Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

Θέλω να πετάξω!!!

Νικόλαος Μπαγιαρτάκης


Πριν φτάσει η ανθρωπότητα να προχωρήσει στην οικονομία και στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η κότα υπήρξε πτηνό όπου πετούσε, τα φτερά δεν ήτανε διακοσμητικά, στην πορεία που ο άνθρωπος έμαθε να εκμεταλλεύεται την γη και τα ζώα. Τα ζώα συγκεκριμένα τα έκανε οικόσιτα και ένα από τα ζώα που εκμεταλλεύτηκε ήταν η κότα. Η κότα έβρισκε τροφή από τον άνθρωπο, σταμάτησε να κυνηγάει την τροφή της και είχε ασφάλεια από κάθε κίνδυνο, γιατί την είχε μαντρώσει ο άνθρωπος. Η κότα έγινε πλαδαρή, δεν ασχολιόταν γιατί την ταΐζει ο άνθρωπος, που αποσκοπεί, ποιο το όφελος του ανθρώπου;;; Δεν αναρωτήθηκε, δεν υποψιάστηκε το γιατί και συνέχισε να είναι μαντρωμένη, ώστε να χάσει στην πορεία και την φύση της, ξέχασε να πετάει και να γυμνάζει τα φτερά της.

Όταν έγινε μαζική η παραγωγή και η οικονομία, η κότα έφυγε από τα μαντριά και πήγε στα εργοστάσια. Την βάλανε σε ένα κλουβί που ίσα ίσα χωρούσε, της άφησαν να έχει ελεύθερο το κεφάλι της μόνο από το κλουβί και απέναντι της βάλανε μία λάμπα. Το κοτόπουλο πλέον δεν προλαβαίνει να διάγει μακρό βίος, δεν έχει ελευθερία χώρου, το μόνο που του επιτρέπεται είναι η τροφή του. Ο σκοπός της λάμπας, ποιος είναι;;; Η λάμπα έχει τον εξής ρόλο της παραπλάνησης, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι μέρα και έτσι δεν πρέπει να κοιμηθεί και να συνεχίζει να τρώει.

Ο άνθρωπος με το που γεννιέται είναι ελεύθερος, εκεί υπάρχει ένα σύστημα που προσδοκά την υποδούλωση του και ψάχνει να βρει τον τρόπο που θα το κάνει. Οι ψυχολόγοι λένε ότι το υποκείμενο (ο άνθρωπος) επηρεάζεται από το περιβάλλον (τα διάφορα ερεθίσματα που έχει στο σχολείο, στην οικογένεια, στον περίγυρο, στην γειτονιά) και το περιβάλλον επηρεάζει το υποκείμενο, λειτουργεί αμφίδρομα. Τι σημαίνει αυτό, ότι οι ισχυροί που κατέχουν εξουσία και θέλουν τόσο να παραμείνουν, όσο και να την εδραιώσουν βρίσκουν τρόπους για να κατευθύνουν στην υποδούλωση των άλλων ανθρώπων, για να ελέγχουν τους υπηκόους. Ελέγχει την οικονομία (την τροφή μας), ελέγχει την ελευθερία μας (μας μαντρώνει στις πόλεις και σε μεγάλες εταιρείες), ελέγχει τις ανάγκες μας (με την μόδα και το πώς θα φερόμαστε, γενικά το λεγόμενο το λούτρινο lifestyle).

Στην κότα ο άνθρωπος έβαλε μία λάμπα, για να της δημιουργήσει τις όποιες παραισθήσεις. Στον άνθρωπο δεν αρκεί μία λάμπα, χρειάζεται κάτι παραπάνω για τον εξουσιαστή, ώστε να ελέγχει τις μάζες και τα κατάφερε με την τηλεόραση. Το απόλυτο εργαλείο της μάζας όπου του δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι κυρίαρχος γιατί μπορεί να επιλέξει μέσω του τηλεκοντρόλ (ή τηλεαυνανηστήριον) και από εκεί επιλέγει το κανάλι του. Του δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθερος, είναι όμως έτσι; Όταν η τηλεόραση ανήκει στο ίδιο το σύστημα που διαπλέκεται με το πολιτικοικονομικό και θέλει να παραμείνει ισχυρό, θα βάλλει ποτέ εναντίον του, άσχετα αν υπάρχει δίκαιο ή άδικο; Θα μοιάζει σαν να πυροβολεί τα πόδια της και πάει ενάντια στο συμφέρον της. Στην Ελλάδα η οικονομική ελίτ έχει κερδοφόρες επιχειρήσεις και όμως επενδύουν σε πτωχευμένες επιχειρήσεις, στα κανάλια. Γιατί πετάνε τα λεφτά τους; Ξέρουν στην πραγματικότητα ότι η ισχύ τους δεν βρίσκεται στις κερδοφόρες επιχειρήσεις τους, αλλά σε αυτές τις πτωχευμένες επιχειρήσεις τους.

Το σημερινό πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό σύστημα δεν θέλουν τον ανθρώπινο ελεύθερο, κυρίαρχο, ανεξάρτητο, ώστε να μπορεί να επιλέξει πραγματικά πως θέλει την ζωή του σήμερα και πως να την διαμορφώσει αύριο. Μας εγκλωβίζουν σε τοίχους και μας απομονώνουν τον έναν με τον άλλον. Μετά τις μεγάλες υπερδυνάμεις του κόσμου, ήρθαμε στο σήμερα της Παγκοσμιοποιημένης ΥπερΕθνικής ελίτ του 1% που αυξάνει σε καιρό ραγδαίας φτωχοποίησης των λαών τα κέρδη της και σήμερα κατέχει το 48% του Παγκόσμιου Πλούτου, όπου στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες καταργούνται δικαιώματα που μέχρι πρότινος ήτανε αδιαμφισβήτητα και εικόνες όπως των αστέγων, των λιπόθυμων παιδιών από την πείνα ήτανε μακρινές εικόνες από το λεγόμενο Τρίτο Κόσμο. Το 10% των αμέσως πλουσιότερο κατέχει το 87% του Παγκόσμιου Πλούτου, άρα για το φτωχό 90% του Παγκόσμιου Πληθυσμού μένει μόνο το 13% του Παγκόσμιου Πλούτου, εδώ μιλάμε για δύο παράλληλους κόσμους που ζούνε στον ίδιο πλανήτη, ή καλύτερα ζούνε κάποιοι υπέρ του δέοντος υπερπολυτελέστατα και οι άλλοι προσπαθούν να ζήσουν σε ακραίες συνθήκες φτώχειας.

Εκ του Δεσμώτη-Μπαγιαρτάκη Νικόλαου του "Νεωτερικού Κράτους - Λεβιάθαν"
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...