Από το «δεν πάμε στα Στενά του Ορμούζ» μέχρι το «η Ελλάδα είναι έτοιμη να συμμετέχει σε κάποιου είδους αποστολή», ένα τσιγάρο δρόμος.
Πριν από λίγους μήνες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαρρήγνυε τα ιμάτιά του και διαβεβαίωνε πως δεν έχει τέτοια ενημέρωση από το αρμόδιο υπουργείο. Την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός το έσκασε το μυστικό: Ετοιμη η Ελλάδα να πάει στα Στενά! Δηλαδή στο στόμα του λύκου...
Εκανε και πάσα στα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού για να συντονιστούν με το σχέδιο, λέγοντας πως η αποστολή «θα πρέπει να έχει διεθνή νομιμοποίηση σε επίπεδο Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Να είναι δηλαδή πολεμική επιχείρηση με φερετζέ, όπως ζητούν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι. Μη φανεί πως πάνε κι απρόσκλητοι οι Ευρωπαίοι στο Ορμούζ, όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα και των δικών τους μονοπωλίων...
«Η Ελλάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι παρούσα στο πεδίο όταν αυτό απαιτείται», είπε ακόμα ο πρωθυπουργός.
Από ποιους όμως «απαιτείται» και για ποιων τα συμφέροντα; Περαιτέρω διευκρινίσεις δεν δόθηκαν, αλλά οι δηλώσεις Δένδια τον περασμένο Μάρτη κάνουν εύκολη την απάντηση στο κουίζ. Ευκολότερη κι από το «νιάου νιάου στα κεραμίδια»...
«Τα πλοία μας, τα οποία αυτήν τη στιγμή είναι στην Ερυθρά Θάλασσα, είναι ανοιχτά από την Κύπρο, θα είναι αύριο το πρωί ο Θεός ξέρει πού, θα είναι πάντοτε εκεί όμως για να προστατεύουν και τα πλοία με ελληνική σημαία και τα ελληνόκτητα πλοία», είχε πει ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός Αμυνας. Οπότε λύνεται το μυστήριο...
Δεν είναι βέβαια μόνο οι εφοπλιστές. Είναι συνολικά η αστική τάξη, που επενδύει στον IMEC και στον «κάθετο διάδρομο», όπως και στην ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο.
Που σημαίνει βέβαια και στρατιωτικός κόμβος των Ευρωατλαντικών σε όλη τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό...
Η εξέλιξη είναι πολύ σοβαρή! Μετά την Ερυθρά, η αποστολή στο Ορμούζ - με όποια ομπρέλα κι αν γίνει - είναι το βήμα παραπέρα της ελληνικής πολεμικής εμπλοκής. Δείγμα κι αυτό της αποστολής που αναλαμβάνουν οι πανάκριβοι εξοπλισμοί, τους οποίους πληρώνει με αιματηρές θυσίες ο λαός.
Το «εθνικό συμφέρον» σπέρνει φρεγάτες και αεροσκάφη χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά σύνορα για να επιτηρούν τις εύθραυστες συμφωνίες των ιμπεριαλιστών συμμάχων. Αλλά και για να προετοιμάζουν τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης.
Γιατί είναι βέβαιο ότι σε τέτοια δίνη θα βρεθούν τα πλοία και τα πληρώματα που θα πάνε στα Στενά. Εκεί όπου οι πετρελαιομοναρχίες εξοπλίζονται και θωρακίζονται, στην προοπτική μιας επόμενης κλιμάκωσης.
Η άλλη όψη της βαθύτερης πολεμικής εμπλοκής είναι η «σταθερότητα» των επιλογών του κεφαλαίου που υπηρετεί η επιτάχυνση των διεργασιών στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Κόμματα, παράγοντες και επιτελεία παίρνουν θέσεις για να αλλάξει ο «Μανωλιός» και όλοι μαζί ρίχνονται με λύσσα σε ό,τι γίνεται «φάρος» σύγκρουσης με το σύστημα που υπηρετούν.
Εδώ (όπως φαίνεται) δεν ...περισσεύει κανείς: Υπουργοί, βιομήχανοι, εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ, ξεπλυματίες - τσιράκια της εργοδοσίας.
Από τη μία επιχειρούν να ξηλώσουν αγωνιστικές διοικήσεις σε σωματεία που τους χαλάνε τη σούπα, όπως στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας. Και από την άλλη περιδιαβαίνουν στην Ευρώπη για να διαφημίζουν τις «κοινωνικές συμφωνίες» τους.
Από τη μία θεσμοθετούν 13ωρα και από την άλλη ανταλλάσσουν συχαρίκια, όπως έκανε ο Μητσοτάκης με συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο για τα 16ωρα και τα 7ήμερα στον Τουρισμό.
Και κάπου - κάπου πετάνε και κάνα δεκάρικο για «4ήμερη δουλειά», μπας και θολώσουν τα βρωμόνερά τους...
Η απάντηση των εργαζομένων και του λαού σ' αυτό το ...σάλπισμα συναίνεσης και προσμονής δεν μπορεί να είναι άλλη από «μπροστά»! Πιο επιθετικά, πιο μαχητικά, με αγωνιστικές διεργασίες «από τα κάτω», στα σωματεία και στους δρόμους.
Οπως με τις απεργιακές μάχες στις 24 Ιούνη. Να μη βρίσκει τόπο να σταθεί το «τα κεφάλια μέσα».
«Οποιος σας υπόσχεται τζάμπα παροχές, να ξέρετε ότι θα σας τα πάρει. Εμείς δημιουργούμε πλούτο και επιστρέφουμε μέρισμα της ανάπτυξης», λέει ο Μητσοτάκης για το σικέ παιχνίδι με Τσίπρα, Ανδρουλάκη και λοιπούς.
Αγνωστο βέβαια τι πλούτο δημιούργησαν ο ίδιος και οι καπιταλιστές - κηφήνες που όλα τα κόμματα υπηρετούν με την πολιτική τους: Ούτε σεντ.
Ισως πάλι να εννοεί τον αμύθητο πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι και μασουλάνε τα κοινωνικά παράσιτα, απευθείας ή από τα «λάφυρα» που μαζεύει το κράτος τους από τη φοροληστεία του λαού.
Από αυτά που ...παίρνει δεκαπλά, καμώνονται ότι γυρνάνε ένα ...που καταλήγει και πάλι στις τσέπες των τραπεζιτών, των ομίλων της Ενέργειας και λοιπών ...δημιουργών πλούτου.
Πριν από λίγους μήνες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαρρήγνυε τα ιμάτιά του και διαβεβαίωνε πως δεν έχει τέτοια ενημέρωση από το αρμόδιο υπουργείο. Την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός το έσκασε το μυστικό: Ετοιμη η Ελλάδα να πάει στα Στενά! Δηλαδή στο στόμα του λύκου...
* * *
Εκανε και πάσα στα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού για να συντονιστούν με το σχέδιο, λέγοντας πως η αποστολή «θα πρέπει να έχει διεθνή νομιμοποίηση σε επίπεδο Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Να είναι δηλαδή πολεμική επιχείρηση με φερετζέ, όπως ζητούν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι. Μη φανεί πως πάνε κι απρόσκλητοι οι Ευρωπαίοι στο Ορμούζ, όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα και των δικών τους μονοπωλίων...
* * *
«Η Ελλάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι παρούσα στο πεδίο όταν αυτό απαιτείται», είπε ακόμα ο πρωθυπουργός.
Από ποιους όμως «απαιτείται» και για ποιων τα συμφέροντα; Περαιτέρω διευκρινίσεις δεν δόθηκαν, αλλά οι δηλώσεις Δένδια τον περασμένο Μάρτη κάνουν εύκολη την απάντηση στο κουίζ. Ευκολότερη κι από το «νιάου νιάου στα κεραμίδια»...
«Τα πλοία μας, τα οποία αυτήν τη στιγμή είναι στην Ερυθρά Θάλασσα, είναι ανοιχτά από την Κύπρο, θα είναι αύριο το πρωί ο Θεός ξέρει πού, θα είναι πάντοτε εκεί όμως για να προστατεύουν και τα πλοία με ελληνική σημαία και τα ελληνόκτητα πλοία», είχε πει ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός Αμυνας. Οπότε λύνεται το μυστήριο...
* * *
Δεν είναι βέβαια μόνο οι εφοπλιστές. Είναι συνολικά η αστική τάξη, που επενδύει στον IMEC και στον «κάθετο διάδρομο», όπως και στην ανάδειξη της Ελλάδας σε ενεργειακό και εμπορικό κόμβο.
Που σημαίνει βέβαια και στρατιωτικός κόμβος των Ευρωατλαντικών σε όλη τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό...
* * *
Η εξέλιξη είναι πολύ σοβαρή! Μετά την Ερυθρά, η αποστολή στο Ορμούζ - με όποια ομπρέλα κι αν γίνει - είναι το βήμα παραπέρα της ελληνικής πολεμικής εμπλοκής. Δείγμα κι αυτό της αποστολής που αναλαμβάνουν οι πανάκριβοι εξοπλισμοί, τους οποίους πληρώνει με αιματηρές θυσίες ο λαός.
Το «εθνικό συμφέρον» σπέρνει φρεγάτες και αεροσκάφη χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά σύνορα για να επιτηρούν τις εύθραυστες συμφωνίες των ιμπεριαλιστών συμμάχων. Αλλά και για να προετοιμάζουν τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης.
Γιατί είναι βέβαιο ότι σε τέτοια δίνη θα βρεθούν τα πλοία και τα πληρώματα που θα πάνε στα Στενά. Εκεί όπου οι πετρελαιομοναρχίες εξοπλίζονται και θωρακίζονται, στην προοπτική μιας επόμενης κλιμάκωσης.
* * *
Η άλλη όψη της βαθύτερης πολεμικής εμπλοκής είναι η «σταθερότητα» των επιλογών του κεφαλαίου που υπηρετεί η επιτάχυνση των διεργασιών στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Κόμματα, παράγοντες και επιτελεία παίρνουν θέσεις για να αλλάξει ο «Μανωλιός» και όλοι μαζί ρίχνονται με λύσσα σε ό,τι γίνεται «φάρος» σύγκρουσης με το σύστημα που υπηρετούν.
Εδώ (όπως φαίνεται) δεν ...περισσεύει κανείς: Υπουργοί, βιομήχανοι, εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ, ξεπλυματίες - τσιράκια της εργοδοσίας.
Από τη μία επιχειρούν να ξηλώσουν αγωνιστικές διοικήσεις σε σωματεία που τους χαλάνε τη σούπα, όπως στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας. Και από την άλλη περιδιαβαίνουν στην Ευρώπη για να διαφημίζουν τις «κοινωνικές συμφωνίες» τους.
Από τη μία θεσμοθετούν 13ωρα και από την άλλη ανταλλάσσουν συχαρίκια, όπως έκανε ο Μητσοτάκης με συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο για τα 16ωρα και τα 7ήμερα στον Τουρισμό.
Και κάπου - κάπου πετάνε και κάνα δεκάρικο για «4ήμερη δουλειά», μπας και θολώσουν τα βρωμόνερά τους...
* * *
Η απάντηση των εργαζομένων και του λαού σ' αυτό το ...σάλπισμα συναίνεσης και προσμονής δεν μπορεί να είναι άλλη από «μπροστά»! Πιο επιθετικά, πιο μαχητικά, με αγωνιστικές διεργασίες «από τα κάτω», στα σωματεία και στους δρόμους.
Οπως με τις απεργιακές μάχες στις 24 Ιούνη. Να μη βρίσκει τόπο να σταθεί το «τα κεφάλια μέσα».
* * *
«Οποιος σας υπόσχεται τζάμπα παροχές, να ξέρετε ότι θα σας τα πάρει. Εμείς δημιουργούμε πλούτο και επιστρέφουμε μέρισμα της ανάπτυξης», λέει ο Μητσοτάκης για το σικέ παιχνίδι με Τσίπρα, Ανδρουλάκη και λοιπούς.
Αγνωστο βέβαια τι πλούτο δημιούργησαν ο ίδιος και οι καπιταλιστές - κηφήνες που όλα τα κόμματα υπηρετούν με την πολιτική τους: Ούτε σεντ.
Ισως πάλι να εννοεί τον αμύθητο πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι και μασουλάνε τα κοινωνικά παράσιτα, απευθείας ή από τα «λάφυρα» που μαζεύει το κράτος τους από τη φοροληστεία του λαού.
Από αυτά που ...παίρνει δεκαπλά, καμώνονται ότι γυρνάνε ένα ...που καταλήγει και πάλι στις τσέπες των τραπεζιτών, των ομίλων της Ενέργειας και λοιπών ...δημιουργών πλούτου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου