ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ: "Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως..."

Νίκόλας Άσιμος

Ονομάζομαι Νικόλας Άσιμος. 

Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως, θ' ακούσεις
τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις.

Αλλά δε θα είμαι πια εγώ. 

Θα 'μαι αυτή
η μάσκα που φορούν στους πεθαμένους.

Όσους
τη χρησιμοποιούν μετά το θάνατό τους,
όταν οι ίδιοι δεν υπάρχουν.

 
Όσο υπήρχα με φοβόσουν.
Όσο υπήρχα δε με άντεχες.

Δεν είχες καν τη δύναμη
να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά,
άμα σου το ζητούσα.

Θα προτιμούσα να μη με διάβαζες ποτέ.
Είναι καλύτερο ν’ αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι με την φάτσα μου επάνω τυπωμένη.
Και σου φαίνεται γελοίο.
Και ας μου φαινόταν γελοίο.

Όταν πλακώνει ο θάνατος
αρχίζει η καταγραφή της ζωής.
Κι έτσι κυκλοφορούν τα βιβλία.

Το καλό με μένα αλλά και το ζόρι
είναι που ξέρω συνειδητά το θάνατό μου

και μαζί με την
καταγραφή της πεθαμένης ζωής
μπορώ να καταγράφω και το θάνατο.

Ενώ οι πολλοί, που καταγράφουν
τη ζωή στο θάνατό της, δεν το ξέρουν
και το νομίζουν αυτό ζωή.

-----

  
Νικόλας Άσιμος

"ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ" (Απόσπασμα)

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---