Θυμάσαι που κάποτε ήσουνα παιδί και έκανες όνειρα για τη ζωή σου;
Κακό όμως δεν έβαζες με το νου σου...
Όλα πίστευες πως θα τα καταφέρεις, και θα ζήσεις καλύτερα απ τους γονιούς σου.
Κι όσο γι αυτό σίγουρα έζησες και ζεις καλύτερα, χάρη στον κόπο και τον αγώνα των προηγούμενων γενιών, που αν και βγήκαν απ τον πόλεμο και την κατοχή τσακισμένοι, φτωχοί, ταλαιπωρημένοι, πάλεψαν σκληρά όχι μόνο γι αυτούς αλλά και για τις επόμενες γενιές, τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Κυβερνήσεις πέρασαν πολλές, με πολλά ΘΑ, με τάματα και υποσχέσεις. Μα συνήθως έκαναν τα αντίθετα απ όσα υπόσχονταν...
Αλλά όταν πλησίαζε η ώρα των επόμενων εκλογών, βρίσκονταν κάποια λεφτά για κάποια επιδόματα, ή έσκαγαν απ το πουθενά παλιές υποθέσεις και αμαρτίες του ενός ή του άλλου, ή κάποιο ΄΄σκάνδαλο΄΄ και σε εγκλώβιζε σε διλλήματα για να σου κλέψουν την ψήφο και το κατάφερναν...
Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται και σήμερα με κάποιες μικροαλλαγές στο ίδιο μοτίβο, στον ίδιο σκοπό, στον δικό τους σκοπό, να σ έχουν δεμένο στα σχέδια τους.
-Θυμάσαι λοιπόν ποια ζωή ονειρεύτηκες, και ποια ζωή ζεις;
-Παλιά φεύγαν χιλιάδες μετανάστες στην Γερμανία κι άλλες χώρες, κι ερημώναν τα χωριά. Άκουγες να σου λένε ιστορίες όταν έρχονταν με ωραία αυτοκίνητα, συνήθως μεταχειρισμένα, με ωραία ρούχα και μπιχλιμπίδια, και νόμιζες πως εκεί ζούσαν πολύ καλύτερα, όμως δεν σου λεγαν την αλήθεια. Υπέφεραν πολύ, έκαναν τις πιο σκληρές δουλειές στα εργοστάσια και στα ορυχεία. Όπως κάνουν οι μετανάστες εδώ.
Σίγουρα εκείνοι οι νέοι δεν ονειρεύονταν να γίνουν μετανάστες. Αγαπούσαν τον τόπο τους, τους ανθρώπους τους.
Η τότε κυβέρνηση έλεγε ότι ΄΄η μετανάστευση είναι ευλογία για τη χώρα...΄΄ επειδή ερχόταν συνάλλαγμα και δεν είχε την πίεση της ανεργίας.
-Εδώ και χρόνια φεύγουν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες.
Ακούς συχνά μαθητές, και φοιτητές να έχουν στόχο να φύγουν έξω γιατί εδώ δεν βλέπουν φως και προοπτική για το μέλλον τους. Σίγουρα κι αυτά τα παιδιά θα έκαναν καλύτερα όνειρα για τον εαυτό τους απ το να ξενιτευτούν.
Πίστευαν αυτά που άκουγαν απ τις κυβερνήσεις, απ τους γονείς και τα ΜΜΕ, ότι τώρα που είμαστε στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια θα περάσουν καλύτερα, αλλά δυστυχώς διαψεύστηκαν, και να ακούς από διάφορα στόματα, ότι οι νέες γενιές δεν έχουν μέλλον εδώ, ότι οι σημερινοί νέοι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να πάρουν ούτε τη μισή σύνταξη των γονιών τους κ.λ.π.
Ας αναλογιστεί ο καθένας μας λοιπόν:
Αυτό είναι το όνειρο που είχε για τη ζωή του;
Ας σκεφτεί ο κάθε γονιός, αυτό ονειρευόταν για το παιδί του;
-Μήπως είναι η ώρα τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση;
-Μήπως πρέπει να τελειώνουμε με τα ψέματα και τα παραμύθια και να κοιτάξουμε κατάματα την αλήθεια, τη ζωή;
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου