Του Θανάση Καρτερού
Από την ΑΥΓΗ
Ωραία λοιπόν. Και αρκούντως ζοφερά. Ο Βρούτσης σε συμφωνία με την τρόικα ετοιμάζει τις νέες ρυθμίσεις του. Μεταρρυθμιστικώς άψογες και τεχνικώς απλές: Οι συντάξεις θα κόβονται αυτόματα, οι επικουρικές θα εξαερωθούν αυτόματα, η απεργία θα καταργηθεί αυτόματα. Μόνο το λοκ άουτ θα χρειάζεται δικαστική απόφαση, αλλά αυτό τέλος πάντων κάπως θα βολευτεί, αφού μπορεί και στη Δικαιοσύνη, προϊόντος του χρόνου, να αποκατασταθεί ο πρέπων μεταρρυθμιστικός αυτοματισμός. Τεχνογνωσία υπάρχει.
Ο Ρέγκλινγκ από την άλλη απειλεί: Αν δεν υπάρξει συμφωνία με την τρόικα, δηλαδή νέο Μνημόνιο, μέχρι το τέλος του χρόνου, λεφτά γιοκ. Δεν παίρνετε τη δόση, σας παίρνουμε και τα αδιάθετα του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και μένετε χωρίς δόση και χωρίς ταμείο και χωρίς χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Ενώ ο Σόιμπλε ξέμεινε από καλά λόγια και ανακάλυψε τώρα ότι "σημαντικό μέρος" από τις μεταρρυθμίσεις δεν έχουν προχωρήσει. Άρα, πάρτε το μαστίγιο κι αφήστε το καρότο της εξόδου από τα Μνημόνια.
Τούτων δοθέντων το πράγμα ξεφεύγει από επικοινωνιακούς σχεδιασμούς και καταγγελίες. Διότι, αν τολμήσουν να φορέσουν στην κοινωνία αυτό το καπίστρι, ουδείς μπορεί να προβλέψει τι θα επακολουθήσει. Και όσοι μιλούν για σταθερότητα και ομαλότητα, του Προέδρου της Δημοκρατίας προεξάρχοντος, θα ήταν σώφρον να ξεκινούν απ' αυτό: Ούτε οι κομματικές στρακαστρούκες ούτε οργίλες καταγγελίες απειλούν την ομαλότητα. Την απειλούν όσα απεργάζονται, όσοι τα απεργάζονται, εις βάρος εκατομμυρίων σακατεμένων και θυμωμένων ανθρώπων.
Κι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, με δεδομένο κι ότι τα κόμματα της συγκυβέρνησης είναι από καιρό στη μνημονιακή κοσμάρα τους -δείτε και μόνο τις ανοησίες για success story-, το βάρος της δημοκρατίας, της ομαλότητας, της διεξόδου πέφτει στην Ελλάδα που αντιστέκεται. Και πρωτίστως στον ΣΥΡΙΖΑ, που με την ψήφο του λαού έχει αναδειχτεί σε κύρια πολιτική δύναμη αυτής της αντίστασης. Και στο κόμμα που προτείνει μια λίγο - πολύ ολοκληρωμένη εναλλακτική λύση.
Που πάει να πει βαστάω γερά, κρατάω καλά. Κι αυτό σήμερα μεταφράζεται ως επιμονή - επιμονή - επιμονή, σε ανατροπή μεν, αλλά ομαλή, δημοκρατική και με τη μέγιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση. Είναι δύσκολο απέναντι σε αντιπάλους που έχουν εκτραπεί σε λογικές εκτροπής ταυτίζοντας τον εαυτό τους με τα ΑΤΜ και τις εκλογές με το χάος. Και απέναντι σε εσωτερικούς μαξιμαλισμούς. Ανάγκα όμως και αριστεροί πείθονται...
Ο Ρέγκλινγκ από την άλλη απειλεί: Αν δεν υπάρξει συμφωνία με την τρόικα, δηλαδή νέο Μνημόνιο, μέχρι το τέλος του χρόνου, λεφτά γιοκ. Δεν παίρνετε τη δόση, σας παίρνουμε και τα αδιάθετα του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και μένετε χωρίς δόση και χωρίς ταμείο και χωρίς χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Ενώ ο Σόιμπλε ξέμεινε από καλά λόγια και ανακάλυψε τώρα ότι "σημαντικό μέρος" από τις μεταρρυθμίσεις δεν έχουν προχωρήσει. Άρα, πάρτε το μαστίγιο κι αφήστε το καρότο της εξόδου από τα Μνημόνια.
Τούτων δοθέντων το πράγμα ξεφεύγει από επικοινωνιακούς σχεδιασμούς και καταγγελίες. Διότι, αν τολμήσουν να φορέσουν στην κοινωνία αυτό το καπίστρι, ουδείς μπορεί να προβλέψει τι θα επακολουθήσει. Και όσοι μιλούν για σταθερότητα και ομαλότητα, του Προέδρου της Δημοκρατίας προεξάρχοντος, θα ήταν σώφρον να ξεκινούν απ' αυτό: Ούτε οι κομματικές στρακαστρούκες ούτε οργίλες καταγγελίες απειλούν την ομαλότητα. Την απειλούν όσα απεργάζονται, όσοι τα απεργάζονται, εις βάρος εκατομμυρίων σακατεμένων και θυμωμένων ανθρώπων.
Κι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, με δεδομένο κι ότι τα κόμματα της συγκυβέρνησης είναι από καιρό στη μνημονιακή κοσμάρα τους -δείτε και μόνο τις ανοησίες για success story-, το βάρος της δημοκρατίας, της ομαλότητας, της διεξόδου πέφτει στην Ελλάδα που αντιστέκεται. Και πρωτίστως στον ΣΥΡΙΖΑ, που με την ψήφο του λαού έχει αναδειχτεί σε κύρια πολιτική δύναμη αυτής της αντίστασης. Και στο κόμμα που προτείνει μια λίγο - πολύ ολοκληρωμένη εναλλακτική λύση.
Που πάει να πει βαστάω γερά, κρατάω καλά. Κι αυτό σήμερα μεταφράζεται ως επιμονή - επιμονή - επιμονή, σε ανατροπή μεν, αλλά ομαλή, δημοκρατική και με τη μέγιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση. Είναι δύσκολο απέναντι σε αντιπάλους που έχουν εκτραπεί σε λογικές εκτροπής ταυτίζοντας τον εαυτό τους με τα ΑΤΜ και τις εκλογές με το χάος. Και απέναντι σε εσωτερικούς μαξιμαλισμούς. Ανάγκα όμως και αριστεροί πείθονται...
Από την ΑΥΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου