Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Χρύσα Κακατσάκη. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Χρύσα Κακατσάκη. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Τα κορμιά γερνάνε, οι ψυχές όχι...




Δεν έδινα σημασία στην ανεβασμένη πίεση, σε κάτι πονάκια στα νεφρά. Μια μέρα που ένας νεαρός σηκώθηκε στο λεωφορείο για να μου παραχωρήσει τη θεση του, άρχισα να καταλαβαίνω τον Αλεξανδρινό ποιητή. Το γήρασμα του σώματος και της μορφής είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι δεν μ’ ένοιαξε και πολύ. Είχα ακόμα τη γυναίκα μου. Πάνω από 50 χρόνια με ξύπναγε ο ήχος από τα κατσαρολικά και η φωνή της «έτοιμος ο καφές». Πηγαίναμε ακόμα στο θέατρο, πίναμε μπίρες στο καφενείο της γειτονιάς. Πέρασα πολέμους, πείνες και μπόρες μα δεν λύγισα. Απ’ όλα τα όνειρα που ανέθρεψα, το πιο ζωντανό που κράτησα ήταν να μη μείνω μόνος.
 
Μα ήρθε εκείνος ο μικρός ανακατωσούρας που τον λένε καρκίνο και φυτεύτηκε στο στομάχι της. Οι γιατροί μιλούσαν για λίγους μήνες. Κάναμε βολτες κοντινές. Της ζητούσα να βάζει διαφορετικό φόρεμα κάθε φορά, σαν να την πρωτοβλέπω. Ο αδυσώπητος χρόνος εισβάλλει στα κορμιά σαν πειρατής και αρπάζει ο,τι βρει. Για τη μέρα του αποχαιρετισμού διάλεξα εγώ εκείνο το καφέ ταγιέρ για να ταιριάζει με τη μελαγχολία του φθινοπώρου.
 
Πασχίζω να εξημερώσω τη μοναξιά μου, μα έχει γίνει πια ένα κατοικίδιο που γουργουρίζει συνεχώς. Φίλοι και παρέες λιγόστεψαν. Μόνο στο καφενειο πάιζω κανένα τάβλι, μα θα το κόψω κι αυτό. Ολο ντόρτια φερνω τελευταία Θα μπορούσα να πάω να μείνω με τα παιδιά, αλλά δεν θέλω να τους γίνω βάρος. Εχουν τις δουλειές και τις σκοτούρες τους. Πού και πού κανένα τηλεφώνημα σπάει τη σιωπή.
Τα βράδια πιάνω κουβέντα με τους πεθαμένους μέχρι να με βρει το ξημέρωμα. Δεν είναι νοσταλγία, ούτε υστερόγραφα του παρελθόντος. Είναι το φάρμακο της αντοχής. Πιασμένος στα πλουμιστά δίχτυα της νιότης, της γενναιότητας στις ηδονές και στους έρωτες . Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο:. Να θυμάμαι ή να φοβάμαι το τέλος; Μια σκιά στο δωμάτιο μαντεύει τις σκέψεις μου. Να πουλήσω την ψυχή μου για μιας πεντάρας νιάτα .
 
-Μην της πουλήσεις την ψυχή σου. Αυτή δεν ασπρίζει σαν τα μαλλιά. Εχεις ακόμη τα χέρια σου να χαϊδεύει το άδειο μαξιλάρι, να καρφιτσώνει ένα κλαδάκι γιασεμί στο πέτο. Μπορείς ακόμη να ακούς ειδήσεις , το σκυλί της διπλανής, τη μουσική που αγαπούσες. Κανείς δεν είναι τόσο ανόητος που να μην ξέρει ότι μπορεί να τραβήξει όλον τον ουρανό πάνω του μ’ ένα χαμόγελο στο δώρο της ζωής.

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

Σ.Σ.: Ο David Bowie απαντά στην Τάνια Τσανακλίδου και στο Μαμά γερνάω με το ποτέ δεν θα γεράσω. Ζητάει δηλαδή κάτι μη φυσιολογικό που κανένα μηχάνημα, καμιά πλαστική δεν μπορεί να αποτρέψει. Ας το αποδεχτούμε επιτέλους.



Χρύσα Κακατσάκη



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2025

Κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντουκουμέντα...

Χρύσα Κακατσάκη


Επειδή η κυβέρνηση παριστάνει για άλλη μια φορά πώς δεν ήξερε τίποτα και ισχυρίζεται ότι αιφνιδιάστηκε για τη Μονή του Σινά, ας μου απαντήσει σε μερικές απορίες :
1. Ενώ η υποθεση εκκρεμούσε αρκετό καιρό και υπήρχε και ένα προσχέδιο συμφωνίας, γιατί η δικαστική απόφαση ανακοινώθηκε ένα μήνα μετά την επίσκεψη του Αιγύπτιου προέδρου στην Αθήνα;
 
2.
Γιατί η ελληνική πλευρά δεν επικαλείται την απόφαση της ΟΥΝΕΣΚΟ του 2002 που περιλαμβάνει την Μονή στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και της αναγνωρίζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς ;
 
3. Το κυβερνητικό επιτελείο ασφαλώς και διαβάζει τον ξένο Τυπο. Γιατί λοιπόν δεν διέψευσε το δημοσίευμα της Corriere della Sera που γράφει ότι όλα ήταν προσυνεννοημένα; 
Η ιταλική εφημεριδα προσθετει ότι Ελλάδα και Αιγυπτος υπέγραψαν ένα project αξίας 5 δις, σύμφωνα με το οποίο θα απλωθούν υποθαλάσσια καλώδια ώστε να προμηθεύεται η Ευρώπη φθηνή ενέργεια από την Αφρική.
 
Το λογικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει το άρθρο είναι ότι ο Πρόεδρος της Αιγύπτου ζήτησε ανταλλάγματα και μεις προθύμως τα δώσαμε . Ένα εξ αυτών και η αλλαγή της ιδιοκτησίας στο ιστορικό μοναστήρι. Στην καλυτερη περίπτωση, οι αυριανές σικέ διαπραγματευσεις του Γεραπετρίτη θα εξασφαλίσουν τη θρησκευτική ελευθερία των μοναχών και θα θεωρηθεί και διπλωματική επιτυχία. 

Αυτός ο ιερός χώρος, με 15 αιώνες ζωής, που τον σεβάστηκαν ο Μωάμεθ, οι Σταυροφόροι, οι Μουσουλμάνοι ακόμα και οι φανατικοί ΙSΙΣ, πουλήθηκε αντι πινακίου «ανάπτυξης. . Σημειωτέον ότι διαθέτει έναν αμύθητο πλούτο σε βυζαντινές εικόνες και χιλιάδες χειρόγραφα σε πολλές γλώσσες, αριθμητικά δεύτερο μετα τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού.

Όπως η Γαζα θα χαθεί από τον χάρτη με τη σημερινή της μορφή για να ξεφυτρώσει μια Ριβιέρα, έτσι και η περιοχή γυρω από τη Μονή Σινα θα γινει μια τουριστική ατραξιόν με πεντάστερα και πισίνες . Είναι ο καπιταλισμός , ηλίθιε.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

ΥΓ:
Δεν νομίζω ότι οι Ιταλοί έχουν λόγο να γράφουν ψέματα . Για τους Ιταλομαθείς φίλους αυτό είναι το προχθεσινό άρθρο:
Egitto, il monastero di Santa Caterina a rischio per le mire di Al Sisi

Χρύσα Κακατσάκη



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

Αυτοί που μας κλέψαν το βιβλίο...



Συνάντησα τυχαία τις προάλλες μια φίλη απ' ΄το παλιό μου σχολείο. Μου έλεγε ότι ήθελε να χαρίσει κάποια βιβλία στο Νοσοκομείο του Πύργου για να τα διαβάζουν οι ασθενείς και οι συνοδοί τους και πως είχε μπλέξει με τη γραφειοκρατία. Πάνω στην κουβέντα τη ρώτησα τι απέγινε η σχολική βιβλιοθήκη και μου απάντησε ότι εκείνες τις μέρες πήγε ένα φορτηγάκι και φόρτωσε όλα τα βιβλία. Αν τα πήγαν για ανακύκλωση, στη χωματερή ή σε κάποιον άλλο χώρο δεν το ξέρω .
 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 
Το 2000 με κονδύλια από την ΕΕ ιδρύθηκαν γύρω στις 750 βιβλιοθήκες που περιλάμβαναν και πολυμέσα, τηλεόραση, προβολέα κλπ . Μολονότι προβλεπόταν από το πρόγραμμα και ειδικευμένο προσωπικό βιβλιοθηκονόμων, δεν προσελήφθησαν ποτέ. Τις λειτουργούσαν αποσπασμένοι συνάδελφοι. 

Στο δικό μου σχολείο τα 2-3 πρώτα χρόνια όλα ήταν άψογα. Κάναμε συχνά μάθημα εκεί, προβάλλοντας ταινίες και ντοκιμαντέρ και οργανώνοντας θεματικές εκθέσεις για όλα τα μαθήματα . Είχαμε φέρει από τα σπίτια μας σκάκι, επιτραπέζια κλπ για να απασχολούνται τα παιδιά στα κενά τους. Ακόμα και αδιαφοροι μαθητές ξεφύλλιζαν και δανειζόντουσαν βιβλία. Έκλεισε όταν έγιναν κάποιες ζημιές από εξωσχολικούς σε μια κατάληψη που δεν επιδιορθώθηκαν ποτέ. 

Την ιδια τύχη όμως είχαν σύντομα και οι υπόλοιπες, γιατί το Υπουργειο Παιδείας έστειλε τους αποσπασμένους καθηγητές στις θέσεις τους για να μην προσλάβει καινούριους . Σύμφωνα με εξονυχιστική έρευνα του Γ. Δαρδανού των εκδόσεων Gutenberg, δημοσιευμένη στο περιοδικό Ανάγνωστης, δόθηκαν τότε 70 εκατ. ευρώ εκ των οποίων διατέθηκαν περίπου τα 10. 
Πού πήγαν τα υπόλοιπα 60; 
Κανείς δεν το έψαξε, κανείς δε λογοδότησε.
 
Αφήνουμε τα παιδιά χωρίς πνευματικά ερεθίσματα, να χαζεύουν με τις ώρες στο τικ τοκ και να εκτονώνονται στη βία. Στην καλύτερη περίπτωση ασφυκτιούν από το βάρος των υποχρεώσεων, τρέχουν να προλάβουν και το κυριότερο δεν αγαπούν το σχολείο που το βλέπουν σαν αγγαρεία και απαξιώνουν τη γνώση σαν μορφωτικό αγαθό.
 
Τα προβλήματα επομένως της εκπαίδευσης δεν είναι μια «άρρωστη» γυναίκα και ο 6χρονος επίδοξος «βιαστής» της. Αυτή είναι η παγίδα που μας στήνουν οι Ευαγγελάτοι για να μην ασχοληθούμε με την ουσία. Με τα σχολεία που ερημώνουν ή κλείνουν στην επαρχία με τους σοβάδες που πέφτουν, με τις ελλείψεις διδακτικού προσωπικού, με τις συμμορίες που παραμονεύουν με τους εμπόρους ναρκωτικών που τριγυρνάνε ανενοχλητοι.
 
Καμαρώνουν λοιπόν οι αρμόδιοι για έργα βιτρίνας, όπως οι διαδραστικοί πίνακες και δεν μας λένε ότι δεν υπάρχει ηλεκτρολογική πρόβλεψη και τις περισσότερες φορες πέφτει το Ιντερνετ. Ετσι πολύ εύκολα -«Αυτοί που μας κλέψαν το βιβλίο από το χέρι, μας κατηγορούν ότι μείναμε αδιάβαστοι".(Η φράση ανήκει στον Μπέρτολτ Μπρεχτ)
 
Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

ΥΓ: Μαθαίνω πως η Ζαχαράκη εξήγγειλε ντουλαπάκια για τα τα παιδιά του Δημοτικού για να αφήνουν τα βιβλία τους και τις τσάντες τους και να μην να μην κουράζονται να τα κουβαλούν σπίτι. Δηλαδή να κοπεί κάθε επαφή ακόμα και αυτή της αφής . Αυτή είναι η πρώτη προετεραιότητα του Υπουργείου μαζί με το κέντημα; Η δαπάνη κι αυτή από την ΕΕ θα ανάλθει γύρω στα 8.5 εκ. 
Πάλι γερή μάσα προβλέπεται. 
Λάουρα Κοβέσι μήπως πρέπει να το παρακολουθήσεις το θέμα;

Χρύσα Κακατσάκη


Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2022

Σεπτεμβριανά, αποσπάσματα από έναν Έλληνα και έναν Τούρκο συγγραφέα.





“Κάποιος κρατά το έγχρωμο πορτρέτο του Πορθητή, άλλος κουβαλά μια τεράστια φωτογραφία του Ατατούρκ. Δυο μελαχρινοί τραγουδούν και παίζουν ανατολίτικα σαρκιά, ο ένας με το ζουρνά και ο άλλος με το νταούλι. Ένας κοντοστούπης μοιράζει σφυριά, ένας καμπούρης τσεκούρια, ένας τυφλός αφίσες. Κάποιος αξιωματικός της χωροφυλακής βγάζει τη στολή του και ντύνεται με παλιόρουχα. Δυο νεαρές κοπέλες με βρομισμένες καμπαρντίνες και υψωμένη την τουρκική σημαία παίρνουν φόρα και κλοτσούν με τα τακούνια τους τα κατεβασμένα κεπέγκια ενός ελληνικού φωτογραφείου. Άλλος τσακίζει έναν φωνογράφο, άλλος στραπατσάρει ένα πελώριο ραδιόφωνο. Κάποιος ξηλώνει μια ραπτομηχανή, άλλος ξεχαρβαλώνει ένα ψυγείο. Πού το πάνε εκείνοι οι τρεις το μακρύ αμάξι που σέρνουν με τριχιές σαν άλογο στο αλώνι; Ένα μικρό φορτηγάκι το δένουν από τέσσερις μεριές και το τραβολογούν σαν να θέλουν να το κόψουν και να το μοιράσουν. Κάποιος βαράει μια γραφομηχανή στα ντουβάρια του Αγά τζαμί. Άλλος κρατά υψωμένη σαν τρόπαιο την τενεκεδένια ρεκλάμα κάποιας μάρκας σοκολάτας με μια κοπέλα ξανθιά. Άλλος, που φορεί στολή εισπράκτορα λεωφορείου, διαλύει σκυμμένος ένα ωραίο ακορντεόν με το σφυρί του. Καμιά δεκαριά μεγαλόσωμοι κοστουμαρισμένοι άντρες μπαίνουν στο σχολείο μου, το Ζάππειο, τσακίζουν έπιπλα, γκρεμίζουν στην είσοδο το άγαλμα του Ζάππα”
Θωμάς Κοροβίνης «‘55»

Εκείνη τη βραδιά της 6ης/7ης Σεπτεμβρίου έγινα μάρτυρας πολύ θλιβερών και πολύ γελοίων καταστάσεων. Έζησα τα γεγονότα. Όσο εμείς κουβεντιάζαμε, έξω οι κραυγές «Η Κύπρος είναι τουρκική και θα παραμείνει τουρκική» πότε δυνάμωναν και πότε χαμήλωναν, μα καθόλου δεν σταμάταγαν, σαν χορωδία, σαν μουσική.
Ο φοβερός όχλος, χωρισμένος σε ομάδες, ξεφωνίζει ρυθμικά παράγοντας έτσι, εκ των πραγμάτων, ένα βουητό καταστροφής. Τα αυτοκίνητα κορνάρουν αδιάκοπα. Κάποια αυτοκίνητα σέρνουν δύο και τρία τέτοια υφάσματα. Τα πεζοδρόμια έχουν ανυψωθεί κατά είκοσι-τριάντα εκατοστά, σε μερικά σημεία ίσως και σαράντα. Γιατί νομίζετε; Τα τυριά, τα λάδια, οι ξηροί καρποί, οι κονσέρβες, τα μέλια, τα σαλάμια, τα ποτά και ό,τι άλλο βάζει ο νους του ανθρώπου, που πετάχτηκαν έξω από τα σπασμένα, διαλυμένα, διαγουμισμένα και λεηλατημένα καταστήματα, είχαν στοιβαχτεί σχηματίζοντας ένα παχύ στρώμα. Και όσο τα αυτοκίνητα πέρναγαν από πάνω τους ολοένα, δημιουργούσαν μια απερίγραπτη γλίτσα. Ήταν σαν να ζούσαμε σε ένα φανταστικό κόσμο. «Ρε σεις, τι θηριωδία, τι βαρβαρότητα, τι κανιβαλισμός, τι φρίκη!» είπα.

Αζιζ Νεσίν, «Κρεμάστε τους σαν τα τσαμπιά" 

ΥΓ: Σκόπιμα παρέθεσα αποσπάσματα από έναν Έλληνα και έναν Τούρκο συγγραφέα. Ο Κοροβίνης υπηρέτησε αρκετά χρόνια ως φιλόλογος σε σχολεία της Πόλης και είχε την ευκαιρία να μελετήσει αρχεία και πηγές ώστε να τεκμηριώσει το ιστορικό του μυθιστόρημα. Ο Αζιζ Νεσίν έζησε από πρώτο χέρι το πογκρόμ του 1955 κατά των Ελλήνων της Πόλης και είναι πολύτιμη η μαρτυρία του, αλλά συνελήφθη ως υποκινητής των επεισοδίων στην προσπάθεια της τότε τουρκικής κυβέρνησης να κατηγορήσει την Αριστερά και να απαλλάξει από τις ευθύνες τους τα ακραία ισλαμιστικά και εθνικιστικά στοιχεία.

Προσέξτε μερικές συμπτώσεις . Τότε κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές που είχε κάνει στροφή από το κοσμικό κράτος του Κεμάλ στον θρησκευτικό φανατισμό των μουσουλμάνων, χτίζοντας χιλιάδες τζαμιά . Η οικονομική κατάσταση δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε με αφορμή το αίτημα των Ελληνοκύπριων για ένωση με την Ελλάδα . Η κυβέρνηση Παπάγου προσπάθησε να διεθνοποιήσει το θέμα, αλλά χωρίς σημαντικά αποτελέσματα. Αμερικανοί και Βρετανοί δεν ήταν διατεθειμένοι να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία, πολύτιμο σύμμαχό τους κατά τη διάρκεια του «Ψυχρού Πολέμου» Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας είπαν ξεκάθαρα να ξεχάσουμε το συμβάν και να κοιτάξουμε να τα βρούμε. Ειπατε κάτι ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται;
Χρύσα Κακατσάκη


Πηγή:Από το facebook της Χρύσας Κακατσάκη



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη 2 Ιουνίου 2026

Στημένο παιχνίδι



Παρακολούθησα χθες τη δημοσκόπηση της Opinion . Θα σταθώ σε δυο σημεία .

Ερώτηση : Θα ψηφίσετε για σταθερότητα ή για διαμαρτυρία. 
Προσέξτε . Παραλείπεται το τρίτο και σημαντικότερο σκέλος «ή θα ψηφίσετε για τις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων» . Δεν μιλάμε για την παγίδα του Θουκυδίδη αλλά για την παγίδα της γλώσσας

Ερώτηση:
Πόσο σημαντικό είναι για σας ποιος πρωθυπουργός θα σηκώσει το τηλέφωνο σε μια κρίση; 
Εδώ δηλαδή παίρνουν στα μουλωχτά τη φραση του Μητσοτάκη του οποίου το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές και την θέτουν στην κρίση των πολιτών. Γιατί δεν έκαναν ερωτημα φράσεις και άλλων πολιτικών αρχηγών ;
 
Υ/Γ: Η χειραγώγηση δεν είναι επαρκής λέξη για το στημένο παιχνίδι. 
Λάθος ερωτήσεις, βγάζουν και λάθος συμπερασματα

Σ.Σ.:   Επειδή κάποιοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, διευκρινίζω ότι οι παρατηρήσεις μου είναι φιλολογικού τ΄ύπου και το πώς παγιδεύονται οι ερωτώμενοι από τον τρόπο διατύπωσης . 
Το πιο σημαντικό εύρημα, (αν υπάρχει αξιοπιστία) είναι ότι οι αναποφάσιστοι είναι 2ο κόμμα
Με τη γλώσσα των αριθμών να θυμίσω το μεγάλο φιάσκο στο δημοφήφισμα του 15 που όλες οι εταιρείες έβλεπαν ντέρμπι μεταξύ του ΟΧΙ και του ΝΑΙ με ελαφρό προβάδισμα στο ΝΑΙ. 
Δεν φοβάμαι, τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα είμαι ελεύθερη.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2023

Jonathan Coe «Τι ωραίο πλιάτσικο» (Απόσπασμα)

Jonathan Coe



-Κάποιος πρέπει να τις δημιουργεί αυτές τις αφόρητες συνθήκες.
-Την απόφαση να κλείσουν οι θάλαμοι την πήραν οι διευθυντές.
-Ναι, αλλά με ποιο σκεπτικό;
Αναστέναξε.
-Αυτοί οι άνθρωποι δεν αισθάνονται να τους αφορά προσωπικά το νοσοκομείο. Τους έφεραν απ’ έξω, με βραχυχρόνιες συμβάσεις για να ισοσκελίσουν τα λογιστικά βιβλία. Αν ισοσκελίσουν τα βιβλία ως το τέλος του οικονομικού έτους, τότε θα πάρουν μπόνους. Τόσο απλό είναι.
-Και ποιος είχε αυτή τη φαεινή ιδέα;
-Ποιος ξέρει; Κάποιος υπουργός, κάποιος δημόσιος υπάλληλος, κάποιος πανεπιστημιακός γκουρού που συμμετέχει σε κάποια κυβερνητική επιτροπή.
Ένα όνομα μου ήρθε αμέσως στο νου: Χένρι.
-Αυτός είναι ο μοναδικός παράγοντας; Ο οικονομικός; ρώτησα.
-Σχεδόν πάντα. Στην ημερήσια διάταξη είναι επίσης η δημιουργία εσόδων. Δεν βλέπω για ποιο λόγο οι μονάδες παροχής υγείας να μη χρεώνουν τους επισκέπτες με τέλη στάθμευσης, για παράδειγμα. Επίσης πρέπει να παρακινηθούν να μισθώνουν τα κτήριά τους σε καταστήματα λιανικής. Είναι ανόητο να παραμένουν κενές όλες αυτές οι κλειστές πτέρυγες, όταν μπορούν να μετατραπούν σε μαγαζιά που θα πουλάνε λουλούδια, φρούτα ή ό,τι άλλο αγοράζουν συνήθως όσοι επισκέπτ
ονται κάποιον άρρωστο. Χάμπουργκερ, ας πούμε ή μικρομπιχλιμπίδια και σουβενίρ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2024

Μπορούν τα Χριστούγεννα να νικήσουν τον πόλεμο;



Μπορούν τα Χριστούγεννα να νικήσουν τον πόλεμο; 
Ενίοτε ναι. 
Όπως συνεβη το 1914 όταν Γερμανοί και Βρετανοί στρατιώτες θέλησαν να ξεφύγουν από τις άθλιες συνθήκες στα χαρακώματα, τις αρρώστιες που τους θέριζαν , να μην βλέπουν άλλους νεκρούς πεσμένους στις λάσπες. 
Την αρχή κάνουν παραμονές οι Γερμανοί. 
Στολίζουν κλαδιά δένδρων και αρχίζουν να τραγουδανε τα κάλαντα. 
Εκσφενδονίζουν μια μπότα στην πλευρά των Άγγλων οι οποίοι τρομαγμένοι αρχικά σκύβουν να προφυλαχτουν, νομίζοντας πως είναι βόμβα. 
Η μπότα όμως ήταν γεματη σοκολάτες και καραμέλες μαζί με ένα σημείωμα που έγραφε «Θέλετε να γιορτάσουμε μαζί την Αγια Νύχτα;». 
Οι δισταγμοί ξεπερνιούνται χωρίς δεύτερη σκέψη 
Ξεμυτίζουν από τα καταφύγια και , ανταλλάσσουν ευχές και δώρα. Ενας κόβει δυο κουμπιά από την στολή του και τα χαρίζει για ενθύμιο στον αντίπαλο που μέχρι χθες ήθελε να σκοτώσει . 
Κάποιος ρίχνει την ιδέα να παίξουν ποδόσφαιρο. Τους φτάνει μια αυτοσχέδια μπάλα, φτιαγμένη από άχυρο και δεμένη με σπάγγο. 
Όταν το μαθαίνουν οι ανώτεροι αξιωματικοί, γίνονται έξαλλοι
Μα οι απλοί φαντάροι είχαν προλάβει στο μεταξύ να ανακοινώσουν ότι τα νέα από το Δυτικό Μέτωπο ήταν Ειρήνη και Αδελφοσύνη. 
Εχουν περάσει 110 χρόνια και το μήνυμα All together now ακόμα να φτάσει.

Σημείωση: Το περιστατικό που έχει μείνει στην Ιστορία ως η ανακωχή των Χριστουγέννων έχει εμπνεύσει αρκετά τραγουδια καθώς και ταινίες και ντοκιμαντέρ και ταινίες με τελευταία  τα "Καλά Χριστούγεννα" (2005). 
Και μια λεπτομέρεια. 
Στις 7 Νοεμβρίου 2006 ο διάσημος ιρλανδός τραγουδιστής Κρις Ντε Μπεργκ πλήρωσε στον οίκο δημοπρασιών Μπόναμς 20.000 ευρώ για να αποκτήσει το πρωτότυπο δεκασέλιδης επιστολής ενός βρετανού στρατιώτη, που περιέγραφε τα γεγονότα της πρόσκαιρης ανακωχής με τους Γερμανούς και χαρακτήριζε τη νύχτα των Χριστουγεννων την καλύτερη της ζωής του.


Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 3 Μαΐου 2024

Όταν οι μάνες θρηνούν...



Όταν ο Ρίτσος συνάντησε τα Εγκώμια γεννήθηκε ένας άλλος Επιτάφιος. Γιατί όταν δυο μανάδες σμίγουν, θρηνούν μαζί τα παιδιά τους. Στην απορία της Παναγίας "Ω γλυκύ μου έαρ πού έδυ σου το κάλλος" θα ακουστεί σαν μακρινός αντίλαλος η απάντηση από μια απλή γυναίκα. "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω" .

Τα αντανακλαστικά του Ρίτσου λειτούργησαν ακαριαία, βλέποντας σε φωτογραφία του Ριζοσπάστη έναν ασάλευτο μαύρο όγκο πάνω στην άσφαλτο, τον δολοφονημένο από την αστυνομία απεργό Τ. Τούση. Ο «Επιτάφιος» γράφεται μέσα σε τρεις μέρες, με το συναίσθημα να ξεχειλίζει, αλλά οικοδομείται σε γερά λογικά θεμέλια, που αντιστοιχούν σχεδόν επακριβώς στα ψυχαναλυτικά στάδια του πένθους. 

Το γεγονός του θανάτου και η αποδοχή του, "πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω." Ο θυμός για την απώλεια που εξωτερικεύεται με τρυφερό παράπονο. "Πού πέταξε τ' αγόρι μου; πού πήγε; πού μ' αφήνει; Χωρίς πουλάκι το κλουβί, χωρίς νεράκι η κρήνη". Η διαπραγμάτευση, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να επανέλθει η τάξη. "Σήκω γλυκέ μου αργήσαμε ψηλώνει ο ήλιος, έλα." Η προσμονή της Ανάστασης. "Να 'χα τ’ αθάνατο νερό ψυχή καινούργια να `χα, να σου 'δινα να ξύπναγες για μια στιγμή μονάχα" και η πίστη πως η θυσία του θα δικαιωθεί. "Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου και ‘γω τραβάω στ' αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου."
Οι στίχοι του Ρίτσου αρδεύονται από τα νάματα των δημοτικών τραγουδιών και τα μανιάτικα μοιρολόγια. Κάτω από τον δεκαπεντασύλλαβο στεγάζονται οι ανάσες και οι αναστεναγμοί της φύσης. "Και μου 'δειχνες τη θάλασσα να φέγγει πέρα λάδι και τα δεντρά και τα βουνά στο γαλανό μαγνάδι". 

Με ανάλογο τρόπο στα «Εγκώμια» της Μ. Παρασκευής η θλίψη διαχέεται σ’ όλη την πλάση. "Ηλλοιούτο πάσα κτίσις, πάθει τω σω". Στους δρυμούς της επιθανάτιας αγωνίας συμπάσχουν πουλιά και ζώα, άνθρωποι και άγγελοι. "Και αγγέλλων στρατιαί εξεπλήττοντο", αδυνατώντας να συλλάβουν τα όρια μεταξύ θνητότητας και αθανασίας. Η οδύνη τους σωματοποιείται. Κοινή η μπηγμένη ρομφαία." Τέτρωμαι δεινώς και σπαράττομαι τα σπλάχνα Λόγε /και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα".
Κι όταν ο θρήνος καταλαγιάζει ίδια η οργή για τους θύτες: « Ω της παραφροσύνης και της χριστοκτονίας της των προφητοκτόνων/
Ω, γιε μου, αυτοί που σ’ έσφαξαν σφαγμένα να τα βρούνε τα τέκνα τους και τους γονιούς και στο αίμα να πνιγούνε".

Ο Ρίτσος γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ μαρξισμού και θρησκευτικότητας, όπως συμφιλιώνεται στο Χριστό η θεϊκή με την ανθρώπινη υπόσταση. Ωστόσο, η αριστοτελική λύση του δράματος δίνεται με ένα καθολικό αίτημα. "Λαώ σου σωτηρίαν δώρησαι ση εγέρσει/ Εμείς κρατάμε όλη τη γης στ’ αργασμένα μπράτσα".
Οι χαροκαμένες μάνες δεν είναι πλέον η Μαρία από τη Ναζαρέτ και η Κατίνα από το Ασβεστοχώρι. Είναι οι δυο γυναίκες που σηκώνουν στις πλάτες τους τα θεία πάθη της χριστιανοσύνης και τους καημούς της Ρωμιοσύνης αντίστοιχα. 


ΥΓ:Ο Επιτάφιος πρωτοεκδόθηκε 1936 από τον Ριζοσπάστη, αλλά τα τελευταία αντιτυπα κάηκαν από τη δικτατορία του Μεταξα. Επανακυκλοφορησε 20 χρόνια αργότερα, συμπληρωμένος στη σημερινή του μορφη. Αυτή η ελεγεία εχει τρείς πρωτιές. Ήταν ο πρώτος μεγάλος δίσκος, η πρώτη συνεργασία Θεοδωράκη - Χατζιδακι που ανελαβε την ενορχήστρωση και το πρώτο ποίημα που μελοποιήθηκε. Ακολούθησαν πολλά ακόμα και η ποίηση τραγουδήθηκε στους δρόμους και τις ταβέρνες. 'Αλλοι καιροί, άλλος πολιτισμός…

Χρύσα Κακατσάκη

Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

-Kοντεύουν οι Πανελλήνιες, μάνα -Αγιασμένο στιλό να πάρεις



-Kοντεύουν οι Πανελλήνιες, μάνα
-Αγιασμένο στιλό να πάρεις
 
Γύρω στις 20 μητροπόλεις και περισσότερες από 100 εκκλησίες έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα τελέσουν ιερατικες λειτουργίες ενόψει των εξετάσεων. Κυκλοφορεί μάλιστα και ειδικό τροπάριο για την περίσταση.
 
«Λαλήσαι εις τα ώτα, μαθητών και νέων, τα ακριβή και τα άριστα Πάναγνε, κατά την ώραν αιτούμεν,των εξετάσεων. Πάνσοφε Χριστέ μου Ιησού, η πηγή της όντως σοφίας, φώτισον δεόμεθα, ταίς ενεργείαις σου, όπως έχωσιν άπαντες, εν τη εξετάσει, νούν οξύν και γρήγορον, εις το συγγράψασθαι, πάσας τας ορθάς αποκρίσεις,εν ταίς ερωτήσεσι Σώτερ, ταίς υποκειμέναις αυτοίς πάντοτε».

Τέτοιου είδους μεσαιωνικές αντιλήψεις δεν έχουν να κάνουν με την πίστη, διότι 
1. Ο Θεός δεν μοιράζει σκονάκια 
2. Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος συμβαίνει μια φορά το χρόνο και όχι τις μέρες των εξετάσεων. 3. Ο Χριστός δίδασκε τη δικαιοσύνη, που σημαίνει ότι στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ περνάνε όσοι έχουν διαβάσει.

Καρατσεκαρισμένο. 

ΥΓ:Δεν φταίνε τα παιδιά, αλλά οι γονείς και κυρίως οι μανάδες που νομίζουν ότι από μια βαθμολογία κρίνεται όλη η ζωή για τα βλαστάρια τους. Η ζωή βέβαια έχει τα δικά της σχέδια και το μόνο που πρέπει να τους απασχολεί είναι να εχουν παιδια ευτυχισμένα.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

Πηγή:Facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 28 Απριλίου 2025

Η Ιστορία δεν είναι φέουδο κανενός



Μαθαίνω πως το Υπουργείο Πολιτισμού θεωρεί πως οι σκελετοί που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα στο Γεντί Κουλέ της Θεσσαλονίκης δεν συνιστούν αρχαιολογικό εύρημα και επομένως δεν χρειάζεται περαιτέρω αξιοποίηση ή ανάδειξη του χώρου . 

Σχεδόν ανεπαίσθητα, μου έρχονται στο μυαλό οι "Κυνηγοί" του Αγγελόπουλου (γεννημένου  27 Απριλίου 1935). Μια παρέα από εκπροσώπους της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, ανακαλύπτουν πάνω στο χιόνι το πτώμα ενός αντάρτη και το μεταφέρουν στο ξενοδοχείο τους. Το αίμα του ακόμα αχνίζει, όπως αχνίζουν οι μνήμες , οι ενοχές, ο απολογισμός των ευθυνών και τα οδυνηρά τεκμήρια του Εμφύλιου σπαραγμού. Η ευημερία ωστόσο της άρχουσας τάξης επιτάσσει τη λήθη και επιστρέφουν το πτώμα στη θεση του. Τιποτα δεν πρέπει να ταράξει τον ύπνο τους, τίποτα να μη διακόψει τη διασκέδασή τους, άλλωστε είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς.
 

Η Ιστορία δεν είναι φέουδο κανενός και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σβήνει με γομολάστιχα τα κεφάλαια που ενοχλούν. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο σεβασμός στους νεκρούς υπήρξε ανεκαθεν δείγμα πολιτισμού. Το Υπουργείο απεδειξε για μια ακόμη φορα ότι δεν ανταποκρίνεται στην ονομασία του.
 
Υ.Γ.
:Για την κυρία Μενδώνη φαίνεται πως ελληνική ιστορία είναι μόνο η Ακροπολη. Γι’ αυτό και τα εισιτήρια από 1η Απριλίου αυξηθηκαν στα 30 ευρώ. Σημειωτέον ότι η εισοδος στο Λούβρο κοστίζει 22 ευρώ και στα Μουσεία του Βατικανού + Καπέλα Σιξτίνα + Αγιος Πέτρος 32. 
Ειμαστε πια πρωταθλητές …

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026

Να τα λέμε όλα κυρία Ευθυμίου...



Αν είσαι άσχετος σε κάποιο αντικείμενο και λες ο,τι σου κατέβει στο κεφάλι, έχεις το ακαταλόγιστο. Όταν όμως διδάσκεις Ιστορία στο Πανεπιστήμιο επί σειρά ετών, συμμετέχεις σε Ινστιτούτα και Ιδρύματα, οφείλεις τουλάχιστον να σέβεσαι και να τηρείς τη μεθοδολογία της επιστήμης σου .

Μιλάω για την Μαρία Ευθυμίου που είπε ότι «το παρατσούκλι του Κολοκοτρώνη κατά την Επανάσταση ήταν καπετάν Λάφυρας». Ο χαρακτηρισμός δεν προκύπτει από καμία γραπτή πηγή ή προφορική μαρτυρία και δεν αναφέρεται ούτε από τους βιογράφους του ούτε από φίλους και εχθρούς που είχε αρκετούς .

Πέρα όμως από την ελλιπή τεκμηρίωση, η λαφυραγώγηση στον Αγώνα δεν αποτελούσε ηθικό σκάνδαλο αλλά όρο επιβίωσης. Κράτος δεν υπήρχε, πώς λοιπόν θα εξόπλιζαν και θα συντηρούσαν οι οπλαρχηγοί τα παλικάρια τους με τρόφιμα και πυρομαχικά; Αυτά δεν γίνεται να μην τα γνωρίζει η κ Ευθυμίου, αλλά τα παρακάμπτει, αφήνοντας υπόνοιες ότι ο γέρος του Μοριά έπαιρνε τα λάφυρα για προσωπικό πλουτισμό.

Αυτό βέβαια είναι παρωνυχίδα μπροστά σε άλλες της απόψεις, πασχίζοντας συστηματικά να αποδομήσει την προσωπικότητα του Κολοκοτρώνη. Όπως πχ ότι ήταν υπαίτιος για τις εμφύλιες διαμάχες διότι «επεδίωξε να εγκαθιδρύσει «γκοβέρνο μιλιτάρε», δηλαδή στρατιωτική κυβέρνηση. Θα μπορούσε να είχε επιτύχει, αλλά χειρίστηκε το πράγμα αφρόνως και τελικά απέτυχε, την ίδια ώρα που ο Ιμπραήμ και οι Αιγύπτιοι συνέτριβαν την Επανάσταση». Σε άλλο σημείο αναφέρει " στα Δερβενάκια έσωσε την Επανάσταση, αλλά στη συνέχεια έδρασε με τρόπο βλαπτικό για αυτήν",.

Τότε κ. Ευθυμίου, γιατί αποφυλακίστηκε το 1825 ; Μήπως επειδή θεωρήθηκε ο μόνος ικανός να αντιμετωπίσει την επέλαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο;

Για να μη σας κουράζω άλλο με τις διαστρεβλώσεις, τις ανακρίβειες και τα άλματα λογικής , "η εθνική" μας ιστορικός υποστηρίζει ότι την ελληνική ανεξαρτησία την χρωστάμε στις Μεγάλες Δυνάμεις και τη ναυμαχία του Ναυαρίνου . Έχει δηλώσει μάλιστα ότι η σπουδαιότερη μορφή του Αγώνα ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Ουτε ο Μπότσαρης, ούτε ο Καραϊσκάκης αλλά εκείνος που ήρθε από την Ινγκιλτέρα με την ρεντιγκότα του να ξεβλαχέψει όσους φορούσαν φουστανέλα . Ανίδεος περί τα στρατιωτικά, έλαβε μέρος μόνο στην μάχη του Πέτα που κατέληξε σε καταστροφική ήττα των Ελλήνων. Ήταν όμως έμπειρος στις δολοπλοκίες για να εξασφαλίζει αξιώματα, στις συμμαχίες του με τους προεστούς, χρησιμοποίησε τα χρήματα του πρώτου αγγλικού δανείου για να εξαγοράσει τη στήριξη των Ρουμελιωτών οπλαρχηγών και των Υδραίων καραβοκύρηδων και από τους πρωταγωνιστές στο αντικαποδιστριακό μέτωπο που οδήγησε στη δολοφονία του Κυβερνήτη.

Κάτω λοιπόν τα χέρια από τον Κολοκοτρώνη . Του ανθρώπου που απέδειξε στα πεδία των μαχών τι σημαίνει γενναιότητα, που φυλακίστηκε επανειλημμένως από τους πολιτικούς του αντιπάλους και κόντεψε να χάσει τη ζωή του στην περίφημη δίκη επί Οθωνα . Η κατηγορία για εσχάτη προδοσία ήταν μια στημένη πολιτική δίωξη, η οποία υποκινήθηκε έντονα από την εγχώρια πολιτική παράταξη του Αγγλικού κόμματος με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, καθώς και του Γαλλικού, ώστε να εκμηδενιστεί η επιρροή του Ρωσικού κόμματος.

Υ/ Γ:  Να τα λέμε όλα κυρία Ευθυμίου, διότι «πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία ου σοφία φαίνεται»

Σ.Σ.: Παρακολούθησα αυτές τις ημέρες τις αντιδράσεις για τα λεγόμενα του Τασου Δούση ότι η συμμαχία μας με το Ισραήλ είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσυμε τον Ερντογαν . Ο Δούσης όμως είναι ένας πληρωμένος καλοπερασάκιας και δεν έχουμε και πολλές απαιτήσεις. Τα ίδια όμως υποστηρίζει και η κυρία Ευθυμίου, επιστρατεύοντας διαφορά επιχειρήματα . Όπως πχ ότι τα Ευαγγέλια γράφτηκαν στα Ελληνικά, αφενός διότι η ελληνιστική κοινή ήταν η διεθνής γλώσσα της εποχής και αφετέρου αποδεικνύει τους αιώνιους δεσμούς φιλίας μεταξύ του Ελληνικού και του εβραϊκού έθνους.

Αναγνωρίζω την προσφορά της στην εκλαΐκευση της ιστορικής επιστήμης τότε που όργωνε την Ελλάδα με διαλέξεις, αρκεί να λέγεται η αλήθεια και να μην παραποιούνται τα γεγονότα . Τα βίντεο είναι παλιά αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο επανήλθαν στην κυκλοφορία .Ίσως γιατί χρειαζόμαστε μια γερή δόση αναθεωρητισμού και να επαναλάβουμε ότι ανήκομεν εις την Δύσιν μακριά από τον ρωσικό δαίμονα. Γι’ αυτό εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο παιδί των συστημικών ΜΜΕ με δεκάδες συνεντεύξεις . Μέχρι και για προεδρος της Δημοκρατίας είχε ακουστεί το ονομά της

 

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2023

Με μια μοτοσυκλέτα και μια κιθάρα θα αλλάξουμε τον κόσμο

Χρύσα Κακατσάκη


Δεν είναι τα σταμπωτά μπλουζάκια και οι ξεθωριασμένες αφίσες στα φοιτητικά δωμάτια ούτε καν τα βιβλία και τα τραγούδια που γράφτηκαν για χάρη του. Για τον Τσε Γκεβάρα όλα ξεκίνησαν με την Poderosa (Δυνατή). Εκείνη τη μεταχειρισμένη μηχανή του φίλου του Αλμπέρτο , με τον οποίο σε ένα πολύμηνο ταξίδι, επισκέφτηκαν σχεδόν ολες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Η μηχανή χαλούσε κάθε τόσο, αυτό ωστόσο δεν τους πτόησε να καταπίνουν χιλιόμετρα σκόνης για να βρίσκονται κοντά στους μεταλλωρύχους, στους καταπιεσμένους απογόνους των Ινκας, ή στους λεπρούς του Αμαζονίου που πρόσφεραν τις ιατρικές τους γνώσεις τους. 

«Έτσι όπως ταξίδευα άρχισα να έρχομαι σε στενή επαφή με την φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την αδυναμία να θεραπευτεί ένα παιδί από έλλειψη μέσων. Και άρχισα να βλέπω οτι υπήρχε κάτι που μου φαινόταν τότε σχεδόν εξίσου σημαντικό με την καριέρα μου, και αυτό ήταν να βοηθήσω εκείνους τους ανθρώπους». Γιατί τον Τσε τον έπνιγε το δίκιο , όπως και το άσθμα του.

Φωτό: η κινηματογραφική και η πραγματική μοτοσικλετα


Υ/Γ Είναι η τρελή έμπνευση της Ιστορίας που κάνει τους κύκλους της ζωής να εφάπτονται.. Σαν σημερα ο Τζον Λενον γεννιέται, ο Τσε δολοφονείται. Τι ωραίο ντουέτο θα ήταν, αν ειχαν συναντηθεί και τραγουδούσαν μαζί το Imagine.

Ό,τι οραματίστηκε ο Τσε με την επανάσταση, το εξέφρασε ο ο Λενον με τη μουσική. «Φαντάσου να μην υπάρχει καμία ιδιοκτησία. Καμία ανάγκη για απληστία ή πείνα Η δική μας αδελφότητα ανθρώπων Φαντάσου όλους τους ανθρώπους .Να μοιράζονται όλο τον κόσμο...



Χρύσα Κακατσάκη εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Ενας ινδιάνικος μύθος για την ημέρα περιβάλλοντος



Μια φορά κι έναν καιρό τα διάφορα χρώματα άρχισαν να τσακώνονται. Όλα υποστήριζαν πως ήταν τα καλύτερα, τα πιο χρήσιμα, τα πιο αγαπητά.

Το ΠΡΑΣΙΝΟ άρχισε με ξεκάθαρη φωνή : Εγώ είμαι το πιο σπουδαίο χρώμα. Είμαι το σύμβολο της ζωής και της ελπίδας. Εμένα διάλεξαν για να δώσουν χρώμα στο γρασίδι, στα δένδρα, στα φύλλα … χωρίς εμένα τα ζώα θα πέθαιναν. Κοιτάξτε στην φύση και θα δείτε πως βρίσκομαι παντού και υπερτερώ.

Το ΜΠΛΕ τον διέκοψε απότομα : Εσύ το μόνο που σκέπτεσαι είναι η γη. Για σκέψου όμως τον ουρανό και την θάλασσα. Το νερό είναι η βάση της ζωής και ο ουρανός είναι αυτός που δίνει την αίσθηση του χώρου, την γαλήνη και την απεραντοσύνη του σύμπαντος.
 
Το ΚΙΤΡΙΝΟ κρυφογέλασε : Καμώνεστε τους σοβαρούς, αλλά είστε βαρετοί. Εγώ φέρνω το γέλιο, τη χαρά και την ζεστασιά. Ο ήλιος είναι κίτρινος, το φεγγάρι είναι κίτρινο, τα αστέρια είναι κίτρινα. Κάθε φορά που κοιτάς το λουλούδι ενός κατακίτρινου ήλιου όλος ο κόσμος αρχίζει να χαμογελά. Χωρίς εμένα δεν θα υπήρχε χαρά και διασκέδαση.

Το ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ δεν κρατιόταν άλλο : Εγώ είμαι το χρώμα της υγείας και της δύναμης. Μπορεί να είμαι λιγοστό στην γη αλλά είμαι πολύτιμο … γιατί εξυπηρετώ τις ανάγκες της ανθρώπινης ζωής. Σκεφτείτε τα φρούτα, πορτοκάλια, μάνγκος, καρότα. Όταν βάφω με το χρωμα μου την αυγή και το ηλιοβασίλεμα, κανεις δεν μπορεί να με ξεπερασει σε ομορφιά

Το ΚΟΚΚΙΝΟ έσκασε από το κακό του : Εγώ είμαι πάνω απ’ όλους σας. Είμαι το αίμα – η ζωή είναι το αίμα. Είμαι το χρώμα του κινδύνου και της γενναιότητας. Πάντα μάχομαι για τα ιδανικά. Φέρνω την φωτιά στο αίμα. Χωρίς εμένα η γη θα ήταν κρύα όπως το φεγγάρι, χωρίς ζωή. Είμαι το χρώμα του πάθους, της αγάπης, το κόκκινο τριαντάφυλλο, η όμορφη παπαρούνα.

Έτσι συνέχιζαν τα χρώματα να τσακώνονται, με το καθένα να είναι σίγουρο για την υπεροχή του.
 
Ξαφνικά αστραπές έσκισαν τον ουρανό και βροντές τάραξαν τη γη και άρχισε ένας τρομερός κατακλυσμός. Τα χρώματα κουλουριάστηκαν από το φόβο τους και κόλλησαν μεταξύ τους, ζητώντας προστασία και κουράγιο το ένα με τ΄ άλλο. Μέσα σ ΄αυτό τον χαλασμό η βροχή τους μίλησε με δυνατή φωνή.

– Ανόητα και ψωροπερήφανα χρώματα. Δεν ντρέπεστε να τσακώνεστε ποιο είναι το καλύτερο για να επιβληθεί στ’ άλλα !! Ακόμα δεν έχετε καταλάβει πως σας έχουν φτιάξει για ένα λόγο εξαιρετικό, μοναδικό και διαφορετικό;
Ενώστε τα χέρια σας και ελάτε προς εμένα.

Υπακούοντας την βροχή ένωσαν τα χέρια τους και έφτιαξαν το ουράνιο τόξο. 

– Από τώρα και στο εξής, εσείς θα συμβολίζετε την αρμονία της φύσης. Μην μοιάσετε με τους ανθρώπους που πάλεψαν μαζί της για να επιβιώσουν και ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως τώρα για να επιβιώσουν πρέπει να την προστατεύσουν.

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2024

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα...

Χρύσα Κακατσάκη


Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα,
Εκεί που ξαπόσταινες κάτω απ’ των ελάτων τη δροσιά
τωρα εργολάβοι κουβαλάνε τα τσιμέντα
και στήνουν στα βουνά ατσάλινα θεριά.
 
8 αιολικοί σταθμοί με 61 ανεμογεννήτριες πρόκειται να τοποθετηθούν στην καρδιά της Πίνδου και συγκεκριμένα γύρω από τα Τζουμέρκα, προς την περιοχή των Τρικάλων και της Καρδίτσας, ανάμεσα σε Περτούλι και Αχελώο.
 
Να δεις χαρά που θα κάνει η καφέ αρκούδα (προστατευόμενο είδος) καθώς θα νανουρίζει τα αρκουδάκια της με το ρυθμικό γκάπα γκούπα των πτερυγίων. 
Να δεις χαρα που θα κάνουν οι κτηνοτρόφοι, αφού τα αιγοπρόβατα θα «επωφελούνται από τη δροσιά της σκιάς τους" . 
Ετσι τουλάχιστον ισχυρίζεται, χωρίς αιδώ, ο υπεύθυνος της ΜΠΕ (Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) για να κάμψει τις αντιδράσεις των κατοίκων και τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις των τοπικών φορέων.
 
Αλλάζουν οι καιροί . 
Σήμερα αγάπη για το περιβάλλον είναι να φέρνουμε σ’ ένα από τα πιο αδιατάρακτα οικοσυστήματα της Ευρώπης μπουλντόζες και φουρνέλα. Κι αν χαθούν και μερικά είδη χλωρίδας, άσχημο είναι το πλαστικό γκαζόν σε διαφημιστικά φυλλάδια για τους τουρίστες;
ΑΠΕ, ΜΠΕ και μπεεε κι ανάπτυξη φλαμπέ.
 
Πάμε μια βόλτα και στη Γυάρο.
Έχει εγκριθεί η εγκατάσταση 77 ανεμογεννητριών ύψους 150 μέτρων, που θα καταλαμβάνουν όλη τη χερσαία έκταση. Εκεί να δεις χαρές που θα κάνουν οι μεσογειακές φώκιες και τα σπάνια θαλασσοπούλια, τα καταπράσινα λιβάδια και οι κοραλλιογενείς σχηματισμοί που θα ‘χουν επιτέλους συντροφιά και δεν θα πλήττουν στη μονοτονία του απέραντου γαλάζιου. 

Κι αν ενοχλούν την ΤΕΡΝΑ οι φυλακές και τα κτίσματα των χιλιάδων εξορίστων στο νησί, θα γκρεμιστούν. Άλλωστε, έχει πάψει εδώ και χρόνια να χαρακτηρίζεται ως ιστορικό μνημείο. Προηγούνται οι επενδύσεις που φέρνουν χρήμα .Σιγά μην αφήσουμε τους ξένους δημοσιογράφους να έρχονται και να γυρίζουν ντοκιμαντέρ, όπως επί Χούντας, και να δυσφημίζουν την πατρίδα μας.

Φωτό: 1 Πίνδος, όπως προλαβαίνετε να τη δείτε. 
           2. Γυάρος, όπως θα τη βλέπετε οσονούπω 

ΥΓ: Στάθηκα στην Πίνδο και στη Γυάρο γιατί και οι δυο ειναι περιοχές NATURA. Δεν θέλω να επεκταθώ στις καταστροφικές συνέπειες των ανεμογεννητριών, για τον διεθνή «πόλεμο» συμφερόντων μεταξύ μαύρης και πράσινης ενέργειας, για τη γη που έτσι ύπουλα κι απλά αλλάζει χέρια. Για την ημέρα του περιβάλλοντος θα αρκεστώ σ’ αυτό : "Το τελευταίο μουσείο του κόσμου θα έχει μέσα ένα αηδόνι, δυo πεύκα συλλεκτικά, δροσιά πρώιμης περιόδου και έκθεμα κεντρικό την αίσθηση πως όλα θα πάνε καλά. Η είσοδος θα σου στοιχίζει τη ζωή σου αλλά δε θα σε νοιάζει. Χωρίς αυτά δε θα αξίζει και πολύ". (Kiriakos Haritos)

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός

Πηγή: Facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο 13 Μαΐου 2023

Στο πηγάδι της λήθης οι γερμανικές αποζημιώσεις κύριε Σκέρτσο; Η ειρήνη δεν είναι περίοδος αμνησίας




Ο εικονιζόμενος κύριος λέγεται Χανς Ρίχτερ και είναι Γερμανός. Υπήρξε σύμβουλος του Σόιμπλε τα σκληρά χρόνια των μνημονίων και σφοδρός αρνητής των πολεμικών αποζημιώσεων . Κάποια στιγμή αναγορεύθηκε επίτιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Ρεθύμνου. Όταν όμως κυκλοφόρησε το βιβλίο του για τη Μάχη της Κρήτης, διαπιστώθηκε ότι περιείχε αρκετές ανακρίβειες θεωρώντας βάρβαρη και θηριώδη την αντίσταση των Κρητικών. Οσα άκουγα από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μου για την ισοπέδωση της Κανδάνου, για το ολοκαύτωμα της Βιάννου , για τις μαζικές εκτελέσεις στο Κοντομαρί και τα Κεραμειά κλπ δεν τα έβγαλαν από το μυαλό τους.
 
Φυσικά, πολλοί Ελληνες και ξένοι ιστορικοί τον αντέκρουσαν, αποκαλύπτοντας μάλιστα ότι τα στοιχεία του προέρχονται από τα γερμανικά αρχεία την εποχή του Γκέμπελς και ότι τεμαχίζει και χρησιμοποιεί για τους ισχυρισμούς του επιχειρήματα των δωσιλόγων και των συνενόχων των Ναζί. Μετά απ’ αυτά του αφαιρέθηκε ο τίτλος του καθηγητή και άρχισε μια μακρά διαμάχη με το Πανεπιστήμιο και τα ελληνικά δικαστήρια. 

Στις αρχές Μαρτίου 2023 και ύστερα από την αρνητική απόφαση του ΣτΕ, είχε το θράσος να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για να του επιστραφεί ο τίτλος. Ο κ. Ρίχτερ ξεχασε:
1. ότι οι Κρητικοί ήταν αμυνόμενοι και οι Γερμανοί εισβολείς. 
2. Ότι οι δολοφονίες αμάχων θεωρούνται εγκλήματα πολέμου. 
3. Ότι οι τιτλοι δεν είναι ισόβιοι . Κοτζαμ βασιλιάδες και αυτοκράτορες τούς έχασαν. 
4. Η Ιστορία δεν είναι πουκάμισο να το αλλάζεις όταν βρωμίσει.
 
Υ/Γ
 Έψαξα το γενεαλογικό δένδρο του Άρη Σκέρτσου μήπως είναι συγγενής με τον Ρίχτερ, αλλά δεν βρήκα τίποτα.. Ποιον επομένως εκπροσωπεί λέγοντας ότι οι πολεμικές αποζημιώσεις ανήκουν στο παρελθόν, όταν παραμένει πάγια θέση ΟΛΩΝ των μεταπολεμικών κυβερνήσεων η διεκδίκησή τους μαζί με το κατοχικό δάνειο και υπάρχει και σχετικό ΟΜΟΦΩΝΟ ψήφισμα της Ελληνικής Βουλής; Το ότι προσπάθησε να τα μπαλώσει κι εμείς είμαστε που δεν καταλάβαμε, ενώ υπάρχουν τα τηλεοπτικά πειστήρια, δεν πείθει κανένα. 
Θα δοθούν επαρκείς εξηγήσεις ή θα «καθαρίσει» με μια συγγνώμη; 

Σε παρόμοιο ποστ παλιότερα, κάποιος φίλος ειχε σχολιάσει να μη μένουμε σ’ αυτά γιατί διανύουμε περίοδο ειρήνης κλπ. Να το δεχτώ, αρκεί να μη μου πατήσει κάποιος τον κάλο με τη διαστρέβλωση της αλήθειας. Γιατί ουτε το Δίστομο ούτε τα Καλάβρυτα, ουτε ο Χορτιάτης, η Καισαριανή είναι βγαλμένα από ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Η ειρήνη δεν ειναι περίοδος αμνησίας . Το αντίθετο .Απαιτείται ενισχυμένη μνήμη για να μην επαναληφθούν τα λάθη και ει δυνατόν να αποκατασταθούν.

Ένα βασικό χαρακτηριστικό της εποχής μας κατευθυνόμενο από την παγκόσμια ελίτ είναι ή να τα ρίξουμε όλα στο πηγάδι της λήθης ή το ξαναγράψιμο της Ιστορίας . 
Εμ δεν θα τους περάσει!
Χρύσα Κακατσάκη

Πηγή:facebook



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή 15 Απριλίου 2022

Σινεμά "ο πρώην παράδεισος"




Xθες βράδυ είδα στον ύπνο μου τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Ήταν τυλιγμένος με τη μακριά καμπαρτίνα του και καθώς τίναζε τη στάχτη του τσιγάρου του μου είπε: «Τα ‘μαθες τα νέα; Το Embassy κατέβασε ρολά. Όταν χωρίσαμε οριστικά με την Ίζλα, έφυγα από το Μαρόκο και ήρθα στη χώρα σας. Έμενα κοντά στο Embassy. Πολλές φορές κατέβαζα το καπέλο μου και κρυβόμουν ανάμεσα στους θεατές. Ερχόταν η Μελίνα ντυμένη Στέλλα, ζευγαράκια που χαϊδευόντουσαν στα σκοτεινά, μικρές ή μεγάλες παρέες φίλων. Τον μοναδικό μοναχικό θεατή τον είχα δει στο ιστορικό Όσκαρ της Αχαρνών που έκλεισε και αυτό. Έπαιζε τότε την ψηφιοποιημένη εκδοχή της «Ευδοκίας». Μου είχε κάνει εντύπωση γιατί, αν και σαραντάρης, φορούσε φανταρίστικα. 

Σαν να κατάλαβε τις σκέψεις μου και μου είπε: «Ξέρετε, κύριε, εγώ αυτό το έργο το έζησα σε πρώτο πρόσωπο, πριν 20 χρόνια. Το ξαναβλέπω όπου το βρω. Τι να μου κάνει εμένα το πιστολίδι του Τζέιμς Μποντ και οι γλυκερές σαν σαντιγί κομεντί»;
 
Έκανα τις προάλλες μια βόλτα και στη Σταδίου. Πέρασαν τόσα χρόνια και το Αττικόν και ο Απόλλων είναι ακόμη αποκαϊδια. Μα τι σας έχει πιάσει και δεν αγαπάτε πια τα σινεμά; Ακούω πως το Embassy θα γίνει νυχτερινό μαγαζί. Έχετε μια μανία εσείς οι Ελληνες τα μπουζουξίδικα να τα ονομάζετε πολιτιστικά κέντρα.

Η πανδημία φταίει, θα μου πείτε. Καλωδιωθήκατε λοιπόν με το Netflix και ξεχάσατε πως κινηματογράφος δεν είναι μόνο η μαγεία της μεγάλης οθόνης. Είναι το σούσουρο των διπλανών, το χριτς χρατς από τα πατατάκια και κάτι ξεπεσμένοι ήρωες του Ταραντίνο που, αν είσαι παρατηρητικός, θα τους δεις στα διαλείμματα να μοιράζουν hot dog και πασατέμπο»

Ξύπνησα αλαφιασμένη. Δεν θυμάμαι ποια ταινία είχα δει τελευταία στο σινεμά του Κολωνακίου. 
Ήταν πάντως έγχρωμη. Οι τίτλοι τέλους ασπρόμαυροι. Ή μάλλον κατάμαυροι. 
Του πένθους. Της μελαγχολίας. 
Σαν κι εκείνης που νιώθεις όταν το πιάνο στο μπαρ του Ρικ παίζει το « as time goes by».   

ΥΓ: Το ξέρω πως ανάμεσα στον πόλεμο, την πολιτική επικαιρότητα και την πισπιριγκίαση αυτή είναι μια είδηση που πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Αλλά οι αναρτήσεις μας έχουν πολύ συχνά και το προσωπικό στοιχείο. Ε ναι λοιπόν… στεναχωρήθηκα για το Έμπασι και το μοιράζομαι μαζί σας.
Έχει δικιο ο Σαχτούρης 
"και το βράδυ
στον κινηματογράφο
βλέπεις
ό,τι δεν είδες το πρωί
το χαρούμενο κηπουρό
το αληθινό αυτοκίνητο
τα φιλιά με το αληθινό ζευγάρι
πως δεν αγαπάει το θάνατο
ο κινηματογράφος"

Χρύσα Κακατσάκη





Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2025

Οταν ξεπερνάς τα όρια διαπράττεις Υβρι και αυτή πάντα τιμωρείται, αργά ή γρήγορα...



Η πρώτη, με σύγχρονους όρους, καταγεγραμμένη γενοκτονία υπήρξε η σφαγή των Μηλίων από τους Αθηναίους. Στον αδυσώπητο Πελοποννησιακό πόλεμο, οι κάτοικοι της Μήλου , όντας αποικία της Σπάρτης αλλά και σύμμαχοι της Αθήνας, ζητούν από τους Αθηναίους να μείνουν ουδέτεροι. Οι Αθηναίοι είχαν αποφασίσει ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ να καταλάβουν το νησί για αυτό και εκστρατεύουν με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις. Τηρούν βέβαια όλα τα δημοκρατικά προσχήματα και ανοίγουν διάλογο μαζί τους. Αφού δεν έπεισαν του Μηλίους να παραδοθούν, εκτέλεσαν όλους τους μάχιμους άνδρες, περίπου 1500. Τα γυναικόπαιδα ναι μεν γλίτωσαν τη ζωή τους, όχι από φιλευσπλαχνία αλλά γιατί πουλήθηκαν ως δούλοι. Ετσι, άδειασε εντελώς το νησί από πληθυσμό ώστε να μπορούν στη συνέχεια οι Αθηναίοι ανενόχλητοι να προχωρήσουν στον εποικισμό του.
 Η συζήτηση αυτή (η μόνη που διέσωσε ο Θουκυδίδης), υπόδειγμα πολιτικής αλαζονείας και κυνισμού εκ μέρους των Αθηναίων, ανατέμνει με χειρουργική ακρίβεια την ψυχολογία της υπερδύναμης.
 
Μήλιοι: Αναγνωρίζοντας ότι η σημερινή συνάντηση γίνεται βέβαια για τη σωτηρία μας, ας διεξαχθεί επομένως στο πλαίσιο του δικαίου.
Αθηναίοι: Κατά την κρίση των ανθρώπων δίκαιο θεωρείται όταν υπάρχει ίση δύναμη για την επιβολή του. Οταν αυτό δεν συμβαίνει, ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΑΔΥΝΑΜΟΙ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΝ ΟΣΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥΣ.
Μήλιοι: Τουλάχιστον μην καταργήσετε το δικαίωμα εκείνου που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, να αναπτύξει τα εύλογα επιχειρήματα για να ωφεληθεί σε περίπτωση που πείσει. .
Αθηναίοι: Εμείς δεν ανησυχούμε για το τέλος της ηγεμονίας μας από τους Λακεδαιμονίους. ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΗΚΟΟΙ, ΠΟΥ ΤΥΧΟΝ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΖΑΝ. Δεν βρισκόμαστε εδώ για το ΔΙΚΑΙΟ αλλά τόσο για το ΣΥΜΦΕΡΟΝ της ηγεμονίας μας όσο και για το συμφέρον και των δυο μας να σωθείτε.
Μήλιοι:Και πώς μπορεί να θεωρείτε κοινό συμφέρον εμείς να γίνουμε δούλοι και σεις να γίνετε κύριοί μας;
Αθηναίοι: Επειδή σεις θα έχετε τη δυνατότητα να υποταχθείτε πριν να πάθετε τις πιο μεγάλες συμφορές, κι εμείς αν δε σας καταστρέψουμε, θα έχουμε κέρδος σε χρόνο και χρήμα.
Μήλιοι: Ώστε, δεν θα δεχθείτε να είμαστε φίλοι σας αλλά και να διατηρήσουμε την ειρήνη και την ουδετερότητά μας;
Αθηναίοι: ΌΧΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΟΣΟ Η ΕΧΘΡΑ ΣΑΣ ΟΣΟ Η ΦΙΛΙΑ ΣΑΣ. Η ΦΙΛΙΑ ΣΑΣ, ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΜΑΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ, ΕΝΩ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΣΑΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΜΑΣ.
Μήλιοι : Επομένως, αν εσείς αναλαμβάνετε τόσο μεγάλους κινδύνους για να μην καταλυθεί η εξουσία σας κι αν οι υπόδουλοι διακινδυνεύουν τόσο πολύ για να απαλλαγούν από αυτήν, τότε εμείς που είμαστε ακόμα ελεύθεροι θα θεωρηθούμε τελείως ανίκανοι και δειλοί, ΑΝ ΔΕΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΣΧΑΤΟ ΑΓΩΝΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΘΟΥΜΕ.
Αθηναίοι: Όχι, αν αποφασίσετε συνετά. Γιατί δεν αγωνίζεστε με ίσους όρους για να δείξετε την ανδρεία σας και να μην ντροπιαστείτε. Πιο πολύ πρόκειται να αποφασίσετε για τη σωτηρία σας, δηλαδή ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΣΑΣ

Θουκυδίδου συγγραφή, Βιβλίο Ε
Ένα χρόνο μετά, οι Αθηναίοι εκστρατεύουν στη Σικελία και παθαίνουν πανωλεθρία , που θα σημανει και την αρχή του τέλους της ηγεμονίας τους.
End of the story, όχι όμως και της Ιστορίας που επαναλαμβάνεται δραματικά. 

ΥΓ: Για να μην έχετε αυταπάτες ποια είναι τα παιδιά,τα φιλαράκια τα καλά και να μην πέσετε από τα σύννεφα αν εμπλακούν οι ΗΠΑ στον πόλεμο.




Χρύσα Κακατσάκη,  εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 10 Ιουλίου 2023

Σε χαλεπούς καιρούς που θριαμβεύει ο νεοπλουτισμός, η τσαπατσουλιά και κάτι άσκοπα ξοδεμένα εκατομμυριάκια...


Πέρασα χθες από την Πανεπιστημίου. 

Εργοτάξιο δεν το λες, χάος όμως σίγουρα. 

Τρία χρόνια σκάβε ξήλωνε, αλλά παριζιάνικο μπουλβάρ δεν έγινε. 

Ο Μεγάλος Περίπατος απέτυχε για λόγους επικοινωνιακούς, παραδέχτηκε τις προάλλες ο Μπακογιάννης. 

Παρέλειψε βεβαια να μας πει οτι φταίνε και τα πλατάνια που ξεράθηκαν και τα ποντίκια της ασφάλτου που βγήκαν παγανιά για να υπονομεύσουν το μεγαλεπήβολο σχέδιο.

Σκέφτηκα να πάω στης Ακρόπολης τα μέρη για να αναβαπτιστώ πολιτιστικά και να πάρω μαθήματα αισθητικής από τον Πικιώνη. 

Που έφτιαξε ένα «κέντημα» από κεραμίδια, ακροκέραμα νεοκλασικών σπιτιών, σπασμένα κιονόκρανα, αρχαία και βυζαντινά θραύσματα, συνδυάζοντας την αρμονία με την κλίμακα του φυσικού τοπίου για να αφηγηθούν όλα μαζί την ιστορία της αττικής γης.

Το Αναπαυτήριο, δίπλα στον Λουμπαρδιαρη και φάτσα κάρτα στον Παρθενώνα, ερημωμένο. 

Εκεί που μαθητές και φοιτητές πήγαιναν για κοπάνες, ζευγαράκια για ραντεβού και επισκέπτες για αγνάντεμα στον Ιερό Βράχο, βλέπεις τώρα μια διαλυμένη πέργκολα και κάτι αρρωστημένα πεύκα να «αναπαύονται» στη σιωπή και την εγκατάλειψη. 

Άραγε, πόσα χρόνια χρειάζονται οι κρατικές υπηρεσίες (Εταιρεία Διαχειρισης Ακινήτων Δημοσίου, Υπουργείο Πολιτισμού και Δήμος Αθηναίων) για να συνεννοηθούν και να μην αφήνουν την πολιτιστική κληρονομιά στην τυχη της; 

Ποια χώρα θα ειχε έναν τέτοιο θησαυρό στα χέρα της - και μάλιστα προσοδοφόρο- κα δεν θα τον αξιοποιούσε με γνώμονα το τερπνόν μετά του ωφελίμου για την πολιτιστική μας κληρονομιά ; Περιμένουμε ξένους επενδυτές, ή την Ουνέσκο να μας τραβήξει το αυτί για την κατάντια του; 
Άλλα ζητεί η ψυχή του Ικτίνου, του Καλλικράτη και του Πικιώνη και για άλλα κλαίει.. 


Σε χαλεπούς καιρούς που θριαμβεύει ο νεοπλουτισμός, η τσαπατσουλιά και κάτι άσκοπα ξοδεμένα εκατομμυριάκια, τι να σου πει και ο Σεφέρης : «Ετούτες τις πέτρες τις βάσταξα όσο μπόρεσα. Φωνές από την πέτρα, από τον ύπνο βαθύτερες, εδώ που ο κόσμος σκοτεινιάζει, μνήμη του μόχθου ριζωμένη στο ρυθμό που χτύπησε τη γης με πόδια λησμονημένα».

Δημοτικές εκλογές έρχονται και ο Μπακογιάννης τρέχει να προλάβει για να παρουσιάσει έργα βιτρίνας που κι αυτά κακοπάθησαν, με μάρμαρα πεταμένα καταμεσής στο Σύνταγμα και δένδρα που έχουν φωτογένεια στις μακέτες, αλλά όχι από κοντα. Αν κάνει κάποιος μια βόλτα στους δρόμους πίσω από την Ομόνοια θα νομίζει ότι βρίσκεται σε τριτοκοσμική χώρα με την κατάσταση που επικρατεί. Τα λιγοστά πάρκα που έχουν απομείνει κινδυνεύουν από την τσιμεντοποίηση. 
Καλό το πράσινο και το οξυγόνο, αλλά σαν τα λεφτά δεν εχει.


Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2025

Μην πιστεύετε τον Σοφοκλή. Η Αντιγόνη έχει 57 αδέλφια που πρέπει να θάψει....



Δυο χρόνια τώρα η Αντιγόνη περιπλανιέται στους δρόμους. Νηστική, άυπνη, με μαύρους κύκλους στα μάτια, μα δεν την νοιάζει. Παίρνει δύναμη απ’ αυτό που πρέπει να κάνει. «Στην αλήθεια δεν υπάρχει ωράριο, δεν κατεβάζει τα ρολά της». Ξεκίνησε από τον Κεραμεικό, το δημόσιο νεκροταφείο κι εκεί η Ηγησώ με ένα νεύμα γαλήνιο της είπε: «Συνέχισε. Δεν βλέπεις ότι εδώ έχει στερέψει ο Ηριδανός; Πήγαινε σε ένα άλλο ποτάμι, κοντά στα Τέμπη, Πηνειό το λένε». Εκεί «δώδεκα βρύσες με νερό από 57 πηγάδια, δεν φτάνουν να σβήσουν τη φωτιά μέσα απ’ τα φυλλοκάρδια».
 
Μην πιστεύετε τον Σοφοκλή. Η Αντιγόνη έχει 57 αδέλφια που πρέπει να θάψει αφού πρώτα τα αναγνωρίσει , μα είναι τόσο δυσκολο.. «Η κόρη μου έχει στο μπράτσο ένα μικρό τατουάζ. Δείξτε μου τα χέρια που μαζέψατε».

Βλέπει μια τεράστια ουρά. Είναι οι Πόντιοι Πιλάτοι που πάνε να νίψουν τας χείρας τους. Εκείνη μονολογεί. ''Όσοι χρόνια κολυμπάτε αμέριμνοι μέσα στα μάτια μου, κάποτε θα βάλω τα κλάματα και θα σας πνίξω'.
 
Βγάζει από το σακ βουαγιάζ ένα ένα τα όμορφα ζωγραφισμένα αγγεία που στην εποχή της έβαζαν μέσα τις στάχτες. Αυτά ταιριάζουνε στη νιότη. Όχι τα σκέτα, ψυχρα κουτιά. Τα μοιράζει σε όλους τους γονείς και συγγενείς : της Ιφιγένειας, του Γιώργου, του Βάιου, της Θώμης, του Γιάννη κλπ.

Γέρνει κατάκοπη και μισοκλείνει τα βλέφαρα. «Θα πέσει άπλετο φως» ακούει στον υπνο της και πετάγεται αλαφιασμένη. Θα είναι εκείνος ο ποιητής Φερνάζης που «πρέπει ν' αναλύσει τα αισθήματα που θα είχεν ο Δαρείος. Ισως υπεροψίαν και μέθην». Ο ψίθυρος δυναμώνει. Είναι το ζουμί μιας ενοχής που στάζει. Ένα διακοσμητικό σουβενίρ ξεχασμένο σε ένα βαγόνι.
 
Σκοτάδι παντού, κυριολεκτικα και μεταφορικά . Παίρνει το δρόμο της επιστροφής με τα πόδια. Σε τρένο δεν ξαναμπαίνει. Σταματά σε ένα καφέ της Εθνικής. Μέχρι να τη σερβίρουν, αποσπά την προσοχή της ένα πρωτοσέλιδο: «Είμαι διατηρητέο, είπε το χάος στους εργολάβους. Μέσα, τα πράγματα θα μείνουν όπως είναι. Μικροαλλαγές μόνο στην πρόσοψη επιτρέπω».
 
Ξαναγυρνά στον Κεραμεικό, βουίζουν τ’ αυτιά της, μα τα μάτια της διακρίνουν καθαρα 57 πεταλουδες που φτερουγίζουν. 
Καθεται σε ένα παγκάκι και διαβάζει τους τελευταίους στίχους του χορού από την τραγωδία που πρωταγωνιστεί
Η φρόνηση είναι πολύ πιο πάνω 
απ’ όλα τ’ αγαθα και την ευδαιμονία ακόμη,
Γι’ αυτό και στα θεία δεν πρέπει ν' ασεβεί κανείς.
Τα μεγάλα τους τα λόγια οι ξυπασμένοι
με μεγάλα τα πλερώνουνε χτυπήματα
για να βάλουν στα γεράματά τους γνώση

Βγάζει ένα μαρκαδόρο και συμπληρώνει με μεγάλα μαύρα γράμματα :
«Είπαμε πως δε χάνεται η ζωή τόσο εύκολα, πως έχει ο θάνατος δρόμους ανεξερεύνητους και μια δική του δικαιοσύνη».

Φωτό: Επιτύμβια στήλη με μια νεαρή κοπέλα και τους γονείς της. Κεραμεικός. 

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

24 χρόνια δε χωράνε ποτέ σε μια βαλίτσα...



Τη στριφογυρνάνε δεξιά αριστερά, πάνω κάτω και πλαγίως. Μα το κορμί, άκαμπτο και κοκαλιασμένο, αντιστέκεται. Πώς να χωρέσει σε μια βαλίτσα; Σαν να ακούει τα βήματά τους να απομακρύνονται. Ή μήπως δεν ακούει; Δεν ξέρει αν είναι νεκρή η ζωντανή. Δίνει μια με το μυτερό τακούνι και ανοίγει μια τρύπα. Κάποιος θα δει το πόδι που προεξέχει, θα κλείσει τη μύτη του από τη σάρκα που αρχίζει να μυρίζει κάτι σάπιο.

Θέλει να βγει στο φως. Κρυβόταν από παιδί στα μπαμπακοχώραφα να μην την ξυλοφορτώσει ο επιστάτης. Κρυβόταν στις αποθήκες να μην την βρουν οι οπλισμένοι στρατιώτες. Στις κούτες που μετέφεραν τα φορτηγά όταν έφυγε από την πατρίδα της . Είχε ζαρώσει στ’ αμπάρια του σαπιοκάραβου. Τώρα δεν έχει νόημα να κρύβεται. Όλα τέλειωσαν .

Είναι μέρα ή νύχτα; Γιατί δεν περνάει κανείς; Μα να που κάποιος κοντοστέκεται

-Θα γράψεις κάτι για μένα;

Σιωπή. Επιμένει.

-Θα γράψεις κάτι για μένα;

- Να γράψω πού και γιατί;

-Στο φβ , στον τοίχο, στο πάτωμα, σε ένα κομμάτι χαρτί και μετά κάνε το σαΐτα να το πάρει ο άνεμος

-Είναι σπουδαία η ιστορία σου ;

-Όχι . Πολύ κοινή με χιλιάδες άλλες. Έρχομαι από την Αραπιά . Κατάπια προσβολές πιο εύκολα από τα χαλίκια. Σύρθηκα στην έρημο , πείνασα, ξέχασα την περηφάνεια για την επιβίωση. Μια ιδρωμένη φωνή μου λεγε στο αυτί . Τρεξε . Κανένας δεν σέρνεται κάτω από φράχτες, παρά μόνο όταν η λεπίδα χαράζει απειλές. Οι άνθρωποι γίνονται σωροί, φάλαγγες, καταπίνουν τα κύματα στις σκουριασμένες πλώρες και νοσταλγούν το μέλλον. Ένα μέλλον με καθαρό νερό σε χιλιόμετρα θολά.

-Σταμάτα . Είσαι νεκρή. Είσαι φάντασμα.

-Θα ανεβάσεις και μια φωτογραφία μου; Όχι για να με μοιρολογήσουν . Αυτό ούτε η μάνα μου δεν θα το κάνει, γιατί το ξέρω πως θα μείνω στα αζήτητα. Αλλά έτσι, για να πουν ένα κρίμα στο κορίτσι και να πάρει φως η ανυπαρξία μου. Βάλε φίλτρο για να μην φαίνονται οι πληγές από το σκοινί. Η γιαγιά μου δούλευε υπηρέτρια σε κάτι Γάλλους. Όταν τελείωνε τη λάτρα, ξεφύλλιζε περιοδικά . Είδε μια μέρα εξώφυλλο τη Ναόμι Κάμπελ . Της έμοιαζα, μου είπε και από τότε με φώναζε Ναόμι που έμαθα πως σημαίνει χαρά. Δώσε μου λοιπόν τη χαρά και κανε μου αυτή τη χάρη . Γράψε κάτι για μένα και μετά γυρνά στις δουλειές σου. Να ξέρεις μόνο πως 24 χρόνια δε χωράνε ποτέ σε μια βαλίτσα . Πάντα ένα δάκρυ θα περισσεύει για να μουσκεύει το φερμουάρ και να μην κλείνει .



ΥΓ:
Η κοπέλα που βρέθηκε πριν δυο μέρες σε μια βαλίτσα στον Άγιο Παντελεήμονα. καταγόταν από την Μπουρκίνα Φάσο, μια από τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, παρά, τα κοιτάσματα χρυσού που έχει . Ήταν 24 χρονών . Οι συνθήκες του θανάτου της παραμένουν αδιευκρίνιστες . Η φωτογραφία δεν είναι δική της, αλλά τη διάλεξα για το φωτεινό χαμόγελο

Χρύσα Κακατσάκη, εκπαιδευτικός




Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »