Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσίπρας όπου σταθεί κι όπου βρεθεί παρουσιάζει ως το μεγαλύτερο ορόσημο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το ίδιο έκανε και στην παρουσίαση του βιβλίου για τον Γ. Μπουτάρη, όπου κόμπασε για το «θάρρος» της «προοδευτικής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να υπογράψει τη Συμφωνία, κόντρα στο συντηρητικό - εθνικιστικό ρεύμα που την απέρριπτε. Βέβαια, η λέξη που για άλλη μια φορά δεν είπε ο Τσίπρας ήταν το ΝΑΤΟ, ο ελέφαντας στο δωμάτιο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η «εκκρεμότητα» που υποτίθεται ότι έκλεισε με την υπογραφή της δεν ήταν η «ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών», όπως ισχυρίζεται ο πρώην πρωθυπουργός, αλλά η αποκατάσταση της ΝΑΤΟικής «κανονικότητας» στα Βαλκάνια, με το άνοιγμα του δρόμου για να γίνει η Β. Μακεδονία μέλος της ευρωατλαντικής συμμαχίας.
Σ' αυτόν τον στόχο συγκλίνουν απόλυτα όλα τα αστικά ρεύματα και οι αντιλήψεις, κοσμοπολίτικες και εθνικιστικές, που συνεχίζουν να βολεύονται με τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές τις οποίες χάραξε η αντιπαράθεση για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να λένε κουβέντα για το διά ταύτα. Η υπενθύμιση αυτής της εμβληματικής για τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς Συμφωνίας από τον Τσίπρα, βέβαια, δεν γίνεται από σύμπτωση τώρα που ετοιμάζει νέο κόμμα. Είναι τα διαπιστευτήριά του στο κεφάλαιο και στους διεθνείς συμμάχους του ότι δεν υπάρχει πολιτική απόφαση και σχέδιο που να μην μπορεί να υπερασπιστεί για να προωθήσει τα συμφέροντά τους στον κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, χειραγωγώντας και ενσωματώνοντας τις λαϊκές αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή πολιτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου