουν να περάσουν και στη συνταγματική αναθεώρηση, για να μην είναι εκτεθειμένη στη λαϊκή δυσαρέσκεια και στους ανταγωνισμούς τμημάτων του κεφαλαίου.
Τι είναι λοιπόν «πατριωτισμός» για την κυβέρνηση και όλα τα κόμματα που στηρίζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες και την αντιλαϊκή σταθερότητα;
Είναι η πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που δημιούργησε και διόγκωσε το κρατικό χρέος.
Είναι η φοροαφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων και οι μόνιμοι κόφτες στις κρατικές δαπάνες για τις ανάγκες του λαού.
Είναι τα «Ευρωπαϊκά Εξάμηνα» και τα άλλα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, που σφίγγουν σαν κορσές τις λαϊκές ανάγκες.
Σε τελική ανάλυση, είναι όλα αυτά που χαράσσουν τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην «πατρίδα» του κεφαλαίου και στην πατρίδα του λαού. Ανάμεσα στον πατριωτισμό της πάλης για να ζήσει ο λαός όπως του αξίζει και στον «πατριωτισμό» της βαρβαρότητας, που έχει κορόνα στο κεφάλι της τα συμφέροντα μιας χούφτας καπιταλιστών.
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Πηγή: rizospastis
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου