Είναι να απορείς πάντως πως όλοι αυτοί που είναι υπέρ του πολέμου, τους ενοχλούν παράλληλα οι συνέπειες του.
Δηλαδή είναι υπέρ του πολέμου, χαίρονται με τις επιθέσεις που θα φέρουν όπως λένε την ανατροπή στο καθεστώς, υποστηρίζουν τους βομβαρδισμούς και θεωρούν παράπλευρες απώλειες τους νεκρούς και τους θανάτους παιδιών, αλλά την ίδια στιγμή δυσανασχετούν με τις αυξήσεις στα καύσιμα, δυσανασχετούν με την ακρίβεια που έρχεται, δυσανασχετούν με τις επιπτώσεις στον τουρισμό.
Τους ενοχλεί που έχουν σταματήσει οι πτήσεις, που έχει εγκλωβιστεί κόσμος σε χώρες της μέσης ανατολής.
Και γενικά δεν δείχνουν να έχουν καμία αντίληψη του τι σημαίνει πόλεμος.
Έχουμε δηλαδή δύο χώρες τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, επικεφαλείς μίας επίθεσης στο Ιράν που την πρώτη μέρα του πολέμου στην ουσία σκοτώνει τον ηγέτη μιας άλλης χώρας. Οκ θα μου πεις έτσι είναι ο πόλεμος.
Πόλεμος όμως είναι επίσης οι άλλοι να αντιδράσουν, να αντεπιτεθούν και να βομβαρδίσουν ότι πιστεύουν ότι θα τους βοηθήσει να πετύχουν τους στόχους που έχουν.
Και όταν έχεις ξεκινήσει με επίθεση που σκοτώνει τον ηγέτη της χώρας, φαντάζομαι ότι θεωρείτε από όλους αυτονόητο ότι για την άλλη πλευρά, όλοι οι στόχοι θεωρούνται νόμιμοι στόχοι όσο ακραίο κι αν φαίνεται αυτό.
Δηλαδή δεν μπορώ να καταλάβω πως φαντάζεται κάποιος που είναι υπέρ του πολέμου ότι αν επιτεθείς με πυραύλους σε μία χώρα αυτή δεν θα αντιδράσει με όποιο τρόπο μπορεί.
Γι αυτό και κάποιοι λέμε ότι ο πόλεμος δεν είναι λύση. Σε καμία περίπτωση. Οι πόλεμοι έχουν συνέπειες που ξεπερνούν τα σύνορα των χωρών που εμπλέκονται και τους νεκρούς σε αυτές.
Σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία θα έπρεπε να είναι αυτονόητο από τους θιασώτες των πολέμων ότι οι συνέπειες θα υπάρχουν και θα είναι τεράστιες.
Δεν ξέρω σε ποια παραμύθια που πιστεύουν μία χώρα που δέχεται επίθεση απλά παραδίδει τα όπλα και τελειώνει εκεί η ιστορία.
Δεν μάθαμε τίποτα από την ιστορία; Έχουμε ένα πόλεμο στην Ουκρανία που κρατά 4 χρόνια όταν όλοι έλεγαν ότι θα κρατήσει λίγες μέρες.
Δεν μάθαμε τίποτα από το Βιετνάμ, από την Κορέα, από το Αφγανιστάν;
Δεν μάθαμε τίποτα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;
Εμείς ως Έλληνες θα έπρεπε να ξέρουμε καλύτερα ότι υπάρχουν λαοί που όταν δέχονται επίθεση δεν παραδίδουν τα όπλα ακόμα και σε άπειρα πιο μεγάλους και εφοδιασμένους στρατούς και θα το κάνουν μέχρι τέλους, όπως όταν αντισταθήκαμε στην Ιταλική και Γερμανική πολεμική μηχανή κόντρα σε κάθε προσδοκία και πιθανότητα.
Ξέρετε οι Έλληνες δεν είναι το μόνο έθνος που δεν καταθέτει τα όπλα.
Μπορεί οι λαοί να έχουν διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές ιδέες να υπερασπιστούν όταν μπαίνουν σε ένα πόλεμο αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν καταθέτουν τα όπλα.
Είναι παράλογο λοιπόν να πιστεύει κάποιος ότι είτε οι Ουκρανοί, είτε οι Ιρανοί, είτε όποιος δέχεται μία επίθεση θα καταθέσει τα όπλα και θα παραδοθεί γιατί απλά ο επιτιθέμενος μοιάζει ανίκητος.
Και κάπως έτσι έχουμε μπει για άλλη μία φορά ως ανθρωπότητα σε ένα νέο πόλεμο που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα εξελιχθεί και πότε θα τελειώσει.
Γι αυτό και λέμε και το ξανα λέμε, ΟΧΙ στον πόλεμο. Ο πόλεμος είναι η απόλυτη αποτυχία της ανθρωπότητας και της λογικής. Κανένα καλό αποτέλεσμα δεν φέρνει.
Μόνο δυστυχία και θάνατο.
Όταν το καταλάβετε θα έχετε επιτύχει μια νοητική ανάπτυξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου