Λάμπει ο ήλιος στα Δωδεκάνησα;

Γιάννης Αγγέλου

Λάμπει ο ήλιος στο Αιγαίο. Ειδικά στη νοτιοανατολική πλευρά του Αιγαίου Πελάγους, όπου και βρίσκεται το νησιωτικό σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων, τα οποία διοικητικά υπάγονται στην Περιφέρεια του Νότιου Αιγαίου, μαζί με τα νησιά των Κυκλάδων.

Λάμπει ο ήλιος στο Αιγαίο. Και λάμπει περισσότερο όταν έχουν ανάψει και όλα τα φώτα και οι προβολείς του τουρισμού, καθώς αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς. Οι τουρίστες έρχονται για 7 - 15 μέρες σε ξενοδοχεία 5+ αστέρων, κλείνονται μέσα εκεί και απολαμβάνουν μόνο τον ήλιο. Η τουριστική περίοδος ξεκινά από την 1η του Απρίλη και ολοκληρώνεται το πρώτο 15ήμερο του Νοέμβρη.

Είναι η περίοδος που πραγματικά λάμπει ο ήλιος στο Αιγαίο.

Παραμονές του Πάσχα, ο αστικός Τύπος έδειξε το ενδιαφέρον του για τα Δωδεκάνησα, καθώς με πηχυαίο τίτλο στο πρωτοσέλιδό του επισήμανε την έλλειψη γιατρών ειδικότητας παθολόγου και ακτινολόγου στα νησιά αυτά και με μικρά γράμματα από κάτω, «ενόψει έναρξης της τουριστικής περιόδου».

Επρόκειτο να ανάψουν τα φώτα και οι προβολείς και δεν έπρεπε να φανεί στους ξένους επισκέπτες μας ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με την υποστελέχωση των νοσοκομείων, των Πρωτοβάθμιων ΚΥ και των ΚΥ των νησιών. Επρόκειτο να ανάψουν τα φώτα...

Είναι η περίοδος που τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια πυκνώνουν, οι πτήσεις των αεροπλάνων πυκνώνουν και θέλουν όλα να φαίνεται ότι λειτουργούν σχεδόν υποδειγματικά.

Και φυσικά είναι η περίοδος που κατά εκατοντάδες οι νέοι πηγαίνουν στα νησιά αυτά για να εργαστούν σεζόν, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται. Πηγαίνουν να εργαστούν από τον Μάη μέχρι τον Οκτώβρη, είτε στις παραλίες είτε σε διάφορα καφέ που μαζεύουν μεγάλο αριθμό τουριστών. Φυσικά, οι εργαζόμενοι σεζόν σε όλους τους χώρους, ξενοδοχεία, εστιατόρια, beach bar, καφετέριες, εργάζονται με συνθήκες γαλέρας. Ωράριο εξαντλητικό, χωρίς ρεπό, χωρίς δικαιώματα. Μόνο δουλειά, δουλειά, δουλειά. Και οι ξενοδόχοι αυγαταίνουν τα κέρδη τους, ασφαλώς και δεν αυξάνεται η φορολόγησή τους, όμως, αν συμβεί κάποια πανδημία, το κράτος σπεύδει να τους χρηματοδοτήσει, καθώς «δεν πρέπει να μείνει πίσω και στενοχωρημένη η βαριά βιομηχανία της χώρας»...

Οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες καλύπτουν σχεδόν όλα τα νησιά. Είναι η περίοδος που ενεργοποιούνται και οι εσωτερικές συνδέσεις που την υπόλοιπη περίοδο καλύπτουν τα πλοία της «άγονης γραμμής». Και εδώ, για μια ακόμη φορά, αξίζει να τονιστεί πως μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, με την πρώτη ναυτιλία στον κόσμο, έχει «άγονες γραμμές»! Για τις οποίες επιδοτούνται αδρά οι εφοπλιστές, που έχουν 43 φοροαπαλλαγές και φορολογούνται εθελοντικά!

Μόλις σβήσουν τα φώτα και οι προβολείς του τουρισμού, προβάλλει αμείλικτη η πραγματικότητα. Αυτή που βιώνουν οι μόνιμοι κάτοικοι των νησιών, καθώς και οι στρατιωτικοί, φαντάροι, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί. Είναι η ώρα που αποκαλύπτονται η γύμνια και η επιλεκτική αδιαφορία της εκάστοτε κυβέρνησης.

Τα προβλήματα κάθε χρόνο γίνονται και μεγαλύτερα, καθώς σε αυτά των προηγούμενων ετών προστίθενται και του τρέχοντος έτους. Με δεδομένη τη θέση της κυβέρνησης και των λοιπών αστικών κομμάτων, για υποστελέχωση όλων των υπηρεσιών και συνεχή υποβάθμιση του δημόσιου τομέα.

Στα Δωδεκάνησα υπάρχουν νοσοκομεία σε Ρόδο, Κω, Κάρπαθο, Κάλυμνο, Λέρο και Κέντρα Υγείας στα υπόλοιπα νησιά. Οπως προαναφέρθηκε, η υποστελέχωση αποτελεί το τεράστιο πρόβλημα των δομών Υγείας, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να υποχρεώνονται να μεταβαίνουν από νησί σε νησί ή ακόμη και στην Αθήνα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε έξοδα. Δεδομένης της ακρίβειας που μαστίζει τα νοικοκυριά, εύκολα γίνεται αντιληπτό πως οι νησιώτες βρίσκονται σε ολοένα και δυσχερέστερη θέση.

Η υποστελέχωση των νοσοκομείων και των ΚΥ έχει οδηγήσει στην οριακή λειτουργία τους. Ιατροί και νοσηλευτές δίνουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση του λαού, όμως αυτό δεν αρκεί.

Στο Νοσοκομείο της Κω, πατρίδας του Ιπποκράτη και πατέρα της Ιατρικής, δεν υπάρχει παθολόγος. Στο Βόρειο Συγκρότημα των Δωδεκανήσων (Κως, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί), δεν υπάρχουν Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) και Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ)!

Επίσης δεν υπάρχει αυτόνομο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), κάτι που οι γιατροί ζητούν επιμόνως και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου σφυρίζει αδιάφορα. Οι ίδιοι οι ιατροί έχουν προτείνει να λειτουργήσουν άμεσα ΜΑΦ σε Κάλυμνο και Λέρο και ΜΕΘ στην Κω.

Το κράτος φορτώνει με δυσβάσταχτους φόρους τον λαό και ο λαός απαιτεί από αυτό το κράτος να ικανοποιηθούν τα αιτήματά του. Σε κάθε αίτημα του λαού η απάντηση είναι πως «δεν υπάρχουν χρήματα». Ο λαός των Δωδεκανήσων γνωρίζει πως αυτό δεν ισχύει αφού από πρώτο χέρι ξέρει τι πλούτος και τι κέρδη βγαίνουν στις πλάτες του, κάθε τουριστική σεζόν, για λογαριασμό των λίγων.

Είναι γνωστές οι προθέσεις της κυβέρνησης να παραδώσει την Υγεία ολοκληρωτικά στους λίγους, για να βγάζουν αμύθητα κέρδη πάνω στην υγεία του λαού. Είναι αδιανόητο στη Ρόδο να υπάρχει Κέντρο Αποκατάστασης και αυτό να έχει ρημάξει γιατί έχει αφεθεί στην τύχη του, αντί να ανακαινιστεί και να επανέλθει στην πρότερη μορφή του και να λειτουργήσει ως δημόσιο κέντρο Φυσικής Αποκατάστασης, με πλήρη στελέχωση. Στο Ν. Αιγαίο δεν υπάρχει ούτε ένα κέντρο αποκατάστασης, με σοβαρές συνέπειες για ανθρώπους οι οποίοι παραμένουν ανάπηροι, γιατί δεν αντέχουν το κόστος επίσκεψης σε ένα απομακρυσμένο ιδιωτικό κέντρο.

Σε δημοσίευμα εφημερίδας την Πέμπτη 14/12/2023 αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση φρόντισε να διαμορφώσει ένα νέο καθεστώς στις αποδοχές των νέων διοικητών νοσοκομείων, με αυξήσεις - πρόκληση 74%, χωρίς προηγουμένως να ενισχύσει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, κάτι που για πολλοστή φορά αποδεικνύει πως χρήματα υπάρχουν μόνο για τα golden boys και τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Το πρόβλημα των σχολείων είναι επίσης σημαντικό. Ουδέποτε έχει γίνει αντισεισμικός έλεγχος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια των μαθητών και των διδασκόντων. Υπάρχουν σχολεία άνω των 100 ετών και μέσα σε αυτά καλούνται δάσκαλοι και καθηγητές να διδάξουν! Από την άλλη, οποιουδήποτε ελέγχου, προτιμάται η εύκολη λύση του κοντέινερ! Τοποθετούν κοντέινερ στους χώρους που οι μαθητές στα διαλείμματα παίζουν ή αθλούνται, περιορίζοντας αυτούς τους χώρους! Σημαντικό είναι το πρόβλημα της υποστελέχωσης σε δασκάλους και καθηγητές. Με τον θεσμό των αναπληρωτών καλύπτονται μερικώς τα κενά, αλλά και πάλι οι ελλείψεις είναι εξαιρετικά σημαντικές. Η επιλεκτική αδιαφορία των κυβερνήσεων διαχρονικά και στην Παιδεία αποδεικνύεται καθημερινά.

Τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ), που βρίσκονται σε Ρόδο, Κω και Κάλυμνο και καλύπτουν τις ανάγκες όλων των νησιών της Δωδεκανήσου, είναι και αυτά υποστελεχωμένα. Οι γονείς, δε, υποχρεώνονται σε δαπανηρά ταξίδια για την αξιολόγηση των παιδιών τους, αφού τρία νησιά καλύπτουν τις ανάγκες δεκαέξι. Δεδομένης και της επικρατούσας κατάστασης στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, το κόστος των μετακινήσεων και διαμονής καθιστά ακόμη και την αξιολόγηση των παιδιών τους δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος.

Η πραγματικότητα είναι οδυνηρή για τον λαό. Πετσοκομμένο εισόδημα, άθλιοι μισθοί και συντάξεις, αβάσταχτη ακρίβεια και φοροληστεία, εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας. Οξυμένα προβλήματα, από τη μια, και κέρδη για τα μονοπώλια, από την άλλη, αφού το πρόβλημα είναι χρόνιο, αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της «Νέας Αριστεράς» ως κυβέρνησης και ως αντιπολίτευσης.

Τα Δωδεκάνησα αποτελούν το σύνορο της πατρίδας μας με την Τουρκία. Ως εκ τούτου στα νησιά και μικρονήσια υπηρετεί σοβαρός αριθμός αξιωματικών, υπαξιωματικών και στρατευμένων. Στη Ρόδο υπήρχε στρατιωτικό νοσοκομείο, το οποίο πλέον δεν υφίσταται, αλλά έχει αντικατασταθεί από το 227 Κινητό Χειρουργικό Νοσοκομείο Εκστρατείας (227 ΚΙΧΝΕ), ενώ στα άλλα νησιά ιατρικές υπηρεσίες παρέχονται από τα Τάγματα Υποστήριξης (ΤΥΠ). Οπως γίνεται αντιληπτό, για σοβαρά ζητήματα το στρατιωτικό προσωπικό καταφεύγει στα ήδη επιβαρυμένα δημόσια νοσοκομεία και τα ΚΥ των νησιών. Σε ακόμη σοβαρότερα ζητήματα υποχρεούται σε πολυδάπανα ταξίδια στο 401 ΓΣΝ στην Αθήνα.

Η οικονομική κρίση επηρεάζει πολύ το στρατιωτικό προσωπικό. Στα νησιά το κόστος ζωής είναι αυξημένο κατά 35 - 40%, λόγω της τεράστιας αύξησης των καυσίμων. Ανάλογα πανάκριβα έχουν γίνει τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ενώ τα αεροπορικά έχουν πλέον γίνει όνειρο θερινής νυκτός για τους στρατευμένους. Ο μισθός του οπλίτη θητείας είναι για τον στρατιώτη 8,70 ευρώ, για τον δεκανέα 9,98 και για τον λοχία 11,15 ευρώ. Οταν μια έξοδος στο πιο απομακρυσμένο νησί για έναν καφέ έχει κόστος από 2 έως 3,5 ευρώ. Θητεία με γονική επιδότηση, εάν και εφόσον το αντέχουν τα οικονομικά των γονέων. Διαφορετικά... Ανάλογη είναι και η κατάσταση για το μόνιμο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πολιτεία δείχνει σταθερά την αδιαφορία της, παραπέμποντας στο απώτερο μέλλον οτιδήποτε θα βελτίωνε τις συνθήκες ζωής τους. Αναφερόμαστε σε εργαζόμενους υπό ειδικό καθεστώς, που δεν υπάρχει καθημερινή και σκόλη. Υπηρεσίες, ασκήσεις, ωράριο που τις περισσότερες φορές παραβιάζεται. Και συνθήκες διαβίωσης δύσκολες, λόγω των πανάκριβων ενοικίων και της έλλειψης στρατιωτικών κατοικιών.

Σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, το μόνο κόμμα που βρίσκεται σταθερά, διαχρονικά στο πλευρό τους, είναι το ΚΚΕ. Και θα συνεχίσει να είναι στο πλευρό τους, σε αυτούς που βρίσκονται στην εσχατιά της πατρίδας και προστατεύουν την εδαφική ακεραιότητά της.

Το Μεταναστευτικό και η Συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας αποτελούν ένα ακόμη αγκάθι για τα νησιά μας. Ηδη σε δυο νησιά, Λέρο και Κω, όπου υπάρχουν Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ), η κατάσταση είναι τραγική. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, στη Λέρο διαμένουν 3.000 άτομα, ενώ η δυναμικότητα της δομής είναι 2.100 ατόμων και στην Κω φιλοξενούνται 3.750 άτομα σε χώρο 1.500 ατόμων, σε ακατάλληλες συνθήκες, με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των προσφύγων και των εργαζομένων σε αυτές. Σημειώνεται ότι από τα 3.750 άτομα που διαμένουν στη δομή, 120 είναι οικογένειες. Σε 250 ανέρχεται ο αριθμός των παιδιών ηλικίας έως 12 ετών, ενώ στα 83 υπολογίζονται τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Ανάλογος είναι ο αριθμός των παιδιών από 12 και πάνω για τα οποία δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει τα μαθήματα στις Δομές Υποδοχής Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΕΠ), ενώ τελειώνει και ο Δεκέμβρης.

Κρίσιμο ζήτημα είναι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπως υπαγορεύονται από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Στη ΝΑΤΟική Σύνοδο Κορυφής, τον Ιούλη, συμφωνήθηκε μεταξύ Μητσοτάκη - Ερντογάν ο λεγόμενος οδικός χάρτης για πάση θυσία διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών, προκειμένου να ενισχυθεί η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και να προχωρήσει η συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο, κάτι που συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους για την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Για την υλοποίηση αυτού του στόχου αξιοποιούνται η κοινή διακήρυξη ως μπούσουλας συμβιβασμού και οι επιχειρηματικές συμφωνίες, από τις οποίες δεν έχουν να κερδίσουν κάτι οι λαοί, όπως ουδέποτε κέρδισαν οτιδήποτε από τις προηγούμενες συνεδριάσεις του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας.

Προωθείται εφ' όλης της ύλης παζάρι, στο οποίο η τουρκική ηγεσία θέτει απαράδεκτες διεκδικήσεις για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων τους. Κατακαλόκαιρο το Κογκρέσο ψήφισε αναθεώρηση 1.264 σελίδων του προϋπολογισμού των ΗΠΑ, στον οποίο περιλαμβανόταν η εγκατάσταση αμερικανικών βάσεων στα ελληνικά νησιά. Το θέμα ανέδειξε το ΚΚΕ ενώ όλα τα αστικά κόμματα, ακόμη και σήμερα, δεν έχουν πει το παραμικρό για το θέμα, καθησυχάζοντας τον λαό των νησιών. Ομως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Κανένας εφησυχασμός! Για οποιοδήποτε θέμα ο λαός να είναι σε ετοιμότητα.

Λάμπει ο ήλιος στο ΝΑ Αιγαίο; Οταν τα φώτα και οι προβολείς του τουρισμού είναι αναμμένα, ναι. Μόλις σβήσουν, τότε ο λαός των νησιών βρίσκεται ενώπιος ενωπίω με τη σκληρή πραγματικότητα του αστικού κράτους και της επιλεκτικής αδιαφορίας του. Τότε αποδεικνύεται περίτρανα πως στη λογική του κόστους - οφέλους, ο λαός θα είναι πάντα ριγμένος.

Η λύση είναι μία! Να δυναμώσει το ρεύμα της αμφισβήτησης και της ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής και της εξουσίας του κεφαλαίου. Ο λαός να συμπορευτεί με το ΚΚΕ στους καθημερινούς αγώνες, γιατί «Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό». Γιατί είναι το μόνο κόμμα που παλεύει για τις ανάγκες των πολλών και όχι για τα κέρδη των λίγων.

Γιάννης ΑΓΓΕΛΟΥ
Σχης (ΜΧ) ε.α., επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Νότιου Αιγαίου, περιφερειακός σύμβουλος

Πηγή: rizospastis.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Πάμπλο Νερούδα

Γιάννης Αγγέλου

«Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω

για των ψαράδων τον ωκεανό,

για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,

και για την αγροτιά και για τ’ αλεύρι μας,

τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,

τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,

για όλους τους λαούς σ’ όλους τους τόπους,

για τη λυτρωτική τη θέληση

των πορφυρών λαβάρων της αυγής.

Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»

Ήταν Αύγουστος του 1977. Στο πρόσφατα ανακαινισμένο Θέατρο του Λυκαβηττού είχε προγραμματιστεί, για όλο το μήνα, σειρά συναυλιών του Μίκη Θεοδωράκη. Ο Μουσικός Αύγουστος του Μίκη Θεοδωράκη.

Κάποια πράγματα, όσα χρόνια και να περάσουν, ειδικά αν είσαι και στα πρώτα εφηβικά χρόνια, είναι αδύνατον να ξεχαστούν. Ο κόσμος, το πάθος, η λαχτάρα να ξεκινήσει η συναυλία. Βράδυ, 8 Αυγούστου1977 και το πρόγραμμα είχε “Canto General” σε ποίηση Πάμπλο Νερούντα, “Επιφάνεια – Αβέρωφ” σε ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και το “Ρομανσέρο Χιτάνο” του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Συμμετείχαν δεκαπενταμελές συμφωνικό σύνολο και η λαϊκή ορχήστρα του Λάκη Καρνέζη υπό τη διεύθυνση του Μίκη Θεοδωράκη, εκατονταμελής μικτή χορωδία υπό τη διεύθυνση της Έλλης Νικολαΐδου, οι σολίστ Μαρία Φαραντούρη, Πέτρος Πανδής, Αντώνης Καλογιάννης, Σοφία Μιχαηλίδου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου και Μαργαρίτα Ζορμπαλά και ο ηθοποιός Νότης Περγιάλης, όπως έγραφε το πρόγραμμα.

Το πρώτο μέρος είχε “Επιφάνεια – Αβέρωφ” και “Ρομανσέρο Χιτάνο”.

Με αγωνία περίμενα το δεύτερο μέρος. Είχα διαβάσει τόσα, είχα ακούσει κάποια αποσπάσματα. Ήταν το “Canto General” σε ποίηση Πάμπλο Νερούδα. Ξεκινά η μουσική και αρχίζει το ταξίδι στη μαρτυρική Λατινική Αμερική και στην πατρίδα του ποιητή, τη Χιλή. Και ταυτόχρονα, ταξίδι σε κάθε χώρα που η ιστορία της είναι γραμμένη με αίμα, από τους αγώνες για την εδαφική τους ακεραιότητα και την ανεξαρτησία τους, από την εκμετάλλευση των πολυεθνικών…

Οι νότες άρχισαν να ταξιδεύουν κι ένα ολόκληρο θέατρο παρακολουθούσε εκστασιασμένο. Όλοι, ένας!

Πάμπλο Νερούδα, ο μεγάλος Χιλιανός ποιητής.

Στον πρόλογο του τεράστιου αυτού έργου, γράφει ο Μίκης Θεοδωράκης: «Στα 1971 επισκέφθηκα τη Χιλή ύστερα από πρόσκληση της κυβέρνησης Αλιέντε. Ήμουν τότε Πρόεδρος του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου. Σε μια συναυλία στην πόλη Βαλπαρέιζο, μια ομάδα νέοι χιλιανοί συνθέτες παρουσίασαν την εργασία τους πάνω στην ποίηση του Πάμπλο Νερούντα. Μιλώντας μαζί τους στα παρασκήνια, μετά το τέλος της συναυλίας, τους υποσχέθηκα να δώσω κι εγώ στη Χιλή σ΄ένα χρόνο τη δική μου μουσική άποψη για το CANTO GENERAL».

Ποιος είναι ο ποιητής που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ;

Ο Πάμπλο Νερούδα, ο ποιητής των αγώνων και του έρωτα, η πιο προβεβλημένη προσωπικότητα της Χιλής παγκοσμίως γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 12 Ιουλίου 1904.

Ο Ρικάρδο Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο (το πραγματικό του όνομα), γεννήθηκε στο Παράλ της Χιλής. Έχασε τη μητέρα του από φυματίωση όταν ήταν νεογέννητος.

Δίχρονος, με τον σιδηροδρομικό πατέρα του, εγκαθίσταται στο χωριό Τεμούκο, το οποίο λάτρευε. Στο Τεμούκο ο πατέρας του ξαναπαντρεύεται. Ταξιδεύοντας με τον πατέρα του, «δένεται» για όλη του τη ζωή με το σκληρό βιοποριστικό αγώνα του χιλιάνικου λαού.

Αν και ο πατέρας του ήταν αρνητικός και τον αποθάρρυνε, ο Νερούδα γράφει ποιήματα από την ηλικία των 10 ετών. Παιδί, ακόμα, διαβάζει φημισμένους Λατινοαμερικανούς και Ευρωπαίους συγγραφείς.

Ένας άνθρωπος που επηρέασε βαθιά τον Νερούδα ήταν στο Γυμνάσιο, η καθηγήτριά του Γκαμπριέλα Μιστράλ (η πρώτη Λατινοαμερικάνα που πήρε Νόμπελ Λογοτεχνίας), η οποία τον μυεί στην κλασική ρωσική λογοτεχνία.

Ως έφηβος δημοσιεύει στίχους του στο τοπικό περιοδικό «La Mañana» και το 1919 του απονέμεται το τρίτο βραβείο για το ποίημά του Nocturno ideal.

Το 1921 μετακομίζει στο Σαντιάγο για να σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εκδίδει δύο ποιητικές συλλογές, «Crepusculario – Ηλιοβασιλέματα», το 1923, και «Veinte poemas de amor y una cancion desesperada – Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα απελπισμένο άσμα», το 1924.

Είναι η χρονιά, στην ηλικία των 20 ετών, που αποφασίζει να υιοθετήσει το ψευδώνυμο «Πάμπλο Νερούδα», από τον Τσέχο συγγραφέα και ποιητή Γιαν Νερούντα. Το «Πάμπλο» εικάζεται πως το εμπνεύστηκε από το Γάλλο ποιητή Πωλ Βερλαίν. Η έκδοση της δεύτερης ποιητικής συλλογής του, υπό το νέο του όνομα, χαρακτηρίστηκε ως μία από τις καλύτερες και οι λογοτεχνικοί κύκλοι αρχίζουν να ασχολούνται ενδελεχώς με το φαινόμενο «Νερούδα».

Το 1927 αρχίζει η διπλωματική του καριέρα. Διορίζεται πρόξενος της Χιλής στην Απω Ανατολή, στην Αργεντινή και το 1934 στην Ισπανία, όπου μάχεται κατά του φρανκικού φασισμού, φονιά στο πλευρό του ισπανικού λαού και του μέγιστου ποιητή της Ισπανίας και πολυαγαπημένου του φίλου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Λόγω της αντιφασιστικής δράσης του, η Χιλή τον καταργεί από πρέσβη. Πάει στο Παρίσι, απ’ όπου βοηθά τον ισπανικό λαό. Με τον ομότεχνο, φίλο και ομοϊδεάτη του Λουί Αραγκόν, προετοιμάζει το Παγκόσμιο Συνέδριο Αντιφασιστών Συγγραφέων. Το 1937 επιστρέφει στη Χιλή. Ο λαός συναρπάζεται με την ποίηση του Νερούδα, ο οποίος μιλά παντού κατά του φασισμού. Το 1938, η πρώτη κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου της Χιλής τον στέλνει πρέσβη στο Παρίσι και αργότερα στο Μεξικό.

Στα ταξίδια, που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της διπλωματικής του καριέρας, έζησε από κοντά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων και τη βία των απολυταρχικών καθεστώτων. Γεμάτος αγανάκτηση και θυμό και μετά τη δολοφονία του φίλου του, Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, αποφασίζει να προσχωρήσει στο κομμουνιστικό κόμμα.

«Στα τέλη του 1943 ξαναγύρισα στο Σαντιάγο. Εγκαταστάθηκα στο σπίτι που απόκτησα με το σύστημα των δόσεων. Η χώρα μου δεν είχε αλλάξει: Τρομερή φτώχεια στις περιοχές των μεταλλείων και η κομψή κοινωνία που γέμιζε το Κάντρι Κλαμπ. Έπρεπε ν’ αποφασίσω. Η απόφασή μου μού στοίχισε καταδιώξεις και στιγμές εκρηκτικές», γράφει ο Νερούδα στη δεύτερη σελίδα των απομνημονευμάτων του.

Το 1945 ο Πάμπλο Νερούδα λαμβάνει το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας.

Στις 15/7/1945 προσχώρησε και τυπικά στο ΚΚ Χιλής, του οποίου εκλέγεται γερουσιαστής το 1947, ξέροντας καλά τι τον περίμενε.

Ο λόγος του πλέον αποκτάει πολιτικό ύφος και το 1950 γράφει το «Canto general» (γενικό άσμα). Το έργο αποτελείται από 231 ποιήματα και πάνω από 15.000 στίχους, οι οποίοι αφηγούνται την ιστορία της Λατινικής Αμερικής.

Δύο χρόνια πριν το Canto general και συγκεκριμένα το 1948, ο Πρόεδρος Γκονσάλες Βιντέλα θέτει το κομμουνιστικό κόμμα εκτός νόμου και εκδίδει ένταλμα σύλληψης για τον Πάμπλο Νερούδα.

Με εντολή του παράνομου πλέον ΚΚΧ, βγαίνει στην παρανομία, με το ψευδώνυμο Λεγκαρέτα. Μετά πολλών βασάνων, διαβαίνοντας βουνοκορφές των Ανδεων, περνά στην Αργεντινή. Με το διαβατήριο του φημισμένου Αργεντινού μυθιστοριογράφου Μιγκέλ Ανχελ Αστούριας, φθάνει στο Παρίσι. Οι παλιοί του φίλοι, Πικάσο, Πολ Ελυάρ, Λουί Αραγκόν φροντίζουν να του δοθεί πολιτικό άσυλο και γαλλικό διαβατήριο. Ο γαλλικός Τύπος γράφει ότι ο διωκόμενος Νερούδα βρίσκεται στο Παρίσι. Η χιλιανή κυβέρνηση σκυλιάζει και ισχυρίζεται ότι στο Παρίσι βρίσκεται ένας «σωσίας» του Νερούδα και ότι «ο αληθινός Νερούδα βρίσκεται στη Χιλή και η Αστυνομία επί τα ίχνη του. Η σύλληψή του είναι ζήτημα λίγων ωρών». Στο Παρίσι είναι και διάσημοι Ρώσοι φίλοι του (Ερεμπουργκ, Τιχόνοφ, Κορνέιτσουκ, Σιμόνοφ). Η διεθνής προοδευτική γνώμη μαθαίνει την περιπέτεια του Νερούδα. Στη συνέχεια, ο πρέσβης της Χιλής στο Παρίσι ζητά την απέλαση του ποιητή, αλλά ο αρχηγός της Γαλλικής Αστυνομίας (και αναγνώστης της ποίησης του Νερούδα) απορρίπτει το αίτημα και δίνει διαβατήριο στον Νερούδα.

Ζει εξόριστος από το 1948 έως και το 1952, γράφοντας και ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο.

Το ταξίδι του στη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, το 1949, τον επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό. Εκεί γνωρίζει και τον Ναζίμ Χικμέτ, όπου του διηγείται τις άθλιες συνθήκες επιβίωσης του λαού του. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει χαρακτηριστικά γι’ αυτό του το ταξίδι: «Αγάπησα με την πρώτη ματιά τη σοβιετική γη και κατάλαβα ότι απ’ αυτήν, όχι μόνον προέκυπτε ένα ηθικό μάθημα για όλες τις γωνιές της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά θα προέκυπτε και το μεγάλο πέταγμα».

Το 1949 είναι σύνεδρος στο Διεθνές Συνέδριο Ειρήνης, στο Παρίσι. Αυτή τη χρονιά, λήγει και η πολιτική εξορία του.

Το 1950, στο Παρίσι, ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, Ζολιό Κιουρί, του ανέθεσε μια αποστολή στην Ινδία. Να συναντηθεί με τον αντίπαλο της ειρήνης Παντίτ Νεχρού και να δώσει μια επιστολή του Κιουρί, και με τον Ινδό πυρηνικό φυσικό Μπαέρα και άλλους διανοούμενους. Το 1951 είναι η χρονιά της πρώτης επίσημης πρόσκλησής του από τη ΛΔ Κίνας, της απονομής του Βραβείου «Λένιν» για την Ειρήνη.

Στα χρόνια της εξορίας, ο Νερούδα, μαζί με την Ματίλντε Ουρούτια, ταξίδεψε σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπου όμως δεν ήταν ευπρόσδεκτος. Η χώρα που αγάπησε πολύ ήταν η Ιταλία. Το επίσημο κράτος και οι αρχές της, υποκύπτοντας στις πιέσεις της Χιλής, δεν τον δέχονταν πουθενά. Το λάτρευε ο λαός όπως και την ποίησή του. Ο εξόριστος αποδιωχνόταν από τους Καραμπινιέρους και αποθεωνόταν από το λαό, σ’ όποια πόλη πήγαινε, ενώ πολλοί δήμοι (λ.χ. Φλωρεντίας, Μιλάνου, Γένοβας) τον ανακήρυσσαν επίτιμο δημότη τους. Ο λαός της Ρώμης, μετά από σύγκρουσή του με τη Χωροφυλακή, κατάφερε να του επιτραπεί να μείνει στην Ιταλία. Ένας ιστοριογράφος-φυσικός τού παραχωρεί ένα εξοχικό σπίτι στο πανέμορφο χωριουδάκι Ανακάπρι, όπου ο Νερούδα και η Ματίλντε έζησαν ονειρεμένα (θυμίζουμε τη σχετική υπέροχη ιταλική ταινία «Il postino», «Ο ταχυδρόμος»). Εκεί ο ποιητής, μεταξύ άλλων, έγραψε το έργο «Οι στίχοι του καπετάνιου» (δημοσιεύτηκε ανώνυμα στη Νάπολη το 1952).

Γι αυτό το έργο του ο ποιητής έγραψε: «Σε αυτό τον τόπο που η ομορφιά του μας μεθούσε, ο έρωτάς μας φούντωνε σταθερά. Δε θα μπορούσαμε πια να ζήσουμε χωριστά. Εκεί τελείωσα τους “Στίχους του Καπετάνιου”, ένα βιβλίο αγάπης, όλο πάθος αλλά και οδύνη, που εκδόθηκε αργότερα ανώνυμα στη Νεάπολη.

Και τώρα θα πω την ιστορία αυτού του βιβλίου, ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα μου. Έμεινε για πολύ καιρό ένα μυστικό, για πολύ καιρό δεν έφερνε στο εξώφυλλό του το όνομά μου, λες και το είχα αποκηρύξει ή πως το ίδιο το βιβλίο δεν ήξερε ποιος ήταν ο πατέρας του. Υπάρχουν φυσικά παιδιά, βλαστάρια φυσικού έρωτα, και μ’ αυτή την έννοια, “Οι Στίχοι του Καπετάνιου” είναι ένα φυσικό βιβλίο.

Τα ποιήματα που το απαρτίζουν είχαν γραφτεί εδώ κι εκεί, κατά τη διάρκεια της εξορίας μου στην Ευρώπη. Η αγάπη μου για τη Ματίλδη, η νοσταλγία για τη Χιλή, τα πάθη της κοινωνικής συνείδησης γιομίζουν τις σελίδες αυτού του βιβλίου που βγήκε σε πολλές εκδόσεις χωρίς το όνομα του συγγραφέα του».

Το 1952 και ενώ βρίσκεται στην Ιταλία, ενημερώνεται ότι μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του, όπου γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό. Μόλις επιστρέφει στη Χιλή (1952), παντρεύεται την Ματίλντε, το μεγάλο έρωτα της ζωής του.

Την επόμενη χρονιά (1953), του απονέμεται το βραβείο Στάλιν, ως αναγνώριση για τους αγώνες του υπέρ της Ειρήνης των Λαών και το 1965 το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης τον ανακηρύσσει διδάκτορα.

Διάσημος ο Νερούδα, από το 1952 έως το 1957, ζει ήρεμα και δημιουργικά στην πατρίδα του. Δημοσίευσε το βιβλίο «Τα σταφύλια και ο άνεμος» και έγραψε τις «Στοιχειώδεις Ωδές», «Νέες Στοιχειώδεις Ωδές», «Ωδές, τρίτο βιβλίο». Οργάνωσε στο Σαντιάγο Συνέδριο με θέμα «Η κουλτούρα της αμερικανικής ηπείρου» και ταξίδεψε σε πολλές χώρες. Τον Απρίλη του 1957, άρρωστος, πηγαίνοντας μέσω Μπουένος Αϊρες στην Κεϋλάνη για ένα Συνέδριο Ειρήνης, συλλαμβάνεται από την Αστυνομία του διαδόχου του Περόν, πλην …«δημοκράτη» δικτάτορα Αραμπούρου. Χάρη στην αλληλεγγύη των Αργεντινών και Χιλιανών συγγραφέων, ο ποιητής αποφυλακίζεται και πάει στο συνέδριο. Τα χρόνια που ακολούθησαν ξαναταξίδεψε σε σοσιαλιστικές χώρες, δυτικές και λατινοαμερικάνικες. Στη σοσιαλιστική Κούβα, έγινε φίλος με τους ηγέτες της επανάστασής της Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα, στους οποίους αφιερώνει πολλές σελίδες των απομνημονευμάτων του.

Στη δεκαετία του 1960, το ΚΚΧ απονέμει στον Νερούδα το μετάλλιο «Ρεκαμπάρεν» (η ανώτατη κομματική διάκριση στη μνήμη του πρωτοπόρου «οδηγητή» της εργατικής τάξης της Χιλής).

Στα 1970, ένα πρωί, διηγείται ο ποιητής, πήγαν στο σπίτι του στην Ισλα Νέγκρα «ο γενικός γραμματέας του κόμματός μου και άλλοι σύντροφοι. Έρχονταν να μου προσφέρουν την υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας, για λογαριασμό του κόμματός μας, υποψηφιότητα που θα πρότειναν στα έξι – εφτά κόμματα της “Λαϊκής Ενότητας”». Ο Νερούδα δέχτηκε, υπό τον όρο, όπως συμφώνησαν, να παραιτηθεί αν βρεθεί άλλος υποψήφιος. Με την υποψηφιότητά του, «άρπαξε φωτιά» η ψυχή του χιλιάνικου λαού. Χιλιάδες λαού τον αγκάλιαζαν και τον φιλούσαν.

«Σε μιαν ευτυχή στιγμή έφθασε η είδηση: Ο Αλιέντε βέβαιος υποψήφιος της “Λαϊκής Ενότητας”». Ο Νερούδα παραιτείται, μιλά σε προεκλογική συγκέντρωση και ζητά από το λαό να ψηφίσει τον Αλιέντε. Η «Λαϊκή Ενότητα» νικά και στέλνει (Μάρτη του 1971) τον ποιητή ως πρέσβη στο Παρίσι, θέση που θα κρατήσει μέχρι το 1972.

Η διεθνής κοινή γνώμη, με την ποίηση και τη διπλωματική δράση του Νερούδα, μαθαίνει και εκτιμά τα λαϊκά οράματα και προγράμματα της ειρηνικής χιλιανής επανάστασης. Αλλά και οι έξωθεν και έσωθεν αντίπαλοί της οργανώνουν τη δόλια αντεπίθεσή τους. Οι ΗΠΑ (Νίξον, ΙΤΤ, «Coca Kola», κλπ.) μεθοδεύουν την αρπαγή-κατάσχεση του κρατικοποιημένου από τον Αλιέντε χαλκού της Χιλής. Οι λιμενεργάτες της Γαλλίας και της Ολλανδίας, συμπαραστεκόμενοι στο χιλιάνικο λαό, δεν ξεφορτώνουν στα λιμάνια των χωρών τους τον παράνομα κατασχεμένο χαλκό. Η αμερικανοκίνητη αντίδραση λυσσομανά στη Χιλή. Δολοφονεί τον δημοκράτη αρχηγό του χιλιάνικου Στρατού, Σνάιδερ. Το στρατοδικείο καταδικάζει το φονιά σε τριάντα χρόνια φυλακή, αλλά ο αντιδραστικός Αρειος Πάγος μειώνει την ποινή σε δύο χρόνια!

Ο Νερούδα είναι άρρωστος από καρκίνο, όταν το 1971 του απονέμεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ταξιδεύει στη Στοκχόλμη για να παραλάβει το βραβείο. Η διάκριση αυτή ξαφνιάζει, αφού ήταν γνωστό πως η Ακαδημία δε βραβεύει κομμουνιστές.

Ο ίδιος ο Νερούδα διηγείται στην αυτοβιογραφία του: «Ο γηραιός μονάρχης έμεινε περισσότερο χρόνο μαζί μου, από ότι με τους υπόλοιπους, σφίγγοντας το χέρι μου με προφανή συμπάθεια. Ίσως θυμήθηκε τη στάση των παλαιών ευγενών της αυλής προς τους γελωτοποιούς».

Η χιλιανή επανάσταση ζητά από τον ποιητή της να γυρίσει από το Παρίσι, για να βοηθήσει στις εκλογές της 4ης Μάρτη 1973.

Η τελευταία μεγαλειώδης εμφάνιση του πραγματοποιείται στις 5 Δεκεμβρίου του 1972 στο Εθνικό Στάδιο του Σαντιάγο. Το παρόν δίνουν 70.000 άτομα, τα οποία τον αποθεώνουν.

Άρρωστος, ήδη, από λευχαιμία, Γενάρη του 1973, ο Νερούδα επιστρέφει κι αρχίζει τον αγώνα κατά των εχθρών της λαϊκής κυβέρνησης. Γενάρη γράφει το έργο «Παρακίνηση σε νιξοκτονία και εγκώμιο στη χιλιανή επανάσταση» (κυκλοφόρησε το 1973, σε μετάφραση Δανάης Στρατη). Εργο, άκρως επίκαιρο, σήμερα. Αξίζει να παραθέσουμε ελάχιστα, έστω, αποσπάσματά του:

Αρχίζοντας το ποίημά του, ο Νερούδα «καλεί» τον μεγάλο Αμερικάνο ποιητή Γουόλτ Γουίτμαν να τον βοηθήσει:

«να σκοτώσουμε απ’ τη ρίζα, στίχο το στίχο

τον Νίξον, τον αιμόχαρο πρόεδρο»,

γιατί

«Πάνω στη γη δεν υπάρχει ευτυχισμένος άνθρωπος,

κανένας δε δουλεύει καλά στον πλανήτη

όσο η μύτη του ανασαίνει στην Ουάσινγκτον».

Ο Νερούδα ποιητικά κηρύττει την έναρξη της «δίκης» του Νίξον:

«Δε θα ‘ναι για εκδίκηση ο χαμός του

μα για ό,τι τραγουδάω και πιστεύω:

στόχος μου η ειρήνη κι η ελπίδα.

Για χίλιους λόγους αγαπάω την ειρήνη:

ένας, γιατί ο ύμνος της δουλειάς

δένει με το ηλιόχρωμα του λεμονιού.

Αλλος γιατί τα λαϊκά προγράμματα

θα φτιάξουνε τρακτέρ και κερασιές:

όλα τα καταφέρνουνε οι έρωτες κι η αγάπη

του λαού, μέσα στην πάλη του.

Καλούνται όλοι οι άντρες να τον σβήσουνε

τον ματωμένο απατεώνα Αρχηγό,

που διάταξε λαοί ολόκληροι να πάψουνε να ζουν,

Κλητεύω το φονιά και τον υποχρεώνω

να δικαστεί απ’ τους φτωχούς ανθρώπους

Η φτωχιά πατρίδα μου, αδιάλλαχτη

μέσα από λεηλασίες και σκουριές

περίμενε του ξυπνημού την ώρα. Και καθείς

καταλαβαίνει πως ο Σαλβαδόρ Αλιέντε

απ’ τα βορειοαμερικάνικα χαυλιόδοντα

γλίτωσε το χαλκό μια και καλή

κυρίαρχο χαρίζοντάς τον πάλι στη Χιλή.

Εγώ θα μείνω με τους εργάτες να τραγουδήσω

για των ψαράδων τον ωκεανό,

για το ψωμί των παιδικών μας αηδονιών,

και για την αγροτιά και για τ’ αλεύρι μας,

τη θάλασσα, το ρόδο και το στάχυ,

τους σπουδαστές, τους ναύτες, τους φαντάρους,

για όλους τους λαούς σ’ όλους τους τόπους,

για τη λυτρωτική τη θέληση

των πορφυρών λαβάρων της αυγής.

Πάλεψε πλάι μου, κι εγώ θα σου χαρίσω τα όπλα όλα της ποίησής μου»,

καλούσε το λαό του ο ποιητής.

Το Φεβρουάριο του 1973 παραιτείται από το διπλωματικό του αξίωμα και αποσύρεται στο σπίτι του, στην Ίσλα Νέγρα.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 ο στρατηγός Πινοσέτ με πραξικόπημα ανατρέπει την κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε και καταλαμβάνει την εξουσία. Ο Νερούδα αποφασίζει να φύγει από τη Χιλή, γνωρίζοντας πως θα του ασκηθεί δίωξη και πως θα έρθει αντιμέτωπος με τη θανατική καταδίκη.

Μία μέρα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρησή του, στις 23 Σεπτεμβρίου, μεταφέρεται στο νοσοκομείο του Σαντιάγο και έξι ώρες μετά την εισαγωγή του πεθαίνει.

Για χρόνια, η οικογένεια του και πολλοί Χιλιανοί πίστευαν πως ο θάνατος του προήλθε από δηλητηρίαση που μεθοδεύτηκε από το στρατιωτικό καθεστώς.

Επίσημη έρευνα για τα αίτια θανάτου του ποιητή ξεκίνησε το 2011, και το 2015, ο δικαστής που ήταν υπεύθυνος των ερευνών, ζήτησε την εκταφή του.

Στις 25 Μαρτίου του 2015, επίσημο κυβερνητικό έγγραφο ανέφερε πως «έγινε στον Νερούδα παυσίπονη ένεση που πιθανώς προκάλεσε καρδιακό επεισόδιο».

Οι έρευνες αποκάλυψαν πως κατά τη διάρκεια της παραμονής του Πάμπλο Νερούδα στο νοσοκομείο εντοπίστηκαν διάφορες παρατυπίες. Η ένεση δεν έγινε ενδοφλέβια, όπως είθισται, αλλά στην κοιλιακή χώρα, ενώ δεν έγινε ποτέ γνωστό τι περιείχε, αλλά ούτε και ποιος την έκανε.

Την ίδια χρονιά, ο δικαστής ζήτησε την επανενταφή της σορού του.

Διεθνής ομάδα 16 ειδικών έκανε γνωστό την Παρασκευή 20/10/2017 ότι κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο θάνατος του μεγάλου κομμουνιστή ποιητή Πάμπλο Νερούδα, λίγες ημέρες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Πινοσέτ στη Χιλή, το 1973, δεν οφειλόταν στον καρκίνο από τον οποίο έπασχε, όπως αναφέρεται στο πιστοποιητικό του θανάτου του.

«Αυτό που είναι 100% σίγουρο, είναι πως στο πιστοποιητικό δεν αναφέρεται η πραγματική αιτία θανάτου», τόνισε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Δρ. Αουρέλιο Λούνα εξ ονόματος της επιτροπής ειδικών στην οποία η δικαιοσύνη της Χιλής ανέθεσε να εξακριβώσει αν ο θάνατος του ποιητή οφειλόταν στον καρκίνο ή αν δολοφονήθηκε από τη στρατιωτική χούντα του στρατηγού Πινοσέτ (1973-1990).

«Κατόπιν της ανάλυσης των δεδομένων, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι ο ποιητής διέτρεχε άμεσο κίνδυνο θανάτου όταν εισήχθη στο νοσοκομείο», εξήγησε ο Λούνα. Πρόσθεσε πάντως ότι «δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε αν ο θάνατος του Πάμπλο Νερούδα οφειλόταν σε φυσικά αίτια ή ήταν βίαιος».

Αυτός ήταν ο Πάμπλο Νερούδα, ο «σπουδαιότερος ποιητής του 20ού αιώνα», σύμφωνα με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές. Η ποιητική του αίγλη συμβάδισε μια ολόκληρη ζωή με την αγωνιστική του παρουσία.

Η κηδεία του γίνεται στο Γενικό Κοιμητήριο του Σαντιάγο, και παρά την προειδοποίηση του στρατηγού Πινοσέτ, χιλιάδες κόσμου, ανάμεσά τους και πολλοί κομμουνιστές και αριστεροί, αποχαιρετούν τον ποιητή τους. Το νεκροταφείο ήταν κυκλωμένο από οπλισμένους στρατιώτες και ελεύθερους σκοπευτές. Ο κόσμος τραγουδάει το «Cancion del poder popular» και τη Διεθνή, αποθεώνοντας τον Πάμπλο Νερούδα και τον Αλιέντε, και φωνάζοντας συνθήματα κατά του Πινοσέτ. Στο τέλος της κηδείας, η αστυνομία συλλαμβάνει πλήθος εκ των παρευρισκομένων, τα ίχνη των οποίων αγνοούνται έως και σήμερα.

Το δικτατορικό καθεστώς, μέχρι και το 1990, είχε απαγορεύσει την κυκλοφορία των έργων του Νερούδα.

Επιστρέφοντας στο Μουσικό Αύγουστο του 1977, εδώ το έργο, όπως το μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. 

Κλείνω με δυο από τα πιο χαρακτηριστικά ποιήματα που προσωπικά θεωρώ ως τα σημαντικότερα.

Το πρώτο είναι Los Libertadores με τη Μαρία Φαραντούρη.          

Το δεύτερο La United FruitCo. με τον Πέτρο Πανδή

Ο ποιητής, υμνητής των αγώνων των λαών, ήταν αδύνατον να μην ασχοληθεί με την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Παρακάτω το ποίημα του Πάμπλο Νερούδα.

ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΗΡΩΣ

Έτσι ανάμεσα

στους κίονες,

ο Μπελογιάννης.

Δωρική είναι η άλως

όλη φως γύρω

στους κροτάφους του

το έγκλημα

δεν το φωτίζουν αυτοκίνητα.

Είναι ολόκληρος

πλανήτης, είναι αστέρι

πορφυρό,

είναι η πύρινη λάμψη

της αρχαίας και της νέας

φλόγας

της γης…

Πέφτει, τον πυροβόλησαν

από το Πεντάγωνο,

σφαίρες που

διαπερνάνε

τη θάλασσα

για να καρφωθούνε στο

υπέρλαμπρο στήθος του,

σφαίρες μαζεμένες

από υπάνθρωπα αγκάθια

για να τις μπάσουν στο

λευκοπράσινο

σπήλαιο

της Ελλάδας,

πιτσιλίζοντας με αίμα

τα φύλλα της ακάνθου.

Ποιητές σαν τον Πάμπλο Νερούδα δεν τελειώνουν με ένα αφιέρωμα, ούτε μπορεί να κλειστούν σε κάμποσες σελίδες, αφού θα υπάρχουν κι άλλες κι άλλες που δε δημοσιεύονται. Όμως η ποίησή τους, αυτή η ατελείωτη σειρά στίχων που ξεσηκώνουν κάθε αίσθηση, αξίζει να διακινείται, να μαθαίνεται. Γιατί όσο θα υπάρχει ποίηση, θα υπάρχουν άνθρωποι που θα αγωνίζονται για να αλλάξουν τον κόσμο…

Σύνταξη – Επιμέλεια: Γιάννης Αγγέλου

Πηγή: alt.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Η «σταθερότητά» τους ή οι ζωές μας;

Γιάννης Αγγέλου

Για τις εκλογές απομένει ένας μήνας. Σε αυτό το χρονικό διάστημα τα κόμματα που εκπροσωπούν την αστική τάξη θα βγάλουν όλα τα όπλα από τη φαρέτρα τους, προκειμένου να επικρατήσει ο καλύτερος σε επίπεδο εντυπώσεων.

Συνεχώς ορισμένοι μιλούν για «σταθερότητα», για την ανάγκη να υπάρξει μια «σταθερή κυβέρνηση», ειδικά αυτήν την περίοδο, με όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας, για να μπορέσει να οδηγήσει τη χώρα στην «ανάπτυξη», από την οποία θα είναι ωφελημένος ο λαός! Γιατί με την «ανάπτυξη» θα ανέβουν οι μισθοί και οι συντάξεις κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.

Αυτή είναι η περίφημη «σταθερότητά» τους, γι' αυτήν μας πιπιλάνε το μυαλό με οποιονδήποτε τρόπο μπορούν.

«Σταθερότητα» με αυτοδυναμία ζητάει η ΝΔ. «Σταθερότητα» με προοδευτική συγκυβέρνηση επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ως δύναμη «σταθερότητας» παρουσιάζεται και το ΠΑΣΟΚ.

Ομως, αυτή η τόση «σταθερότητα», μόνο μεγαλύτερη αστάθεια και ανασφάλεια προμηνύει για τον λαό, αν δεν είναι ο ίδιος πιο δυνατός και αυτοί πιο αδύναμοι μετά τις εκλογές.

Εχει σημασία να θυμηθούμε τι εννοούν «σταθερότητα».

Επικαλούμενοι τη «σταθερότητα» έκοβαν ανενδοίαστα όλοι μαζί μισθούς και συντάξεις, οδηγώντας όλο τον λαό σε απόγνωση. Γιατί μέχρι που αποφάσισαν να κόψουν μισθούς και συντάξεις για να «σωθεί η χώρα», δεν υπήρχαν «κόκκινα» δάνεια, αφού οι δανειολήπτες είχαν τη δυνατότητα να αποπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.

Για τη «σταθερότητα» έφτασαν τον ΦΠΑ στα τρόφιμα σε ύψη δυσθεώρητα. Μόνο για το πασχαλινό τραπέζι χρειάστηκε σχεδόν ένας ολόκληρος μισθός! Καθημερινά παρατηρούνται αυξήσεις στα προϊόντα, στα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης. Εκτός των πάσης φύσεως pass, έχουν λανσάρει και το καλάθι «καπαμά» διά πάσαν νόσον. Πάσχα; Το «καλάθι του νονού», την υπόλοιπη περίοδο το «καλάθι του νοικοκυριού» και, φυσικά, επειδή έρχεται καλοκαίρι, όλο και κάπως θα ονομάσουν το αντίστοιχο καλάθι.

Σημειώνεται ότι με τα «καλάθια» τα σούπερ μάρκετ ξεστοκάρισαν από προϊόντα ετικέτας. Κάπου δημοσιεύτηκε ότι γι' αυτό μπήκαν πρόστιμα, ψίχουλα όμως μπροστά στα κέρδη δισ. που είχαν και έχουν. Επικαλούνται μάλιστα για τις αυξήσεις τον πόλεμο στην Ουκρανία, την αύξηση των καυσίμων, της Ενέργειας κ.λπ., όταν πολύ πριν ξεκινήσει ο πόλεμος οι πάροχοι της Ενέργειας από 1/1/21 μέχρι 31/10/21 είχαν παγιώσει αύξηση πάνω από 50%.

Με «σταθερότητα» βάζουν τη χώρα μας σε περιπέτειες με την εμπλοκή στα ΝΑΤΟικά σχέδια και τους πολέμους, καθιστώντας τον λαό και τη χώρα στόχο! Παράλληλα, αφοπλίζουν τα νησιά του Αιγαίου, υλοποιώντας τις εντολές για ενίσχυση της Ουκρανίας. Η φτωχή, για την ικανοποίηση των αναγκών του λαού, Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σε αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ!

Για τη «σταθερότητα» κόβουν το ρεύμα στα φτωχόσπιτα και ξαμολούν τα κοράκια των funds. Το «πάνω χέρι» στους πλειστηριασμούς το έχουν πλέον οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (ΕΔΑΔΠ) και όχι οι τράπεζες, καθώς οι ΕΔΑΔΠ έχουν στα «χαρτοφυλάκιά» τους «κόκκινα» δάνεια που ξεπερνούν τα 70 δισ. ευρώ! Στον «χορό» των πλειστηριασμών έχει μπει για τα καλά και η εφορία που έχει καταρτίσει το δικό της... «σχέδιο»!

Και το σημαντικότερο; Οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια έχουν προγραμματίσει μέσα σε ένα 3ήμερο, από Τετάρτη 19 έως και Παρασκευή 21 Απρίλη, να διενεργήσουν 1.018 πλειστηριασμούς, ενώ έως το τέλος της χρονιάς ο αριθμός των κινητών αξιών και των ακινήτων που βγαίνουν στο σφυρί διαμορφώνεται, αυτήν τη στιγμή, σε 11.299! Ανάλογες πρακτικές και από την εφορία, η οποία διεκδικεί ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να καταρτίσει προγράμματα πλειστηριασμών έως τον Ιούλη.

Με «σταθερότητα» έγιναν τα εγκλήματα στη Μάνδρα, στο Μάτι, στα Τέμπη. Στην Εύβοια, στην Ηλεία.... Για τον ίδιο λόγο πανάκριβοι δρόμοι που πλήρωσε ο ελληνικός λαός και διαχειρίζονται επιχειρηματίες, κλείνουν με το πρώτο χιόνι και καλούν τον Στρατό να απεγκλωβίσει τους αποκλεισμένους οδηγούς!

Για τη «σταθερότητα» όπου καίγεται δάσος φυτρώνουν επιχειρήσεις.

Για τη «σταθερότητα» όλη η χώρα περιμένει τα νέα εγκλήματα, τα νέα Τέμπη, σε σχολεία, λιμάνια, αεροδρόμια, σε κάθε κρίσιμη υποδομή, όπου δεν πάει ανθρώπου νους.

Με «σταθερότητα» η δημόσια Υγεία αναζητεί γιατρούς και νοσηλευτές, σε κάθε δομή Υγείας σε όλη τη χώρα. Να μη γίνει αναφορά στην ακριτική Ελλάδα! Εκεί να δείτε «σταθερότητα»!

Οπου και να κοιτάξουμε, παντού τα ίδια προβλήματα. Ολα εις βάρος του λαού και υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι όλα αυτά που με κυνικό τρόπο ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζουν εναλλάξ «θυσία» και «ευκαιρία», επιβεβαιώνοντας πως το κράτος έχει συνέχεια και πως δεν τους χωρίζει το παραμικρό.

Σε όλα αυτά η λύση είναι μία! Ισχυρό ΚΚΕ!

Ο λαός έχει πλέον τη γνώση αλλά και την πείρα να δει καθαρά ότι αυτά που χωρίζουν τα αστικά κόμματα είναι ελάχιστα, σε αντίθεση με αυτά που τα ενώνουν. Γι' αυτό η επόμενη κυβέρνηση θα είναι ακόμη περισσότερο αντιλαϊκή. Γιατί είναι έτοιμοι να συγκυβερνήσουν, με οποιονδήποτε συνδυασμό. Μόνο την ψήφο του στο ΚΚΕ θα τη βρει εκεί ο λαός και την επόμενη μέρα. Στον αγώνα του για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, για να ανοίξει δρόμο προοπτικής.

Στον δρόμο για την κάλπη, μόνο ΚΚΕ!

Γιάννης ΑΓΓΕΛΟΥ
Σχης (ΜΧ) ε.α., υποψήφιος βουλευτής Δωδεκανήσων του ΚΚΕ

Πηγή:ALT.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιάννης Αγγέλου: Ισχυρό ΚΚΕ

Γιάννης Αγγέλου

Βρισκόμαστε λίγο καιρό πριν τις εκλογές, έχοντας ήδη περάσει πάνω από τρεισήμισι χρόνια, από την ημέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η ΝΔ.

Έχει σημασία να δούμε τι συνέβη αυτά τα τρεισήμισι χρόνια, να γίνει ένας απολογισμός, ενόψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Η κυβέρνηση της ΝΔ πήρε τη σκυτάλη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για να ολοκληρώσει τη μετατροπή της χώρας σε μία αμερικανοΝΑΤΟική βάση από άκρη σε άκρη, με μία συμφωνία αντίθετης με τα συμφέροντα του λαού μας. Μια συμφωνία που δεσμεύει τη χώρα, τη δένει χειροπόδαρα και τη μετατρέπει σε στόχο.

Η χώρα είναι έρμαιο των επιχειρηματικών ομίλων και ο λαός μας εκτεθειμένος στην αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνώντων, με νόμους που από κοινού ψήφισαν. Το χειμώνα, με τις χιονοπτώσεις και τις βροχές, παρατηρείται το φαινόμενο να αποκλείονται σύγχρονοι δρόμοι, αυτοί που εκμεταλλεύονται τους δρόμους να μένουν στο απυρόβλητο και την νύφη να την πληρώνει ο λαός. Εδώ, πέραν της ατομικής ευθύνης, υπάρχει και η «κλιματική αλλαγή»…

Αντίστοιχα το καλοκαίρι, καίγεται όλη η Ελλάδα. Η ευθύνη και εδώ, λέγεται «κλιματική αλλαγή». Δάση κάηκαν, σπίτια και περιουσίες καταστράφηκαν και οι πληγέντες ενημερώθηκαν ότι φταίνε οι ίδιοι για ό,τι υπέστησαν. Επιπλέον υπάρχει το περίφημο 112, για να μας ειδοποιεί τι και πότε πρέπει να το κάνουμε. Να εκκενώνουμε τα σπίτια μας όταν καίγεται το βιός του λαού και να μένουμε κλεισμένοι στα σπίτια όταν έχει χιόνια ή ισχυρές βροχοπτώσεις, για να μην αποκλειστούμε ή ενδεχομένως πνιγούμε. Και φυσικά κλεισμένοι στο σπίτι, χωρίς θέρμανση, κάτι για το οποίο το κράτος ουδεμία ευθύνη φέρει.

Αυτή την περίοδο των τρεισήμισι ετών, ο λαός μας είχε να αντιμετωπίσει την πανδημία του κορωνοϊού. Διαπιστώσαμε τη διάλυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, όταν το κράτος τον υπερφόρτωνε, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους κλινικάρχες. Είναι η περίοδος που ο ιδιωτικός τομέας της Υγείας κερδοσκοπούσε, όταν για το δημόσιο σύστημα η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, αρκούνταν σε ένα χειροκρότημα για αυτούς που νυχθημερόν έδιναν έναν άνισο αγώνα. Και φυσικά, πάνω από όλα η περίφημη «ατομική ευθύνη».

Και πριν προλάβει ο λαός μας να συνέλθει από τη λαίλαπα της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης που αυτή έφερε, εδώ και ένα χρόνο βρισκόμαστε στη δίνη ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου, που ξέσπασε στη γειτονιά μας. Είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, που κλιμακώνεται ανάμεσα στο ευρωατλαντικό μπλοκ από τη μία και τη Ρωσία με τους συμμάχους της από την άλλη. Εντείνεται η εμπλοκή της Ελλάδας τόσο στους πολεμικούς σχεδιασμούς, με εξελίξεις που αποδυναμώνουν την άμυνα της χώρας, με την αποστολή οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, ενώ σχεδιάζεται και η αποστολή στρατιωτικού προσωπικού, στο πλαίσιο της ΕΕ. Από την άλλη εμπλέκεται η χώρα σε έναν αδυσώπητο ενεργειακό πόλεμο και σε οικονομικούς ανταγωνισμούς, καθώς τα αστικά κόμματα συμφώνησαν για τα πακέτα κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Παράλληλα πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για τον λαό και τη χώρα ακόμα περισσότερο από την όξυνση των αντιθέσεων στην περιοχή και τα επιθετικά σχέδια της τουρκικής αστικής τάξης που παζαρεύει τη σχέση της με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Και είναι γνωστό πως ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ δε θέλουν να χάσουν την Τουρκία από σύμμαχο.

Το κόστος της ενέργειας βρίσκεται σε συνεχή άνοδο. Όμως, δεν είναι «εισαγόμενη η κρίση» ως συνέπεια του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. Από τις αρχές του 2021 μέχρι το τέλος του Οκτώβρη του 2021 η αύξηση στις τιμές της ενέργειας είχε παγιωθεί σε άνω του 50%. Και φυσικά, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι ιδιώτες πάροχοι, θησαυρίζουν εις βάρος του λαού. Να μην ξεχνάμε πως η ενέργεια αποτελεί αγαθό και ΔΕΝ πρέπει να είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας. Και επειδή η μνήμη δεν έχει χαθεί, το Χρηματιστήριο Ενέργειας το δημιούργησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Την κατάσταση την ενεργειακής κρίσης η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με λύσεις χαρτζιλικιού. Ενώ οι επιχειρηματικοί όμιλοι της ενέργειας έχουν πάρει πάνω από 8,4 δις, στο λαό, με τη μορφή pass, έχουν επιστραφεί κάπου 1 δις. Και αυτό το ποσό είναι από τους πάσης φύσεως φόρους, έμμεσους και άμεσους, που καταβάλλει ο λαός, όλοι εμείς…

Η κατάσταση με την αύξηση των τροφίμων είναι πλέον ανατριχιαστική. Καθημερινά αυξάνονται τα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ και εδώ η κυβέρνηση εφηύρε pass, που στην πραγματικότητα είναι 40 λεπτά την ημέρα, όταν το σουβλάκι έχει φτάσει τα 3,5 ευρώ! Και φυσικά, η νέα κοροϊδία, το «καλάθι του νοικοκυριού», με το οποίο τα μεγάλα σούπερ μάρκετ ξεπούλησαν όλα τα είδη ετικέτας τους και μόλις προχτές μάθαμε ότι επιβλήθηκαν και κάποια αστεία πρόστιμα για μη τήρηση των συμφωνημένων. Πενταροδεκάρες τα πρόστιμα μπροστά στους απίστευτους τζίρους τους….

Κι ενώ η κατάσταση εργαζόμενων και συνταξιούχων γίνεται όλο και πιο δύσκολη, καθώς και οι μεν και οι δε μετά τι πρώτο 10ήμερο, δεν τολμάνε να κοιτάξουν το πορτοφόλι τους, τα αστικά κόμματα κοροϊδεύουν το λαό, είτε με την περίφημη έξοδο από τα μνημόνια (ΣΥΡΙΖΑ), είτε με το τέλος της επιτήρησης (ΝΔ), όταν κανένας μνημονιακός νόμος δεν καταργήθηκε, ενώ η επιτήρηση σύμφωνα με τους Γερμανούς, θα υπάρχει μέχρι το 2059.

Παρόλα αυτά, σε μια χώρα που δεν έχει γιατρούς, νοσηλευτές, δασκάλους, όλων των βαθμίδων, πυροσβέστες, οι κυβερνήσεις διαχρονικά προσλαμβάνουν αστυφύλακες και παπάδες. Η κρατική βία και καταστολή αυξάνει μέρα με τη μέρα. Έβαλαν την αστυνομία και στα πανεπιστήμια, ενώ διαδηλώσεις, απεργίες και άλλα κεκτημένα, ψαλιδίζονται, περιορίζονται.

Τα όσα έχουν κάνει προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και εις βάρος του λαού, δεν έχουν τελειωμό.

Κόπτονται, τάχα, για τη λαϊκή κατοικία, όταν μόλις προχτές απέρριψαν τροπολογία του ΚΚΕ για την προστασία της. Από κοινού απέρριψαν τις τροπολογίες του ΚΚΕ που πραγματικά ενισχύουν το λαϊκό εισόδημα, όπως είναι η κατάργηση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης κ.ά.

Συνεχίζουν τον κοινό τους δρόμο, με κάποιες διαφωνίες, ίσα ίσα για να συντηρείται μια εικονική αντιπαλότητα, όταν με ευκολία βουλευτές και στελέχη των τριών μεγαλύτερων αστικών κομμάτων, μεταπηδούν με ευκολία από το ένα κόμμα στο άλλο.

Συγκάλυψαν το σκάνδαλο των υποκλοπών, δήθεν στέλνουν στην πυρά βουλευτές και ευρωβουλευτές που αναμείχθηκαν σε σκάνδαλα, όμως η κοινή τους πορεία συνεχίζεται. Μια πορεία που στριμώχνει το λαό, που ενισχύει το μεγάλο κεφάλαιο. Ο λαός να κυνηγιέται από εισπρακτικές εταιρείες και κοράκια και οι εφοπλιστές να φορολογούνται όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Να απειλούν ότι θα πάρουν τη σημαία από τα καράβια τους, όταν μια νησιωτική χώρα, με την κατ’ ευφημισμό πρώτη ναυτιλία στον κόσμο, έχει άγονες γραμμές! Και γι αυτό τα αστικά κόμματα, που κυβερνάνε διαχρονικά αυτόν τον τόπο, δεν έχουν απάντηση!

Με όλα όσα αναφέρθηκαν, αλλά και τα χιλιάδες άλλα προβλήματα, μεγάλα ή λιγότερο μεγάλα, η λύση, μπροστά σε όλες τις εκλογές που έρχονται, είναι μία! Ισχυρό ΚΚΕ!

Ισχυρό ΚΚΕ και με τις ψήφους του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, άντρες και γυναίκες, εν ενεργεία η εν αποστρατεία. Άλλωστε οι μάσκες έπεσαν και ξεκαθαρίστηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο, ποιο κόμμα ενδιαφέρεται για τις ανάγκες του προσωπικού. Με εκατοντάδες ερωτήσεις στη Βουλή, με τη συνεχή παρουσία σε στρατόπεδα, το ΚΚΕ έχει αποδείξει πως είναι δίπλα στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, όχι μόνο προεκλογικά, αλλά συνεχώς!

Οφείλουμε να πετάξουμε στα σκουπίδια την αστική προπαγάνδα, εκβιασμούς και διλήμματα, να ξεπεράσουμε κάθε προκατάληψη και να αντιληφθούμε πως το μέλλον, για το λαό, όλους εμάς, είναι ένα. Όλοι μαζί, μια γροθιά, για ένα ισχυρό ΚΚΕ.

Στο μυαλό μας στο δρόμο προς τον αγώνα να είναι οι στίχοι του Μπέρτολ Μπρεχτ, από το ποίημά του «Μην Παρασύρεστε»Μην τρεφόσαστε μ' ελπίδες ψεύτικες!
Δεν σας περισσεύει ούτε στιγμή!
Στους σωσμένους τη μούχλα αφήστε ακέραιη.
Το πιο σημαντικό είναι η ζωή
μα κανέναν μας δεν περιμένει.


Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) εα

Πηγή:alt.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Διαχρονικά προβλήματα στα στρατιωτικά νοσοκομεία

Γιάννης Αγγέλου

Τα στρατιωτικά νοσοκομεία, από την αρχή εφαρμογής των μνημονίων και στη συνέχεια με την πανδημία και την καπιταλιστική κρίση, δέχονται διαδοχικά χτυπήματα αδιαφορίας από τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του 414 Στρατιωτικού Νοσοκομείου Ειδικών Νοσημάτων (ΣΝΕΝ), που βρίσκεται στην Πεντέλη.

Στις 26 Νοεμβρίου 2012 εγκαινιάστηκαν 2 Διακλαδικές Μονάδες με υπαγωγή ΔΥΓ/ΓΕΕΘΑ, το «Διακλαδικό Κέντρο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης» (ΔΚΦΙΑΠ) και το «Διακλαδικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ενόπλων Δυνάμεων» (ΔΚΨΥΕΔ).

Το ΔΚΦΙΑΠ είναι μια πρωτοβάθμια δομή παροχής υπηρεσιών υγείας και αποκατάστασης. Απευθύνεται τόσο στο μόνιμο όσο και στο έφεδρο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους. Διαθέτει σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό και σε συνδυασμό με την υψηλή εκπαίδευση και εμπειρία του προσωπικού, μπορεί να προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες αποκατάστασης σε εξωτερικούς ασθενείς. Οι υπηρεσίες που παρέχει είναι:

-- Εξωτερικά ιατρεία φυσιατρικής εκτίμησης

-- Φυσικοθεραπεία

-- Εργοθεραπεία

-- Λογοθεραπεία

-- Υδροθεραπεία

-- Νευροφυσιολογικός έλεγχος / ηλεκτρομυογράφημα

-- Ανάλυση βάδισης / πελματογράφημα

-- Θεραπευτική άσκηση / γυμναστήριο

Διαθέτει μία ολόκληρη Πτέρυγα Νοσηλείας στον 3ο όροφο του Νοσοκομείου, πλήρως ανεπτυγμένη, σύγχρονη και εξοπλισμένη. Αλλά στο ΔΚΦΙΑΠ λειτουργούν μόνο εξωτερικά ιατρεία στον 2ο όροφο και οι 2 υδατοδεξαμενές (πισίνες).

Συνέπεια αυτού είναι οι δικαιούχοι νοσηλείας να μη νοσηλεύονται για μακρά περίοδο ανάρρωσης και να απευθύνονται σε ιδιωτικά κέντρα, με υψηλότατο κόστος, λόγω της συνήθως μακροχρόνιας και απαιτητικής αποκατάστασης.

Σημειώνεται ότι ανάλογα περιστατικά απαντώνται σε όλα τα στρατιωτικά νοσοκομεία. Ανοίγουν νέες πτέρυγες και λόγω έλλειψης προσωπικού παραμένουν κλειστές!

Αλλο μεγάλο πρόβλημα είναι τα χρέη των στρατιωτικών νοσοκομείων.

Ο ρυθμός εξόφλησης των οφειλών των στρατιωτικών νοσοκομείων προς τους προμηθευτές ιατροτεχνολογικών προϊόντων παραμένει εξαιρετικά προβληματικός.

Με την τελευταία νομιμοποιητική πράξη προμηθειών, που ψηφίστηκε την 21η Ιουλίου 2022, δινόταν η δυνατότητα εξόφλησης παλαιών οφειλών έως και την ημερομηνία αυτή. Λογικό επόμενο θα ήταν η ομαλοποίηση της εξόφλησης των προμηθευτών ιατρικών υλικών. Η κατάσταση όμως παραμένει ιδιαίτερα προβληματική σε τρία στρατιωτικά νοσοκομεία, το ΝΝΑ, το 401 ΓΣΝΑ και το 424 ΓΣΝΕ, τα οποία μετά βίας ενταλματοποιούν προς πληρωμή τιμολόγια του 2020! Αντίθετα, τόσο το 251 ΓΝΑ όσο και το ΝΙΜΤΣ εξοφλούν ήδη τιμολόγια Μαρτίου 2022.

Το πρόβλημα εστιάζεται σε μη πληρωμή οφειλών του ΕΟΠΥΥ προς τα τρία αυτά στρατιωτικά νοσοκομεία, για αποζημίωση ιατρικών πράξεων. Η λύση περνάει μέσα από το υπουργείο Οικονομικών, χρηματοδοτώντας τα τρία νοσοκομεία, είτε άμεσα είτε μέσω του ΕΟΠΥΥ. Και, φυσικά, αυτό δεν είναι θέμα του υπουργείου, αλλά της κυβέρνησης και των κομμάτων που κυβέρνησαν συνολικά, που αντιμετωπίζουν με αδιαφορία τα στρατιωτικά νοσοκομεία. Το παιχνίδι να ρίχνει ευθύνες το ένα υπουργείο στο άλλο, αφήνοντας άλυτα χρονίζοντα προβλήματα, είναι γνωστό.

Επίσης, το στρατιωτικό ιατρικό προσωπικό εκτελεί εφημερίες, χωρίς αμοιβή, τη στιγμή που στο ίδιο νοσοκομείο οι μη στρατιωτικοί γιατροί αμείβονται. Η κυβέρνηση οφείλει να καταβάλει αποζημίωση στους στρατιωτικούς γιατρούς για τις εφημερίες που εκτελούν σε όλα τα νοσηλευτικά ιδρύματα και τις υγειονομικές μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ολα τα προβλήματα έχουν έναν αποδέκτη, τον λαό. Ειδικά για τον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ανάγκη να γίνει αντιληπτό από μόνιμους και έφεδρους πως και στον χώρο της Υγείας μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό. Γιατί η πραγματικότητα που βιώνουμε στρέφεται εναντίον μας. Και, φυσικά, με όσα συμβαίνουν, στρέφουν τον κόσμο προς την ιδιωτική Υγεία, όπου οι επιχειρηματικοί όμιλοι ετοιμάζονται για το μεγάλο πάρτι εις βάρος του λαού.

Γιάννης ΑΓΓΕΛΟΥ
Σχης (ΜΧ) ε.α.

Πηγή:rizospastis.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Δωδεκάνησα: Σημαντικά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι νησιώτες

Γιάννης Αγγέλου

Σημαντικά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι νησιώτες. Στην πρόσφατη επίσκεψη του στα Δωδεκάνησα με κλιμάκιο του ΚΚΕ, ο Σχης (ΜΧ) εα, Γιάννης Αγγέλου, είχε σειρά συναντήσεων με φορείς εργαζομένων, την Ένωση Στρατιωτικών Καλύμνου, ενώ πραγματοποίησε επίσκεψη και στα νοσοκομεία και είχε αρκετές συνομιλίες με κατοίκους του νησιού, καταγράφοντας σημαντικά προβλήματα.

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των Δωδεκανήσων, είναι οι μεταφορές και συγκοινωνίες. Επειδή η χώρα μας είναι νησιωτική, οι μετακινήσεις προς και από τα νησιά είναι πολύ καλή κατά τους θερινούς μήνες, οπότε και έρχεται το μεγάλο κύμα τουριστών. Όταν οι τουρίστες εκλείψουν, τότε ο βασιλιάς είναι γυμνός. Γιατί ο μεγάλος αριθμός καραβιών καθημερινά περιορίζεται σε έναν μικρό αριθμό δρομολογίων μέσα σε ολόκληρη την εβδομάδα. Έτσι έχουμε το φαινόμενο των περίφημων «άγονων γραμμών».

Η Ελλάδα διαθέτει ναυτιλία που είναι η πρώτη στον κόσμο, όπως συχνά πυκνά αναφέρεται και τονίζεται σε πλήθος εκδηλώσεων, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, πώς είναι δυνατόν μια νησιωτική χώρα με την πρώτη ναυτιλία στον κόσμο, να έχει άγονες γραμμές. Δηλαδή νησιά στα οποία το καράβι πηγαίνει μια ή δυο φορές την εβδομάδα και αυτό εάν ο καιρός ή η κατάσταση του καραβιού το επιτρέπουν.

Δεδομένου ότι για τις άγονες γραμμές οι εφοπλιστές επιδοτούνται και επίσης οι εφοπλιστές ΔΕΝ φορολογούνται! Ή, για να είμαι ακριβέστερος, φορολογούνται κατ εκτίμησή τους!

Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι οι νησιώτες να είναι αποκομμένοι, με ότι αυτό συνεπάγεται, λαμβανομένου υπόψη και του τεράστιου κόστους πλέον των εισιτηρίων που καθιστούν την οποιαδήποτε μετακίνηση από το νησί στην ενδοχώρα εξαιρετικά δαπανηρή.

Άλλο μεγάλο ζήτημα είναι η υποστελέχωση των νοσοκομείων, σε ιατρικό προσωπικό. Τα ποσοστά είναι τραγικά και η αρμόδια Υ.Πε δεν ασχολείται με την επίλυσή τους. Παρατηρείται το φαινόμενο σε ολοκαίνουργια νοσοκομεία να μην υπάρχουν ειδικότητες αναγκαίες για την επιβίωση του λαού των νησιών. Η υποστελέχωση των νοσοκομείων των νησιών, σε ειδικότητες νεφρολόγου (ειδικά όπου υπάρχει μονάδα τεχνητού νεφρού), αναισθησιολόγου (πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα), οδοντιάτρου, παθολόγου, παιδιάτρου κ.α., δείχνει το τεράστιο πρόβλημα. Από την άλλη, ξεφυτρώνουν ιδιωτικά κέντρα τα οποία μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι της υγείας.

Τα υπάρχοντα Κ.Υ. είτε είναι παρατημένα, είτε υπολειτουργούν, με αποτέλεσμα να στερούνται πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Στην Κάρπαθο συγκεκριμένα, υπάρχει Κ.Υ. στην Όλυμπο, το μεγαλύτερο χωριό που απέχει από τη χώρα περίπου μια ώρα. Εκεί υπάρχει Κ.Υ. που δε λειτουργεί. Από την άλλη, όταν κάποιος ασθενήσει σοβαρά και χρειαστεί να διακομιστεί στο νοσοκομείο, αντί να υπάρχει μόνιμα σταθμευμένο ασθενοφόρο στην Όλυμπο και να μεταφέρει τον ασθενή, περιμένουν να έρθει το ασθενοφόρο από τη χώρα. Όλα αυτά ο λαός των νησιών τα αντιλαμβάνεται ως εγκατάλειψη στην τύχη του.

Ζήτημα είναι ο βιολογικός καθαρισμός. Σε κάποια από τα νησιά ουσιαστικά δεν λειτουργεί, σε κάποια άλλα υπολειτουργεί. Πρόθεση των δημοτικών διοικήσεων είναι να λειτουργήσουν με ιδιώτες, κάτι που αφήνει πολλά ερωτηματικά καθώς απαξιώνονται οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης. Ανάλογη πολιτική υπάρχει και στο ζήτημα λειτουργίας των φραγμάτων, όπως και της ύδρευσης, δεδομένου ότι δεν είναι πόσιμο, μέσω της αφαλάτωσης.

Ηλεκτρικό δίκτυο κακοσυντηρημένο, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται διακοπές τους χειμερινούς μήνες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το λαό των νησιών.

Τα σχολεία επίσης παρουσιάζουν προβλήματα λόγω ανυπαρξίας συντήρησης. Ακόμη και στη Ρόδο έπεσε ταβάνι σε αίθουσα με παιδιά που υπάγονται στην ειδική εκπαίδευση. Στην Κάρπαθο γυμνάσιο και ΕΠΑΛ στεγάζονται σε κοντέινερ, αφού το κτίριο που υπάρχει στο χώρο είναι ακατάλληλο, ενώ είναι και κτίριο – φάντασμα, αφού δεν υπάρχει στην Πολεοδομία!

Οι κάτοικοι των Δωδεκανήσων δέχονται και αυτοί τις συνέπειες από την μεγάλη ακρίβεια, το κόστος των καυσίμων και της ενέργειας. Τα βασικά προϊόντα είναι ακόμα πιο ακριβά, από ότι είναι στην ηπειρωτική χώρα. Ένας βασικός λόγος είναι η κατάργηση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ που ψήφισαν μαζί ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, με το τρίτο μνημόνιο. Η επαναφορά του αποτελεί μια δίκαιη απαίτηση, όλων των νησιωτών για την οποία κυβέρνηση της Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, προκλητικά κωφεύουν. Χαρακτηριστικό είναι ότι απέρριψαν την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ για την επαναφορά του.

Όσα αναφέρονται αποτελούν μέρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός των νησιών του Αιγαίου. Οι κυβερνώντες και οι κυβερνήσαντες που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν εκ νέου, έχουν αφήσει το λαό στην τύχη του, υπηρετώντας πιστά την εξυπηρέτηση των εφοπλιστών, των επιχειρηματικών ομίλων και των πάσης φύσεως οικονομικών συμφερόντων. Όπως πολύ χαρακτηριστικά μου είπε κάτοικος ενός από τα νησιά των Δωδεκανήσων:

«Δεν ενδιαφέρονται για μας. Αυτό που θέλουν είναι να ρημάξουμε, να στείλουμε τα παιδιά μας στην Αθήνα, να μορφωθούν και να μας έρθουν πίσω να μας κυβερνήσουν και μόνο»…

Αυτά τα λόγια, ενός ανθρώπου που κάθισε μαζί μας για έναν καφέ, κρύβουν ΟΛΗ την πραγματικότητα.

Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) εα
ΜΒΑ, Ms’c 

Πηγή: ALT.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού: Γράμμος – Βίτσι – Χρυσαυγιτιλίκι

Ιδού ποια είναι η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού - άρθρο του Γιάννη Αγγέλου, Συνταγματάρχη Μηχανικού ε.α ( από το alt.gr)

Ποια είναι η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ) που που διώκει με αγωγές τον δημοσιογράφο Νίκο Μπογιόπουλο; Ποιός αλήθεια διοργανώνει εκδηλώσεις σε Γράμμο – Βίτσι «κατά των κομμουνιστοσυμμοριτών» και το 2020 παραλίγο να παραστεί και επίσημα η κυβέρνηση της χώρας;

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γιάννη Αγγέλου, Συνταγματάρχη Μηχανικού ε.α*, της 15/10/2020 από το alt.gr, με τίτλο «Οι μάσκες έπεσαν…». Ιδού, λοιπόν, ποιοι είναι:

“Οι μάσκες έπεσαν…” (alt.gr, 15/10/2020)

Μια βδομάδα μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου όπου η Χρυσή Αυγή χαρακτηρίστηκε Εγκληματική Οργάνωση και εν αναμονή της ανακοίνωσης των ποινών, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, δείχνοντας πρωτοφανή ασέβεια προς τον θεσμό της Δικαιοσύνης, γράφει για «προσχεδιασμένη καταδίκη» ενώ διερωτάται «ποιος θα αναπληρώσει το κενό της έκφρασης του πατριωτικού χώρου».

Σημειώνεται ότι ο ίδιος διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του κόμματος του Φαήλου Κρανιδιώτη, ενώ συνομιλούσε και με το κόμμα της Χρυσής Αυγής.

Είναι γνωστό πως οι υποψήφιοι για τις Εκλογές της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού οφείλουν να μην έχουν κομματικές θέσεις και να μην εκφράζουν δημόσια κομματικές απόψεις. Ασφαλώς, αυτό δεν περιλαμβάνει όσους ανήκουν σε ακροδεξιά κόμματα ή δεξιά κόμματα! Αυτοί θεωρούνται έτσι κι αλλιώς «ακομμάτιστοι».

Φώτο Αρχείου / Γιορτές μίσους στο Γράμμο και στο Βίτσι που διοργανώνει η Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού μαζί με τους εγκληματίες ΝΑΖΙ βουλευτές της Χρυσής Αυγής / Πηγή: ΕΑΑΣ

Είναι γνωστό ότι οι ΕΑ είναι ΝΠΔΔ, υπάγονται στο ΥΠΕΘΑ και χρηματοδοτούνται από την ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ εισφορά των μελών τους και από το ΥΠΕΘΑ. Στις εκλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ τον περασμένο Φλεβάρη, προσήλθε και ψήφισε το 26,97% από το σύνολο των εγγεγραμμένων, εκτινάσσοντας την αποχή στο 73,03%. Ψήφισε, δηλαδή, λιγότερο από το 1/3 των εγγεγραμμένων μελών της.

Συνεχίζοντας την παράδοση, στο τέλος του καλοκαιριού, προγραμμάτισε και πραγματοποίησε τις γνωστές γιορτές μίσους στο Γράμμο και στο Βίτσι. Είχε προσκληθεί να παραστεί και τελικά δεν παρέστη ο υφυπουργός Άμυνας, μετά από το σάλο που προκλήθηκε.

Όπως γίνεται αντιληπτό, η ανάρτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου είναι άκρως απαράδεκτη και το ΔΣ της ΕΑΑΣ οφείλει, σεβόμενο το σύνολο των αποστράτων Αξιωματικών, να ζητήσει την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου.

Φώτο Αρχείου / Συνάντηση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ) με τους εγκληματίες ΝΑΖΙ βουλευτές της Χρυσής Αυγής / Πηγή: armyvoice

Εγείρεται και πολιτικό θέμα, αφού η ΕΑΑΣ είναι εποπτευόμενος φορέας του ΥΠΕΘΑ. Δεν είναι δυνατόν το σύνολο των κυβερνητικών στελεχών να θριαμβολογούν για την απόφαση της Δικαιοσύνης και μια εβδομάδα μετά, να υπάρχει τέτοια ανάρτηση από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του φορέα.

Στις τελευταίες εκλογές για την ανάδειξη του νέου ΔΣ, αυτοί που προσήλθαν και ψήφισαν, γνώριζαν τι ψήφισαν; Είναι σίγουροι πως τέτοιες απόψεις τους εκφράζουν; Όσοι από το νέο ΔΣ υποστηρίζουν αυτές τις απόψεις θέλουν να τους εκπροσωπούν; Συμφωνούν με τον αποκλεισμό κειμένων όσων δεν είναι «ημέτεροι», από την εφημερίδα των αποστράτων;

Φώτο Αρχείου / Γιορτές μίσους στο Γράμμο και στο Βίτσι που διοργανώνει η Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού μαζί με τους εγκληματίες ΝΑΖΙ βουλευτές της Χρυσής Αυγής – Διακρίνονται οι ΝΑΖΙ Μπαρμπαρούσης, Παπάς κ.α / Πηγή: ΕΑΑΣ

Αποδεικνύεται ότι καμιά δικαστική απόφαση, όσο σοβαρή και αν είναι, δεν πρόκειται να εξαφανίσει το φασισμό από τη χώρα μας, όσο το αυγό του φιδιού φωλιάζει για τα καλά σε φορείς όπως οι Ενώσεις Αποστράτων.

Το σύνολο των Αποστράτων Αξιωματικών ούτε υποστηρίζει, ούτε δέχεται αυτές τις απόψεις. Και φυσικά, η ΕΑΑΣ καλείται να λογοδοτήσει στα μέλη της.

Τα αστεία τελείωσαν, οι μάσκες έπεσαν. Αυτή η παρέα που αποκαλείται ΕΑΑΣ και συντηρείται από εμάς, ΔΕΝ μας εκφράζει.

*Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) ε.α
ΜΒΑ, Ms’c


Πηγή:imerodromos.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Δυνάμωμα της πάλης ενάντια σε ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, ενίσχυση του ΚΚΕ

Γιάννης Αγγέλου
΄

Οι δύο μονομάχοι ετοιμάζονται για την προεκλογική περίοδο, θέτοντας σειρά διλημμάτων προς τον λαό, με στόχο τον αποπροσανατολισμό του, βάζοντας τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα κάτω από το χαλί. Πρόσφατα έντονη δυσοσμία και μπόχα αναδίδεται από το σκάνδαλο των υποκλοπών και ιδιαίτερα στην ΚΕ του ΚΚΕ.

Με άλλοθι τον εξελισσόμενο πόλεμο στην Ουκρανία, δεν αισθάνονται την ανάγκη να ψελλίσουν κάτι για την καλπάζουσα ακρίβεια σε βασικά είδη, που οδηγεί τον λαό σε απόγνωση.

Πανηγυρίζουν που από κοινού τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, έχουν μετατρέψει τη χώρα σε μια τεράστια αμερικανοΝΑΤΟική βάση - ορμητήριο για οποιαδήποτε επιχείρηση σε γειτονικές χώρες και ασφαλώς με συμμετοχή στον πόλεμο στην Ουκρανία.

Μετά την πρόσφατη επίσκεψη των ΥΕΘΑ και Α/ΓΕΕΘΑ στις ΗΠΑ και την ιδιαίτερη μνεία στη χρήση των υποδομών Σούδας, Αλεξανδρούπολης και Βόλου για την υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ και NATO, επιβεβαιώνεται η όλο και βαθύτερη συμμετοχή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια.

Οδηγός είναι η «Στρατηγική ΝΑΤΟ 2030», η οποία εκσυγχρονίζει τη «Στρατηγική Αντίληψη 2010», μετατρέποντάς την σε «περισσότερο πολιτική και παγκόσμια Συμμαχία», προσαρμόζοντάς την στην αντιμετώπιση ενός αβέβαιου και απειλητικού μέλλοντος.

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως παρουσιάζει το ΝΑΤΟ σε επίσημα στοιχεία, δαπανά σε εξοπλισμούς το 3,76% του ΑΕΠ, κοντά 7,5 δισ. ευρώ, σχεδόν διπλάσιο ποσοστό από αυτό που υποχρεούνται να δαπανούν τα μέλη του, ούσα η πρώτη χώρα αναλογικά ακόμη και από τις ΗΠΑ.

Επίσης αποδεικνύεται με τον πλέον εμφατικό τρόπο πως με τον τρόπο που υλοποιήθηκαν και υλοποιούνται τα εξοπλιστικά προγράμματα, η χώρα μας αποτελεί έναν από τους καλύτερους πελάτες των μονοπωλίων των πολεμικών βιομηχανιών, δέσμια στις απαιτήσεις για συγκεκριμένους εξοπλισμούς εκ μέρους του ΝΑΤΟ, για την ενίσχυση της ΝΑ πτέρυγάς του.

Και φυσικά, αυτό δεν είναι πολιτική της ΝΔ μόνο, αλλά όλων των κομμάτων που κυβέρνησαν. Δαπανούν δισεκατομμύρια για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, αντί να τα διαθέσουν για τις ανάγκες του λαού. Η σημερινή συμμετοχή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας έχουν εμπλακεί στον Περσικό, στο Αφγανιστάν, στο Μάλι και στα Βαλκάνια, όπου και συνεχίζουν. Και τώρα εμπλέκονται στη Σαουδική Αραβία και την Ουκρανία με την αποστολή οπλισμού και πυρομαχικών, ενώ ετοιμάζεται να στείλει και προσωπικό.

Η προστασία των συνόρων μας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ είναι ένας μεγάλος μύθος, που τα αστικά κόμματα φροντίζουν να επικαλούνται. Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα και θεωρεί το Αιγαίο ενιαίο επιχειρησιακό χώρο. Καλεί μάλιστα τις δυο χώρες «να τα βρούνε», δηλαδή να παζαρέψουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η συνάντηση στα τέλη του Μάρτη Μητσοτάκη και Ερντογάν, στο πλαίσιο της ειδικής επιχείρησης στην Ουκρανία, μόνο αθώα δεν ήταν. Η Δύση επιδιώκει να κρατήσει την Τουρκία στο ΝΑΤΟ, γιατί της είναι εξαιρετικά χρήσιμη και προκειμένου να το πετύχει αυτό είναι έτοιμη να παζαρέψει τις απαιτήσεις της τουρκικής αστικής τάξης. Οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά και οι ΗΠΑ από τη φύση τους δεν μπορούν να διασφαλίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Επισημαίνεται ότι οι βεβαιότητες ή προσδοκίες περί ύπαρξης πετρελαίου στο Αιγαίο εμφανίζονται ζωηρά στο προσκήνιο το 1973. Η χούντα των συνταγματαρχών είχε προχωρήσει σε ερευνητικές γεωτρήσεις νοτιοανατολικά της Λήμνου. Οι έρευνες όπως ήταν φυσικό πραγματοποιήθηκαν από αμερικανική εταιρεία και δεν προκάλεσαν, σε εκείνη τη φάση, την παραμικρή αντίδραση από την πλευρά της Τουρκίας. Για πρώτη φορά εκδηλώνεται αντίδραση από την πλευρά της Αγκυρας τον Νοέμβρη του 1973.

Η κυβέρνηση της Αγκυρας παραχωρεί στην τουρκική εταιρεία ΤΡΑΟ άδειες για πετρελαϊκές έρευνες σε 27 περιοχές. Ουσιαστικά είναι η πρώτη απροκάλυπτη τουρκική διεκδίκηση επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.

Την πρώτη φορά, τον Νοέμβρη του 1973, η τουρκική κυβέρνηση δημοσίευσε χάρτες με τις περιοχές που εκχωρούνταν στην ΤΡΑΟ, βορειοδυτικά των νήσων Λέσβου και Χίου και νοτιοανατολικά και ανατολικά των νήσων Σαμοθράκης, Λήμνου και Αη Στράτη.

Αργότερα, στις 18 Ιούλη του 1974, παραχωρεί νέες άδειες για έρευνες υδρογονανθράκων σε τμήματα του Νότιου Αιγαίου, δυτικά των Δωδεκανήσων, σε περιοχές που ανήκουν στην υφαλοκρηπίδα των Δωδεκανήσων και των Κυκλάδων.

Σημειώνεται πως οτιδήποτε έχει συμβεί από τότε μέχρι και σήμερα στο Αιγαίο, γίνεται με παρεμβάσεις των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, με βαριές ευθύνες των κυβερνήσεων της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.

Η πρόσφατη δραστηριότητα για νέες έρευνες από την τουρκική πλευρά δεν είναι αθώα. Οι παρουσιαζόμενες ελλείψεις σε Ενέργεια σε παγκόσμια κλίμακα, μετά τις κυρώσεις στη Ρωσία και την αντίδρασή της, στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, δίνουν το έναυσμα για πιεστική αναζήτηση νέων πηγών Ενέργειας.

Εκτός του ΝΑΤΟ, στη λογική τού «βρείτε τα» έχει μπει και η ΕΕ. Γνωρίζει και αναγνωρίζει πως όταν πάνω από 4.500 ευρωπαϊκές επιχειρήσεις βρίσκονται στην Τουρκία, οποιαδήποτε άλλη στάση είναι σαν να πυροβολεί τα πόδια της. Στο καπιταλιστικό σύστημα οι επιχειρηματικοί όμιλοι σχεδιάζουν την πολιτική των κυβερνήσεων...

Η κυβέρνηση καλλιεργεί και ένα κλίμα εφησυχασμού στον λαό, όταν την ίδια στιγμή η Τουρκία με τις πλάτες των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ αμφισβητεί ανοιχτά το μισό Αιγαίο, την κυριαρχία ελληνικών νησιών, με παραβιάσεις του εναέριου και θαλάσσιου χώρου, στο πλαίσιο της στρατηγικής της «Γαλάζιας Πατρίδας». Καθημερινά έχουμε προκλητικές τουρκικές δηλώσεις, ενώ σημειώνεται νέο ρεκόρ παραβιάσεων, καταρρίπτοντας τον μύθο πως τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη και η οποιαδήποτε συμμαχία μαζί τους μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή.

Η παρουσία των ΝΑΤΟικών δυνάμεων στη χώρα, πέραν όλων των άλλων, έχει πετύχει να συμπεριληφθεί και η Ελλάδα στη λίστα των «μη φιλικών χωρών» από τη Ρωσία, ενώ Ρώσοι αξιωματούχοι προειδοποιούν σε κάθε περίπτωση πως κάθε βάση στη χώρα αποτελεί στόχο των πυραύλων τους.

Η Ελλάδα συμμετέχει σε μεγάλο αριθμό ασκήσεων του ΝΑΤΟ, επιβεβαιώνοντας την όλο και βαθύτερη εμπλοκή της στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Η άσκηση «Defender Europe», με την οποία γίνεται κυκλική εναλλαγή δυνάμεων των ΗΠΑ της Αφρικής με την Ευρώπη, η «Atlantic Resolve» που μετά το 2014 φέρνει πρόσθετες αμερικανικές δυνάμεις στην Ευρώπη, ενώ και στην πρόσφατη Διμερή Διακλαδική Συνεκπαίδευση Ελλάδος και ΗΠΑ «POSEIDON'S RAGE 22» μεταστάθμευσαν στην 115 Πτέρυγα Μάχης στη Σούδα 10 F-35 και 14 F-15 των Αμερικανών, μαζί με το προσωπικό υποστήριξής τους.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα που με κάθε τρόπο έχει προειδοποιήσει τον ελληνικό λαό ότι βρισκόμαστε σε μια δίνη από επικίνδυνες εξελίξεις. Είναι το κόμμα που με κάθε ευκαιρία επισημαίνει τους κινδύνους της εμπλοκής μας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Εγγυητής της ειρήνης είναι μόνο οι λαοί, όχι οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

Οι λαοί της Ευρώπης, οι λαοί της περιοχής της Μεσογείου ετοιμάζονται για έναν δριμύ χειμώνα, με πολλές αρνητικές εκπλήξεις από τις κυβερνήσεις τους. Ηδη μιλούν για την περίφημη «επισιτιστική» κρίση. Τώρα είναι η ώρα ο λαός να συμπορευτεί με το ΚΚΕ. Να αντιληφθεί πως όσα κόμματα και αν εμφανιστούν μπροστά του στις προσεχείς εκλογές, αποτελούν ανάχωμα και κόμματα μιας χρήσης.

Ο λαός μας έχει πλούσια εμπειρία από την κοροϊδία των κομμάτων που τον κυβέρνησαν και τον κυβερνούν. Τρανό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη αποκάλυψη των υποκλοπών - συνακροάσεων καθώς και οι συχνές συνακροάσεις - υποκλοπές των τηλεφώνων στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ. Οι απαράδεκτες, άθλιες και παράνομες υποκλοπές - παρακολουθήσεις, που έγιναν τόσο με την κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν πρόκληση για τον λαό μας. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε και τα άλλα κόμματα ακούμπησαν το σάπιο, αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο, με το οποίο αλωνίζουν μυστικές υπηρεσίες, υπηρεσίες ασφαλείας, ιδιωτικοί στρατοί και κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί των ΗΠΑ, της ΕΕ και των κρατών - μελών της.

Πρόκειται για νόμους, κατευθύνσεις της ΕΕ και πρακτικές που υπηρετούν και θωρακίζουν πολύπλευρα την εξουσία και τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος του λαού και των δικαιωμάτων του.

Η μόνη πραγματική ελπίδα είναι η συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Για να σταματήσει ο παραλογισμός των εξοπλισμών προς όφελος ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Για να γυρίσουν πίσω γυναίκες και άντρες των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν σε αποστολές εκτός της πατρίδας μας.

Γιατί το ΚΚΕ είναι το κόμμα που διαχρονικά έχει πει μόνο αλήθεια και ουδέποτε κορόιδεψε τον λαό.

Για να είναι ο λαός αφέντης και νοικοκύρης στον τόπο του μακριά από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Γιατί πραγματικά αξίζουμε μια ζωή στα μέτρα των ονείρων, στο μπόι μας.

Γιάννης ΑΓΓΕΛΟΥ
Σχης (ΜΧ) εαΜΒΑ, Ms’c

Πηγή:rizospastis.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι «Κομμένες γλώσσες» αποτελούν μια καταβύθιση στην πραγματικότητα

Γιάννης Αγγέλου*

Υπάρχουν πολλών ειδών βιβλία. Βιβλία που τα αγοράζεις για να υπάρχουν στη βιβλιοθήκη σου, λέγοντας «το έχω και εγώ αυτό», βιβλία που τα αγοράζεις για να τα διαβάσεις γιατί έχεις ακούσει τόσα πολλά, αλλά τελικά μετά τις πρώτες 20 σελίδες τα αφήνεις με το σελιδοδείκτη στη σελίδα 20, και βιβλία που τα αγοράζεις γιατί έχεις την περιέργεια να τα διαβάσεις, τα ξεκινάς και μέσα σε δυο μέρες το πολύ τα έχεις τελειώσει, διερωτώμενος αν ο συγγραφέας έχει γράψει κι άλλα βιβλία ή πότε πρόκειται να εκδοθεί το επόμενο βιβλίο του. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκουν οι «Κομμένες γλώσσες» του Παναγιώτη Κολέλη.

Αυτό το βιβλίο το διάβασα μέσα σε μία μόλις μέρα. Καθώς η μια ιστορία διαδεχόταν την άλλη, μου ήταν αδύνατον να το αφήσω. Ήθελα να κάνω το επόμενο βήμα και το επόμενο με οδηγούσε στο επόμενο. Κάθε ιστορία αποτελεί μια καταβύθιση στην πραγματικότητα, την οποία πολλές φορές κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Καθώς τις διάβαζα, έκλεινα τα μάτια και αμέσως βρισκόμουν να περιπλανιέμαι σε ταινίες του ιταλικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60. Μπορεί ορισμένοι να ισχυριστούν πως οι ιστορίες δεν έχουν καλό τέλος, πως υπάρχει μια θλίψη, όμως η ίδια η ζωή είναι δύσκολη, ανηφορική, με στιγμές δροσιάς, ανάσας και γέλιου. Ο συγγραφέας, μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο, θέλει να φωτίσει αυτό που όλοι λησμονούμε, την ίδια τη ζωή.

Πάντοτε, διαβάζοντας ένα βιβλίο, ξυπνάει μέσα μου ο σκηνοθέτης. Δεν υπήρξα ποτέ, δεν έχω σκοπό να γίνω. Όμως κάθε βιβλίο, ο καθένας μας μπορεί να το σκηνοθετήσει και να το δει σαν ταινία. Σε αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας αποδεικνύεται εξαιρετικός σκηνοθέτης, περιορίζοντας στο ελάχιστο το «ταλέντο» μου! Και αυτό με έκανε να νιώθω πολύ όμορφα, αφού μου προσέφερε όλη την ιστορία – ταινία στο πιάτο!

Η ατμόσφαιρα του βιβλίου με συνοδεύει ακόμη και σήμερα: Η δυστοπική πραγματικότητα, η δυστοπικότερη καθημερινότητα, οι φωτιές, η ακρίβεια, το φθινόπωρο που καραδοκεί να πάρει τη σκυτάλη από το καλοκαίρι και ο χειμώνας που περιμένει να ακολουθήσει με τη σειρά του το φθινόπωρο. Όλα αυτά που ζήσαμε, που ζούμε και που θα ζήσουμε. Και που θα αναδείξουν περισσότερο το έργο του συγγραφέα, αφού θα ανατρέξουμε στις σελίδες του βιβλίου, ψάχνοντας την «επιβεβαίωση».

Αν κλείνουμε τα μάτια δε σημαίνει πως δεν υπάρχει γύρω μας αυτό που δε μας αρέσει. Μιλάμε για παγκόσμια ειρήνη, που δεν υπήρξε ποτέ. Ξαφνικά ανακαλύπτουμε έναν πόλεμο, ενώ γύρω μας υπάρχουν εστίες πολέμου σε όλο τον πλανήτη. Διαπιστώνουμε σήμερα πως υπάρχει καπιταλισμός, ενώ ο πλειστηριασμός ενός σπιτιού είναι απλώς η τιμωρία του κακοπληρωτή που ξαφνικά έγινε τέτοιος, ενώ μέχρι πρότινος δεν ήταν.

«Πώς γίνεται οι άλλοι να ορίζουν λίγο – λίγο τη μοίρα μας, να μας την επιβάλλουν κι εμείς να το δεχόμαστε;», έγραφε ο σπουδαίος μας Γιάννης Ρίτσος και οι «Κομμένες γλώσσες» αποτελούν μια σημαντική συμβολή στην προσπάθειά μας να μη δεχθούμε τη μοίρα που οι άλλοι θέλουν να μας επιβάλλουν.

*Συνταγματάρχης (ΜΧ) ε.α, ενώ ήταν και υποψήφιος ευρωβουλευτής και βουλευτής με το ΚΚΕ το 2019. 

Πηγή:https://www.efsyn.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο πόλεμος της Ουκρανίας δείχνει τον αναδυόμενο μετα-αμερικανικό κόσμο

Γιάννης Αγγέλου

Δυο μήνες μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση και εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, πολλά από αυτά που μέχρι σήμερα ίσχυαν, ανατρέπονται. Αυτή η νέα διαμορφούμενη πραγματικότητα, τα νέα διαρκώς μεταβαλλόμενα δεδομένα, οδηγούν σε σκέψεις και κάποια πρόωρα συμπεράσματα που ο χρόνος θα δείξει αν τελικά επαληθευτούν.

Παρά τις συνεχείς πιέσεις των ΗΠΑ να εμπλέξουν στην σύγκρουση όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες, ένας μεγάλος αριθμός χωρών της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής έχουν χαράξει μια ουδέτερη πορεία. Η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία, η Τουρκία, η Ινδονησία, η Νότια Αφρική, ακόμη και το Μεξικό κράτησαν αποστάσεις, αντιστεκόμενες στις πιέσεις για διπλωματική απομόνωση της Ρωσίας ή συμμετοχή στην εκστρατεία για την επιβολή κυρώσεων στην οικονομία της.

Σημειώνεται ότι οι ασιατικές εταιρείες παρέμειναν στη Ρωσία ακόμη και όταν οι δυτικές ομόλογοί τους εγκατέλειψαν μαζικά τη χώρα. Στα Ηνωμένα Έθνη, μια ομάδα αφρικανικών κρατών, μεταξύ των οποίων η Νότια Αφρική, απείχαν από ψηφίσματα με στόχο τον εξοστρακισμό του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν για την εισβολή.

Η ουδέτερη στάση όλων αυτών των χωρών έχει προκαλέσει σοκ σε πολλές δυτικές ελίτ, που είχαν συνηθίσει να δίνουν εντολές και οδηγίες σε αυτά τα κράτη για τις γεωπολιτικές θέσεις που πρέπει να λάβουν. Η περίοδος κατά την οποία η Δύση είχε, ως η μόνη υπερδύναμη κατά τη διάρκεια μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, την υποστήριξη των πάντων, έχει τελειώσει.

Όταν το 1991 ανατράπηκε η Σοβιετική Ένωση και επικράτησε η αντεπανάσταση, οι παγκόσμιες υποθέσεις οδηγήθηκαν σε μια περίοδο αμερικανικής μονοπολικής ηγεμονίας. Από το 2008 η κυρίαρχη θέση των ΗΠΑ άρχισε να κλονίζεται και να υποχωρεί. Η καπιταλιστική χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε εκείνη το χρονιά και προκάλεσε ντόμινο σε όλο τον κόσμο, προκάλεσε την υποχώρηση των ΗΠΑ, ενώ έβγαλε στο προσκήνιο και άλλες χώρες, δημιουργώντας ευκαιρίες να διαδραματίσουν πιο σημαντικό ρόλο. Η τότε νέα πραγματικότητα έφερε την ίδρυση της G20.

Εκείνη την περίοδο σχηματίζονται και οι BRICS, ένας οργανισμός μεταξύ των ταχέως αναπτυσσόμενων καπιταλιστικών οικονομιών των χωρών Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής. Πρόκειται για νέους παίκτες στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, που συνενώνονται μεν στα πλαίσια του διεθνούς μονοπωλιακού ανταγωνισμού και αποτελούν το 1/4 του παγκόσμιου ΑΕΠ, το 40% του πληθυσμού του πλανήτη και το 26% της έκτασης, αλλά ταυτόχρονα αναπτύσσονται και ανταγωνισμοί και κόντρες μεταξύ τους. Σημειώνεται ότι όλες αυτές οι οικονομίες χτυπήθηκαν από την καπιταλιστική οικονομική κρίση το 1997 – 1998 και οι λαοί τους δέχθηκαν σφοδρή επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά τους δικαιώματα. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που ακολούθησε «πάτησε» ακριβώς πάνω στα σμπαραλιασμένα εργατικά δικαιώματα διαψεύδοντας, ιδιαίτερα τους οπορτουνιστές ανά τον κόσμο, που είδαν στους BRICS το πρότυπο ανάπτυξης και το υποτιθέμενο «αντίπαλο δέος» στον «παλιό ιμπεριαλιστικό κόσμο».

Οι χώρες Ρωσία, Ινδία και Κίνα αποτελούν τον πυρήνα αυτής της δομής και η μορφή της τριμερούς συνεργασίας τους είναι γνωστή ως RIC. Οι ίδιες χώρες είναι μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) που είναι μια ακόμη πολυπολική πλατφόρμα συνεργασίας με έμφαση στην ασφάλεια σε αντίθεση με των BRICS, που εστιάζουν στην οικονομία.

Είναι προφανές πως ο αναδυόμενος κόσμος έχει ως βάση του την πολυπολικότητα, σε αντίθεση τη μονοπολική αντίληψη της Δύσης. Στις 16 Ιουνίου 2009, οι ηγέτες των χωρών BRIC (των μετέπειτα BRICS) πραγματοποίησαν την πρώτη σύνοδο κορυφής στο Αικατερίνμπουργκ (Ρωσία) κατά την οποία εξέδωσαν δήλωση με την οποία ζητούσαν τη δημιουργία μιας «δίκαιης, δημοκρατικής και πολυπολικής παγκόσμιας τάξης». Ο Χάρτης του ΟΗΕ επί του οποίου ουσιαστικά τέθηκαν οι βάσεις του Διεθνούς Δικαίου, είχε ως όραμα την πολυπολικότητα. Η μη υλοποίησή του έγκειται στο ότι η δημοσίευσή του συνέπεσε με την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου.

Με την πολυπολικότητα αυτό που γίνεται ξεκάθαρο είναι πως «μπαίνουν» και άλλοι παίκτες στο παιχνίδι της διεκδίκησης, κάτι που είναι εις βάρος των λαών. Αναδύονται νέα κέντρα επιχειρηματικών συμφερόντων, νέες ανάγκες ανάπτυξής τους, κάτι που συνεπάγεται μεγαλύτερη ένταση των ανταγωνισμών μεταξύ τους

Είναι γεγονός πως οι λαοί, δεν έχουν να περιμένουν τίποτα θετικό. Η διασφάλιση των συμφερόντων των μονοπωλίων προϋποθέτει την ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση και την εμπλοκή σε επικίνδυνους σχεδιασμούς.

H Ινδία προσφέρει ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο πολύ αυτή η στάση ουδετερότητας έχει ενοχλήσει τις ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν επέκρινε την Ινδία ότι φοβάται την απάντησή της στη Ρωσία, σε σύγκριση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ιαπωνία, που έχουν συσπειρωθεί για την ουκρανική υπόθεση.

Αν και οι Αμερικανοί πίστευαν ότι η Ινδία θα ήταν πρόθυμη να παίξει το ρόλο της ως εταίρος των ΗΠΑ, λειτουργώντας ως ανάχωμα προς την Κίνα, εντούτοις αποδεικνύεται ότι η Ινδία έχει τα δικά της συμφέροντα να προστατεύσει. Είναι σημαντικός πελάτης ρωσικών όπλων και ενέργειας, απολαμβάνοντας μια μακρά σχέση με τη Μόσχα που χρονολογείται από τον Ψυχρό Πόλεμο. Οι Ινδοί δεν θα ήθελαν να θυσιάσουν αυτούς τους δεσμούς απλώς για να κερδίσουν τον έπαινο της Ουάσιγκτον.

Πέρα από την Ινδία υπάρχουν και άλλες χώρες που επέλεξαν την ουδετερότητα, ενοχλώντας με τη στάση τους αυτή τις ΗΠΑ, όπως ένας μεγάλος αριθμός αφρικανικών χωρών. Στην ψηφοφορία του ΟΗΕ που καταδίκαζε τη Ρωσία για την εισβολή, 17 αφρικανικά κράτη επέλεξαν να απόσχουν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Linda Thomas-Greenfield να επικρίνει τις χώρες για την αδυναμία τους να κατανοήσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης, παραβλέποντας τις όποιες σχέσεις των χωρών αυτών με τη Ρωσία, απαιτώντας να τηρήσουν μια στάση σύμφωνη με των ΗΠΑ.

Όπως η Ινδία, τα αφρικανικά κράτη έχουν τα δικά τους συμφέροντα στη σύγκρουση, που είναι διαφορετικά από τα αντίστοιχα των ΗΠΑ. Πολλά κράτη έχουν καλές σχέσεις με τη Ρωσία και έχουν δημιουργήσει οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς με την κυβέρνηση του Πούτιν. Η Ρωσία είναι ένας σημαντικός προμηθευτής πρώτων υλών όπως το σιτάρι, ενώ απολαμβάνει δημοτικότητα ως εναλλακτική λύση στη Δύση για επενδύσεις και υποστήριξη σε θέματα ασφάλειας.

Ένα άλλο εξαιρετικά σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα είναι ότι ενώ πολλές δυτικές χώρες δεσμεύτηκαν να δεχτούν Ουκρανούς πρόσφυγες τον περασμένο μήνα, οι Αφρικανοί που ζουν στην Ευρώπη έχουν υποστεί ρατσισμό στα συνοριακά περάσματα ενώ προσπαθούν να ξεφύγουν από ανάλογες συγκρούσεις οι ίδιοι. Αυτό το θέμα προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε πολλούς Αφρικανούς. Αυτό βέβαια αγνοήθηκε από την πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Thomas-Greenfield, όταν κάλεσε τα αφρικανικά κράτη να συνταχτούν με τις ΗΠΑ.

Αυτό που συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα και για το οποίο οι ΗΠΑ επικρίνουν τη Ρωσία για μια βάναυση, απρόκλητη εισβολή σε μια κυρίαρχη χώρα, μετά από δεκαετίες επιθετικότητας και καταχρήσεων από μέρους τους, μεγάλο μέρος του κόσμου έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αξιοπιστία των ΗΠΑ δεν υφίσταται.

Η στάση τους να ακολουθήσουν έναν άλλο δρόμο, μακριά από το ένα ή το άλλο μπλοκ, όπως αναγκάστηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, δείχνει πως είναι απίθανο να επιστρέψουν ποτέ στους προηγούμενους ρόλους τους ως ικέτες ή οπαδοί της Δύσης. Οι επίδοξες μεγάλες δυνάμεις, Κίνα και Ινδία, με τα δικά τους προβλήματα σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν τη Δύση στην παρακμή της.

Μέσω όλων όσων συμβαίνουν, αναπόφευκτα τίθεται το ερώτημα αν ξεκινά το τέλος της παγκοσμιοποίησης. Το ερώτημα αυτό απασχολεί ολοένα και πιο έντονα τον δημόσιο διάλογο σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο διεθνώς, ιδιαίτερα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την αύξηση των οικονομικών κυρώσεων της Δύσης απέναντι στη Μόσχα, εξέλιξη που εγγράφεται σε μια αλληλουχία εντάσεων και κρίσεων προς την κατεύθυνση αυτή.

Το Brexit, η προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και η πανδημία διαμόρφωσαν συνθήκες αμφισβήτησης της ομαλής λειτουργίας του πλαισίου της οικονομικής παγκοσμιοποίησης, Βέβαια η παγκοσμιοποίηση είχε ήδη δεχτεί δυο σοβαρά χτυπήματα από την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ και του 2010 στην Ευρώπη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μοιάζει με καταλύτη για να επιταχύνει την τάση απo-παγκοσμιοποίησης.

Αν ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι προεκτάσεις του σηματοδοτούν το τέλος της παγκοσμιοποίησης όπως τη βίωσε ο πλανήτης τις τελευταίες δεκαετίες, πώς θα είναι η «νέα» κατάσταση; Αυτό το ερώτημα προς το παρόν δεν μπορεί να απαντηθεί με σιγουριά.

Η διαμόρφωση δύο πόλων («Δύση», με ΗΠΑ, Ευρώπη – «Ανατολή» με Κίνα, Ρωσία κ.ά.) είναι μια εκδοχή που μοιάζει εξαιρετικά απλουστευτική, δεδομένου ότι η Κίνα είναι στενά συνδεδεμένη τόσο με τις ΗΠΑ όσο και με την Ευρώπη, παρά τους ισχυρούς δεσμούς Πεκίνου – Μόσχας. Η Κίνα να συνεχίζει κανονικά τις εμπορικές συναλλαγές της με τη Ρωσία, αποτελώντας «στήριγμα» της ρωσικής οικονομίας εξαιτίας των κυρώσεων της Δύσης. Όμως κινεζική και αμερικανική οικονομία –οι δύο ισχυρότερες του κόσμου– είναι στενά συνδεδεμένες και αλληλεξαρτώμενες σε πολλαπλά επίπεδα. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι η Κίνα παραμένει ένας από τους βασικούς εξωτερικούς χρηματοδότες του δημόσιου χρέους των ΗΠΑ. Και η Ευρώπη από την άλλη, με τη Ρωσία, έχουν ενεργειακές και οικονομικές σχέσεις που, μαζί με τη γεωγραφία, τους καθιστούν αλληλοσυνδεδεμένες. Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στο ότι η δημιουργία απομονωμένων στρατοπέδων ψυχροπολεμικού τύπου σε οικονομικό επίπεδο, φαντάξει εξαιρετικά δύσκολη.

Στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα, εκδηλώνονται όλες οι αντιθέσεις και αντιφάσεις του, με νέες μορφές και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτονται όλες οι αστικές θεωρίες περί νέας δυναμικής του, όπως της «συμβολής της παγκοσμιοποίησης στην άμβλυνση των αντιθέσεων», της «Ευρώπης κοινό σπίτι των λαών» που θα εξασφάλιζε ειρήνη και κοινή ανοδική κοινωνική ευημερία.

Οι αντιθέσεις και αντιφάσεις που εκδηλώνονται είναι:

α. Η νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση που εκδηλώθηκε σχεδόν σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη, νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν, συνεχίζεται με την προ 20ετίας δρομολόγηση σοβαρών αλλαγών στον συσχετισμό ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη. Αποτέλεσμα είναι να οξύνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και αντιθέσεις για το μοίρασμα και τον έλεγχο των αγορών, με επίκεντρο τις πηγές Ενέργειας, τον ορυκτό πλούτο, τις μεταφορές, τη διαχείριση της κλιματικής αλλαγής και ό,τι σχετίζεται γενικότερα με τη διαχείριση του περιβάλλοντος και τη γενικευμένη αξιοποίηση της ψηφιοποίησης, την ονομαζόμενη «4η βιομηχανική επανάσταση».

β. Όπως αναφέρθηκε ήδη, είναι σε εξέλιξη η αναδιάταξη περιφερειακών και διεθνών οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών, πολιτικών συμμαχιών, κάτι που απαιτεί έγκαιρη και συνεχή παρακολούθηση.

γ. Σε περιφερειακό επίπεδο, με την παρέμβαση των πιο ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, πυκνώνουν οι πολεμικές – στρατιωτικές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί, που περικλείουν τον κίνδυνο ενός πιο γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Οι συγκρούσεις όμως αυτές εξελίσσονται -παράλληλα και ταυτόχρονα- και με διαπραγματεύσεις, με διερευνητικές συναντήσεις. Αυτές, ακόμα και αν οδηγήσουν σε συμφωνίες συναίνεσης, με περισσότερες ή λιγότερες υποχωρήσεις σε βάρος της μιας ή της άλλης πλευράς, αυτό που πετυχαίνουν είναι μια «ιμπεριαλιστική ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, με την οποία απλά κερδίζεται χρόνος για έναν νέο γύρο οξυμένων αντιπαραθέσεων, στρατιωτικών απειλών, πολεμικών συγκρούσεων για το ποιος θα αποσπάσει το μεγαλύτερο μερίδιο στο μοίρασμα των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, στον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς τους.

Χωρίς ακόμη να είναι κάτι ξεκάθαρο, η παγκόσμια κοινότητα οδεύει σε μια ανατροπή της δυτικής ηγεμονίας, όχι μόνο σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και σε ιδεολογικό και πολιτιστικό. Η κυριαρχία του καπιταλισμού σε όλο τον κόσμο, μετά τη νίκη του στα τέλη του 20ού αιώνα, δεν μπορεί να τον απαλλάξει από τη βασική του αντίθεση και τη σήψη.

Οι λαοί, τελικοί αποδέκτες των αποφάσεων των ηγεσιών τους, καλούνται να είναι σε εγρήγορση. Είναι αυτοί που μπορούν να υπερασπιστούν την εδαφική ακεραιότητα των χωρών τους, να εκφράσουν τη διεθνιστική τους αλληλεγγύη και κοινή πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για την πραγματική ειρήνη και την ευημερία τους. Είναι οι λαοί που μπορούν, ο καθένας στον τόπο του, να ανοίξουν το δρόμο, για μια ριζικά διαφορετική κοινωνία, χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και τελικά αυτός είναι ο μόνος δρόμος.

Γιάννης Αγγέλου
Σχης (ΜΧ) εα
ΜΒΑ, Ms’c 

Πηγή:alt.gr

---

Η Σφήκα: Επιλογές

---

Διαβάστε Περισσότερα »