Δικαίωμα στη ζωή

Λίλα Μήτσουρα

Κάπου στο βάθος του σπιτιού παίζει ένα ραδιόφωνο.

Η Γαλάνη τραγουδά

"Σ' όποιον αρέσουμε

Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε

Πώς να χωρέσουμε τόσοι άνθρωποι στο κενό

Σ' όποιον αρέσουμε

Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε

Πώς να συνδέσουμε περιθώρια κι ουρανό..."

Και μου θυμίζει ότι δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι είμαστε άνθρωποι που αγαπάμε, ερωτευόμαστε, πονάμε, φοβόμαστε.

Τόσο όσο για να μη τρελαθεί το μυαλό.

Για να θυμόμαστε πως είναι η ζωή στη καθημερινότητα της, όταν μαγειρεύεις και τραγουδάς, όταν κάνεις δουλειές, όταν, όταν... Δεν είναι μόνο πόλεμος, σκοτωμοί, νεκροί.

Δεν είναι τόσο αιμοβόρα η ζωή ρε γαμώτο.

Οι άνθρωποι είμαστε. Και κυρίως είναι αυτοί που δεν παίρνουν καν μέρος σε αυτούς τους πολέμους.  

"Έλα και ράγισε τον κόσμο μου" τραγουδά τώρα η η Βιολέτα Ίκαρη, την ίδια στιγμή που η τηλεόραση λέει τις τρομακτικές ειδήσεις.

Ο ένας ήχος σκεπάζει τον άλλον.

Και τα αυτιά πιάνουν ποτέ τον έναν πότε τον άλλον, μα τίποτα ξεκάθαρα.

Και οι σκέψεις χάνονται σε έναν λαβύρινθο.

Ξέρεις.... μπορεί την αμέσως επόμενη στιγμή να ζήσουμε ότι ζούνε αυτοί άνθρωποι που βρίσκονται στην δίνη του πολέμου.

Την αμέσως επόμενη...

Όμως τώρα ας τραγουδήσουμε.

Γιατί η ζωή έχει και τραγούδι μέσα της.

Όχι μόνο τρόμο και θάνατο.

Γιατί πρέπει, πίστεψε με πρέπει (!) να βρούμε την δύναμη να ανατρέψουμε όλη αυτή την παράνοια που υπάρχει γύρω μας.

“Με το τραγούδι;” θα μου πεις.

Ναι και με το τραγούδι θα σου απαντήσω, αν είναι αυτό που θα μας δώσει τη δύναμη να φωνάξουμε δυνατά, για όλους τους ανθρώπους, ότι έχουμε δικαίωμα στη ζωή!

Όχι μόνο στον τρόμο και την ανασφάλεια.

 

---

Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη

---