Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Σκέψεις γύρω από τα γεωπολιτικά της γειτονιάς μας (ή πώς η διπλωματική γλώσσα επικαλύπτει την πραγματικότητα)

Βασίλης Μακρίδης


►Μετά από κάμποσες ώρες «αγρανάπαυσης», επαναφορά στην -ας την πούμε- «κανονικότητα»...

►Μερικές σκέψεις γύρω από τα γεωπολιτικά της γειτονιάς μας, με αφορμή τις δύο αλλεπάλληλες συναντήσεις του Προέδρου της Ρωσίας Βλ. Πούτιν με Μέρκελ και Ερντογάν αντίστοιχα...

►Ή, με άλλα λόγια, πώς η διπλωματική γλώσσα επικαλύπτει, σε πάμπολλες περιπτώσεις, αυτά τα οποία συμβαίνουν στην πραγματικότητα και τα οποία θα πρέπει κανείς να... «σκάβει» λίγο, κάθε φορά, για να τα μαθαίνει...

►Στη συνάντηση Πούτιν - Μέρκελ, καταγράφηκε διαφωνία σχεδόν σε όλα τα ζητήματα που εξέτασαν οι δύο πλευρές... Από την άλλη πλευρά, οι εμπορικές συναλλαγές ανάμεσα στις δύο χώρες παρουσίασαν αύξηση της τάξης του 43% μέσα σε δύο, μόλις, μήνες!!! Την ίδια ώρα, τουλάχιστον το μισό πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας (η Αριστερά, η πλειοψηφία του SPD και ένα μεγάλο μέρος από το κυβερνητικό CDU - τουλάχιστον αυτοί), επιθυμούν όχι μόνο την σύσφιξη των σχέσεων με τη Ρωσία, αλλά και την άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί, ουσιαστικά με την επιθυμία των ΗΠΑ.

►Στην συνάντηση Πούτιν - Ερντογάν, πάλι, καταγράφηκε φαινομενικά και μόνο η «πλήρης αποκατάσταση» των σχέσεων των δύο χωρών και η διάθεση συνεργασίας μεταξύ τους... Ωστόσο, ο όγκος των εμπορικών συναλλαγών ανάμεσα στις δύο χώρες αυξήθηκε από την αρχή του χρόνου μόλις κατά 3,6%!... Επίσης, δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει οι ουσιαστικές συνομιλίες για την πραγματοποίηση των δύο μεγάλων έργων στην Τουρκία με την συμμετοχή της Ρωσίας: του αγωγού Turkish Stream και του Ατομικού Ηλεκτρικού Σταθμού στο Akkuyu της νότιας Τουρκίας. Επίσης, η περίφημη πώληση πυραυλικών συστημάτων S-400 από την Ρωσία στην Τουρκία φαίνεται να «κολλάει», τυπικά για «εμπορικούς» λόγους (καλύτερη τιμή, όρους αποπληρωμής κτλ)...

►Ουσιαστικά, όμως, πίσω από την ΠΟΛΥ ΑΡΓΗ αυτή πρόοδο των ρωσο-τουρκικών σχέσεων κρύβονται οι ΒΑΘΙΕΣ πολιτικές και γεωπολιτικές ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ ανάμεσα στις δύο χώρες. Μπορεί ανάμεσά τους να υπάρχει ένα «μορατόριουμ» στις διμερείς σχέσεις και ένα κλίμα καλύτερο από αυτό που επικρατούσε μετά τον Νοέμβριο του 2015, όταν οι Τούρκοι κατέρριψαν το ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος Su-24 στα τουρκο-συριακά σύνορα, ωστόσο αυτές απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν «ιδανικές»...

►Όσο οι Τούρκοι θεωρούν τις κουρδικές οργανώσεις, τόσο εντός Τουρκίας, όσο και εντός Συρίας ως «τρομοκρατικές» και όσο δεν παραιτούνται από τις βλέψεις τους για ανατροπή του Άσαντ, συν τις διαφορές που διέπουν τις δύο χώρες σε άλλα ζητήματα (πχ Κριμαία και ταταρική μειονότητα, διένεξη Αρμενίας - Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνι Καραμπάχ κλπ), οι διμερείς σχέσεις Ρωσίας - Τουρκίας θα διατηρούνται σε αυτά τα επίπεδα, χωρίς ουσιαστικές διακυμάνσεις. Και, με δεδομένο τον οπορτουνισμό και τακτικισμό του Ερντογάν, που μπορεί ν' αλλάξει «συμμάχους» και «φίλους» εντός 24ώρου, μπορεί κανείς να δει τα πράγματα να ξαναλλάζουν προς το χειρότερο, εάν συμβεί ξανά κάποιο «ατύχημα» τόσο σοβαρό, που θα μπορεί να διαταράξει όχι μόνο τις διμερείς σχέσεις, αλλά και τις συνολικές ισορροπίες στην ευρύτερη γεωπολιτική μας περιοχή.



Βασίλης Μακρίδης: Σχετικά με τον συντάκτη




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...