Η ιδέα του να αποθηκευτεί ένας ήχος —και κατ' επέκταση ένα τραγούδι— πάνω σε ένα αντικείμενο ώστε να μπορούμε να το ακούμε ξανά και ξανά, άλλαξε για πάντα την ανθρωπότητα. Πριν από αυτή την εφεύρεση, η μουσική ήταν εφήμερη: αν δεν ήσουν παρών τη στιγμή που έπαιζε ο μουσικός, ο ήχος χανόταν για πάντα.
1. Το Πρώτο Βήμα: Ο Τόμας Έντισον και ο Φωνογράφος (1877)
Ο άνθρωπος που σκέφτηκε και κατασκεύασε την πρώτη συσκευή εγγραφής και αναπαραγωγής ήχου ήταν ο Thomas Edison το 1877. Η συσκευή του ονομαζόταν Φωνογράφος .
Πως το σκέφτηκε; Ο Έντισον προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να καταγράφει τα μηνύματα του τηλέγραφου και του τηλεφώνου. Κατάλαβε ότι ο ήχος δημιουργεί δονήσεις στον αέρα. Σκέφτηκε, λοιπόν, πως αν αυτές οι δονήσεις μπορούσαν να μετακινήσουν μια βελόνα, η βελόνα θα μπορούσε να «χαράξει» το αποτύπωμά τους πάνω σε ένα υλικό.
Το πρώτο «τραγούδι»: Ο Έντισον δεν χρησιμοποίησε δίσκο, αλλά έναν κύλινδρο καλυμμένο με αλουμινόχαρτο (και αργότερα από κερί). Το πρώτο πράγμα που ηχογραφήθηκε ποτέ στην ιστορία (το 1877) ήταν ο ίδιος ο Έντισον να απαγγέλλει με τη βραχνή φωνή του το παιδικό τραγουδάκι "Mary Had a Little Lamb" («Η Μαίρη είχε ένα αρνάκι»).
Ωστόσο, ο κύλινδρος του Έντισον είχε ένα τεράστιο μειονέκτημα: δεν μπορούσε να μαζικοποιηθεί. Για να φτιαχτούν 100 κύλινδροι με ένα τραγούδι, ο καλλιτέχνης έπρεπε να κάτσει μπροστά στη χοάνη και να τραγουδήσει το ίδιο κομμάτι 100 φορές!
2. Η Επανάσταση του Δίσκου: Ο Εμίλ Μπερλίνερ και το Γραμμόφωνο (1887)
Εδώ μπαίνει στην ιστορία ο ήρωας του «δίσκου», ο Γερμανός μετανάστης στις ΗΠΑ, Emile Berliner. Το 1887, ο Μπερλίνερ σκέφτηκε κάτι ρηξικέλευθο: Γιατί να χρησιμοποιούμε κυλίνδρους και να μην αποτυπώσουμε τον ήχο σε έναν επίπεδο, κυκλικό δίσκο;
Η Γέννηση του Γραμμοφώνου: Ο Μπερλίνερ εφηύρε το Γραμμόφωνο και τον επίπεδο δίσκο. Οι πρώτοι πειραματικοί δίσκοι έγιναν από γυαλί και ψευδάργυρο, ενώ αργότερα (το 1896) στράφηκε στη σελάκ (shellac), ένα είδος φυσικής ρητίνης. Η Μαγεία της Μαζικής Παραγωγής: Ο λόγος που ο Μπερλίνερ κέρδισε τον Έντισον και καθιέρωσε τον δίσκο παγκοσμίως ήταν η μήτρα (master). Ο καλλιτέχνης τραγουδούσε μία μόνο φορά για να δημιουργηθεί ένας αρχικός μεταλλικός δίσκος. Από αυτόν τον δίσκο-μήτρα, μπορούσαν πλέον να «πρεσαριστούν» χιλιάδες ακριβή αντίγραφα γρήγορα και φθηνά.
Πώς γινόταν η ηχογράφηση τότε; (Ακουστική Ηχογράφηση)
Δεν υπήρχαν μικρόφωνα, ηλεκτρισμός ή κονσόλες ήχου.
Οι μουσικοί και ο τραγουδιστής μαζεύονταν σε ένα δωμάτιο γύρω από μια τεράστια μεταλλική χοάνη (σαν μεγάλο χωνί).
Ο τραγουδιστής έπρεπε να κυριολεκτικά να «ουρλιάζει» μέσα στο χωνί για να διοχετευτεί η ενέργεια της φωνής του.
Στο στενό άκρο του χωνιού υπήρχε μια ευαίσθητη μεμβράνη ενωμένη με μια βελόνα, η οποία χαράζει απευθείας τις δονήσεις πάνω στον περιστρεφόμενο δίσκο. Αν κάποιος έκανε λάθος ή έβηχε, έπρεπε να πετάξουν τον δίσκο και να ξεκινήσουν από την αρχή!
Έτσι γεννήθηκε η μουσική βιομηχανία. Από το παιδικό τραγούδι του Έντισον σε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο, περάσαμε στους δίσκους γραμμοφώνου 78 στροφών του Μπερλίνερ, οι οποίοι μετεξελίχθηκαν στα μετέπειτα βινύλια που γνωρίζουμε σήμερα.
Πηγή: illumin-usc-edu., britannica, wikipedia, loc.gov, electrohome, thoughtco, artsandculture, americanhistory, wikipedia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου