Το τηλέφωνο βέλαξε. Ο Νόρθροπ σκούπισε με τον αγκώνα του τον εσώχτιστο διακόπτη και άκουσε τον Μορίλλο να λέει:
- Έχουμε μια γάγγραινα αφεντικό. Ο ακρωτηριασμός θα γίνει απόψε.
Ο σφυγμός του Νόρθροπ άρχισε να χτυπάει πιο γρήγορα στη σκέψη της δράσεως.
- Τι ζητάνε;
- Πέντε χιλιάδες για όλα τα δικαιώματα.
- Αναισθητικό;
- Φυσικά, είπε ο Μορίλλο. Δοκίμασα τον άλλο τρόπο.
- Τι πρόσφερες;
- Δέκα. Δεν έκανα τίποτα.
Ο Νόρθροπ αναστέναξε:
- Θα πρέπει να το χειριστώ ο ίδιος, βλέπω. Που βρίσκεται ο ασθενής;
- Στο Γενικό του Κλίντον. Στους κοινούς θαλάμους.
Ο Νόρθροπ σήκωσε σκυθρωπά το φρύδι του και αγριοκοίταξε την οθόνη.
- Στους κοινούς θαλάμους; μούγκρισε. Και δεν τους κατάφερες να συμφωνήσουν;
Ο Μορίλλο φάνηκε να ζαρώνει.
- Ήταν οι συγγενείς, αφεντικό. Ήταν πεισματάρηδες. Ο γέρος δεν έμοιαζε να δίνει δεκάρα, μα οι συγγενείς...
- Πολύ καλά. Μείνε εκεί. Έρχομαι εκεί για να κλείσω την πράξη, αγρίεψε ο Νόρθροπ.
Έκλεισε το τηλέφωνο και έβγαλε μερικά λευκά έντυπα παραιτήσεως από το γραφείο του για την περίπτωση που οι συγγενείς θα οπισθοχωρούσαν. Η γάγγραινα ήταν γάγγραινα και οι δέκα χιλιάδες, όμως, ήταν δέκα χιλιάδες. Και η δουλειά, ήταν δουλειά. Τα δίκτυα φώναζαν. Έπρεπε να τους προμηθεύσει αυτά που ήθελαν ή να παραιτηθεί.
Πάτησε με το δάχτυλο τον αυτογραμματέα.
- Θέλω να είναι έτοιμο το αυτοκίνητό μου σε τριάντα δευτερόλεπτα. Στην έξοδο της Νότιας Οδού.
- Μάλιστα κύριε Νόρθροπ.
- Αν με καλέσει ο Ραίηφηλντ από το Γραφείο Δικτύων, πες του πως του ετοιμάζω ένα λουκούμι. Πες του... που να πάρει η οργή, πες του πως θα τον καλέσω σε μία ώρα. Αυτά είναι όλα.
- Μάλιστα, κύριε Νόρθροπ.
Ο Νόρθροπ στραβοκοίταξε το μηχάνημα και βγήκε από το γραφείο του. Η καταπακτή βαρύτητας τον κατέβασε σαράντα ορόφους αυτοστιγμεί σχεδόν. Το αμάξι του τον περίμενε, όπως είχε παραγγείλει, ένα μακρύ καλογυαλισμένο '08 Φροντενάκ, με φουσκωτή στέγη. Ήταν φυσικά, αλεξίσφαιρη. Οι παραγωγοί Δικτύων υφίστανται συχνά φονικές επιθέσεις.
Έγειρε προς τα πίσω και φώλιασε στη χνουδωτή ταπετσαρία. Το αμάξι τον ρώτησε που πηγαίνει και εκείνος έδωσε τις εντολές του.
- Δώσε μου ένα χωνευτικό χάπι, πρόσθεσε.
Το χάπι κύλησε μέσα από το φαρμακείο μπροστά του. Το κατάπιε λαίμαργα. «Μορίλλο, μου ανακατώνεις το συκώτι», σκεφτόταν. «Γιατί δεν μπορείς να κλείσεις μια πράξη χωρίς εμένα; Έστω και μόνο μία;»
Κράτησε μα σημείωση στο μυαλό του: ο Μορίλλο έπρεπε να φύγει. Ο οργανισμός του δεν μπορούσε να ανεχθεί την ανικανότητα.
Το νοσοκομείο ήταν παλιό. Στεγαζόταν σε ένα από κείνα τα χοντροκαμωμένα από πράσινο γυαλί αρχιτεκτονικά τερατουργήματα, που ήταν τόσο δημοφιλή πριν εξήντα χρόνια, ένα άγουστο τετραγωνισμένο πράγμα, χωρίς καμιά χάρη ή χαρακτήρα.
Η κύρια είσοδος πήρε τα χρώματα της ίριδας και ο Νόρθροπ μπήκε μέσα. Η συνηθισμένη μυρωδιά του νοσοκομείου χτύπησε στα ρουθούνια του. Οι περισσότεροι άνθρωποι την έβρισκαν δυσάρεστη, όχι όμως και ο Νόρθροπ. Γι' αυτόν, ήταν η μυρωδιά των δολαρίων.
Το νοσοκομείο ήταν τόσο παλιό που είχε ακόμα και νοσοκόμες.
Ω, ένα σωρό μηχανήματα πηγαινοέρχονταν στους διαδρόμους, μα όμως εδώ και εκεί σποραδικά, κάποια γεροδεμένη νοσοκόμα επέμενε φιλάρεσκα στη στολή της κι έσπρωχνε ένα δίσκο γεμάτο σούπες ή κάποιος τραυματιοφορέας που μόλις στεκόταν στα πόδια του έσπρωχνε κι αυτός μια σκούπα. Τον πρώτο καιρό που δούλευε στα βίντεο, ο Νόρθροπ είχε κάνει ένα φιλμ ντοκιμαντέρ γι' αυτά τα ζωντανά απολιθώματα των διαδρόμων του νοσοκομείου. Είχε κερδίσει μάλιστα και ένα βραβείο γι αυτό το φιλμ. Το θυμόταν το φιλμ αυτό για την αντίθεση με την οποία παρουσιάζονταν οι κακομούτσουνες νοσοκόμες και τα αστραφτερά μηχανοκίνητα και θυμόταν ακόμα και τη ζωηρή παρουσίασή του για την έλλειψη ανθρωπισμού στα καινούρια νοσοκομεία. Ήταν πολύς καιρός από τότε που ο Νόρθροπ είχε εμφανίσει τέτοιου είδους ντοκιμαντέρ. Αλλου είδους θεάματα ήταν της μόδας σήμερα, από τότε που εισήχθησαν οι ενισχυτές και η μετάδοση της ιατρικής από την τηλεόραση εξελίχθηκε σε τέχνη.
Ένα μηχανοκίνητο τον πήγε στο θάλαμο εφτά. Ο Μορίλλο, ένας κοντούλης και πηδηχτούλης, που δεν πηδούσε και πολύ τώρα, τον περίμενε εκεί. Ήξερε πως τα είχε κάνει σαλάτα. Ο Μορίλλο γέλασε στον Νόρθροπ, με ένα γέλιο αμηχανίας και είπε:
- Κάνατε πολύ γρήγορα, αφεντικό!
- Αργεί να μπει στη μέση ο ανταγωνισμός; του αποκρίθηκε ο Νόρθροπ. Που βρίσκεται ο ασθενής;
- Πέρα, κοντά στο τέρμα. Βλέπετε που είναι η κουρτίνα; Εγώ τους είπα να την βάλουν. Για να τα φτιάξω με τους κληρονόμους. Τους συγγενείς θέλω να πω.
- Δώσε μου στοιχεία, είπε ο Νόρθροπ. Ποιος διευθύνει;
- Ο μεγαλύτερος γιος, ο Χάρρυ. Προσέξτε τον. Είναι αχόρταγος.
- Και ποιος δεν είναι; αναστέναξε ο Νόρθροπ.
Τώρα φτάσανε στην κουρτίνα. Ο Μορίλλο την άνοιξε. Σε όλο το θάλαμο οι ασθενείς άρχισαν να σαλεύουν. «Περίφημα θέματα για γύρισμα, όλοι τους», σκέφτηκε ο Νόρθροπ. Ο κόσμος ήταν τόσο γεμάτος από αρρώστιες διαφόρων ειδών - και η μια αρρώστια τροφοδοτούσε την άλλη.
Μπήκε μέσα από την κουρτίνα. Ένας άντρας ήταν στο κρεβάτι, σουρωμένος και λιπόσαρκος, με πρόσωπο βαθουλωμένο, πρασινωπό και αξύριστο. Ένα μηχανοκίνητο στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι με έναν ενδοφλεβικό σωλήνα που κατέβαινε από ψηλά και περνούσε κάτω από τα σκεπάσματα.
Ο άρρωστος έμοιαζε να είναι τουλάχιστον ενενήντα χρονών. «Και αν έριχνε κανείς δέκα χρόνια παραπάνω, σαν αποτέλεσμα της αρρώστιας, πάλι ήταν πολύ μεγάλος», σκέφτηκε ο Νόρθροπ.
Αντιμετώπισε τους συγγενείς.
Ήταν οχτώ. Πέντε γυναίκες που κυμαίνονταν από μεσόκοπες μέχρι κοριτσόπουλα. Τρεις άντρες, ο μεγαλύτερος γύρω στα πενήντα, οι δύο άλλοι στα σαράντα. «Γιοι κι ανίψια και εγγονές», υπέθεσε ο Νόρθροπ. Είπε πολύ σοβαρά.
- Ξέρω τι φοβερή τραγωδία πρέπει να είναι αυτό για όλους σας. Ένας άντρας στο άνθος της ηλικίας του - αρχηγός μιας ευτυχισμένης οικογένειας...
Ο Νόρθροπ στύλωσε τα μάτια του στον ασθενή.
Ο μεγαλύτερος συγγενής είπε:
- Είμαι ο Χάρρυ Γκάρντνερ. Είμαι ο γιος του. Έρχεστε από τα δίκτυα;
- Είμαι ο παραγωγός, είπε ο Νόρθροπ. Συνήθως δεν έρχομαι αυτοπροσώπως, μα ο βοηθός μου μου είπε πόσο δραματικά ανθρώπινη είναι η κατάσταση εδώ και τι γενναίος άνθρωπος είναι ο πατέρας σας...
Ο άνθρωπος στο κρεβάτι κοιμόταν. Είχε άσχημη όψη.
Ο Χάρρυ Γκάρντνερ είπε:
- Έχουμε κλείσει μια συμφωνά. Πέντε χιλιάδες δολάρια. Δεν θα το κάναμε, αν δεν ήταν οι λογαριασμοί του νοσοκομείου. Μπορούν να σε καταστρέψουν στα αλήθεια.
- Το καταλαβαίνω πολύ καλά, είπε ο Νόρθροπ στον πιο γλοιώδη τόνο του. Γι' αυτό και είμαστε πρόθυμοι να ανεβάσουμε την προσφορά μας. Ξέρουμε πολύ καλά τα καταστροφικά αποτελέσματα μιας εισαγωγής σε νοσοκομείο πάνω σε μια μικρή οικογένεια, ακόμα και σήμερα, την εποχή της προστασίας. Και έτσι μπορούμε να σας προσφέρουμε...
- Όχι! Πρέπει να μπει σε αναισθησία!
Ήταν μια από τις κόρες, μια ολοστρόγγυλη, κακοντυμένη γυναίκα, με άχρωμα λεπτά χείλη που μίλησε.
Ο Νόρθροπ χαμογέλασε.
- Θα νιώσει πόνο μονάχα για μια στιγμή. Πιστέψτε με. Θα αρχίσουμε την αναισθησία αμέσως μετά από τον ακρωτηριασμό. Αφήστε μας μονάχα να πιάσουμε εκείνη τη μια στιγμή...
- Δεν είναι σωστό! Είναι γέρος, πρέπει να του δοθεί η καλύτερη περιποίηση! Ο πόνος μπορεί να τον σκοτώσει!
- Απεναντίας, είπε ήρεμα ο Νόρθροπ. Η επιστημονική έρευνα απέδειξε πως ο πόνος είναι πολλές φορές ωφέλιμος σε περιπτώσεις ακρωτηριασμού. Δημιουργεί ένα νευρικό φράγμα, βλέπετε, που δημιουργεί ένα είδος δικής του αναισθησίας που δεν έχει την επιβλαβή πλευρά της χημικοθεραπείας. Και μόλις τεθούν υπό έλεγχο οι παράγοντες του κινδύνου, τότε μπορούν να κληθούν οι κανονικοί παραγωγοί της αναισθησίας και...
Πήρε βαθιά αναπνοή και γλίστρησε γλαφυρά στη συντριπτική κατάληξη:
- ... με την ξεχωριστή αμοιβή που θα σας εξασφαλίσουμε, θα είστε σε θέση να δώσετε στον προσφιλή σας την πιο άριστη ιατρική περίθαλψη. Δεν θα έχετε κανένα λόγο να κάνετε τσιγκουνιές.
Ανταλλάχθηκαν επιφυλακτικές ματιές. Ο Χάρρυ Γκάρντνερ είπε:
- Πόσο προσφέρετε για αυτή την πιο άριστη ιατρική περίθαλψη;
- Μπορώ να δω το πόδι; απάντησε ο Νόρθροπ.
Το σκέπασμα τραβήχτηκε. Ο Νόρθροπ έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Ήταν μια περίπτωση πολύ άσχημη, Ο Νόρθροπ δεν ήταν γιατρός, αλλά ήταν σε αυτό τον κλάδο της δουλειάς πέντε χρόνια και αυτό ήταν αρκετό να του δώσει μια ερασιτεχνική γνώση σχετικά με ασθένειες. Ήξερε πως η κατάσταση του γέρου ήταν κακή. Φαινόταν πως είχε πάθει ένα σοβαρό έγκαυμα ψηλά, πάνω στη γάμπα, που φαίνεται να το περιποιήθηκαν μονάχα με πρώτες βοήθειες. Έπειτα, μέσα στην ευτυχισμένη άγνοια του προλεταριάτου, η οικογένεια άφησε το τραύμα να σαπίσει μέχρι που έγινε γάγγραινα. Τώρα το πόδι είχε γίνει μαύρο, γυαλιστερό και ήταν πρησμένο από τη μέση της γάμπας, μέχρι την άκρη των δαχτύλων. Όλα μοιάζανε μαλακά και σάπια. Ο Νόρθροπ είχε την εντύπωση πως μπορούσε να απλώσει το χέρι του και να κόψει τα φουσκωμένα δάχτυλα ένα - ένα.
Ο άρρωστος δεν επρόκειτο να επιζήσει.
Ασχετα αν θα γινόταν ή όχι ακρωτηριασμός, ήταν σάπιος μέχρι τα κόκαλα. Αν δεν τον ξαπόστελνε το σοκ του ακρωτηριασμού, θα το έκανε η γενική ατονία. Ήταν μια καλή ευκαιρία για την παράσταση. Ήταν ένας αντιπροσωπευτικός πόνος εκείνου του είδους, που σου κάνει το στομάχι να γυρίζει μέσα σου και που εκατομμύρια από θεατές καταβρόχθιζαν με απληστία.
Ο Νόρθροπ σήκωσε τα μάτια του και είπε:
- Δεκαπέντε χιλιάδες εάν επιτρέψετε να τον ακρωτηριάσει χειρούργος της εγκρίσεως της τηλεοράσεως κάτω από τους όρους μας. Και θα πληρώσουμε από πάνω και το λογαριασμό του χειρούργου...
- Ωραία...
- Και θα εγγυηθούμε για το ολικό κόστος της μετεγχειρητικής περιθάλψεως του πατέρα σας, πρόσθεσε χωρίς να κομπιάσει καθόλου. Ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνει στο νοσοκομείο έξι μήνες, θα πληρώσουμε κάθε δεκάρα, χώρια και επιπλέον της αμοιβής της τηλεοπτικής μετάδοσης.
Τους κρατούσε. Μπορούσε να ξεχωρίσει τη λαίμαργη λάμψη στα μάτια τους. Αντιμετώπιζαν χρεοκοπία. Ήρθε να τους σώσει, και είχε τόση σημασία που δεν θα αναισθητοποιούσαν το γέρο όταν θα του έκοβαν το πόδι; Αφού και τώρα ήταν σχεδόν αναίσθητος. Δεν θα ένιωθε τίποτα. Όχι, πραγματικά, όχι!
Ο Νόρθροπ παρουσίασε τα έγγραφα, τα έντυπα παραιτήσεως, τα συμβόλαια, που κάλυπταν τις τυχαίες επαναλήψεις και την επαναπαρουσίαση στη Λατινική Αμερική, τις εγγυήσεις πληρωμής και όλα τα ρέστα. Έστειλε το Μορίλλο να τρέξει με τα τέσσερα να βρει ένα γραμματέα και λίγες στιγμές αργότερα ένα μηχανοκίνητο που έλαμπε ολόκληρο τα κατάγραφε όλα.
- Θα βάλετε το όνομά σας εδώ, κ. Γκάρντνερ...
Ο Νόρθροπ έδωσε το στυλό στο μεγαλύτερο γιο. Υπογράφηκε, σφραγίστηκε και παραδόθηκε.
- Θα τον εγχειρήσουμε απόψε, είπε ο Νόρθροπ. Θα στείλω αμέσως τον χειρούργο μας. Είναι ένας από τους καλύτερους που έχουμε. Θα περιποιηθούμε τον πατέρα σας όσο του αξίζει.
Έχωσε τα έγγραφα στην τσέπη του.
Τελείωσε. Ίσως και να ήταν βάρβαρο να εγχειρήσουν ένα γέρο άνθρωπο έτσι, σκέφτηκε ο Νόρθροπ. Μα, στο κάτω - κάτω, δεν ήταν αυτός ο υπεύθυνος. Έδινε απλώς στο κοινό αυτό που ζητούσε. Εκείνο που το κοινό ζητούσε, ήταν να χύνεται αίμα και να βασανίζονται νεύρα.
Και τι σημασία είχαν κατά βάθος όλα αυτά για τον γέρο; Κάθε γιατρός με πείρα θα σας έλεγε πως είναι το ίδιο σα να ήταν κιόλας νεκρός. Η εγχείρηση δεν θα τον έσωζε. Η αναισθησία δεν θα τον έσωζε. Αν δεν τον αποτελείωνε η γάγγραινα, θα τον ξέκανε το μετεγχειρητικό σοκ. Στην χειρότερη περίπτωση, θα υπόφερε λίγα λεπτά μονάχα κάτω από το μαχαίρι... μα η οικογένειά του τουλάχιστον θα γλίτωνε από το φόβο της οικονομικής καταστροφής.
Βγαίνοντας έξω ο Μορίλλο είπε:
- Δεν νομίζετε πως είναι κάπως ριψοκίνδυνο, αφεντικό; Θέλω να πω, που προσφερθήκατε να πληρώσετε τα έξοδα του νοσοκομείου;
- Πότε - πότε πρέπει να το παίζεις κορώνα - γράμματα, για να πετύχεις αυτό που θέλεις είπε ο Νόρθροπ.
- Μια, αλλά μπορούν να φτάσουν και τις πενήντα και τις εξήντα χιλιάδες! Τι έχει να πάθει τότε ο προϋπολογισμός;
Ο Νόρθροπ γέλασε πλατιά.
- Θα επιζήσουμε. Κάτι που δεν θα το καταφέρει ο γέρος. Δεν θα μπορέσει να βγάλει τη νύχτα. Δεν ριψοκινδυνέψαμε ούτε μια δεκάρα, Μορίλλο. Ούτε μια τρύπια δεκάρα.
Γυρίζοντας στο γραφείο ο Νόρθροπ παράδωσε στους βοηθούς του τα έγγραφα σχετικά με τον ακρωτηριασμό του γέρου, έβαλε σε κίνηση το μηχανισμό για την παράσταση και ετοιμάστηκε να κλείσει τη μέρα του.
Είχε μείνει μονάχα λίγη βρώμικη δουλειά ακόμα. Έπρεπε να διώξει το Μορίλλο.
Δεν επρόκειτο φυσικά να τον απολύσει. Ο Μορίλλο ήταν μόνιμος, όπως οι τραυματιοφορείς και όλοι οι άλλοι κάτω από έναν υπεύθυνο βαθμό στην ιεραρχία. Το διώξιμο, θα έπρεπε να μοιάζει πιότερο σαν προαγωγική κλωτσιά, παρά οτιδήποτε άλλο.
Ο Νόρθροπ έμενε όλο και πιο δυσαρεστημένος με την απόδοση του κοντούλη Μορίλλο, για μήνες τώρα. Σήμερα είχε ξεπεράσει τα όρια. Ο Μορίλλο δεν είχε καν φαντασία. Δεν ήξερε πώς να κλείσει μια πράξη. Γιατί δεν σκέφτηκε να προσφέρει εγγύηση για τη νοσοκομειακή περίθαλψη;
Αν δεν μπορώ να του αναθέσω κάτι το υπεύθυνο, είπε μέσα του ο Νόρθροπ, δεν μου χρησιμεύει σε τίποτα. Υπήρχαν ένα σωρό άλλοι βοηθοί παραγωγοί στην επιχείρηση που θα έπαιρναν ευχαρίστως τη θέση του.
Ο Νόρθροπ μίλησε με μερικούς. Έκανε την εκλογή του: Ήταν ένας νεαρός ονόματι Μπάρτον που είχε εργαστεί όλο το χρόνο πάνω σε ντοκιμαντέρ. Ο Μπάρτον ήταν εκείνος που είχε τραβήξει την ταινία για την αεροπορική καταστροφή στο Λονδίνο εκείνη την άνοιξη. Είχε μια λεπτή διαίσθηση για κάθε τι το φρικιαστικό. Βρέθηκε στον τόπο της πυρκαγιάς της Παγκόσμιας Εκθέσεως στο Ζυνώ, πέρυσι. Μάλιστα, ο Μπάρτον ήταν ο κατάλληλος.
Το κομμάτι που ακολουθούσε ήταν εκείνο που λέρωνε. Τα πράγματα μπορούσαν να πάνε στραβά.
Ο Νόρθροπ τηλεφώνησε στον Μορίλλο, μ' όλο που εκείνος βρισκόταν μόνο δύο δωμάτια πιο πέρα - και του είπε:
- Έχω ένα καλό νέο για σένα, Τεντ. Σε μεταθέτουμε σε καινούριο πρόγραμμα.
- Με μεταθέτετε...;
- Σωστά. Συζητήσαμε εδώ σήμερα το απόγευμα και βγάλαμε το συμπέρασμα πως πας χαμένος στα αιματηρά προγράμματα. Σου χρειάζεται μεγαλύτερο πεδίο δράσεως για το ταλέντο σου. Σε μεταθέτουμε λοιπόν στην Ώρα του Παιδιού. Νομίζουμε πως εκεί είναι που θα προκόψεις πραγματικά. Εσύ και ο Σαμ Κλάιν και ο Εντ Μπάργκαν πρέπει να αποδώσετε τρομερά σαν συνεργείο.
Ο Νόρθροπ είδε το φουσκωτό πρόσωπο του Μορίλλο να ζαρώνει. Η αριθμητική ήταν πολύ απλή: Εδώ ο Μορίλλο ήταν ο υπ' αριθμόν Δύο, στο καινούριο πρόγραμμα, που ήταν λιγότερο σημαντικό, θα ήταν ο υπ' αριθμόν Τρία. Ο μισθός δεν έπαιζε φυσικά κανένα ρόλο: μήπως έτσι και αλλιώς δεν τα έπαιρνε όλα η Εφορία; Ήταν μια γερή κλωτσιά κι ο Μορίλλο το ήξερε.
Οι συνθήκες απαιτούσαν από το Μορίλλο να κάνει Σα να του γινόταν μια σπάνια τιμή. Δεν έπαιξε όμως έτσι το παιχνίδι. Στραβομουτσούνιασε και είπε:
- Μόνο και μόνο γιατί δεν μπόρεσα να εξασφαλίσω τον ακρωτηριασμό εκείνου του γέρου;
- Τι σε κάνει να πιστεύεις...
- Ήμουνα τρία χρόνια μαζί σας! Τρία ολόκληρα χρόνια και με πετάτε έξω με τις κλωτσιές, έτσι στα καλά καθούμενα!
- Σου είπα, Τεντ, πως αυτό θα ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για σένα. Είναι ένα βήμα εμπρός, στην ιεραρχία. Είναι...
Το κρεατωμένο πρόσωπο του Μορίλλο φούσκωσε πάνω στο θυμό του.
- Με πετάτε δηλαδή στα σκουπίδια, είπε πικρά. Δεν πειράζει, κατά τύχη έχω μια άλλη προσφορά. Παραιτούμαι, προτού προλάβετε να με διώξετε. Σας χαρίζω την αυτασφάλειά μου και...
Ο Νόρθροπ βιάστηκε να κλείσει την οθόνη.
Ο ηλίθιος, σκέφτηκε, ο χοντρός κοντοστούπης ηλίθιος! Ας' τον να πάει στο διάβολο!
Καθάρισε το γραφείο και το μυαλό του από τον Τεντ Μορίλλο και τα προβλήματά του. Η ζωή ήταν κάτι το πραγματικό, η ζωή ήταν ένα πράγμα σοβαρό. Ο Μορίλλο δεν μπορούσε να συμβαδίσει, κι αυτό ήταν όλο.
Ο Νόρθροπ ετοιμάστηκε να πάει στο σπίτι. Η μέρα ήταν δύσκολη.
Στις οχτώ το βράδυ του μηνύσανε πως ο ακρωτηριασμός του γέρο - Γκάρντνερ ήταν έτοιμος να αρχίσει. Στις δέκα τον Νόρθροπ τον κάλεσε ο ίδιος ο Δρ. Στηλ, ο αρχιχειρούργος της υπηρεσίας δικτύων για να του αναγγείλει τα νέα, πως η εγχείρηση απότυχε.
- Τον χάσαμε, είπε ο Στηλ με μια ανέκφραστη, αδιάφορη φωνή. Κάναμε ότι μπορούσαμε, μα είχε τα χάλια του. Του άρχισε ταχυπαλμία και η καρδιά του δεν άντεξε. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα απολύτως!
- Κόπηκε το πόδι του;
- Φυσικά. Όλα αυτά έγιναν μετά την εγχείρηση.
- Το έχουν τραβήξει;
- Το τελειώνουν τώρα.
- Εν τάξει, είπε ο Νόρθροπ. Ευχαριστώ που με πήρατε.
- Λυπάμαι για τον ασθενή.
- Μην στεναχωριέστε, είπε ο Νόρθροπ. Αυτό μπορεί να συμβεί και στον καλύτερο από εμάς.
Το άλλο πρωί ο Νόρθροπ έριξε μια ματιά στα δοκίμια. Η προβολή γινόταν στο στούντιο, στον 23ο πάτωμα και εκεί βρισκόταν και ένα επίλεκτο κοινό, ήταν ο ίδιος ο Νόρθροπ, ο καινούριος του βοηθός παραγωγός, μερικοί άλλοι υπεύθυνοι του δικτύου και κανά - δυο άνθρωποι από το χειρουργείο. Καλοβαλμένες κοπέλες με μεγάλα στήθη μοίραζαν τα κράνη εντάσεως. Εδώ, τη δουλειά δεν την έκαναν τα μηχανοκίνητα.
Ο Νόρθροπ γλίστρησε το κράνος στο κεφάλι του. Ένιωσε το γνωστό κύμα διεγέρσεως, καθώς κατέβαιναν τα ηλεκτρόδια και έγινε η επαφή. Έκλεισε τα μάτια του. Κάπου στο δωμάτιο ακούστηκε το βουητό της μηχανής καθώς μπήκαν σε ενέργεια οι ΕΕΓ - ενισχυτές. Η οθόνη έγινε φωτεινή.
Να 'τος ο γέρος. Να το πόδι με τη γάγγραινα. Να 'τος ο Δρ. Στηλ, ζωηρός και απότομος με τη λακουβίτσα του στο πηγούνι, ο χειρούργος - σταρ του δικτύου, με ταλέντο που άξιζε 250.000 δολάρια το χρόνο. Να 'το και το νυστέρι, που έλαμπε στο χέρι του Στηλ.
Ο Νόρθροπ άρχισε να ιδρώνει. Τα επαυξημένα κύματα του μυαλού, έρχονταν μέσα από τον ενισχυτή και ένιωθε τον παλμό του ποδιού του γέρου, ένιωθε την θολή ομίχλη του πόνου πίσω από το μέτωπο του γέρου, ένιωθε την ανημποριά να είσαι ογδόντα χρονών και κατά το ήμισυ νεκρός.
Ο Στηλ έλεγχε τώρα το ηλεκτρονικό νυστέρι, καθώς οι νοσοκόμες πηγαινοέρχονταν ολόγυρα βιαστικές, ετοιμάζοντας το γέρο για τον ακρωτηριασμό. Στην τελειωμένη ταινία θα είχε μουσική, αφήγηση και όλα τα άλλα στολίδια, τώρα όμως μονάχα μια σειρά από βουβές εικόνες και φυσικά τα εγγεγραμμένα κύματα που εξέπεμπε το μυαλό του άρρωστου.
Το πόδι ήταν γυμνό.
Το νυστέρι κατέβηκε.
Ο Νόρθροπ σφίχτηκε καθώς η αγωνία του άλλου πέρασε σαν αστραπή από μέσα του. Μπορούσε να νιώσει το φλογερό πόνο, τη σύντομη καυτή κόλαση καθώς το νυστέρι σπάθιζε μέσα από την αρρωστημένη σάρκα και το σάπιο κόκαλό του. Όλο του το κορμί έτρεμε και δάγκωσε δυνατά τα χείλη του κι έσφιξε τις γροθιές του και έπειτα όλα πέρασαν.
Και ύστερα ακολούθησε το σταμάτημα του πόνου. Μια κάθαρση. Το πόδι δεν έστελνε πια τα πάλλοντα μηνύματά του στο αποκαμωμένο μυαλό. Τώρα ήρθε ένα σοκ, η αναισθησία του υπερτεταμένου πόνου και μαζί το σοκ ήρθε και η γαλήνη. Ο Στηλ άρχισε την καθαρτική εγχείρηση. Συμμάζεψε το απόκομμα του ποδιού και το έδεσε.
Τα δοκίμια πέρασαν βιαστικά και τρεμόσβησαν σε αντικλίμακα. Το συνεργείο παραγωγής θα σύνδεε αργότερα το πρόγραμμα με συνεντεύξεις με την οικογένεια, μπορεί και μερικές σκηνές της κηδείας, τίποτα παρατηρήσεις σχετικά με το πρόβλημα της γάγγραινας σε ηλικιωμένους. Αυτά τα πράγματα ήταν τα έξτρα. Εκείνο που είχε σημασία, εκείνο που ήθελαν οι θεατές ήταν η καθαρή αχρειότητα του πόνου από μετάδοση και αυτό το είχαν ολόκληρο. Ήταν μια πάλη μονομάχων χωρίς τους μονομάχους, μαζοχισμός μεταμφιεσμένος σε ιατρική. Απόδιδε. Τραβούσε τους θεατές κατά εκατομμύρια.
Ο Νόρθροπ σκούπισε τον ιδρώτα από το μέτωπό του.
- Σα να μου φαίνεται πως πετύχαμε εδώ ένα σπουδαίο θέμα, παιδιά, είπε ικανοποιημένος.
Εξακολουθούσε να νιώθει ικανοποιημένος όταν έφυγε από το κτίριο εκείνη τη μέρα. Όλη τη μέρα εργάστηκε σκληρά, δίνοντας στο σόου την τελική του μορφή, κόβοντας και λουστράροντάς το. Απολάμβανε το συναίσθημα του τεχνίτη. Τον βοηθούσε να ξεχάσει ορισμένες προστυχιές του προγράμματος.
Είχε νυχτώσει όταν έφευγε. Βγήκε από την κύρια είσοδο και μια σιλουέτα κινήθηκε προς τα εμπρός, μια ογκώδης σιλουέτα μέτριου αναστήματος με κουρασμένο πρόσωπο. Ένα χέρι απλώθηκε και τον έσπρωξε βάναυσα πίσω στον προθάλαμο του κτιρίου.
Στην αρχή ο Νόρθροπ δεν αναγνώρισε το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου. Ήταν ένα ανέκφραστο πρόσωπο, ένα τίποτα από πρόσωπο, ένα μεσόκοπο κενό πρόσωπο. Έπειτα το τοποθέτησε.
Ο Χάρρυ Γκάρντνερ. Ο γιος του μακαρίτη.
- Δολοφόνε! Τσίριξε ο Γκάρντνερ. Τον σκότωσες! Θα ζούσε αν κάνατε χρήση αναισθητικού! Τον δολοφόνησες, απατεώνα, για να μπορέσουν να ανατριχιάσουν οι άνθρωποι στη τηλεόραση!
Ο Νόρθροπ έριξε μια ματιά στον προθάλαμο. Κάποιος ερχόταν πίσω από την στροφή. Ένιωσε ήρεμος. Μπορούσε να καρφώσει αυτόν τον τιποτένιο με τα μάτια του μέχρι που να το βάλει στα πόδια από το φόβο του.
- Ακούστε με, του είπε ο Νόρθροπ, κάναμε ότι καλύτερο μπορεί η ιατρική επιστήμη για τον πατέρα σας. Του δώσαμε την τελειότερη ιατρική περίθαλψη. Κάναμε...
- Τον δολοφονήσατε!
- Όχι, είπε ο Νόρθροπ και δεν είπε τίποτα άλλα γιατί είδε ξαφνικά ένα πιστόλι να γυαλίζει στα χέρια αυτού του χοντρού με το ανέκφραστο πρόσωπο.
Πισωπάτησε. Αυτό όμως δεν τον βοήθησε, γιατί ο Γκάρντνερ τράβηξε τη σκανδάλη και μια πυρακτωμένη σαΐτα άστραψε κι έκοψε κατά πλάτος την κοιλιά του Νόρθροπ, το ίδιο αποτελεσματικά όπως είχε κόψει το νυστέρι του χειρούργου το πόδι με τη γάγγραινα.
Ο Γκάρντνερ έφυγε τρέχοντας και τα πόδια του βρόντησαν στο μαρμάρινο δάπεδο. Ο Νόρθροπ έπεσε κάτω αδράζοντας με τα χέρια του το κορμί του. Τα ρούχα του είχαν τσουρουφλιστεί. Το κάτω μέρος της κοιλιάς του ήταν σχισμένο, ένα έγκαυμα με φάρδος ένα όγδοο της ίντσας και με βάθος ίσαμε τέσσερις ίντσες, του είχε κόψει τα εντόσθια, τα άλλα όργανα και τη σάρκα. Ο πόνος δεν είχε αρχίσει ακόμα. Τα νεύρα του δεν είχαν πάρει ακόμα το μήνυμα από το ζαλισμένο μυαλό του.
Έπειτα όμως το πήραν και Νόρθροπ άρχισε να κουλουριάζεται και να σπαράζει σε μια αγωνία που τώρα, κάθε άλλο παρά αντανακλαστική ήταν.
Πλησίαζαν βήματα.
- Θεέ μου, είπε μια φωνή.
Ο Νόρθροπ ανάγκασε τα μάτια του να ανοίξουν. Ο Μορίλλο. Έπρεπε να ήταν ο Μορίλλο μέσα σε τόσους ανθρώπους του κόσμου;
- Ένα γιατρό, φώναξε τσιριχτά ο Νόρθροπ. Γρήγορα! Χριστέ μου, πως πονώ. Βοήθησέ με, Τεντ!
Ο Μορίλλο κοίταξε προς τα κάτω και χαμογέλασε. Χωρίς να αρθρώσει λέξη πλησίασε τον τηλεφωνικό θάλαμο, έξι πόδια πιο πέρα, έριξε μια μάρκα και πήρε έναν αριθμό.
- Στείλε ένα φορτηγό εδώ, γρήγορα! Έχω ένα θέμα, αφεντικό.
Ο Νόρθροπ σπάραζε από τους πόνους. Ο Μορίλλο μισοκάθισε δίπλα του.
- Ένα γιατρό, μουρμούρισε ο Νόρθροπ. Μια ένεση τουλάχιστον. Κάνε μου μια ένεση! Ο πόνος...
- Θέλεις να σκοτώσω τον πόνο σου; γέλασε ο Μορίλλο. Δεν γίνεται τίποτα. Κάνε υπομονή. Μείνε ζωντανός μέχρι να σου φορέσουμε εκείνο το καπέλο και να τραβήξουμε όλη την υπόθεση.
- Μα δεν εργάζεσαι για μένα. Σε έχουμε βγάλει από το πρόγραμμα...
- Βέβαια, είπε ο Μορίλλο. Είμαι τώρα στο Τρανσκοντινένταλ. Αρχίζουν και αυτοί, ένα πρόγραμμα με αίματα και σωθικά. Μόνο που αυτοί δεν χρειάζονται έντυπα παραιτήσεως.
Του Νόρθροπ του κόπηκε η ανάσα. Το Τρανσκοντινένταλ; Αυτό το γκανγκστερικό συνεργείο που γυρολογούσε για τις ταινίες του στο Αφγανιστάν, το Μεξικό, τη Γκάνα και ο Θεός ξέρει που αλλού; Ούτε καν ένα σόου στην τηλεόραση, σκέφτηκε. Ούτε αμοιβή! Πέθαινε σε αγωνία προς όφελος ενός μάτσου από ψωραλέους τηλεορασεογκάνγκστερς. Αυτό ήταν το χειρότερο από όλα, πίστευε ο Νόρθροπ. Μόνο ο Μορίλλο μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο κόλπο.
- Μια ένεση. Για όνομα του Θεού, Μορίλλο, μια ένεση.
- Δεν γίνεται τίποτα. Το φορτηγό θα είναι εδώ από στιγμή σε στιγμή. Θα σε ράψουν και θα το γυρίσουμε μια χαρά.
Ο Νόρθροπ σφάλισε τα μάτια του. Καταλάβαινε τα κουλουριασμένα σπλάχνα του να φλέγονται μέσα του. Διέταζε τον εαυτό του να πεθάνει για να εξαπατήσει τον Μορίλλο.
Δεν έκανε όμως τίποτα. Έμεινε ζωντανός και τυραννιόταν.
Έζησε μια ώρα. Είχαν καιρό και με το παραπάνω να τραβήξουν την επιθανάτια αγωνία του. Η τελευταία σκέψη που πέρασε από το μυαλό του ήταν πως ήταν μεγάλο κρίμα το ότι δεν μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει σε δικό του σώου.
Επ. Φαντασία
Του Robert Silverberg The Pain Peddlers (1963) Μετάφραση: Κίρα Σίνου, 1976
- Έχουμε μια γάγγραινα αφεντικό. Ο ακρωτηριασμός θα γίνει απόψε.
Ο σφυγμός του Νόρθροπ άρχισε να χτυπάει πιο γρήγορα στη σκέψη της δράσεως.
- Τι ζητάνε;
- Πέντε χιλιάδες για όλα τα δικαιώματα.
- Αναισθητικό;
- Φυσικά, είπε ο Μορίλλο. Δοκίμασα τον άλλο τρόπο.
- Τι πρόσφερες;
- Δέκα. Δεν έκανα τίποτα.
Ο Νόρθροπ αναστέναξε:
- Θα πρέπει να το χειριστώ ο ίδιος, βλέπω. Που βρίσκεται ο ασθενής;
- Στο Γενικό του Κλίντον. Στους κοινούς θαλάμους.
Ο Νόρθροπ σήκωσε σκυθρωπά το φρύδι του και αγριοκοίταξε την οθόνη.
- Στους κοινούς θαλάμους; μούγκρισε. Και δεν τους κατάφερες να συμφωνήσουν;
Ο Μορίλλο φάνηκε να ζαρώνει.
- Ήταν οι συγγενείς, αφεντικό. Ήταν πεισματάρηδες. Ο γέρος δεν έμοιαζε να δίνει δεκάρα, μα οι συγγενείς...
- Πολύ καλά. Μείνε εκεί. Έρχομαι εκεί για να κλείσω την πράξη, αγρίεψε ο Νόρθροπ.
Έκλεισε το τηλέφωνο και έβγαλε μερικά λευκά έντυπα παραιτήσεως από το γραφείο του για την περίπτωση που οι συγγενείς θα οπισθοχωρούσαν. Η γάγγραινα ήταν γάγγραινα και οι δέκα χιλιάδες, όμως, ήταν δέκα χιλιάδες. Και η δουλειά, ήταν δουλειά. Τα δίκτυα φώναζαν. Έπρεπε να τους προμηθεύσει αυτά που ήθελαν ή να παραιτηθεί.
Πάτησε με το δάχτυλο τον αυτογραμματέα.
- Θέλω να είναι έτοιμο το αυτοκίνητό μου σε τριάντα δευτερόλεπτα. Στην έξοδο της Νότιας Οδού.
- Μάλιστα κύριε Νόρθροπ.
- Αν με καλέσει ο Ραίηφηλντ από το Γραφείο Δικτύων, πες του πως του ετοιμάζω ένα λουκούμι. Πες του... που να πάρει η οργή, πες του πως θα τον καλέσω σε μία ώρα. Αυτά είναι όλα.
- Μάλιστα, κύριε Νόρθροπ.
Ο Νόρθροπ στραβοκοίταξε το μηχάνημα και βγήκε από το γραφείο του. Η καταπακτή βαρύτητας τον κατέβασε σαράντα ορόφους αυτοστιγμεί σχεδόν. Το αμάξι του τον περίμενε, όπως είχε παραγγείλει, ένα μακρύ καλογυαλισμένο '08 Φροντενάκ, με φουσκωτή στέγη. Ήταν φυσικά, αλεξίσφαιρη. Οι παραγωγοί Δικτύων υφίστανται συχνά φονικές επιθέσεις.
Έγειρε προς τα πίσω και φώλιασε στη χνουδωτή ταπετσαρία. Το αμάξι τον ρώτησε που πηγαίνει και εκείνος έδωσε τις εντολές του.
- Δώσε μου ένα χωνευτικό χάπι, πρόσθεσε.
Το χάπι κύλησε μέσα από το φαρμακείο μπροστά του. Το κατάπιε λαίμαργα. «Μορίλλο, μου ανακατώνεις το συκώτι», σκεφτόταν. «Γιατί δεν μπορείς να κλείσεις μια πράξη χωρίς εμένα; Έστω και μόνο μία;»
Κράτησε μα σημείωση στο μυαλό του: ο Μορίλλο έπρεπε να φύγει. Ο οργανισμός του δεν μπορούσε να ανεχθεί την ανικανότητα.
Το νοσοκομείο ήταν παλιό. Στεγαζόταν σε ένα από κείνα τα χοντροκαμωμένα από πράσινο γυαλί αρχιτεκτονικά τερατουργήματα, που ήταν τόσο δημοφιλή πριν εξήντα χρόνια, ένα άγουστο τετραγωνισμένο πράγμα, χωρίς καμιά χάρη ή χαρακτήρα.
Η κύρια είσοδος πήρε τα χρώματα της ίριδας και ο Νόρθροπ μπήκε μέσα. Η συνηθισμένη μυρωδιά του νοσοκομείου χτύπησε στα ρουθούνια του. Οι περισσότεροι άνθρωποι την έβρισκαν δυσάρεστη, όχι όμως και ο Νόρθροπ. Γι' αυτόν, ήταν η μυρωδιά των δολαρίων.
Το νοσοκομείο ήταν τόσο παλιό που είχε ακόμα και νοσοκόμες.
Ω, ένα σωρό μηχανήματα πηγαινοέρχονταν στους διαδρόμους, μα όμως εδώ και εκεί σποραδικά, κάποια γεροδεμένη νοσοκόμα επέμενε φιλάρεσκα στη στολή της κι έσπρωχνε ένα δίσκο γεμάτο σούπες ή κάποιος τραυματιοφορέας που μόλις στεκόταν στα πόδια του έσπρωχνε κι αυτός μια σκούπα. Τον πρώτο καιρό που δούλευε στα βίντεο, ο Νόρθροπ είχε κάνει ένα φιλμ ντοκιμαντέρ γι' αυτά τα ζωντανά απολιθώματα των διαδρόμων του νοσοκομείου. Είχε κερδίσει μάλιστα και ένα βραβείο γι αυτό το φιλμ. Το θυμόταν το φιλμ αυτό για την αντίθεση με την οποία παρουσιάζονταν οι κακομούτσουνες νοσοκόμες και τα αστραφτερά μηχανοκίνητα και θυμόταν ακόμα και τη ζωηρή παρουσίασή του για την έλλειψη ανθρωπισμού στα καινούρια νοσοκομεία. Ήταν πολύς καιρός από τότε που ο Νόρθροπ είχε εμφανίσει τέτοιου είδους ντοκιμαντέρ. Αλλου είδους θεάματα ήταν της μόδας σήμερα, από τότε που εισήχθησαν οι ενισχυτές και η μετάδοση της ιατρικής από την τηλεόραση εξελίχθηκε σε τέχνη.
Ένα μηχανοκίνητο τον πήγε στο θάλαμο εφτά. Ο Μορίλλο, ένας κοντούλης και πηδηχτούλης, που δεν πηδούσε και πολύ τώρα, τον περίμενε εκεί. Ήξερε πως τα είχε κάνει σαλάτα. Ο Μορίλλο γέλασε στον Νόρθροπ, με ένα γέλιο αμηχανίας και είπε:
- Κάνατε πολύ γρήγορα, αφεντικό!
- Αργεί να μπει στη μέση ο ανταγωνισμός; του αποκρίθηκε ο Νόρθροπ. Που βρίσκεται ο ασθενής;
- Πέρα, κοντά στο τέρμα. Βλέπετε που είναι η κουρτίνα; Εγώ τους είπα να την βάλουν. Για να τα φτιάξω με τους κληρονόμους. Τους συγγενείς θέλω να πω.
- Δώσε μου στοιχεία, είπε ο Νόρθροπ. Ποιος διευθύνει;
- Ο μεγαλύτερος γιος, ο Χάρρυ. Προσέξτε τον. Είναι αχόρταγος.
- Και ποιος δεν είναι; αναστέναξε ο Νόρθροπ.
Τώρα φτάσανε στην κουρτίνα. Ο Μορίλλο την άνοιξε. Σε όλο το θάλαμο οι ασθενείς άρχισαν να σαλεύουν. «Περίφημα θέματα για γύρισμα, όλοι τους», σκέφτηκε ο Νόρθροπ. Ο κόσμος ήταν τόσο γεμάτος από αρρώστιες διαφόρων ειδών - και η μια αρρώστια τροφοδοτούσε την άλλη.
Μπήκε μέσα από την κουρτίνα. Ένας άντρας ήταν στο κρεβάτι, σουρωμένος και λιπόσαρκος, με πρόσωπο βαθουλωμένο, πρασινωπό και αξύριστο. Ένα μηχανοκίνητο στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι με έναν ενδοφλεβικό σωλήνα που κατέβαινε από ψηλά και περνούσε κάτω από τα σκεπάσματα.
Ο άρρωστος έμοιαζε να είναι τουλάχιστον ενενήντα χρονών. «Και αν έριχνε κανείς δέκα χρόνια παραπάνω, σαν αποτέλεσμα της αρρώστιας, πάλι ήταν πολύ μεγάλος», σκέφτηκε ο Νόρθροπ.
Αντιμετώπισε τους συγγενείς.
Ήταν οχτώ. Πέντε γυναίκες που κυμαίνονταν από μεσόκοπες μέχρι κοριτσόπουλα. Τρεις άντρες, ο μεγαλύτερος γύρω στα πενήντα, οι δύο άλλοι στα σαράντα. «Γιοι κι ανίψια και εγγονές», υπέθεσε ο Νόρθροπ. Είπε πολύ σοβαρά.
- Ξέρω τι φοβερή τραγωδία πρέπει να είναι αυτό για όλους σας. Ένας άντρας στο άνθος της ηλικίας του - αρχηγός μιας ευτυχισμένης οικογένειας...
Ο Νόρθροπ στύλωσε τα μάτια του στον ασθενή.
Ο μεγαλύτερος συγγενής είπε:
- Είμαι ο Χάρρυ Γκάρντνερ. Είμαι ο γιος του. Έρχεστε από τα δίκτυα;
- Είμαι ο παραγωγός, είπε ο Νόρθροπ. Συνήθως δεν έρχομαι αυτοπροσώπως, μα ο βοηθός μου μου είπε πόσο δραματικά ανθρώπινη είναι η κατάσταση εδώ και τι γενναίος άνθρωπος είναι ο πατέρας σας...
Ο άνθρωπος στο κρεβάτι κοιμόταν. Είχε άσχημη όψη.
Ο Χάρρυ Γκάρντνερ είπε:
- Έχουμε κλείσει μια συμφωνά. Πέντε χιλιάδες δολάρια. Δεν θα το κάναμε, αν δεν ήταν οι λογαριασμοί του νοσοκομείου. Μπορούν να σε καταστρέψουν στα αλήθεια.
- Το καταλαβαίνω πολύ καλά, είπε ο Νόρθροπ στον πιο γλοιώδη τόνο του. Γι' αυτό και είμαστε πρόθυμοι να ανεβάσουμε την προσφορά μας. Ξέρουμε πολύ καλά τα καταστροφικά αποτελέσματα μιας εισαγωγής σε νοσοκομείο πάνω σε μια μικρή οικογένεια, ακόμα και σήμερα, την εποχή της προστασίας. Και έτσι μπορούμε να σας προσφέρουμε...
- Όχι! Πρέπει να μπει σε αναισθησία!
Ήταν μια από τις κόρες, μια ολοστρόγγυλη, κακοντυμένη γυναίκα, με άχρωμα λεπτά χείλη που μίλησε.
Ο Νόρθροπ χαμογέλασε.
- Θα νιώσει πόνο μονάχα για μια στιγμή. Πιστέψτε με. Θα αρχίσουμε την αναισθησία αμέσως μετά από τον ακρωτηριασμό. Αφήστε μας μονάχα να πιάσουμε εκείνη τη μια στιγμή...
- Δεν είναι σωστό! Είναι γέρος, πρέπει να του δοθεί η καλύτερη περιποίηση! Ο πόνος μπορεί να τον σκοτώσει!
- Απεναντίας, είπε ήρεμα ο Νόρθροπ. Η επιστημονική έρευνα απέδειξε πως ο πόνος είναι πολλές φορές ωφέλιμος σε περιπτώσεις ακρωτηριασμού. Δημιουργεί ένα νευρικό φράγμα, βλέπετε, που δημιουργεί ένα είδος δικής του αναισθησίας που δεν έχει την επιβλαβή πλευρά της χημικοθεραπείας. Και μόλις τεθούν υπό έλεγχο οι παράγοντες του κινδύνου, τότε μπορούν να κληθούν οι κανονικοί παραγωγοί της αναισθησίας και...
Πήρε βαθιά αναπνοή και γλίστρησε γλαφυρά στη συντριπτική κατάληξη:
- ... με την ξεχωριστή αμοιβή που θα σας εξασφαλίσουμε, θα είστε σε θέση να δώσετε στον προσφιλή σας την πιο άριστη ιατρική περίθαλψη. Δεν θα έχετε κανένα λόγο να κάνετε τσιγκουνιές.
Ανταλλάχθηκαν επιφυλακτικές ματιές. Ο Χάρρυ Γκάρντνερ είπε:
- Πόσο προσφέρετε για αυτή την πιο άριστη ιατρική περίθαλψη;
- Μπορώ να δω το πόδι; απάντησε ο Νόρθροπ.
Το σκέπασμα τραβήχτηκε. Ο Νόρθροπ έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Ήταν μια περίπτωση πολύ άσχημη, Ο Νόρθροπ δεν ήταν γιατρός, αλλά ήταν σε αυτό τον κλάδο της δουλειάς πέντε χρόνια και αυτό ήταν αρκετό να του δώσει μια ερασιτεχνική γνώση σχετικά με ασθένειες. Ήξερε πως η κατάσταση του γέρου ήταν κακή. Φαινόταν πως είχε πάθει ένα σοβαρό έγκαυμα ψηλά, πάνω στη γάμπα, που φαίνεται να το περιποιήθηκαν μονάχα με πρώτες βοήθειες. Έπειτα, μέσα στην ευτυχισμένη άγνοια του προλεταριάτου, η οικογένεια άφησε το τραύμα να σαπίσει μέχρι που έγινε γάγγραινα. Τώρα το πόδι είχε γίνει μαύρο, γυαλιστερό και ήταν πρησμένο από τη μέση της γάμπας, μέχρι την άκρη των δαχτύλων. Όλα μοιάζανε μαλακά και σάπια. Ο Νόρθροπ είχε την εντύπωση πως μπορούσε να απλώσει το χέρι του και να κόψει τα φουσκωμένα δάχτυλα ένα - ένα.
Ο άρρωστος δεν επρόκειτο να επιζήσει.
Ασχετα αν θα γινόταν ή όχι ακρωτηριασμός, ήταν σάπιος μέχρι τα κόκαλα. Αν δεν τον ξαπόστελνε το σοκ του ακρωτηριασμού, θα το έκανε η γενική ατονία. Ήταν μια καλή ευκαιρία για την παράσταση. Ήταν ένας αντιπροσωπευτικός πόνος εκείνου του είδους, που σου κάνει το στομάχι να γυρίζει μέσα σου και που εκατομμύρια από θεατές καταβρόχθιζαν με απληστία.
Ο Νόρθροπ σήκωσε τα μάτια του και είπε:
- Δεκαπέντε χιλιάδες εάν επιτρέψετε να τον ακρωτηριάσει χειρούργος της εγκρίσεως της τηλεοράσεως κάτω από τους όρους μας. Και θα πληρώσουμε από πάνω και το λογαριασμό του χειρούργου...
- Ωραία...
- Και θα εγγυηθούμε για το ολικό κόστος της μετεγχειρητικής περιθάλψεως του πατέρα σας, πρόσθεσε χωρίς να κομπιάσει καθόλου. Ακόμα κι αν χρειαστεί να μείνει στο νοσοκομείο έξι μήνες, θα πληρώσουμε κάθε δεκάρα, χώρια και επιπλέον της αμοιβής της τηλεοπτικής μετάδοσης.
Τους κρατούσε. Μπορούσε να ξεχωρίσει τη λαίμαργη λάμψη στα μάτια τους. Αντιμετώπιζαν χρεοκοπία. Ήρθε να τους σώσει, και είχε τόση σημασία που δεν θα αναισθητοποιούσαν το γέρο όταν θα του έκοβαν το πόδι; Αφού και τώρα ήταν σχεδόν αναίσθητος. Δεν θα ένιωθε τίποτα. Όχι, πραγματικά, όχι!
Ο Νόρθροπ παρουσίασε τα έγγραφα, τα έντυπα παραιτήσεως, τα συμβόλαια, που κάλυπταν τις τυχαίες επαναλήψεις και την επαναπαρουσίαση στη Λατινική Αμερική, τις εγγυήσεις πληρωμής και όλα τα ρέστα. Έστειλε το Μορίλλο να τρέξει με τα τέσσερα να βρει ένα γραμματέα και λίγες στιγμές αργότερα ένα μηχανοκίνητο που έλαμπε ολόκληρο τα κατάγραφε όλα.
- Θα βάλετε το όνομά σας εδώ, κ. Γκάρντνερ...
Ο Νόρθροπ έδωσε το στυλό στο μεγαλύτερο γιο. Υπογράφηκε, σφραγίστηκε και παραδόθηκε.
- Θα τον εγχειρήσουμε απόψε, είπε ο Νόρθροπ. Θα στείλω αμέσως τον χειρούργο μας. Είναι ένας από τους καλύτερους που έχουμε. Θα περιποιηθούμε τον πατέρα σας όσο του αξίζει.
Έχωσε τα έγγραφα στην τσέπη του.
Τελείωσε. Ίσως και να ήταν βάρβαρο να εγχειρήσουν ένα γέρο άνθρωπο έτσι, σκέφτηκε ο Νόρθροπ. Μα, στο κάτω - κάτω, δεν ήταν αυτός ο υπεύθυνος. Έδινε απλώς στο κοινό αυτό που ζητούσε. Εκείνο που το κοινό ζητούσε, ήταν να χύνεται αίμα και να βασανίζονται νεύρα.
Και τι σημασία είχαν κατά βάθος όλα αυτά για τον γέρο; Κάθε γιατρός με πείρα θα σας έλεγε πως είναι το ίδιο σα να ήταν κιόλας νεκρός. Η εγχείρηση δεν θα τον έσωζε. Η αναισθησία δεν θα τον έσωζε. Αν δεν τον αποτελείωνε η γάγγραινα, θα τον ξέκανε το μετεγχειρητικό σοκ. Στην χειρότερη περίπτωση, θα υπόφερε λίγα λεπτά μονάχα κάτω από το μαχαίρι... μα η οικογένειά του τουλάχιστον θα γλίτωνε από το φόβο της οικονομικής καταστροφής.
Βγαίνοντας έξω ο Μορίλλο είπε:
- Δεν νομίζετε πως είναι κάπως ριψοκίνδυνο, αφεντικό; Θέλω να πω, που προσφερθήκατε να πληρώσετε τα έξοδα του νοσοκομείου;
- Πότε - πότε πρέπει να το παίζεις κορώνα - γράμματα, για να πετύχεις αυτό που θέλεις είπε ο Νόρθροπ.
- Μια, αλλά μπορούν να φτάσουν και τις πενήντα και τις εξήντα χιλιάδες! Τι έχει να πάθει τότε ο προϋπολογισμός;
Ο Νόρθροπ γέλασε πλατιά.
- Θα επιζήσουμε. Κάτι που δεν θα το καταφέρει ο γέρος. Δεν θα μπορέσει να βγάλει τη νύχτα. Δεν ριψοκινδυνέψαμε ούτε μια δεκάρα, Μορίλλο. Ούτε μια τρύπια δεκάρα.
Γυρίζοντας στο γραφείο ο Νόρθροπ παράδωσε στους βοηθούς του τα έγγραφα σχετικά με τον ακρωτηριασμό του γέρου, έβαλε σε κίνηση το μηχανισμό για την παράσταση και ετοιμάστηκε να κλείσει τη μέρα του.
Είχε μείνει μονάχα λίγη βρώμικη δουλειά ακόμα. Έπρεπε να διώξει το Μορίλλο.
Δεν επρόκειτο φυσικά να τον απολύσει. Ο Μορίλλο ήταν μόνιμος, όπως οι τραυματιοφορείς και όλοι οι άλλοι κάτω από έναν υπεύθυνο βαθμό στην ιεραρχία. Το διώξιμο, θα έπρεπε να μοιάζει πιότερο σαν προαγωγική κλωτσιά, παρά οτιδήποτε άλλο.
Ο Νόρθροπ έμενε όλο και πιο δυσαρεστημένος με την απόδοση του κοντούλη Μορίλλο, για μήνες τώρα. Σήμερα είχε ξεπεράσει τα όρια. Ο Μορίλλο δεν είχε καν φαντασία. Δεν ήξερε πώς να κλείσει μια πράξη. Γιατί δεν σκέφτηκε να προσφέρει εγγύηση για τη νοσοκομειακή περίθαλψη;
Αν δεν μπορώ να του αναθέσω κάτι το υπεύθυνο, είπε μέσα του ο Νόρθροπ, δεν μου χρησιμεύει σε τίποτα. Υπήρχαν ένα σωρό άλλοι βοηθοί παραγωγοί στην επιχείρηση που θα έπαιρναν ευχαρίστως τη θέση του.
Ο Νόρθροπ μίλησε με μερικούς. Έκανε την εκλογή του: Ήταν ένας νεαρός ονόματι Μπάρτον που είχε εργαστεί όλο το χρόνο πάνω σε ντοκιμαντέρ. Ο Μπάρτον ήταν εκείνος που είχε τραβήξει την ταινία για την αεροπορική καταστροφή στο Λονδίνο εκείνη την άνοιξη. Είχε μια λεπτή διαίσθηση για κάθε τι το φρικιαστικό. Βρέθηκε στον τόπο της πυρκαγιάς της Παγκόσμιας Εκθέσεως στο Ζυνώ, πέρυσι. Μάλιστα, ο Μπάρτον ήταν ο κατάλληλος.
Το κομμάτι που ακολουθούσε ήταν εκείνο που λέρωνε. Τα πράγματα μπορούσαν να πάνε στραβά.
Ο Νόρθροπ τηλεφώνησε στον Μορίλλο, μ' όλο που εκείνος βρισκόταν μόνο δύο δωμάτια πιο πέρα - και του είπε:
- Έχω ένα καλό νέο για σένα, Τεντ. Σε μεταθέτουμε σε καινούριο πρόγραμμα.
- Με μεταθέτετε...;
- Σωστά. Συζητήσαμε εδώ σήμερα το απόγευμα και βγάλαμε το συμπέρασμα πως πας χαμένος στα αιματηρά προγράμματα. Σου χρειάζεται μεγαλύτερο πεδίο δράσεως για το ταλέντο σου. Σε μεταθέτουμε λοιπόν στην Ώρα του Παιδιού. Νομίζουμε πως εκεί είναι που θα προκόψεις πραγματικά. Εσύ και ο Σαμ Κλάιν και ο Εντ Μπάργκαν πρέπει να αποδώσετε τρομερά σαν συνεργείο.
Ο Νόρθροπ είδε το φουσκωτό πρόσωπο του Μορίλλο να ζαρώνει. Η αριθμητική ήταν πολύ απλή: Εδώ ο Μορίλλο ήταν ο υπ' αριθμόν Δύο, στο καινούριο πρόγραμμα, που ήταν λιγότερο σημαντικό, θα ήταν ο υπ' αριθμόν Τρία. Ο μισθός δεν έπαιζε φυσικά κανένα ρόλο: μήπως έτσι και αλλιώς δεν τα έπαιρνε όλα η Εφορία; Ήταν μια γερή κλωτσιά κι ο Μορίλλο το ήξερε.
Οι συνθήκες απαιτούσαν από το Μορίλλο να κάνει Σα να του γινόταν μια σπάνια τιμή. Δεν έπαιξε όμως έτσι το παιχνίδι. Στραβομουτσούνιασε και είπε:
- Μόνο και μόνο γιατί δεν μπόρεσα να εξασφαλίσω τον ακρωτηριασμό εκείνου του γέρου;
- Τι σε κάνει να πιστεύεις...
- Ήμουνα τρία χρόνια μαζί σας! Τρία ολόκληρα χρόνια και με πετάτε έξω με τις κλωτσιές, έτσι στα καλά καθούμενα!
- Σου είπα, Τεντ, πως αυτό θα ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για σένα. Είναι ένα βήμα εμπρός, στην ιεραρχία. Είναι...
Το κρεατωμένο πρόσωπο του Μορίλλο φούσκωσε πάνω στο θυμό του.
- Με πετάτε δηλαδή στα σκουπίδια, είπε πικρά. Δεν πειράζει, κατά τύχη έχω μια άλλη προσφορά. Παραιτούμαι, προτού προλάβετε να με διώξετε. Σας χαρίζω την αυτασφάλειά μου και...
Ο Νόρθροπ βιάστηκε να κλείσει την οθόνη.
Ο ηλίθιος, σκέφτηκε, ο χοντρός κοντοστούπης ηλίθιος! Ας' τον να πάει στο διάβολο!
Καθάρισε το γραφείο και το μυαλό του από τον Τεντ Μορίλλο και τα προβλήματά του. Η ζωή ήταν κάτι το πραγματικό, η ζωή ήταν ένα πράγμα σοβαρό. Ο Μορίλλο δεν μπορούσε να συμβαδίσει, κι αυτό ήταν όλο.
Ο Νόρθροπ ετοιμάστηκε να πάει στο σπίτι. Η μέρα ήταν δύσκολη.
Στις οχτώ το βράδυ του μηνύσανε πως ο ακρωτηριασμός του γέρο - Γκάρντνερ ήταν έτοιμος να αρχίσει. Στις δέκα τον Νόρθροπ τον κάλεσε ο ίδιος ο Δρ. Στηλ, ο αρχιχειρούργος της υπηρεσίας δικτύων για να του αναγγείλει τα νέα, πως η εγχείρηση απότυχε.
- Τον χάσαμε, είπε ο Στηλ με μια ανέκφραστη, αδιάφορη φωνή. Κάναμε ότι μπορούσαμε, μα είχε τα χάλια του. Του άρχισε ταχυπαλμία και η καρδιά του δεν άντεξε. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα απολύτως!
- Κόπηκε το πόδι του;
- Φυσικά. Όλα αυτά έγιναν μετά την εγχείρηση.
- Το έχουν τραβήξει;
- Το τελειώνουν τώρα.
- Εν τάξει, είπε ο Νόρθροπ. Ευχαριστώ που με πήρατε.
- Λυπάμαι για τον ασθενή.
- Μην στεναχωριέστε, είπε ο Νόρθροπ. Αυτό μπορεί να συμβεί και στον καλύτερο από εμάς.
Το άλλο πρωί ο Νόρθροπ έριξε μια ματιά στα δοκίμια. Η προβολή γινόταν στο στούντιο, στον 23ο πάτωμα και εκεί βρισκόταν και ένα επίλεκτο κοινό, ήταν ο ίδιος ο Νόρθροπ, ο καινούριος του βοηθός παραγωγός, μερικοί άλλοι υπεύθυνοι του δικτύου και κανά - δυο άνθρωποι από το χειρουργείο. Καλοβαλμένες κοπέλες με μεγάλα στήθη μοίραζαν τα κράνη εντάσεως. Εδώ, τη δουλειά δεν την έκαναν τα μηχανοκίνητα.
Ο Νόρθροπ γλίστρησε το κράνος στο κεφάλι του. Ένιωσε το γνωστό κύμα διεγέρσεως, καθώς κατέβαιναν τα ηλεκτρόδια και έγινε η επαφή. Έκλεισε τα μάτια του. Κάπου στο δωμάτιο ακούστηκε το βουητό της μηχανής καθώς μπήκαν σε ενέργεια οι ΕΕΓ - ενισχυτές. Η οθόνη έγινε φωτεινή.
Να 'τος ο γέρος. Να το πόδι με τη γάγγραινα. Να 'τος ο Δρ. Στηλ, ζωηρός και απότομος με τη λακουβίτσα του στο πηγούνι, ο χειρούργος - σταρ του δικτύου, με ταλέντο που άξιζε 250.000 δολάρια το χρόνο. Να 'το και το νυστέρι, που έλαμπε στο χέρι του Στηλ.
Ο Νόρθροπ άρχισε να ιδρώνει. Τα επαυξημένα κύματα του μυαλού, έρχονταν μέσα από τον ενισχυτή και ένιωθε τον παλμό του ποδιού του γέρου, ένιωθε την θολή ομίχλη του πόνου πίσω από το μέτωπο του γέρου, ένιωθε την ανημποριά να είσαι ογδόντα χρονών και κατά το ήμισυ νεκρός.
Ο Στηλ έλεγχε τώρα το ηλεκτρονικό νυστέρι, καθώς οι νοσοκόμες πηγαινοέρχονταν ολόγυρα βιαστικές, ετοιμάζοντας το γέρο για τον ακρωτηριασμό. Στην τελειωμένη ταινία θα είχε μουσική, αφήγηση και όλα τα άλλα στολίδια, τώρα όμως μονάχα μια σειρά από βουβές εικόνες και φυσικά τα εγγεγραμμένα κύματα που εξέπεμπε το μυαλό του άρρωστου.
Το πόδι ήταν γυμνό.
Το νυστέρι κατέβηκε.
Ο Νόρθροπ σφίχτηκε καθώς η αγωνία του άλλου πέρασε σαν αστραπή από μέσα του. Μπορούσε να νιώσει το φλογερό πόνο, τη σύντομη καυτή κόλαση καθώς το νυστέρι σπάθιζε μέσα από την αρρωστημένη σάρκα και το σάπιο κόκαλό του. Όλο του το κορμί έτρεμε και δάγκωσε δυνατά τα χείλη του κι έσφιξε τις γροθιές του και έπειτα όλα πέρασαν.
Και ύστερα ακολούθησε το σταμάτημα του πόνου. Μια κάθαρση. Το πόδι δεν έστελνε πια τα πάλλοντα μηνύματά του στο αποκαμωμένο μυαλό. Τώρα ήρθε ένα σοκ, η αναισθησία του υπερτεταμένου πόνου και μαζί το σοκ ήρθε και η γαλήνη. Ο Στηλ άρχισε την καθαρτική εγχείρηση. Συμμάζεψε το απόκομμα του ποδιού και το έδεσε.
Τα δοκίμια πέρασαν βιαστικά και τρεμόσβησαν σε αντικλίμακα. Το συνεργείο παραγωγής θα σύνδεε αργότερα το πρόγραμμα με συνεντεύξεις με την οικογένεια, μπορεί και μερικές σκηνές της κηδείας, τίποτα παρατηρήσεις σχετικά με το πρόβλημα της γάγγραινας σε ηλικιωμένους. Αυτά τα πράγματα ήταν τα έξτρα. Εκείνο που είχε σημασία, εκείνο που ήθελαν οι θεατές ήταν η καθαρή αχρειότητα του πόνου από μετάδοση και αυτό το είχαν ολόκληρο. Ήταν μια πάλη μονομάχων χωρίς τους μονομάχους, μαζοχισμός μεταμφιεσμένος σε ιατρική. Απόδιδε. Τραβούσε τους θεατές κατά εκατομμύρια.
Ο Νόρθροπ σκούπισε τον ιδρώτα από το μέτωπό του.
- Σα να μου φαίνεται πως πετύχαμε εδώ ένα σπουδαίο θέμα, παιδιά, είπε ικανοποιημένος.
Εξακολουθούσε να νιώθει ικανοποιημένος όταν έφυγε από το κτίριο εκείνη τη μέρα. Όλη τη μέρα εργάστηκε σκληρά, δίνοντας στο σόου την τελική του μορφή, κόβοντας και λουστράροντάς το. Απολάμβανε το συναίσθημα του τεχνίτη. Τον βοηθούσε να ξεχάσει ορισμένες προστυχιές του προγράμματος.
Είχε νυχτώσει όταν έφευγε. Βγήκε από την κύρια είσοδο και μια σιλουέτα κινήθηκε προς τα εμπρός, μια ογκώδης σιλουέτα μέτριου αναστήματος με κουρασμένο πρόσωπο. Ένα χέρι απλώθηκε και τον έσπρωξε βάναυσα πίσω στον προθάλαμο του κτιρίου.
Στην αρχή ο Νόρθροπ δεν αναγνώρισε το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου. Ήταν ένα ανέκφραστο πρόσωπο, ένα τίποτα από πρόσωπο, ένα μεσόκοπο κενό πρόσωπο. Έπειτα το τοποθέτησε.
Ο Χάρρυ Γκάρντνερ. Ο γιος του μακαρίτη.
- Δολοφόνε! Τσίριξε ο Γκάρντνερ. Τον σκότωσες! Θα ζούσε αν κάνατε χρήση αναισθητικού! Τον δολοφόνησες, απατεώνα, για να μπορέσουν να ανατριχιάσουν οι άνθρωποι στη τηλεόραση!
Ο Νόρθροπ έριξε μια ματιά στον προθάλαμο. Κάποιος ερχόταν πίσω από την στροφή. Ένιωσε ήρεμος. Μπορούσε να καρφώσει αυτόν τον τιποτένιο με τα μάτια του μέχρι που να το βάλει στα πόδια από το φόβο του.
- Ακούστε με, του είπε ο Νόρθροπ, κάναμε ότι καλύτερο μπορεί η ιατρική επιστήμη για τον πατέρα σας. Του δώσαμε την τελειότερη ιατρική περίθαλψη. Κάναμε...
- Τον δολοφονήσατε!
- Όχι, είπε ο Νόρθροπ και δεν είπε τίποτα άλλα γιατί είδε ξαφνικά ένα πιστόλι να γυαλίζει στα χέρια αυτού του χοντρού με το ανέκφραστο πρόσωπο.
Πισωπάτησε. Αυτό όμως δεν τον βοήθησε, γιατί ο Γκάρντνερ τράβηξε τη σκανδάλη και μια πυρακτωμένη σαΐτα άστραψε κι έκοψε κατά πλάτος την κοιλιά του Νόρθροπ, το ίδιο αποτελεσματικά όπως είχε κόψει το νυστέρι του χειρούργου το πόδι με τη γάγγραινα.
Ο Γκάρντνερ έφυγε τρέχοντας και τα πόδια του βρόντησαν στο μαρμάρινο δάπεδο. Ο Νόρθροπ έπεσε κάτω αδράζοντας με τα χέρια του το κορμί του. Τα ρούχα του είχαν τσουρουφλιστεί. Το κάτω μέρος της κοιλιάς του ήταν σχισμένο, ένα έγκαυμα με φάρδος ένα όγδοο της ίντσας και με βάθος ίσαμε τέσσερις ίντσες, του είχε κόψει τα εντόσθια, τα άλλα όργανα και τη σάρκα. Ο πόνος δεν είχε αρχίσει ακόμα. Τα νεύρα του δεν είχαν πάρει ακόμα το μήνυμα από το ζαλισμένο μυαλό του.
Έπειτα όμως το πήραν και Νόρθροπ άρχισε να κουλουριάζεται και να σπαράζει σε μια αγωνία που τώρα, κάθε άλλο παρά αντανακλαστική ήταν.
Πλησίαζαν βήματα.
- Θεέ μου, είπε μια φωνή.
Ο Νόρθροπ ανάγκασε τα μάτια του να ανοίξουν. Ο Μορίλλο. Έπρεπε να ήταν ο Μορίλλο μέσα σε τόσους ανθρώπους του κόσμου;
- Ένα γιατρό, φώναξε τσιριχτά ο Νόρθροπ. Γρήγορα! Χριστέ μου, πως πονώ. Βοήθησέ με, Τεντ!
Ο Μορίλλο κοίταξε προς τα κάτω και χαμογέλασε. Χωρίς να αρθρώσει λέξη πλησίασε τον τηλεφωνικό θάλαμο, έξι πόδια πιο πέρα, έριξε μια μάρκα και πήρε έναν αριθμό.
- Στείλε ένα φορτηγό εδώ, γρήγορα! Έχω ένα θέμα, αφεντικό.
Ο Νόρθροπ σπάραζε από τους πόνους. Ο Μορίλλο μισοκάθισε δίπλα του.
- Ένα γιατρό, μουρμούρισε ο Νόρθροπ. Μια ένεση τουλάχιστον. Κάνε μου μια ένεση! Ο πόνος...
- Θέλεις να σκοτώσω τον πόνο σου; γέλασε ο Μορίλλο. Δεν γίνεται τίποτα. Κάνε υπομονή. Μείνε ζωντανός μέχρι να σου φορέσουμε εκείνο το καπέλο και να τραβήξουμε όλη την υπόθεση.
- Μα δεν εργάζεσαι για μένα. Σε έχουμε βγάλει από το πρόγραμμα...
- Βέβαια, είπε ο Μορίλλο. Είμαι τώρα στο Τρανσκοντινένταλ. Αρχίζουν και αυτοί, ένα πρόγραμμα με αίματα και σωθικά. Μόνο που αυτοί δεν χρειάζονται έντυπα παραιτήσεως.
Του Νόρθροπ του κόπηκε η ανάσα. Το Τρανσκοντινένταλ; Αυτό το γκανγκστερικό συνεργείο που γυρολογούσε για τις ταινίες του στο Αφγανιστάν, το Μεξικό, τη Γκάνα και ο Θεός ξέρει που αλλού; Ούτε καν ένα σόου στην τηλεόραση, σκέφτηκε. Ούτε αμοιβή! Πέθαινε σε αγωνία προς όφελος ενός μάτσου από ψωραλέους τηλεορασεογκάνγκστερς. Αυτό ήταν το χειρότερο από όλα, πίστευε ο Νόρθροπ. Μόνο ο Μορίλλο μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο κόλπο.
- Μια ένεση. Για όνομα του Θεού, Μορίλλο, μια ένεση.
- Δεν γίνεται τίποτα. Το φορτηγό θα είναι εδώ από στιγμή σε στιγμή. Θα σε ράψουν και θα το γυρίσουμε μια χαρά.
Ο Νόρθροπ σφάλισε τα μάτια του. Καταλάβαινε τα κουλουριασμένα σπλάχνα του να φλέγονται μέσα του. Διέταζε τον εαυτό του να πεθάνει για να εξαπατήσει τον Μορίλλο.
Δεν έκανε όμως τίποτα. Έμεινε ζωντανός και τυραννιόταν.
Έζησε μια ώρα. Είχαν καιρό και με το παραπάνω να τραβήξουν την επιθανάτια αγωνία του. Η τελευταία σκέψη που πέρασε από το μυαλό του ήταν πως ήταν μεγάλο κρίμα το ότι δεν μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει σε δικό του σώου.
Επ. Φαντασία
Του Robert Silverberg The Pain Peddlers (1963) Μετάφραση: Κίρα Σίνου, 1976
