«Άσε με να κάνω λάθη, έτσι είναι η αγάπη»

Ευάγγελος Ορφανίδης 

«Άσε με να κάνω λάθη, έτσι είναι η αγάπη», λέει ένα άσμα…

Άσε, λοιπόν, ρε γονιέ, το παιδί σου να κάνει λάθη. Όχι επειδή δεν σε νοιάζει, αλλά ακριβώς επειδή το αγαπάς. Άφησέ το να επιλέξει, να δοκιμάσει, να απογοητευτεί, να πέσει και να ξανασηκωθεί. Γιατί μια ζωή χωρίς λάθη δεν είναι μια πετυχημένη ζωή είναι συνήθως μια ζωή που έζησε υπερβολικά φοβισμένη. Μη ζητάς από το παιδί σου να πραγματοποιήσει τη ζωή που δεν τόλμησες εσύ. Μη φορτώνεις στους ώμους του τα δικά σου απωθημένα, τους φόβους και τα ανεκπλήρωτα όνειρά σου. Άφησέ το να κάνει λάθη και σωστά, αλλά να είναι δικά του. Γιατί μόνο μέσα από τις δικές του επιλογές θα ανακαλύψει ποιο πραγματικά είναι. Δεν χρειάζεται κάθε φορά να του δείχνεις τον δρόμο. Μερικές φορές χρειάζεται απλώς να αφήνεις αναμμένο ένα φως, ώστε να ξέρει πού μπορεί να επιστρέψει…
Κι όταν πέσει, μην τρέξεις να του πεις «σου τα έλεγα εγώ». Εκείνη τη στιγμή δεν χρειάζεται έναν δικαστή, χρειάζεται έναν γονιό. Μια αγκαλιά μέσα στην οποία δεν θα πρέπει πρώτα να απολογηθεί για να χωρέσει. Αγάπησέ το και στις λάθος επιλογές του. Όχι για να δικαιολογήσεις ότι κάνει, ούτε για να πάψεις να βάζεις όρια, αλλά για να του μάθεις πως μπορεί να κάνει ένα λάθος χωρίς να πιστέψει ότι είναι το ίδιο ένα λάθος. Πως μπορεί να αποτύχει χωρίς να χάσει την αξία του. Πως μπορεί να σε απογοητεύσει χωρίς να κινδυνεύει να χάσει την αγάπη σου.Φόρεσέ του φτερά, όχι αλυσίδες μεταμφιεσμένες σε προστασία. Και άφησέ το να πετάξει πιο ψηλά, πιο μακριά, ίσως και προς έναν τόπο που εσύ δεν θα επέλεγες ποτέ.Κι αν πέσει, να είσαι εκεί. Όχι για να πετάξεις αντί γι’ αυτό, αλλά για να καθίσεις δίπλα του και να ξαναφτιάξετε μαζί τα φτερά του. Ένα ένα. Πιο δυνατά, πιο μεγάλα, πιο δικά του.

Συγχώρεσέ το. Αν δεν μάθει τη συγχώρεση μέσα στο σπίτι του, πού θα τη μάθει;

Αποδέξου το. Αν πρέπει να προσποιείται για να το αγαπάς, κάποτε θα ξεχάσει ποιο πραγματικά είναι.

Εμπιστεύσου το. Γιατί η εμπιστοσύνη σου θα γίνει κάποτε η εσωτερική φωνή που θα του λέει..«Μπορείς». Και αγάπησέ το ολόκληρο. Όχι μόνο όταν σε κάνει περήφανο. Όχι μόνο όταν συμφωνεί μαζί σου. Όχι μόνο όταν γίνεται το παιδί που φαντάστηκες. Αγάπησέ το και όταν γίνει ο άνθρωπος που δεν περίμενες. Γιατί, στο τέλος, το παιδί σου δεν χρειάζεται έναν γονιό που θα το προστατεύσει από κάθε πτώση. Χρειάζεται έναν γονιό που θα του αποδείξει ότι, ακόμη κι όταν πέσει, δεν θα πάψει να έχει έναν τόπο όπου αγαπιέται ολοκληρωτικά.

Κι αυτός ο τόπος, ρε μάγκα μου, πρέπει πρώτα να είσαι εσύ. Αν όχι εσύ…τότε ποιος;

Ευάγγελος Ορφανίδης Κλινικός Ψυχολόγος 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Τροπολογία του ΚΚΕ για την επαναφορά του 13ου - 14ου μισθού και σύνταξης

Ελλάδα

Τροπολογία - Προσθήκη με θέμα: «Επαναφορά και καταβολή του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους (Δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα)» επανακατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Ενίσχυση της επαγγελματικής ασφάλισης: περισσότερες δυνατότητες για εργαζόμενους και επιχειρήσεις, διεύρυνση των επιλογών συμπληρωματικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης», η συζήτηση του οποίου θα συνεχιστεί από αύριο σε Επιτροπή της Βουλής.

Η αιτιολογική έκθεση

Στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, η οποία υπογράφεται από όλους του βουλευτές του ΚΚΕ, επισημαίνονται τα εξής:

«Με τα μνημόνια καταργήθηκαν από τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και από τους συνταξιούχους το επίδομα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και το επίδομα αδείας, με το επιχείρημα των δημοσιονομικών "αντοχών" που αφορά πάντα τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, την ίδια ώρα που το κεφάλαιο απολαμβάνει προκλητικά προνόμια.

Το ίδιο απαράδεκτο επιχείρημα, που επικαλούνται διαχρονικά τόσο η σημερινή όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις για να δικαιολογήσουν την αντιλαϊκή τους πολιτική, επικαλέστηκε και η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, μαζί με την ευρωενωσιακή νομοθεσία, για να απορρίψει το δίκαιο αίτημα των εργαζομένων για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.

Επιβεβαιώνοντας έτσι ότι το κράτος, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπηρετούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική. Το ΚΚΕ στηρίζει σταθερά τους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων για άμεση επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης και για αυτό επανακαταθέτει για μια ακόμη φορά την παρακάτω τροπολογία».

Τροπολογία - προσθήκη

Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης «Ενίσχυση της επαγγελματικής ασφάλισης: περισσότερες δυνατότητες για εργαζόμενους και επιχειρήσεις, διεύρυνση των επιλογών συμπληρωματικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης»

Προστίθεται άρθρο ως ακολούθως:

Άρθρο

Επαναχορηγείται σε όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου και σε όλους τους συνταξιούχους όλων των φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης το επίδομα εορτών Χριστουγέννων, ανερχόμενο στο ποσό των καταβαλλόμενων αποδοχών για τους εργαζόμενους και της μηνιαίας σύνταξης για τους συνταξιούχους. Επίσης στους πιο πάνω εργαζόμενους και συνταξιούχους επαναχορηγείται το επίδομα εορτών Πάσχα, καθώς και το επίδομα αδείας ανερχόμενα το κάθε ένα στο μισό των καταβαλλόμενων αποδοχών και του μισού της μηνιαίας σύνταξης.

Από την ψήφιση του παρόντος καταργείται κάθε αντίθετη διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης.

Πηγή: 902

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Κώστας Πελετίδης - Λαϊκή Συσπείρωση Δήμου Πατρέων: ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΚΟΣΤΟΣ!

Ελλάδα

Μπροστά στη νέα σχολική χρονιά 2026-2027, γονείς και εκπαιδευτικοί βρίσκονται ξανά αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τη μόρφωση των παιδιών μας ως κόστος.

Σε όλη τη χώρα, στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, καταργούνται 32 Δημοτικά και 43 Νηπιαγωγεία, συνολικά 75 σχολικές

 μονάδες, σχολεία συγχωνεύονται και υποβιβάζονται, όταν την ίδια στιγμή σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην πόλη μας έχουμε τη συγχώνευση του 6ου με το 19ο Δημοτικό Σχολείο, συγχωνεύσεις τμημάτων σε 15 Δημοτικά Σχολεία του Δήμου (μέχρι τώρα) και σε άλλα 5 του νομού, αλλά και τη μη έγκριση αναγκαίων διχοτομήσεων και τριχοτομήσεων.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες των γονέων υπάρχουν τμήματα 24 και 25 μαθητών με 5, 7 ή 8 γνωματεύσεις ΚΕΔΑΣΥ. Σε πολυπληθή τμήματα συνυπάρχουν παιδιά με αναπηρία, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και μαθησιακές δυσκολίες. Η πραγματική σύνθεση μιας τάξης δεν μπορεί να κρίνεται αποκλειστικά με αριθμητικά και διοικητικά κριτήρια. Είναι δικαίωμα όλων των παιδιών η μόρφωση με όρους αξιοπρεπείς και ουσιαστικής βοήθειας προς κάθε μαθητή.

Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει και κλιμακώνει την αντιδραστική και αντιεκπαιδευτική πορεία που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις: χρόνια υποχρηματοδότηση της δημόσιας Παιδείας, συγχωνεύσεις σχολείων και συμπτύξεις τμημάτων, μεταφορά ευθυνών στους Δήμους χωρίς τους αναγκαίους πόρους και προσωπικό, μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
Η επίθεση συνεχίζεται και μεγαλώνει, ενώ στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο με περηφάνια παρουσιάστηκε ο «εξορθολογισμός» του σχολικού δικτύου με τις 75 καταργήσεις σχολείων και τους 146 υποβιβασμούς, αλλά και τα 20 Ωνάσεια σχολεία που έδιωξαν τους μαθητές από τα σχολεία της συνοικίας τους και τα έστειλαν σε άλλα σχολεία.

 
Ο Δήμος Πατρέων παρεμπιπτόντως, ακόμα περιμένει εδώ και 5 χρόνια τη μελέτη για το Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο Αγίου Βασιλείου, που η παράδοσή της πάει από μήνα σε μήνα.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες αξιοποιείται το δημογραφικό και η μείωση του μαθητικού δυναμικού ως βολικό άλλοθι για μια νέα συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, με λιγότερα τμήματα, σχολεία και εκπαιδευτικούς.

Κανένας εκπαιδευτικός δεν είναι δυνατόν να στηρίξει παιδαγωγικά, όπως απαιτείται και αρμόζει τον 21ο αιώνα ένα τμήμα 25 μαθητών, με τόσες διαφορετικές ανάγκες, ιδιαιτέρως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Όταν ο εκπαιδευτικός ζητά λιγότερους μαθητές στην τάξη, ζητά να μπορεί να σταθεί πραγματικά δίπλα σε κάθε παιδί. Όταν ο γονιός ζητά Παράλληλη Στήριξη, δεν ζητά ειδική μεταχείριση, διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμα του παιδιού του στη μόρφωση.

Εκατοντάδες γονείς αγωνιούν αν θα υπάρχει Παράλληλη Στήριξη, Τμήμα Ένταξης, ειδικός παιδαγωγός που χρειάζεται και είναι δικαίωμα του κάθε παιδιού. Ενώ εκατοντάδες εκπαιδευτικοί δίνουν μάχη στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τα παιδιά μας με ρόλους παράλληλους, δάσκαλος 25 παιδιών, ειδικός παιδαγωγός και παράλληλη στήριξη.

Η συμπερίληψη, που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, μένει στα χαρτιά χωρίς προσωπικό, χωρίς μικρότερα τμήματα και χωρίς υποστηρικτικές δομές.

Το κράτος κοστολογεί τα δικαιώματα των παιδιών μας και παράλληλα απεμπολεί το ρόλο του με την απόσυρση του από την ευθύνη για τη λειτουργία και συντήρηση του δημόσιου σχολείου.
Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών από την 1η Αυγούστου, η οποία εξυπηρετεί την περικοπή δαπανών για την δημόσια παιδεία, που θα οδηγήσει σε αναζήτηση πόρων και χορηγών, αποτελώντας τον προάγγελο για την πλήρη διάσπαση του ενιαίου σχολείου.

Τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης πληρώνουν οι γονείς από την τσέπη τους, οι εκπαιδευτικοί με όλο και δυσκολότερους όρους δουλειάς και, πάνω απ' όλα, τα παιδιά μας με όρους μόρφωσης κατώτερους από τις δυνατότητες της εποχής μας.

Η μόρφωση των παιδιών μας μπαίνει στο «ζύγι» και οι ιδιώτες από το παράθυρο του δημόσιου σχολείου, αποτελώντας πολιτική επιλογή ενός συστήματος που αυξάνει τις ταξικές ανισότητες και διαμορφώνει σχολεία πολλών ταχυτήτων.

Στεκόμαστε στο πλευρό του οργανωμένου γονεϊκού κινήματος, των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, την Ένωση Γονέων και την Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ), τους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία τους, διεκδικούμε: καμία συγχώνευση ή κατάργηση σχολείου και καμία σύμπτυξη τμήματος, 15 μαθητές ανά τμήμα, όλες τις αναγκαίες διχοτομήσεις, μόνιμους διορισμούς και κάλυψη όλων των κενών από την πρώτη ημέρα, πλήρη στελέχωση της Ειδικής Αγωγής, των Τμημάτων Ένταξης και της Παράλληλης Στήριξης, γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία, σύγχρονα και ασφαλή σχολεία. 

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένα βήμα μπροστά, δέκα βήματα πίσω για τη γυναικοκτονία …

ΤΖΕΝΗ ΚΡΙΘΑΡΑ απο Ημεροδρόμος

Τα ξημερώματα της Κυριακής ξεψύχησε ακόμη μία γυναίκα, χτυπημένη από τα πυρά του πρώην συντρόφου της. Άλλη μία γυναικοκτονία. Και παρότι η επικαιρότητα των ημερών δεν βρίθει ειδήσεων, αυτό το περιστατικό πέρασε λίγο-πολύ στα ψιλά. Ίσως συνηθίσαμε στο τέρας και δεν μας φοβίζει πια. Ίσως με τηλεοπτικούς όρους το θέμα να «κούρασε» και να μην ιντριγκάρει πια. Ίσως η χαλαρότητα του καλοκαιριού να μην χωράει τόσο αίμα. Η πραγματικότητα, όμως, εξελίσσεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και ανεξάρτητα από τη διάθεσή μας. Και η πραγματικότητα είναι πως εδώ και καιρό οι γυναικοκτονίες «θάβονται» σε μεγάλο βαθμό από τα ΜΜΕ – πιθανότατα επειδή η ανάδειξη των αιτίων τους και η αφύπνιση της κοινωνίας αγγίζουν ευαίσθητες χορδές ενός πατριαρχικού κατεστημένου και μίας υπερ-συντηρητικής κυβέρνησης.

Όταν άρχισε να γίνεται πλατύ και επιτακτικό το αίτημα για τη νομική κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία», ξεκίνησε και η υποβάθμιση των περιστατικών. Ενώ ο όρος είχε υιοθετηθεί ευρέως από τα ΜΜΕ, έκαναν πάλι την εμφάνισή τους τίτλοι όπως: «Έγκλημα στη Νέα Σμύρνη», «Φονικό καρτέρι» και «Δολοφονία 45χρονης στη Νέα Σμύρνη». Όταν η λέξη «γυναικοκτονία» απέκτησε πολιτικό βάρος, έγινε ενοχλητική. Γιατί η γυναικοκτονία δεν περιγράφει απλώς έναν νεκρό άνθρωπο και έναν δράστη. Αποκαλύπτει μια ολόκληρη κοινωνική συνθήκη. Μιλά για την έμφυλη βία, την πατριαρχία, την κτητικότητα, την ανισότητα, την αποτυχία των θεσμών να προστατεύσουν τις γυναίκες. Είναι πολύ πιο εύκολο να παρουσιάσεις έναν άνδρα που «δεν άντεξε τον χωρισμό» παρά έναν άνδρα που δολοφόνησε μια γυναίκα μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου η γυναικεία αυτονομία εξακολουθεί να αμφισβητείται.

Ο θάνατος της Μελίνας (ή Julieta Obzova όπως λεγόταν στη μητρική της γλώσσα) είναι ο ορισμός της γυναικοκτονίας: χώρισε τον κακοποιητικό σύντροφό της, τον κατήγγειλε (ήδη από το 2024), εκείνος την απειλούσε, οι αρχές δεν κινητοποιήθηκαν και εκείνος την σκότωσε στην είσοδο του σπιτιού της. Ήταν τόσο μεγάλος (και τόσο υπαρκτός) ο φόβος της που άλλαξε μέχρι και τις κλειδαριές του σπιτιού που έμενε μαζί με την ανήλικη κόρη της. Ο δολοφόνος ήταν ο 48χρονος Αλτίν Αλμούτσα, ο οποίος είχε συλληφθεί το 2016 στην Αλβανία μετά από καταγγελία της τότε συζύγου του για ενδοοικογενειακή βία. Καθώς συνέχιζε να έχει γυναικοκτόνο πρόθεση, είχε απειλήσει την Μελίνα με όπλο και αναρτούσε πολύ συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες του με όπλα, όλο καμάρι.

Μία γυναικοκτονία που φέρνει ξανά στο φως όλα τα προβληματικά μοτίβα των δραστών και της πολιτείας παρουσιάζεται ως άλλη μία είδηση στο αστυνομικό δελτίο. Αυτό είναι το πρόβλημα όταν τα ΜΜΕ και τα δημόσια πρόσωπα χρησιμοποιούν άκριτα έναν όρο απλά και μόνο επειδή βλέπουν πως «τραβάει τον κόσμο»: δεν εμβαθύνουν στην ουσία και τον αγνοούν όταν δεν βολεύει πια. Γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να μετράμε νεκρές γυναίκες από το να αναρωτιόμαστε τι κάνει μια κοινωνία να τις σκοτώνει. Κι έτσι, μαζί με τη γυναίκα που δολοφονήθηκε, θάβεται και η συζήτηση για το γιατί δολοφονήθηκε.

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Το “ξενοδοχείο της χούντας”

Ελλάδα

Στην Αλθέα υπάρχει ένα κτίριο “φάντασμα”, ένα γιγάντιο ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα το οποίο δεν λειτούργησε πότε.. μέχρι σήμερα

Κατά μήκος της λεωφόρου και ακόμη ψηλότερα, στον λόφο, υπάρχει ένα τεράστιο οικοδόμημα, που έχει μείνει ημιτελές. Ο λόγος για την περιοχή Αλθέα στην Αγία Μαρίνα Κορωπίου, όπου δεσπόζει το γνωστό και ως το «Ξενοδοχείο της Χούντας», το μεγάλο τουριστικό έργο που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Την περίοδο της 7ετούς δικτατορίας ξεκίνησαν αρκετά έργα που σχετίζονταν με τον τουρισμό και την οικοδόμηση νέων μονάδων. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκαν και τα περίφημα θαλασσοδάνεια που δίνονταν απευθείας στον ενδιαφερόμενο «φίλο» επιχειρηματία.

Οι καταγγελίες στη μεταπολίτευση αποκάλυψαν μια σειρά από επιλεκτικές δανειοδοτήσεις που δημιούργησαν πολλά κουφάρια ξενοδοχείων που οι ιδιοκτήτες τους πήραν «ζεστό» χρήμα» αλλά δεν ολοκλήρωσαν ποτέ την επένδυση. Τα δάνεια είχαν διάρκεια 18 χρόνια με χαριστική περίοδο μια πενταετία και κάλυπταν από το 20% έως και το 70% του συνόλου της πραγματοποιούμενης επένδυσης.

Στην Αττική δόθηκε βάση στη δημιουργία νέων ξενοδοχείων, αλλά και στην επέκταση παλαιότερων μονάδων στο όνομα της ανάπτυξης. Το τεράστιο ξενοδοχειακό οικοδόμημα με πισίνα στην ταράτσα και με τρία διπλανά τμήματα που αποτελούσαν το κεντρικό κτίριο, καθώς επίσης και δύο επιπλέον σειρές από μπανγκαλόου, πάνω στην παραλιακή λεωφόρο και μπροστά στη θάλασσα, στην περιοχή της Αλθέας, ήταν ένα από τα μεγαλόπνοα σχέδια της Χούντας.

Επρόκειτο να ιδρυθεί από την εταιρεία Αλθέα του Νίκου Βαρδινογιάννη, η οποία ανέλαβε το project το 1973. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μανώλη Γεωργιάδη και επρόκειτο να είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυτελή ξενοδοχεία της Ελλάδας.

Η δημιουργία μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων βασίστηκε, κατά κύριο λόγο, στον αναγκαστικό νόμο 543/68. Τότε δημιουργήθηκαν νέες μονάδες για να καλύψουν τη ζήτηση, εξαιτίας της αύξησης των τουριστών στην Ελλάδα.

Προβλεπόταν να έχει περισσότερα από 400 δωμάτια, που κάλυπταν μια έκταση 65 στρεμμάτων....

Εκείνη την εποχή, ένα τραπεζικό δάνειο με σκοπό την επένδυση στον τουριστικό τομέα ήταν μια εύκολη υπόθεση. Αρκεί να γνώριζες τον Ιωάννη Λαδά, τον αποκαλούμενο ειρωνικά και κύριο «καθαρά χέρια». Το όνομά του ενεπλάκη σε υποθέσεις με «θαλασσοδάνεια» και το 1975 καταδικάστηκε μαζί με τους άλλους πραξικοπηματίες σε ισόβια κάθειρξη.

Το ημιτελές ξενοδοχείο, μέχρι σήμερα είναι γνωστό στους κατοίκους της περιοχής ως το «Ξενοδοχείο της Χούντας». Μάλιστα, έχει ακόμη ένα παρατσούκλι «Δέσποινα». Παρέπεμπε απευθείας στο όνομα της συζύγου του Παπαδόπουλου, καθώς πολλοί πίστευαν ότι η γυναίκα του δικτάτορα είχε κάποια εμπλοκή με την πραγματοποίηση του μεγαλόπνοου σχεδίου.

Οι νεότεροι κάτοικοι της Αλθέας και της ευρύτερης περιοχής, ήξεραν το εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο και ως «Ξενοδοχείο Κοσκωτά». Πολύ πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον επιχειρηματία και τραπεζίτη, το ξενοδοχειακό συγκρότημα είχε περάσει στη δική του κυριότητα. 

Πηγή: isthmosnews

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Επιλογές

Γιώργος Μαργαρίτης

Στις επερχόμενες εκλογές η αστική τάξη μας καλεί να επιλέξουμε ηγέτη ή παρακοιμώμενους ηγέτη τους ακόλουθους εκλεκτούς:

Κυριάκο Μητσοτάκη
Νίκο Ανδρουλάκη
Αλέξη Τσίπρα
Ρένα Δούρου
Κυριάκο Βελόπουλο
Δημήτρη Νατσιό
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Μαρία Καρυστιανού
Αντώνη Σαμαρά
Αφροδίτη Λατινοπούλου

Και τώρα τελευταία πολλαπλασιάζονται οι αναφορές σε μιά νέα επιλογή:
Τον Ηλία Κασιδιάρη

(10 με 20 σχετικές αναφορές στη χτεσινή "κρατική" ERTnews)

Με περγαμηνές όλοι τους, και προσόντα, και παρελθόν, και πολιτικά προγράμματα και θέσεις.
Απ΄όλα έχουν.

Εμείς έχουμε μόνο το αίσθημα της αηδίας απέναντι σε αυτή την αστική "δημοκρατία"
Και της οργής για τον ευτελισμό της πολιτικής και του πολιτισμού

Αλλά ξεχάστηκα.... Το ΚΚΕ είναι με την Δευτέρα Παρουσία.....

Φάτε λοιπόν τους προαναφερόμενους......

 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Προσμονές και αναμονές τέλος! Τώρα μιλάει ο λαός».

Ελλάδα

Με ελιγμούς και τερτίπια προσπαθεί η κυβέρνηση να διασκεδάσει την αγανάκτηση που δίκαια προκαλεί η απόφαση του ΣτΕ για τον 13ο και τον 14ο μισθό. 

Τις τελευταίες μέρες, από κυβερνητικά στελέχη και επιτελεία διαρρέεται το σενάριο της «σταδιακής επαναφοράς» του 13ου μισθού σε δόσεις, από το 2027 μέχρι το 2030, με πολλά «αν» και «εφόσον». 

Μιλάνε για ένα επίδομα 300 ευρώ - σταγόνα στον ωκεανό των απωλειών και των πραγματικών αναγκών για τους δημοσίους υπάλληλους, για να συντηρούνται προσδοκίες, την ίδια ώρα που η φορολογία και οι αντεργατικές - αντιλαϊκές ανατροπές αφαιρούν πολλαπλάσια από τις τσέπες των εργαζομένων. 

Η κυβέρνηση στήνει δόκανο για να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και ταυτόχρονα αξιοποιεί την απόφαση του ΣτΕ για να κουνήσει το δάκτυλο της «δημοσιονομικής υπευθυνότητας» στον λαό, ώστε να βλέπει τον μισθό και τη σύνταξη ως «κόστος» και τις διεκδικήσεις του ως κίνδυνο για την οικονομία. 

Αυτό σημαίνει «κοστολογημένα μέτρα» και προγράμματα που τάχα «βγαίνουν»: Οι λαϊκές ανάγκες να στριμώχνονται στα όρια της καπιταλιστικής οικονομίας, που είναι ασφυκτικά για τους εργαζόμενους και απλόχερα για το κεφάλαιο. 

Και ο λαός να περιμένει τον επόμενο προϋπολογισμό, την επόμενη ΔΕΘ, την επόμενη κυβέρνηση για μερικά ψίχουλα από το καρβέλι που καταβροχθίζει το κεφάλαιο. 

Η απάντηση βρίσκεται στη σύγκρουση με αυτήν την πολιτική, που έχει δοκιμαστεί σε όλες τις εκδοχές της και έχει χρεοκοπήσει. 

Από το πανελλαδικό παλλαϊκό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ η κυβέρνηση και όσοι την ανταγωνίζονται στα κοστολογημένα ψίχουλα πρέπει να πάρουν το μήνυμα: 

«Προσμονές και αναμονές τέλος! Τώρα μιλάει ο λαός».

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα παιδιά...ως «προϊόν»

Κόσμος

Τα παιδιά...

Μεγάλη δημοσιότητα έχει πάρει η δικαστική διαμάχη ανάμεσα στη «Meta» και Πολιτείες των ΗΠΑ, που κατηγορούν τον «βασιλιά» των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) ότι σχεδίασε σκόπιμα το «Facebook» και το «Instagram» ώστε να είναι εθιστικά για παιδιά και εφήβους και ότι συλλέγει προσωπικά δεδομένα από παιδιά κάτω των 13 ετών χωρίς γονική συναίνεση. Πέρα από τους ανταγωνισμούς και τις πραγματικές αιτίες που κρύβονται πίσω από τη διαμάχη, τα όσα ακούγονται στη δίκη προκαλούν ανατριχίλα για τον «επιστημονικό» τρόπο που τα ΜΚΔ παρεμβαίνουν στις παιδικές και νεανικές συνειδήσεις: «Η εταιρεία εκμεταλλεύτηκε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος των παιδιών: Την ανάγκη παιδιών και εφήβων για ανταμοιβή, την ιδιαίτερη ευαισθησία τους στην κοινωνική αποδοχή και το γεγονός ότι η ικανότητά τους να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί πλήρως όπως στους ενήλικες (...) η εταιρεία είχε πραγματοποιήσει ειδική έρευνα για να εξετάσει ειδικά τις ευάλωτες πλευρές που χαρακτηρίζουν τα παιδιά κατά τα διάφορα στάδια ανάπτυξής τους». «Τα παιδιά είναι το προϊόν» αναφέρεται σε έκθεση για τη στρατηγική των ΜΚΔ, όπου διαπιστώνεται ότι όσο μικρότερη είναι η ηλικία στην οποία ένα παιδί ξεκινά να χρησιμοποιεί εφαρμογές όπως το «Instagram», τόσο καλύτερα για την εταιρεία. Στην εσωτερική αλληλογραφία της «Meta», ο επικεφαλής του «Instagram» σημειώνει την ανάγκη να αυξηθεί ο χρόνος που περνούν οι έφηβοι στην πλατφόρμα, ενώ σε συζητήσεις μεταξύ εργαζομένων το «Instagram» παρομοιάζεται με «ναρκωτικό» και το προσωπικό της εταιρείας ως «διακινητές».

... ως «προϊόν»

Πίσω απ' όλα αυτά κρύβεται το κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους και η προσπάθεια χειραγώγησης από τα γεννοφάσκια των παιδικών συνειδήσεων - αυριανών εργαζομένων, επιβεβαιώνοντας ότι ο καπιταλισμός δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα, αντιμετωπίζοντας ακόμα και τα παιδιά ως «προϊόν». Οσο για το πού θα καταλήξει η δίκη, μια άλλη διαμάχη - οδηγός στις ΗΠΑ έχει δημιουργήσει ήδη δεδικασμένο: Το tik tok θα πληρώσει 400 εκατ. δολάρια για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων ύστερα από προσφυγή της κυβέρνησης Μπάιντεν (που είχε και γεωπολιτικές «ουρές», λόγω του ανταγωνισμού με την Κίνα). Με ένα πρόστιμο και μερικές προσαρμογές στην «πολιτική προσωπικών δεδομένων» τα μονοπώλια της τεχνολογίας «καθάρισαν», με τις ευλογίες των κυβερνήσεων και της αστικής δικαιοσύνης.

Πηγή:rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Αφανισμός...

Γιάννης Κέμμος

Μας λένε ότι θα πέσει έξω δημοσιονομικά η Ελλάδα αν επαναφέρει τον κλεμμένο 13ο και 14ο μισθό σε δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.

Χρήματα που έκλεψαν από το εισόδημα εκατομμυρίων πολιτών. Και ειδικά για συνταξιούχους μιλάμε για κλοπή κόπων μιας ζωής.

 
Στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις ιδανικά θέλουν οι εργαζόμενοι να πεθαίνουν όταν πρόκειται να βγούνε στη σύνταξη παρά να πληρώσει το κράτος όσα οφείλει.

Αυτή είναι η κυνικη πραγματικότητα της χώρας μας.

 
Ας θυμόμαστε όμως όλοι πως τις συντάξεις τις οφείλουν γιατί οι εργαζόμενοι πληρώνουν σε όλο τους τον εργασιακό βίο κρατήσεις για να τις έχουν.

 
Και αυτά τα χρήματα το κράτος τα ληστεύει συστηματικά.

 
Να είναι σίγουρες οι κυβερνήσεις, οι προηγούμενες, αυτές και οι επόμενες ότι η χώρα δεν θα πέσει έξω δημοσιονομικά αν δώσει πίσω αυτά τα χρήματα. Θα πέσει έξω γιατί η Ελλάδα πεθαίνει.

 
Οι πολίτες γερνάνε, πεθαίνουν, φεύγουν στο εξωτερικό και απο όσους μένουν ελάχιστοι αποφασιζουν να κάνουν οικογένειες και παιδιά.

 
Ούτε οι περικοπές στα εισοδήματα των πολιτών θα σώσουν τον επικείμενο αφανισμό της χώρας, ούτε οι φρεγάτες, ούτε τα Ραφάλ.

 
Οι πολιτικές των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών σφράγισαν τη μοίρα της χώρας.
Χωρίς δραματικές αλλαγές το μέλλον είναι προδιαγεγραμένο. 

Πηγή:facebook

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

«Σκατοποίηση»

Λιάνα Κανέλλη

Αυτό το αίσθημα, που δεν φεύγει πια ούτε τα καλοκαίρια, ότι ζούμε σε μια εποχή επικίνδυνη, δύσμορφη, δυσωδική, αποφοριάζουσα, όπως όλες οι προπολεμικές εποχές, απέκτησε και δη στη διαδικτυακή της υπόσταση και «επιστημονικό όρο». Είναι το φαινόμενο της «σκατοποίησης» (enshittification του Κόρι Ντοκτορόου). Πρόκειται για τη συνεχή αναπαραγωγή αποκαλυπτικά μαύρων ειδήσεων - γεγονότων, που αρχίζουν από τον πόλεμο και καταλήγουν στον βιασμό της διπλανής πόρτας. Η συγκομιδή στο τέλος κάθε μέρας σχεδόν μιας απάντησης στο τι τρέχει σήμερα, είναι κυριολεκτικά περριτωματική.

Οταν μαθαίνεις άθελά σου επειδή πετιέται μπροστά σου, ότι μια μάνα μάζευε λεφτά, παρουσιάζοντας και μάλιστα πειστικότατα τον γιο της ως άρρωστο, δεν έχεις τι να σκεφτείς. Ειδικά όταν τον ακούς να περιγράφει πως πέρασε έξι χρόνια σε αναπηρική καρέκλα με υποχρεωτικό σωληνάκι σίτισης και κάμποσες άχρηστες επεμβάσεις που δεν πήραν πρέφα ούτε οι γιατροί, ως τέτοιες. Παιδικά χρόνια στην Αγγλία των τριακοσίων χιλιάδων αστέγων. Που κοιμούνται κυριολεκτικά στον δρόμο. Αλλά και τι να πεις όταν διαβάζεις και μαθαίνεις ότι ένας επιστήμονας, που ενδιαφέρθηκε για τις υφαντουργικές ίνες, έφτιαξε κουστούμια που πωλούνται σε άνδρες έναντι δυόμισι εκατομμυρίων ευρώ το ένα. Κατά παραγγελία φυσικά, όπως και μποξεράκια από ειδικές ίνες τριχώματος λάμα, με κουμπάκι λίγο πάνω από το πέος από χρυσό εικοσιτεσσάρων καρατίων, που πωλούνται προς δέκα χιλιάδες ευρώ το ένα, σε κουτί από πανάκριβο ιταλικό μάρμαρο. Προορίζονται λέει για μια ειδική κάστα, ένα πολύ κλειστό κλαμπ ανδρών «ιδιαίτερα μεγάλης αξίας» (;) που επιθυμούν και μπορούν αυτά τα ...έργα τέχνης του κώλου τους να τα κληρονομήσουν στους γιους τους.

Σ αυτόν τον αντικειμενικά επικίνδυνα σκατοποιημένο κόσμο, είναι προφανές ότι ο εθισμός στο δολοφονικό παράλογο τύπου Τραμπ, στη νομιμοποιημένη διαφθορά τύπου Ζελένσκι, στην αισθητική τύπου Μπολσονάρο και Μιλέι, και την πολιτική αποβλάκωση μιας ομηρικής Ιθάκης να πωλείται ως ιδιωτικός χώρος σε μια ΑΟΖ ιδεολογικού κενού οικόπεδο, είναι διαπιστωμένο εμπράκτως αλλά και στατιστικά και δημοσκοπικά ότι κάθε συζήτηση για αρχές, αξίες και πρότυπα πέφτει στο κενό. Ενα εύκολο κενό, κατασκευασμένο από τα τρέχοντα υλικά της επικοινωνίας της πολιτικής και της τέχνης. Είναι προφανές λοιπόν ότι η εργασία και ως αξία και ως κοινωνιολογικός όρος βρε αδερφέ, γίνεται απροσπέλαστη για υγιείς και σταθερές κομμουνιστικές δυνάμεις, όπου αυτές έχουν επιβιώσει ή απομείνει για να την υπερασπιστούν, όπως το ΚΚΕ εδώ, όταν ο καθαρισμός των σκατών γίνεται στην καρδιά της Ευρώπης, τυπικά και νόμιμα βασανιστήριο.

Ετσι στη Γερμανία η εταιρεία που έχει αναλάβει τον καθαρισμό των αποχωρητηρίων στους θηριώδεις αυτοκινητόδρομους, έχει προσλάβει με τη σειρά της εργολαβικά μία άλλη που παρέχει το εργατικό δυναμικό για τη δουλειά. Μετανάστες, κατά προτίμηση λευκοί π.χ. από τη Βουλγαρία, δουλεύουν δώδεκα ώρες την ημέρα, εφτά μέρες την εβδομάδα, καθαρίζοντας σκατά και παίρνουν άδεια οχτώ μέρες, σπαστά ρεπό δηλαδή, στις 365 μέρες του χρόνου. Ενας κατάφερε να μιλήσει γι' αυτή τη σκατοδουλειά στη σάπια καρδιά της σκατευρώπης, πετώντας την είδηση στον διαδικτυακό σκατόκοσμο. Προσοχή γιατί ο γενικευμένος πόλεμος που έχει αρχίσει και δεν προετοιμάζεται απλώς, αυτός που ήδη ενοποιεί σαν δολοφονικό δρεπάνι την Ουκρανία με το Ιράν, τον Περσικό Κόλπο, τη Μέση Ανατολή, την Ερυθρά Θάλασσα και φτάνει από τις Κουρίλλες ως την Κούβα, κι απ' τον Βόσπορο ως το Γιβραλτάρ, όχι απλώς δεν μας αφήνει έξω, αλλά μας ρουφάει ολοένα και βαθύτερα μέσα. Και είναι πολιτική επιλογή όλων των αστικών κομμάτων, που θα σκατοποιείται επικοινωνιακά ως τις εκλογές. Ο Τσίπρας βαφτίζει ντοκιμαντέρ ένα τρίλεπτο βιντεάκι που παρουσιάζει τα αδέρφια του ως τέως ΚΝίτες, ο Σαμαράς μετακινεί την Ανοιξη στο φθινοπωρινό μούστο, κι ο λαός το ρίχνει στην παλαβή περί τα θαλάσσια ή εναέρια ντρόουν. Αμα έχεις ανεχτεί ελικόπτερο να προσγειώνεται δίπλα σου στο Σαρακήνικο της Μήλου, ήδη βιασμένο μια φορά από τον ξενοδοχέα, και να σου παίρνει την πετσέτα όχι το μελτέμι αλλά ο αέρας του έλικα, τι πιθανότητες έχεις να σκεφτείς τι τελικά προστατεύουν οι ακριβοί μας Πάτριοτ και οι φθηνοί μας πατριώτες σ' αυτόν τον τόπο. Για να κρατήσουμε το κεφάλι έξω από τα σκατά, πρέπει να ανοίξουμε στα σοβαρά τη συζήτηση για τον εχθρό και το χρυσό του σώβρακο.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »