Ο Μπρεχτ για τους πολέμους

Κόσμος

Η ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Ο άγνωστος στρατιώτης της επανάστασης έπεσε.

Σ' ένα όνειρο είδα την ταφόπετρά του.

Βρισκόταν σ' ένα βάλτο. Τη φτιάχνανε δυο βράχια.

Καμία επιγραφή δεν είχε. Μα η πέτρα

άρχισε να μιλά.

Αυτός που εδώ κείτεται, είπε, προέλασε

όχι για να καταχτήσει ξένη γη, μα

τη δική του. Τ' όνομά του

είναι άγνωστο, μα τα βιβλία της ιστορίας

γράφουνε τα ονόματα αυτών που τον νίκησαν.

Επειδή σαν άνθρωπος ήθελε να ζήσει

τον σφάξανε σαν άγριο θεριό.

Οι τελευταίες του λέξεις ήταν ένας ψίθυρος

γιατί βγαίνανε μέσα από λαρύγγι που στραγγαλιζόταν, μα

ο κρύος αέρας τις μετέφερε παντού

σε πολλούς ανθρώπους που παγώνανε.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΤΡΟΣ ΣΟΥ;

Τον πεινασμένο, που σ' άρπαξε

το τελευταίο ψωμί, σαν εχτρό τον αντιμετωπίζεις.

Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του

δεν ορμάς ν' αρπάξεις από το λαρύγγι.

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Είδα τον παλιό θεό του πολέμου να στέκει μέσα σ' ένα βάλτο ανάμεσα σε μια

χαράδρα κι ένα βράχινο τοίχο.

Βρωμούσε τζάμπα μπίρα και φορμόλη και σ' εφήβους έδειχνε τ' αρχίδια του,

γιατί τον είχαν ξανανιώσει κάποιοι προφεσόροι. Διακήρυχνε με τη βραχνή

φωνή του λύκου τον έρωτά του για καθετί νεαρό.

Δίπλα του στεκόταν μια έγκυος γυναίκα κι έτρεμε.

Κι αδιάντροπα συνέχιζε το κήρυγμά του, όπου τον εαυτό του παρουσίαζε

σαν τον μεγάλο άνθρωπο της τάξης. Και περιέγραφε το πως παντού έβαζε

στους αχυρώνες τάξη αδειάζοντάς τους.

Η φωνή του πότε ήτανε δυνατή και πότε σιγανή, πάντα βραχνή όμως.

Με δυνατότερη φωνή μιλούσε για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν

και με τη σιγανότερη φωνή δίδασκε τις γυναίκες πώς να μαγειρεύουν

γλάρους και κοράκια.

Την ίδια ώρα η πλάτη του ανήσυχη ήταν κι όλο πίσω γυρνούσε να κοιτάξει,

λες και φοβόταν κάποια μαχαιριά.

Και κάθε πέντε λεπτά βεβαίωνε το κοινό του πως θα τους πάρει πολύ

λίγο από το χρόνο τους.

ΛΟΓΟΣ ΜΙΑΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΣ ΜΑΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΤΗΣ

ΜΕ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Τώρα που φεύγετε λοιπόν για να εκτελέσετε

των κυρίων σας το αιματοβαμμένο έργο - μπροστά σας

τα όπλα του εχτρού, πίσω σας

του αξιωματικού σας το πιστόλι - τούτα τα

λόγια μου να μην ξεχνάτε:

Των κυρίων σας η ήττα

δεν είναι ήττα δικιά σας. 

Ετσι και η νίκη τους

δεν είναι δική σας νίκη.

ΜΟΝΑΔΑ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΩΝ, ΧΑΙΡΟΜΑΙ

Μονάδα τεθωρακισμένων, χαίρομαι να βλέπω

να γράφεις και να κάνεις για την ειρήνη προπαγάνδα.

Και χαίρομαι που εσείς, γράφοντας

και κάνοντας για την ειρήνη προπαγάνδα, θωρακίζεστε.

---------------------------

*(Από το βιβλίο Μπ. Μπρεχτ, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, μετάφραση Νάντιας Βαλαβάνη, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»). 

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---