Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα Γεράσιμος Λιβιτσάνος. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα Γεράσιμος Λιβιτσάνος. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2025

Όλοι οι (πλούσιοι) άνθρωποι του Προέδρου



Το βιοτικό επίπεδο των υπουργών που υλοποιούν τους βασικούς άξονες της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέχει… έτη φωτός από αυτό του μέσου πολίτη! Το (αριθμητικό) συμπέρασμα προέκυψε (για μία ακόμη χρονιά) από τα «Πόθεν Έσχες» που είδαν το φως της δημοσιότητας!

Ο σκληρός πυρήνας


Ο «σκληρός πυρήνας» των υπουργών που τα τελευταία έξι χρόνια έχουν θητεύσει στα πλέον «κοινωνικά» υπουργεία (π.χ υγείας, εργασίας, παιδείας κ.λ.π) διαθέτουν μια οικονομική δυνατότητα που «μετριέται» σε εκατοντάδες χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια ευρώ. Είναι, παράλληλα, αυτοί που έχουν επιλεγεί για να προωθήσουν νομοθετικές και πολιτικές αλλαγές που προκάλεσαν εντονότατες κοινωνικές αντιδράσεις.

Αυτά ενώ η Νέα Δημοκρατία -σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που ανάδειξαν οι Δηλώσεις Περιουσιακής Κατάστασης- φαίνεται πως «κρατά τα σκήπτρα» της πιο πλούσιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Τόσο όσον αφορά το «ανά βουλευτή» εισόδημα όσο όσον αφορά το ύψος των τραπεζικών καταθέσεων ανά πρόσωπο.

Η Νίκη Κεραμέως

Η Νίκη Κεραμέως φαίνεται να είναι το πρόσωπο στο οποίο «ενσαρκώνονται» περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο οι προαναφερόμενες αντιθέσεις. Στα πέριξ του 1.300.000 ευρώ ανέρχονται οι τραπεζικές καταθέσεις της υπουργού Εργασίας σύμφωνα με όσα η ίδια δηλώνει στο «Πόθεν Έσχες» της. Έρχονται να προστεθούν πλάι σε κτήσεις ακινήτων υψηλής αξίας καθώς και την βουλευτική αποζημίωση η οποία είναι φυσικά πολλαπλάσια του κατώτατου μισθού.

Αυτού που η Νίκη Κεραμέως αρνείται πεισματικά να συσχετίσει με την άνοδο του πληθωρισμού των τιμών των αγαθών. Έχοντας νομοθετήσει την αναπροσαρμογή του με…αλγόριθμο που δεν θα λαμβάνει υπόψη αποκλειστικά τον τιμάριθμο. Επίσης, πρόκειται για την υπουργό Εργασίας που νομοθέτησε το περίφημο 13ωρο συνεχούς εργασίας στον ίδιο εργοδότη. Δηλαδή την ρύθμιση που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να… επιλέξουν τον χρόνο που θα εργάζονται. Αυτό – τουλάχιστον – απάντησε πρόσφατα στην ΔΕΘ και σε ερώτηση του NEWS 24/7.

Ο αντιπρόεδρος

Ο Κώστης Χατζήδακης είναι μία ακόμη χαρακτηριστική περίπτωση. Ο συντονιστής -σήμερα- του κυβερνητικού έργου κατέθεσε μια Δήλωση Περιουσιακής Κατάστασης για το 2023 με έναν μακρύ κατάλογο επενδύσεων σε ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια, και άλλα τραπεζικά προϊόντα των οποίων η συνολική αξία φαίνεται να ξεπερνά τις 560.000 ευρώ! Ένα περιουσιακό στοιχείο που συνοδεύεται από τον διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό των 27 ακινήτων που περιλαμβάνουν 3 μονοκατοικίες και δύο διαμερίσματα.

Ένα οικονομικό προφίλ που δημιουργεί έναν περίεργο συνδυασμό με τον υπουργό Εργασίας που νομοθέτησε (στην θητεία του πριν την Ν.Κεραμέως) την κατάργηση του 8ωρου. Επίσης, το πρόσωπο που έχει γίνει στόχος της κριτικής της αντιπολίτευσης για τη διαμόρφωση του σημερινού προφίλ της ΔΕΗ που αποτιμάται ως ο οργανισμός που «σέρνει τον χορό» της ενεργειακής ακρίβειας στην χώρα.

Ο επιθετικός

Στην ίδια κατηγορία δεν μπορεί παρά να συμπεριληφθεί και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Από τους πλέον «επιθετικούς» υπερασπιστές κυβερνητικών επιλογών που προκαλούν κοινωνική δυσαρέσκεια. Άλλωστε ο ίδιος έχει υλοποιήσει αρκετές εξ αυτών. Είτε στη θητεία το στο υπουργείο Εργασίας που οι νομοθετικές του ενέργειες «στόχευσαν» το απεργιακό δικαίωμα και την προστασία ενάντια στις απολύσεις. Είτε στη θητεία του στο υπουργείο Υγείας.

Εκεί δηλαδή όπου έχει «ανοίξει πόλεμο» με τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων. Αυτών που με την σειρά τους τον καταγγέλλουν για προώθησης της ιδιωτικοποίησης της υγείας και μια συνακόλουθη εκτόξευση των δαπανών υγείας για εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικά αδύναμα νοικοκυριά.

Το χαρακτηριστικό στοιχείο της Δήλωσης Περιουσιακής Κατάστασης του Άδωνι Γεωργιάδη είναι ο εξαιρετικά υψηλός δανεισμός. Με δάνεια που υπερβαίνουν τις 500.000 ευρώ και αντίστοιχα μεγάλες οφειλές. Ένα είδος χρηματοδότησης στο οποίο προφανώς δεν έχουν πρόσβαση μισθωτοί και μικροί επαγγελματίες.

Οι συνεργάτες

Δύο πρόσωπα που υπήρξαν κατά καιρούς συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη, σημαντικοί υπουργοί της κυβέρνησης και ταυτόχρονα εμπλεκόμενοι στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μπορούν να συμπληρώσουν τον κατάλογο των «πλούσιων ανθρώπων του Προέδρου».

Ο Μάκης Βορίδης και ο Λευτέρης Αυγενάκης έχουν δύο εντυπωσιακά «Πόθεν Έσχες» ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Στον προερχόμενο από το ΛΑΟΣ πρώην υπουργό συναντά κανείς ανάλογες συνήθειες με αυτές του Κωστή Χατζηδάκη. Μόνον που οι επενδύσεις του Μάκη Βορίδη είναι.. διπλάσιες αφού προσεγγίζουν το 1.000.000 ευρώ.

Όσον για τον πρώην γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας φρόντισε να είναι ταιριαστός με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με το οποίο συνδέθηκε το όνομά του. Αφού φαίνεται να διαθέτει σημαντικές εκτάσεις με βοσκοτόπια.



Πηγή: news247



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

Τα 157 φτυάρια για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ

Γεράσιμος Λιβιτσάνος από Ημεροδρόμο


Για τις επόμενες 48 ώρες, εν μέσω του καλοκαιριού, η κυβέρνηση θα εκτελέσει στην Βουλή – έχοντας μεθοδεύσει προσεκτικά – το «θάψιμο» του Σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Για τον λόγο αυτό θα αξιοποιήσει την πλειοψηφία των 155 βουλευτών που διαθέτει, έχοντας για ασφάλεια 2 ακόμη ψήφους: Αυτές του Χαράλαμπου Κατσιβαρδά (πρώην βουλευτή των «Σπαρτιατών» με αξιοζήλευτη συνέπεια στην υπερψήφιση των κυβερνητικών επιλογών) και τον Δημήτρη Κυργιαζίδη που έχει διαγραφεί από την Κ.Ο της Νέας Δημοκρατίας όμως συμπεριφέρεται σαν να είναι ακόμη μέλος της. Δεν αποκλείεται μάλιστα οι ψήφοι που θα στηρίξουν τις κυβερνητικές επιλογές να είναι περισσότερες.

Συνολικά λοιπόν το «θάψιμο» των ποινικών ευθυνών για τους εμπλεκόμενους πρώην υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη θα απαιτήσει … 157 φτυάρια. Όπως όλα δείχνουν αυτά είναι κάτι παραπάνω από διαθέσιμα, αφού δεν αναμένεται, ούτε έχει διαφανεί κάποια απώλεια. Άλλωστε το τελευταίο διάστημα το Μέγαρο Μαξίμου φέρεται από νωρίς να έχει διασαφηνίσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας πως οποιαδήποτε απόκλιση ή διαφοροποίηση στις κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες που αφορούν είτε τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είτε τις ψηφοφορίες για τους Κ.Καραμανλή και Χρ.Τριαντόπουλο δεν θα είναι χωρίς συνέπειες. Αντιθέτως θα προκαλέσει πολιτικές εξελίξεις. Με τον τρόπο αυτό θέλησε να «κόψει τον βήχα» σε όσους βουλευτές της διανοήθηκαν (υπό το φόβο της κατακραυγής στις περιφέρειές τους) να τηρήσουν αποστάσεις από την κεντρική γραμμή.

Το «κλείσιμο» της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει σχεδιαστεί να πραγματοποιηθεί σε δύο στάδια:

Το πρώτο: Θα γίνει την Τρίτη 29 Ιουλίου με την έγκριση από το κοινοβούλιο της πρότασης του Κυριάκου Μητσοτάκη για την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής. Αυτή θα έχει τον εξής τίτλο: «Εξεταστική που θα διερευνήσει όλα τα ζητήματα που έχουν ανακύψει σχετικά με τη λειτουργία του Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε), με γνώμονα την ανάδειξη τυχόν ευθυνών και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του συστήματος πληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων, ώστε να αποτελεί έναν αξιόπιστο, αποτελεσματικό και δίκαιο μηχανισμό για όλους τους παραγωγούς της χώρας».

Μόνον από τον τίτλο αντιλαμβάνεται κανείς ότι πουθενά στο «ραντάρ» της συγκεκριμένης επιτροπής δεν βρίσκεται ο εντοπισμός ποινικών ευθυνών για τους Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Άλλωστε, ούτε καν γίνεται αναφορά στους δύο πρώην υπουργούς. Αυτά ενώ διαχρονικά (για την ακρίβεια τα τελευταία 40 χρόνια) τέτοιου είδους επιτροπές έχουν αποτύχει να εντοπίσουν οποιαδήποτε ευθύνη (πολιτική ή ποινική) ακόμη και σε κραυγαλέες περιπτώσεις. Ενδεικτικά και μόνον αναφέρουμε αυτές της Λίστας Λαγκάρντ ή του Σκανδάλου της Siemens.

Η πρόθεση του πρωθυπουργού (που προσωπικά ανέλαβε την ευθύνη της πρότασης) είναι προφανής: Η αναζήτηση ποινικών ευθυνών για τους δύο υπουργούς (και στο παρελθόν στενούς συνεργάτες του) να μεταβληθεί σε μία … έκθεση ιδεών για την λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτά ενώ ήδη οι αρμοδιότητές του έχουν περάσει στην ΑΔΑΕ. Επίσης είναι δεδομένο πως ο μικρότερος χρονικός ορίζοντας που δίνεται για να ολοκληρώσουν το έργο τους τέτοιου είδους επιτροπές είναι οι 3 μήνες (μπορεί να ζητήσει και παράταση). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η επιτροπή θα καταλήξει σε πόρισμα μετά την 6η Οκτωβρίου. Αυτή είναι η «μαγική ημερομηνία» από την παρέλευση της οποίας μπορούν να συντρέξουν – σύμφωνα με την δικογραφία που έχει έρθει στην Βουλή – οι προϋποθέσεις παραγραφής των ποινικών ευθυνών για τον Μάκη Βορίδη. Γεγονός που λόγω της συνέχειας των υπουργικών αποφάσεων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα οδηγήσει και στην αμνήστευση του Λευτέρη Αυγενάκη.

Το δεύτερο: Θα γίνει την Τετάρτη 30 Ιουλίου και πάλι στην Βουλή. Εκεί θα απορριφθούν όλες οι προτάσεις για σύσταση προανακριτικής επιτροπής (αυτές οι επιτροπές αναζητούν ποινικές ευθύνες) που έχουν κατατεθεί. Είτε είναι τυπικά συμβατές με τον κανονισμό (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Αριστεράς και ΠΑΣΟΚ) είτε όχι (ΚΚΕ) λόγω των 30 υπογραφών βουλευτών που απαιτούνται.

Όπως ακούγεται στην συγκεκριμένη συνεδρίαση θα πάρουν τον λόγο οι Μάκης Βορίδης και Λευτέρης Αυγενάκης. Όμως οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αναμένεται να λάβουν εντολή αποχώρησης. Μια κίνηση την οποία η κυβέρνηση θα δικαιολογήσει ως «απάντηση» στις προθέσεις της αντιπολίτευσης να δημιουργήσει “τοξικό” κλίμα. Στην πραγματικότητα όμως θα διασφαλίσει ότι κανένας βουλευτής της δεν θα μπει σε …περίεργους πειρασμούς μια και η ψηφοφορία στις προανακριτικές επιτροπές είναι προσωπική (με κάλπη ανά υπουργό) και μυστική.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Ο πρωθυπουργός αναμένεται να εμφανιστεί στο κοινοβούλιο μόνον την πρώτη από τις 2 ημέρες που οι συνεδριάσεις θα αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα υποστηρίξει την πρόταση του για Εξεταστική Επιτροπή ενώ «προσπερνώντας» το ενδεχόμενο παραγραφής τυχόν ποινικών ευθυνών του Μάκη Βορίδη θα δηλώσει πως στο … μέλλον αυτή η επιτροπή θα μπορούσε να μετατραπεί σε προανακριτική αν εντοπίζονταν ενδείξεις. Ένα ενδεχόμενο τόσο … πιθανό όσο σαφής είναι η πλειοψηφία των βουλευτών της Νέας Δημοκρατιας που θα απαρτίζουν την εξεταστική επιτροπή. Είναι γνωστό πως οι επιτροπές αυτές συγκροτούνται κατ’ αναλογία των δυνάμεων που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο.

Το γεγονός πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης «παίρνει πάνω του» την υπόθεση της απαλλαγής του Μάκη Βορίδη δεν έχει να κάνει πάντως μόνον με την εικόνα της κυβέρνησης και τις δημοσκοπήσεις. Αντιθέτως φαίνεται να σχετίζεται και με τις εσωκομματικές ισορροπίες της Νέας Δημοκρατίας. Σε μια περίοδο μάλιστα που δημοσκοπικά το κυβερνών κόμμα δεν φαίνεται να συγκεντρώνει ποσοστά αυτοδυναμίας. Γεγονός που έχει «κινητοποιήσει» σενάρια διαδοχής και δυνητικούς προέδρους.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί πως το 2025 και το 2026 είναι χρονιές εσωκομματικών διαδικασιών στην Ν.Δ . Αυτό το Φθινόπωρο θα γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη των ηγεσιών στις Νομαρχιακές και Τοπικές Επιτροπές του κόμματος. Αυτές με την σειρά τους έχουν κομβικό ρόλο για το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας που έχει προγραμματιστεί να γίνει ανάμεσα στον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2026.

 


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2025

ΟΠΕΚΕΠΕ: Οι 3 τρόποι που μπορούν «να την γλιτώσουν» Βορίδης και Αυγενάκης

Γεράσιμος Λιβιτσάνος από Ημεροδρόμο


Η υπόθεση που αποκλήθηκε «Σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ» έχει μπει πλέον σε νέα διάσταση από τη στιγμή που διαβιβάστηκε στη Βουλή δικογραφία από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ιδίως όταν σε αυτή περιλαμβάνονται δύο ονόματα κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, ο Μάκης Βορίδης και ο Λευτέρης Αυγενάκης.

Τα στελέχη

Αμφότεροι «εμφανίστηκαν» στην εισαγγελική έρευνα λόγω της ιδιότητάς τους ως υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης. Ο πρώτος από τις 9 Ιουλίου 2019 μέχρι τις 5 Ιανουαρίου 2021 και ο δεύτερος από τις 27 Ιουνίου 2023 έως και τις 14 Ιουνίου 2024. Δεν είναι όμως αυτό το μόνο κοινό χαρακτηριστικό τους.

Πρόκειται για δύο στελέχη που σε διαφορετικές περιόδους βρέθηκαν στο στενό κύκλο του Μεγάρου Μαξίμου και του πρωθυπουργού: Ο Λευτέρης Αυγενάκης σχεδόν από την αρχή της προεδρίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία και ο Μάκης Βορίδης το τελευταίο διάστημα όταν θήτευσε από τις 27 Ιουνίου 2023 μέχρι τις 15 Μαρτίου 2025 στη θέση του υπουργού Επικρατείας με πραγματική αρμοδιότητα την «εκπροσώπηση» του πρωθυπουργού στο κοινοβούλιο.

Η προανακριτική

Από τη στιγμή που στο πολιτικό προσκήνιο εμφανίστηκε μία συγκεκριμένη δικογραφία, είναι σχεδόν …αντανακλαστικό πως αυτό συνεπάγεται την δυνατότητα της ενεργοποίησης του περίφημου νόμου «Περί Ευθύνης Υπουργών». Πράγμα που σημαίνει την παραπομπή της υπόθεσης σε δικαστήριο με διαμεσολαβητή το κοινοβούλιο, μιας και αυτό είναι το πνεύμα του υφιστάμενου συντάγματος και της νομοθεσίας που απορρέει από αυτό.

Εφόσον υφίσταται δικογραφία, είναι πρόδηλο πως η σύσταση μια επιτροπής που θα διεξάγει προανακριτική έρευνα, δηλαδή μια «προανακριτική επιτροπή» όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, είναι το αυτονόητο επόμενο βήμα. Η αναγκαιότητα αυτής της κίνησης έχει υπονοηθεί ή έχει εκφραστεί ευθέως από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης που μιλούν για την ανάγκη διερεύνησης των ευθυνών των δύο υπουργών. Με το ΚΚΕ να θέτει και μία ακόμη πλευρά αυτή του «σκανδάλου της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής» από την οποία προκύπτει και το καθεστώς των επιδοτήσεων.

Να σημειωθεί πως αυτόνομη κοινοβουλευτική δυνατότητα για την κατάθεση έγκυρης πρότασης για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, από την αντιπολίτευση, έχει μόνον το ΠΑΣΟΚ, μιας και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευση είναι αυτό που διαθέτει τις 30 υπογραφές που απαιτεί ο κανονισμός της Βουλής προκειμένου μια τέτοια πρόταση να τεθεί σε συζήτηση. Οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη απαιτεί κάποιο είδος συνεργασίας ή σύμπραξης ανάμεσα σε πολιτικούς σχηματισμούς.

Η στάση της κυβέρνησης

Μπορεί, όπως προαναφέραμε, η σύσταση μιας προανακριτικής επιτροπής να είναι το «αυτονόητο» βήμα για την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης, αυτό όμως δεν σημαίνει πως η κυβέρνηση προτίθεται να πράξει το …αυτονόητο. Έως στιγμής άλλωστε για ανάλογης σημασίας σκάνδαλα, όπως αυτό των υποκλοπών, δεν έδειξε καμία προθυμία να ελέγξει τους υπουργούς και τα στελέχη της. Επίσης, για πολύ σοβαρότερες υποθέσεις, όπως το Έγκλημα των Τεμπών, διαπιστώθηκε έμπρακτα πού μπορεί να φθάσει προκειμένου να συγκαλύψει ευθύνες.

Εύλογα, λοιπόν, η απορία που θα μπορούσε να έχει κάποιος που παρατηρεί τις πολιτικές εξελίξεις είναι πώς το Μέγαρο Μαξίμου θα προσπαθήσει να «γλιτώσουν» οι δύο υπουργοί της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Όπως φαίνεται, μάλιστα, υπάρχουν 3 τρόποι που αυτό μπορεί να γίνει.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ: Είναι απλός. Η κυβέρνηση να καταψηφίσει οποιαδήποτε πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής κατατεθεί στην Βουλή. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και το νόμο περί ευθύνης υπουργών καμία παραπομπή υπουργού δεν μπορεί να γίνει εφόσον δεν συναινέσει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή διαθέτει 154 βουλευτές και ένα ακόμη που πρόσφατα διαγράφηκε, τον Δημήτρη Κυριαζίδη, οπότε, κοινοβουλευτικά, τίποτε δεν μπορεί να την υποχρεώσει να οδηγήσει σε προανακριτική έρευνα τους δύο υπουργούς. Φυσικά, κάτι τέτοιο θα είχε σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις. Αρχικά γιατί υπάρχει δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που δημιουργεί ζητήματα «έκθεσης» της κυβέρνησης και εκτός συνόρων. Επίσης γιατί είναι πολύ πρόσφατες οι δηλώσεις Μητσοτάκη για την υπόθεση των Τεμπών όταν ανέφερε πως η κυβέρνηση «δεν μπαίνει εμπόδιο στην δικαιοσύνη», οπότε μια τέτοια συνθήκη θα ήταν σχετικά δύσκολο να την διαχειριστεί. Από την άλλη οφείλουμε να επισημάνουμε πως από επίσημα κυβερνητικά χείλη δεν έχει ακουστεί τίποτε για «διερεύνηση της υπόθεσης».

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ: Οι ευθύνες των υπουργών να παραγραφούν. Η κυβέρνηση επαίρεται εδώ και μήνες ότι με την τελευταία συνταγματική αναθεώρηση έχουν απαλειφθεί οι αποσβεστικές προθεσμίες για τις ποινικές ευθύνες υπουργών που ορίζονταν μέχρι το 2019 και αφορούσαν την παρέλευση δύο κοινοβουλευτικών συνόδων. Θέση όμως με την οποία δεν φαίνεται να συμφωνεί μεγάλη μερίδα των συνταγματολόγων, ανάμεσά τους και ο Ευάγγελος Βενιζέλος του οποίου η εκτίμηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Όχι για πολιτικούς λόγους αλλά κυρίως γιατί είναι ο «κατασκευαστής» των συνταγματικών διατάξεων και της νομοθεσίας «περί ευθύνης υπουργών» το 2001. Οπότε… κάτι παραπάνω θα ξέρει. Ο συγκεκριμένος θεωρεί πως υπάρχουν ακόμη σημαντικά «παράθυρα» ώστε ένα δικαστικό συμβούλιο (εκεί καταλήγουν οι προανακριτικές επιτροπές) να μπορεί να θεωρήσει τυχόν αδικήματα παραγραμμένα. Για να συμβεί αυτό η μόνη προϋπόθεση είναι η κυβέρνηση αυτό το καλοκαίρι να λήξει την τρέχουσα κοινοβουλευτική σύνοδο και να προχωρήσει – μετά από πολλά χρόνια- στην θέσπιση «Τμημάτων Διακοπών» τα λεγόμενα «Θερινά Τμήματα».

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ: Είναι η απαλλαγή των δύο υπουργών μέσω της πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας σε περίπτωση προανακριτικής επιτροπής. Ως γνωστόν, η σύσταση των προανακριτικών επιτροπών γίνεται κατ’ αναλογία των συσχετισμών του κοινοβουλίου. Ακόμη και αν η κυβέρνηση αποδεχθεί την σύσταση προανακριτικής επιτροπής μπορεί να ελέγξει την περαιτέρω πορεία της και τον τρόπο που θα διερευνήσει. Φυσικά και μόνον η ύπαρξη μιας τέτοιας επιτροπής μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά, αν συνυπολογιστεί ο «θόρυβος» που αναμένεται να γίνει από την αντιπολίτευση. Στη βάση αυτή είναι πιθανή η συνέχιση και σε αυτό το ζήτημα του «μοντέλου Τριαντόπουλου», δηλαδή η αποστολή της υπόθεσης να διερευνηθεί από 5μελές δικαστικό συμβούλιο. Μια εξέλιξη που θα κρατήσει την υπόθεση μακριά από τη δημοσιότητα.




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2024

Κ.Τασούλας: Η Ελλάδα θα προασπίσει τις «ΝΑΤΟϊκές αρχές και αξίες»!



Ένα ακόμη ΝΑΤΟϊκό κήρυγμα «πιστώνεται στον λογαριασμό» του προέδρου της Βουλής, με αφορμή την τοποθέτησή του στην κοινή Συνεδρίαση Υποεπιτροπών Διατλαντικών Σχέσεων και Ανθεκτικότητας& Πολιτικής Ασφάλειας ΝΑΤΟ. που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή. Μάλιστα, αυτή την φορά ο Κώστας Τασούλας μίλησε για τις «ΝΑΤΟϊκές αρχές και αξίες» που πρόκειται να προασπίσει η Ελλάδα!

Το γεγονός ότι ο ίδιος ο πρόεδρος της Βουλής επέλεξε να απευθύνει χαιρετισμό, στην κοινή συνεδρίαση δύο υπο-επιτροπών του κοινοβουλίου, έχει αυτόνομη πολιτική σημασία. Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς πως ο Κώστας Τασούλας είναι από τα πρόσωπα που συζητούνται ως πιθανές προτάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στην παρέμβασή του ο πρόεδρος της Βουλής μεταξύ άλλων είπε πως «η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να συμβάλει ενεργά στην υλοποίηση των συμμαχικών πρωτοβουλιών, αποφάσεων και δράσεων, με στόχο την έγκαιρη, αποτελεσματική και αξιόπιστη αντιμετώπιση των παραδοσιακών αλλά και μη παραδοσιακών προκλήσεων ασφαλείας. Παραμένοντας προσηλωμένη στη διεθνή πολυμέρεια, τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επίσης και την προάσπιση των ΝΑΤΟϊκών αρχών και αξιών».

Νωρίτερα, είχε επαινέσει την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1952, λέγοντας πως «υπήρξε μία στρατηγικής σημασίας επιλογή για το διεθνή προσανατολισμό της. Συνέβαλε καταλυτικά στην εμπέδωση της θέσης της Ελλάδας στο δυτικό κόσμο, ανέδειξε τα γεωπολιτικά πλεονεκτήματά της και επηρέασε ουσιαστικά το ευρύτερο πλαίσιο χάραξης και άσκησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής».

Επιπλέον φρόντισε να εκφράσει… «ΝΑΤΟφροσύνη» υποστηρίζοντας πως οι δεσμεύσεις της χώρας στο ΝΑΤΟ πρέπει να υπηρετούνται με προθυμία: «Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η συνοχή και η αλληλεγγύη αποτελούν τη λυδία λίθο του ΝΑΤΟ και για το λόγο αυτό, οι δεσμεύσεις και υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε ως Σύμμαχοι πρέπει να υλοποιούνται με πράξεις και όχι μόνο με λόγια, όχι με εξαγγελίες. Η Ελλάδα πορεύεται και θα συνεχίσει να πορεύεται εντός της Συμμαχίας με γνώμονα αυτήν την αρχή.»

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα αποσπάσματα του χαιρετισμού του Κώστα Τασούλα που δημοσιοποιήθηκαν δεν περιλαμβάνεται η παραμικρή αναφορά στο ζήτημα της Κύπρου. Ούτε για την απόφαση του ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 14 Αυγούστου του 1974 για την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας.

Αυτά σε μία συνεδρίαση στην οποία συζητήθηκαν όλα τα θέματα αιχμής που αφορούν την Βορειοτατλαντική Συμμαχία. Ενδεικτικά στην θεματολογική ατζέντα της ήταν:

– Η ελληνική προοπτική για την ασφάλεια και τις πολιτικές εξελίξεις στη νότια πλευρά του ΝΑΤΟ.

– Η προοπτική της Ελλάδας για τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας.

– Η ναυτική ασφάλεια.

-Οι εξελισσόμενες μεταναστευτικές και προσφυγικές προκλήσεις.

-Η προοπτική της Ελλάδας για την αμφισβήτηση της Κίνας στη τάξη, που βασίζεται σε κανόνες

Στην συνεδρίαση αυτή παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας Γιάννης Κεφαλογιάνης, αλλά και ο Γενικός Διευθυντής της ΕΥΠ, Θεμιστοκλής Δεμίρης.

Πηγή: imerodromos



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 13 Μαΐου 2024

Ευρωεκλογές με επικοινωνιακό αχταρμά και αποχή

Γεράσιμος Λιβιτσάνος


Στην τελευταία -και πιο «σκληρή» – φάση της μπαίνει από την Δευτέρα η προεκλογική περίοδος με ορίζοντα την κάλπη των ευρωεκλογών της 9ης Ιουνίου. Ήδη όμως έχει γίνει κάτι παραπάνω από σαφές πως οι κυρίαρχοι πόλοι του συστήματος έχουν προαποφασίσει στη διαδικασία αυτή να κυριαρχήσει ένας «επικοινωνιακός αχταρμάς» και μάλιστα του χειρίστου είδους.

Πρώτιστος στόχος να εξοβελιστεί από την πολιτική αντιπαράθεση κάθε ουσιαστική συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα και ιδίως όταν αυτή αφορά τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελεί «ένα το κρατούμενο» για την συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού φάσματος. Αντιθέτως, κεντρική επιδίωξη αποτελεί ο πολιτικός διάλογος να «γεμίσει» με προσωπικές ατζέντες, φραστικές κορώνες, σκανδαλολογία, εξυπνάδες και «ατάκες» στα social media.

Αποχή


Δεδομένο θεωρείται πώς μια τέτοια συνθήκη θα συμβάλλει αποφασιστικά στην ενίσχυση της αποχής στις επικείμενες ευρωεκλογές. Το γεγονός αυτό ενισχύεται από το ότι αυτή την φορά οι εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο δεν θα διεξαχθούν παράλληλα με τις εκλογές της αυτοδιοίκησης (έγιναν τον περασμένο Οκτώβριο), όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και συγκεκριμένα το 2014 και το 2019.

Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι στην εκλογική διαδικασία είναι πιθανόν να μετέχουν για πρώτη φορά κάτω από 5 εκατομμύρια ψηφοφόροι. Το ενδεχόμενο αυτό ενισχύεται, αν αναλογιστεί κανείς πως στις τελευταίες ευρωεκλογές (2019) συμμετείχαν 5.920.355 ψηφοφόροι, ενώ στις εκλογές του καλοκαιριού αρχικά μετείχαν 6.061.040 ψηφοφόροι και ο αριθμός αυτός έπεσε στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου στους 5.273.699 ψηφοφόρους! Όσον αφορά την περίφημη επιστολική ψήφο (πέρα από τα ζητήματα αξιοπιστίας που έχει εγείρει) κάθε άλλο παρά φαίνεται να έχει συμβάλλει, τελικά, στην αντιμετώπιση του φαινομένου, μιας και αφορά περιορισμένο αριθμό ψηφοφόρων, γύρω στις 180- 190.000 με την πλειοψηφία αυτών να είναι κάτοικοι εσωτερικού, άρα πιθανότατα θα ασκούσαν ούτως η άλλως το εκλογικό δικαίωμα.

Η αποχή παρότι «στα λόγια» επικρίνεται από τους πάντες, στην πραγματικότητα για τα περισσότερα από τα κομματικά επιτελεία δεν αποτιμάται ως …αρνητικός παράγοντας. Ιδίως για τα 3 πρώτα σε κοινοβουλευτική δύναμη που πιστεύουν ότι η διατήρηση ενός «σκληρού πυρήνα» ψηφοφόρων πιθανότατα θα τους αποδώσει μεγαλύτερα ποσοστά, λόγω της μείωσης του εκλογικού σώματος. Ένας μικρός αστερίσκος υπάρχει εδώ για τον ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται σε μία διαδικασία «αλλαγής ψηφοφόρων» και ένα μειοψηφικό τμήμα του στελεχιακού δυναμικού του πιστεύει πως η μείωση του εκλογικού σώματος θα λειτουργήσει ανασταλτικά.

Δάπεδο

Όπως προαναφέραμε κοινή συνισταμένη των επιτελείων των κυρίαρχων κομμάτων είναι στην προεκλογική περίοδο «το επίπεδο να γίνει …δάπεδο» κατά το κοινώς λεγόμενο. Ήδη άλλωστε έχουμε τα πρώτα δείγματα γραφής.

Χαρακτηριστική ήταν η εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο tik-tok με την φράση «Γατάκια… εγώ γκαντέμης;». Με τον πρωθυπουργό να υποστηρίζει ότι προέβλεψε την πρόκριση στο Final Four του Βερολίνου των ομάδων Μπασκετ του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού (24-26 Μαίου). Φυσικά λίγο αργότερα ο Στέφανος Κασσελάκης έσπευσε να κάνει ανάλογη κίνηση συγχαίροντας και αυτός και τις δύο ΚΑΕ. Μάλιστα, μετά την πρόκριση της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού στον τελικό του του Conference League που θα γίνει στο γήπεδο της ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια στις 29 Μαϊού, φαίνεται πως η σχέση ευρωεκλογών και αθλητισμού θα γίνει πολύ …εντονότερη.

Το κλίμα όμως ανταλλαγής ατάκας, ιδίως ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, προϋπήρχε των αθλητικών εξελίξεων, με την Νέα Δημοκρατία να κατηγορεί τον Κασσελάκη για τοξικότητα εξαιτίας της επικοινωνιακής επιλογής του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να χρησιμοποιεί ατάκες του είδους «υπουργοί που σκοτώνουν παιδιά» η «θα σας ξεσκίσω».

Αντίστοιχα όμως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε να εκδίδει ανακοινώσεις σύμφωνα με τις οποίες ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης πωλούσε βιβλία με επιστολές του Ιησού όπως ο Κυριάκος Βελόπουλος. Αυτά ενώ ήταν ο ίδιος ο Στέφανος Κασσελάκης που μίλησε για «κολυμβήθρες» και θαύματα κατά την βάφτισή του! Όπως εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς αυτή η κατάσταση θα συνοδεύσει τους ψηφοφόρους …έως την κάλπη και μάλιστα με συνεχή άνοδο της έντασης.

«Σημιτικοί» και «Καραμανλικοί»

Τέλος. δεν μπορεί να μην καταγράψει κανείς μια …παραδοξολογία που καταγράφεται σε αυτές τις ευρωεκλογές: Το εκλογικό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας να αποτελείται κυρίως από στελέχη του «σημιτικού» ΠΑΣΟΚ και το επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ να έχει έντονο το στοιχείο της «καραμανλικής ΝΔ».

Ως γνωστόν οι στενότεροι συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου (Σκέρτσος, Γεραπετρίτης αλλά και ο Κ.Πιερρακάκης που φαίνεται να έχει ρόλο στις εκλογές) προέρχονται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Αντίστοιχα στην Κουμουνδούρου πλέον έχουν κομβικό ρόλο ο Άρης Σπηλιωτόπουλος που εμφανίζεται στα τηλεοπτικά κανάλια ως εκπρόσωπος του χώρου, ο Ευάγγελος Αντώναρος και φυσικά ο Ευάγγελος Αποστολάκης που επίσης προέρχεται από τον χώρο της Ν.Δ (θυμίζουμε άλλωστε πως …συζητούσε πριν μερικά χρόνια να γίνει διακομματικός υπουργός στην κυβέρνηση Μητσοτάκη).

Πηγή: imerodromos


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2023

Άδωνις Γεωργιάδης: Την απεργία την θεμελίωσε ο …καπιταλισμός!



Με τις ευλογίες του ΣΕΒ και ένα ακόμη παραλήρημα του υπουργού Εργασίας ολοκληρώθηκε η επεξεργασία του εργασιακού νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Ολοκληρώθηκε σήμερα στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής η επεξεργασία του εργασιακού νομοσχεδίου του Άδ. Γεωργιάδη που αναμένεται να συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής την Πέμπτη και την Παρασκευή. Κατά την διάρκεια των συζητήσεων που προηγήθηκαν η κατεύθυνση που ακολουθεί το νομοσχέδιο πιστοποιήθηκε και από τις «ευλογίες» που έδωσε στο περιεχόμενό του ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών, όπως και από την καθ’ όλα «χλιαρή» παρουσία της ΓΣΕΕ που αρκέστηκε σε ένα ύφος «νομικού παρατηρητή» του νομοθετήματος διατυπώνοντας ενστάσεις σε στυλ … «συμβουλών».

Παράλληλα η συνεδρίαση έκλεισε με τον Άδ. Γεωργιάδη να υπερασπίζεται για πολλοστή φορά τις αντι-απεργιακές διατάξεις του νομοσχεδίου. Αυτή την φορά το έκανε επιστρατεύοντας το επιχείρημα ότι η απεργία είναι …παραχώρηση του καπιταλισμού στους εργαζόμενους, όπως και απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι εγγυάται την ανθρώπινη ελευθεριά! Αυτά σε ένα νομοσχέδιο που προβλέπει ποινές φυλάκισης για συνδικαλιστές η εργαζόμενους που ασκούν … «ψυχολογική βία» σε απεργοσπάστες! Μιλάμε, δηλαδή, για μια πρωτοφανή διεύρυνση του εννοιολογικού πεδίου στο οποίο μπορεί να βασιστεί μία δικαστική-εισαγγελική αρχή για να ποινικοποιήσει την συνδικαλιστική δράση στο πλαίσιο μιας απεργιακής κινητοποίησης.

Οι ευλογίες του ΣΕΒ

Το νομοσχέδιο κατά την διάρκεια της επεξεργασίας του στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής είχε όπως αναμένονταν τις …ευλογίες του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών. Μάλιστα, η εκπρόσωπός του φρόντισε να ζητήσει περάν του να ισχύσουν οι διατάξεις του, να υπάρξει περιορισμός έστω και στις τυπικές ενημερώσεις των επιχειρήσεων προς την Επιθεώρηση Εργασίας τις οποίες αποτίμησε ως γραφειοκρατικές.

Πιο συγκεκριμένα η Διευθύντρια Τομέα Εργασιακών Σχέσεων Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) Κατερίνα Δασκαλάκη επισήμανε πως «η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τους προβλέψιμους και διαφανείς όρους εργασίας βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς καθορίζει αφενός ένα σαφές πλαίσιο μέσα στο οποίο οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους που απορρέουν από τη σχέση εργασίας τους, αφετέρου εκσυγχρονίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν και να αναπτύσσονται έναντι των διεθνών ανταγωνιστών τους, μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απρόβλεπτο επιχειρηματικό περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό περιέχονται θετικές διατάξεις, όπως οι ρυθμίσεις για την απασχόληση την έκτη μέρα για τις επιχειρήσεις συνεχούς και μη συνεχούς λειτουργίας και οι αντίστοιχες ρυθμίσεις για την απασχόληση την Κυριακή, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα στις υγιείς και συνεπείς επιχειρήσεις να γίνουν πιο εξωστρεφείς, να παράγουν αγαθά και υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας και να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του ανθρώπινου δυναμικού τους, όπως συμβαίνει άλλωστε στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, τηρουμένων».

Στην συνέχεια μάλιστα αξίωσε από την κυβέρνηση να «επιλύσει» και κάποια επί μέρους «ζητηματάκι» ζητώντας αλλαγές σε 3 άρθρα του νομοσχεδίου που αφορούν τις υποσχρεώσεις ενημέρωσης των επιχειρήσεων έναντι του ΣΕΠΕ και του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ. Όπως ανέφερε «ο άρθρο 21 υποχρεώνει την επιχείρηση να αναρτά στο ΕΡΓΑΝΗ τους βασικούς όρους ή την ίδια τη σύμβαση εργασίας πριν από την έναρξη της εργασίας τους, σε αντιδιαστολή με προηγούμενα άρθρα που θέτουν προθεσμίες από μία εβδομάδα μέχρι και τρεις μήνες για την γνωστοποίηση τους στον εργαζόμενο. Παράλληλα διογκώνεται περαιτέρω η γραφειοκρατία, καθώς δεν δίνεται καν η δυνατότητα μαζικών υποβολών μέσω εξειδικευμένης ψηφιακής πλατφόρμας

Στο άρθρο 26 για την απασχόληση την έκτη μέρα αξιώνεται η καταχώριση στο ΕΡΓΑΝΗ πριν την έναρξη της εργασίας, υποχρέωση περιττή εφόσον ισχύει σε αυτές το ψηφιακό ωράριο. Ταυτόχρονα για τις επιχειρήσεις μη συνεχούς λειτουργίας αξιώνεται περαιτέρω γραφειοκρατική υποχρέωση γνωστοποίησης και ελέγχου από το ΣΕΠΕ, γεγονός που ίσως δηλώνει και έγκριση σε αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα της διάταξης η οποία είναι η νομοθετική δυνατότητα λειτουργίας των επιχειρήσεων απρόσκοπτα και λειτουργικά την έκτη ημέρα.

Τέλος, σχετικά με το άρθρο 22 θεωρούμε απαραίτητη, εφόσον εισερχόμαστε σε εποχή ψηφιακής οργάνωσης εργασίας, την κατάργηση όλων των γραφειοκρατικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων μέσω της καθολικής και όχι προαιρετικής κατάργησης της προδήλωσης των μεταβολών των ωραρίων στο ΕΡΓΑΝΗ για όσες επιχειρήσεις εφαρμόζουν το ψηφιακό ωράριο».


Ο καπιταλισμός θεμελίωσε την …απεργία

Η σημερινή και τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων έκλεισε με ένα ακόμη επικοινωνιακό παραλήρημα του υπουργού Εργασίας Άδ. Γεωργιάδη ο οποίος αυτή την φορά χαρακτήρισε την απεργία …χαρακτηριστικό του καπιταλισμού. Κι αυτό το έκανε προκειμένου να αντιπαρατεθεί στην κριτική για τις διατάξεις που ποινικοποιούν την δράση των συνδικάτων προβλέποντας φυλάκιση για τους εργαζόμενους που περιφρούρούν μια απεργιακή κινητοποίηση.

Όπως είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης «στον κομμουνισμό δεν υπάρχει απεργία. Μια φορά που είχα δει ένα βίντεο να κάνουν απεργία στη Σοβιετική Ένωση σε ένα εργοστάσιο πήγαν με καλάσνικοφ και τους σκοτώσανε. Κατευθείαν, τσάκα-τσάκα, ούτε δεύτερη δεν υπήρχε. Η απεργία είναι καπιταλιστικό δικαίωμα, δεν είναι κομμουνιστικό». Μάλιστα το πήγε ακόμη παραπέρα λέγοντας πως το καπιταλιστικό σύστημα θεμελίωσε το δικαίωμα της απεργίας «γιατί ο καπιταλισμός, επειδή είναι σύστημα ελευθερίας και επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα, γι’ αυτό επιτρέπει και τη διεκδίκηση. Αυτή είναι η υπεροχή του».

Ένα επίσης «κλασικό» επιχείρημα του υπουργού Εργασίας ήταν και η επίκληση του ποσοστού της Ν.Δ στις προηγούμενες εκλογές. Απέναντι στις παρατηρήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης σχετικά με το ότι το νομοσχέδιο του είναι συμπλήρωμα του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη που ψηφίστηκε το 2022 επισήμανε ότι «η προηγούμενη Κυβέρνηση πήρε 41%και ο κ. Χατζηδάκης βγήκε πρώτος στη Βόρεια Αθήνα, πάνω από μένα. Θα ήταν παράλογο να μη συνεχίζω τη λογική της προηγουμένης Κυβέρνησης του κ. Χατζηδάκη. Μόνο ένας ανόητος θα πήγαινε κόντρα σε κάτι, το οποίο θέλει ο Ελληνικός Λαός κι έχει πλήρη πολιτική επιτυχία. Δεν έχω πρόβλημα να σας πω «ναι, συνεχίζω τη λογική της προηγουμένης Κυβερνήσεως και του κ. Χατζηδάκη». 

Πηγή: imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο 19 Αυγούστου 2023

ΥΠΟΙΚ: Πλεονάσματα υπάρχουν αλλά …δεν είναι για εσάς!



Να διαψεύσει κάθε ενδεχόμενο και κάθε σκέψη κοινωνικών παροχών σπεύδει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων του πρώτου εξαμήνου του 2023 που δείχνουν πρωτογενή πλεονάσματα μεγαλύτερα των 2 δις ευρώ. Το κάνει μάλιστα με προκλητικό τρόπο αφού ως …αιτιολογία για το ότι τα έσοδα που προκύπτουν κατά βάση από την φορολογία των λαϊκών στρωμάτων είναι πως τα κονδύλια αυτά δεν αφορούν πληρωμένους φόρους του 2023 αλλά φόρους του 2022! Κι όπως τονίζει η μη διανομή των πρωτογενών πλεονασμάτων είναι δείγμα «σοβαρής δημοσιονομικής πολιτικής, που είναι το θεμέλιο της συνολικής οικονομικής πολιτικής».

Με βάση τα στοιχεία του 6μήνου Ιανουαρίου – Ιουλίου του 2023 καταγράφεται συνολικό πλεόνασμα 3,5 δις ευρώ. Κύρια πηγή φυσικά τα έσοδα από φόρους που είναι φθάνουν τα 33.768 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή καταγράφου αύξηση 7,5% που μεταφράζεται σε 2,347 εκατομμύρια.

Η ανακοίνωση

Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών «έτρεξε» να … διαψεύσει την εικόνα των φορολογικών υπερ-αποδόσεων, ακόμη και με κίνδυνο να «πριονίσει τα πόδια του» αφού η «θετική εικόνα» της οικονομίας είναι το επικοινωνιακό του «τρύκ» προκειμένου να πείσει για την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας και την κατάκτηση της περίφημης «επενδυτικής βαθμίδας». Τον διακηρυγμένο στόχο δηλαδή της κυβέρνησης Μητσοτάκη πριν από τις εκλογές. Μάλιστα εντυπωσιακό είναι ότι προκειμένου να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του το υπουργείο Οικονομικών δεν διστάζει να παραδεχθεί πως η εικόνα που παρουσιάζουν τα έσοδα οφείλονται στο ότι οι πολίτες αδυνατούσαν να πληρώσουν τους φόρους του 2022 και έτσι εξαναγκάστηκαν να κάνουν εξοφλήσεις το 2023. Στοιχείο που προφανώς καταδεικνύει ότι εργαζόμενοι και μικροί επαγγελματίες βρίσκονται υπό το καθεστώς ενός μόνιμου φορολογικού «βραχνά».

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει το ΥΠΟΙΚ αν και καταγράφονται αυξημένα έσοδα κατά 2,34 εκατομμύρια ευρώ, αυτά είναι «σε ταμειακή βάση και όχι σε δημοσιονομική βάση». Δηλαδή τα χρήματα βρίσκονται στα ταμεία του κράτους φέτος όμως ουσιαστικά αποτελούν εισπράξεις της προηγούμενη χρονιάς. Πιο συγκεκριμένα υποστηρίζει πως 470 εκατομμύρια ευρώ προέρχονται από την παράταση της καταβολής για τα Τέλη Κυκλοφορίας του 2022 έως και τον Φεβρουάριο. Επίσης πως 367 εκατομμύρια ευρώ αφορούν τις δόσεις για τον φόρο εισοδήματος της προηγούμενης χρονιάς τον οποίο προφανώς οι φορολογούμενοι δεν μπορούσαν να καταβάλλουν μέσα στο 2022. Αυτά ενώ φαίνεται να βλέπει με …μισό μάτι τις επιστροφές φόρου που όπως αναφέρει «μετρούν αρνητικά στο δημοσιονομικό αποτέλεσμα εμφανίζονται αυξημένες κατά 636 εκατ. ευρώ από τον στόχο». Στοιχείο όμως που παράλληλα σημαίνει ότι αυξήθηκαν σημαντικά τα φυσικά πρόσωπα που έχουν τόσο χαμηλό εισόδημα ώστε να περνούν κάτω από τον ούτως η άλλως πολύ χαμηλό πήχη του αφορολόγητου. Με βάση αυτά στοιχεία το ΥΠΟΙΚ εκτιμά πως η εκτέλεση του προϋπολογισμού δείχνει πως η πραγματική δημοσιονομική υπέρβαση είναι μόλις 874.000.000 και όχι 2,34 δις.

Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι προφανές ότι αποτελούν ένα επικοινωνιακό παιχνίδι με τους αριθμούς. Προκειμένου να μην «φαίνεται» στη εκτέλεση του προϋπολογισμού πως ήδη από το πρώτο 6μηνο του 2023 καταγράφονται πλεονάσματα που προέρχονται από την φορολογική αφαίμαξη των χαμηλότερων οικονομικά στρωμάτων. Είτε αυτή γίνεται ευθέως με τους άμεσους φόρους, είτε κυρίως πλαγίως δια των έμμεσων φόρων που δίνουν έναν εκρηκτικό μείγμα αν συνδυαστούν με την συνεχώς διογκούμενη ακρίβεια.

Ενδεικτική ως προς αυτό είναι για παράδειγμα η τιμή της βενζίνης, κόστος που κατά βάση επιβαρύνει τα λαϊκά νοικοκυριά. Η μέση πανελλαδική τιμή της καταγράφεται στα 1,967 ευρώ το λίτρο αυξημένη κατά 1,04 λεπτά συγκριτικά με το Αύγουστο, ενώ στα νησιά και τους παραθεριστικούς προορισμούς όπου βρίσκονται οι περισσότεροι αυτόν τον μήνα έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει τα 2 ευρώ. Αυτά ενώ οι φορολογικοί συντελεστές στα καύσιμα παραμένουν αμείωτοι και εξαιρετικά υψηλοί. Ανάλογη εικόνα και στα τρόφιμα όπου τα τελευταία στοιχεία (του Ιουλίου) δείχνουν ότι ο πληθωρισμός στον τομέα αυτό τον συγκεκριμένο μήνα εκτινάχθηκε στο 12,2%, ήταν κατά 1,4 μονάδες υψηλότερος από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και έκανε ρεκόρ αύξησης κατά 3,5% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίστοιχη εικόνα αναμένεται και για τον μήνα Σεπτέμβριο που προβλέπεται να είναι ο 26ος συνεχόμενος μήνας αυξήσεων.

Επίσης είναι εμφανές πως είτε τα δημοσιονομικά πλεονάσματα προέρχονται από τους φόρους του 2022 που καταβάλλονται το 2023, είτε προέρχονται από τους φόρους του 2023 που (με την ίδια λογική) θα καταβληθούν το 2024 η ουσία δεν αλλάζει: Πρόκειται για χρήματα τα οποία «φεύγουν» από τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς των λαϊκών στρωμάτων. Έτσι λοιπόν ελάχιστα ενδιαφέρει αυτή η «λογιστική» ανάλυση τον μισθωτό που δυσκολεύεται να «βγάλει τον μήνα».

Πάντως το Υπουργείο Οικονομικών δεν μπαίνει στον κόπο να κρύψει τους στόχους του για τον φετινό προϋπολογισμό, που δεν είναι άλλη από την αύξηση των πλεονασμάτων. Επισημαίνει πως «στο Πρόγραμμα Σταθερότητας έχει ήδη συμπεριληφθεί πρόβλεψη για καλύτερη απόδοση ύψους 1,7 δισ. ευρώ στο σύνολο του έτους σε σχέση με τον Προϋπολογισμό». Τονίζοντας συμπερασματικά πως «η εκτέλεση του Προϋπολογισμού δεν εμφανίζει αποκλίσεις σε σχέση με τους στόχους που έχουν τεθεί στο Πρόγραμμα Σταθερότητας αλλά θετικές αποκλίσεις σε βάση μόνο ταμειακή».


Πηγή: imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 19 Μαΐου 2023

Μετεκλογική… ομορφιά!



Αντιφάσεις, «ειδικά» και γενικά σχέδια, «ήξεις αφήξεις», επιφυλάξεις και προφυλάξεις. Λέξεις όπως αυτές αποτυπώνουν την εικόνα των προθέσεων των βασικών πόλων του πολιτικού συστήματος για τις μετεκλογικές εξελίξεις λίγες μέρες πριν την κάλπη της 21ης Μαΐου. Μπορεί το πλαίσιο των πολιτικών που θα ασκηθούν να είναι αυστηρά «τροχοδρομημένο» σε αντιλαϊκές ράγες, εξαιτίας των απαιτήσεων της Ε.Ε για επιστροφή σε δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξης 2% και τις γνωστές συνταγές των «αναδιαρθρώσεων» και της «ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας», όμως παραμένει θολό το με ποιους όρους θα προκύψει το κυβερνητικό σχήμα που θα διαχειριστεί την κατάσταση. Όπως λέει όμως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης «αυτή είναι η ομορφιά» της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Η Νέα Δημοκρατία

Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, η επίσημη θέση όπως την διατυπώνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πως θα επιδιώξει αυτοδύναμη κυβέρνηση σε κάθε κάλπη, είτε αυτή της 21ης Μαΐου, είτε σε τυχόν δεύτερες εκλογές. Μάλιστα, δεν δίνει δίνει απάντηση στο ερώτημα σχετικά με το αν θα απαιτηθούν και τρίτες εκλογές εφόσον αυτή η τακτική διατηρηθεί στο διηνεκές. Σε σχετική, δε, ερώτηση που τέθηκε στην διακαναλική συνέντευξη που παραχώρησε ο πρωθυπουργός αρκέστηκε να δηλώσει πως «με πάτε πολύ μακριά». Το σκεπτικό του Κυριάκου Μητσοτάκη βασίζεται στην λογική των «σταθερών κυβερνήσεων» και συνοδεύεται από έντονη πολεμική ενάντια στην απλή αναλογική συνολικά αλλά και στο εκλογικό σύστημα με το οποίο θα γίνουν οι επερχόμενες εκλογές (αναλογική κατανομή των εδρών με πλαφόν 3%). Όπως ανέφερε σε προχθεσινή ραδιοφωνική του συνέντευξη οι εξελίξεις «μας υποχρεώνουν να ξαναθέσουμε το “στοίχημα” των εκλογών, όχι μόνο στη λογική του αν η χώρα θα πάει μπροστά ή να θα πάει πίσω, αλλά αν θα έχουμε σταθερότητα ή ένα χάος».

Παράλληλα όμως στον προεκλογικό λόγο της Νέας Δημοκρατίας καταγράφεται και μία μεγάλη αντίφαση: Ο πρωθυπουργός που μιλά για αυτοδυναμία «πάση θυσία», δεν δεσμεύεται με σαφήνεια για το τι θα κάνει την Δευτέρα 22 Μαΐου, τότε δηλαδή που θα εκκινήσει το μοίρασμα διερευνητικών εντολών από την πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όπως ανέφερε (και) προχθές, μετά από επίμονα δημοσιογραφικά ερωτήματα, «δεν έχω να σας πω πολλά πράγματα για το τι θα κάνω εκείνη τη στιγμή, διότι θα σεβαστώ και θα περιμένω το αποτέλεσμα του ελληνικού λαού». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι … «αυτή είναι η ομορφιά της δημοκρατικής διαδικασίας». Προφανώς, η «θολή» αυτή τοποθέτηση προδίδει ότι η Νέα Δημοκρατία κάθε άλλο παρά έχει «βγάλει» από το σκεπτικό της την αναζήτηση κυβερνητικού εταίρου ή την διερεύνηση των δυνατοτήτων κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ακόμη και δίχως μια κεντρική συμφωνία κομματιών ηγεσιών. Το σενάριο αυτό μένει ανοιχτό μετά την πρώτη ή και μετά την δεύτερη κάλπη.

Το «βλέμμα» της Νέας Δημοκρατίας πέφτει κατά κύριο λόγο προς το ΠΑΣΟΚ, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ασκεί προς το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη μία ιδιόμορφη πίεση. Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του πρωθυπουργού με τις οποίες υποστηρίζει ότι η σημερινή ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη βρίσκεται σε …διάσταση απόψεων με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Όπως έχει δηλώσει «υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι των πολιτών που μας λένε ότι “θα ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ”, που δεν έχουν κακή γνώμη ούτε για εμένα, ούτε για την κυβέρνηση μας. Θεωρούν ότι έχουμε κάνει ένα καλό έργο και θεωρούν και εμένα πιο κατάλληλο Πρωθυπουργό, στο ερώτημα αυτό. Κατά συνέπεια, αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να προβληματίσει τον κ. Ανδρουλάκη». Επίσης, υποστηρίζει ότι με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ήταν «απέναντι στο κύμα του λαϊκισμού που σάρωσε τη χώρα. Κρατήσαμε τη χώρα στην Ευρώπη. Ήμασταν απέναντι στη σκευωρία της Novartis». Η δημοσιοποίηση αυτής της εκτίμησης από την πλευρά της Ν.Δ αποτελεί έμμεση πίεση στη ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αφού προφανώς «υπονοεί» ότι οι ψηφοφόροι αυτή θα έχουν την άμεση αντανάκλασή τους και στην κοινοβουλευτική ομάδα που θα εκλέξει το ΠΑΣΟΚ, ιδίως από την στιγμή που στην προηγούμενη σύνθεσή της ο Ανδρέας Λοβέρδος αλλά και άλλοι βουλευτές εμφανώς «αλληθώριζαν» συστηματικά προς την Νέα Δημοκρατία.

Ένα ακόμη ποιοτικό στοιχείο της κριτικής αυτής, είναι πως η ηγεσία της Ν.Δ ζητά από την Χαριλάου Τρικούπη να απομακρυνθεί ακόμη και από τις εναπομείνασες αναφορές στο «σοσιαλδημοκρατικό» παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Αυτό διότι οι τέτοιες αντιλήψεις δεν είναι συμβατές με τις ανάγκες διακυβέρνησης της χώρας. Όπως λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης μια συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ «θα ήταν μία κυβέρνηση στην οποία θα πατούσαμε συνέχεια το φρένο, σε μία εποχή που χρειάζεται η χώρα να πατήσει γκάζι και να προχωρήσει πολύ γρήγορα σε μία βαθιά τολμηρή εκσυγχρονιστική ατζέντα». Αυτά αναφερόμενος σε ένα κόμμα που στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο ψήφισε το 70% των νομοσχεδίων που κατέθεσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. Πρόκειται δηλαδή για ένα έμμεσο «κάλεσμα» στο ΠΑΣΟΚ να συναινέσει στην εφαρμογή μιας πολιτικής ακραίου νεοφιλελευθερισμού, τόσο «αιχμηρής» για τα λαϊκά συμφέροντα που θα δυσκολέψει ακόμη και τους σημερινούς εκπροσώπους της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας, έστω κι αν αυτή έχει υιοθετήσει τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα.

Τέλος, για την Νέα Δημοκρατία πάντα υπάρχει το Plan B μιας συγκυβέρνησης με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, εφόσον αυτή σημειώσει αξιόλογα ποσοστά. Το ενδεχόμενο έχει αποκλειστεί για την ώρα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δίχως όμως να διευκρινίζεται αν αυτό αφορά αποκλειστικά το αποτέλεσμα της κάλπης της 21ης Μαΐου. Αν δηλαδή θα ισχύει και μετά από δεύτερες εκλογές, εφόσον γίνουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ως προεκλογική «βιτρίνα» τον στόχο της κατάκτησης της πρώτης θέσης στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, με τον Αλέξη Τσίπρα να παρουσιάζει το επίτευγμα αυτό ως το «κλειδί» που θα «ξεκλειδώσει» κάθε διεργασία συζήτησης ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ. Στην Κουμουνδούρου θεωρούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα πυροδοτήσει την σύμπραξη των δύο χώρων, εκτιμώντας πως δεν υπάρχουν ουσιώδης προγραμματικές διαφορές που θα εμπόδιζαν την κυβερνητική συνύπαρξη. Χαρακτηριστική είναι η φράση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην διακαναλική συνέντευξή του, όπου ανέφερε σχετικά με το πρόγραμμα 11 σημείων που πρόσφατα παρουσίασε: «Δεν θέτουμε όρους αδιαπραγμάτευτους, θα κουβεντιάσουμε. Όταν πας σε μια διαπραγμάτευση, βάζεις τη βάση για να κουβεντιάσεις. Όμως, επειδή το έχουμε καταθέσει αυτό το πρόγραμμα εδώ και 10 μέρες περίπου, 15, δεν έχω ακούσει κανέναν να πει ότι κάπου διαφωνεί. Και εν πάση περιπτώσει, έχω ακούσει ενδεχομένως ότι κάποιοι θέλουν να προσθέσουν κάτι. Είμαστε ανοιχτοί, να γίνουν τα άρθρα από 11, 12 ή 13. Είμαστε ανοιχτοί απολύτως. Αλλά δεν έχω ακούσει καμία διαφωνία ουσιαστική».

Παρόλα αυτά η εικόνα που παρουσιάζει ο χώρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνει σαφώς ότι γίνονται και δεύτερες σκέψεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ασχέτως αν αυτές υιοθετούνται από την ηγεσία του.

Μία εξ αυτών έχει διατυπωθεί στην αρχή της προεκλογικής περίοδου από στελέχη του κόμματος και αφορά την αναζήτηση κυβερνητικών λύσεων ακόμη και αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεύτερο κόμμα. Το σενάριο αυτό προϋποθέτει την σύμπλευση τριών κομμάτων: Του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και του Μέρα 25, όπως και ποσοστά που θα δημιουργούν ένα άθροισμα της τάξης του 46,5 με 47% προκειμένου να προκύπτει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό παρά του υψηλούς τόνους που καταγράφονται ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιάνη Βαρουφάκη. Εδώ μάλιστα αξίζει ιδιαίτερης προσοχής στο ότι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται πάντα προσωπικά στον γραμματέα του Μέρα 25 -εκτιμώντας ότι «αυτοεξαιρέθηκε» από τα σενάρια μιας προοδευτικής διακυβέρνησης – και όχι στο Μέρα 25 συνολικά. Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι η ηγεσία του Μέρα 25 ως πρωταρχικό εμπόδιο σε μια τέτοια κυβερνητική σύγκλιση θεωρεί την ανυπαρξία χρόνου προγραμματικών συζητήσεων και όχι την διάσταση πολιτικών απόψεων. Το γεγονός αυτό αφήνει ένα «παράθυρο» για άμεσες κυβερνητικές λύσεις «βασικών σημείων» προκειμένου αυτές να μετεξελιχθούν σε προγραμματική συμφωνία «εν κινήσει».

Επίσης στα σενάρια προστέθηκε και το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης «ειδικού σκοπού» με στόχο την «κάθαρση» από το σκάνδαλο των υποκλοπών, μια εκδοχή που φαίνεται να απασχολεί ένα τμήμα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, διαφορετικό από αυτό που συζητά την «κυβέρνηση δίχως το πρώτο κόμμα». Για το ζήτημα αυτό ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε στην τελευταία του συνέντευξη πως «δεν αποκλείω εκ των προτέρων την πιθανότητα να προκύπτει μια τέτοια συζήτηση την επομένη των εκλογών, αλλά ο στόχος μου δεν είναι μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Είναι μια κυβέρνηση τετραετίας, σταθερότητας, μακράς πνοής που θα συμπεριλάβει και όλους αυτούς τους ειδικούς σκοπούς που είναι καίριας σημασίας για τη δημοκρατία μας και για την κοινωνία».

Συνολικά οι μετεκλογικοί προβληματισμοί που υπάρχουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι έντονοι. Η ηγεσία του αντιλαμβάνεται την δύσκολη θέση στην οποία θα βρεθεί, είτε αν υποστεί μία ακόμη ήττα από την Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όπως επίσης και την δυσκολία του να βρεθεί σε ένα «αδύναμο» κυβερνητικό σχήμα, πόσω μάλλον αν δεν πρωτεύσει στις εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ

Ο τρίτος πόλος της εξίσωσης των μετεκλογικών εξελίξεων, πρωτίστως ενδιαφέρεται για το ποσοστό που θα συγκεντρώσει. Από αυτό το δεδομένο – πιστεύουν στην Χαριλάου Τρικούπη- πως θα κριθεί η διαπραγματευτική δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ στις διεργασίες που θα προκύψουν μετά τις εκλογές. Ως εκ τούτου θα συνεχίσει να πορεύεται μέχρι την κάλπη με το «ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας για πρωθυπουργός» και την δέσμευση πώς αν το ΠΑΣΟΚ έχει ποσοστό μεγαλύτερο του 10% θα αξιοποιήσει την διερευνητική εντολή θέτοντας προγραμματικούς όρους και αναζητώντας πρόσωπα κοινής αποδοχής για την πρωθυπουργία. Παρόλα αυτά καθίσταται σαφές πως πρόκειται για μία θέση «προεκλογική χρήσης» που θα «φύγει από το τραπέζι» την 22η Μαΐου.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι σαφές ότι θα λειτουργήσει παραπληρωματικά στην αναζήτηση διαχειριστικής κυβερνητικής λύσης, επιδιώκοντας όμως η κατεύθυνση που θα πάρει να είναι συμβατή με τις ισορροπίες της κοινοβουλευτικής ομάδας του, η οποία θα προκύψει από τις κάλπες. Ο μεγαλύτερος παράγοντας πίεσης που αντιμετωπίζει είναι το ενδεχόμενο συρρίκνωσης του ποσοστού του μεταξύ της πρώτης και της ενδεχόμενης δεύτερης κάλπης. Το στοιχείο αυτό θα επιδράσει καταλυτικά στις αποφάσεις του. Αυτός είναι και ο λόγος που συνιστά έναν «πρόθυμο» πλην όμως πλήρως αστάθμητο παράγοντα της μετεκλογικής διαδικασίας. Ειδικά μάλιστα για το ζήτημα των υποκλοπών και την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη η Χαριλάου Τρικούπη φαίνεται να το αντιλαμβάνεται ως «δίκοπο μαχαίρι», γιατί από την μία αποτελεί παράγοντα ενίσχυσης της πολιτικής του επιρροής, από την άλλη όμως ένα ζήτημα δύσκολο στην διαχείρισή του σε περίπτωση πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας.


Πηγή:imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 12 Μαΐου 2023

Προκαλεί και προεκλογικά ο Χατζηδάκης: Δεν καταργήσαμε το 8ωρο! – Τι λέει ο νόμος του

Γεράσιμος Λιβιτσάνος



Ο Κωστής Χατζηδάκης έχει εδώ και πολλά χρόνια «καπαρώσει» τον τίτλο ενός από τους πλέον προκλητικούς υπουργούς των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας. Την ιδιότητα του αυτή διατήρησε και επαύξησε κατά την θητεία στο υπουργείο Εργασίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ιδίως όταν από αυτή την θέση πέρασε ακραία αντεργατικά νομοσχέδια.

Σε αυτό συμπεριλαμβάνεται φυσικά το πολυνομοσχέδιο του για τις εργασιακές σχέσεις και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, αυτό που έγινε γνωστό ως νόμος για την κατάργηση του 8ωρου. Επίσης, είναι το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και το νομοσχέδιο για τις αλλαγές στον ΟΑΕΔ.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ακραία νεοφιλελεύθερες επιλογές που η κυβέρνηση, όπως και ο υπουργός της, θα είχαν κάθε λόγο να «ξεχαστούν» κατά την προεκλογική περίοδο, ο Κωστής Χατζηδάκης, πιστός στις συνήθειές του, επιλέγει το αντίθετο. Έτσι, με ανακοίνωσή που εξέδωσε υποστηρίζει πως «τα τελευταία 4 χρόνια “γκρεμίσαμε” το αφήγημα της Αριστεράς ότι δήθεν μόνο εκείνη νοιάζεται για τους εργαζόμενους και τους ανέργους. Και εφαρμόζουμε μια σύγχρονη πολιτική»! Επίσης, ειδικά για το θέμα της κατάργησης του μας καλεί ειρωνικά να διαβάσουμε «επιτέλους το άρθρο 55 του “τρισκατάρατου νόμου Χατζηδάκη”» για να δούμε πως το 8ωρο «κατοχυρώνεται με τον πιο ρητό τρόπο».

Επειδή τέτοια πράγματα προεκλογικά δεν πρέπει να μένουν αναπάντητα, θα ακούσουμε την «συμβουλή» του υπουργού και θα αναγνώσουμε το άρθρο που μας προτείνει. Δεν θα το διαβάσουμε, όμως, μόνο του αλλά σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα άρθρα που περιλαμβάνει ο νόμος του και αφορούν την διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

Τι προβλέπει το νομοσχέδιο

Ας τα δούμε αναλυτικά:

Ο υπουργός Εργασίας μας ζητά να διαβάσουμε το άρθρο 55 παρ. 1 του νόμου τον οποίο ψήφισε στις 16 Ιουνίου του 2021 (υπέρ του άρθρου, παρεμπιπτόντως, τάχθηκαν μόνο οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας).

Η παράγραφος αυτή αναφέρει πως: «Σε όλους ανεξαιρέτως τους κλάδους εργασίας και σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, η πλήρης απασχόληση καθορίζεται σε σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίως, οι οποίες δύνανται να κατανέμονται σε πενθήμερη ή εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή τις διαιτητικές αποφάσεις. Όταν εφαρμόζεται σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, το πλήρες συμβατικό ωράριο εργασίας ανέρχεται ημερησίως σε οκτώ (8) ώρες, ενώ όταν εφαρμόζεται σύστημα εξαήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, το πλήρες ωράριο εργασίας ανέρχεται σε έξι (6) ώρες και σαράντα (40) λεπτά ημερησίως. Με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, διαιτητικές αποφάσεις ή ατομικές συμβάσεις εργασίας είναι δυνατή η εφαρμογή μικρότερων ωραρίων πλήρους απασχόλησης ημερησίως και εβδομαδιαίως».

Αυτήν την πρόβλεψη παρουσιάζει ο Κωστής Χατζηδάκης ως «ρητή κατοχύρωση» του 8ωρου. Μόνο που ξεχνά να μας πει ότι ο νόμος του δεν έχει μόνον ένα άρθρο που να αφορά το θέμα αυτό, αλλιώς θα ήταν μάλλον παράλογο να προχωρήσει σε νομοθετική ρύθμιση του θέματος.

Αντιθέτως η «καρδιά» των αλλαγών που προώθησε αναφορικά με το 8ωρο βρίσκεται λίγο παρακάτω. Συγκεκριμένα στο άρθρο 59 του συγκεκριμένου νόμου που τιτλοφορείται ως εξής: «Συμφωνία περί διευθέτησης του χρόνου εργασίας Τροποποίηση της παρ. 6 και προσθήκη παρ. 12 στο άρθρο 41 του ν. 1892/1990».

Στο σημείο αυτό λοιπόν ο Κωστής Χατζηδάκης έχει κάνει μία ουσιώδη προσθήκη σε έναν ούτως η άλλως προβληματικό νόμο που είχε ψηφιστεί επί διακυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την «περίφημη» τριετία 1990-1993. Εκεί για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Μόνον που πρόκειται για έναν νόμο που έμεινε ουσιαστικά ανενεργός, γιατί προϋπέθετε την σύμφωνη γνώμη μιας κλαδικής οργάνωσης η ενός επιχειρησιακού σωματείου, προκειμένου κάτι τέτοιο να ισχύσει. Παρότι δίνονταν η έμμεση δυνατότητα της δημιουργίας επιχειρησιακών σωματείων, με «προτροπή» του εκάστοτε εργοδότη, το όλο σύστημα δεν φαίνεται να «περπάτησε».

Έτσι το άρθρο 59 παρ. 1 του νόμου Χατζηδάκη ορίζει πως στην νομοθεσία του 1990 γίνεται η εξής πρόσθεση εδαφίων: «Εάν δεν υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση ή δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ της συνδικαλιστικής οργάνωσης και του εργοδότη, μπορεί, κατόπιν αιτήματος του εργαζομένου, να εφαρμοσθεί το σύστημα διευθέτησης του χρόνου εργασίας, μετά από έγγραφη συμφωνία. Σε κάθε περίπτωση, απαγορεύεται η καταγγελία της σύμβασης εργασίας για τον λόγο ότι ο εργαζόμενος δεν υπέβαλε αίτημα για διευθέτηση του χρόνου εργασίας».

Έτσι, η νέα αυτή πρόβλεψη «τοποθετείται» αμέσως μετά τις υφιστάμενες παραγράφους που λένε ότι «η διευθέτηση του χρόνου εργασίας των παραγράφων 1 και 2 καθορίζεται με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή συμφωνία του εργοδότη με συνδικαλιστική οργάνωση στην επιχείρηση που αφορά τα μέλη της ή συμφωνία του εργοδότη και του συμβουλίου των εργαζομένων ή συμφωνία του εργοδότη και ένωσης προσώπων. Η ένωση προσώπων που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο μπορεί να συσταθεί από το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) τουλάχιστον των εργαζομένων στην επιχείρηση που απασχολεί πάνω από είκοσι (20) εργαζομένους και δεκαπέντε τοις εκατό (15%) εφόσον ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων στην επιχείρηση είναι κατ’ ανώτατο αριθμό είκοσι (20) εργαζόμενοι».

Έτσι, λοιπόν, πρακτικά αυτό συμβαίνει είναι πως ο εργαζόμενος βρίσκεται σε απευθείας «διαπραγμάτευση» με τον εργοδότη προκειμένου να υπάρξει η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, πράγμα που εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνει: Ο εργαζόμενος δεν έχει ουσιαστικά καμία διαπραγματευτική δυνατότητα και καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην αποδοχή του εργοδοτικού αιτήματος ή την (αναιτιολόγητη) απόλυση.

Όσον αφορά τα όρια αυτής της διευθέτησης καθορίζονται στο ίδιο νομοσχέδιο του 1990 και μεγάλη σαφήνεια, προβλέποντας τουλάχιστον 10 ώρες εργασίας, για τις περιόδους που η επιχείρηση έχει αυξημένες ανάγκες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον 1892/90 «επιτρέπεται για μία χρονική περίοδο (περίοδος αυξημένης απασχόλησης) ο εργαζόμενος να απασχολείται δύο (2) ώρες την ημέρα επιπλέον των οκτώ (8) ωρών, υπό την προϋπόθεση ότι οι επιπλέον των σαράντα (40) ώρες εργασίας την εβδομάδα αφαιρούνται από τις ώρες εργασίας μιας άλλης χρονικής περιόδου (περίοδος μειωμένης απασχόλησης). Αντί της παραπάνω μειώσεως των ωρών εργασίας, επιτρέπεται να χορηγείται στον εργαζόμενο ανάλογη ημερήσια ανάπαυση (ρεπό) ή συνδυασμός μειωμένων ωρών εργασίας και ημερών αναπαύσεως. Το χρονικό διάστημα των περιόδων αυξημένης και μειωμένης απασχόλησης δεν υπερβαίνει συνολικά τους έξι (6) μήνες σε διάστημα δώδεκα (12) μηνών (περίοδος αναφοράς)».

Αναφέρεται επίσης πως «ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την παροχή της επιπλέον αυτής εργασίας, αν δεν είναι σε θέση να την εκτελέσει και η άρνησή του δεν είναι αντίθετη με την καλή πίστη». 
Εύκολα φυσικά αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνει «καλή πίστη»!

Διασαφηνίζεται επίσης ότι «κατά τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας της προηγούμενης παραγράφου επιτρέπεται να χορηγείται στον εργαζόμενο, αντί μειώσεως των ωρών εργασίας, προς αντιστάθμιση των πρόσθετων ωρών που εργάσθηκε κατά την περίοδο αυξημένου ωραρίου, ανάλογη ημερήσια ανάπαυση (ρεπό) ή ανάλογη προσαύξηση της ετήσιας άδειας με αποδοχές ή συνδυασμός μειωμένων ωρών και ημερών αναπαύσεως ή ημερών αδείας». Καθώς και ότι «κατά την περίοδο της αυξημένης απασχόλησης των παραγράφων 1 και 2, η ημερήσια απασχόληση του εργαζομένου δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις δέκα (10) ώρες».

Με λίγα λόγια αυτό σημαίνει ότι με το νομοσχέδιο του Κωστή Χατζηδάκη που συμπλήρωσε την υφιστάμενη νομοθεσία της περιόδου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 8ωρο καταργείται. Οι εργοδότες μπορούν να εκβιάζουν με ατομικές συμβάσεις τους εργαζόμενους για εργασία 10 και πλέον ωρών ημερησίως, επί μήνες ολόκληρους, δίχως πρόσθετη αμοιβή και με θολό αντάλλαγμα κάποια ρεπό στο …απώτερο μέλλον. Αυτό το μέτρο οδηγεί αυτόματα σε τεράστια μείωση του εργατικού κόστους, ιδίως για βιομηχανικές μονάδες που λειτουργούν με παραγγελίες η έχουν χρονικές διαφοροποιήσεις στο φόρτο εργασίας.

Επίσης σημαίνει ότι υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης λέει – ανερυθρίαστα- προεκλογικά ψέματα… 


Πηγή:imerodromos.gr


Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 18 Απριλίου 2023

Οι 423 νόμοι της κυβέρνησης Μητσοτάκη: Μια αντιδραστική παρακαταθήκη 4 ετών



Με την λήξη των εργασιών της Ολομέλειας της Βουλής την περασμένη Τρίτη, αφού πλέον μένουν «τα τυπικά» της διάλυσής ενόψει της προκήρυξη των εκλογών της 21ης Μαίου, η κυβέρνηση ξεκίνησε να επαίρεται για το πλούσιο νομοθετικό έργο, δηλώνοντας πως έχει ψηφίσει 423 συνολικά νομοσχέδια.

Το αριθμητικό αυτό στοιχείο – που προβάλλεται ως δείγμα «εργατικότητας» από το Μέγαρο Μαξίμου – αποτελεί όμως μία αφορμή για να υπενθυμιστεί η αντιλαϊκή ουσία του νομοθετικού έργου που ενέκριναν οι συσχετισμοί του απερχόμενου κοινοβουλίου. Γιατί συνιστά ένα σύνολο νομοσχεδίων που χαρακτηρίστηκαν από αντιδραστικού χαρακτήρα αλλαγές και μία γενικευμένη επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα.

Επικοινωνιακά κόλπα

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το προεδρείο της Βουλής, από τις 17 Ιουλίου του 2019 έως και τις 11 Απριλίου του 2023 στην Βουλή ψηφίστηκαν συνολικά 423 νομοθετήματα. Τα αντιπαραβάλλει μάλιστα με την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όπου ψηφίστηκαν 284 νομοθετήματα εκτιμώντας πως η «νομοθετική παραγωγικότητα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν αυξημένη κατά 49%.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει το ποιοτικό στοιχείο των νομοθετημάτων αφού από τα 423 νομοσχέδια μόλις 270 αποτέλεσαν «εγχώρια παραγωγή» μιας και τα υπόλοιπα αποτελούσαν Διεθνείς Συμβάσεις. Στην πλειοψηφία τους οι διεθνείς αυτές συμβάσεις ήταν είτε κυρώσεις αποφάσεων των χωρών μελών της Ε.Ε, είτε ΝΑΤΟϊκά μνημόνια, είτε διακρατικές συμφωνίες.

Επίσης, η κυβέρνηση επαίρεται για την μείωση της επείγουσας νομοθέτησης λέγοντας πως κατέθεσε μόλις 10 κατεπείγοντα νομοσχέδια έναντι 47 της περιόδου του ΣΥΡΙΖΑ και 717 τροπολογίες έναντι 1422 επί ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που η κυβέρνηση αποκρύπτει βέβαια είναι πως κατά την θητεία της χρησιμοποίησε κατά κόρον τον θεσμό των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, ιδίως την περίοδο της πανδημίας. Επίσης ότι εισήγαγε την πρακτική των «ερανιστικών νομοσχεδίων» (την πατρότητα του όρου διεκδικεί ο Μάκης Βορίδης). Δηλαδή νομοσχέδια δίχως «αρχή» και «σπονδυλική στήλη» που περιλάμβαναν άσχετες διατάξεις πολλών υπουργείων, αντικαθιστώντας με αυτό τον τρόπο τυπικά την πρακτική των άσχετων τροπολογίων, όχι όμως και την ουσία της. Είναι ενδεικτική ότι την Τρίτη 11 Απριλίου στις 2.45 τα ξημερώματα κατατέθηκαν στην Βουλή 4 τροπολογίες 40 περίπου σελίδων οι οποίες και ψηφίστηκαν με διαδικασίες fast track.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή η κυβέρνηση χρησιμοποιεί, επικοινωνιακά κόλπα για να καλλιεργήσει μια εικόνα παραγωγικής και «θεσμικής» νομοθέτησης, όμως αυτό που στη πράξη συνέβη είναι πως τόσο η προηγούμενη διακυβέρνηση την περίοδο των μνημονίων όσο και η σημερινή ακολούθησαν ανάλογες μεθόδους. Μάλιστα ακόμη και οι διαφορές στην νομοθετική παραγωγή είναι πολύ …σχετικές, αφού τα νομοσχέδια που έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ με τα μνημονιακά «προαπαιτούμενα των Θεσμών», ήταν μικρότερα σε αριθμό αλλά μεγαλύτερα σε όγκο και περιλάμβαναν ενίοτε 3 ή 4 νομοθετήματα στην μορφή ενός.

Ο «τύπος» και η ουσία

Πολύ πιο σημαντικό στοιχείο όμως από την ποσότητα των νομοσχεδίων που ψήφισε κατά την διάρκεια της θητείας της η κυβέρνηση είναι το περιεχόμενό τους, το οποίο συμβόλισε και χαρακτήρισε μια συνολική επίθεση στα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, επίσης μια σειρά αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε σημαντικούς τομείς καθώς και την περεταίρω πρόσδεση στις επιδιώξεις της βορειοατλαντικής συμμαχίας.

Δίχως να γίνει αναλυτική παρουσίαση του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί κανείς να το κατηγοριοποιήσει ως εξής:

Αντιδραστικές Αναδιαρθρώσεις: Σε αυτή την κατηγορία έχει βέβαια περίοπτη θέση το εργασιακό νομοσχέδιο του Κωστή Χατζηδάκη που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2021:

Προέβλεπε περιληπτικά την κατάργηση του 8ωρου μέσω της ανακατανομής του εργασιακού χρόνου σε 6μηνιαία βάση, τον περαιτέρω περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, παρεμβάσεις στην συνδικαλιστική δράση και σειρά άλλων ανάλογου πνεύματος διατάξεων.

Επίσης το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών ταμείων και την διάθεση του αποθεματικού του στους επιχειρηματικούς ομίλους με στόχο την «ανάπτυξη», όπως και το νομοθέτημα για την αναδιοργάνωση του ΕΦΚΑ. Ο Κωστής Χατζηδάκης νωρίτερα ως υπουργός Ενέργειας είχε προωθήσει αναδιαρθρωτικά νομοσχέδια και στη περιβαλλοντική προστασία δηλώνοντας πως «στρώνουμε κόκκινο χαλί στους επενδυτές».

Συνολικά 4 νομοσχέδια «αναδιάρθρωσης» κατατέθηκαν και στον χώρο της Παιδείας από την Νίκη Κεραμέως που μεταξύ άλλων προώθησαν την περαιτέρω παράδοση των ΑΕΙ στα επιχειρηματικά συμφέροντα ενώ θεσμοθέτησαν και νέους ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση, αντιδραστικές και αναχρονιστικές ρυθμίσεις και στις 3 βαθμίδες της εκπαίδευσης όπως και την συνολική υπο-χρηματοδότηση της Παιδείας. Ενδεικτική είναι επίσης η προώθηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης με την διάταξη περί αναγνώρισης των πτυχίων των ιδιωτικών σχολών.

Τέλος ο Κώστα Σκρέκας ως υπουργός Περιβάλλοντος όπως και ο Άδωνις Γεωργιάδης ως υπουργός Ανάπτυξης νομοθέτησαν αναλόγως στην ενέργεια και στην αγορά διασφαλίζοντας τα συμφέροντα των «καρτέλ» και των πολυεθνικών επιχειρήσεων και θεσμοθετώντας την λειτουργία των καταστημάτων Κυριακές ή αργίες οξύνοντας τον ανταγωνισμό σε βάρος των μικρών καταστημάτων.

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης δεν … «έμεινε πίσω» στην αντιλαϊκή νομοθέτηση. Αντιθέτως ολοκλήρωσε το «πακέτο» διασφάλισης των κερδών των τραπεζών σε βάρος των δανειοληπτών που είχαν δρομολογήσει οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με τον περίφημο «πτωχευτικό νόμο» που εισηγήθηκε ο Χρήστος Σταϊκούρας και σειρά άλλων νομοσχεδίων. Δεκάδες ήταν τα νομοθετήματα του ΥΠΟΙΚ που αφορούσαν φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο (ιδίως τους εφοπλιστές) όπως και την κατεύθυνση που περίφημου Ταμείου Ανάκαμψης ως «αιμοδότη» της «επιχειρηματικότητας».

Περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων: Πρόκειται για ένα πεδίο που η κυβέρνηση Μητσοτάκη «διέπρεψε» νομοθετικά, δημιουργώντας ένα κατασταλτικό πλαίσιο υποστήριξης των προαναφερόμενων αναδιαρθρώσεων και προσαρμόζοντας αναλόγως και την ποινική νομοθεσία. Στο πλαίσιο αυτό – με εισηγητή υπουργό τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη- ψήφισε (μαζί με το ΠΑΣΟΚ) και στα πρότυπα χουντικών νόμων τον περίφημο νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων τον Ιούλιο του 2020 που προέβλεπε και ειδικό αστυνομικό σώμα για την εφαρμογή του.

Επίσης τον Φεβρουάριο του 2021 ψήφισε το περίφημο νομοσχέδιο για την παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια, αφού είχε προηγηθεί η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Αμφότερα τα νομοθετήματα προκάλεσαν γενικευμένη κινηματική αντίδραση και αξίζει να σημειωθεί ότι κατ’ ουσίαν δεν έχουν καταφέρει να εφαρμοστούν εξαιτίας των κοινωνικών αντιδράσεων. Παρ’ όλα αυτά παραμένουν στο «νομικό οπλοστάσιο» των όποιων μελλοντικών κυβερνήσεων.

Αντίστοιχης λογικής ήταν και το νομοσχέδιο το Μάκη Βορίδη που προέβλεπε αποφασιστική ενίσχυση του κατασταλτικού χαρακτήρα της δημοτικής αστυνομίας όπως και την τοποθέτηση απόστρατων αξιωματικών και την δημιουργία ενός «στρατιωτικού τύπου» μηχανισμού σε κάθε υπουργείο.

Παράλληλα η κυβέρνηση νομοθέτησε και σειρά διατάξεων περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων όπως για παράδειγμα το νομοσχέδιο για την «φίμωση» των απόψεων που εκφράζονται δια του τύπου την περίοδο της πανδημίας με το σκεπτικό της «προστασίας της δημόσιας υγείας». Όπως επίσης νομοθέτησε και – με αφορμή το λεγόμενο Σκάνδαλο των Υποκλοπών- την γενικευμένη δυνατότητα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφορίων να παρακολουθεί πολιτικά πρόσωπα και πολιτικές δραστηριότητας όπως και οποιονδήποτε πολίτη επικαλούμενη την «έννοια – λάστιχο» της «προστασίας του δημόσιου συμφέροντος». Τέλος στην ίδια κατηγορία μπορούν να ενταχθούν και τα νομοσχέδια θεσμοθέτησης του ακαταδίωκτου για σειρά κομβικών παραγόντων του συστήματος όπως για παράδειγμα τα τραπεζικά στελέχη και τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών.

Εξοπλιστικά- παραπέρα ιμπεριαλιστική ενσωμάτωση: Πρόκειται για μία 3η κατηγορία του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης, η οποία προωθήθηκε τα τελευταία 4 χρόνια με πολιτικό υπόβαθρο αφενός την διακύμανση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και αφετέρου την ευρύτερη πολιτική συμφωνία για τον προσανατολισμό της χώρας στο «δυτικό πλαίσιο» που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Σε αυτά τα νομοθετήματα «πρώτη και καλύτερη» έρχεται βέβαια η ψήφιση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ που ψηφίστηκε στις 12 Μαίου του 2022 με τον υπουργό Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο να αναφέρει υποστηρίζοντας τηςν πως «δεν είναι κακό να είσαι δεδομένος και αξιόπιστος». Η συμφωνία προβλέπει μεταξύ άλλων την παραμονή επ’ αόριστον των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα όπως και την επέκταση του δικτύου των αμερικανικών στρατιωτικών δραστηριοτήτων και σε άλλες περιοχές της χώρας με έμφαση στην Αλεξανδρούπολη. Αντίστοιχου πνεύματος ήταν και η περίφημη ελληνο-γαλλική αμυντική συμφωνία που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 2021 και συνδέθηκε άρρηκτα με την αγορά 24 αεροσκαφών τύπου Ραφαλ όπως και των φρεγατών Μπελαρά. Προβλήθηκε από την κυβέρνηση ως μια κίνηση θωράκισης των ελληνικών συμφερόντων έναντι της Τουρκίας αν και μεταξύ άλλων προβλέπει την συμμετοχή ελληνικών στρατευμάτων στην περιοχή του ΣΑΧΕΛ στην Αφρική όπου η Γαλλία έχει γεωπολιτικά συμφέροντα.

Πηγή:imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2023

Ν.Δ: Προεκλογική τακτική για … «αμερικανάκια»



Μήπως το τελευταίο διάστημα διαπιστώνετε πως πολλοί από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης είναι πιο «χοντροκομμένοι» από όσο συνήθως; Μήπως εκτιμάτε ότι τακτικές που κατά κύριο αξιοποιούσαν συγκεκριμένα στελέχη γίνονται κεντρική στρατηγική; Αν ναι, μάλλον δεν έχετε άδικο.

Παρά το γεγονός πως το Μέγαρο Μαξίμου έχει χρησιμοποιήσει αρκετές φορές στο παρελθόν την σχέση του με τα Μέσα Ενημέρωσης, για να εδραιώσει τις πολιτικές του θέσεις, ή έχει αντικαταστήσει την πολιτική επιχειρηματολογία με «διαφημιστικά κόλπα», η τάση αυτή φαίνεται να αναβαθμίζεται και να κυριαρχεί. Υπάρχουν επ’ αυτού παραδείγματα που το τεκμηριώνουν.

Παράδειγμα πρώτο: Το περίφημο υπουργικό συμβούλιο της 9ης Μαρτίου. Η πρώτη συνεδρίαση του οργάνου μετά το έγκλημα των Τεμπών της 28ης Φεβρουαρίου, το οποίο «έμεινε» στην μνήμη για τα περίφημα «σκυθρωπά πρόσωπα» των υπουργών. Απελπισμένα βλέμματα, σκυφτά κεφάλια, εκφράσεις απόγνωσης. Αυτά εκφράστηκαν στην φωτογραφική απεικόνιση της συνεδρίασης. Ανάμεσα στους υπουργούς που αποθανάτισε ο φωτογραφικός φακός με θλιμμένο ύφος περιλαμβάνονταν και εκείνοι που τις προηγούμενες ημέρες στα τηλεοπτικά «πάνελ», έδειχναν να έχουν μια κάπως διαφορετική διάθεση: Να είναι επιθετικοί απέναντι στους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης, να είναι «προσηλωμένοι» στην γραμμή του «ανθρώπινου λάθους» που εκείνη την περίοδο πρόκρινε το Μέγαρο Μαξίμου και γενικώς να λειτουργούν με άκρως πολιτικά κριτήρια.

Δίχως να μπορεί κανείς να δηλώσει «γνώστης» των συναισθημάτων κάθε υπουργού ξεχωριστά ήταν σαφές ότι η κυβέρνηση επιθυμούσε να «βγει» αυτή η εικόνα προς τα έξω και όπως φαίνεται «έστησε» το ανάλογο σκηνικό.


Όπως είπε και σε διαδικτυακή του συνέντευξη ένας εκ των φωτορεπόρτερ που κάλυψε την επίμαχη συνεδρίαση «γενικά δεν κάθομαι ποτέ παραπάνω από 5 – 10 λεπτά σε κάθε συμβούλιο, γιατί αφού έχει έρθει ο πρωθυπουργός και του κάνεις ένα πορτρέτο, μετά δεν έχει ενδιαφέρον κάτι άλλο. Αυτή τη φορά μου φάνηκε περίεργη η εικόνα που έβλεπα μπροστά μου: οι υπουργοί με σκυμμένα κεφάλια και σκυθρωπά πρόσωπα και σχεδόν απόλυτη σιωπή. Δεν είχα ξαναδεί ποτέ αυτή την εικόνα». Δείγμα του ότι τα μέλη της κυβέρνησης έπαιξαν πολύ καλά τον ρόλο τους.

Παράδειγμα δεύτερο: Η περίφημη υπόθεση της «ρωσίδας κατασκόπου του Παγκρατίου». Επρόκειτο σαφώς για μία ακραίας έμπνευσης επικοινωνιακή προσπάθεια να «αποτραβηχτούν τα βλέμματα» από την τραγωδία στα Τέμπη. Κυρίως μάλιστα από τις οργισμένες λαϊκές αντιδράσεις που εκφράστηκαν με την τεράστια συμμετοχή στα απεργιακά συλλαλητήρια. Θυμίζουμε ότι η ιστορία αυτή δημοσιοποιήθηκε μετά από πληροφορίες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών την ίδια ημέρα που στην Αθήνα πραγματοποιούνταν μια ακόμη μαζική κινητοποίηση, στις 16 Μαρτίου. Επίσης την ίδια μέρα που ο περίφημος «Γερανός» των ΜΑΤ παραλίγο να χτυπήσει διαδηλωτές με τον τρόπο που άπαντες διαπίστωσαν στις βιντεοσκοπήσεις που εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στην περίπτωση της «ρωσίδας κατασκόπου» ξεπεράστηκαν πολλά όρια της επικοινωνιακής πολιτικής, όπως τουλάχιστον συνηθίζεται να ασκείται στην χώρα. Αρχικά τα όρια της σοβαρότητας: Προφανώς κανείς δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά μια υπηρεσία που εξαρθρώνει υποτίθεται ένα κατασκοπευτικό δίκτυο και η πρώτη της δουλειά είναι να στείλει ανακοίνωση στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Πόσο μάλλον για να ανακοινώσει πως η περίφημη κατάσκοπος που εντοπίστηκε έχει ήδη διαφύγει. Επίσης τα όρια της λογικής: Προφανώς δύσκολα θα πιστέψει κανείς ότι η Ρωσία επένδυσε 5 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει μία «κατάσκοπο εν υπνώσει», που διατηρούσε μαγαζί με πλεκτά στο Παγκράτι. Πώς θα αξιοποιούνταν άραγε αυτή η πανάκριβη κατάσκοπος; Θα πήγαινε να πουλήσει πλεκτά σε αμερικανική βάση και επί της ευκαιρίας θα έβγαζε φωτογραφίες με τα οπλικά συστήματα; Η μήπως θα κατάφερνε να παρεισφρήσει στο Πεντάγωνο ως καθηγήτρια πλεξίματος; Τέλος ξεπεράστηκαν τα όρια της αισθητικής: Είπαμε το εγχώριο κοινό έχει συνηθίσει σε υπερβολικές αφηγήσεις, όχι όμως και στην αυτούσια μεταφορά σεναρίων χολιγουντιανών ταινιών κατασκοπείας.

Παράδειγμα τρίτο: Η τηλεδιοίκηση της Λάρισας. Η κυβέρνηση σε μία κομβική στιγμή για την εξέλιξη της διερεύνησης των ευθυνών για το έγκλημα των Πρεσπών, δηλαδή την συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας όπου για πρώτη φορά θα εμφανίζονταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, διάλεξε να επενδύσει την επικοινωνιακή τακτική της σε μία λέξη: «Τηλεδιοίκηση». Οι υπουργοί και τα στελέχη της κυβέρνησης που εμφανίστηκαν στην επιτροπή χρησιμοποίησαν επανειλημμένα αυτό τον όρο προκειμένου να περιγράψουν τον πίνακα εισόδου-εξόδου των τραίνων που υπάρχει στον σταθμό της Λάρισας. Αυτό, ενώ πολύ καλά γνώριζαν ότι αυτό όχι μόνον δεν αποτελεί τηλεδιοίκηση αλλά είναι αδύνατον με ένα τέτοιο σύστημα να επιβλέψει κανείς την πορεία ενός τραίνου. Παρ’ όλα αυτά διάλεξαν να επαναλαμβάνουν την συγκεκριμένη λέξη με αποκλειστικό κριτήριο το να εμπεδωθεί ότι υπήρχε κάποιο «σύστημα τηλεδιοίκησης» στην Λάρισα το οποίο δεν αξιοποίησε ο σταθμάρχης την νύχτα του δυστυχήματος.

Επρόκειτο για έναν ισχυρισμό που ήταν εξαιρετικά εύκολο να καταρρεύσει (άλλωστε φρόντισαν γι’ αυτό τα σωματεία των εργαζομένων στον σιδηρόδρομο που αποκατέστησαν την αλήθεια). Όπως, όμως, όπως φάνηκε το πραγματικό ζητούμενο για την κυβέρνηση δεν ήταν το να υπερασπιστεί ορθολογικά αυτή την τοποθέτηση της. Απλά να επιτύχει πρόσκαιρα επικοινωνιακά οφέλη και να ενισχύσει μία εικόνα «θολούρας» γύρω από τα αίτια του δυστυχήματος. Πρόκειται για έναν χειρισμό που ελάχιστη σχέση έχει με την πολιτική επιχειρηματολογία και με την πολιτική γενικότερα. Αντιθέτως ταιριάζει πολύ περισσότερο με «καμπάνιες» που αφορούν προϊόντα ή την διαχείριση επικοινωνιακής ζημιάς για κάποιο δημόσιο πρόσωπο που κινείται στον χώρο της «σόου μπίζνες».

Στρατηγική …πέραν του Ατλαντικού


Τα πολιτικά φαινόμενα έχουν πάντα πολιτικές εξηγήσεις. Έτσι τα τρία αυτά παραδείγματα καταδεικνύουν ένα στοιχείο που ολοένα και περισσότερο διαπιστώνεται όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές: Το Μέγαρο Μαξίμου προτίθεται να κινηθεί πλέον με μια στρατηγική διαχείρισης της λαϊκής δυσαρέσκειας που θα βασίζεται σε συνταγές «μαζικής κατανάλωσης», που κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και όχι στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, δείχνοντας σε σημαντικό βαθμό και το τμήμα των ψηφοφόρων που επιθυμεί να προσεγγίσει.

Αυτό εξηγείται αρχικά από την «στόχευσή» στα ακροατήρια της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς» που σύμφωνα με την δημοσκοπική εικόνα της Ν.Δ παρουσιάζουν τάσεις αποσυσπείρωσης. Επίσης, ερμηνεύεται και από την απροθυμία κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών να στηρίξουν το Μέγαρο Μαξίμου σε αυτή την συγκυρία. μη αποδεχόμενα να «μοιραστούν» το κόστος του δυστυχήματος των Τεμπών. Άλλωστε ήδη αυτά τα στελέχη έχουν δεχθεί την κριτική των «προθύμων» (όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης ή ο Δημήτρης Μαρκόπουλος). Μία ακόμη πλευρά της υπόθεσης είναι και το ίδιο το στενό περιβάλλον του πρωθυπουργού που φέρεται να μην εμπιστεύεται πλέον τις πολιτικές αναγνώσεις των στελεχών της Ν.Δ, αντιθέτως να θέλει την προεκλογική του τακτική να στηριχθεί σε στατιστικά δεδομένα και σε «σίγουρες» τακτικές ανάσχεσης αρνητικού κλίματος που έχουν επιτυχημένα εφαρμοστεί στο εξωτερικό.

Φαίνεται να επιβεβαιώνονται έτσι τα συνεχή δημοσιεύματα που θέλουν τον «κλασσικό» κομματικό μηχανισμό της Νέας Δημοκρατίας να βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση, συγκριτικά με το επικοινωνιακό επιτελείο που έχει επιλέξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας τοποθετήσει στην θέση του επικεφαλής τον περίφημο επικοινωνιολόγο «του Χαρβαρντ», Στάνλει Γκρίνμπεργκ. 

Πηγή:imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 15 Μαρτίου 2023

Εκλογές… τον Δεκαπενταύγουστο!



«Καλοκαιρινή υπόθεση» θα αποδειχθούν όπως όλα δείχνουν οι επόμενες εκλογές. Η βασική πρόβλεψη αφορά πλέον το τέλος της Άνοιξης και στα υπόλοιπα σενάρια που κυκλοφορούν στα δημοσιογραφικά γραφεία εξαιρείται μόνον η 15η Αυγούστου. Κι αυτό γιατί …πέφτει Τρίτη.

Το πολύνεκρο έγκλημα στα Τέμπη έχει αλλάξει συνολικά το πολιτικό σκηνικό με τρόπο που δεν γίνεται ακόμη να προβλεφθεί. Ανάμεσα στα άλλα έχει «τινάξει στον αέρα» κάθε προεκλογικό σχεδιασμό της κυβέρνησης που δεν μπορεί αυτή την περίοδο ούτε καν να υπαινιχθεί ψηφοδέλτια, πόσο δε μάλλον να τα ανακοινώσει. Παρ’ όλα αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το ηγετικό επιτελείο της Ν.Δ αναζητώντας πρωτίστως χρόνο, παραμένουν προσηλωμένοι στον στόχο της διεκδίκησης μίας ακόμη τετραετίας, ακόμη και αν για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός ακολουθηθούν σχεδιασμοί στα όρια του υφιστάμενου Συντάγματος, όσον αφορά την προκήρυξη των εκλογών.

Τα δημοσκοπικά δεδομένα

Να σημειωθεί ότι έως στιγμής δεν υπάρχουν πολλά επίσημα δεδομένα δημοσκοπήσεων. Η μόνη έρευνα η οποία έχει δημοσιοποιηθεί είναι αυτή της Marc, την περασμένη Τρίτη, για τον τηλεοπτικό σταθμό Antenna (με την οποία μάλιστα διαφώνησε στο δημοσιοποιηθεί ο παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων Νίκος Χατζηνικολάου). Σε αυτή καταγράφθηκε μια πτώση της επιρροής της Νέας Δημοκρατίας στην πρόθεση ψήφου της τάξης του 2,9%, που όμως διατηρεί την πρωτιά στις 4,6 ποσοστιαίες μονάδες από το δεύτερο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μάλιστα, στη δημοσκόπηση παρουσιάζεται ένα στοιχείο που προκάλεσε πολλά σχόλια, μιας και οι απώλειες της Ν.Δ φαίνεται να κατευθύνονται στο μεγαλύτερο μέρος τους σε σχηματισμούς που, είτε κινούνται οριακά για την είσοδό τους στο κοινοβούλιο με βάση το πλαφόν του 3%, είτε σε σχήματα του χώρου της δεξιάς που δεν φθάνουν σε αυτό το ποσοστό. Κάτι τέτοιο μοιάζει ιδιαίτερα «βολικό» για την κυβέρνηση.

Την ίδια στιγμή πάντως υπάρχει έντονη φημολογία για την περίφημες «κυλιόμενες» δημοσκοπήσεις που έχει υπόψη το Μέγαρο Μαξίμου οι οποίες δείχνουν υπερδιπλάσιες απώλειες. Αυτές φαίνεται να αγγίζουν ακόμη και το 8%. Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι η τραγωδία στα Τέμπη προκαλεί φθορά αποκλειστικά στη Νέα Δημοκρατία, γεγονός που δεν μπορεί παρά να εξεταστεί σε συνδυασμό με το απαιτητικό ποσοστό που χρειάζεται προκειμένου το κυβερνών κόμμα να διεκδικήσει την αυτοδυναμία στις κάλπες που θα στηθού, με το νόμο που ψηφίστηκε τον Ιανουάριο του 2020 και προβλέπει κλιμακωτό μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα. Αυτό κυμαίνεται περί του 37% με 37,5% δηλαδή είναι μικρότερο κατά 2,3 ή 2,8 ποσοστιαίες μονάδες από τους ψήφους που έλαβε η Ν.Δ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου του 2019. Είναι ξεκάθαρο ότι με αυτά τα αριθμητικά δεδομένα το «σενάριο» των τριών αντί για δύο στην σειρά εκλογικών αναμετρήσεων δεν λογίζεται πλέον ως ελάχιστα πιθανό, αλλά είναι μια εκδοχή που συνυπολογίζεται έντονα στον όποιο προεκλογικό σχεδιασμό.

Απόπειρα αναστροφής κλίματος

Με βάση τα παραπάνω το «στοίχημα» της αυτοδυναμίας στην δεύτερη κάλπη, που έχει θέσει από τον προηγούμενο Σεπτέμβρη ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Μάλιστα, δεν λείπουν και αυτοί που εκτιμούν ότι πλέον «παίζεται» ακόμη και η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας στην πρώτη εκλογική διαδικασία που θα γίνει με το αναλογικό σύστημα που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2016. Οι διαρροές που γίνονται από το Μέγαρο Μαξίμου σε «φίλια» Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, προδίδουν σαφώς την πρόθεση του κυβερνητικού επιτελείου όχι να διευρύνει κάποια πρωτιά αλλά «να ανατρέψει το κλίμα». Γίνεται λόγος για έναν σχετικά μακρόπνοο σχεδιασμό αρκετών εβδομάδων που θα πρέπει να συνδυάσει την σταδιακή φυγή από την επικαιρότητα των ζητημάτων που σχετίζονται με το έγλημα στα Τέμπη, ώστε να «βρεθεί χώρος» για την ανάπτυξη ενός «θετικού αφηγήματος» με βασικό στοιχείο την οικονομία. Αυτό παρά το γεγονός ότι καθοριστικό στοιχείο για την διαμόρφωση της κοινής γνώμης παραμένει το ζήτημα της ακρίβειας. Επίσης, η κυβέρνηση δεν φαίνεται διατεθειμένη να αλλοιώσει βασικά χαρακτηριστικά του νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα της πολιτικής της ή να ρισκάρει σε αυτή την προσπάθεια τις σχέσεις της με το εγχώριο κεφάλαιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις χθες ο Κωστής Χατζηδάκης διέψευσε τα σενάρια που ήθελαν την κυβέρνηση να ανακοινώνει αύξηση του βασικού μισθού στα 800 ευρώ προκειμένου να «ισοφαρίσει» την σχετική προεκλογική εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ με τον υπουργό Εργασίας να δηλώνει ότι αυτό θα συνιστούσε αύξηση 12% ενώ ο πληθωρισμός «τρέχει» μόλις με 9.5%.

Τα εκλογικά σενάρια

Τα στοιχεία αυτά εν πολλοίς καθορίζουν και τα σενάρια για το πότε θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές. Με το περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη να έχει απλά διευκρινίσει το ..σχεδόν αυτονόητο, ότι δηλαδή θα διεξαχθούν μετά το Πάσχα. Ως επικρατέστερες ημερομηνίες θεωρούνται οι δύο «μεσαίες» του Μαϊου: Δηλαδή η 14η και 21η του μήνα. Μάλιστα, αν σε αυτές προσμετρηθεί η περαιτέρω διαδικασία των απανωτών εκλογικών αναμετρήσεων η «προεκλογική συνθήκη» επεκτείνεται ακόμη και έως την καρδιά του καλοκαιριού, δηλαδή τον Ιούλιο. Οι διαρροές που αναφέρονται σε αυτό το σενάριο μιλούν για ένα «σχέδιο 70 ημερών» από τη πλευρά της κυβέρνησης που φιλοδοξεί να φέρει τα πράγματα στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν το δυστύχημα των Τεμπών.

Παρ’ όλα αυτά δεν πρόκειται για το μόνο σενάριο που καταγράφεται αυτό τον καιρό. Αντιθέτως ολοένα και περισσότερο φουντώνει η συζήτηση για το ενδεχόμενο εκκίνησης των εκλογικών διαδικασιών «στα όρια» των συνταγματικών προθεσμιών. Ένα από αυτά μιλά για εκλογές την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου (2/7) δηλαδή μόλις 5 ημέρες πριν την εκπνοή της συνταγματικής προθεσμίας με την δεύτερη κάλπη να στήνεται τον Σεπτέμβριο. Γεγονός που σημαίνει ότι ο Αύγουστος «θα βγεί» με υπηρεσιακή κυβέρνηση. Υπάρχουν όμως ακόμη πιο «προχωρημένες» εκδοχές που αφορούν την ειδική συνταγματική πρόβλεψη ώστε να γίνουν εκλογές έως και έναν μήνα μετά την λήξη της κυβερνητικής θητείας. Τα σενάρια αυτά προεκτείνονται τόσο ώστε να γίνεται λόγος και για τυχόν τρίτες κατά σειρά εκλογές που θα συμπέσουν με τις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου.

Η περιρρέουσα αυτή ατμόσφαιρα δεν είναι τίποτε περισσότερο από την δημοσιογραφική αποτύπωση της σύγχυσης που επικρατεί αυτή την περίοδο στο κυβερνητικό επιτελεία, ιδίως επειδή οι πολιτικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί είναι πλέον αρκετά πιο περίπλοκες και «ξεφεύγουν» από τα όρια των «επικοινωνιακών συμβούλων» που διαθέτει το Μέγαρο Μαξίμου. Αιτία γι’ αυτό δεν είναι η τακτική που θα ακολουθήσει η αξιωματική αντιπολίτευση ή η στάση που θα τηρήσει μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ, αφού αυτά θεωρούνται σε ένα σημαντικό βαθμό προβλέψιμα.

Ο πραγματικά αστάθμητος παράγοντας που φαίνεται να εμποδίζει τη κυβέρνηση να χαράξει την τακτική της είναι ο αντίκτυπος του εγκλήματος των Τεμπων στην κοινωνία και η αντίστοιχη δυναμική έλευση του λαϊκού παράγοντα στην διαμόρφωση των εξελίξεων. Αυτό δηλαδή που εκφράστηκε με τις μαζικές κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις της χώρας, ιδίως μάλιστα σε περιοχές όπως η Μακεδονία και η Πελοπόννησος που η Νέα Δημοκρατία «ποντάρει» εκλογικά. Έτσι, λοιπόν, η κυβέρνηση βρίσκεται «εν αναμονή» των εξελίξεων προσβλέποντας σε ένα «ξεφούσκωμα» ή «εκτόνωση» των μαζικών αντιδράσεων. Οποιαδήποτε αντίθετη εξέλιξη θα αποτελέσει «μη επιλύσιμο» ζήτημα για το κυβερνών κόμμα και διόλου απίθανο να προκαλέσει «πολιτικό ντόμινο» στο εσωτερικό του. 

Πηγή:imerodromos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »