Του Άγγελου Τσέκερη & του Γιώργου Κυρίτση
Από την ΑΥΓΗ
Μπράβο στους ΔΗΜΑΡίτες βουλευτές, που είχαν το θάρρος να βγουν και να πούνε τα πράγματα με το όνομά τους. Με τους θεσμούς δεν παίζουμε.
Θα ήταν έγκλημα να μην εκλέξουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας μόνο και μόνο για να εμποδίσουμε τον Σαμαρά να μας φορέσει τα προαπαιτούμενα.
Αρκετά πια με τη μικροπολιτική. Τώρα πρέπει να αποτρέψουμε τον κίνδυνο του ΣΥΡΙΖΑ και να παρατείνουμε την κοινοβουλευτική μας θητεία.
Και να συσπειρωθεί το έθνος γύρω από τον Σαμαρά, που διαπραγματεύεται σκληρά με την τρόικα.
Το τι διαπραγματεύεται και από ποια θέση δεν έχει σημασία. Τον Βενιζέλο που διαπραγματευόταν τη συνθήκη των Σεβρών δεν τον υποστηρίξαμε;
Η μήπως δεν υποστηρίξαμε τον Σημίτη όταν η χώρα διαπραγματευόταν με τους μεγαλοεργολάβους;
Α και να προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση. Πάντα δίνει κύρος να το λες αυτό.
Χρειαζόμαστε δομικές μεταρρυθμίσεις. Να κόψουμε το μπόνους των 50 εδρών και να απαγορεύσουμε να πέφτει η κυβέρνηση.
Το μπόνους ίσως είναι καλύτερα να το κρατήσουμε και να το παίρνουν όλοι εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Υπάρχει και το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μέχρι πότε θα λειτουργούν με άδεια οβελιστηρίου;
Τη Βουλή μπορούμε να την κρατήσουμε πιλοτικά για ένα διάστημα ακόμα.
Ούτως ή άλλως, όταν έχει κρίσιμα θέματα να συζητήσει, κλείνει μόνη της.
Να πούμε στην τρόικα να ετοιμάσει στα γρήγορα ένα Σύνταγμα, να μας το περάσει πακέτο με την προληπτική πιστωτική γραμμή.
Για τεχνικούς λόγους θα πρέπει να είναι συμπτυγμένο σε ένα άρθρο.
Αν αντιμετωπίσει δυσκολίες στην Βουλή, θα το εφαρμόσουμε με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.
Και το '65 πάντως, εξ όσων γνωρίζουμε, λόγους εθνικού συμφέροντος είχαν επικαλεστεί.
Από όλα τα επιχειρήματα εναντίον του Ρωμανού, αυτό που μας αρέσει περισσότερο είναι ότι το εκπαιδευτικό του αντικείμενο δεν συνάδει με την ιδεολογική του τοποθέτηση.
Αν σπούδαζε πολιτική φιλοσοφία, δεν θα είχαν πρόβλημα.
Τον Σεπτέμβριο βέβαια θέλανε να του δώσουν και βραβείο, αλλά έτερον εκάτερον.
Άλλο να τον βραβεύσουν και άλλο να του επιτρέψουν να φοιτήσει κιόλας.
Πολύ σοβαρή είναι και η άποψη ότι εκπαιδευτική άδεια πρέπει να χορηγείται μόνο στους καταδικασμένους με λευκό ποινικό μητρώο.
Δεν είναι μόνο ρεαλιστική. Είναι και βγαλμένη μέσα από τις καλύτερες παραδόσεις του Διαφωτισμού.
Και επιτέλους, όλες αυτές οι κινήσεις για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, τι δουλειά έχουν και ανακατεύονται;
Να φύγουνε οι Σύροι πρόσφυγες από το Σύνταγμα, γιατί χαλάνε την αισθητική του Πλεύρη.
Να τον στείλουμε στη Συρία, να το εξηγήσει στους τζιχαντιστές.
Ή, αν δεν φύγουνε, να τους βάλουμε ένα κίτρινο σήμα, να τους χτυπήσουμε ένα νούμερο στο μπράτσο, κάτι.
Υπάρχει τεχνογνωσία από παλιά.
Αν δεν υπάρχει, σίγουρα στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ θα βρεθεί κάτι παραπλήσιο.
Θα ήταν έγκλημα να μην εκλέξουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας μόνο και μόνο για να εμποδίσουμε τον Σαμαρά να μας φορέσει τα προαπαιτούμενα.
Αρκετά πια με τη μικροπολιτική. Τώρα πρέπει να αποτρέψουμε τον κίνδυνο του ΣΥΡΙΖΑ και να παρατείνουμε την κοινοβουλευτική μας θητεία.
Και να συσπειρωθεί το έθνος γύρω από τον Σαμαρά, που διαπραγματεύεται σκληρά με την τρόικα.
Το τι διαπραγματεύεται και από ποια θέση δεν έχει σημασία. Τον Βενιζέλο που διαπραγματευόταν τη συνθήκη των Σεβρών δεν τον υποστηρίξαμε;
Η μήπως δεν υποστηρίξαμε τον Σημίτη όταν η χώρα διαπραγματευόταν με τους μεγαλοεργολάβους;
Α και να προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση. Πάντα δίνει κύρος να το λες αυτό.
Χρειαζόμαστε δομικές μεταρρυθμίσεις. Να κόψουμε το μπόνους των 50 εδρών και να απαγορεύσουμε να πέφτει η κυβέρνηση.
Το μπόνους ίσως είναι καλύτερα να το κρατήσουμε και να το παίρνουν όλοι εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Υπάρχει και το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μέχρι πότε θα λειτουργούν με άδεια οβελιστηρίου;
Τη Βουλή μπορούμε να την κρατήσουμε πιλοτικά για ένα διάστημα ακόμα.
Ούτως ή άλλως, όταν έχει κρίσιμα θέματα να συζητήσει, κλείνει μόνη της.
Να πούμε στην τρόικα να ετοιμάσει στα γρήγορα ένα Σύνταγμα, να μας το περάσει πακέτο με την προληπτική πιστωτική γραμμή.
Για τεχνικούς λόγους θα πρέπει να είναι συμπτυγμένο σε ένα άρθρο.
Αν αντιμετωπίσει δυσκολίες στην Βουλή, θα το εφαρμόσουμε με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.
Και το '65 πάντως, εξ όσων γνωρίζουμε, λόγους εθνικού συμφέροντος είχαν επικαλεστεί.
Από όλα τα επιχειρήματα εναντίον του Ρωμανού, αυτό που μας αρέσει περισσότερο είναι ότι το εκπαιδευτικό του αντικείμενο δεν συνάδει με την ιδεολογική του τοποθέτηση.
Αν σπούδαζε πολιτική φιλοσοφία, δεν θα είχαν πρόβλημα.
Τον Σεπτέμβριο βέβαια θέλανε να του δώσουν και βραβείο, αλλά έτερον εκάτερον.
Άλλο να τον βραβεύσουν και άλλο να του επιτρέψουν να φοιτήσει κιόλας.
Πολύ σοβαρή είναι και η άποψη ότι εκπαιδευτική άδεια πρέπει να χορηγείται μόνο στους καταδικασμένους με λευκό ποινικό μητρώο.
Δεν είναι μόνο ρεαλιστική. Είναι και βγαλμένη μέσα από τις καλύτερες παραδόσεις του Διαφωτισμού.
Και επιτέλους, όλες αυτές οι κινήσεις για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, τι δουλειά έχουν και ανακατεύονται;
Να φύγουνε οι Σύροι πρόσφυγες από το Σύνταγμα, γιατί χαλάνε την αισθητική του Πλεύρη.
Να τον στείλουμε στη Συρία, να το εξηγήσει στους τζιχαντιστές.
Ή, αν δεν φύγουνε, να τους βάλουμε ένα κίτρινο σήμα, να τους χτυπήσουμε ένα νούμερο στο μπράτσο, κάτι.
Υπάρχει τεχνογνωσία από παλιά.
Αν δεν υπάρχει, σίγουρα στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ θα βρεθεί κάτι παραπλήσιο.
Από την ΑΥΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου