Μάθημα Εικόνας

Λιάνα Κανέλλη

Ετοιμαστείτε! Από δω και μπρος στην πολιτική παραφιλολογία, στα ανθοσαπισμένα ή και αποξηραμένα από την Τεχνητή Νοημοσύνη μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα πρωταγωνιστήσει μια άλλη γραφή. Η κυριλλική. Αυτή που εύκολα και ανενδοίαστα παραπέμπει παραδοσιακά στη Ρωσία, αλλά όχι στην Ουκρανία και τις πολλές άλλες σλαβικής γραφής χώρες που χρησιμοποιούν το ίδιο αλφάβητο. Την αρχή μάλιστα την έκανε η «Καθημερινή» σε γελοιογραφία του Ηλία Μακρή, πριν αναγγελθεί το καρυστιανικό κόμμα και ξαφνικά τα παραδοσιακά γκρικίνγκλις, ήτοι αμερικάνικα και ελληνικά σε άθλιο γλωσσικό μείγμα, μετατραπούν ως τζάμπα διαφήμιση σε γκρεκορούς. Ξέρω ότι ακούγεται αδόκιμος όρος, αλλά θυμηθείτε με απ' την ώρα που ξεβράστηκε, ψαρεμένος μάλιστα, ο δρόνος του Κιέβου στη Λευκάδα, τίποτα δεν πρόκειται να μείνει λευκό, ούτε καν η ψήφος διαμαρτυρίας, στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Αλλωστε λευκό είναι το φόντο και στην αμερικανική και στη ρωσική σημαία, σαν της Αλάσκας τον πάγο, κι οι διαφορές είναι μόνο στους τόνους του μπλε και του κόκκινου, στην πρώτη πιο βαθείς, σαν τον παλαιότερο καπιταλισμό, στη δεύτερη πιο αβαθείς, λόγω νεότερου καπιταλισμού. Τώρα που γράφω, δεν ξέρω αν το κόμμα της Κάρυ, όπως πετυχημένα τη λένε χαϊδευτικά, είναι με κοντάρι ή δοξάρι και με ποιο στο πλευρό της παλικάρι. Θα 'χει ελπίδα φαντάζομαι και καθόλου μείγμα κάρι, αμαρτωλού ανατολίτικου ουρανίσκου.

Στον ίδιο δρόμο όπου παίζεται το προεκλογικό «παιχνίδι του θησαυρού», όπου θησαυρός είναι ο επικουρικός χαοτικός επαναπροσανατολισμός των μαζών για τα χρειαζούμενα δεκανίκια της αστικής τάξης, ένα χαρτί ταρώ, δεν μπορεί, θα το τραβήξει κι ο Αλέξης. Αυτός ο μικρός ο μέγας, ο τέως κυβερνήσας και αεί προσκυνήσας ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΑΣΑ, κι άλλα ιερά και όσια της ευρωατλαντικής τραμπίλας, στ' αλήθεια παίζει ένα χαρτί που διαβάζεται και όρθια και ανάποδα ως αριστερά του κέντρου. Γιατί αυτή η ευφυής σλογκανοποίηση του τίποτα διαβάζεται αλλιώς όταν μπαίνεις, και αλλιώς όταν βγαίνεις από την αριστερά. Τι θα κάνει ο Φάμελλος, με την ταινία ...αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά, ή τι θα συμβεί αν τυχόν μονομαχήσουν ο Πολάκης κι ο Κασσελάκης, αν θα αλλάξει εμπόρευμα ο Βελόπουλος και αντί για μπουκαλάκια με κηραλοιφές πουλάει φιαλίδια με μη μουσουλμανικό τζίνι, δεν το ξέρω. Ανησυχώ μόνο για τη χρωματολογία του πολιτικού λόγου, που βγαίνει πια και από τα σπλάχνα των γηπέδων και από τις αναρτήσεις στις πλατφόρμες. Ποιος μπορεί να κάνει πρόβλεψη άλλωστε, πέραν του δραματικού στίχου ενός ωραίου ερωτικού τραγουδιού που όμως ταιριάζει γάντι στη θεατράλ πλευρά των επικείμενων εκλογών, «...κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα». Γι' αυτό το ρημάδι το χειροκρότημα που μπερδεύεται με μούντζες παλεύει χειροποίητα η θηριώδης αντικομμουνιστική μαινάδα, που φωνάζει πλέοντας, ακόμα και σε ήρεμα νερά, τα αντικομμουνιστικά μου κουρέλια τραγουδούν ακόμη.

Το παιχνίδι και η παιδεία έχουν την ίδια ρίζα, οπότε το γλωσσοπαίγνιο, που έχετε διακρίνει πιθανόν έως τώρα, δεν είναι τυχαίο. Είναι μια απόπειρα ευκρίνειας της εικόνας του πολιτικού μας Κολοσσαίου. Το μυστικό είναι στα πίξελ. Τα ψηφίδια. Τα κομματάκια. Τα κομματίδια. Οσο πιο πολλά στο κάδρο, τόσο υψηλότερη είναι η ευκρίνεια της εικόνας, λέει η τεχνολογία. Επομένως, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός. Οποιος νομίζει ότι πολλαπλασιάζοντας τα πιξελοκόμματα μπορεί να διαγκωνίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και να το εξοβελίσει εκτός κάδρου, πλανάται πλάνην οικτρά, γιατί αυτό δεν έχει συμβεί ούτε στα πρώτα εκατό χρόνια του. Γιατί το σφυροδρέπανο σε κόκκινο φόντο είναι τόσο διαφορετικό σε ιδεολογία, περιεχόμενο, γνώση και στοχοποίηση του εχθρού, θυσίες σε αίμα, Ιστορία και ζωντανούς τωρινούς ανθρώπους, που ξεχωρίζει σαν το χαμόγελο απέναντι στον χάρο, στον ναζί! Και αντανακλά μέσα στην κουρελού όλων των αλφαβήτων τη Ρωμιοσύνη που δεν την κλαις, γιατί πετιέται κι αντριεύει και θεριεύει.

Πηγή: rizospastis

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---