Χειρουργικό χτύπημα θα ήταν με μία βόμβα να τον πετύχουν μέσα στο σπίτι του και να τον σκοτώσουν.
Το να ρίχνεις 30 ειδικές βόμβες και να ισοπεδώνεις κάθε τετραγωνικό μέτρο και όλα τα επίπεδα του εδάφους της κατοικίας του Χαμενεϊ, δεν είναι χειρουργικό χτύπημα. Θα ήταν ντροπή μετά από αυτό τον καταιγισμό βομβών να μην τον πετύχεις.
Το μόνο που χρειαζόταν είναι να ξέρουν ότι βρίσκεται μέσα στο σπίτι και αυτό μάλλον δεν συνέβη χάρη στις τρομερές και φοβερές πολεμικές ικανότητες των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Όλη η υφήλιος γνώριζε ότι οι ΗΠΑ και το Ισραηλ πρόκειται να επιτεθούν στο ΙΡΑΝ. Και ανήλικα να γνώριζες θα σου έλεγαν ότι στόχος θα είναι ο ΧαμενεΪ.
Και αυτός έμεινε στο σπίτι του να περιμένει τις βόμβες;
Προφανώς κάτι άλλο έχει γίνει. Προφανώς οι Ιρανοί επέλεξαν αυτή την έξοδο για τον Χαμενεϊ για δικούς τους λόγους που θα μάθουμε εν καιρό αν ήταν για την αντικατάσταση του, για να γίνει μάρτυρας ή για να ανατραπεί το καθεστώς.
Πάντως για να το ονομάσεις χειρουργικό χτύπημα πρέπει να είσαι πολύ μεγάλος οπαδός της στρατιωτικής παπάτζας.
Που είναι τα «χειρουργικά» χτυπήματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ όταν με ένα πύραυλο πετυχαίνεις τελικά δημοτικό σχολείο και σκοτώνεις 153 μικρά κορίτσια;
Σταματήστε την ανόητη και ηλίθια πολεμοχαρή παπάτζα.
Μιλάμε για πόλεμο.
Σκοτώνονται αθώοι.
Δεν έχει τίποτα το εντυπωσιακό, το ωραίο, το χειρουργικό ο πόλεμος.
Κανένας πόλεμος.
Οι πόλεμοι δεν παράγουν ήρωες. Ήρωες βαφτίζουμε τους νεκρούς και τραυματίες.
Οι πόλεμοι παράγουν μόνο θάνατο, τρόμο, βία, απανθρωπιά!
Οι πόλεμοι βγάζουν στην επιφάνεια τα πιο ακραία τα πιο ζωώδη και πρωτόγονα ένστικτα του ανθρώπινου είδους.
Σταματήστε να είστε ανόητοι όσοι μιλάτε για τον πόλεμο σαν να βλέπετε ταινία στην τηλεόραση.
Σταματήστε να μιλάτε με όρους όπως «χειρουργικό χτύπημα» όταν το αίμα αθώων έχει γίνει ποτάμι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου