Ελλάδα
Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί το κακό στα Στενά του Ορμούζ... Και, τελικά, χτες χτυπήθηκαν τρία εμπορικά πλοία, το ένα ελληνόκτητο. Μια ακόμα εξέλιξη που αποδεικνύει ότι οι ναυτεργάτες στέλνονται στο μακελειό και ότι οι ζωές τους παίζονται στα ζάρια για να βγαίνουν τα χρυσά ναύλα του πολέμου.
Τέτοια μπάρκα καταστρώνουν οι εφοπλιστές που έχουν μυριστεί κέρδη πάνω στα κέρδη τους, μετρώντας εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια κάθε μέρα και κάθε ώρα, απαιτώντας μέχρι και «υπεύθυνες δηλώσεις» από τους ναυτεργάτες, ότι με δική τους ευθύνη διασχίζουν τις ζώνες του θανάτου.
Είναι οι ίδιοι που τις προηγούμενες μέρες παρουσιάζονταν σαν «δαιμόνιοι κουρσάροι», που «παίρνουν ρίσκα» και «έχουν κότσια» για να κάνουν τον «κινηματογραφικό διάπλου» των Στενών. Βέβαια οι ...κουρσάροι είναι αραχτοί στις θαλαμηγούς και από εκεί δίνουν εντολές στους ναυτεργάτες. Σε έναν τέτοιο διάπλου έγινε το χτεσινό χτύπημα, που από τύχη δεν κόστισε ανθρώπινες ζωές. Μέχρι το επόμενο...
Αν αποκαλύπτει κάτι η εξέλιξη αυτή, είναι το ποιους προστατεύει η κυβέρνηση με την εμπλοκή της στο ιμπεριαλιστικό μακελειό. Δείχνει πόσο φούμαρα είναι τα περί «άμυνας» και «προστασίας του οικουμενικού ελληνισμού», που τσαμπουνάνε τα παπαγαλάκια της μαζί και με τα άλλα αστικά κόμματα, για τη συμμετοχή σε ευρωατλαντικές αποστολές, όπως τώρα στην Κύπρο.
Οταν υπερασπίζονται επιχειρήσεις όπως τις «ASPIDES» στην Ερυθρά Θάλασσα ή τους εξοπλισμούς για το ΝΑΤΟ, που όπως λένε «απλώνονται πέρα από τη χωρική υπεράσπιση της πατρίδας».
Μια χούφτα παράσιτα και τα κέρδη τους υπερασπίζεται η κυβέρνηση όταν σπέρνει αμερικανικές βάσεις σε όλη τη χώρα, ή στέλνει πυροβολαρχίες για να φυλάνε τη Σαουδική Αραβία ή τα F-16 στην Κύπρο για λογαριασμό του ΝΑΤΟ. Οταν κάνει συνεκπαιδεύσεις με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ για την επέμβαση στο Ιράν, ή προετοιμάζει δυνάμεις ακόμα και για αποστολή στη Γάζα.
Η κρατική στήριξη των εφοπλιστικών συμφερόντων, με τη στήριξη όλων των κομμάτων, επιβεβαιώνει ότι η θανάσιμη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς αποτελεί «τρόπο ύπαρξης» για την ελληνική αστική τάξη. Ετσι διασφαλίζονται οι προσβάσεις της σε μεγάλες μπίζνες. Ετσι γίνεται το «μπάσιμο» στους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και τα πιο ισχυρά τμήματα του κεφαλαίου χώνονται στα κερδοφόρα πεδία των διεθνών μεταφορών.
Αντίστοιχα, με δυνατό «χαρτί» το κράτος - μπροστάρη στα ΝΑΤΟικά σχέδια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι αναβαθμίζονται στον ενεργειακό χάρτη και γι' αυτό η Ελλάδα χώνεται μέχρι τον λαιμό στον πόλεμο των αγωγών και των θαλάσσιων οικοπέδων.
Οι καπιταλιστικοί κολοσσοί ακονίζουν τα μαχαίρια για τη μοιρασιά της λείας, με πρώτα θύματα τους εργαζόμενους στα βαπόρια και τις άλλες επιχειρήσεις που καλούνται να κάνουν θυσίες για να περάσει έναν ακόμα «κάβο» το κεφάλαιο. Οι εξελίξεις αυτές δίνουν τελικά και το «πανόραμα» των δύο «πατρίδων» που δεν συναντιούνται πουθενά...
Από τη μία η «πατρίδα» των ισχυρών, αυτή που υπερασπίζονται οι εφοπλιστές και τα άλλα παράσιτα, διαπράττοντας στυγερά εγκλήματα σε βάρος της εργατικής τάξης: Η «πατρίδα» των κερδών και των πολέμων, που τα «σύνορά» της φτάνουν μέχρι εκεί που ξεδιπλώνονται οι μπίζνες τους και από κοντά ακολουθούν τα όπλα. Αυτήν την «πατρίδα» κρύβουν πίσω από κορόνες για «εθνική ομοψυχία».
Αν ο «τρόπος ύπαρξης» για την «πατρίδα» των κερδών είναι τα μπάρκα του θανάτου, για τον λαό και τη δική του πατρίδα είναι άλλος: Είναι αυτός του αγώνα για τα συμφέροντά του, τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες του. Είναι η πατρίδα που επιβεβαιώνει ότι αυτός ο πόλεμος είναι των ιμπεριαλιστών και όχι του λαού. Υπεράσπιση αυτής της πατρίδας σημαίνει μάχη για καμιά εμπλοκή και καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου. Για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση, να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, για να διαφεντεύει τον πλούτο που παράγει.
Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί το κακό στα Στενά του Ορμούζ... Και, τελικά, χτες χτυπήθηκαν τρία εμπορικά πλοία, το ένα ελληνόκτητο. Μια ακόμα εξέλιξη που αποδεικνύει ότι οι ναυτεργάτες στέλνονται στο μακελειό και ότι οι ζωές τους παίζονται στα ζάρια για να βγαίνουν τα χρυσά ναύλα του πολέμου.
Τέτοια μπάρκα καταστρώνουν οι εφοπλιστές που έχουν μυριστεί κέρδη πάνω στα κέρδη τους, μετρώντας εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια κάθε μέρα και κάθε ώρα, απαιτώντας μέχρι και «υπεύθυνες δηλώσεις» από τους ναυτεργάτες, ότι με δική τους ευθύνη διασχίζουν τις ζώνες του θανάτου.
Είναι οι ίδιοι που τις προηγούμενες μέρες παρουσιάζονταν σαν «δαιμόνιοι κουρσάροι», που «παίρνουν ρίσκα» και «έχουν κότσια» για να κάνουν τον «κινηματογραφικό διάπλου» των Στενών. Βέβαια οι ...κουρσάροι είναι αραχτοί στις θαλαμηγούς και από εκεί δίνουν εντολές στους ναυτεργάτες. Σε έναν τέτοιο διάπλου έγινε το χτεσινό χτύπημα, που από τύχη δεν κόστισε ανθρώπινες ζωές. Μέχρι το επόμενο...
Αν αποκαλύπτει κάτι η εξέλιξη αυτή, είναι το ποιους προστατεύει η κυβέρνηση με την εμπλοκή της στο ιμπεριαλιστικό μακελειό. Δείχνει πόσο φούμαρα είναι τα περί «άμυνας» και «προστασίας του οικουμενικού ελληνισμού», που τσαμπουνάνε τα παπαγαλάκια της μαζί και με τα άλλα αστικά κόμματα, για τη συμμετοχή σε ευρωατλαντικές αποστολές, όπως τώρα στην Κύπρο.
Οταν υπερασπίζονται επιχειρήσεις όπως τις «ASPIDES» στην Ερυθρά Θάλασσα ή τους εξοπλισμούς για το ΝΑΤΟ, που όπως λένε «απλώνονται πέρα από τη χωρική υπεράσπιση της πατρίδας».
Μια χούφτα παράσιτα και τα κέρδη τους υπερασπίζεται η κυβέρνηση όταν σπέρνει αμερικανικές βάσεις σε όλη τη χώρα, ή στέλνει πυροβολαρχίες για να φυλάνε τη Σαουδική Αραβία ή τα F-16 στην Κύπρο για λογαριασμό του ΝΑΤΟ. Οταν κάνει συνεκπαιδεύσεις με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ για την επέμβαση στο Ιράν, ή προετοιμάζει δυνάμεις ακόμα και για αποστολή στη Γάζα.
Η κρατική στήριξη των εφοπλιστικών συμφερόντων, με τη στήριξη όλων των κομμάτων, επιβεβαιώνει ότι η θανάσιμη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς αποτελεί «τρόπο ύπαρξης» για την ελληνική αστική τάξη. Ετσι διασφαλίζονται οι προσβάσεις της σε μεγάλες μπίζνες. Ετσι γίνεται το «μπάσιμο» στους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και τα πιο ισχυρά τμήματα του κεφαλαίου χώνονται στα κερδοφόρα πεδία των διεθνών μεταφορών.
Αντίστοιχα, με δυνατό «χαρτί» το κράτος - μπροστάρη στα ΝΑΤΟικά σχέδια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι αναβαθμίζονται στον ενεργειακό χάρτη και γι' αυτό η Ελλάδα χώνεται μέχρι τον λαιμό στον πόλεμο των αγωγών και των θαλάσσιων οικοπέδων.
Οι καπιταλιστικοί κολοσσοί ακονίζουν τα μαχαίρια για τη μοιρασιά της λείας, με πρώτα θύματα τους εργαζόμενους στα βαπόρια και τις άλλες επιχειρήσεις που καλούνται να κάνουν θυσίες για να περάσει έναν ακόμα «κάβο» το κεφάλαιο. Οι εξελίξεις αυτές δίνουν τελικά και το «πανόραμα» των δύο «πατρίδων» που δεν συναντιούνται πουθενά...
Από τη μία η «πατρίδα» των ισχυρών, αυτή που υπερασπίζονται οι εφοπλιστές και τα άλλα παράσιτα, διαπράττοντας στυγερά εγκλήματα σε βάρος της εργατικής τάξης: Η «πατρίδα» των κερδών και των πολέμων, που τα «σύνορά» της φτάνουν μέχρι εκεί που ξεδιπλώνονται οι μπίζνες τους και από κοντά ακολουθούν τα όπλα. Αυτήν την «πατρίδα» κρύβουν πίσω από κορόνες για «εθνική ομοψυχία».
Αν ο «τρόπος ύπαρξης» για την «πατρίδα» των κερδών είναι τα μπάρκα του θανάτου, για τον λαό και τη δική του πατρίδα είναι άλλος: Είναι αυτός του αγώνα για τα συμφέροντά του, τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες του. Είναι η πατρίδα που επιβεβαιώνει ότι αυτός ο πόλεμος είναι των ιμπεριαλιστών και όχι του λαού. Υπεράσπιση αυτής της πατρίδας σημαίνει μάχη για καμιά εμπλοκή και καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου. Για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση, να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, για να διαφεντεύει τον πλούτο που παράγει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου