Ελλάδα
Τελικά «στο σπίτι του κρεμασμένου μιλάνε για σκοινί», όπως δείχνουν οι «πασούλες» που ανταλλάσσουν ξανά τις μέρες αυτές η κυβέρνηση ΝΔ και το κόμμα Τσίπρα πάνω στα αποκαΐδια που έχει αφήσει η πολιτική τους για δεκάδες χιλιάδες λαϊκά σπίτια. Κι όμως, αυτοί που με τους νόμους τους υπέρ τραπεζών και funds οδήγησαν δεκάδες χιλιάδες σπίτια στο σφυρί, ξεσπιτώνουν κόσμο, ακόμα και ανήμπορους, ηλικιωμένους, ανέργους και ΑμεΑ, έστησαν και καβγά από πάνω για το ποιος είναι πιο ...κοινωνικά ευαίσθητος. Αφορμή, τα αναμασήματα του κόμματος Τσίπρα περί «κοινωνικής πολιτικής στην κατοικία», τίτλος πίσω από τον οποίο κρύβονται προτάσεις που διασφαλίζουν ότι τα funds και λοιποί καπιταλιστές θα πάρουν τα «πανωτόκια» τους και με το παραπάνω, και μάλιστα με κρατική εγγύηση, με τον λογαριασμό να καταλήγει πάλι στον λαό από την άλλη τσέπη. Με τέτοιες προτάσεις - που δεν διαφέρουν από όσα παρουσιάζει η ΝΔ ως δήθεν «κοινωνική πολιτική» στη στέγη - οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και του κόμματος Τσίπρα έστησαν χτες καβγά περί «μπαταχτσήδων» και άλλων τέτοιων, με στόχο ο λαός να παίρνει ως δεδομένο τον στενό «κορσέ» στις ανάγκες του, για να μην πειραχτεί ούτε τρίχα από τα κέρδη του κεφαλαίου.
Την ώρα που εξελίσσεται η προσπάθεια τόνωσης του «αντιπολιτευτικού» προφίλ για τα μάτια του κόσμου, από την άλλη εξελίσσεται και η γνωστή κατάθεση διαπιστευτηρίων για το κόμμα Τσίπρα. Σε αυτό το πλαίσιο, την Παρασκευή ο Τσίπρας είχε συνάντηση με τους πρέσβεις της Νορβηγίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Δανίας και της Ολλανδίας, για να τους εξηγήσει - λέει - τους στόχους και τις επιδιώξεις του νέου πολιτικού εγχειρήματος. Με τον καπιταλισμό να βάζει την αιματοβαμμένη στολή του πολέμου, στον οποίο θέλει να ρίξει τους λαούς για τη μοιρασιά των κερδών, τα επιτελεία του Τσίπρα διαρρέουν διάφορα όπως ότι «τόνισε την ανάγκη να αποκτήσει η ΕΕ ισχυρό διεθνή ρόλο, με σκοπό την ενίσχυση των αποτρεπτικών της δυνάμεων και μέτρα ώστε να καταστεί επιχειρησιακό το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Λισαβόνας» (για «αμοιβαία στρατιωτική συνδρομή»), ό,τι ακριβώς δηλαδή ζητάει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και ο νοών νοείτω για το τι συζητιέται πίσω από τις κλειστές πόρτες...
Τελικά «στο σπίτι του κρεμασμένου μιλάνε για σκοινί», όπως δείχνουν οι «πασούλες» που ανταλλάσσουν ξανά τις μέρες αυτές η κυβέρνηση ΝΔ και το κόμμα Τσίπρα πάνω στα αποκαΐδια που έχει αφήσει η πολιτική τους για δεκάδες χιλιάδες λαϊκά σπίτια. Κι όμως, αυτοί που με τους νόμους τους υπέρ τραπεζών και funds οδήγησαν δεκάδες χιλιάδες σπίτια στο σφυρί, ξεσπιτώνουν κόσμο, ακόμα και ανήμπορους, ηλικιωμένους, ανέργους και ΑμεΑ, έστησαν και καβγά από πάνω για το ποιος είναι πιο ...κοινωνικά ευαίσθητος. Αφορμή, τα αναμασήματα του κόμματος Τσίπρα περί «κοινωνικής πολιτικής στην κατοικία», τίτλος πίσω από τον οποίο κρύβονται προτάσεις που διασφαλίζουν ότι τα funds και λοιποί καπιταλιστές θα πάρουν τα «πανωτόκια» τους και με το παραπάνω, και μάλιστα με κρατική εγγύηση, με τον λογαριασμό να καταλήγει πάλι στον λαό από την άλλη τσέπη. Με τέτοιες προτάσεις - που δεν διαφέρουν από όσα παρουσιάζει η ΝΔ ως δήθεν «κοινωνική πολιτική» στη στέγη - οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και του κόμματος Τσίπρα έστησαν χτες καβγά περί «μπαταχτσήδων» και άλλων τέτοιων, με στόχο ο λαός να παίρνει ως δεδομένο τον στενό «κορσέ» στις ανάγκες του, για να μην πειραχτεί ούτε τρίχα από τα κέρδη του κεφαλαίου.
Την ώρα που εξελίσσεται η προσπάθεια τόνωσης του «αντιπολιτευτικού» προφίλ για τα μάτια του κόσμου, από την άλλη εξελίσσεται και η γνωστή κατάθεση διαπιστευτηρίων για το κόμμα Τσίπρα. Σε αυτό το πλαίσιο, την Παρασκευή ο Τσίπρας είχε συνάντηση με τους πρέσβεις της Νορβηγίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Δανίας και της Ολλανδίας, για να τους εξηγήσει - λέει - τους στόχους και τις επιδιώξεις του νέου πολιτικού εγχειρήματος. Με τον καπιταλισμό να βάζει την αιματοβαμμένη στολή του πολέμου, στον οποίο θέλει να ρίξει τους λαούς για τη μοιρασιά των κερδών, τα επιτελεία του Τσίπρα διαρρέουν διάφορα όπως ότι «τόνισε την ανάγκη να αποκτήσει η ΕΕ ισχυρό διεθνή ρόλο, με σκοπό την ενίσχυση των αποτρεπτικών της δυνάμεων και μέτρα ώστε να καταστεί επιχειρησιακό το άρθρο 42.7 της Συνθήκης της Λισαβόνας» (για «αμοιβαία στρατιωτική συνδρομή»), ό,τι ακριβώς δηλαδή ζητάει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και ο νοών νοείτω για το τι συζητιέται πίσω από τις κλειστές πόρτες...
Πηγή: rizospastis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου