Η Γάζα παραμένει ζωντανή, και μέσα της υπάρχουν ακόμη παιδιά. Η Γάζα εξακολουθεί να ονειρεύεται την ελευθερία· μια παιδική ηλικία που προσπαθεί να ζήσει πάνω από τον θάνατο και να στείλει τη φωνή της όσο πιο μακριά γίνεται. Κάθε χαρταετός κουβαλά τα ονόματα εκείνων που χάθηκαν και τους οποίους σκέπασε η λήθη· ένα αρχείο μνήμης και βαριού πόνου, ίσως και ένα μήνυμα από τα μικρά παιδιά προς τους πατέρες, τις μητέρες και τις οικογένειές τους, που εξαλείφθηκαν και οι ψυχές τους ανέβηκαν στον παράδεισο.
Ένα πυρηνικό κράτος καταδιώκει χαρταετούς, επειδή ξεπερνούν τον αποκλεισμό και τις κίτρινες γραμμές· κάτι ορατό στον ουρανό από έναν λαό που νόμιζαν πως είχε θαφτεί κάτω από τα ερείπια. Μια κλωστή βγαίνει από τη γη, κρατώντας ένα φύλλο χαρτί με δύο φτερά· άνεμος και αέρας, ένα παιδί και η φαντασία του, όνειρα και λεπτά δάχτυλα. Δεν κουβαλά βόμβες ούτε πυραύλους ούτε κινητήρες· μόνο ανάσες ψυχών και ρίγη, νοσταλγία για τα δέντρα, τα περιστέρια, τους φίλους, το σπίτι και τα τραγούδια του σχολείου.
Χαρταετοί φτάνουν στις πόλεις, στα χωριά και στους προσφυγικούς καταυλισμούς της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης. Ο καιρός άλλαξε μέσα στον καυτό μήνα του Αυγούστου· έπεσαν βροχές, άστραψαν οι βροντές, κατέβηκαν τα ουράνια σώματα και τα ερωτήματα. Η Γάζα αναποδογυρίζει το σύμπαν και όλους τους υπολογισμούς, τοποθετώντας πάνω σε κάθε πληγή μια ελιά και ένα τριαντάφυλλο.
Ένας χαρταετός φτάνει στη φυλακή Νεγκέβ και ρίχνει μηνύματα στους κρατουμένους, μέσα στα κελιά και στους θαλάμους βασανιστηρίων. Και ο κόσμος είδε πώς ένα παιδί αγκαλιάζει τον πατέρα του ύστερα από μια μακρά απουσία. Ένας χαρταετός πάνω στο συρματόπλεγμα, ένας δίσκος του ήλιου μέσα στο μαύρο σκοτάδι, ένα σκοινί, μια φλέβα ανάμεσα στην έρημο και τα σύννεφα, μέσα στα τραγούδια των κρατουμένων.
Ο χαρταετός είναι ένα ουράνιο μανιφέστο ενάντια στην ήττα και τον φόβο, η χημεία του άλλου κόσμου μέσα στην τοπογραφία του θανάτου: η δύναμη της όσφρησης, της ακοής, της αφής και της πίστης στους κήπους της Ιερουσαλήμ.
Ο στρατός κατοχής, που στέρησε από τα παιδιά την αθωότητά τους, σκότωσε χιλιάδες και τα θεώρησε νόμιμους στόχους, τα καταδίωξε ακόμη και μέσα στις κοιλιές των μητέρων τους, βρίσκει στα παιχνίδια τους, στις κινήσεις τους και στις λαχτάρες τους μια απειλή για την ασφάλεια και μια δικαιολογία για τη συνέχιση του πολέμου και της αιματοχυσίας. Θεωρεί τον χαρταετό σύμβολο ανόδου και ελευθερίας, πρόκληση απέναντι στους νόμους των ισχυρών και στις «έξυπνες» βόμβες.
Ο χαρταετός δεν είναι βουβός, λένε οι στρατηγοί του πολέμου στο Ισραήλ. Είναι κώδικας και σήματα, ιστορίες και αφηγήσεις, προσευχές και προφητείες, φαντάσματα νεκρών και σώματα που κουβαλά η στάχτη. Κάποιοι είπαν πως είναι φυλαχτά που πολεμούν το κακό και την ασχήμια και απελευθερώνουν στη φύση τη δύναμη της γονιμότητας, της ομορφιάς και της θέλησης για επιβίωση.
Ο ποιητής Αδώνης λέει: ο χαρταετός είναι ένα ποίημα που μεταφέρεται από τον άνεμο της έμπνευσης, καθοδηγούμενο από το χέρι ενός παιδιού που πιστεύει στο αδύνατο. Να τον, πάνω από τα σύνορα, πάνω από το τείχος· έχει νου και γλώσσα, απελευθερώνεται από τη σιωπή και τα δεσμά.
Ένας χαρταετός και ένα φοβισμένο σιδερένιο κράτος. Ένα ιπτάμενο σώμα που στην ουρά του κουβαλά ψυχές, σαν ηλεκτρικά φορτία, προστατεύοντας τους ανθρώπους από ανεμοθύελλες, φωτιές και κεραυνούς, μετά την απουσία της διεθνούς προστασίας. Έχει φωνές που άκουσαν οι κάτοικοι του Τελ Αβίβ και οι έποικοι στις αποικίες. Τι είναι αυτό το αδύνατο ύστερα από όλη αυτή την καταστροφή; αναρωτιέται ένας Ισραηλινός πιλότος καθώς καταδιώκει έναν χαρταετό με τη σημαία της Παλαιστίνης, που μοιάζει με το φεγγάρι καθώς κινεί την παλίρροια στις θάλασσες και στους ωκεανούς, μάρτυρας της λάσπης και του εγκλήματος στα κεφάλια των αυτοκρατόρων της Δύσης και στα βαθιά, έρημα βάθη τους.
Ο μάρτυρας ποιητής Ριφάατ αλ-Αριρ, που σκοτώθηκε στον πόλεμο εξόντωσης στη Γάζα το 2023 και είναι ο δημιουργός του ποιήματος «Αν πρέπει οπωσδήποτε να πεθάνω», αγόρασε ένα κομμάτι ύφασμα και λευκές κλωστές για να φτιάξει έναν χαρταετό με μακριά ουρά και έγραψε:
«Για να δει ένα παιδί κάπου στη Γάζα, καθώς κοιτάζει τον ουρανό περιμένοντας τον πατέρα του που έφυγε ξαφνικά, να δει τον χαρταετό, τον δικό μου χαρταετό που εσύ έφτιαξες, να πετά ψηλά, και να νομίσει για μια στιγμή πως υπάρχει ένας άγγελος που ξαναφέρνει την αγάπη…»
Σ.Σ.: Ο Salah Musa « Σαλαχ Μούσα «είναι Παλαιστίνιος ιατρός, ειδικός στην Ακτινοδιαγνωστική, συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής.
Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη και σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου ανέπτυξε έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική δράση, ίδρυτης της Γενικής Ένωσης Παλαιστινίων Φοιτητών στην Ελλάδα.
Άσκησε επί σειρά ετών την ιατρική και υπηρέτησε ως επιτετραμμένος της Παλαιστινιακής Αντιπροσωπείας στην Ελλάδα.
Έχοντας ζήσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες στην Ελλάδα, απέκτησε βαθιά γνώση της ελληνικής κοινωνίας και γλώσσας, στην οποία επιλέγει να γράφει τα βιβλία και τα άρθρα του.
Το συγγραφικό του έργο επικεντρώνεται στην ιστορία της Παλαιστίνης, το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς σχέσεις και τις πολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Με επιστημονική τεκμηρίωση και ιστορική προσέγγιση επιδιώκει να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας ζητήματα δικαιοσύνης, ελευθερίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Συνεχίζει να αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο και να συμμετέχει σε δημόσιες συζητήσεις και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και την Κύπρο, προωθώντας τον διάλογο γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα και τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις
Η Σφήκα: Επιλογές
Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη και σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου ανέπτυξε έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική δράση, ίδρυτης της Γενικής Ένωσης Παλαιστινίων Φοιτητών στην Ελλάδα.
Άσκησε επί σειρά ετών την ιατρική και υπηρέτησε ως επιτετραμμένος της Παλαιστινιακής Αντιπροσωπείας στην Ελλάδα.
Έχοντας ζήσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες στην Ελλάδα, απέκτησε βαθιά γνώση της ελληνικής κοινωνίας και γλώσσας, στην οποία επιλέγει να γράφει τα βιβλία και τα άρθρα του.
Το συγγραφικό του έργο επικεντρώνεται στην ιστορία της Παλαιστίνης, το διεθνές δίκαιο, τις διεθνείς σχέσεις και τις πολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Με επιστημονική τεκμηρίωση και ιστορική προσέγγιση επιδιώκει να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας ζητήματα δικαιοσύνης, ελευθερίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Συνεχίζει να αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο και να συμμετέχει σε δημόσιες συζητήσεις και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και την Κύπρο, προωθώντας τον διάλογο γύρω από το Παλαιστινιακό ζήτημα και τις σύγχρονες διεθνείς εξελίξεις
Η Σφήκα: Επιλογές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου